MINE-38(Zg)

ေနရထိုင္ရခက္ခဲၿပီး မၾကာခဏဆိုသလို ေအာင့္ေအာင့္လာတဲ့ ဗိုက္ေၾကာင့္ ဂ်ီမင္းအခု ေဆး႐ုံမွာပဲေျပာင္းေနရတယ္။ ေမြးခါနီး ဖြားခါနီးျဖစ္တတ္တဲ့ အေျခအေနေတြေၾကာင့္ ေဆး႐ုံကိုေျပာင္းေနတာက ပိုၿပီး စိတ္ခ်ရတယ္ေလ...

ကေလးေလးက ဘာေလးျဖစ္မလဲဆိုတာကိုေတာ့ ဂြၽန္ကႀကိဳမသိထားခ်င္ဘူးတဲ့ေလ။ ဗိုက္ထဲကထြက္လာတာကိုပဲ ရင္ခုန္ၿပီး ေစာင့္ခ်င္ပါတယ္တဲ့။

အခုေတာ့ သားကိုေက်ာင္းႀကိဳသြားေလရဲ႕...

ခ်ပ္!

ေဟာ..ျပန္လာၾကၿပီ။ သားအဖႏွစ္ေယာက္..

" ျပန္လာၾကၿပီလား.."

" ဟုတ္ကဲ့ပါးပါး .. ကေလးေလးေရ ကိုကိုတို႔ျပန္လာၿပီေနာ္..ျမန္ျမန္ထြက္ခဲ့ပါေတာ့ ကိုကိုေတြ႕ခ်င္ေနပီ "

ဂ်ီမင္းရဲ႕ဗိုက္ေဖာင္းေဖာင္းေလးကို ခပ္ဖြဖြပြတ္သပ္ၿပီးေနာက္ သားကဗိုက္ထဲက ကေလးေလးကိုႏႈတ္ဆက္၏။ ဂြၽန္ကပါ ဗိုက္ပူပူေလးကို တစ္ခ်က္နမ္းၿပီး

" ဗိုက္ထဲက ထြက္ခဲ့ေတာ့ကြာ..ဒယ္ဒီေတြ႕ခ်င္ေနၿပီ "

ဂြၽန္တို႔ျပန္ေရာက္ၿပီးေနာက္ ေန႕လည္စာအတူတူစားျဖစ္သည္။ေန႕လည္ဘက္ တေရးတေမာအိပ္ရင္း ဗိုက္ထဲကစူးေအာင့္ကာ နာက်င္လာမႈေၾကာင့္ ကုတင္ေပၚကေန ျဖည္းျဖည္းခ်င္းထထိုင္ကာ ေဘးဘီကိုၾကည့္မိေတာ့ ဆိုဖာေပၚမွာအိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ့ သားအဖႏွစ္ေယာက္ေၾကာင့္..

" ဂြၽန္...."

နာက်င္မႈေၾကာင့္အသံက်ယ္က်ယ္ထြက္ေအာင္ မေခၚနိုင္ေပ။

" ဂြၽန္..ကြၽန္ေတာ္ဗိုက္နာေနၿပီ..အာ့! "

ဆီးအစပ္ကေန ဗိုက္တစ္ခုလုံးေအာင့္တတ္နာက်င္မႈေၾကာင့္ ႏႈတ္ခမ္းကိုခပ္တင္းတင္းကိုက္ခဲၿပီး ကုတင္တန္းကိုဆုပ္ကိုင္ထားမိသည္။

" ဟင့္! ဂြၽန္...ေခၚေနတယ္ မၾကာဘူးလား "

ဒီမွာဗိုက္ကနာေနပါၿပီဆို သူကတေခါေခါအိပ္ေနသည္။

" ဂြၽန့္........! "

" ဟင္..ကေလး ဘာ..ဘာျဖစ္တာလဲ! "

