MINE-27
14:55, 7 December 2023Warning - 18 နှစ်ပြည့်မှဖတ်ပါ။
_____________________________________
" သား မင်းဒယ်ဒီရော.."
" ဒယ်ဒယ် ရေချိုးနေတာ ပါး.."
" သား ဒါလေး မင်းဒယ်ဒီရေချိုးခန်းထဲသွားပေးလိုက်ဦး.."
မွေးနေ့ပွဲပြီးသွားတော့ သားလေးကသူ့ဒယ်ဒီကို အိမ်မှာအိပ်သွားရပါမယ်ဆိုပြီး ပူဆာတော့သည်။ သားလေးမွေးနေ့မှာ သားလေးဆန္ဒကို ဖြည့်စည်းပေးချင်တာကြောင့် ကျွန်တော် ဂျွန့်ကို ဒီမှာအိပ်ဖို့ခွင့်ပြုလိုက်ခြင်း။
အဝတ်တွေကိုတော့ ဘိုးဘိုးကအလုပ်သမားတစ်ယောက်ကိုလာပို့ခိုင်းထားတာကြောင့် အခုရောက်လာ၍ သားလေးကို သွားပေးခိုင်းလိုက်သည်။
အကြာကြီးဝေးကွာခဲ့ပြီးမှ တစ်ကုတင်ထဲအတူပြန်အိပ်ရမယ်ဆိုတော့ ကျွန်တော်စိတ်ထဲ အနည်းငယ်တော့ရှက်မိသလို... ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်တို့က ခံစားချက်တွေရော၊ ခန္တာကိုယ်ခြင်းပါ ရင်းနှီးကြပြီးသား လူတွေလေ...
သားကတော့ လုံးတုံးလုံးတုံးနဲ့ ရေချိုးခန်းထဲဝင်ကာ သူ့ဒယ်ဒီဆီအဝတ်သွားပေးသည်။ အပြင်ထွက်လာတော့...
" သား... လာ အဝတ်စားလဲမယ်.."
" ဟုတ်.."
သားအတွက်ညဝတ်အင်္ကျီအနက်ရောင်လေး ထုတ်ခဲ့ပြီး ကုတင်းနားကိုပြန်သွားကာ သားလေးကိုအဝတ်စားလဲပေးလိုက်သည်။
" ပါး သားလေးကမွှေးနေတာပဲကွာ..."
" ပါး...သားဒီနေ့ ရမ်းပျော်တယ်...ဒယ်နဲ့တူတူအိပ်ရမှာ.."
" အရမ်းပျော်နေတယ်ပေါ့လေ.."
" ဟုတ်.."
ချပ်!
သားကိုအဝတ်စားလဲပေးနေတုန်း အခန်းပြင်ထွက်လာသည့် ဂျွန်.. ကျစ်! အဝတ်စားတွေအထဲပေးခိုင်းလိုက်တာကို ဝတ်မလာပဲ တဘတ်တစ်ထည်နဲ့သာ ထွက်လာသည့်အပြင် တဘတ်ကိုလဲ သေချာပတ်ထားတာမဟုတ်ပဲ ခပ်လျော့လျော့ပတ်ထားတော့ သူ့ကြွက်သားအဖုအထစ်တွေက V shape ပုံစံဖြင့်အောက်ဆင်းသွားပြီး ခပ်ရေးရေးမြင်နေရတဲ့ သူရဲ့...!
ကလေးရှေ့မှာ မဆင်မခြင်နဲ့...
" ဝါးးးး..ဒယ်ဒယ်ရဲ့ ဒါတွေကမိုက်တယ်.."
" သားကကြိုက်လို့လား.."
" ဟုတ်.. အာ့တွေကမိုက်တယ်လေ.."
" ဂျွန်..ခင်ဗျား အဝတ်ဝတ်တော့လေ..သားကိုခဏကြည့်ထားပေးဦး ကျွန်တော်ကိုယ်လက်သန့်စင်ပြီး အဝတ်လဲဦးမယ်.."
" အင်း..ကိုယ်ကြည့်ထားလိုက်မယ်.."
ကျွန်တော် ရေချိးခန်းထဲဝင်ပြီး အခုမှသာအဝတ်လဲရသည်။ ဧည့်သည်တွေပြန်သွားပြီးတော့ သိမ်းစရာရှိတာတွေသိမ်းနေရကာ သူကတော့သားနဲ့အခန်းထဲဝင်ကာကစားနေသည်လေ...
သားနဲ့အတူဝယ်ထားတဲ့ ညဝတ်အင်္ကျီအနက်ရောင်လေးကို ရေချိုးခန်းထဲတစ်ခါတည်းလဲလိုက်ပြီး အပြင်ထွက်လာတော့ သားကအိပ်ပျော်နေပြီ...
" သားကအိပ်သွားပြီ.."
" အင်း..."
ကြည်ကြည်လင်လင်မျက်နှာလေးနဲ့ ညဝတ်အင်္ကျီအနက်ရောင်လေးဖြင့် ကျွန်တော့်အပိုင်လူသားလေးသည် သိပ်ကိုလှလွန်းနေသည်။ ဒီလိုပုံစံလေးတွေကို သိပ်လွမ်းနေခဲ့ရတာ....
ဂျီမင်း မွေ့ယာပေါ်တတ်ခဲ့လိုက်ပြီး သားကိုအလယ်တွင်ထားကာ သားနဖူးကိုတစ်ချက်နမ်းပြီး သားလေးဘေးဝင်လှဲလိုက်တယ်။
" ကိုယ့်အတွက် ဒီလိုချစ်စရာသားလေးမွေးပေးလို့ ကျေးဇူးပါ ကလေး..."
" သားလေးကိုချစ်ပေးလို့လဲ ကျွန်တော်ကကျေးဇူးတင်ပါတယ်.."
" အခုကိုယ်တို့က ပြန်အဆင်ပြေပြီပေါ့နော်... "
" အင်း.. သားလေးကြောင့်.."
" သားလေးကကိုယ်တို့အတွက် ပေါင်းကူးတံတားလေး..."
ဂျွန်က အိပ်ယာပေါ်တံတောင်ဆစ်ဖြင့်ထောက်ကာ ကျွန်တော့်ကြည့်လာပြီး...
" ကိုယ့်ကိုချစ်သေးရဲ့လား..."
" .... "
" ကလေး... ကိုယ့်ကိုမချစ်တော့ဘူးလား.."
" ကျွန်တော် ခင်ဗျားကိုချစ်တယ် ဂျွန်... အရင်အချိန်တွေအတိုင်း မလျော့တဲ့အချစ်တွေနဲ့ ချစ်နေတုန်းပဲ.."
" ဒီနေ့ကစပြီး ကိုယ်မင်းကိုပိုချစ်ပေးပါ့မယ်... ကိုယ်မင်းကို အရမ်းချစ်တယ်..'
" ဟင့်... ပါး..ချို.."
သားလေးက ဟိုရမ်းသည်ရမ်းဖြင့် တောင်းဆိုလာတော့ ကျွန်တော်တို့စကားစပျက်သွားရပြီး သားကိုတစ်ဖက်ခြမ်းကို ပွေ့ချီကာရွှေ့လိုက်သည်။
ဂျွန့်ဘက်ကိုလှည့်တိုက်ဖို့အဆင်မပြေတော့ ကျွန်တော်အလယ်ကိုရွှေ့ကာ သူ့ကိုကျောပေးထားလိုက်ပြီး အင်္ကျီမတင်ကာ သားလေးကိုတိုက်လိုက်သည်။ သူ့ရှေ့ကြီးမှာအင်္ကျီလှန်တင်ပြီး တိုက်ရမှာက အနည်းငယ်ရှက်ဖို့ကောင်းသည်လေ...
ပြွတ်..ပြွတ်..ပြွတ်..ပြွတ်..
သားကတရပ်စပ် စုပ်ယူနေတာကြောင့် တပြွတ်ပြွတ်အသံတွေက တိတ်ဆိတ်နေတဲ့ အခန်းထဲကျယ်ကျယ်လောင်လောင်ပြန့်နှံလျက်... ကျွန်တော့် နားရွက်ဖျားတွေပူထူနေကာ နီရဲနေလောက်မည်... ဂျွန် ကျွန်တော်တို့ကိုကြည့်များနေမလား...
" အင့်..! ဟင့်... လှန်ပေး..ဟင့်.."
သားကရိုးရိုးစို့ရုံဖြင့်အားမရပဲ တဖက်ကိုလဲ ဖိကိုင်ချင်သေးတာ..ဒါကိုအင်္ကျီအောက်ထဲလက်လျှိုပေးတော့မရ။ လှန်တင်ထားဖို့သာ တောင်းဆိုနေတော့ သားစိတ်ကြိုက် လှန်ပေးထားရသည်။
ထိုအခါမှသာ သူ့စိတ်ကြိုက်စို့တော့သည်။
ပြွတ်..ပြွတ်..ပြွတ်..
ဂျောင်ကုရှေ့မှာရှိနေတဲ့ သားအကြိုက်လုပ်ဆောင်ပေးနေသူလေးရဲ့ ကျောပြင်ဖွေးဖွေးကို တစိုက်မတ်မတ်ကြည့်နေမိသည်။ ဒီမြင်ကွင်းကနေ အကြည့်လွှဲလိုက်ဖို့ သိပ်ကိုနှမြောနေတာမျိုး...
ဖြူဖွေးကြည်လင်နေတဲ့ ကျောပြင်ခပ်သေးသေးကနေ တဖြည်းဖြည်းပြေပြစ်စွာ နိမ်ဆင်းသွားတဲ့ ဂျောင်ကုလက်တစ်ဆုပ်စာ ခါးသွယ်သွယ်လေး... ထိုခါးသွယ်သွယ်လေးကနေ တန်းတန်းအတိုင်းမဟုတ်ပဲ အပေါ်ကိုတဖန်တတ်သွားတဲ့ တင်ပါးခပ်ပြည့်ပြည့်လေးကြောင့် ဂျောင်ကု အာခေါင်တွေခြောက်လာတော့သည်။ ခန္တာကိုယ်ကောက်ကြောင်းက သိပ်ကိုလှလွန်းနေသည်။
ညဝတ်ဘောင်းဘီအပျော့သားလေးကြောင့် ပြောင်ပြောင်ချောချောပုံသဏ္ဍာန်ပေါက်နေတဲ့ တင်သားခပ်လုံးလုံး.... ဟား........! ဂျောင်ကုတစ်ကိုယ်လုံးကို ပူလောင်လာတော့၏။
ပြွတ်..ပြွတ်..ပြွတ်..
" အာ့..! သား.."
တပြွတ်ပြွတ်အသံတင်မကပဲ သူ့ရဲ့ညဥ်းညူသံပါကြားလိုက်ရတော့ ဂျောင်ကုညီငယ်သည် အိပ်ယာကနိုးလာသလို ဆက်ခနဲ!
ဒီကိစ္စတွေနဲ့ ဝေးကွာနေတာက သူကိုယ့်ဆီကထွက်သွားပြီးကတည်းက... အားလုံးမေ့ထားခဲ့ကာ အာသာဖြေဖို့ပင် စိတ်ကူးမရှိခဲ့ပါ...အခုတော့ သူ့ပိုင်ရှင်ဆီရောက်လာတော့ ဆန္ဒတွေပြလာလေပြီ....
သားလေးတင်ပါးကိုခပ်ဖွဖွပုတ်ပေးနေတုန်း ကျွန်တော့်ခါးပေါ်ရောက်လာတဲ့ ခပ်အေးအေးလက်တစ်ဖက်ကြောင့် ကိုယ်လေးတွန့်သွားမိသည်။ ဂျွန်ရှိနေတယ်ဆိုတာကို မေ့ပြီး ကျွန်တော်အော်သံတွေကို ထုတ်လွှတ်နေမိတာ...
