Ep 20
18:14, 21 October 2023Jungkook ကjimin ကေလးကိုခ်ီၿပီးထြက္သြားၿပီးကတည္းက တစ္မနက္လံုးဂ်ီမင္တို႔အားလိုက္႐ွာေနခဲ့သည္။
ေတာက္စ္ ပတ္ဂ်ီမင္..ေဂ်ာင္ကုေဒါသႀကီးစြာ ႀကိမ္းဝါးလိုက္သည္။
သူတကယ္ ဂ်ီမင္ကိုေဒါသထြက္မိသည္။ဘာလို႔ကေလးကို ေခၚၿပီးထြက္ေျပးရတာလဲ..ကေလးကလႏုႏုေလး႐ွိေသးတယ္ တကယ္လို႔ တစ္ခုခုျဖစ္သြားရင္ဘယ္လိုလုပ္မလဲ။သူထားခဲ့ၿပီးမွ ဘာလို႔ဒီလိုလုပ္ရပ္မ်ိဳးလုပ္ရတာလဲ..။
တစ္ဖက္မွာေတာ့ က်န္တဲ့သူေတြနဲ႔ျဖစ္သမ်ွကိစၥေတြကိုစိတ္မဝင္စားေတာ့ဘဲ။ကေလးေလးကိုခ်ီကာ ကုန္တိုက္သို႔သြားကာလိုအပ္တဲ့ပစၥည္းေတြဝယ္ၿပီး ေဂ်ာင္ကုေပးထားသည့္ အပန္းေျဖစံအိမ္တြင္ေနေနသည္။
တစ္မနက္လံုးကေလးႏွင့္ေဆာ့ေနၿပီးပံုျပင္ေတြေျပာျပလိုက္ အ႐ုပ္ေလးျပကာကေလးႏွင့္ေဆာ့သည္။ကဗ်ာ ေလးေတြဖတ္ျပေတာ့ မ်က္လံုးဝိုင္းဝိုင္းေလးၿငိမ္ၿငိမ္နားေထာင္သည္။ဒီမ်က္လံုးေလးေတြက ဂ်ြန္ေဂ်ာင္ကုႏွင့္သိပ္တူတယ္။ကေလးကငိုတာလည္း သိပ္မ႐ွိပဲ လိမၼာလွသည္။
"မင္မင္ ေရ သားႏို႔ေသာက္မလား"
ႏို႔ဗူးေလးအား လႈပ္ျပေတာ့ လက္ေလးဆန္႔သာမမ်က္ႏွာေလး႐ွံုျပသည္။
"အယ္..သားသားေရ မငိုရဘူး..ပါးပါးကတိုက္မွာေပါ့.."
ႏို႔တိုက္ေတာ့အားရပါးရေသာက္သည့္ကေလးကိုၾကည့္ကာ..ဂ်ီမင္ၾကည္ႏူးေနမိသည္။
"မင္မင္ေလးက ခ်စ္စရာေလး.."
ထိုအခ်ိန္... အိမ္ေ႐ွ႕ကတံခါးမွ တစ္ေယာက္ေယာက္တြန္းဖြင့္သကဲ့သို႔အသံက်ယ္ေလာင္ စြာ ပြင့္ထြက္လာသည္။ဂ်ီမင္လည္း လန္႔သြားတာေၾကာင့္ကေလးအားေကာက္ေပြ႔လိုက္သည္။
"ပတ္ဂ်ီမင္... "
"ဂြၽန္ ဂြၽန္ေဂ်ာင္ကု"
ဂ်ီမင္အလန္႔တၾကား ျဖစ္သြားၿပီး..လက္ထဲကကေလးအား လုယူသြားမည့္အလား တင္းၾကပ္စြာေပြ႔ဖက္ထားသည္။ဟင့္အင္း မေပးလိုက္ႏိုင္ဘူး သားကိုမခြဲႏိုင္ဘူးမင္မင္ေလးကိုအရမ္းခ်စ္တယ္။ဂြၽန္ေဂ်ာင္ကု ကိုျပန္မေပးလိုက္ႏိုင္ဘူး..။
"ပတ္ဂ်ီမင္.."
ေဂ်ာင္ကု ေအာ္လိုက္တာေၾကာင့္..ေၾကာက္လန္႔စြာ ဂ်ီမင္ကိုယ္ေလးတံုတက္သြားခဲ့သည္။ေဂ်ာင္ကု ဒီေလာက္ ေဒါသထြက္ေနတာသူတစ္ခါမွမျမင္ဖူးေပ။
"ပတ္ဂ်ီမင္ မင္း႐ူးေနလား ဟမ္ငါဘယ္ေလာက္စိတ္ပူေနလဲ မင္းသိလားကေလးက..လႏုႏုေလးပဲ႐ွိေသးတယ္တစ္ခုခုျဖစ္သြားရင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ...မင္းကြာ ေတာက္စ္ "
ဂ်ီမင္ ပုခံုးကိုတင္းၾကပ္စြာဆုပ္ကိုင္ကာေဂ်ာင္ကု ေဒါသႀကီးစြာေျပာလိုက္သည္။
"သား..သားကို ကြၽန္ေတာ့္ကို ေပးပါ လား"
"ဘာ.."
"မင္း႐ူးေနလား ပတ္ဂ်ီမင္"
"ကြၽန္ေတာ္သားကိုမခြဲႏိုင္ဘူး...သားကိုခ်စ္တယ္"
မထံုထက္ေသး ပံုစံျဖင့္ မ်က္ဝန္းတို႔မွမ်က္ရည္တို႔လႊမ္းလ်က္ ႐ွိသည့္မ်က္ႏွာထားတို႔ျဖင့္ဆိုလာသည့္က ေဂ်ာင္ကုေဒါသကိုပိုစေနသေယာင္ပင္။ဂ်ီမင္ အက်ႌစကိုဆြဲကိုင္ကာ...
"ငါမင္းကိုထိုးမိေတာ့မယ္ ပတ္ဂ်ီမင္..မင္းကိုယ္တိုင္ထားပစ္ခဲ့တဲ့ကေလးကိုအခုမွျပန္လိုခ်င္လို႔ရမလား ဟမ္...မင္းသားကိုထားၿပီး မင္းအေကာင္ထယ္ေယာင္းဆီကိုျပန္ေတာ့..မင္းအခုလို႐ုပ္လား ဟမ္..လူစိတ္မ႐ွိတဲ့မင္းကို...ခ်စ္မိတဲ့ငါကမွားတာမင္းသားကိုမခြဲႏိုင္သလို ငါလည္းမခြဲႏိုင္ဘူး.."
"ေတာင္း..ေတာင္းပန္ပါတယ္.."
"ငါမင္းကို ခ်စ္လြန္းလို႔ သည္းခံေနတာ..ပတ္ဂ်ီမင္ မင္းငါ့ဘက္စဥ္းစားေပးဖူးလားဟမ္ မင္းရက္စက္သမ်ွသည္းခံေနလို႔..အခုသားကိုပါေခၚထုတ္သြားၿပီး ရက္စက္ဦးမလို႔လား ဟမ္..ငါဘယ္ေလာက္ေတာင္နာက်င္ေနခဲ့လဲသိလား ငါသိပ္ခ်စ္တဲ့မင္းက ငါနဲ႔ရတဲ့ကေလးကိုငါ့ဆီမွာပစ္သြားၿပီး...မိဘစိတ္မ႐ွိတဲ့မင္းက မင္းအေကာင္ထယ္ေယာင္းဆီျပန္သြားခဲ့တယ္ေလ..မင္းလုပ္ရပ္ကိုမင္းျပန္ေတြးၾကည့္စမ္း..မင္းမ်ားအျမင္မွန္ျပန္ရမလားဆိုၿပီး...လမ္းေဖာက္ေပးခဲ့တာေတာင္မင္းထယ္ေယာင္းဆီျပန္တယ္မဟုတ္လားမင္းအရမ္းရက္စက္ခဲ့တာ..အရင္ကနာက်င္ရတာနဲ႔လံုေလာက္ၿပီအခုလည္း ထပ္ၿပီးမနာက်င္ပါရေစနဲ႔.."
