Fanfics

part17

12:48, 3 January 2026

နှလုံးသားနာကျင်မှုကဦးနှောက်ထိလောင်တတ်လာတာကြောင့်estရှိုက်ကာငိုကြွေးရင်းရူးတော့မလိုဘဲမောင်ရယ်။ထိုချိန်ကားရပ်သံကြားတာကြောင့်estမျက်ရည်တို့အားဖြစ်သလိုသုတ်ရင်းတံခါးသွားဖွင့်လိုက်သည်။တံခါးဖွင့်ဖွင့်ချင်းတွေ့လိုက်ရတဲ့လူကestအတွေ့ချင်ဆုံးလူEstဆီပြန်လာပါစေဆိုပြီးတောင်းတနေတဲ့လူ။

"မောင်"

မောင်ကသူ့ကိုတင်းကြပ်စွာဖက်လာတာမို့estငြိမ်နေမိသည်။ဒီအငွေ့သက်တွေကိုသူလွမ်းနေခဲ့တာ။ဒါပေမယ့်လဲအခုကမောင့်မှာသက်ဆိုင်သူရှိနေပြီမလား။"ကောင်လေး"estခပ်တိုးတိုးရေရွတ်ရင်းမောင့်ရင်ခွင်ထဲကရုန်းထွက်လိုက်မိသည်။

"မောင်လွမ်းနေတာ"

"ဒီကိုလာတာမင်းမိန်းခလေးရောသိရဲ့လားတော်ကြာကိုယ့်ကြောင့်ရန်ဖြစ်နေမယ်"

"မောင်မိန်းခလေးနဲ့လမ်းခွဲခဲ့ပြီးပါပြီမေကမောင်နဲ့တွဲရုံဘဲတွဲကြည့်ခဲ့တာ"

"သားလေးရောကိုကို"

"အိပ်နေပြီ"

"မျက်လုံးလေးတွေကယောင်နေတာဘဲငိုထားတာလား"

"အဲ့...အဲ့တာဟင့်မောင်ကိုယ့်ဆီပြန်မလာတော့ဘူးထင်လို့ဟင့်"ရှိုက်ကာငိုလာတဲ့p'estရဲ့လက်ကလေးကိုဆုပ်ကိုင်လိုက်ကာ။မျက်ရည်စတို့ကိုခပ်ဖွဖွသုတ်ပေးလိုက်သည်။

"မငိုပါနဲ့ကိုကိုရယ်မောင်ရောက်နေပြီလေနော်"

williamငိုနေတဲ့ကိုကို့ရဲ့ကိုယ်လုံးလေးကိုဖက်ထားပေးရင်းနှဖူးလေးကိုနူးညံ့စွာအနမ်းပေးလိုက်သည်။"မောင်တောင်းပန်ပါတယ်ကိုကိုရယ်မောင်မှားသွားတယ်မောင့်ကြောင့်အများကြီးနာကျင်စေခဲ့ပြီ"

"ဟင့်မောင်ထွက်သွားတုန်းက ကိုယ်အရမ်းနာကျင်ခဲ့ရတယ်အရမ်းဘဲဒါပေမယ့်မောင်ကိုယ့်ဆီပြန်လာမယ်လို့ယုံကြည်မှုနဲ့အသက်ဆက်ရှင်ခဲ့တယ်ပြီးတော့ဟင့်မောင့်ရင်သွေးလေးလဲရှိနေတာကြောင့်ကိုယ်အများကြီးသန်မာခဲ့ရတယ်ဟင့်"

ကိုကို့ရဲ့မျက်ရည်လေးတွေကိုသုတ်ပေးလိုက်ကာ။"အခုမောင်ပြန်လာပြီနော်ကိုကိုရောသားလေးကိုမောင့်ဘဝတစ်ခုလုံးစောင့်ရှောက်ပေးမယ်လို့ဂတိပေးပါတယ်"

Williamကိုကိုအငိုတိတ်တဲ့ထိဖတ်ထားပေးလိုက်သည်။Estမောင့်ကိုမပြန်စေချင်သေးပေမယ့်ညနက်တော့မှာမို့။