အခုမွျပာျပာသလဲ ကုတင္နားကိုအေျပးလာၿပီး လူကိုေမးသည္။

" ဒီမွာဗိုက္နာေနၿပီ..ဟင္းးး! ဆရာဝန္ေခၚေလ "

" ေအာ္..အင္း အင္း..ကိုယ္အခုပဲ ေခၚလိုက္မယ္ "

ေဂ်ာင္ကုတစ္ေယာက္လဲ ​ပူထူၿပီးေတာ့ ျပာေဝသြားရသည္။ ဗိုက္ထဲက ကေလးေလးထြက္ခ်င္လာလို႔ထင္ပါရဲ႕ နာေနၿပီတဲ့..ကေလးေလးကိုေတြ႕ရေတာ့မယ္။ တစ္ခါမွမျဖစ္ဖူးတဲ့အေျခအေနႀကီးေၾကာင့္ လူက ကတုန္ကရင္ျဖစ္ေနၿပီး လုပ္သမွ်အလြဲလြဲအေခ်ာ္ေခ်ာ္ျဖစ္ေနေသး၏။

အေရးေပၚခလုတ္ကိုအျမန္ႏွိပ္လိုက္ေတာ့ ဆရာဝန္နဲ႕ သူနာျပဳဆရာမတစ္ခ်ိဳ႕ေရာက္လာၾကၿပီး ေဆးစစ္မႈေတြ စလုပ္ေတာ့သည္။

" ကေလးမီးဖြားဖို႔အခ်ိန္က်ၿပီ.. ခ်က္ခ်င္းခြဲခန္းဝင္ရမယ္ "

" ဟုတ္ကဲ့ ဆရာ.."

" ဆရာမ လူနာရွင္ကို ခြဲစိတ္ဖို႔လက္မွတ္ထိုးခိုင္းလိုက္ပါ "

" ဟုတ္ကဲ့ပါရွင္.."

သူနာျပဳဆရာမရဲ႕ၫႊန္ၾကားခ်က္အတိုင္း လက္မွတ္ထိုးၿပီးေနာက္ သားနဲ႕အတူ ခြဲခန္းအျပင္ဘက္မွာ စိတ္လႈပ္ရွားစြာ ထိုင္ေစာင့္ေနရသည္။ ခဏေနေတာ့ ထယ္​ေယာင္းတို႔ပါေရာက္လာၿပီး အထဲက ကေလးအေဖေရာ ကေလးပါ က်န္းမာေစဖို႔ ဆုေတာင္းေပးၾကသည္။

ခြဲခန္းထဲက သူနာျပဳဆရာမထြက္လာတာေၾကာင့္..

" ဆရာမ အေျခအေနဘယ္လိုရွိလဲ "

" အဆင္ေျပပါတယ္ ကေလးကအမႊာေလးျဖစ္ေနလို႔ နည္းနည္းအခ်ိန္ယူရတာပါရွင္..ကေလးေတြရဲ႕ ဒယ္ဒီကေတာ့ ေပ်ာ္​ေနေတာ့မွာပဲ "

" ဗ်ာ..! အမႊာေလးတဲ့လား "

" ဟုတ္ပါတယ္ရွင္...သားေလးကအႀကီး၊ သမီးေလးကအငယ္ပါရွင့္..အမႊာဆိုေပမယ့္ ႏွစ္ေယာက္လုံးက်န္မာေရးေကာင္းတယ္။ ကေလးအေဖလဲ အဆင္ေျပတယ္..အခုေတာ့ေမ့ေဆးရွိန္နဲ႕အိပ္ေနတယ္။ ခဏေန အခန္းထဲေျပာင္းေပးပါမယ္ရွင္.. "

" ေက်းဇူးတင္ပါတယ္.. ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဗ်ာ..."

