ភាគទី13

«គ្រាន់តែសម្លាប់មនុស្សម្នាក់សោះ ពួកឯងធ្វើមិនបាន អាចង្រៃអស់ឯងនេះ» សម្លេងខឹងរបស់បុរសពាក់អាវខ្មៅខាងមុខ«សុំទោសចាហ្វាយ ពួកខ្ញុំហៀបនឹងសម្លាប់វាបានទៅហើយ តែមានស្រីម្នាក់មកជួយវាទាន់ទាន» បុរសទាំងពីរព្យាយាមបកស្រាយយករួចខ្លួន«ណ្ហើយចុះ យើងអភ័យទោសអោយពួកឯង នេះលុយរត់ចេញទៅក្រៅប្រទេសមួយរយៈកុំអោយប៉ូលីសរកឃើញដានពួកឯង»

«អរគុណ ចាហ្វាយ» ពួកគេឱនលំទោនរួចយកលុយដើរចេញទៅ តែមិនទាន់ដើរស្រួលបួលផងសំឡេងកាំភ្លើងបន្លឺឡើង

«ផាំង ផាំង ផាំង»បុរសម្នាក់ត្រូវស្លាប់នៅនឹងកន្លែងឯម្នាក់ទៀតខំប្រឹងរត់តែត្រូវបាញ់ធ្លាក់ចូលទៅក្នុងទឹកបាត់ទៅ។

បុរសនោះងាកមកម្តងទៀតនិយាយ«មានតែមនុស្សស្លាប់ទេ ដែលរក្សាអាថ៍កំបាំងជិត»«ចាហ្វាយ ចុះក្មេងស្រីនោះវិញ គួរតាមទៅសម្លាប់នាងទេ»បុរសដែលជាកូនចៅនិយាយឡើង«លែងវាសិនទៅ ចាំស្ងាត់រឿងចាំរកវិធីសម្លាប់វាម្តងទៀត ទោះជាយ៉ាងណាក៏យើងគ្មានថ្ងៃអោយ   កូនអា អានយូជុន រស់ដែរ» បុរស់នោះក្តាប់ដៃនិយាយភ្នែកពោរពេញដោយកំហឹង

*************************

រយៈពេលប៉ុន្មានថ្ងៃហើយដែលwonyoung និងYujin មកដល់កោះនេះ។មនុស្សនៅទីនេះសុទ្ធតែរួសរាយរាក់ទាក់និងមានចិត្តល្អគ្រប់ៗគ្នាពិសេសម្ចាស់កោះទីនេះតែម្តង។ នៅក្នុងផ្ទះនេះនៅតែWonyoung ម្នាក់ឯងប៉ុណ្ណោះដោយសារតែYujin ប្រាប់ថានាងមានការចេញទៅក្រៅជាមួយនឹងអ្នកធ្វើការនៅកោះនេះ ។Wonyoung ម្តងអង្គុយម្តងឈររង់ចាំYujin។ដោយទ្រាំនឹងភាពអផ្សុកមិនបាននាងសម្រេចចិត្តចេញទៅខាងក្រៅផ្ទះក្នុងបំណងមើលទេសភាពជុំវិញកោះ។ សម្រស់របស់នាងគឺស្រស់ស្អាតខ្លាំងណាស់ដែលធ្វើអោយអ្នកដែលមិនដែលឃើញរូបរាងនាងគិតថាជាទេពអប្សរចុះមក ហើយទៅះជាអ្នកដែលធ្លាប់បានឃើញនាងម្តងរួចហើយក៏នៅតែភ្ញាក់ផ្អើលនឹងសម្រស់មួយនេះដែរ។   Wonyoung ញញឹមដាក់មនុស្សដែលនាងជួបតាមផ្លូវទាំងអស់ ដើរយូរៗទៅនាងសម្រេចចិត្តអង្គុយមើលទេសភាពមាត់សមុទ្រលើច្រាំងថ្ម។កំពុងតែស្លុងអារម្មណ៍ស្រាប់តែដៃមួយគូឱបក្រសោបនាងជាប់។នាងមិនរើនោះទេព្រោះនាងស្គាល់ម្ចាស់នៃដៃទាំងគូរនេះច្បាស់ណាស់។