ကျွန်တော့်ဗိုက်သားချပ်ချပ်ပေါ်အထိ ရောက်ရှိလာတဲ့ လက်တစ်ဖက်သည် ကျွန်တော့်ဗိုက်သားတွေကို လက်မနဲ့လက်ညှိုးသုံးကာ ဖျစ်ကြည့်နေသေးသည်။ ထို့နောက် ဗိုက်သားကိုပွတ်သတ်ရင်းဖြင့် ဂျွန့်လက်သန်းလေးသည် ကျွန်တော့်ညဝတ်ဘောင်းဘီထဲကို ဝင်လာလိုက်၊ ပြန်ထွက်သွားလိုက်ဖြင့် အကြိမ်ကြိမ်အခါခါ၊ ခပ်ကြာကြာ ပြုမူနေသည်မို့...
" ဂျွန်..ငြိမ်ငြိမ်နေလေ..သားလေးနိုးသွားလိမ့်မယ်.."
ဂျီမင်းစကားသံကြားပြီးနောက် ပြန်ရုတ်သိမ်းသွားသည့်လက်တွေကြောင့် စိတ်မကောင်းဖြစ်မိပေမယ့် မကြာပါ...
တင်ပါးပေါ်ရောက်လာပြန်သော လက်တစ်ဖက်။ ပိုးသားညဝတ်ဘောင်းဘီလေးအပေါ် ဂျွန့်လက်တွေကအငြိမ်မနေပဲ ခပ်ဖွဖွပွတ်သပ်နေသည်။ ပွတ်သပ်နေရင်းဖြင့် ပိုးသားဘောင်းဘီလေးရဲ့အောက်မှာ ဝတ်ထားတဲ့အတွင်းခံအရာအတိုင်း လက်ညှိုးလေးက ရွေ့လျားနေသဖြင့်..
" ဂျွန်..."
ဖတ်!
" အာ့...! ခင်ဗျား..ဘယ်လိုဖြစ်နေတာလဲ..ဂျွန်! "
အတွင်းခံဘောင်းဘီအနားသားကို လက်လျှိုသွင်းကာမပြီး ' ဖတ် 'ခနဲမြည်အောင် လွတ်ချလိုက်တာဖြစ်သည်။
ကျွန်တော့်စကားသံအဆုံး တဖန်တိတ်ဆိတ်နေတဲ့အခန်းလေးထဲ သားလေးရဲ့..
ပြွတ်..ပြွတ်..ပြွတ်
" အင့်! ဂျွန်..."
ရုတ်တရက်ကြီး နောက်ကျောဘက်မှ တစ်ကိုယ်လုံးကပ်လာတဲ့ ဂျွန်ခန္တာကိုယ်ကြီးကြောင့် ဂျီမင်းခန္တာကိုယ်လေးတောင့်တင်းသွားရသည်။
ဂျီမင်းဂုတ်စပ်မှာ ရိုက်ခတ်နေတဲ့ ဂျွန်ရဲ့ဝင်သက်ထွက်သက်ခပ်နွေးနွေးအပြင်.. ကျွန်တော့်တင်ပါးမှာ ကပ်နေတဲ့ ဂျွန့်ရဲ့ခပ်မာမာအရာကြီးကြောင့် ဘယ်အခြေအနေလဲဆိုတာ ကျွန်တော်ခန့်မှန်းလိုက်မိတယ်။ မထိတွေ့ဖြစ်တာက နှစ်ချီနေပြီဖြစ်တော့ ဂျီမင်းတကယ်လုံးပူထူနေကာ ရှက်စိတ်တို့ကတဖြန်းဖြန်း....
" ဂျွန်..ခင်ဗျား ဘယ်လိုဖြစ်နေတာလဲ..ဖယ်! "
ဂျီမင်းတင်ပါးမှာ ကပ်နေတဲ့ သူ့အရာကြီးတစ်စထက်တစ်စကြီးလာတာကိုခံစားမိသည်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်တော်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် နောက်ပြန်တွန်းလိုက်သည်။
" ဂျွန်... ဖယ်ဦး သားလေးနိုး အာ့..! "
ဂျီမင်းလက်ကောက်ဝတ်ကိုဆွဲကိုင်ပြီး သူ့အရာပေါ်ကိုတင်ပေးလိုက်တာကြောင့် ကျွန်တော့်မျက်လုံးတွေပင်ပြူးကျယ်ကုန်တော့သည်။ လက်ပေါ်အုပ်ကိုင်ထားပြီး သူ့အရာကိုပွတ်သတ်စေသည်။ ဘောင်းဘီပေါ်ကဖြစ်နေတာတောင် သူ့အရာရဲ့အရွယ်အစားကိုခန့်မှန်းလို့ရသည်။ ဒီလူ အတွင်းခံဝတ်မထားဘူး!
" လွှတ်! ခင်ဗျား.."
" ကိုယ်မရတော့ဘူး.."
လိုချင်တပ်မက်မှုတွေ ကိန်းအောင်းနေတဲ့ ဂျွန့်ရဲ့ခပ်တိုးတိုးတောင်းဆိုမှုသည် ဂျီမင်းနားနားမှာကပ်လျက်ဖြစ်သည်။
သားလေးစိတ်ကျေနပ်စွာ တဖက်လှည့်အိပ်သွားတော့ ကျွန်တော်အပေါ်လိပ်တတ်နေတဲ့ အင်္ကျီတွေကိုဖုံးဖိလိုက်သည်။
" နေဦး..မဖုံးနဲ့ သာစို့ပြီးရင်ကိုယ်စို့ဦးမှာ.."
" ဂျွန်...မဖြစ်ဘူး..အင့်! "
ဂျီမင်းခန္တာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ပြီး တစ်ပတ်လှည့်ပြစ်လိုက်တာ ချက်ချင်း... ကျွန်တော်အိပ်ယာပေါ် ပက်လက်အနေအထားနဲ့ဖြစ်ကာ ဂျွန်ကတော့ ကျွန်တော့်အပေါ်အုပ်မိုးလျက်သား... သားလေးနဲ့အနည်းငယ်တော့ လှမ်းသွားပေမယ့် ဟိုကိစ္စအထိတော့မဖြစ်! သားကအအိပ်ဆက်သည်။
" ဂျွန်..အ့.. အာ့..! "
ဂျောင်ကုအပေါ်ကနေအုပ်မိုးပြီး ကြည့်နေမိတာက ဖြူဖွေးနေတဲ့ရင်ဘတ်ပေါ်နေရာယူထားတဲ့ ခပ်ရဲရဲချယ်ရီသီးလေး။ သားစို့ထားလို့ ဘေးဘက်မှာသွားရည်လေးတွေပင်ကပ်ငြိနေသေးသည်။ သိပ်ကိုလှတဲ့မြင်ကွင်းလေး...ထို့ကြောင့် စိတ်မထိန်းနိုင်တော့ပဲ ငုံစုပ်လိုက်တော့သည်။ သူ့ရဲ့ညဥ်းညူသံလေးတွေက ပို၍ပင် ပူလောင်လာစေကာ ဘာကိုမှမတွေးနိုင်တော့သည်အထိ...
ဂျီမင်းရင်ဘတ်တွေကို အတင်းစုပ်ယူဆွဲငင်နေတာကြောင့် ဂျွန့်ခေါင်းကိုတွန်းလိုက်ပေမယ့် လက်တွေကိုမွေ့ယာထက်ဖိချုပ်ထားတော့သည်။
" အာ့..အင့်! မဖြစ်ဘူး..! သားလေးနိုး..ဟင့်.."
ဂျွန်ရဲ့ခပ်ကြမ်းကြမ်းစုပ်ယူမှုတွေကြောင့် ခြေချောင်းလေးတွေကုတ်ကွေးထားကာ အော်ငြီးသံတွေမထွက်စေရန်နှုတ်ခမ်းကိုကိုက်ထားရသည်။ မဟုတ်ရင် သားလေးနိုးသွားလိမ့်မယ်..
နှုတ်ခမ်းမွှေးခပ်တိုတိုတို့ကလဲ ရှိနေပြန်တော့ စူးရှကာနာကျင်လာသည်။
ရင်ဘတ်နဲ့ ဗိုက်သားချပ်ချပ်အပြင် ချက်ပေါက်လေးကိုပါ စိတ်ကြိုက်ခြယ်လှယ်ပြီး ကျွန်တော်မျက်နှာကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ...
" ကိုယ်တို့.."
" ဟင့်အင်း... ဒီနေ့တော့ မဖြစ်ဘူး..သားလေးလဲရှိနေတယ်.... နော် ဂျွန်..."
" ဒါပေမယ့် ကိုယ့်ကိုလဲသနားအုံးလေကွာ..ဒီမှာအရမ်းတင်းနေပြီ.."
" ဒါပေမယ့် အကွာအကွယ်လဲမရှိဘူး... နောက်နေ့မှလေ..နော်.."
" ကျစ်..! "
" လက်နဲ့ပဲဖြစ်ဖြစ်.."
" ကိုယ့်ငြင်သာပါ့မယ်..လက်နဲ့တော့ကိုယ်မရဘူး...နော်..ကလေး သားလေးမနိုးစေရပါဘူးကွာ..နော်..."
" အရမ်းမကြမ်းနဲ့နော်..သားလေးရှိနေလို့..ဟိုအံဆွဲထဲမှာ တစ်ခုရှိတယ် သွားယူလိုက်ဦး.."
" ကျစ်! ဘာကိုလဲ.."
" ဟို... "
" မသုံးဘူး..ကိုယ်ကဒီတိုင်းပဲ..ကြိုက်တာ.."
" မရဘူးလေ..ဂျွန်..အွင့်! "
နှုတ်ခမ်းတို့ကို ငုံ့နမ်းလာကာ အပေါ်တစ်လှည့် အောက်တစ်လှည့် ခပ်ကြာကြာ စုပ်ယူသည်။ နှုတ်ခမ်းတစ်ခုလုံးပူထူနေအောင် စုပ်ယူပြီးနောက် လျှာတွေကိုလဲအားပါပါ ဆွဲစုပ်သေး၏။ အာခံတွင်းတစ်ခုလုံး သူ့စိတ်ကြိုက်မွှေနှောက်တော့ သွားရည်တွေထွက်ကျလာသည်။ ပြီးနောက် မျက်နှာတစ်ပြင်လုံး အနမ်းတွေဖြန့်ကျက်လာပြန်တော့ သူ့နှုတ်ခမ်းမွှေးတွေနဲ့ထိလိုက်တိုင်း လူကယားတာလိုလို နာတာလိုလိုခံစားချက်ကြီးဖြစ်ပြီး စပ်ဖျင်းဖျင်းဖြစ်နေတော့သည်...
" အာ့..! ဂျွန်.."
အင်္ကျီကြယ်သီးတွေကိုလဲ အလျင်စလိုဆွဲဖြုတ်ပြီး ဂျီမင်းအပေါ်ပိုင်းတစ်ခုလုံးကိုထပ်မံ နမ်းရှိုက်ပြန်သည်။
" ဟင်း....! "
ဂျီမင်းခန္တာကိုယ်အပေါ်ပိုင်းတစ်ခုလုံး နမ်းရှိုက်လိုက်၊ စုပ်ယူလိုက်ဖြင့်လုပ်နေတော့ ကျွန်တော့်ဆန္ဒတွေတောင့်တလာကာ ညဥ်းညူသံတွေ ထုတ်ဖော်မိသည်။
ဘောင်းဘီကိုလဲ အလျင်စလိုဆွဲချွတ်ပြစ်ပြီးခြေထောက်တွေကိုဆွဲကားပြစ်ကာ ဆီးစပ်အပြင် ပေါင်အတွင်းသားနုနုကိုပါကိုက်ဆွဲအမှတ်သားပေးတော့
" အာ့..ဟင့်...! "
ခြေချောင်းတွေအထိပါမက ခြေဖဝါးတွေကိုနမ်းရှိုက်တော့ ကျွန်တော်မနေတတ်တော့ပါ..