"ေတာင္း..ေတာင္းပန္ပါတယ္.. ကြၽန္ေတာ္မခြဲႏိုင္ဘူး..သားကိုသိပ္ခ်စ္လို႔ပါ''
"အဲ့ဒါဆိုငါကေရာ ငါကေရာ..မင္းလုပ္သမွ်သည္းခံေနရတဲ့ငါကေရာ..မင္းသိပ္ခ်စ္တယ္ေပါ့ ကေလးကို..မင္းသိပ္ခ်စ္သလို ငါလည္းခ်စ္တယ္မင္းကေလးကို ေခၚသြားခ်င္လား...ေအးရတယ္ငါေသရင္ေတာ့ ရမယ္...အခုငါမင္းကိုမခ်စ္ေတာ့ဘူး ပတ္ဂ်ီမင္..ငါလည္း ကိုယ့္ဘဝနဲ႔ ကိုယ္ေနေတာ့မွာ... အရင္ကမင္းကိုသိပ္ခ်စ္ခဲ့ၿပီးရက္စက္သမ်ွသည္းခံေနခဲ့တဲ့ငါမဟုတ္ေတာ့ဘူး..နားလည္လား..အခုငါျပန္ေျပာမယ္ မင္းငါ့ဘဝကိုလာမေႏွာက္ယွက္နဲ႔..."
"ခင္းဗ်ားေတြးဖူးလား..အနာဂတ္မွာ..ကေလးက သူ႔အေဖမ႐ွိဘဲေနျဖစ္ေနမဲ့ဘဝ"
"ဟက္ ဘာအေဖဟုတ္လား မင္းလိုအေဖမ်ိဳး႐ွိ ေနတာထက္စာရင္..မ႐ွိတာပိုေကာင္းတယ္ ပတ္ဂ်ီမင္"
"ကြၽန္ေတာ္လက္ထပ္မယ္ေလ..ကြၽန္ေတာ္ခင္ဗ်ားကို လက္ထပ္မယ္.."
"ဟက္..ပတ္ဂ်ီမင္ မင္းငါ့ေဒါသလာမစြနဲ႔..ငါလည္း ေယာက်ာ္းတစ္ေယာက္ပါကြ..မာန႐ွိတယ္..အခုမင္းလုပ္ခ်င္တိုင္းလုပ္ေပးရေအာင္ငါ့ကိုဘာလို႔ထင္ေနလဲ..မင္းေစလိုရာလိုက္လုပ္ေပးတဲ့ႏြား..မဟုတ္ဘူး..မင္းကိုအရင္ကအရမ္းခ်စ္ခဲ့လို႔..အခုေတာ့မဟုတ္ေတာ့ဘူး..ငါမင္းကိုမခ်စ္ေတာ့ဘူး..မင္းေျပာခဲ့တဲ့စကားကိုျပန္ေျပာလိုက္မယ္..ငါလည္းငါမခ်စ္တဲ့သူနဲ႔လက္မထပ္ဘူး"
"ကြၽန္ေတာ္လည္း ေယာက်ာ္းတစ္ေယာက္ပါခင္ဗ်ား ေၾကာင့္ညဘက္ေတြေတာင္မိန္းမေနရာေရာက္ခဲ့ရတာ..ခင္းဗ်ားေၾကာင့္ပဲကြၽန္ေတာ္မိန္းမတစ္ေယာက္လို ကေလးေမြးၿပီးၿပီပဲ..ကြၽန္ေတာ္မာနေတြကေရာဘယ္နားမွာထားမလဲ..ဟမ္"
"မင္းကို ငါတာဝန္မေက်ခဲ့လို႔လား..တာဝန္မေက်ခဲ့တာ႐ွိလို႔လား..ငါမင္းကို လက္ထပ္မယ္လို႔မေျပာခဲ့ဘူးလား..မင္းဘာသာမင္း..ကင္ထယ္ေယာင္းကိုသိပ္ခ်စ္လြန္းလို႔ျငင္းခဲ့တာေလ..ကေလးေမြးတာကလည္း မင္းသဘာဝေၾကာင့္..ငါတာဝန္မယူခဲ့လို႔လား...မင္းကိုအျခားေကာင္ဆိုရင္ပစ္သြားလိမ့္မယ္..ငါမင္းကိုပစ္မသြားတာဝန္မယူခဲ့လို႔ဟမ္..ငါဆက္ေျပာရင္..မင္းမေကာင္း႐ွိေတာ့မယ္ပတ္ဂ်ီမင္..မင္းသြားလိုက္ေတာ့.."
"မသြားဘူး..ကေလးကိုလည္းမေပးဘူး..ခင္ဗ်ား လက္ထပ္မွာလား..လက္မထပ္ဘူးလား"
"ပတ္ဂ်ီမင္..မင္းအခုဘာလုပ္ေနလဲသိလား..အခုငါနဲ႔ဟိုေဆာ့ လက္ထပ္ပြဲအတြက္ဖိတ္စာေတြေတာင္ေဝၿပီး ၿပီ...မင္းေျပာတာေနာက္က်သြားၿပီ..ပတ္ဂ်ီမင္.."
"မဂၤလာပြဲဖ်က္လိုက္.."
"မဖ်က္ႏိုင္ဘူး..ႏွစ္ဖက္မိဘေတြအကုန္လံုး..မ်က္ႏွာပ်က္ရလိမ့္မယ္... ေပး..ကေလးငါ့ကိုေပး..ၿပီးရင္သြားေတာ့. မင္းထယ္ေယာင္းဆီသာသြားေတာ့.."
"မသြားဘူးဗ်ာ..ခင္ဗ်ား ဘာလုပ္ခ်င္လဲ..လုပ္ခ်င္တာသာလုပ္..ကေလးလည္းမေပးဘူး သြားလည္းမသြားဘူး.."
တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ ရန္ျဖစ္ေနရာမွ..ညအခ်ိန္ေတာင္ ေရာက္သြားခဲ့သည္။
ေဂ်ာင္ကု တစ္ေယာက္ သူႏွင့္မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္တြင္ထိုင္ေနေသာ..ဂ်ီမင္အားၾကည့္ေနသည္မွာအေတာ္ပင္ၾကာေနၿပီ..။သူ႔အားေပေစာင္းေစာင္းၾကည့္ကာကေလးႏွင့္ ေဆာ့ေနေလသည္။ေပးဆိုေတာ့လည္းမေပး သြားဆိုေတာ့လည္းမသြား..တကယ္ကိုလက္ေပါက္ကပ္သည္။
ေဂ်ာင္ကုလည္း ဆံပင္ကိုတစ္ခ်က္ဖြကာ..ကုတ္အက်ႌကိုလက္ကကိုင္ၿပီး..အိမ္ေပၚသို႔တက္သြားသည္။အတန္ၾကာတဲ့အထိ..ျပန္ဆင္းမလာေသးတာေၾကာင့္ ဂ်ီမင္လည္းဆိုဖာေပၚ ကေလးအားဖက္လ်က္သား အိပ္ေပ်ာ္သြားသည္။
"ပတ္ဂ်ီမင္ ပတ္ဂ်ီမင္.. ထေရသြားခ်ိဳး"
ဂ်ီမင္ လည္း သူ႔အားလႈပ္ႏိႈးလာသည့္ေဂ်ာင္ကုေၾကာင့္ႏိုးသြားသည္။ႏိုးႏိုးခ်င္း သူ႔အနီအနားတြင္႐ွီေနတဲ့..ေဂ်ာင္ကုေၾကာင့္.ခ်က္ခ်င္းကေလးအားေကာက္ေပြ႔လိုက္သည္။
"ေရသြားခ်ိဳး..ကေလးကိုေပးခဲ့"
"ဟင့္အင္း မေပးဘူးလို႔ လံုးဝမေပးဘူး"
"ငါထိန္းထားေပးမယ္ မင္းေရသြားခ်ိဳးလိုက္..ျပန္လာရင္ျပန္ေပးမယ္''
"ဟင့္အင္း ခင္ဗ်ား ကျပန္သြားလိမ့္မယ္ "
"မျပန္ပါဘူးကြာ..ည၇နာရီေတာင္႐ွိေနၿပီ..ေရသြားခ်ိဳးညစာျပင္ထားမယ္...အေပၚထပ္ဘီ႐ိုမွာအက်ႌ႐ွိတယ္"
"ဟင့္အင္း..ညစာျပင္ထား "
ဟုေျပာကာ ကေလးအားခ်ီကာ အိမ္ေပၚသို႔ထပ္သို႔တက္သြားသည္။ဥစၥာေျခာက္ေနေသးတယ္ သူကေလးကငါ့ကေလးမဟုတ္တဲ့အတိုင္းပဲ။တကယ္လည္း ကေလးကိုေခၚၿပီးထြက္သြားခ်င္စိတ္မ႐ွိပါဘူး..အဲ့လိုလုပ္ရင္ပတ္ဂ်ီမင္ အ႐ူးတစ္ပိုင္း ျဖစ္မယ္ဆိုတာႀကိဳသိေနတယ္ ။ဂ်ီမင္ ကကေလးကိုတကယ္သံေယာဇဥ္တြယ္ေနတာမို႔..ျပန္လည္းေခၚမသြားရက္ေပ။
ခနၾကာေတာ့ အိမ္အေပၚထပ္က ကေလးငိုသံထြက္ေပၚလာတာေၾကာင့္..ခ်က္ခ်င္း..ညစာခ်က္ေနရင္းကေန မီးဖိုမီးပိတ္ကာအိမ္ေပၚသို႔ေျပးတက္ရသည္။အဲ့ေကာင္ေလးဟာေလ ကေလးကိုေခၚၿပီးအိမ္ခန္းထဲထားၿပီး ေရခ်ိဳးခန္းထဲေရခ်ိဳးေနသည္ေနမွာေပါ့။
"အိုး..ကြၽတ္ ကြၽတ္.."
အိပ္ယာေပၚမွကေလးအား ႏိုးဘူးေလးတိုက္ကာေခ်ာ့ျမဴေနရသည္။ဒုန္းးး တံခါးကဒုန္းကနဲ ပြင့္ထြက္သြားတာေၾကာင့္..ေဂ်ာင္ကုလည္းလန္႔သြားၿပီး..ေနာက္သို႔လွည့္ၾကည့္ေတာ့..တစ္ကိုယ္လံုး ဆပ္ျပာေတြေခါင္းကဆံပင္ကလည္း ထိုးေထာင္ကာထြက္ေနသည္။ေခါင္းေလ်ွာ္ရင္တန္းလန္းနဲ႔ထြက္လာသည္ထင္တယ္...
"ဂြၽန္ေဂ်ာင္ကု "
"ငါမယူပါဘူး ကေလးငိုေနလို႔..လာေခ်ာ့တာကိုယ္တံုးလံုးႀကီးနဲ႔ထြက္မလာနဲ႔"
ထိုသို႔ေျပာေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္နားသို႔တစ္လွမ္းတိုးလာၿပီး..နားနားသို႔ကပ္ေျပာသည္။
"ဘာလဲ ရင္ခုန္လို႔လား"
ကေလးျဖင့္ေမြးၿပီးေနၿပီး လာျမဴစြယ္ေနေသးတယ္သူ႔ကိုယ္လံုးတြင္ မေတြ႔ဘူး တဲ့ေနရာမ႐ွိေပ။
"မင္းကိုယ္လံုးမွာ ဘယ္ေနမွာက ဘာ႐ွိတယ္ဆိုတာ အကုန္သိတယ္ ကေလးေတာင္ေမြးၿပီးေနၿပီ ရင္ခုန္လားလာေမးမေနနဲ႔..သြား အေအးပတ္မယ္ေရသြားခ်ိဳး"
"မခ်ိဳးႏိုင္ပါဘူး ခင္ဗ်ား ကေလးကိုေခၚသြားရင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ"
ပတ္ဂ်ီမင္ တကယ္အ႐ွက္မ႐ွိေတာ့ဘူးပဲ။သူေ႐ွ႕မွာကိုယ္တံုးလံုး ရပ္ေနသည့္ဂ်ီမင္အားၾကည့္ၿပီး ေခါင္းရမ္းသက္ျပင္းခ်လိုက္သည္။ဂ်ီမင္ တစ္ေယာက္ ေရခ်ိဳးခန္းထဲ အားေခၚလာခဲ့သည္။
"ဘာလုပ္မလို႔လဲ"
"ေခါင္းေလ်ွာ္ေပး "ေရဇလံုထဲခပ္တည္တည္ ဝင္စိမ္ကာသူ႔အားေခါင္းေလ်ွာ္ခိုင္းေနသည့္ပတ္ဂ်ီမင္ကိုျဖတ္႐ိုက္ပစ္ခ်င္သည္။
"႐ူးေနၿပီပဲ "
ေဂ်ာင္ကုအျပင္သို႔ျပန္ထြက္မည္လုပ္ေတာ့..ဂ်ီမင္ကေနာက္ကေနလွမ္းေအာ္သည္။
"ေအးေနာ္ မေလ်ွာ္ေပးဘူးလား တစ္ညလံုးေရကန္ထဲထိုင္ေနမွာေနာ္"
ဂ်ီမင္ေအာ္ေျပာလိုက္ေတာ့ ေဂ်ာင္ကုကေနာက္သို႔ျပန္လွည့္လာၿပီး..ခံုအေသးတစ္လံုးယူကာ ေခါင္းရင္းဘက္နားသြားထိုင္ၿပီး ဂ်ီမင္အားေခါင္းေလ်ွာ္ေပးေနရသည္။
ေခါင္းအား ေသခ်ာေလ်ွာ္ေပးၿပီး ထြက္သြားမယ္လုပ္ျပန္ေတာ့..
"ေအာ္ေဟာ ဘယ္သြားမလို႔လဲ ကြၽန္ေတာ္ေရခ်ိဳးၿပီးတဲ့အထိေစာင့္ေန မဟုတ္ရင္ ေရကန္ထဲမွာတစ္ညလံုးေနေနမွာေနာ္ "
"ပတ္ဂ်ီမင္ မင္းလြန္လြန္းလာၿပီေနာ္ "
ေရဇလံုနားလာေသာ ေဂ်ာင္ကုအားခါးကိုဖက္ကာ ေရဇလံုထဲသို႔ဆြဲခ်လိုက္သည့္ဂ်ီမင္။
"ရားးး ပတ္ဂ်ီမင္းးး"
တစ္ကိုယ္လံုး ေရေတြစိုရႊဲသြားသည့္ေဂ်ာင္ကုအားၾကည့္ၿပီးဂ်ီမင္က ရယ္ေနသည္။
"ပတ္ဂ်ီမင္ ငါေရခ်ိဳးၿပီးၿပီကြ"
"အဲ့ေတာ့ ဘာျဖစ္တုန္း..''
