6

နောက်တစ်နေ့မနက်ကျမုန်တိုင်းရှိတော့မိုးတွေအသည်းကုန်ရွာချနေတော့တာပေါ့...။

ဆောင်းဟွန်းတစ်ယောက်တီဗီကိုဖွင့်ထားပြီးမီးဖိုချောင်ထဲဝင်နေနေတော့

"‌ပတ်ဆောင်းဟွန်းတီဗီကိုဖွင့်ထားပြန်ပြီဟုတ်လား?ငါမင်းကိုဘာပြောထားလဲ?"

"ဖေဖေကလည်းမြင်ရင်လည်းပိတ်လိုက်ပေါ့"

"မင်းကတော့လေအလိမ္မာရေးခြားကိုမရှိဘူးအဆောင်နေရရင်ဘယ်နှယ့်လုပ်မတုန်း?စိတ်ပျက်တယ်"

"အမြဲပွစိပွစိနဲ့"

"ကျောင်းမသွားသေးဘူးလား?"

"ဘယ်လိုလုပ်သွားလို့ရတော့မှာလဲ?ဒီလောက်မိုးတွေရွာနေတာကိုး"

"အကြောင်းမပြနဲ့စာတကယ်လိုချင်တဲ့သူကလေပွေပဲတိုက်တိုက်သွားနိုင်ရမှာပေါ့"

"..."

"ဘာတွေဖြစ်နေကြတာလဲ?" ဆိုပြီးမီးဖိုချောင်ထဲကိုဆောင်းဟွန်းအမေကဝင်လာကာ

"‌ကိုယ့်သားကိုပြောဦးကျောင်းမသွားဘူးလုပ်နေတယ်"

"ကယ်ပါဦးမေမေ"

"ဘယ်လိုသွားလို့ရမှာလဲ?ဒီလောက်မိုးတွေရွာနေတာကိုး"

"ဟုတ်တယ်နော်မေမေ""ကြားလားဖေဖေ?မေမေတောင်သိတယ်"

"မင်းကတော့လေသားကိုဖျက်စီးနေတာအဲ့ဒါကြောင့်အဲ့ကောင်လေးကျောင်းမှာအမြဲဘိတ်ချီးရတာပေါ့တိုင်စာတွေလည်းခနခနလာတယ်ထူးချွန်ကျောင်းသားတွေကိုမွေးထုတ်ပေးနေတဲ့ကျောင်းမှာတက်ရတာတောင်တော်အောင်မကြိုးစားဘူးလေညကလည်းဘယ်တွေအလေလိုက်နေမှန်းမသိ"

"ညက?ပြောတော့ညက၈နာရီအိပ်တာဆို"

"ဘယ်-"

"ဖေဖေ!!"

"သူညက၁၁နာရီမှပြန်လာတာဘယ်ကသာ၈နာရီအိပ်ရမှာလဲ?"

"ဟာဖေဖေ"

"သား"

"ဗျာ?"

"နင့်ကိုတော့..."

"မေမေချစ်တယ်လေ"

"မချစ်ဘူး"

"ချစ်ပါတယ်ချစ်တယ်တော့လုပ်ပါ"

"ရိုက်မှရတော့မယ်" ဆိုပြီးတံမြက်စည်းကိုမြှောက်လိုက်တာနဲ့လျှပ်စ်ီးအမြန်နှုန်းနဲ့ချက်ချင်းမီးဖိုချောင်ထဲကနေပြေးထွက်သွားပြီးအိပ်ခန်းထဲဝင်သွားတော့တယ်...။

"ဆောင်းဟွန်း!ပြန်ထွက်လာခဲ့နော်ဒီကောင်လေးကတော့" ဆိုပြီးသက်ပြင်းချလိုက်ကာတစ်ဖက်မှာဆောင်းဟွန်းတစ်ယောက်ကုတင်ပေါ်မှာအိပ်ကောင်းခြင်းနဲ့အိပ်နေချိန်ဟွာဆယ်ဆီကဖုန်းဝင်လာတော့တာပေါ့...။