  «ហេតុអី ចេញមកក្រៅតែម្នាក់ឯង ដឹងទេថាបងបាម្ភប៉ុណ្ណា ពេលត្រលប់មកវិញមិនឃើញអូន» Yujin យកក្បាលរបស់នាងដាក់លើស្មារបស់Wonyoung «អូនចាំបងយូរពេក ហើយអផ្សុកក៏ចេញមកមើលទេសភាពខ្លះទៅ» Wonyoung និយាយខណៈពេលមើលមុខរបស់Yujin «បងមានរឿងត្រូវធ្វើហ្នឹងណា៎ បងសុំទោសដែលអោយអូនរង់ចាំយូរ»Yujin «មានរឿងធ្វើរឺក៏ទៅរកស្រីណាទេដឹង»wonyoung និយាយលេង«អោយបងមានស្រីយ៉ាងមិចកើត បើមានស្រីស្អាតជាងគេនៅពីមុខបងហើយហ្នឹង»«កុហក»wonyoung «ពិត»yujinពួកគេមើលមុខគ្នាទៅវិញទៅមកYujin លោមុខរបស់នាងទៅថើបwonyoung តែនាងងាកមុខចេញហើយក្រោកឡើងរត់ទៅម្ខាង «អូនទៅណា បងមិនទាន់បានថើបអូនទេ»yujin «បើចង់ថើប តាមចាប់អូនអោយបានមក» នាងនិយាយខណៈពេលកំពុងព្យាយាមរត់«Yah Jang Wonyoung បើបងចាប់អូនបាន ចាំមើលណា.. បងថើបអូនពេញខ្លួនតែម្តង»«ចាប់អោយបានសិនមក ចាំគិតទៀត កូនឆ្កែ»«Yahហ៊ានហៅបងកូនឆ្កែផង ចាំមើលណាទន្សាយតូច»Yujin     Yujinរត់តាមចាប់wonyoung តាមឆ្នេរសមុទ្ររហូតដល់តាមនាងទាន់។yujin ចាប់Wonyoung ឱបជាប់ហើយថើបនាងពេញមុខឯWonyoung ព្យាយាមគេចចេញទាំងសើច។     បន្ទាប់ពីអស់ចិត្តហើយនាងលើកបីwonyoung ត្រលប់ទៅផ្ទះតូចវិញ។  អ្នកទាំងពីរចាកចេញទៅក្រោមក្រសែភ្នែកគូស្នេហ៍វ័យចំណាស់ដែលកំពុងមើលពួកគេ

   «ស្នេហាក្មេងៗគួរអោយស្រលាញ់មែន»  «ពួកគេធ្វើអោយអូននឹកដល់កាលពីយើងនៅក្មេង បងក៏ចូលចិត្តធ្វើដាក់អូនបែបនេះដែរ» គូស្នេហ៍វ័យចំណាស់ញញឹមដាក់គ្នាពេលកំពុងនឹកដល់រឿងពីក្មេង។

********************

   «យូជីន ជិតដល់ហើយរឺនៅ?»នាងសួរខណៈពេលyujin នាំនាងដើរទៅខាងណាក៏មិនដឹង ភ្នែករបស់នាងមើលមិនឃើញព្រោះត្រូវចងដោយក្រណាត់ ដោយសារYujin ប្រាប់ថាមានអ្វីចង់អោយនាងមើល«ដល់ហើយBaby »

Yujin ស្រាយក្រណាត់ចេញពីភ្នែករបស់នាង។គ្រាន់តែភ្នែកទាំងគូរមានសេរីភាពភ្លាមនាងបានឃើញភ្លើងទៀនជាច្រើនដាក់ជារាងបេះដូងយ៉ាងស្រស់ស្អាត ទោះជាមើលទៅរាងសាមញ្ញប៉ុន្តែសម្រាប់នាងគឺស្រស់ស្អាតខ្លាំងណាស់ នៅពីមុខនាង មានតុអាហារព្រមជាមួយនឹងស្រាវីស្គីផងដែរ។ «អូនពេញចិត្តទេ» Yujin សួរដោយញញឹម «ចាស ស្អាតណាស់»Wonyoung    បន្ទាប់មក Yujin នាំនាងរីករាយនឹងអាហារដែលមានលើតុ។ក្រោយពីទទួលទានរួចហើយYujin សម្លឹងមើលមុខនាងហើយញញឹម