Jungkook ေပၚကိုတက္ထိုင္ၿပီး အုပ္မိုးလိုက္ကာ ေဂ်ာင္ကုႏႈတ္ခမ္းအား ႏူးညံ့စြာနမ္းေနသည္။ေဂ်ာင္ကုလည္း ဂ်ီမင္ျပဳသမ်ွႏုေနသည္။တျဖည္းျဖည္း ၾကမ္းတမ္းလာၿပီးနမ္းလာတာေၾကာင့္ ေဂ်ာင္ကုကဆြဲခြာလိုက္ကာ..
"လုပ္လို႔မျဖစ္ဘူး မင္းကေလးေမြးၿပီးတာတစ္လေတာင္မျပည့္ေသးဘူး.."
"ကုကု လက္ထပ္ရေအာင္ေလ"
ႏႈတ္ခမ္းေလး ဆူကာ ကြၽန္ေတာ့္ဗိုက္ကိုလက္ညိဳွးေလးနဲ႔ ထိုးကာေျပာလာသည့္ဂ်ီမင္ေၾကာင့္ ေဂ်ာင္ကုၾကက္ေသေသသြားသည္။ဆံစေတြက ေရေတြစီးက်ေနၿပီး..ေရခ်ိဳးထားတာေၾကာင့္ ျဖဴေဖြးေနသည့္မ်က္ႏွာေလးေပၚမွာ ေဆးမဆိုးနီနီရဲရဲႏႈတ္ခမ္းဖူးဖူးတို႔က ဆူထြက္ေနသည္။
ဂ်ီမင္ရဲ႕ပံုစံမွာ ေဂ်ာင္ကုတံေတြးခနခနၿမိဳခ်ေနသည္။ေႂကြေနလိုက္ ဂြၽန္ေဂ်ာင္ကု ေႂကြေနလိုက္။ကို္ယ့္ကိုကိုယ္ ျပန္ေျပာရင္း ေဂ်ာင္ကုမ်က္ႏွာအားတျခားတစ္ဖက္သို႔လႊဲလိုက္သည္။
"ကုကု ကုကု "
"လက္ လက္မထပ္ႏိုင္ပါဘူး မင္းအဲ့လိုလုပ္ေနလဲမေႂကြဘူး ပတ္ဂ်ီမင္"
"လက္ထပ္မွာလား "
"မထပ္ဘူး"
"ေအးေနာ္ အႏုနည္းနဲ႔ မရရင္အၾကမ္းနည္းနဲ႔လုပ္မွာေနာ္"
ဂ်ီမင္စကားေၾကာင့္ ေဂ်ာင္ကု တစ္ခ်က္ရယ္လိုက္သည္။ဘာတဲ့ အၾကမ္းနည္းဆိုပဲ..။ေဂ်ာင္ကု ကသူ႔အက်ႌအားခ်က္ခ်င္းဆြဲခြၽတ္လိုက္သည္။အက်ႌဆြဲခြၽတ္လိုက္တာေၾကာင့္ ဂ်ီမင္မ်က္လံုးမ်ားျပဴးက်ယ္သြားသည္။
"ဘာ ဘာလုပ္မလို႔လဲ "
"ေရခ်ိဳးမလို႔ေလ မင္းလုပ္တာ ငါေရျပန္ခ်ိဴးမွရေတာ့မယ္.."
"ေအာ္ ေအာ္ ေရျပန္ခ်ိဳးမလို႔လား "
"ေအးေလ ထင္ခ်င္ရာေလ်ွာက္ထင္မေနနဲ႔ ဆင္း ငါ့ေပၚက.."
ဟြန္႔ နည္းနည္းေလးေတာင္ စိတ္မယိုင္ေတာ့ဘူးလား ။ေတြ႔ပါမ်ားသြားလို႔လားမျဖစ္ဘူး သူေသခ်ာေပါက္လက္ထပ္လာေအာင္လုပ္ရမယ္။ဂ်ီမင္လည္း တဘက္ကိုဆြဲကာ ေရခ်ိဳးခန္းမွေစာင့္ေအာင့္ကာထြက္သြားသည္။အေနာက္ကက်န္ခဲ့သည့္ ေဂ်ာင္ကုလည္းေရျပန္ခ်ိဳးကာ ေရခ်ိဳးခန္းမွျပန္ထြက္လာသည္။
======================ညစာစားရင္း သူ႔အားမ်က္ေစာင္းတထိုးထိုးလုပ္ေနေသာ ဂ်ီမင္က ကေလးအားဥစၥာေျခာက္ၿပီး ေပါင္ေပၚမွာတင္ထားေသးသည္။ထမင္းအားဝါးၿပီး ပါးစပ္ထဲထုတ္ကာ ကေလးအားျပန္ေကြၽးရန္လုပ္ေနသည့္ ဂ်ီမင္ကိုေဂ်ာင္ကုေတြ႔သြားေတာ့..ထေအာ္ေတာ့သည္။
"ရား ပတ္ဂ်ီမင္ ဘာလုပ္ေနတာလဲ "
"ထမင္းေကြၽးမလို႔ေလ "
"ကေလးက ၃လခြဲပဲမင္းပါးစပ္ထဲက ထမင္းေကြၽးစရာလား..ႏို႔ပဲတိုက္ရတာ..''
" အရင္ေခတ္ကျဖည့္စြက္စာမ႐ွိေသးခင္အဲ့လိုေၾကြးၾကတာၾကည့္ပဲ"
"အခုမွကေလးက 6လေတာင္မ႐ွိေသးဘူး..ဘယ္လိုလုပ္ထမင္းေကြၽးမွာလဲ..မေကြၽးရဘူးမင္းဗဟုသုတမ႐ွိဘူးလား..ရြံစရာ "
ေဂ်ာင္ကု၏စကားေၾကာင့္ ဂ်ီမင္ဝမ္းနည္းစိတ္တို႔ျဖစ္လာသည္။သူကအေဖျဖစ္ဖို႔..တကယ္ကိုအသံုးမက်တဲ့သူပဲ..။ကေလးနဲ႔ပက္သက္တာတစ္ခုမွမသိတဲ့အျပင္..အေဖတစ္ေယာက္ျဖစ္ဖို႔အမ်ားႀကီးလိုေသးတယ္။
"အာ..အဲ့လိုလား..အဟမ္း..ကြၽန္ေတာ္ နည္းနည္းမွားသြားတယ္ေအာ္..ေနဦးဘာ ရြံစရာဟုတ္လား..ဒီရြံစရာ ပါးစပ္ကိုခင္ဗ်ားပဲ အငမ္းမရနမ္းခဲ့လို႔ ကေလးေတာင္ရလာၿပီပဲ"
အစကမွားမွန္းသိ၍ ၿငိမ္ေနေပမယ့္ရြံစရာ ဆိုသည့္စကားေၾကာင့္ ဂ်ီမင္ေဒါသထြက္ကာ ေဂ်ာင္ကုအားေအာ္ေျပာလိုက္သည္။ဂ်ီမင္ေျပာလိုက္သည့္ စကားေၾကာင့္ ေဂ်ာင္ကုက ထမင္းနင္ေတာင္နင္သြားသည္။
"အဲ့တာက ဘယ္တူမလဲ အဲ့တုန္းကအဲ့လိုပဲအခုကအခုမင္းမ႐ွက္ဘူးလား "
"ဘာကို႐ွက္ရမွာလဲ ကေလးေတာင္ရၿပီးေနၿပီပဲ"
"ငါကေတာ့ ရြံတယ္.."