" မလုပ်နဲ့..အာ့..ဟင်းးးးးးးးးး! "
အပေါ်တဖန်ပြန်တတ်လာတော့မယ်လို့ ထင်လိုက်ပေမယ့် ဂျွန့်အာခံတွင်းထဲရောက်ရှိသွားတဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ခပ်ရဲရဲအရာလေးကြောင့် သူ့ခေါင်းကိုတွန်းလိုက်ပေမယ့် အရာမထင်ပါ..
ကျွန်တော့်အရာကို ကျွမ်းကျင်စွာပြုမူနေတဲ့ ဂျွန်ကြောင့် ကြာကြာမရုန်းနိုင်တော့ပဲ အိပ်ယာခင်းစကိုဖိချေကာ နှုတ်ခမ်းတွေကိုကိုက်ထားရသည်။ ဘယ်လောက်ပဲ ချုပ်ထိန်းထားသည်ဆိုဆို သာယာမှုကြောင့်ထွက်ပေါ်လာတဲ့ အသံတွေကတော့..
" ဟာ့...! ဟွင်းးးးးးး...အင်းးးးး! ဖယ်..."
ဗျစ်!
" ဂျွန် ထွေးထုတ်လိုက်...အွန်း...! "
မထိန်းထားနိုင်ပဲ ထုတ်လွှတ်လိုက်မိတော့ ဂျွန့်ကိုအားနာစွာထွေးထုတ်ခိုင်းပေမယ့် ဂရုမစိုက်စွာ ကျွန်တော့်ကိုအနမ်းကြမ်းတွေ အရယူစေပြန်သည်။
ပြွတ်စ်!
" အွင်း..! "
ဂျွန့်လက်တွေကတော့ ကျွန်တော့်ခန္တာကိုယ်အနှံ့လိုက်လံပွတ်သပ်ရင်း တိုးဝင်လာတဲ့လက်ချောင်းတွေကြောင့် ခါးကိုကော့ထားမိသည်။
" ဟင့်..! နာတယ်..အာ့.."
လက်ချောင်းတွေနဲ့ပင်တင်းကြပ်နေတဲ့ သူ့တွင်းဝလေးကြောင့် ကိုယ့်ကောင်ကပို၍ပင် ထကြွလာသည်။ အသစ်အတိုင်းဖြစ်နေတာက လုံးဝရူးလောက်စေမည်ကို လက်ချောင်းတွေနဲ့ပင် ခံစားမိ၏။ ထို့ကြောင့် ခပ်သွက်သွက်အလုပ်ပေးရင်း ကျေနပ်သည့်အနေအထားရောက်ပြီဆိုမှ ကိုယ့်အဝတ်တွေကိုချွတ်ရသည်။
ဂျီမင်းအထဲက ထွက်သွားတဲ့ ဂျွန့်လက်ချောင်းတွေကြောင့် အမောဖြေရသည်။ အရင်ကလောက်ပင် ခံနိုင်ရည်မရှိသလိုဖြစ်နေပြီး နာတယ်။ ဂျီမင်းရှေ့တင် အဝတ်တွေချွတ်နေသူသည် မျက်ခုံးတန်းတွေတွန့်ချိုးထားကာ စိတ်မရှည်မှုကိုပြသနေသည်။ သူ့အင်္ကျီကိုလဲ စိတ်မရှည်စွာ ဖြဲပစ်လိုက်သေးသည်။ ဘောင်းဘီကိုလဲ အလျင်စလိုချွတ်ပြီး ထွက်ပေါ်လာတဲ့အရာကြီးကြောင့် ခပ်ကားကားဖြစ်နေတဲ့ ကျွန်တော့်ခြေချောင်းတွေ စိမိသွားသည်။ ဘာလို့အရင်ကထက်!
" ကိုယ်စမယ်နော်.."
" ဂျွန်..ခဏလေး... ဟင့်! နာမှာ.."
" ကိုယ်ငြင်သာပေးမယ်လို့ ပြောပီးသား.."
" ဒါပေမယ့်..အား...! အ့..ဟင့်.."
တိုးဝင်လာသည့် ခပ်မာမာအရာသည် ကျွန်တော်အတွင်းနံရံကိုထိခတ်လာပြီး တဖြည်းဖြည်းအထဲထိရောက်လာပေမယ့်... တဝက်လောက်သာရှိပြီး ရပ်သွားသည်။
" နာတယ်..! အွန့်..! "
ခြေချောင်းတွေကို သူ့ခါးထက်ချိတ်ထားစေပြီး အနမ်းတွေပေးရင်းဖြင့်...
" အွင်းးးးးး! ဟင့်! အင့်....အာ့! အားး... မေမေ့..! "
အဆုံးထိတိုးဝင်လာသည့် ဂျွန့်အရာကြောင့် စိတ်မထိန်းနိုင်ပဲ အော်ပြစ်လိုက်ပြီး အနမ်းမခံတော့ပဲ ခေါင်းကိုစောင်းထားလိုက်သည်။ မျက်ရည်တွေလဲ ထွက်ကျလာတော့ သူကသုတ်ပေးပြီး...
" နာလို့လား..ကလေး.."
" ဟင့်..! '
" ကိုယ့်ဖြေးဖြေးပဲ လှုပ်မယ်နော်.."
လိုချင်တပ်မက်မှုတွေပြည့်နေတဲ့ ဂျွန့်မျက်နှာလေးကြောင့် ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ ဂျွန်ရဲ့တောင်းဆိုမှုတွေကို ကျွန်တော်မငြင်းရက်။
" ဟာ့..! ဟင့်..."
ခပ်ဖြည်းဖြည်းလှုပ်ရှားလာရင်း အချိန်တစ်ခုရှိတော့ နာကျင်မှုတို့အစား သာယာမှုသို့ကူးပြောင်းလာသည်မို့.. ကျွန်တော်တို့အနမ်းတွေကိုစိတ်လိုလက်ရပုံဖော်ရင်း..သူကလဲစည်းချက်မှန်မှန်လှုပ်ရှားရင်း...
" ဟားးးးးးးး..! "
သာယာမှုကိုဖော်ပြသည့် ဂျွန်ရဲ့ဝမ်ခေါင်းသံကြောင့် ဂျွန့်ဗိုက်ဆီပန်းထုတ်လိုက်မိပြန်သည်။ ဂျွန်ကတော့ လှုပ်ရှားမှုတို့တဖြည်းဖြည်းမြန်ဆန်လာသည်။
" အာ့..! ဟင်း.."
အကြောထုံးရှိရာကို အဆက်မပြတ်ထိုးသွင်းလာတော့ ကျွန်တော်ညဥ်းညူသံတွေကို မထိန်းချုပ်နိုင်ပေ...
" အာ့...အား..! ဂျွန်..."
ဂျွန်ကကျွန်တော့်ခြေထောက်ကို သူ့ပုခုံးပေါ်ပြောင်းတင်စေပြီး တရပ်စပ်လှုပ်ရှားလာကာ ဆောင့်ချက်တို့ကလဲ အရှိန်ပါ၏။ တဖပ်ဖပ်အသံတို့သည် အဆက်မပြတ်...
" အ့...နာတယ်..ဂျွန်..ဖြည်းဖြည်း! "
" ဟာ့...အား..! "
" လက်..လက်ကိုလွှတ်ပေး..နာတယ်.."
ခေါင်းရင်းမှာ လက်နှစ်ဖက်လုံးကိုပူးကိုင်ပြီး tattoo အပြည့်နဲ့လက်တစ်ဖက်ကဖိချုပ်ထားတာကြောင့် ပြောလိုက်ခြင်း..။ ဂျွန်ကဘယ်လောက်ပင် ကြည်ဖြူစွာလက်ခံနေသည်ဆိုဆို လက်တွေကိုတော့အခုလို ဖိချုပ်ထားပြီး ရုန်းမရအောင်လုပ်ထားတတ်တာ အရင်ကတည်းက...
" တော်...တော်!...အာ့...အား...အင့်..! ဟင့်..နာတယ် "
" ဟားးးးး... ရှီး...! "
" လက်ကို...အာ့...လွှတ်...နာတယ်! အင့်.. "
အတွင်းသားကို အရှိန်ပြင်းပြင်းပွတ်ဆွဲနေတဲ့ အသားချောင်းကြီးသည် မာန်မကျသေးသည့်အပြင် ပို၍ပင်ကြီးမာလာသည်ထင်၏။
ဂျောင်ကုညီငယ်သည် မစားရတာကြာလို့ အခုမှထိန်းမရသိမ်းမရတွေဖြစ်နေတော့သည်။ ခါးကိုအားစိုက်၍ ခပ်သွက်သွက်လှုပ်ရှုားရင်း ပုံစံပြောင်းဖို့ပြင်ရသည်။ အခုအခြေအနေက တော်တော်နဲ့ပြီးဖို့မမြင်တာကြောင့် သူ့သက်သာစေမဲ့နည်းကို ပြောင်းရသည်။
ဂျီမင်းအတွင်းသားထဲ ထွက်သွားပြီး ကျွန်တော့်ကို မွေ့ယာထက်မှောက်စေပြီး ခါးအောက်မှာ ခေါင်းအုံးခံပေးသည်။ ခဏနေတော့ ကျွန်တော့်ခါးကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့်ရစ်ပတ်ကာ အပေါ်ကနေအုပ်မိုးရင်း ဖိသွင်းလာပြန်သည်။
" အာ့.. အဟင့်! ဂျွန်..."
သားလေးဘက်လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ကျွန်တော်တို့ဘက်ကို ကျောပေးထားလို့သာ တော်တော့သည်။ ဂျီမင်းလက်တွေသည် အိပ်ယာခင်းစကိုတင်းကြပ်နေအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားရင်းဖြင့် သူ့လှုပ်ရှုားမှုတွေနောက် လိုက်ပါခံစားရသည်။
တကိုယ်လုံးဖိကပ်လာပြီး အောက်ပိုင်းကိုအားစိုက်လှုပ်ရှားပြီး အတွင်းနံရံကိုသူ့အရာဖြင့် ခပ်ကြမ်းကြမ်းပွတ်ဆွဲသည်။ စည်းချက်မှန်မှန်ဖြင့် တစ်ချက်တစ်ချက်ကို အရှိန်ပြင်းပြင်းထိုးဆောင့်တော့ ကျွန်တော်အထက်ကို တရွေ့ရွေ့တတ်သွားသည်က ကုတင်ခေါင်းရင်းကိုထိတော့မည်။
" ဟာ့...ဂျီမင်း...ကိုယ့်ကလေးလေး...ကိုယ့်ကိုချစ်ရဲ့လား.."
" ဟင့်..ဖြည်းပေး! ဂျွန်...အ့.."
" ကိုယ့်မေးတာဖြေလေ.."
" ချစ်တယ်..ဂျွန့်ကို သိပ်ချစ်တယ်..အာ့! "
ကျွန်တော့်စကားသံအဆုံး ပို၍ပင်မြန်ဆန်လာသည့် လှုပ်ရှားမှုကြောင့် အတွင်းထဲကတစ်ခုခုကိုလာထိနေသလို...