"ပြန်တော့လေမောင်ညနက်တော့မယ်"

"မောင်မပြန်လို့ရမလားဟင်ကိုကိုနဲ့အိပ်ချင်တယ်မောင်လွမ်းနေခဲ့တာမလို့"

"နော်ကိုကိုနဲ့အိပ်မယ်နော်"

estကိုမျက်လုံးဝိုင်းလေးတွေနဲ့ကြည့်ကာခေါင်းလုံးလုံးလေးကသူ့ရင်ဘက်အားပွတ်ပြီးချွဲနေတာမို့။estမငြင်းမိ။သူဟာwilliamဆိုတဲ့နွံလေးထဲမှာရုန်းလေနစ်လေမို့။

"အင်းပါ..ကိုယ့်ကိုချွဲမနေနဲ့အိပ်လို့ရတယ်ဟုတ်ပြီလား"

"ဟီး..ကိုကိုကချစ်ဖို့အကောင်းဆုံးဘဲ"အဲ့ညကwilliamကိုကို့ရဲ့အသဲပုံနှုတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးအားတဝကြီးနမ်းကာအိပ်ယာဝင်ခဲ့တော့သည်။

မနက်မိုးလင်းတော့သားကတံခါးလာခေါက်နေတာကြောင့်မောင့်ရင်ခွင်ထဲကရုန်းထွက်လိုက်မိသည်။

"မောင်ထတော့သားတံခါးခေါက်နေပြီ"

"အွန်းမောင်သွားဖွင့်လိုက်မယ်"

williamတံခါးဖွင့်လိုက်တော့သားကသူ့ကိုမျက်လုံးဝိုင်းလေးတွေနဲ့ကြည့်လာကာ။

"ဟင်..ပါးပါးလဲဟုတ်ဘူး"

"ပါးပါးမဟုတ်ဘူးdaddy"

"Daddy?

"အင်း"

"မောင်သားကိုနောက်မှအေးဆေးပြောကြမယ်နော်"

"သားကျောင်းတတ်ဖို့ပြင်ဆင်တော့"

"ဟုတ်ပါးပါး"

ခဏအကြာကျောင်းဝတ်စုံနဲ့သားငယ်ကိုထိုင်စေကာ။"သားပါးပါးပြောစရာရှိတယ်"

"ဟုတ်"

"ပါးဘေးကဦးဦးကသားတွေ့ချင်နေတဲ့သားdaddyဘဲ"estပြောပြီးပြီးချင်းမောင့်ရဲ့လက်လေးကိုဆုပ်ကိုင်ထားမိသည်။သားကမျက်လုံးလေးဝိုင်းကာကြည့်လာပြီး။

"ဟင်...သားdaddy"

williamဆီလာဖို့မရဲဖြစ်နေတဲ့သားငယ်ကိုခေါ်လိုက်မှသားငယ်ကသူ့အားဖက်ထားကာ"သားမှာdaddyရောပါးပါးရောရှိသွားပြီပျော်လိုက်တာ"

"daddyကဘာလို့သားတို့ဆီနောက်ကျမှလာရတာလဲဟင်"သားရဲ့မေးခွန်းကြောင့်williamအသံတိတ်မျက်ရည်ကျနေမိသည်။

"daddyမကောင်းခဲ့လို့ပါအခုကစပြီးသားဘက်မှာအမြဲရှိနေပေးမယ်နော်"သားငယ်ကိုဖက်ထားရင်းမျက်ရည်တွေနဲ့လှန်းကြည့်နေတဲ့မောင့်ကိုestနူးညံ့စွာပြုံးပြရင်းမျက်ရည်ဝဲနေမိသည်။

ခဏအကြာတော့williamနဲ့estသားငယ်ကိုကျောင်းပို့ပေးကာပြန်လိုက်ကြသည်။

မောင်ကသူ့လက်တွေကိုရုတ်တရက်ဆုတ်ကိုင်လာကာလေးနက်သောလေသံဖြင့်။

"မောင်တို့တရားဝင်ဖြစ်သွားအောင်လက်ထပ်ကြမယ်"