ဂ်ီမင္လည္း ေဒါသထြက္ကာၾကက္ဥအား ပါးစပ္ထဲသို႔ေကာက္ထည့္လိုက္ၿပီးေပါင္ေပၚက ကေလးအားထိုင္ခံုေပၚသို႔ခ်ခဲ့သည္။ ေဂ်ာင္ကုပါးအားကိုင္ကာ ႏႈတ္ခမ္းခ်င္းေတ့ကပ္ၿပီးေဂ်ာင္ကုပါးစပ္ထဲအား ၾကက္ဥေၾကာ္အားထိုးထည့္လိုက္သည္။
"ခင္ဗ်ား လည္းစားလိုက္ၿပီေလ..ကြၽန္ေတာ္ဝၿပီပန္းကန္ေဆးခဲ့"
============Upေပးလိုက္ၿပီေနာ္ အရွည္ႀကီးေရးေပးထားတယ္ဒါဒါတို႔ေရVoteေလးေပးခဲ့ၾကပါဦး..အဆြီေလးေတြေရးထားတာေနာ္
Unicode
Jungkook ကjimin ကလေးကိုချီပြီးထွက်သွားပြီးကတည်းက တစ်မနက်လုံးဂျီမင်တို့အားလိုက်ရှာနေခဲ့သည်။
တောက်စ် ပတ်ဂျီမင်..ဂျောင်ကုဒေါသကြီးစွာ ကြိမ်းဝါးလိုက်သည်။
သူတကယ် ဂျီမင်ကိုဒေါသထွက်မိသည်။ဘာလို့ကလေးကို ခေါ်ပြီးထွက်ပြေးရတာလဲ..ကလေးကလနုနုလေးရှိသေးတယ် တကယ်လို့ တစ်ခုခုဖြစ်သွားရင်ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။သူထားခဲ့ပြီးမှ ဘာလို့ဒီလိုလုပ်ရပ်မျိုးလုပ်ရတာလဲ..။
တစ်ဖက်မှာတော့ ကျန်တဲ့သူတွေနဲ့ဖြစ်သမျှကိစ္စတွေကိုစိတ်မဝင်စားတော့ဘဲ။ကလေးလေးကိုချီကာ ကုန်တိုက်သို့သွားကာလိုအပ်တဲ့ပစ္စည်းတွေဝယ်ပြီး ဂျောင်ကုပေးထားသည့် အပန်းဖြေစံအိမ်တွင်နေနေသည်။
တစ်မနက်လုံးကလေးနှင့်ဆော့နေပြီးပုံပြင်တွေပြောပြလိုက် အရုပ်လေးပြကာကလေးနှင့်ဆော့သည်။ကဗျာ လေးတွေဖတ်ပြတော့ မျက်လုံးဝိုင်းဝိုင်းလေးငြိမ်ငြိမ်နားထောင်သည်။ဒီမျက်လုံးလေးတွေက ဂျွန်ဂျောင်ကုနှင့်သိပ်တူတယ်။ကလေးကငိုတာလည်း သိပ်မရှိပဲ လိမ္မာလှသည်။
"မင်မင် ရေ သားနို့သောက်မလား"
နို့ဗူးလေးအား လှုပ်ပြတော့ လက်လေးဆန့်သာမမျက်နှာလေးရှုံပြသည်။
"အယ်..သားသားရေ မငိုရဘူး..ပါးပါးကတိုက်မှာပေါ့.."
နို့တိုက်တော့အားရပါးရသောက်သည့်ကလေးကိုကြည့်ကာ..ဂျီမင်ကြည်နူးနေမိသည်။
"မင်မင်လေးက ချစ်စရာလေး.."
ထိုအချိန်... အိမ်ရှေ့ကတံခါးမှ တစ်ယောက်ယောက်တွန်းဖွင့်သကဲ့သို့အသံကျယ်လောင် စွာ ပွင့်ထွက်လာသည်။ဂျီမင်လည်း လန့်သွားတာကြောင့်ကလေးအားကောက်ပွေ့လိုက်သည်။
"ပတ်ဂျီမင်... "
"ဂျွန် ဂျွန်ဂျောင်ကု"
ဂျီမင်အလန့်တကြား ဖြစ်သွားပြီး..လက်ထဲကကလေးအား လုယူသွားမည့်အလား တင်းကြပ်စွာပွေ့ဖက်ထားသည်။ဟင့်အင်း မပေးလိုက်နိုင်ဘူး သားကိုမခွဲနိုင်ဘူးမင်မင်လေးကိုအရမ်းချစ်တယ်။ဂျွန်ဂျောင်ကု ကိုပြန်မပေးလိုက်နိုင်ဘူး..။
"ပတ်ဂျီမင်.."
ဂျောင်ကု အော်လိုက်တာကြောင့်..ကြောက်လန့်စွာ ဂျီမင်ကိုယ်လေးတုံတက်သွားခဲ့သည်။ဂျောင်ကု ဒီလောက် ဒေါသထွက်နေတာသူတစ်ခါမှမမြင်ဖူးပေ။
"ပတ်ဂျီမင် မင်းရူးနေလား ဟမ်ငါဘယ်လောက်စိတ်ပူနေလဲ မင်းသိလားကလေးက..လနုနုလေးပဲရှိသေးတယ်တစ်ခုခုဖြစ်သွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ...မင်းကွာ တောက်စ် "
ဂျီမင် ပုခုံးကိုတင်းကြပ်စွာဆုပ်ကိုင်ကာဂျောင်ကု ဒေါသကြီးစွာပြောလိုက်သည်။
"သား..သားကို ကျွန်တော့်ကို ပေးပါ လား"
"ဘာ.."
"မင်းရူးနေလား ပတ်ဂျီမင်"
"ကျွန်တော်သားကိုမခွဲနိုင်ဘူး...သားကိုချစ်တယ်"
မထုံထက်သေး ပုံစံဖြင့် မျက်ဝန်းတို့မှမျက်ရည်တို့လွှမ်းလျက် ရှိသည့်မျက်နှာထားတို့ဖြင့်ဆိုလာသည့်က ဂျောင်ကုဒေါသကိုပိုစနေသယောင်ပင်။ဂျီမင် အကျႌစကိုဆွဲကိုင်ကာ...
"ငါမင်းကိုထိုးမိတော့မယ် ပတ်ဂျီမင်..မင်းကိုယ်တိုင်ထားပစ်ခဲ့တဲ့ကလေးကိုအခုမှပြန်လိုချင်လို့ရမလား ဟမ်...မင်းသားကိုထားပြီး မင်းအကောင်ထယ်ယောင်းဆီကိုပြန်တော့..မင်းအခုလိုရုပ်လား ဟမ်..လူစိတ်မရှိတဲ့မင်းကို...ချစ်မိတဲ့ငါကမှားတာမင်းသားကိုမခွဲနိုင်သလို ငါလည်းမခွဲနိုင်ဘူး.."
"တောင်း..တောင်းပန်ပါတယ်.."