အမႊာေလးဆိုတဲ့စကားေၾကာင့္ ေဂ်ာင္ကုအေပ်ာ္ေတြသည္ အတိုင္းအဆမဲ့။ ေဘးနာမွာရပ္ေနတဲ့သားကိုေပြ႕ခ်ီၿပီး က်စ္ေနေအာင္ဖက္ထားလိုက္တယ္။

" သား..သားအတြက္ ညီေလးနဲ႕ညီမေလးရၿပီ..ဒယ္ဒီ့သားေလး "

" ဒယ္ဒယ္..ပါးပါးက ႏွစ္ေယာက္ေမြးတာလား "

" သားအတြက္ ညီေလးေရာ ညီမေလးေရာႏွစ္ေယာက္ေမြးေပးတာတဲ့ "

" ေယးးးးးးး! "

ခဏေနေတာ့ အိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္အပိုင္လူသားေလးကို အခန္းထဲေျပာင္းေ႐ြ႕ၿပီး ကေလးႏွစ္ေယာက္ကိုေခၚထုတ္လာၿပီး ျပသည္။

အဝတ္ျဖဴေလးေတြနဲ႕ထုတ္ထားတဲ့ ကေလးႏွစ္ေယာက္ကိုျမင္လိုက္ရေတာ့ ေဂ်ာင္ကုရင္ထဲျဖစ္ေပ်ာ္လာတဲ့ခံစားခ်က္က ေျပာျပဖို႔၊ရွင္းျပဖို႔ခက္သည္။

နီနီရဲရဲကေလးေလးႏွစ္ေယာက္ မ်က္လုံးေတြမွိတ္ထားၿပီး ႏႈတ္ခမ္းေလးေတြကိုလွ်ာေလးေတြနဲ႕ သပ္ေနပုံက အူယားစရာေကာင္းလွသည္။ ထိုကေလးေလးႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ လႈပ္ရွားမႈေတြကို ေဂ်ာင္ကုနဲ႕သားအတူထိုင္ၾကည့္ေနတာ ၁နာရီေလာက္ပင္ရွိေနၿပီ။ အခုထိၾကည့္လို႔မဝေသး...

အသံေသးေသးေလးေတြထြက္လာရင္လဲ အသဲယားလို႔မဆုံး။

"အင္းးးးး ဂြၽန္.."

ကုတင္ေပၚကေန အသံျပဳလာတာေၾကာင့္လွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကေလးေတြရဲ႕ပါးပါးကနိုးေနၿပီ။

" ကေလး..နိုးလာၿပီလား "

" ဘာေလးေမြးတာလဲဟင္..ကေလးေလး ဘယ္မွာလဲ.. ကြၽန္ေတာ္ၾကည့္ခ်င္တယ္ "

" အမႊာေလးေမြးတာ..ကိုယ္ေခၚလာေပးမယ္ "

" ဟင္! အမႊာေလးလား "

" ဟုတ္တယ္..သားတစ္ေယာက္၊သမီးတစ္ေယာက္..နီရဲေနတာပဲ ခ်စ္စရာေလးေတြ "

ဂြၽန္ကအလြန္ေပ်ာ္ေနၿပီး ကေလးေတြကိုေပြ႕ခ်ီကာ ကြၽန္ေတာ့္ျပေပးသည္။ တကယ္ပဲ ကေလးေလးေတြက နီရဲၿပီး ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းလွသည္။

ကြၽန္ေတာ္တို႔အိမ္ကို ဆည္းလည္းေလးႏွစ္ေယာက္ ထပ္ေရာက္လာတာေပါ့။

ေဆး႐ုံမွာ တစ္ပတ္သာေနခဲ့ၿပီး အိမ္ကိုျပန္ေျပာင္းခဲ့ၾကသည္။ ဂ်ီမင္းမွာ အမႊာေမြးထားတယ္ဆိုၿပီး မပင္ပန္းရ။ ကေလးေတြက အရမ္းမဂ်ီပဲ လိမၼာ၏။ ညဘက္နို႔ဆာလို႔သာ အသံေသးေသးေလးေတြေပးတတ္ေပမယ့္ ေအာ္ငိုတာမ်ိဳးေတာ့ မရွိပါ။