"ဟင်"

သူ့အားမျက်လုံးဝိုင်းလေးတွေနဲ့နားမလည်သလိုပြန်ကြည့်နေတဲ့ကိုကိုကြောင့်။

"ကိုကိုကမောင့်အပိုင်ဆိုတာလူသိရှင်ကြားလက်ထပ်မယ်"

"မင်ဂလာဆွမ်းကျွေးကသပ်သပ်၊လက်မှတ်ထိုးပွဲကသပ်သပ်၊မင်ဂလာပွဲကသပ်သပ်ပြီးတော့ဒင်နာပွဲကသပ်သပ်အားလုံးကိုတခမ်းတနားကျင်းပပစ်မယ်"

"မောင်ကတော့ပိုပြီ"

ရှက်ပြုံးလေးပြုံးနေတဲ့ကိုကိုပါးလေးကိုအနမ်းခြွေလိုက်ရင်း"မပိုပါဘူးဗျာလိုတောင်လိုနေသေးတယ်။"

ထိုနေ့ကestကိုမောင့်daddyဆီခေါ်သွားပေးခဲ့ပြီးမောင်ပြောတဲ့အတိုင်းestကိုတခမ်းတနားလက်ထပ်ယူခဲ့သည်။လက်ထပ်ပြီးနောက်ပိုင်းမောင့်ရဲ့အိမ်မှာဘဲလိုက်နေရမယ်ဆိုတဲ့မောင့်ရဲ့တချက်လွတ်အမိန့်ကြောင့်estရယ်သားရယ်မောင့်အိမ်မှာဘဲလိုက်နေခဲ့သည်။အခုဆိုမောင်နဲ့လက်ထက်ပြီးတာတစ်လလောက်ရှိပြီဖြစ်သည်။

အခန်းထဲသို့ညဝတ်အင်ကျီနဲ့ဝင်လာတဲ့မောင့်ကိုestသားအဝတ်တွေခေါက်နေရင်း။

"မောင်သားငယ်ရော"

"သားငယ်ကမောင့်daddyနဲ့အိပ်မယ်ဆိုလို့ထားခဲ့တယ်"

"ဟုတ်ရဲ့လားမောင်ရယ်"

"ဟုတ်ပါတယ်ကိုကိုရဲ့"

"အဲ့အဝတ်တွေကိုထားလိုက်မောင့်ဆီလာခဲ့"ဆိုတဲ့ကောင်လေးရဲ့စကားကြောင့်ခေါက်လက်စအဝတ်တို့ကိုချကာမောင့်နားသွားထိုင်လိုက်သည်။

"ပြွတ်စ်...ဒီညမောင့်ကိုခွင့်ပြုပေးမလား"

မောင်ကestပါးကိုဖျက်ခနဲ့နမ်းလိုက်ကာနူးညံ့ပျော့ပျောင်းသောလေသံ၊ညို့အားပြင်းတဲ့မျက်လုံးတွေနဲ့စိုက်ကြည့်ကာတောင်းဆိုလာတာမို့estမငြင်းရက်နိုင်။ထိုသို့တောင်းဆိုလာတိုင်းestရင်ခုန်သံတွေဟာတဒိတ်ဒိတ်။

"နော်ကိုကိုခွင့်ပြုပေးနော်...ပြီးတော့နှောင့်ယှက်မယ့်သားလဲမရှိဘူးလေ"

ရှက်ရဲရဲမျက်နှာလေးကခေါင်းငြိမ့်ပြတာမို့williamက်ိုကို့ရဲ့ညဝတ်အင်ကျီလေးကိုလျှင်မြန်စွာဆွဲချွတ်ပစ်လိုက်သည်။

Note..ဖတ်ပေးကြတဲ့တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းကိုကျေးဇူးတင်ပါတယ်။နောက်တစ်ပိုင်းကအမှောင်ပါ။ပြီးတော့finalလဲဖြစ်ပါတယ်။voteတွက်လဲကျေးဇူးပါနော်။💙Love you all..🎸🦈

There are no comments yet. Log in to be the first to leave a review!

Similar stories