   «Wonyoungie បង មានរបស់មួយចង់អោយអូន»Yujin ងើបពីកៅអីទៅអង្គុយលើដីខ្សាច់ក្បែរកៅអីរបស់Wonyoung ឯអ្នកដែលអង្គុយស្រឡាំងកាំង បន្ទាប់មកYujin យករបស់មួយចេញមកបង្ហាញនាង  «នេះជាខ្សែកអង្កាំបាតសមុទ្រ លោកអ៊ំប្រុសនៅកោះនេះប្រាប់បងថាវាមានឥទ្ធិពលអាចជួយអោយអ្នកដែលពាក់មានសំណាងល្អនឹងមានសុវត្ថិភាពពេញមួយជីវិត បងធ្វើវាជាពិសេសអោយអូន»  «បងជាអ្នកធ្វើខ្សែកនេះរឺ?»  «ពិតណាស់ បងដើររើសវាទំរាំគ្រប់ ហើយយកមកផ្គុំជាខ្សែកសម្រាប់អូន   នោះហើយជាមូលហេតុដែលបងមកយឺតពេលល្ងាចមិញនេះ»Wonyoung ស្រក់ទឹកភ្នែកព្រោះរំភើបចិត្ត «ហេតុអីបានជាអូនយំ មិនចូលចិត្តវាមែនទេ»yujin Wonyoung ជូតទឹកភ្នែករួចឆ្លើយ«ទេ មកពីអូនរំភើបចិត្តពេក... ប្រញាប់ឡើងពាក់អោយអូនភ្លាមទៅក្រែងបងអោយអូនមិនអញ្ចឹង»

Yujinងើបឈរពាក់ខ្សែកអោយនាង ដោយមិនភ្លេចបន្សល់ស្នាមថើបលើកញ្ចឹងករបស់Wonyoung ក្រោយដាក់ខ្សែកនោះទេ។

**************************

An រីសត

«មិនអីទេ អ្នកនាងកុំបារម្ភច្រើនពេក មានYujinនៅជាមួយទាំងមូលអ្នកស្រី Jang មិនកើតអ្វីទេ»Rei ព្យាយាមលួងលោមLiz ព្រោះនាងពិបាកចិត្តដោយសារការបាត់ខ្លួនរបស់មិត្តនាងប៉ុន្មានថ្ងៃនេះ

«នៅជាមួយមិត្តអ្នកនាងហ្នឹងហើយទើបខ្ញុំបារម្ភនោះ នាងមិនដឹងទេរឺថាមិត្តនាងស្អប់Wonyoung កម្រិតណា»Liz «Ehh មែនតើ»Rei និយាយលែងចេញ

"ខាងMinju "

  «ខ្ញុំមិនដឹងថាYujinយ៉ាងមិចហើយឥឡូវនេះទេ ខ្ញុំបារម្ភពីនាងណាស់» Minju យំលើស្មារបស់Chaewon Chaewon មករីសតAn ភ្លាមក្រោយពីទទួលដំណឹងថាYujinត្រូវបានឃាតករដេញបាញ់សម្លាប់។

  ពួកគេដឹងរឿងនេះដោយសារតែក្រោយបាត់ខ្លួនWonyoung និងYujinពួកគេទទួលដំណឹងពីប៉ូលីសប្រាប់ថាមានបុរសធ្វើការនេសាទម្នាក់ឃើញមនុស្សស្រីពីរនាក់ត្រូវឃាតករដេញបាញ់សម្លាប់។ដោយសន្និដ្ឋានលើរូបរាងរបស់ពួកគេគឺជាYujinនិងWonyoung ។

«Yujin វានឹងមិនអីទេ ទុកចិត្តចុះMinju»Chaewon អង្អែលស្មានាងលួងលោម។

មិនមែនតែពួកគេប៉ុន្មាននាក់នេះទេ Chaeminក៏ព្រួយចិត្តពីWonyoung ផងដែរ។

************************

ក្រឡេកមកមើលគូស្នេហ៍មួយគូនេះវិញពេលនេះពួកគេត្រលប់មកផ្ទះតូចវិញហើយ។ឥឡូវនេះកំពុងតែគេងឱបគ្នាយ៉ាងផ្អែមល្ហែមមើលព្រះច័ន្ទកំពុងបញេ្ចញពន្លឺយ៉ាងមានក្តីសុខ។«Wonyoungie ព្រះច័ន្ទមានអង្កត់ផ្ចិតប៉ុន្មាន?»«អូនមិនដឹងទេ »«មាន5,268 គីឡូម៉ែត»«ធំយ៉ាងនេះផងរឺ»«តែមានអ្វីធំជាងនេះរាប់សិបដងទៅទៀត»«អ្វីទៅ» Yujin មើលនាងញញឹម«គឺក្តីស្រលាញ់របស់បងចំពោះអូន ធំជាងអ្វីៗទាំងអស់នៅលើលោកនេះ» Wonyoung អៀននឹងសម្តីនាង