"ငါမင်းကို ချစ်လွန်းလို့ သည်းခံနေတာ..ပတ်ဂျီမင် မင်းငါ့ဘက်စဉ်းစားပေးဖူးလားဟမ် မင်းရက်စက်သမျှသည်းခံနေလို့..အခုသားကိုပါခေါ်ထုတ်သွားပြီး ရက်စက်ဦးမလို့လား ဟမ်..ငါဘယ်လောက်တောင်နာကျင်နေခဲ့လဲသိလား ငါသိပ်ချစ်တဲ့မင်းက ငါနဲ့ရတဲ့ကလေးကိုငါ့ဆီမှာပစ်သွားပြီး...မိဘစိတ်မရှိတဲ့မင်းက မင်းအကောင်ထယ်ယောင်းဆီပြန်သွားခဲ့တယ်လေ..မင်းလုပ်ရပ်ကိုမင်းပြန်တွေးကြည့်စမ်း..မင်းများအမြင်မှန်ပြန်ရမလားဆိုပြီး...လမ်းဖောက်ပေးခဲ့တာတောင်မင်းထယ်ယောင်းဆီပြန်တယ်မဟုတ်လားမင်းအရမ်းရက်စက်ခဲ့တာ..အရင်ကနာကျင်ရတာနဲ့လုံလောက်ပြီအခုလည်း ထပ်ပြီးမနာကျင်ပါရစေနဲ့.."
"တောင်း..တောင်းပန်ပါတယ်.. ကျွန်တော်မခွဲနိုင်ဘူး..သားကိုသိပ်ချစ်လို့ပါ''
"အဲ့ဒါဆိုငါကရော ငါကရော..မင်းလုပ်သမျှသည်းခံနေရတဲ့ငါကရော..မင်းသိပ်ချစ်တယ်ပေါ့ ကလေးကို..မင်းသိပ်ချစ်သလို ငါလည်းချစ်တယ်မင်းကလေးကို ခေါ်သွားချင်လား...အေးရတယ်ငါသေရင်တော့ ရမယ်...အခုငါမင်းကိုမချစ်တော့ဘူး ပတ်ဂျီမင်..ငါလည်း ကိုယ့်ဘဝနဲ့ ကိုယ်နေတော့မှာ... အရင်ကမင်းကိုသိပ်ချစ်ခဲ့ပြီးရက်စက်သမျှသည်းခံနေခဲ့တဲ့ငါမဟုတ်တော့ဘူး..နားလည်လား..အခုငါပြန်ပြောမယ် မင်းငါ့ဘဝကိုလာမနှောက်ယှက်နဲ့..."
"ခင်းဗျားတွေးဖူးလား..အနာဂတ်မှာ..ကလေးက သူ့အဖေမရှိဘဲနေဖြစ်နေမဲ့ဘဝ"
"ဟက် ဘာအဖေဟုတ်လား မင်းလိုအဖေမျိုးရှိ နေတာထက်စာရင်..မရှိတာပိုကောင်းတယ် ပတ်ဂျီမင်"
"ကျွန်တော်လက်ထပ်မယ်လေ..ကျွန်တော်ခင်ဗျားကို လက်ထပ်မယ်.."
"ဟက်..ပတ်ဂျီမင် မင်းငါ့ဒေါသလာမစွနဲ့..ငါလည်း ယောကျာ်းတစ်ယောက်ပါကွ..မာနရှိတယ်..အခုမင်းလုပ်ချင်တိုင်းလုပ်ပေးရအောင်ငါ့ကိုဘာလို့ထင်နေလဲ..မင်းစေလိုရာလိုက်လုပ်ပေးတဲ့နွား..မဟုတ်ဘူး..မင်းကိုအရင်ကအရမ်းချစ်ခဲ့လို့..အခုတော့မဟုတ်တော့ဘူး..ငါမင်းကိုမချစ်တော့ဘူး..မင်းပြောခဲ့တဲ့စကားကိုပြန်ပြောလိုက်မယ်..ငါလည်းငါမချစ်တဲ့သူနဲ့လက်မထပ်ဘူး"
"ကျွန်တော်လည်း ယောကျာ်းတစ်ယောက်ပါခင်ဗျား ကြောင့်ညဘက်တွေတောင်မိန်းမနေရာရောက်ခဲ့ရတာ..ခင်းဗျားကြောင့်ပဲကျွန်တော်မိန်းမတစ်ယောက်လို ကလေးမွေးပြီးပြီပဲ..ကျွန်တော်မာနတွေကရောဘယ်နားမှာထားမလဲ..ဟမ်"
"မင်းကို ငါတာဝန်မကျေခဲ့လို့လား..တာဝန်မကျေခဲ့တာရှိလို့လား..ငါမင်းကို လက်ထပ်မယ်လို့မပြောခဲ့ဘူးလား..မင်းဘာသာမင်း..ကင်ထယ်ယောင်းကိုသိပ်ချစ်လွန်းလို့ငြင်းခဲ့တာလေ..ကလေးမွေးတာကလည်း မင်းသဘာဝကြောင့်..ငါတာဝန်မယူခဲ့လို့လား...မင်းကိုအခြားကောင်ဆိုရင်ပစ်သွားလိမ့်မယ်..ငါမင်းကိုပစ်မသွားတာဝန်မယူခဲ့လို့ဟမ်..ငါဆက်ပြောရင်..မင်းမကောင်းရှိတော့မယ်ပတ်ဂျီမင်..မင်းသွားလိုက်တော့.."
"မသွားဘူး..ကလေးကိုလည်းမပေးဘူး..ခင်ဗျား လက်ထပ်မှာလား..လက်မထပ်ဘူးလား"
"ပတ်ဂျီမင်..မင်းအခုဘာလုပ်နေလဲသိလား..အခုငါနဲ့ဟိုဆော့ လက်ထပ်ပွဲအတွက်ဖိတ်စာတွေတောင်ဝေပြီး ပြီ...မင်းပြောတာနောက်ကျသွားပြီ..ပတ်ဂျီမင်.."
"မင်္ဂလာပွဲဖျက်လိုက်.."
"မဖျက်နိုင်ဘူး..နှစ်ဖက်မိဘတွေအကုန်လုံး..မျက်နှာပျက်ရလိမ့်မယ်... ပေး..ကလေးငါ့ကိုပေး..ပြီးရင်သွားတော့. မင်းထယ်ယောင်းဆီသာသွားတော့.."
"မသွားဘူးဗျာ..ခင်ဗျား ဘာလုပ်ချင်လဲ..လုပ်ချင်တာသာလုပ်..ကလေးလည်းမပေးဘူး သွားလည်းမသွားဘူး.."
တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် ရန်ဖြစ်နေရာမှ..ညအချိန်တောင် ရောက်သွားခဲ့သည်။
ဂျောင်ကု တစ်ယောက် သူနှင့်မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင်ထိုင်နေသော..ဂျီမင်အားကြည့်နေသည်မှာအတော်ပင်ကြာနေပြီ..။သူ့အားပေစောင်းစောင်းကြည့်ကာကလေးနှင့် ဆော့နေလေသည်။ပေးဆိုတော့လည်းမပေး သွားဆိုတော့လည်းမသွား..တကယ်ကိုလက်ပေါက်ကပ်သည်။
ဂျောင်ကုလည်း ဆံပင်ကိုတစ်ချက်ဖွကာ..ကုတ်အကျႌကိုလက်ကကိုင်ပြီး..အိမ်ပေါ်သို့တက်သွားသည်။အတန်ကြာတဲ့အထိ..ပြန်ဆင်းမလာသေးတာကြောင့် ဂျီမင်လည်းဆိုဖာပေါ် ကလေးအားဖက်လျက်သား အိပ်ပျော်သွားသည်။
"ပတ်ဂျီမင် ပတ်ဂျီမင်.. ထရေသွားချိုး"
ဂျီမင် လည်း သူ့အားလှုပ်နှိုးလာသည့်ဂျောင်ကုကြောင့်နိုးသွားသည်။နိုးနိုးချင်း သူ့အနီအနားတွင်ရှီနေတဲ့..ဂျောင်ကုကြောင့်.ချက်ချင်းကလေးအားကောက်ပွေ့လိုက်သည်။
"ရေသွားချိုး..ကလေးကိုပေးခဲ့"
"ဟင့်အင်း မပေးဘူးလို့ လုံးဝမပေးဘူး"
"ငါထိန်းထားပေးမယ် မင်းရေသွားချိုးလိုက်..ပြန်လာရင်ပြန်ပေးမယ်''
"ဟင့်အင်း ခင်ဗျား ကပြန်သွားလိမ့်မယ် "
"မပြန်ပါဘူးကွာ..ည၇နာရီတောင်ရှိနေပြီ..ရေသွားချိုးညစာပြင်ထားမယ်...အပေါ်ထပ်ဘီရိုမှာအကျႌရှိတယ်"
"ဟင့်အင်း..ညစာပြင်ထား "
ဟုပြောကာ ကလေးအားချီကာ အိမ်ပေါ်သို့ထပ်သို့တက်သွားသည်။ဥစ္စာခြောက်နေသေးတယ် သူကလေးကငါ့ကလေးမဟုတ်တဲ့အတိုင်းပဲ။တကယ်လည်း ကလေးကိုခေါ်ပြီးထွက်သွားချင်စိတ်မရှိပါဘူး..အဲ့လိုလုပ်ရင်ပတ်ဂျီမင် အရူးတစ်ပိုင်း ဖြစ်မယ်ဆိုတာကြိုသိနေတယ် ။ဂျီမင် ကကလေးကိုတကယ်သံယောဇဉ်တွယ်နေတာမို့..ပြန်လည်းခေါ်မသွားရက်ပေ။
ခနကြာတော့ အိမ်အပေါ်ထပ်က ကလေးငိုသံထွက်ပေါ်လာတာကြောင့်..ချက်ချင်း..ညစာချက်နေရင်းကနေ မီးဖိုမီးပိတ်ကာအိမ်ပေါ်သို့ပြေးတက်ရသည်။အဲ့ကောင်လေးဟာလေ ကလေးကိုခေါ်ပြီးအိမ်ခန်းထဲထားပြီး ရေချိုးခန်းထဲရေချိုးနေသည်နေမှာပေါ့။
"အိုး..ကျွတ် ကျွတ်.."
အိပ်ယာပေါ်မှကလေးအား နိုးဘူးလေးတိုက်ကာချော့မြူနေရသည်။ဒုန်းးး တံခါးကဒုန်းကနဲ ပွင့်ထွက်သွားတာကြောင့်..ဂျောင်ကုလည်းလန့်သွားပြီး..နောက်သို့လှည့်ကြည့်တော့..တစ်ကိုယ်လုံး ဆပ်ပြာတွေခေါင်းကဆံပင်ကလည်း ထိုးထောင်ကာထွက်နေသည်။ခေါင်းလျှော်ရင်တန်းလန်းနဲ့ထွက်လာသည်ထင်တယ်...
"ဂျွန်ဂျောင်ကု "
"ငါမယူပါဘူး ကလေးငိုနေလို့..လာချော့တာကိုယ်တုံးလုံးကြီးနဲ့ထွက်မလာနဲ့"
ထိုသို့ပြောတော့ ကျွန်တော့်နားသို့တစ်လှမ်းတိုးလာပြီး..နားနားသို့ကပ်ပြောသည်။
"ဘာလဲ ရင်ခုန်လို့လား"
ကလေးဖြင့်မွေးပြီးနေပြီး လာမြူစွယ်နေသေးတယ်သူ့ကိုယ်လုံးတွင် မတွေ့ဘူး တဲ့နေရာမရှိပေ။
"မင်းကိုယ်လုံးမှာ ဘယ်နေမှာက ဘာရှိတယ်ဆိုတာ အကုန်သိတယ် ကလေးတောင်မွေးပြီးနေပြီ ရင်ခုန်လားလာမေးမနေနဲ့..သွား အအေးပတ်မယ်ရေသွားချိုး"
"မချိုးနိုင်ပါဘူး ခင်ဗျား ကလေးကိုခေါ်သွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"
ပတ်ဂျီမင် တကယ်အရှက်မရှိတော့ဘူးပဲ။သူရှေ့မှာကိုယ်တုံးလုံး ရပ်နေသည့်ဂျီမင်အားကြည့်ပြီး ခေါင်းရမ်းသက်ပြင်းချလိုက်သည်။ဂျီမင် တစ်ယောက် ဂျောင်ကုလက်အားဆွဲကာရေချိုးခန်းထဲ အားခေါ်လာခဲ့သည်။
"ဘာလုပ်မလို့လဲ"
"ခေါင်းလျှော်ပေး "ရေဇလုံထဲခပ်တည်တည် ဝင်စိမ်ကာသူ့အားခေါင်းလျှော်ခိုင်းနေသည့်ပတ်ဂျီမင်ကိုဖြတ်ရိုက်ပစ်ချင်သည်။
"ရူးနေပြီပဲ "
ဂျောင်ကုအပြင်သို့ပြန်ထွက်မည်လုပ်တော့..ဂျီမင်ကနောက်ကနေလှမ်းအော်သည်။
"အေးနော် မလျှော်ပေးဘူးလား တစ်ညလုံးရေကန်ထဲထိုင်နေမှာနော်"
ဂျီမင်အော်ပြောလိုက်တော့ ဂျောင်ကုကနောက်သို့ပြန်လှည့်လာပြီး..ခုံအသေးတစ်လုံးယူကာ ခေါင်းရင်းဘက်နားသွားထိုင်ပြီး ဂျီမင်အားခေါင်းလျှော်ပေးနေရသည်။
ခေါင်းအား သေချာလျှော်ပေးပြီး ထွက်သွားမယ်လုပ်ပြန်တော့..
"အော်ဟော ဘယ်သွားမလို့လဲ ကျွန်တော်ရေချိုးပြီးတဲ့အထိစောင့်နေ မဟုတ်ရင် ရေကန်ထဲမှာတစ်ညလုံးနေနေမှာနော် "
"ပတ်ဂျီမင် မင်းလွန်လွန်းလာပြီနော် "
ရေဇလုံနားလာသော ဂျောင်ကုအားခါးကိုဖက်ကာ ရေဇလုံထဲသို့ဆွဲချလိုက်သည့်ဂျီမင်။
"ရားးး ပတ်ဂျီမင်းးး"
တစ်ကိုယ်လုံး ရေတွေစိုရွှဲသွားသည့်ဂျောင်ကုအားကြည့်ပြီးဂျီမင်က ရယ်နေသည်။
"ပတ်ဂျီမင် ငါရေချိုးပြီးပြီကွ"
"အဲ့တော့ ဘာဖြစ်တုန်း..''
Jungkook ပေါ်ကိုတက်ထိုင်ပြီး အုပ်မိုးလိုက်ကာ ဂျောင်ကုနှုတ်ခမ်းအား နူးညံ့စွာနမ်းနေသည်။ဂျောင်ကုလည်း ဂျီမင်ပြုသမျှနုနေသည်။တဖြည်းဖြည်း ကြမ်းတမ်းလာပြီးနမ်းလာတာကြောင့် ဂျောင်ကုကဆွဲခွာလိုက်ကာ..