ညဘက္နို႔ဘူးတိုက္ရင္လဲ ဂြၽန္ကထၿပီးတိုက္ေတာ့ ဂ်ီမင္းမွာအိပ္ေရးမပ်က္။ ေသးစိုတာေတြလဲ ဂြၽန္ကပဲ ထထလဲေပးတာျဖစ္သည္။ အခုဆို ဂ်ီမင္းတို႔ေမြ႕ယာႀကီးက မိသားစု၅ေယာက္စာ ေမြ႕ယာအႀကီးႀကီးလဲထားရၿပီ။

ကေလးေသးေသးေလးေတြက အခုဆိုလသားအ႐ြယ္ပင္ေရာက္လာၾကၿပီ။ ႏွစ္လသားအ႐ြယ္ျဖစ္ေတာ့ ေခါင္းခိုင္႐ုံသာျဖစ္ၿပီး ဟိုၾကည့္ဒီၾကည့္လုပ္တတ္ေနၿပီ။

သားေလးကေတာ့ ဂြၽန့္ဆႏၵအတိုင္း မ်က္လုံးဝိုင္းေလးေတြအျပင္ ႏႈတ္ခမ္းပါးေလးေတြနဲ႕ျဖစ္ၿပီး..သမီးေလးကေတာ့ ကြၽန္ေတာ္နဲ႕သားေဂ်ာင္မင္ႏွင့္တူ၏။ မ်က္ဝန္းက်ဥ္းက်ဥ္း၊ ႏႈတ္ခမ္းဖူးဖူးေလးေတြနဲ႕ေပါ့..

သားေလးကိုေတာ့ ကူးငယ္လို႔ေခၚၿပီး သမီးေလးကိုေတာ့ မင္မင္လို႔အဖ်ားစြတ္ေခၚသည္။

အခုေတာ့ ေမြ႕ယာထက္မွာ ယက္ကန္ယက္ကန္ျဖင့္ တအဲ့အဲ့လုပ္ေနေလရဲ႕...

" ကူးငယ္နဲ႕ မင္ေလးေရ နို႔ေသာက္ခ်ိန္ေရာက္ၿပီ "

" အဲ....အဲ့! "

" အယ္...... "

" ပါးပါး သားတိုက္မယ္ေနာ္ "

" ေရာ့...ကူးငယ္ကိုတိုက္လိုက္ "

" ဟုတ္ '

နို႔ဘူးေလးေတြနဲ႕ ႏႈတ္ခမ္းနားေတ့ေပးလိုက္ေတာ့ တႁပြတ္ႁပြတ္ျမည္ေအာင္စို႔ေနၾကၿပီ။ ကူးငယ္ထက္ သမီးေလးက နို႔စို႔သန္သည္။

------------

ကူးနဲ႕မင္ ၈လခန့္အ႐ြယ္....

အိမ္ေအာက္ထပ္က အခန္းက်ယ္ႀကီး တစ္ခုထဲမွာ..ကူးနဲ႕မင္ ကစားေစဖို႔ သဲႏုႏုေလးေတြ ခင္းထားတဲ့ေနရာရွိ၏။ ၈လခန့္အ႐ြယ္ဆိုတာက ေလးဘက္သြားတဲ့အ႐ြယ္ကိုေရာက္လာၿပီ။ က်ယ္က်ယ္ျပန္ျပန့္ ကေလးေတြ ကစားေစဖို႔ ဂြၽန္ကစီစဥ္ေပးထားတာျဖစ္သည္။

ကေလးႏွစ္ေယာက္ကလဲ ထိုသဲႏုႏုထဲမွာေဆာ့ကစားရတာကို အလြန္ႀကိဳက္ၾကသည္။

" ေအ....ေအ..."

" အဲ...အူဝါးးးးးး "

သားေလးကူးရဲ႕ေအာ္ငိုသံေၾကာင့္ အျမန္ၾကည့္လိုက္ေတာ့..