បន្ទាប់មកអ្នកទាំងពីរមើលមុខគ្នាមួយសន្ទុះពួកគេចាប់ផ្តើមថើបគ្នាទៅវិញទៅមកយ៉ាងផ្អែមល្ហែមរហូតដល់វាចាប់ផ្តើមកាន់តែរោលរាល។ ពួកគេឈប់មួយភ្លែតដើម្បីចាប់ខ្យល់ដកដង្ហើម yujinសម្លឹងមើលទៅគូស្នេហ៍ទាំងទឹកមុខមានចំណង់ហើយនិយាយទៅកាន់នាង

«Baby តើបងអាចទេ?» Wonyoung មិនឆ្លើយនោះទេតែងក់ក្បាល មិនអាចទ្រាំទៀតបាននាងលើកបីWonyoung ចូលទៅក្នុងផ្ទះវិញ។  ចូលដល់បន្ទប់ភ្លាមនាងទម្លាក់wonyoung ថ្នមៗលើពូកដូចជានាងជារបស់ដែលមានតម្លៃបំផុតសម្រាប់នាងយ៉ាងអញ្ចឹង។ពួកគេចាប់ផ្តើមថើបគ្នាម្តងទៀត Yuin ចាប់ផ្តើមជួយWonyoung ដោះរ៉ូបដែលនាងស្លៀកបន្ទាប់មកចាត់ការរបស់នាងម្តង។  ខណៈពេលដែលដោះសម្លៀកបំពាក់ចេញអស់Yujin សម្លឹងមើលទៅរាងកាយមនុស្សខាងក្រោមខ្លួនជាមួយនឹងភ្នែកពោរពេញដោយភ្លើងប្រាថ្នាលើសលប់   ឯអ្នកដែលត្រូវគេមើលកំពុងអៀនយ៉ាងខ្លាំង  នាងងាកមើលទៅម្ខាងបំណងគេចចេញពីភ្នែកស្រេកឃ្លានរបស់YujinតែYujinបង្វែរមុខរបស់នាងអោយប្រសព្វភ្នែកជាមួយខ្លួនម្តងទៀត។ភ្នែកទាំងគូសម្លឹងមើលគ្នាទៅវិញទៅមកដោយក្តីស្រលាញ់។   Yujin ទម្លាក់បបូរមាត់ថើបលើនាងម្តងទៀតតែលើកនេះរំកិលខ្លួនចុះថើបនាងតាំងពីកញ្ចឹងក ដល់ទ្រូង  ដោយបន្សល់ទុកស្នាមថើបក្រហមលើគ្រប់កន្លែងដែលបបូរមាត់របស់នាងទៅដល់ ឯដៃទាំងគូមិនអោយទំនេរនោះទេគឺស្ទាបអង្អែលគ្រប់សព្វរាងកាយរបស់នាង...................•••••••••••••

«Yujin... oh...baby ...more....»wonyoung «wonyoungie You're mine only mine....»«Yes.... I'm.....all....your yujinie.....» Wonyoung បញ្ចេញសម្លេងស្រទន់ខណៈពេលដែលខ្លួនរបស់នាងរំកិលតាមចង្វាក់ស្នេហ៍ដែលYujinនាំមកយ៉ាងខ្លាំងខ្លា។

ពួកគេបន្តផ្តល់ក្តីស្រលាញ់អោយគ្នាទៅវិញទៅមករហូតដល់ពួកគេគ្រប់គ្រាន់និងបញ្ចប់ដោយការគេងឱបគ្នាយ៉ាងស្អិតរមួតនៅលើគ្រែ។

Pls កុំភ្លេចvoteSee you next part Note:I'm super shy super shy while writing this part:)