"အိပ်နေပါတယ်ဆိုမှဘယ်သူကဖုန်းခေါ်တာတုန်း??" ဆိုပြီးဖုန်းကိုယူပြီးထောင်ကြည့်လိုက်တော့

"သူပဲ" ဆိုပြီးချက်ချင်းထထိုင်လိုက်ရင်းဖုန်းကိုကိုင်လိုက်တော့တယ်...။

"ဟယ်လိုဟွာဆယ်"

"ဖုန်းနံပါတ်မမှတ်ထားဘူးမှတ်နေတာရယ်"

"မှတ်ထားတာပေါ့"

"ဒီနေ့မိုးတွေအရမ်းရွာတယ်နော်ကျောင်းကသွားလို့ရတော့မယ်မထင်ဘူးဒီပုံစံအတိုင်းဆို"

"ကိုယ်တောင်မသွားတော့ဘူးလားလို့?အိပ်နေတာခုနက"

"ဪဟုတ်လား?တောင်းပန်ပါတယ်မသိလိုက်လို့ရယ်"

"ရပါတယ်မုန်တိုင်းရှိနေတော့ဂရုတစိုက်နဲ့နွေးနွေးထွေးထွေးလေးနေနော်"

"ဪဆောင်းဟွန်းကောပဲဒါဆိုဒါပဲနော်ဖေဖေခေါ်နေပြီမို့"

"ဪတာ့တာ"

"အွန်းတာ့တာ" ဆိုပြီးဖုန်းချသွားပြီး

"ချစ်စရာလေးစကားပြောသံလေး-" ဆိုပြီးစကားတောင်မဆုံးသေးချိန်ဂျိတ်ခ်ဆီကဖုန်းဝင်လာတော့လန့်ပြီးတုန်သွားကာ

"လန့်တာသရဲလိုပဲ" ဆိုပြီးဖုန်းကိုင်လိုက်ပြီး

"ဟယ်လို"

"ဆောင်းဟွန်း"

"ဪ?"

"ဒီနေ့ကျောင်းမတက်ဖြစ်ဘူးမလား?"

"ဪဟုတ်တယ်မင်းကော?ဒီအခြေအနေနဲ့ဆိုမင်းလည်းတက်လို့ရမှာမဟုတ်ဘူးထင်တယ်မုန်တိုင်းရှိနေတာဆိုတော့"

"လွမ်းလို့လှမ်းဖုန်းဆက်လိုက်တာဒီနေ့တစ်နေကုန်မတွေ့ရတော့ဘူးဆိုတော့"

"အဟွတ်အဟွတ်"

"ရရဲ့လား?ချောင်းဆိုးနေတာလား?နေမကောင်းဘူးလား?"

"အဲ့လိုမဟုတ်ပါဘူးဒီတိုင်းလည်ချောင်းယားလာလို့"

"ဟုတ်လားဂရုစိုက်-""လာပြီဗျ"

"..."

"ဆောရီးပါဖုန်းချလိုက်တော့မယ်ဖေဖေခေါ်နေလို့"

"ဪရပါတယ်ဒါဆိုနောက်မှတွေ့မယ်နော်"

"ဪ" ဆိုပြီးဖုန်းချသွားတော့တယ်...။

"အခန်းအောင်းမနေနဲ့ထွက်လာခဲ့"

"ဟာ...ဖေဖေကလည်းသားအိပ်ချင်သေးတယ်"

"ဘာကိုအိပ်ချင်တာလဲ?ဖုန်းပြောတုန်းကပြောနေပြီးတော့"

"မပြောပါဘူး"

"ဗြောင်ကိုလိမ်တာနော်"

"💤"

"အိပ်ပျော်ချင်ယောင်ဆောင်ပြမနေနဲ့"