" မင္ငယ္..ကူးဆံပင္ကိုလႊတ္လိုက္! မဆြဲရဘူး "

" ေအ....ေအ..."

သားကူးရဲ႕ဆံပင္ကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ဆြဲထားတဲ့လက္ကို အျမန္ဆြဲျဖဳတ္ရသည္။ ကူးငယ္မွာ မ်က္ႏွာေလးေတြပင္ နီရဲလို႔..

" မင္ငယ္..ပါးပါးမလုပ္ရဘူးလို႔ေျပာထားတယ္ေနာ္ "

" ေအ....ေအ...."

တေအေအနဲ႕ အိပ္ေပါက္ကိုလက္ညွိုးထိုးျပေနေလသည္။ သားကူးကေတာ့ မင္ငယ္ကို လက္ညွိုးထိုးျပေနလ်က္။

ႏွစ္ေယာက္သား လူစုခြဲၿပီးေတာ့ တစ္ေယာက္တစ္ေနရာစီ အ႐ုပ္ေလးေတြျဖင့္ ကစားေနၾကေတာ့သည္။

" ကိုကို ျပန္လာၿပီ..မင္နဲ႕ကူးေရ..."

" ေအ..ေအ! တ! "

" အဲ့.."

သားေဂ်ာင္မင္ေလး ေက်ာင္းကျပန္ေရာက္လာတဲ့အသံၾကားေတာ့ အိမ္ေပါက္ကို ေလးဘက္ကုန္းေျပးၾကေတာ့သည္။

" အာဘြာ...မြ! မြ! "

သားေဂ်ာင္မင္က ကေလးေတြကို အနမ္းေပးၿပီးေတာ့ ဟိုႏွစ္ေယာက္ကလဲ အာဘြားျပန္ေပးသည္။ သို႔ေသာ္ မင္ငယ္ကေတာ့..

" အားးးး! ပါးပါး..သားဆံပင္ "

" မင္ငယ္..မလုပ္ရဘူးလို႔ "

ဆံပင္ဆြဲတာက မင္ငယ္ရဲ႕ႏႈတ္ဆက္နည္း။

"  ေအ..ခစ္! ခစ္! "

" ကဲ..မုန့္မုန့္စားမယ္..ဘယ္သူစားမလဲ "

" ေအ..အဲ..."

မုန့္ဆိုတဲ့အသံၾကားေတာ့ ဂ်ီမင္းဆီကိုအျမန္ေျပးခဲ့ၾကျပန္ၿပီ။

စားပြဲနဲ႕တြဲလ်က္ပါတဲ့ ထိုင္ခုံေလးမွာ တစ္ေယာက္တစ္ခုံစီထည့္ထားလိုက္ၿပီး ပူတင္းႏွစ္ခြက္ကိုယူလာခဲ့လိုက္သည္။

" သား..အိမ္စာပါေသးလား "

" ပါဘူး.. သား ကူးကိုေကြၽးမယ္.."

" ေရာ့..ေျဖးေျဖးေကြၽးေနာ္ သား "

" ဟုတ္.."

မင္ငယ္ကေတာ့ လက္ခုတ္တီးၿပီး မုန့္စားရေတာ့မယ္ဆိုေတာ့ ေပ်ာ္ေနၿပီ။ သားကူးကေတာ့အေနေအးၿပီး ၿငိမ္ၿငိမ္ေလးထိုင္ေနလ်က္။ သူ႕ဒယ္ဒီနဲ႕မွ သားကူးက တအားကဲတာ..

" ဒယ္ဒီျပန္လာၿပီ.."

အျပင္က ကားရပ္သံၾကားေတာ့ သားေဂ်ာင္မင္ကေအာ္ေျပာသည္။ ဒယ္ဒီဆိုတဲ့အသံၾကားမွသာ သားကူးက လႈပ္႐ြလာၿပီး လက္ခုတ္ထတီးေတာ့သည္။

" ဒယ္ဒီျပန္လာၿပီ..အာဘြားေပးၾကပါအုံး.."