" အင့်...ဂျွန်...! အပြင်မှာ..ဟင်း..."
ဖပ်! ဖပ်!
သူ့ဆီးစပ်နဲ့ ကျွန်တော့်တင်ပါးရိုက်ခတ်မှုတို့ကြောင့် ထွက်ပေါ်လာသောနားရှက်ဖွယ်အသံများ။
ကျွန်တော့်ခေါင်းကိုစောင်းစေပြီး နှုတ်ခမ်းတွေကိုထပ်မံစားသုံးကာ လှုပ်ရှားမှုတွေလဲမပြတ်စေရ။
ပြွတ်စ်! အွင်းးး!
" ကိုယ်တို့ သားလေးတစ်ယောက်လောက် ထပ်မွေးကြမယ်..ဟာ့..! "
" ဟင့်အင်း..! အပြင်မှာပီး..အင့်! "
" အရမ်းမိုက်တယ်..အာ့..! ဟင်း...! "
" နာတယ်...ဂျွန်..အင့်.. အား.."
ကျွန်တော့်စကားကို ကြားရဲ့လားတော့မသိပေမဲ့ လှုပ်ရှားမှုတို့ကအရှိန်မသေသေး။ အတော်ကြာကြာလှုပ်ရှားပြီး တဆက်ဆက်တုန်ရီလာသည့်ဂျွန့်အရာကြောင့်..
" ဂျွန်...အပြင်မှာပဲ..အာ့..!'
အတွင်းသားထဲပတ်ဖြန်းလာသည့် ပူနွေးနွေးစီးကြောင်း၊ ဂျီမင်းဘာမှထပ်မပြောတော့ပဲ မျက်လုံးမှိတ်ကာ အနားယူနေမိတော့သည်။ ဘာမှလဲမပြောချင်သလို..ဘာတစ်ခွန်းမှလဲမပြောနိုင်တော့..
အကာအကွယ်သုံးဖို့ပြောတော့လဲ လက်မခံသည့်အပြင် အခုလဲကြည့်...
အတွင်းသားထဲကမထုတ်သေးပဲ တစ်ကိုယ်လုံးဖိကပ်လာပြီး ဂုတ်သားနဲ့နားရွက်တွေကိုကိုက်ဆွဲပြီး ကလိနေတုန်း... တဖန်ပြန်မာသလိုဖြစ်လာသည့်အရာကြောင့်...
" ဖယ်..! ဖယ်ပေးတော့.."
" ကလေးလေး..ကိုယ်.."
" ဟင့်အင်း..ဖယ်ပေး..! "
သူတောင်းဆိုလာအုံးမှာကိုသိသည်။ သူတောင်းဆိုလာရင် ကျွန်တော်မငြင်းနိုင်တာကိုလဲ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်သိနေပြန်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ့တောင်းဆိုသံတွေကို ဂျီမင်းနားမထောင်ချင်တော့...
" ကိုယ်ကို..လက်ပဲငှား.."
" ခင်ဗျားမှာ လက်မပါလို့လား..အာ့..! ဟင့်..ဘယ်လိုဖြစ်နေတာလဲ..ဖယ်..! "
တစ်ချက်တစ်ချက် ထိုးဆောင့်လာပြန်တော့ သူ့ကိုနောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး..
" မရတော့ဘူး...ဂျွန်.."
" ရေချိုးခန်းထဲသွားရအောင်..နော်..လက်နဲ့ပဲ..မင်းလက်လေးနဲ့ပဲလေ..နော်..ကိုယ့်ကလေးလေး.."
" ချီခေါ်သွား... !"
ကျွန်တော့်စကားသံကြားတော့ တတ်ကြွတဲ့ကြက်ဖကြီးအလား အလျင်အမြန်ပင် ပွေ့ချီကာရေချိုးခန်းထဲခေါ်သွားတော့သည်။
ရေချိုးခန်းထဲတွင် အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ဂျီမင်းက bathrobe တစ်ထည်ဖြင့် ဖြစ်ပြီး ဂျွန်ကတော့ တဘတ်နဲ့သာ ရေချိုးခန်းထဲကထွက်လာသည်။
" အဝတ်လဲအုံးမလား ကလေး.."
" ကျွန်တော်အိပ်ချင်နေပြီ..ဂျွန်.."
" ဒါဆိုနားတော့နော် ကိုယ့်ကလေးလေး..ပင်ပန်းသွားပြီ.."
" အဲ့တာ ဘယ်သူ့ကြောင့်လဲ.."
ဂျီမင်းမျက်စောင်းခဲကာပြောလိုက်တော့...
" ဟုတ်ပါတယ်ကွာ ဒီလူဆိုးကြီးကြောင့်ပါ..."
" သိရင်ပီးရော..."
" ဆေးရှိလား.. ဆေးလိမ်းအုံးမလား.."
" ဘယ်လိုလုပ်ရှိမှာလဲ.."
" အကာအကွယ်ကျရှိပီး.."
" အဲ့တာ ခင်ဗျားကြောင့်လေ..ခင်ဗျားအိမ်ကိုခဏခဏလာနေကတည်းက ဝယ်ထားတာ.."
" ဒါဆိုကိုယ့်အကြောင်းသိတယ်ပေါ့.."
" သိတယ်.."
ခင်ဗျားအကြောင်းကိုသိတယ်။ ပြီးတော့ ခင်ဗျားတောင်းဆိုရင် ဘယ်အရာမဆိုလိုက်လျောပေးမိမဲ့ ကျွန်တော့်စိတ်ကိုကျွန်တော်ပိုသိလို့ပါ..ဂျွန်...
" အိပ်တော့နော်..ကိုယ်အဝတ်လဲအုံးမယ်.."
" ဟုတ်.."
" အဲ့အသံလေးမကြားရတာ ဘယ်လောက်ကြာပီလဲ.. ကိုယ်လွမ်းနေတာ.."
ဂျောင်ကု မွေ့ယာပေါ်အကြည့်ပို့လိုက်တော့ ကိုယ့်အပိုင်လူသားလေးက အိပ်ပျော်နေပြီ။ အများကြီးပင်ပန်းသွားရပြီ။
" ဟင့်..ပါပါး..! "
ကုတင်ပေါ်ကအသံကြားလို့ ဂျောင်ကုအဝတ်ဝတ်နေတုန်းလှမ်းကြည့်လိုက်တော့ သားကထိုင်နေရင်းဖြင့် သူ့ပါပါးကိုလှုပ်နှိုးနေသည်။
" ဟင်! သာလေး..ဘာဖြစ်လို့လဲ ပါးကိုပြော.."
" သားရှူးပေါက်ချင်တယ်.."
" လာ..ပါးလိုက်ပို့ပေးမယ်နော်.."
" ဟုတ်..'
" ကိုယ်လိုက်ပို့လိုက်မယ်လေ..ကလေး..မင်းပင်ပန်းထားတာပဲ နားနေလိုက်.."
" ဒါဆို ဂျွန်ပဲလိုက်ပို့လိုက်နော်.."
" ဟုတ်ပြီ ကိုယ်ပို့လိုက်မယ်.."
ဂျောင်ကုသားလေးကို ပွေ့ချီပြီးရေချိုးခန်းထဲခေါ်သွားလိုက်၏။ ဂျီမင်း ကိုယ့်ဒဏ်ကြောင့် ပင်ပန်းနေတာ ဖျော့ဖျော့သာရှိတော့သည်။ ရေချိုးခန်းထဲမှာလဲ ကိုယ့်လိုအင်တွေပြည့်ဝအောင်ထိ စိတ်ရှည်ရှည်နဲ့ ကူညီပေးခဲ့သေးတာ... ထိုကောင်လေး ကိုယ့်အပေါ်ဘယ်လောက်ထိပေးဆပ်နိုင်လဲဆိုတာ သေချာသိပါသည်။ ထို့ကြောင့် ကိုယ်တိုင်ကလဲ လျှော့သင့်တာတွေလျှော့ရမည်။
ဒါပေမယ့် သူနဲ့တွေ့ရင်ကိုတော်ရုံမတင်းတိန်နိုင်တဲ့ အဖြစ်။
သားလေးကို ရေချိုးခန်းထဲကနေအပြင်ခေါ်လာပြီး မွေ့ယာပေါ်တင်ပေးကာ စောင်ခြုံပေးတော့..
" ဒယ်ဒယ်..ပါပါးလည်ပင်းမှာ ခြင်ကိုက်ရာကြီး..သားဆေးလိမ်းပေးရမယ်.."
" အဲ့တာခြင်ကိုက်ရာမဟုတ်ဘူး သားရ.."
" သားဆေးဘူးသွားယူလိုက်အုံးမယ်.."
" ဒယ်ဒီလိမ်းပေးလိုက်မယ် သားကအိပ်တော့.."
" ဟုတ်.."
သူ့ပါပါးဘေးဝင်လှဲကာ အိပ်သွားပီဖြစ်လို့ စောင်သေချာခြုံပေးလိုက်သည်။ သားလေးက သူ့ပါပါးကိုတော့ သိပ်ချစ်ရှာသည်။
ဒယ်ဒီလဲမင်းတို့သားအဖကို အများကြီးချစ်တယ်။
အိပ်ပျော်နေပြီဖြစ်တဲ့ သားအဖနှစ်ယောက်ကိုတင်းကြပ်နေအောင် ပွေ့ဖက်ရင်းအိပ်စက်ခြင်းဆီသို့.....
_____________________________
Good night par💗💗 နှစ်ရက်ခြားပီမှလာမယ်နော်😁
Zg
Warning - 18 ႏွစ္ျပည့္မွဖတ္ပါ။
_____________________________________
" သား မင္းဒယ္ဒီေရာ.."
" ဒယ္ဒယ္ ေရခ်ိဳးေနတာ ပါး.."
" သား ဒါေလး မင္းဒယ္ဒီေရခ်ိဳးခန္းထဲသြားေပးလိုက္ဦး.."
ေမြးေန႕ပြဲၿပီးသြားေတာ့ သားေလးကသူ႕ဒယ္ဒီကို အိမ္မွာအိပ္သြားရပါမယ္ဆိုၿပီး ပူဆာေတာ့သည္။ သားေလးေမြးေန႕မွာ သားေလးဆႏၵကို ျဖည့္စည္းေပးခ်င္တာေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္ ဂြၽန့္ကို ဒီမွာအိပ္ဖို႔ခြင့္ျပဳလိုက္ျခင္း။
အဝတ္ေတြကိုေတာ့ ဘိုးဘိုးကအလုပ္သမားတစ္ေယာက္ကိုလာပို႔ခိုင္းထားတာေၾကာင့္ အခုေရာက္လာ၍ သားေလးကို သြားေပးခိုင္းလိုက္သည္။
အၾကာႀကီးေဝးကြာခဲ့ၿပီးမွ တစ္ကုတင္ထဲအတူျပန္အိပ္ရမယ္ဆိုေတာ့ ကြၽန္ေတာ္စိတ္ထဲ အနည္းငယ္ေတာ့ရွက္မိသလို... ဒါေပမယ့္ ကြၽန္ေတာ္တို႔က ခံစားခ်က္ေတြေရာ၊ ခႏၱာကိုယ္ျခင္းပါ ရင္းႏွီးၾကၿပီးသား လူေတြေလ...
သားကေတာ့ လုံးတုံးလုံးတုံးနဲ႕ ေရခ်ိဳးခန္းထဲဝင္ကာ သူ႕ဒယ္ဒီဆီအဝတ္သြားေပးသည္။ အျပင္ထြက္လာေတာ့...
" သား... လာ အဝတ္စားလဲမယ္.."