"နားကိုငြီးတယ်ဟွန့်" ဆိုပြီးဂွမ်းနှစ်ခုကိုနာတစ်ဖက်စီမှာစွပ်လိုက်ရင်းအိပ်လိုက်ပြန်ကာနောက်တစ်နေ့မနက်ကျမုန်တိုင်းကအရမ်းအခြေအနေအဆိုးကြီးမဟုတ်တော့ပဲငြိမ်ကျသွားပြန်ရောပေါ့...။

"ထတော့ဘိတ်ချီးလေးမုန်တိုင်းငြိမ်သွားပြီထထကျောင်းသွားရမယ်"

"ဟာ...မေမေကလည်း"

"မေမေကလည်းတွေနွားလည်းတွေလုပ်မနေနဲ့ထအခု!ငါ့ကိုလာချွဲဖို့မစဉ်းစားနဲ့"

"မုန်တိုင်းကလည်းတစ်နှစ်လုံးတိုက်နေလိုက်ရမှာ"

"ဘာ!ငါကြားတယ်နော်"

"မသိဘူးအိပ်မှာကအိပ်မှာပဲ"

"တံခါးသော့ငါ့လက်ထဲမှာရှိနေတာကိုငါ့သားလေးကမေ့သွားပုံထောက်တယ်"

"ဟာမေမေမရဘူးနော်"

"ရပါတယ်"

"မရဘူးလို့"

"ရတယ်လို့" ဆိုပြီးတံခါးဖွင့်ဝင်လာတော့ဆောင်းဟွန်းကကုတင်ပေါ်မှာမရှိတော့ပဲကုတင်‌အောက်မှာပြားပြားဝပ်ရင်းပုန်းနေတော့တယ်...။

"ဪ?ငါ့သားလေးကဘယ်ရောက်သွားပါလိမ့်?" ဆိုပြီးကုတင်နားကိုလျှောက်လာပြီးတဖြည်းဖြည်းနဲ့အနောက်ကိုရောက်လာကာအောက်ကိုငုံလိုက်ရင်းခြေထောက်ကနေဆွဲလိုက်တာပေါ့...။

"မေမေ‌!!!!" ဆိုပြီးအော်ရင်းပါသွားကာနောက်ဆုံးတော့လည်းကျောင်းသွားလိုက်ရပြီးစူပုပ်ပုပ်နဲ့ကျောင်းထဲကိုဝင်လာတာကိုဟွာဆယ်ကမြင်သွားကာ

"နင့်ခွက်လာပြီ"

"ဘယ်ကခွက်လဲ?မဟုတ်ပါဘူး"

"အမလေးမဟုတ်သာမဟုတ်လို့ပဲမျက်လုံးကြီးတောင်ပြုတ်ထွက်တော့မယ်ကြည့်နေတာ"

"မဟုတ်ဘူးလို့!" ဆိုပြီးဆောင်းဟွန်းဆီကိုပြေးသွားတော့တယ်...။

"အပြောနဲ့အလုပ်နဲ့ကိုမညီဘူးကြည့်"

"ထားလိုက်ပါလိုက်ဖက်တယ်လို့ပဲငါတော့မြင်မိတယ်"

"သူသာစာတော်ရင်ပိုလိုက်ဖက်မှာ" ဆိုပြီးပြောနေကြချိန်ဟွာဆယ်ကဆောင်းဟွန်းမျက်နှာကိုလိုက်ကြည့်နေပြီးဆောင်းဟွန်းကစိတ်နဲ့လူနဲ့မကပ်နေတော့ဟွာဆယ်ကိုသတိမထားမိဘူးပေါ့...။

"ဆောင်းဟွန်း"

"..."

"ဆောင်းဟွန်းရား" ဆိုပြီး‌မျက်နှာနားကိုကပ်လာရင်းမျက်နှာအရှေ့လက်လေးယမ်းလိုက်မှအသိစိတ်ဝင်သွားပြီးလန့်သွားတော့အနောက်ကိုခြေတစ်လှမ်းဆုတ်သွားကာ

"ဆောရီးလန့်သွားတာလား?"

"မဟုတ်ပါဘူးသတိလွတ်သွားလို့" ဆိုပြီးပြုံးလိုက်တာပေါ့...။