" ဘြား! "

ကူးငယ္ကတတ္ႂကြစြာေပးၿပီး မင္ငယ္ကေတာ့ မေပးပဲ ဆံပင္ကိုဆြဲျပစ္သည္။

" အားး ဒယ္ဒီ့ဆံပင္ကိုမဆြဲပါနဲ႕ကြာ.."

မင္ငယ္က သူ႕ဒယ္ဒီကိုသိပ္မကပ္..ဂ်ီမင္းေတြးမိတာတစ္ခုက ဗိုက္ထဲမွာေနတုန္းက သားကူးကိုပဲႏႈတ္ဆက္လို႔ေနမွာေပါ့..

" ဒယ္ဒီအဝတ္လဲၿပီးရင္ ေရကူးၾကမယ္ကြာ.."

" အဲ..."

ေရကူးဆိုတဲ့စကားသံၾကားေတာ့ မင္ေရာ ကူးေရာလက္ခုတ္ထတီးၾကေတာ့သည္။

ဗြမ္း! ဗြမ္း!

ေရကူးကန္အက်ယ္ႀကီးထဲမွာေတာ့ ဂြၽန္နဲ႕သားေဂ်ာင္မင္တို႔က တဗြမ္းဗြမ္းကူးေနၾကၿပီး ထိုေရကူးကန္ရဲ႕ေဘးမွာေတာ့ ေလေဖာင္းေရကူးကန္အေသးေလးထဲ ေရကူးဝတ္စုံေလးေတြျဖင့္ မင္နဲ႕ကူး..။ ေရကူးဝတ္စုံေလးေတြျဖင့္ သိပ္ကိုခ်စ္စရာေကာင္းေနေသးသည္။

" အဲ..ခစ္! ခစ္ "

" ဒဲ့..ဒဲ့! "

မင္ငယ္ကေတာ့ ေရကူးကန္ထဲက ဘဲ႐ုပ္ေလးေတြျဖင့္ ​ေဆာ့ကစားရင္း တျခားကိုအာ႐ုံမေရာက္ေပမယ့္ သားကူးကေတာ့ ဒဲ့! ဒဲ့! ဆိုၿပီး သူ႕ဒယ္ဒီကိုလက္ညွိုးထိုးျပေနေလရဲ႕။

" ကူးက ေရမကူး​တတ္ေသးဘူးေလ.."

" ဒဲ့..! "

ဗြမ္း!

" သားကူး..ဒယ္ဒီ့ဆီလာမွာလား.."

" ဒဲ့! "

" သားကူးကို ကိုယ့္ဆီေပးလိုက္ ကေလး "

" မျဖစ္ပါဘူး..မေတာ္လို႔.. '

" ကဲပါ စိတ္ခ်စမ္းပါ..ဒီကိုလာေပးလိုက္! "

သားကူးေလးကို သူ႕ဒယ္ဒီေခၚသြားေပးမွာ ၿပဳံးေပ်ာ္သြားေတာ့သည္။ ေရကူးကန္ထဲမွာ သူ႕ဒယ္ဒီနဲ႕ တဗြမ္းဗြမ္းေဆာ့ကစားေနေတာ့၏။

" ေအ... "

ေဟာ..ဇာတ္လမ္းကစၿပီ။ သားကူးသြားတာေတြ႕ေတာ့ မင္ငယ္ပါလိုက္ခ်င္ၿပီေလ..လက္ညွိုးထိုးၿပီး သူ႕အကိုေဆာ့တဲ့ဆီ အာ႐ုံေရာက္သြားၿပီ။

" ေအ...! "

" သမီးကိုခ်ီၿပီး ေရထဲဆင္းခဲ့ပါလား.."