" ဟုတ္.."
သားအတြက္ညဝတ္အကၤ်ီအနက္ေရာင္ေလး ထုတ္ခဲ့ၿပီး ကုတင္းနားကိုျပန္သြားကာ သားေလးကိုအဝတ္စားလဲေပးလိုက္သည္။
" ပါး သားေလးကေမႊးေနတာပဲကြာ..."
" ပါး...သားဒီေန႕ ရမ္းေပ်ာ္တယ္...ဒယ္နဲ႕တူတူအိပ္ရမွာ.."
" အရမ္းေပ်ာ္ေနတယ္ေပါ့ေလ.."
" ဟုတ္.."
ခ်ပ္!
သားကိုအဝတ္စားလဲေပးေနတုန္း အခန္းျပင္ထြက္လာသည့္ ဂြၽန္.. က်စ္! အဝတ္စားေတြအထဲေပးခိုင္းလိုက္တာကို ဝတ္မလာပဲ တဘတ္တစ္ထည္နဲ႕သာ ထြက္လာသည့္အျပင္ တဘတ္ကိုလဲ ေသခ်ာပတ္ထားတာမဟုတ္ပဲ ခပ္ေလ်ာ့ေလ်ာ့ပတ္ထားေတာ့ သူ႕ႂကြက္သားအဖုအထစ္ေတြက V shape ပုံစံျဖင့္ေအာက္ဆင္းသြားၿပီး ခပ္ေရးေရးျမင္ေနရတဲ့ သူရဲ႕...!
ကေလးေရွ႕မွာ မဆင္မျခင္နဲ႕...
" ဝါးးးး..ဒယ္ဒယ္ရဲ႕ ဒါေတြကမိုက္တယ္.."
" သားကႀကိဳက္လို႔လား.."
" ဟုတ္.. အာ့ေတြကမိုက္တယ္ေလ.."
" ဂြၽန္..ခင္ဗ်ား အဝတ္ဝတ္ေတာ့ေလ..သားကိုခဏၾကည့္ထားေပးဦး ကြၽန္ေတာ္ကိုယ္လက္သန့္စင္ၿပီး အဝတ္လဲဦးမယ္.."
" အင္း..ကိုယ္ၾကည့္ထားလိုက္မယ္.."
ကြၽန္ေတာ္ ေရခ်ိးခန္းထဲဝင္ၿပီး အခုမွသာအဝတ္လဲရသည္။ ဧည့္သည္ေတြျပန္သြားၿပီးေတာ့ သိမ္းစရာရွိတာေတြသိမ္းေနရကာ သူကေတာ့သားနဲ႕အခန္းထဲဝင္ကာကစားေနသည္ေလ...
သားနဲ႕အတူဝယ္ထားတဲ့ ညဝတ္အကၤ်ီအနက္ေရာင္ေလးကို ေရခ်ိဳးခန္းထဲတစ္ခါတည္းလဲလိုက္ၿပီး အျပင္ထြက္လာေတာ့ သားကအိပ္ေပ်ာ္ေနၿပီ...
" သားကအိပ္သြားၿပီ.."
" အင္း..."
ၾကည္ၾကည္လင္လင္မ်က္ႏွာေလးနဲ႕ ညဝတ္အကၤ်ီအနက္ေရာင္ေလးျဖင့္ ကြၽန္ေတာ့္အပိုင္လူသားေလးသည္ သိပ္ကိုလွလြန္းေနသည္။ ဒီလိုပုံစံေလးေတြကို သိပ္လြမ္းေနခဲ့ရတာ....
ဂ်ီမင္း ေမြ႕ယာေပၚတတ္ခဲ့လိုက္ၿပီး သားကိုအလယ္တြင္ထားကာ သားနဖူးကိုတစ္ခ်က္နမ္းၿပီး သားေလးေဘးဝင္လွဲလိုက္တယ္။
" ကိုယ့္အတြက္ ဒီလိုခ်စ္စရာသားေလးေမြးေပးလို႔ ေက်းဇူးပါ ကေလး..."
" သားေလးကိုခ်စ္ေပးလို႔လဲ ကြၽန္ေတာ္ကေက်းဇူးတင္ပါတယ္.."
" အခုကိုယ္တို႔က ျပန္အဆင္ေျပၿပီေပါ့ေနာ္... "
" အင္း.. သားေလးေၾကာင့္.."
" သားေလးကကိုယ္တို႔အတြက္ ေပါင္းကူးတံတားေလး..."
ဂြၽန္က အိပ္ယာေပၚတံေတာင္ဆစ္ျဖင့္ေထာက္ကာ ကြၽန္ေတာ့္ၾကည့္လာၿပီး...
" ကိုယ့္ကိုခ်စ္ေသးရဲ႕လား..."
" .... "
" ကေလး... ကိုယ့္ကိုမခ်စ္ေတာ့ဘူးလား.."
" ကြၽန္ေတာ္ ခင္ဗ်ားကိုခ်စ္တယ္ ဂြၽန္... အရင္အခ်ိန္ေတြအတိုင္း မေလ်ာ့တဲ့အခ်စ္ေတြနဲ႕ ခ်စ္ေနတုန္းပဲ.."
" ဒီေန႕ကစၿပီး ကိုယ္မင္းကိုပိုခ်စ္ေပးပါ့မယ္... ကိုယ္မင္းကို အရမ္းခ်စ္တယ္..'
" ဟင့္... ပါး..ခ်ိဳ.."
သားေလးက ဟိုရမ္းသည္ရမ္းျဖင့္ ေတာင္းဆိုလာေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔စကားစပ်က္သြားရၿပီး သားကိုတစ္ဖက္ျခမ္းကို ေပြ႕ခ်ီကာေ႐ႊ႕လိုက္သည္။
ဂြၽန့္ဘက္ကိုလွည့္တိုက္ဖို႔အဆင္မေျပေတာ့ ကြၽန္ေတာ္အလယ္ကိုေ႐ႊ႕ကာ သူ႕ကိုေက်ာေပးထားလိုက္ၿပီး အကၤ်ီမတင္ကာ သားေလးကိုတိုက္လိုက္သည္။ သူ႕ေရွ႕ႀကီးမွာအကၤ်ီလွန္တင္ၿပီး တိုက္ရမွာက အနည္းငယ္ရွက္ဖို႔ေကာင္းသည္ေလ...
ႁပြတ္..ႁပြတ္..ႁပြတ္..ႁပြတ္..
သားကတရပ္စပ္ စုပ္ယူေနတာေၾကာင့္ တႁပြတ္ႁပြတ္အသံေတြက တိတ္ဆိတ္ေနတဲ့ အခန္းထဲက်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ျပန့္ႏွံလ်က္... ကြၽန္ေတာ့္ နား႐ြက္ဖ်ားေတြပူထူေနကာ နီရဲေနေလာက္မည္... ဂြၽန္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ကိုၾကည့္မ်ားေနမလား...
" အင့္..! ဟင့္... လွန္ေပး..ဟင့္.."
သားကရိုးရိုးစို႔႐ုံျဖင့္အားမရပဲ တဖက္ကိုလဲ ဖိကိုင္ခ်င္ေသးတာ..ဒါကိုအကၤ်ီေအာက္ထဲလက္လွ်ိုေပးေတာ့မရ။ လွန္တင္ထားဖို႔သာ ေတာင္းဆိုေနေတာ့ သားစိတ္ႀကိဳက္ လွန္ေပးထားရသည္။
ထိုအခါမွသာ သူ႕စိတ္ႀကိဳက္စို႔ေတာ့သည္။
ႁပြတ္..ႁပြတ္..ႁပြတ္..
ေဂ်ာင္ကုေရွ႕မွာရွိေနတဲ့ သားအႀကိဳက္လုပ္ေဆာင္ေပးေနသူေလးရဲ႕ ေက်ာျပင္ေဖြးေဖြးကို တစိုက္မတ္မတ္ၾကည့္ေနမိသည္။ ဒီျမင္ကြင္းကေန အၾကည့္လႊဲလိုက္ဖို႔ သိပ္ကိုႏွေျမာေနတာမ်ိဳး...
ျဖဴေဖြးၾကည္လင္ေနတဲ့ ေက်ာျပင္ခပ္ေသးေသးကေန တျဖည္းျဖည္းေျပျပစ္စြာ နိမ္ဆင္းသြားတဲ့ ေဂ်ာင္ကုလက္တစ္ဆုပ္စာ ခါးသြယ္သြယ္ေလး... ထိုခါးသြယ္သြယ္ေလးကေန တန္းတန္းအတိုင္းမဟုတ္ပဲ အေပၚကိုတဖန္တတ္သြားတဲ့ တင္ပါးခပ္ျပည့္ျပည့္ေလးေၾကာင့္ ေဂ်ာင္ကု အာေခါင္ေတြေျခာက္လာေတာ့သည္။ ခႏၱာကိုယ္ေကာက္ေၾကာင္းက သိပ္ကိုလွလြန္းေနသည္။
ညဝတ္ေဘာင္းဘီအေပ်ာ့သားေလးေၾကာင့္ ေျပာင္ေျပာင္ေခ်ာေခ်ာပုံသ႑ာန္ေပါက္ေနတဲ့ တင္သားခပ္လုံးလုံး.... ဟား........! ေဂ်ာင္ကုတစ္ကိုယ္လုံးကို ပူေလာင္လာေတာ့၏။
ႁပြတ္..ႁပြတ္..ႁပြတ္..
" အာ့..! သား.."
တႁပြတ္ႁပြတ္အသံတင္မကပဲ သူ႕ရဲ႕ညဥ္းၫူသံပါၾကားလိုက္ရေတာ့ ေဂ်ာင္ကုညီငယ္သည္ အိပ္ယာကနိုးလာသလို ဆက္ခနဲ!
ဒီကိစၥေတြနဲ႕ ေဝးကြာေနတာက သူကိုယ့္ဆီကထြက္သြားၿပီးကတည္းက... အားလုံးေမ့ထားခဲ့ကာ အာသာေျဖဖို႔ပင္ စိတ္ကူးမရွိခဲ့ပါ...အခုေတာ့ သူ႕ပိုင္ရွင္ဆီေရာက္လာေတာ့ ဆႏၵေတြျပလာေလၿပီ....
သားေလးတင္ပါးကိုခပ္ဖြဖြပုတ္ေပးေနတုန္း ကြၽန္ေတာ့္ခါးေပၚေရာက္လာတဲ့ ခပ္ေအးေအးလက္တစ္ဖက္ေၾကာင့္ ကိုယ္ေလးတြန့္သြားမိသည္။ ဂြၽန္ရွိေနတယ္ဆိုတာကို ေမ့ၿပီး ကြၽန္ေတာ္ေအာ္သံေတြကို ထုတ္လႊတ္ေနမိတာ...
ကြၽန္ေတာ့္ဗိုက္သားခ်ပ္ခ်ပ္ေပၚအထိ ေရာက္ရွိလာတဲ့ လက္တစ္ဖက္သည္ ကြၽန္ေတာ့္ဗိုက္သားေတြကို လက္မနဲ႕လက္ညွိုးသုံးကာ ဖ်စ္ၾကည့္ေနေသးသည္။ ထို႔ေနာက္ ဗိုက္သားကိုပြတ္သတ္ရင္းျဖင့္ ဂြၽန့္လက္သန္းေလးသည္ ကြၽန္ေတာ့္ညဝတ္ေဘာင္းဘီထဲကို ဝင္လာလိုက္၊ ျပန္ထြက္သြားလိုက္ျဖင့္ အႀကိမ္ႀကိမ္အခါခါ၊ ခပ္ၾကာၾကာ ျပဳမူေနသည္မို႔...