"လုပ်လို့မဖြစ်ဘူး မင်းကလေးမွေးပြီးတာတစ်လတောင်မပြည့်သေးဘူး.."
"ကုကု လက်ထပ်ရအောင်လေ"
နှုတ်ခမ်းလေး ဆူကာ ကျွန်တော့်ဗိုက်ကိုလက်ညိုှးလေးနဲ့ ထိုးကာပြောလာသည့်ဂျီမင်ကြောင့် ဂျောင်ကုကြက်သေသေသွားသည်။ဆံစတွေက ရေတွေစီးကျနေပြီး..ရေချိုးထားတာကြောင့် ဖြူဖွေးနေသည့်မျက်နှာလေးပေါ်မှာ ဆေးမဆိုးနီနီရဲရဲနှုတ်ခမ်းဖူးဖူးတို့က ဆူထွက်နေသည်။
ဂျီမင်ရဲ့ပုံစံမှာ ဂျောင်ကုတံတွေးခနခနမြိုချနေသည်။ကြွေနေလိုက် ဂျွန်ဂျောင်ကု ကြွေနေလိုက်။ကို်ယ့်ကိုကိုယ် ပြန်ပြောရင်း ဂျောင်ကုမျက်နှာအားတခြားတစ်ဖက်သို့လွှဲလိုက်သည်။
"ကုကု ကုကု "
"လက် လက်မထပ်နိုင်ပါဘူး မင်းအဲ့လိုလုပ်နေလဲမကြွေဘူး ပတ်ဂျီမင်"
"လက်ထပ်မှာလား "
"မထပ်ဘူး"
"အေးနော် အနုနည်းနဲ့ မရရင်အကြမ်းနည်းနဲ့လုပ်မှာနော်"
ဂျီမင်စကားကြောင့် ဂျောင်ကု တစ်ချက်ရယ်လိုက်သည်။ဘာတဲ့ အကြမ်းနည်းဆိုပဲ..။ဂျောင်ကု ကသူ့အကျႌအားချက်ချင်းဆွဲချွတ်လိုက်သည်။အကျႌဆွဲချွတ်လိုက်တာကြောင့် ဂျီမင်မျက်လုံးများပြူးကျယ်သွားသည်။
"ဘာ ဘာလုပ်မလို့လဲ "
"ရေချိုးမလို့လေ မင်းလုပ်တာ ငါရေပြန်ချိူးမှရတော့မယ်.."
"အော် အော် ရေပြန်ချိုးမလို့လား "
"အေးလေ ထင်ချင်ရာလျှောက်ထင်မနေနဲ့ ဆင်း ငါ့ပေါ်က.."
ဟွန့် နည်းနည်းလေးတောင် စိတ်မယိုင်တော့ဘူးလား ။တွေ့ပါများသွားလို့လားမဖြစ်ဘူး သူသေချာပေါက်လက်ထပ်လာအောင်လုပ်ရမယ်။ဂျီမင်လည်း တဘက်ကိုဆွဲကာ ရေချိုးခန်းမှစောင့်အောင့်ကာထွက်သွားသည်။အနောက်ကကျန်ခဲ့သည့် ဂျောင်ကုလည်းရေပြန်ချိုးကာ ရေချိုးခန်းမှပြန်ထွက်လာသည်။
======================ညစာစားရင်း သူ့အားမျက်စောင်းတထိုးထိုးလုပ်နေသော ဂျီမင်က ကလေးအားဥစ္စာခြောက်ပြီး ပေါင်ပေါ်မှာတင်ထားသေးသည်။ထမင်းအားဝါးပြီး ပါးစပ်ထဲထုတ်ကာ ကလေးအားပြန်ကျွေးရန်လုပ်နေသည့် ဂျီမင်ကိုဂျောင်ကုတွေ့သွားတော့..ထအော်တော့သည်။
"ရား ပတ်ဂျီမင် ဘာလုပ်နေတာလဲ "
"ထမင်းကျွေးမလို့လေ "
"ကလေးက အခုတစ်လတောင်မရှိသေးဘူးမင်းပါးစပ်ထဲက ထမင်းကျွေးစရာလား..အထိနို့ပဲတိုက်ရတာ..''
"ဟ အရင်ခေတ်ကဖြည့်စွက်စာမရှိသေးခင်အဲ့လိုကြွေးကြတာကြည့်ပဲ"
"အခုမှကလေးက တစ်လတောင်မရှိသေးဘူးလေ..ဘယ်လိုလုပ်ထမင်းကျွေးမှာလဲ..မကျွေးရဘူးမင်းဗဟုသုတမရှိဘူးလား..ရွံစရာ "
ဂျောင်ကု၏စကားကြောင့် ဂျီမင်ဝမ်းနည်းစိတ်တို့ဖြစ်လာသည်။သူကအဖေဖြစ်ဖို့..တကယ်ကိုအသုံးမကျတဲ့သူပဲ..။ကလေးနဲ့ပက်သက်တာတစ်ခုမှမသိတဲ့အပြင်..အဖေတစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့အများကြီးလိုသေးတယ်။
"အာ..အဲ့လိုလား..အဟမ်း..ကျွန်တော် နည်းနည်းမှားသွားတယ်အော်..နေဦးဘာ ရွံစရာဟုတ်လား..ဒီရွံစရာ ပါးစပ်ကိုခင်ဗျားပဲ အငမ်းမရနမ်းခဲ့လို့ ကလေးတောင်ရလာပြီပဲ"
အစကမှားမှန်းသိ၍ ငြိမ်နေပေမယ့်ရွံစရာ ဆိုသည့်စကားကြောင့် ဂျီမင်ဒေါသထွက်ကာ ဂျောင်ကုအားအော်ပြောလိုက်သည်။ဂျီမင်ပြောလိုက်သည့် စကားကြောင့် ဂျောင်ကုက ထမင်းနင်တောင်နင်သွားသည်။
"အဲ့တာက ဘယ်တူမလဲ အဲ့တုန်းကအဲ့လိုပဲအခုကအခုမင်းမရှက်ဘူးလား "
"ဘာကိုရှက်ရမှာလဲ ကလေးတောင်ရပြီးနေပြီပဲ"
"ငါကတော့ ရွံတယ်.."
ဂျီမင်လည်း ဒေါသထွက်ကာကြက်ဥအား ပါးစပ်ထဲသို့ကောက်ထည့်လိုက်ပြီးပေါင်ပေါ်က ကလေးအားထိုင်ခုံပေါ်သို့ချခဲ့သည်။ ဂျောင်ကုပါးအားကိုင်ကာ နှုတ်ခမ်းချင်းတေ့ကပ်ပြီးဂျောင်ကုပါးစပ်ထဲအား ကြက်ဥကြော်အားထိုးထည့်လိုက်သည်။
"ခင်ဗျား လည်းစားလိုက်ပြီလေ..ကျွန်တော်ဝပြီပန်းကန်ဆေးခဲ့"
============Upပေးလိုက်ပြီနော် အရှည်ကြီးရေးပေးထားတယ်ဒါဒါတို့ရေVoteလေးပေးခဲ့ကြပါဦး..အဆွီလေးတွေရေးထားတာနော်
There are no comments yet. Log in to be the first to leave a review!
![Dust Bones [Harry Styles]](https://fanficsread.net/media/fs-stories-1/1198/conversions/d040cfc2a6bb903a0f08894cfad08761.jpg)