" မဆင္းဘူး..သားကူးကိုျပန္ပို႔လိူက္..ဒီမွာသမီးက လိုက္ခ်င္ေနၿပီ "

" သမီးက ကိုယ္တို႔နဲ႕အတူခ်ိဳးခ်င္တာေလ..အတူဆင္းခဲ့ "

" ပါးပါး ညီမေလးနဲ႕ ေအာက္ဆင္းခဲ့ပါ.."

သားေရာဂြၽန္ေရာ ေခၚေနၿပီး မင္ငယ္ကပါ သြားခ်င္ေနတာေၾကာင့္ ေပြ႕ခ်ီၿပီး ေရထဲဆင္းခဲ့ရေတာ့သည္။ အထိုအခါမွသာ မင္ငယ္ေက်နပ္ၿပီး လက္ခုတ္တီးေတာ့သည္။ ေရထဲကေန သူ႕ဒယ္ဒီဆံပင္ကိုလဲ လိုက္လိုက္ဆြဲေနေသးတာ...

ကေလးေတြေရအတူခ်ိဳးၿပီးေနာက္ bathrobe ကိုယ္စီျဖင့္ အိမ္ေပၚတတ္ခဲ့ၾကသည္။ သူတို႔သားအဖေတြအတြက္ အဝတ္ထုတ္ေပးေနတုန္း သူတို႔ကေတာ့ ေမြ႕ယာထက္လူးလိမ့္ကာ ေဆာ့ေနၾကၿပီ ။

သားေဂ်ာင္မင္ေလးကိုေတာ့ အဝတ္ေတြဝတ္ေပးစရာမလိုေတာ့တာေၾကာင့္ ကေလးႏွစ္ေယာက္ကို လိုးရွင္းလူးေပးၿပီး အကၤ်ီဆင္တူေလး ဝတ္ေပးလိုက္၏။

သားကူးကေတာ့ အျပာေရာင္ေလးနဲ႕ျဖစ္ၿပီး သမီးမင္ငယ္ကေတာ့ ပန္းေရာင္ေလးျဖင့္ျဖဴႏုေနေတာ့သည္။ အဝတ္စားဝတ္ၿပီးေနာက္ မ်က္လုံးေတြေမွးစင္းကာ အိပ္ခ်င္ေနၾကၿပီ။ ထို႔ေၾကာင့္ နို႔ဘူးေလးကိုေတ့ေပးထားလိုက္ေတာ့ တခဏအတြင္းအိပ္ေပ်ာ္သြားၾက၏။ သူတို႔အိပ္မွ ဂ်ီမင္းအဝတ္စားလဲရသည့္အျဖစ္။

ညဘက္ေရာက္ေတာ့ သားႀကီးကေတာ့အိပ္ေပ်ာ္ေနတာ ၉နာရီေလာက္ကတည္းကျဖစ္ၿပီး သားကူးနဲ႕မင္းငယ္ကေတာ့ အခုထိမအိပ္ေသးေပ။အခ်ိန္က၁၀နါရီေလာက္ျဖစ္ေနၿပီ။

သားကူးကေတာ့ သူ႕ဒယ္ဒီေပၚမွာ အိပ္ငိုက္ေနၿပီး မၾကာခင္အိပ္ေပ်ာ္ေတာ့မယ့္ပုံ။ မင္ငယ္ကေတာ့ မ်က္လုံးေတြက်ယ္ေနၿပီး ေတာ္ေတာ္နဲ႕အိပ္မယ့္ပုံလဲ မျမင္။ အိပ္ခန္းထဲက သူသြားခ်င္တဲ့ေနရာအႏွံ႕ ဟိုသြားလိုက္၊ ဒီသြားလိုက္ျဖင့္ ေပ်ာ္ေနသည္။

ေျပာရင္းဆိုရင္း သားကူးေလးကအိပ္သြားၿပီ။ သူ႕ဒယ္ဒီက သားႀကီးနားသြားခ်ထားၿပီး မင္ငယ္ကိုသိပ္ဖို႔လုပ္ရ၏။