" ဂြၽန္..ၿငိမ္ၿငိမ္ေနေလ..သားေလးနိုးသြားလိမ့္မယ္.."
ဂ်ီမင္းစကားသံၾကားၿပီးေနာက္ ျပန္႐ုတ္သိမ္းသြားသည့္လက္ေတြေၾကာင့္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိေပမယ့္ မၾကာပါ...
တင္ပါးေပၚေရာက္လာျပန္ေသာ လက္တစ္ဖက္။ ပိုးသားညဝတ္ေဘာင္းဘီေလးအေပၚ ဂြၽန့္လက္ေတြကအၿငိမ္မေနပဲ ခပ္ဖြဖြပြတ္သပ္ေနသည္။ ပြတ္သပ္ေနရင္းျဖင့္ ပိုးသားေဘာင္းဘီေလးရဲ႕ေအာက္မွာ ဝတ္ထားတဲ့အတြင္းခံအရာအတိုင္း လက္ညွိုးေလးက ေ႐ြ႕လ်ားေနသျဖင့္..
" ဂြၽန္..."
ဖတ္!
" အာ့...! ခင္ဗ်ား..ဘယ္လိုျဖစ္ေနတာလဲ..ဂြၽန္! "
အတြင္းခံေဘာင္းဘီအနားသားကို လက္လွ်ိုသြင္းကာမၿပီး ' ဖတ္ 'ခနဲျမည္ေအာင္ လြတ္ခ်လိဳက္တာျဖစ္သည္။
ကြၽန္ေတာ့္စကားသံအဆုံး တဖန္တိတ္ဆိတ္ေနတဲ့အခန္းေလးထဲ သားေလးရဲ႕..
ႁပြတ္..ႁပြတ္..ႁပြတ္
" အင့္! ဂြၽန္..."
႐ုတ္တရက္ႀကီး ေနာက္ေက်ာဘက္မွ တစ္ကိုယ္လုံးကပ္လာတဲ့ ဂြၽန္ခႏၱာကိုယ္ႀကီးေၾကာင့္ ဂ်ီမင္းခႏၱာကိုယ္ေလးေတာင့္တင္းသြားရသည္။
ဂ်ီမင္းဂုတ္စပ္မွာ ရိုက္ခတ္ေနတဲ့ ဂြၽန္ရဲ႕ဝင္သက္ထြက္သက္ခပ္ႏြေးႏြေးအျပင္.. ကြၽန္ေတာ့္တင္ပါးမွာ ကပ္ေနတဲ့ ဂြၽန့္ရဲ႕ခပ္မာမာအရာႀကီးေၾကာင့္ ဘယ္အေျခအေနလဲဆိုတာ ကြၽန္ေတာ္ခန့္မွန္းလိုက္မိတယ္။ မထိေတြ႕ျဖစ္တာက ႏွစ္ခ်ီေနၿပီျဖစ္ေတာ့ ဂ်ီမင္းတကယ္လုံးပူထူေနကာ ရွက္စိတ္တို႔ကတျဖန္းျဖန္း....
" ဂြၽန္..ခင္ဗ်ား ဘယ္လိုျဖစ္ေနတာလဲ..ဖယ္! "
ဂ်ီမင္းတင္ပါးမွာ ကပ္ေနတဲ့ သူ႕အရာႀကီးတစ္စထက္တစ္စႀကီးလာတာကိုခံစားမိသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္လက္တစ္ဖက္ျဖင့္ ေနာက္ျပန္တြန္းလိုက္သည္။
" ဂြၽန္... ဖယ္ဦး သားေလးနိုး အာ့..! "
ဂ်ီမင္းလက္ေကာက္ဝတ္ကိုဆြဲကိုင္ၿပီး သူ႕အရာေပၚကိုတင္ေပးလိုက္တာေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ့္မ်က္လုံးေတြပင္ျပဴးက်ယ္ကုန္ေတာ့သည္။ လက္ေပၚအုပ္ကိုင္ထားၿပီး သူ႕အရာကိုပြတ္သတ္ေစသည္။ ေဘာင္းဘီေပၚကျဖစ္ေနတာေတာင္ သူ႕အရာရဲ႕အ႐ြယ္အစားကိုခန့္မွန္းလို႔ရသည္။ ဒီလူ အတြင္းခံဝတ္မထားဘူး!
" လႊတ္! ခင္ဗ်ား.."
" ကိုယ္မရေတာ့ဘူး.."
လိုခ်င္တပ္မက္မႈေတြ ကိန္းေအာင္းေနတဲ့ ဂြၽန့္ရဲ႕ခပ္တိုးတိုးေတာင္းဆိုမႈသည္ ဂ်ီမင္းနားနားမွာကပ္လ်က္ျဖစ္သည္။
သားေလးစိတ္ေက်နပ္စြာ တဖက္လွည့္အိပ္သြားေတာ့ ကြၽန္ေတာ္အေပၚလိပ္တတ္ေနတဲ့ အကၤ်ီေတြကိုဖုံးဖိလိုက္သည္။
" ေနဦး..မဖုံးနဲ႕ သာစို႔ၿပီးရင္ကိုယ္စို႔ဦးမွာ.."
" ဂြၽန္...မျဖစ္ဘူး..အင့္! "
ဂ်ီမင္းခႏၱာကိုယ္ကို ထိန္းခ်ဳပ္ၿပီး တစ္ပတ္လွည့္ျပစ္လိုက္တာ ခ်က္ခ်င္း... ကြၽန္ေတာ္အိပ္ယာေပၚ ပက္လက္အေနအထားနဲ႕ျဖစ္ကာ ဂြၽန္ကေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္အေပၚအုပ္မိုးလ်က္သား... သားေလးနဲ႕အနည္းငယ္ေတာ့ လွမ္းသြားေပမယ့္ ဟိုကိစၥအထိေတာ့မျဖစ္! သားကအအိပ္ဆက္သည္။
" ဂြၽန္..အ့.. အာ့..! "
ေဂ်ာင္ကုအေပၚကေနအုပ္မိုးၿပီး ၾကည့္ေနမိတာက ျဖဴေဖြးေနတဲ့ရင္ဘတ္ေပၚေနရာယူထားတဲ့ ခပ္ရဲရဲခ်ယ္ရီသီးေလး။ သားစို႔ထားလို႔ ေဘးဘက္မွာသြားရည္ေလးေတြပင္ကပ္ၿငိေနေသးသည္။ သိပ္ကိုလွတဲ့ျမင္ကြင္းေလး...ထို႔ေၾကာင့္ စိတ္မထိန္းနိုင္ေတာ့ပဲ ငုံစုပ္လိုက္ေတာ့သည္။ သူ႕ရဲ႕ညဥ္းၫူသံေလးေတြက ပို၍ပင္ ပူေလာင္လာေစကာ ဘာကိုမွမေတြးနိုင္ေတာ့သည္အထိ...
ဂ်ီမင္းရင္ဘတ္ေတြကို အတင္းစုပ္ယူဆြဲငင္ေနတာေၾကာင့္ ဂြၽန့္ေခါင္းကိုတြန္းလိုက္ေပမယ့္ လက္ေတြကိုေမြ႕ယာထက္ဖိခ်ဳပ္ထားေတာ့သည္။
" အာ့..အင့္! မျဖစ္ဘူး..! သားေလးနိုး..ဟင့္.."
ဂြၽန္ရဲ႕ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းစုပ္ယူမႈေတြေၾကာင့္ ေျခေခ်ာင္းေလးေတြကုတ္ေကြးထားကာ ေအာ္ၿငီးသံေတြမထြက္ေစရန္ႏႈတ္ခမ္းကိုကိုက္ထားရသည္။ မဟုတ္ရင္ သားေလးနိုးသြားလိမ့္မယ္..
ႏႈတ္ခမ္းေမႊးခပ္တိုတိုတို႔ကလဲ ရွိေနျပန္ေတာ့ စူးရွကာနာက်င္လာသည္။
ရင္ဘတ္နဲ႕ ဗိုက္သားခ်ပ္ခ်ပ္အျပင္ ခ်က္ေပါက္ေလးကိုပါ စိတ္ႀကိဳက္ျခယ္လွယ္ၿပီး ကြၽန္ေတာ္မ်က္ႏွာကို စူးစိုက္ၾကည့္ကာ...
" ကိုယ္တို႔.."
" ဟင့္အင္း... ဒီေန႕ေတာ့ မျဖစ္ဘူး..သားေလးလဲရွိေနတယ္.... ေနာ္ ဂြၽန္..."
" ဒါေပမယ့္ ကိုယ့္ကိုလဲသနားအုံးေလကြာ..ဒီမွာအရမ္းတင္းေနၿပီ.."
" ဒါေပမယ့္ အကြာအကြယ္လဲမရွိဘူး... ေနာက္ေန႕မွေလ..ေနာ္.."
" က်စ္..! "
" လက္နဲ႕ပဲျဖစ္ျဖစ္.."
" ကိုယ့္ျငင္သာပါ့မယ္..လက္နဲ႕ေတာ့ကိုယ္မရဘူး...ေနာ္..ကေလး သားေလးမနိုးေစရပါဘူးကြာ..ေနာ္..."
" အရမ္းမၾကမ္းနဲ႕ေနာ္..သားေလးရွိေနလို႔..ဟိုအံဆြဲထဲမွာ တစ္ခုရွိတယ္ သြားယူလိုက္ဦး.."
" က်စ္! ဘာကိုလဲ.."
" ဟို... "
" မသုံးဘူး..ကိုယ္ကဒီတိုင္းပဲ..ႀကိဳက္တာ.."
" မရဘူးေလ..ဂြၽန္..အြင့္! "
ႏႈတ္ခမ္းတို႔ကို ငုံ႕နမ္းလာကာ အေပၚတစ္လွည့္ ေအာက္တစ္လွည့္ ခပ္ၾကာၾကာ စုပ္ယူသည္။ ႏႈတ္ခမ္းတစ္ခုလုံးပူထူေနေအာင္ စုပ္ယူၿပီးေနာက္ လွ်ာေတြကိုလဲအားပါပါ ဆြဲစုပ္ေသး၏။ အာခံတြင္းတစ္ခုလုံး သူ႕စိတ္ႀကိဳက္ေမႊႏွောက္ေတာ့ သြားရည္ေတြထြက္က်လာသည္။ ၿပီးေနာက္ မ်က္ႏွာတစ္ျပင္လုံး အနမ္းေတြျဖန့္က်က္လာျပန္ေတာ့ သူ႕ႏႈတ္ခမ္းေမႊးေတြနဲ႕ထိလိုက္တိုင္း လူကယားတာလိုလို နာတာလိုလိုခံစားခ်က္ႀကီးျဖစ္ၿပီး စပ္ဖ်င္းဖ်င္းျဖစ္ေနေတာ့သည္...
" အာ့..! ဂြၽန္.."
အကၤ်ီၾကယ္သီးေတြကိုလဲ အလ်င္စလိုဆြဲျဖဳတ္ၿပီး ဂ်ီမင္းအေပၚပိုင္းတစ္ခုလုံးကိုထပ္မံ နမ္းရွိုက္ျပန္သည္။
" ဟင္း....! "
ဂ်ီမင္းခႏၱာကိုယ္အေပၚပိုင္းတစ္ခုလုံး နမ္းရွိုက္လိုက္၊ စုပ္ယူလိုက္ျဖင့္လုပ္ေနေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ဆႏၵေတြေတာင့္တလာကာ ညဥ္းၫူသံေတြ ထုတ္ေဖာ္မိသည္။
ေဘာင္းဘီကိုလဲ အလ်င္စလိုဆြဲခြၽတ္ျပစ္ၿပီးေျခေထာက္ေတြကိုဆြဲကားျပစ္ကာ ဆီးစပ္အျပင္ ေပါင္အတြင္းသားႏုႏုကိုပါကိုက္ဆြဲအမွတ္သားေပးေတာ့
" အာ့..ဟင့္...! "
ေျခေခ်ာင္းေတြအထိပါမက ေျခဖဝါးေတြကိုနမ္းရွိုက္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္မေနတတ္ေတာ့ပါ..
" မလုပ္နဲ႕..အာ့..ဟင္းးးးးးးးးး! "
အေပၚတဖန္ျပန္တတ္လာေတာ့မယ္လို႔ ထင္လိုက္ေပမယ့္ ဂြၽန့္အာခံတြင္းထဲေရာက္ရွိသြားတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ ခပ္ရဲရဲအရာေလးေၾကာင့္ သူ႕ေခါင္းကိုတြန္းလိုက္ေပမယ့္ အရာမထင္ပါ..
ကြၽန္ေတာ့္အရာကို ကြၽမ္းက်င္စြာျပဳမူေနတဲ့ ဂြၽန္ေၾကာင့္ ၾကာၾကာမ႐ုန္းနိုင္ေတာ့ပဲ အိပ္ယာခင္းစကိုဖိေခ်ကာ ႏႈတ္ခမ္းေတြကိုကိုက္ထားရသည္။ ဘယ္ေလာက္ပဲ ခ်ဳပ္ထိန္းထားသည္ဆိုဆို သာယာမႈေၾကာင့္ထြက္ေပၚလာတဲ့ အသံေတြကေတာ့..
" ဟာ့...! ဟြင္းးးးးးး...အင္းးးးး! ဖယ္..."
ဗ်စ္!
" ဂြၽန္ ေထြးထုတ္လိုက္...အြန္း...! "
မထိန္းထားနိုင္ပဲ ထုတ္လႊတ္လိုက္မိေတာ့ ဂြၽန့္ကိုအားနာစြာေထြးထုတ္ခိုင္းေပမယ့္ ဂ႐ုမစိုက္စြာ ကြၽန္ေတာ့္ကိုအနမ္းၾကမ္းေတြ အရယူေစျပန္သည္။
ႁပြတ္စ္!
" အြင္း..! "
ဂြၽန့္လက္ေတြကေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ခႏၱာကိုယ္အႏွံ႕လိုက္လံပြတ္သပ္ရင္း တိုးဝင္လာတဲ့လက္ေခ်ာင္းေတြေၾကာင့္ ခါးကိုေကာ့ထားမိသည္။
" ဟင့္..! နာတယ္..အာ့.."
လက္ေခ်ာင္းေတြနဲ႕ပင္တင္းၾကပ္ေနတဲ့ သူ႕တြင္းဝေလးေၾကာင့္ ကိုယ့္ေကာင္ကပို၍ပင္ ထႂကြလာသည္။ အသစ္အတိုင္းျဖစ္ေနတာက လုံးဝ႐ူးေလာက္ေစမည္ကို လက္ေခ်ာင္းေတြနဲ႕ပင္ ခံစားမိ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ခပ္သြက္သြက္အလုပ္ေပးရင္း ေက်နပ္သည့္အေနအထားေရာက္ၿပီဆိုမွ ကိုယ့္အဝတ္ေတြကိုခြၽတ္ရသည္။
ဂ်ီမင္းအထဲက ထြက္သြားတဲ့ ဂြၽန့္လက္ေခ်ာင္းေတြေၾကာင့္ အေမာေျဖရသည္။ အရင္ကေလာက္ပင္ ခံနိုင္ရည္မရွိသလိုျဖစ္ေနၿပီး နာတယ္။ ဂ်ီမင္းေရွ႕တင္ အဝတ္ေတြခြၽတ္ေနသူသည္ မ်က္ခုံးတန္းေတြတြန့္ခ်ိဳးထားကာ စိတ္မရွည္မႈကိုျပသေနသည္။ သူ႕အကၤ်ီကိုလဲ စိတ္မရွည္စြာ ၿဖဲပစ္လိုက္ေသးသည္။ ေဘာင္းဘီကိုလဲ အလ်င္စလိုခြၽတ္ၿပီး ထြက္ေပၚလာတဲ့အရာႀကီးေၾကာင့္ ခပ္ကားကားျဖစ္ေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ေျခေခ်ာင္းေတြ စိမိသြားသည္။ ဘာလို႔အရင္ကထက္!
" ကိုယ္စမယ္ေနာ္.."
" ဂြၽန္..ခဏေလး... ဟင့္! နာမွာ.."
" ကိုယ္ျငင္သာေပးမယ္လို႔ ေျပာပီးသား.."
" ဒါေပမယ့္..အား...! အ့..ဟင့္.."
တိုးဝင္လာသည့္ ခပ္မာမာအရာသည္ ကြၽန္ေတာ္အတြင္းနံရံကိုထိခတ္လာၿပီး တျဖည္းျဖည္းအထဲထိေရာက္လာေပမယ့္... တဝက္ေလာက္သာရွိၿပီး ရပ္သြားသည္။
" နာတယ္..! အြန့္..! "
ေျခေခ်ာင္းေတြကို သူ႕ခါးထက္ခ်ိတ္ထားေစၿပီး အနမ္းေတြေပးရင္းျဖင့္...
" အြင္းးးးးး! ဟင့္! အင့္....အာ့! အားး... ေမေမ့..! "
အဆုံးထိတိုးဝင္လာသည့္ ဂြၽန့္အရာေၾကာင့္ စိတ္မထိန္းနိုင္ပဲ ေအာ္ျပစ္လိုက္ၿပီး အနမ္းမခံေတာ့ပဲ ေခါင္းကိုေစာင္းထားလိုက္သည္။ မ်က္ရည္ေတြလဲ ထြက္က်လာေတာ့ သူကသုတ္ေပးၿပီး...
" နာလို႔လား..ကေလး.."
" ဟင့္..! '
" ကိုယ့္ေျဖးေျဖးပဲ လႈပ္မယ္ေနာ္.."
လိုခ်င္တပ္မက္မႈေတြျပည့္ေနတဲ့ ဂြၽန့္မ်က္ႏွာေလးေၾကာင့္ ေခါင္းၿငိမ့္ျပလိုက္သည္။ ဂြၽန္ရဲ႕ေတာင္းဆိုမႈေတြကို ကြၽန္ေတာ္မျငင္းရက္။
" ဟာ့..! ဟင့္..."
ခပ္ျဖည္းျဖည္းလႈပ္ရွားလာရင္း အခ်ိန္တစ္ခုရွိေတာ့ နာက်င္မႈတို႔အစား သာယာမႈသို႔ကူးေျပာင္းလာသည္မို႔.. ကြၽန္ေတာ္တို႔အနမ္းေတြကိုစိတ္လိုလက္ရပုံေဖာ္ရင္း..သူကလဲစည္းခ်က္မွန္မွန္လႈပ္ရွားရင္း...
" ဟားးးးးးးး..! "
သာယာမႈကိုေဖာ္ျပသည့္ ဂြၽန္ရဲ႕ဝမ္ေခါင္းသံေၾကာင့္ ဂြၽန့္ဗိုက္ဆီပန္းထုတ္လိုက္မိျပန္သည္။ ဂြၽန္ကေတာ့ လႈပ္ရွားမႈတို႔တျဖည္းျဖည္းျမန္ဆန္လာသည္။
" အာ့..! ဟင္း.."
အေၾကာထုံးရွိရာကို အဆက္မျပတ္ထိုးသြင္းလာေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ညဥ္းၫူသံေတြကို မထိန္းခ်ဳပ္နိုင္ေပ...
" အာ့...အား..! ဂြၽန္..."
ဂြၽန္ကကြၽန္ေတာ့္ေျခေထာက္ကို သူ႕ပုခုံးေပၚေျပာင္းတင္ေစၿပီး တရပ္စပ္လႈပ္ရွားလာကာ ေဆာင့္ခ်က္တို႔ကလဲ အရွိန္ပါ၏။ တဖပ္ဖပ္အသံတို႔သည္ အဆက္မျပတ္...
" အ့...နာတယ္..ဂြၽန္..ျဖည္းျဖည္း! "
" ဟာ့...အား..! "
" လက္..လက္ကိုလႊတ္ေပး..နာတယ္.."
ေခါင္းရင္းမွာ လက္ႏွစ္ဖက္လုံးကိုပူးကိုင္ၿပီး tattoo အျပည့္နဲ႕လက္တစ္ဖက္ကဖိခ်ဳပ္ထားတာေၾကာင့္ ေျပာလိုက္ျခင္း..။ ဂြၽန္ကဘယ္ေလာက္ပင္ ၾကည္ျဖဴစြာလက္ခံေနသည္ဆိုဆို လက္ေတြကိုေတာ့အခုလို ဖိခ်ဳပ္ထားၿပီး ႐ုန္းမရေအာင္လုပ္ထားတတ္တာ အရင္ကတည္းက...
" ေတာ္...ေတာ္!...အာ့...အား...အင့္..! ဟင့္..နာတယ္ "
" ဟားးးးး... ရွီး...! "
" လက္ကို...အာ့...လႊတ္...နာတယ္! အင့္.. "
အတြင္းသားကို အရွိန္ျပင္းျပင္းပြတ္ဆြဲေနတဲ့ အသားေခ်ာင္းႀကီးသည္ မာန္မက်ေသးသည့္အျပင္ ပို၍ပင္ႀကီးမာလာသည္ထင္၏။
ေဂ်ာင္ကုညီငယ္သည္ မစားရတာၾကာလို႔ အခုမွထိန္းမရသိမ္းမရေတြျဖစ္ေနေတာ့သည္။ ခါးကိုအားစိုက္၍ ခပ္သြက္သြက္လႈပ္ရႈားရင္း ပုံစံေျပာင္းဖို႔ျပင္ရသည္။ အခုအေျခအေနက ေတာ္ေတာ္နဲ႕ၿပီးဖို႔မျမင္တာေၾကာင့္ သူ႕သက္သာေစမဲ့နည္းကို ေျပာင္းရသည္။
ဂ်ီမင္းအတြင္းသားထဲ ထြက္သြားၿပီး ကြၽန္ေတာ့္ကို ေမြ႕ယာထက္ေမွာက္ေစၿပီး ခါးေအာက္မွာ ေခါင္းအုံးခံေပးသည္။ ခဏေနေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ခါးကို လက္တစ္ဖက္ျဖင့္ရစ္ပတ္ကာ အေပၚကေနအုပ္မိုးရင္း ဖိသြင္းလာျပန္သည္။
" အာ့.. အဟင့္! ဂြၽန္..."
သားေလးဘက္လွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ဘက္ကို ေက်ာေပးထားလို႔သာ ေတာ္ေတာ့သည္။ ဂ်ီမင္းလက္ေတြသည္ အိပ္ယာခင္းစကိုတင္းၾကပ္ေနေအာင္ ဆုပ္ကိုင္ထားရင္းျဖင့္ သူ႕လႈပ္ရႈားမႈေတြေနာက္ လိုက္ပါခံစားရသည္။
တကိုယ္လုံးဖိကပ္လာၿပီး ေအာက္ပိုင္းကိုအားစိုက္လႈပ္ရွားၿပီး အတြင္းနံရံကိုသူ႕အရာျဖင့္ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းပြတ္ဆြဲသည္။ စည္းခ်က္မွန္မွန္ျဖင့္ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ကို အရွိန္ျပင္းျပင္းထိုးေဆာင့္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္အထက္ကို တေ႐ြ႕ေ႐ြ႕တတ္သြားသည္က ကုတင္ေခါင္းရင္းကိုထိေတာ့မည္။
" ဟာ့...ဂ်ီမင္း...ကိုယ့္ကေလးေလး...ကိုယ့္ကိုခ်စ္ရဲ႕လား.."