"သမီးေရ..ဒီကိုလာ ဒယ္ဒီနဲ႕အိပ္မယ္ "

" အယ္.....ေအ! "

သူ႕ကိုေခၚေတာ့မွာ သိတဲ့သမီးက ဂ်ီမင္းဆီကို ေလးဘက္ကုန္းေျပးလာသည္။

" မင္ငယ္ အိပ္ခ်ိန္ေရာက္ေနၿပီေလ..၁၀နါရီခြဲေတာ့မယ္..ဒီလိုနဲ႕.. "

" ေနပါေစ..သမီးက မအိပ္ခ်င္ေသးလို႔ေနမွာေပါ့.."

ေဘးနားမွာရွိတဲ့ ေဘာလုံးေလးေတြကို ေကာက္ကိုင္ကာ လႊင့္ျပစ္ေနျပန္သည္။

" ဒယ္ဒီလာၿပီေနာ္..ဝါးးးး"

" အဲ..ခစ္! ခစ္! "

" ဒယ္ဒီလာၿပီ သမီးေရ...."

" ပါးပါးဆီေျပးခဲ့..သမီးေလး..."

" အယ္..ခစ္...! "

ဂ်ီမင္းဆီေျပးလာၿပီး ရင္ခြင္ထဲ အတင္းတိုးဝင္သည္။ ဂြၽန္က သမီးေလးရဲ႕ဗိုက္ကို ေခါင္းနဲ႕တိုးေတာ့ ဆံပင္ေတြကိုဆြဲျပစ္ျပန္သည္။

" အားးး ဒယ္ဒီနာေနၿပီေလကြာ.."

" ေအ..ခစ္! ခစ္! "

" မင္ငယ္ ဒယ္ဒီ့ကိုမလုပ္ရဘူးေလ.."

ဂ်ီမင္းေျပာမွ ဆံပင္ကိုလႊတ္ေပးၿပီး အာဘြားျပန္ေပးသည္။ ခဏေနေတာ့ မ်က္လုံးေလးေတြေမွးက်ဥ္းေနကာ သူ႕ဒယ္ဒီရင္ခြင္ထဲ တိုးဝင္ေတာ့သည္။ သူအိပ္ခ်င္ရင္ လုပ္ေနက် အျပဳအမူေလး တစ္ခု။

သမီးေလးမင္ငယ္က သူ႕ဒယ္ဒီကို က်န္တဲ့အခ်ိန္တာမကပ္တာ အိပ္ၿပီဆိုရင္ သူ႕ဒယ္ဒီရင္ခြင္ထဲမွာအိပ္တာျဖစ္သည္။ အခုေတာင္ သူ႕ဒယ္ဒီရင္ခြင္ထဲ အိပ္ေပ်ာ္သြားၿပီ။

ကေလးေတြအိပ္သြားေတာ့ ကြၽန္ေတာ္နဲ႕ဂြၽန္လဲ နားရေတာ့သည္။ ကုတင္ေခါင္းရင္းကိုမွီထိုင္ထားတဲ့ ဂြၽန္ရဲ႕ရင္ခြင္ႀကီးထဲ ဂ်ီမင္းတိုးဝင္လိုက္၏။ ကေလးေတြအိပ္မွသာ ဂ်ီမင္းဒီရင္ခြင္ႀကီးကို မွီတြယ္ခြင့္ရေတာ့သည္။

ဂြၽန္ရဲ႕ရင္ခြင္က ကြၽန္ေတာ္တို႔မိသားစုအတြက္ အႏြေးေထြးဆုံးရင္ခြင္က်ယ္ႀကီး။

_______________________________My boy ေလးဆီကူးၿပီ🐒🐒 ep. 1 upထားတယ္ေနာ္💗

Zgေလးက်န္သြားလို႔ ေတာင္းပန္ပါတယ္😞