" ဟင့္..ျဖည္းေပး! ဂြၽန္...အ့.."
" ကိုယ့္ေမးတာေျဖေလ.."
" ခ်စ္တယ္..ဂြၽန့္ကို သိပ္ခ်စ္တယ္..အာ့! "
ကြၽန္ေတာ့္စကားသံအဆုံး ပို၍ပင္ျမန္ဆန္လာသည့္ လႈပ္ရွားမႈေၾကာင့္ အတြင္းထဲကတစ္ခုခုကိုလာထိေနသလို...
" အင့္...ဂြၽန္...! အျပင္မွာ..ဟင္း..."
ဖပ္! ဖပ္!
သူ႕ဆီးစပ္နဲ႕ ကြၽန္ေတာ့္တင္ပါးရိုက္ခတ္မႈတို႔ေၾကာင့္ ထြက္ေပၚလာေသာနားရွက္ဖြယ္အသံမ်ား။
ကြၽန္ေတာ့္ေခါင္းကိုေစာင္းေစၿပီး ႏႈတ္ခမ္းေတြကိုထပ္မံစားသုံးကာ လႈပ္ရွားမႈေတြလဲမျပတ္ေစရ။
ႁပြတ္စ္! အြင္းးး!
" ကိုယ္တို႔ သားေလးတစ္ေယာက္ေလာက္ ထပ္ေမြးၾကမယ္..ဟာ့..! "
" ဟင့္အင္း..! အျပင္မွာပီး..အင့္! "
" အရမ္းမိုက္တယ္..အာ့..! ဟင္း...! "
" နာတယ္...ဂြၽန္..အင့္.. အား.."
ကြၽန္ေတာ့္စကားကို ၾကားရဲ႕လားေတာ့မသိေပမဲ့ လႈပ္ရွားမႈတို႔ကအရွိန္မေသေသး။ အေတာ္ၾကာၾကာလႈပ္ရွားၿပီး တဆက္ဆက္တုန္ရီလာသည့္ဂြၽန့္အရာေၾကာင့္..
" ဂြၽန္...အျပင္မွာပဲ..အာ့..!'
အတြင္းသားထဲပတ္ျဖန္းလာသည့္ ပူႏြေးႏြေးစီးေၾကာင္း၊ ဂ်ီမင္းဘာမွထပ္မေျပာေတာ့ပဲ မ်က္လုံးမွိတ္ကာ အနားယူေနမိေတာ့သည္။ ဘာမွလဲမေျပာခ်င္သလို..ဘာတစ္ခြန္းမွလဲမေျပာနိုင္ေတာ့..
အကာအကြယ္သုံးဖို႔ေျပာေတာ့လဲ လက္မခံသည့္အျပင္ အခုလဲၾကည့္...
အတြင္းသားထဲကမထုတ္ေသးပဲ တစ္ကိုယ္လုံးဖိကပ္လာၿပီး ဂုတ္သားနဲ႕နား႐ြက္ေတြကိုကိုက္ဆြဲၿပီး ကလိေနတုန္း... တဖန္ျပန္မာသလိုျဖစ္လာသည့္အရာေၾကာင့္...
" ဖယ္..! ဖယ္ေပးေတာ့.."
" ကေလးေလး..ကိုယ္.."
" ဟင့္အင္း..ဖယ္ေပး..! "
သူေတာင္းဆိုလာအုံးမွာကိုသိသည္။ သူေတာင္းဆိုလာရင္ ကြၽန္ေတာ္မျငင္းနိုင္တာကိုလဲ ကြၽန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္သိေနျပန္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ သူ႕ေတာင္းဆိုသံေတြကို ဂ်ီမင္းနားမေထာင္ခ်င္ေတာ့...
" ကိုယ္ကို..လက္ပဲငွား.."
" ခင္ဗ်ားမွာ လက္မပါလို႔လား..အာ့..! ဟင့္..ဘယ္လိုျဖစ္ေနတာလဲ..ဖယ္..! "
တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ ထိုးေဆာင့္လာျပန္ေတာ့ သူ႕ကိုေနာက္ျပန္လွည့္ၾကည့္လိုက္ၿပီး..
" မရေတာ့ဘူး...ဂြၽန္.."
" ေရခ်ိဳးခန္းထဲသြားရေအာင္..ေနာ္..လက္နဲ႕ပဲ..မင္းလက္ေလးနဲ႕ပဲေလ..ေနာ္..ကိုယ့္ကေလးေလး.."
" ခ်ီေခၚသြား... !"
ကြၽန္ေတာ့္စကားသံၾကားေတာ့ တတ္ႂကြတဲ့ၾကက္ဖႀကီးအလား အလ်င္အျမန္ပင္ ေပြ႕ခ်ီကာေရခ်ိဳးခန္းထဲေခၚသြားေတာ့သည္။
ေရခ်ိဳးခန္းထဲတြင္ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာၿပီးေနာက္ ဂ်ီမင္းက bathrobe တစ္ထည္ျဖင့္ ျဖစ္ၿပီး ဂြၽန္ကေတာ့ တဘတ္နဲ႕သာ ေရခ်ိဳးခန္းထဲကထြက္လာသည္။
" အဝတ္လဲအုံးမလား ကေလး.."
" ကြၽန္ေတာ္အိပ္ခ်င္ေနၿပီ..ဂြၽန္.."
" ဒါဆိုနားေတာ့ေနာ္ ကိုယ့္ကေလးေလး..ပင္ပန္းသြားၿပီ.."
" အဲ့တာ ဘယ္သူ႕ေၾကာင့္လဲ.."
ဂ်ီမင္းမ်က္ေစာင္းခဲကာေျပာလိုက္ေတာ့...
" ဟုတ္ပါတယ္ကြာ ဒီလူဆိုးႀကီးေၾကာင့္ပါ..."
" သိရင္ပီးေရာ..."
" ေဆးရွိလား.. ေဆးလိမ္းအုံးမလား.."
" ဘယ္လိုလုပ္ရွိမွာလဲ.."
" အကာအကြယ္က်ရွိပီး.."
" အဲ့တာ ခင္ဗ်ားေၾကာင့္ေလ..ခင္ဗ်ားအိမ္ကိုခဏခဏလာေနကတည္းက ဝယ္ထားတာ.."
" ဒါဆိုကိုယ့္အေၾကာင္းသိတယ္ေပါ့.."
" သိတယ္.."
ခင္ဗ်ားအေၾကာင္းကိုသိတယ္။ ၿပီးေတာ့ ခင္ဗ်ားေတာင္းဆိုရင္ ဘယ္အရာမဆိုလိုက္ေလ်ာေပးမိမဲ့ ကြၽန္ေတာ့္စိတ္ကိုကြၽန္ေတာ္ပိုသိလို႔ပါ..ဂြၽန္...
" အိပ္ေတာ့ေနာ္..ကိုယ္အဝတ္လဲအုံးမယ္.."
" ဟုတ္.."
" အဲ့အသံေလးမၾကားရတာ ဘယ္ေလာက္ၾကာပီလဲ.. ကိုယ္လြမ္းေနတာ.."
ေဂ်ာင္ကု ေမြ႕ယာေပၚအၾကည့္ပို႔လိုက္ေတာ့ ကိုယ့္အပိုင္လူသားေလးက အိပ္ေပ်ာ္ေနၿပီ။ အမ်ားႀကီးပင္ပန္းသြားရၿပီ။
" ဟင့္..ပါပါး..! "
ကုတင္ေပၚကအသံၾကားလို႔ ေဂ်ာင္ကုအဝတ္ဝတ္ေနတုန္းလွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ သားကထိုင္ေနရင္းျဖင့္ သူ႕ပါပါးကိုလႈပ္ႏွိုးေနသည္။
" ဟင္! သာေလး..ဘာျဖစ္လို႔လဲ ပါးကိုေျပာ.."
" သားရႉးေပါက္ခ်င္တယ္.."
" လာ..ပါးလိုက္ပို႔ေပးမယ္ေနာ္.."
" ဟုတ္..'
" ကိုယ္လိုက္ပို႔လိုက္မယ္ေလ..ကေလး..မင္းပင္ပန္းထားတာပဲ နားေနလိုက္.."
" ဒါဆို ဂြၽန္ပဲလိုက္ပို႔လိုက္ေနာ္.."
" ဟုတ္ၿပီ ကိုယ္ပို႔လိုက္မယ္.."
ေဂ်ာင္ကုသားေလးကို ေပြ႕ခ်ီၿပီးေရခ်ိဳးခန္းထဲေခၚသြားလိုက္၏။ ဂ်ီမင္း ကိုယ့္ဒဏ္ေၾကာင့္ ပင္ပန္းေနတာ ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့သာရွိေတာ့သည္။ ေရခ်ိဳးခန္းထဲမွာလဲ ကိုယ့္လိုအင္ေတြျပည့္ဝေအာင္ထိ စိတ္ရွည္ရွည္နဲ႕ ကူညီေပးခဲ့ေသးတာ... ထိုေကာင္ေလး ကိုယ့္အေပၚဘယ္ေလာက္ထိေပးဆပ္နိုင္လဲဆိုတာ ေသခ်ာသိပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ကိုယ္တိုင္ကလဲ ေလွ်ာ့သင့္တာေတြေလွ်ာ့ရမည္။
ဒါေပမယ့္ သူနဲ႕ေတြ႕ရင္ကိုေတာ္႐ုံမတင္းတိန္နိုင္တဲ့ အျဖစ္။
သားေလးကို ေရခ်ိဳးခန္းထဲကေနအျပင္ေခၚလာၿပီး ေမြ႕ယာေပၚတင္ေပးကာ ေစာင္ၿခဳံေပးေတာ့..
" ဒယ္ဒယ္..ပါပါးလည္ပင္းမွာ ျခင္ကိုက္ရာႀကီး..သားေဆးလိမ္းေပးရမယ္.."
" အဲ့တာျခင္ကိုက္ရာမဟုတ္ဘူး သားရ.."
" သားေဆးဘူးသြားယူလိုက္အုံးမယ္.."
" ဒယ္ဒီလိမ္းေပးလိုက္မယ္ သားကအိပ္ေတာ့.."
" ဟုတ္.."
သူ႕ပါပါးေဘးဝင္လွဲကာ အိပ္သြားပီျဖစ္လို႔ ေစာင္ေသခ်ာၿခဳံေပးလိုက္သည္။ သားေလးက သူ႕ပါပါးကိုေတာ့ သိပ္ခ်စ္ရွာသည္။
ဒယ္ဒီလဲမင္းတို႔သားအဖကို အမ်ားႀကီးခ်စ္တယ္။
အိပ္ေပ်ာ္ေနၿပီျဖစ္တဲ့ သားအဖႏွစ္ေယာက္ကိုတင္းၾကပ္ေနေအာင္ ေပြ႕ဖက္ရင္းအိပ္စက္ျခင္းဆီသို႔.....
_____________________________
Good night par💗💗 ႏွစ္ရက္ျခားပီမွလာမယ္ေနာ္😁
There are no comments yet. Log in to be the first to leave a review!
![POSSESSIVE BOY [ Completed ]](https://fanficsread.net/media/fs-stories-1/1552/conversions/b9c974239fa69d36d53f655722f4d5d1.jpg)





