Хэсэг:8

…Тэр орой юу болсон талаар би бодохоос ч айж байна. Тэр үнэхээр аймшигтай байсан. Миний ходоод түүний шингэнээр дүүрэн би өөрийгөө ч мэдрэхээ байсан. Тэр эцэст нь зүгээр л инээмсэглээд -" Би яллаа!" гэсээр яваад өгсөн. Магадгүй тэр Жундэ бид хоёроос болж уурласан байх. Эсвэл тэр зүгээр л хэтэрхий их уучихсан!

Хөлөө зөөж ядан угаалгын өрөөнд орж ирвэл нэг танихгүй охин надруу гунигтай гэгч нь ширтэн зогсож байлаа. Мэдээж тэр охин миний тусгал байж таарав. Би үнэхээр их өөрчлөгдчихөж! Жина чи мөн гэжүү!?

Нүүр гараа угаачихаад гэрт байх идчих зүйлсийг хүчээр идэн ойрд гараагүй тагтруугаа гаран агаарыг шуналтай нь аргагүй сорон зогслоо. Агаар л миний энэ сэтгэлийг засаж өгөх юм!

-"Хөөе үхэх чинь дутаа юу!?" гэх хүний хоолой намайг зүгээр л инээлгэж орхисон юм. Бид анх яг л ингэж харьцаж байсан! Би доош харвал жундэ инээмсэглэн зогсож байлаа.-"Чи оройтлоо!" гэтэл тэр толгой дохин -"Чамд жимс авсан юм!" хэмээн торлуугаа заан би ч чадах хэрээрээ хаалга руу алхсаар онгойлготол жундэ ч орж ирж тааран надад авчирсан жимсээ арилган өгч байлаа.

-"Воаав чи ч үнэхээр халамжтай хүн юмаа!" гэтэл тэр амандаа алим зуун толгой дохиод -"Тэр ч тийм шүү!" хэмээн надруу ширтэж эхэллээ. Түүнийг надруу ингэж харах үнэхээр эвгүй санагдаж байв.-"Битгий ингэж хараад бай!" гэтэл тэр санаа алдаад -"Мэдээд байсан юмаа! Бэкхён чамайг дахиад л новш шиг ашиглаа юу!?" -"Үгүйэээ юу гэждээ!" хэмээн худлаа инээтэл тэр толгой сэгсрэн -"Чи яагаад энд байгаад байдаг юм им жина! Бид одоо ч зугтаж болно! " -"Жундэ чи мэднэ би түүнд хайртай!" гэтэл тэр доош ширтэн -"Тэр чамаар хайрлуулах эрхтэй хүн мөн гэжүү жина!?"

Магадгүй үгүй байх. Гэхдээ би өөрийнхөө сэтгэлийг удирдаж чадахгүй нь. Хэдий тэр надтай новш шиг харьцдаг ч би түүнтэй байх дуртай. Магадгүй тэр намайг яасан ч би хайрласаар байх байх.Толгой эргэн дотор муухайрах шиг болж байлаа. Дахиад л!

-"Жундэ би ус уумаар байна!" гэтэл тэр толгой сэгсрэн -"Битгий сэдэв өөрчлөөд бай жина!! Би чамтай чухал зүйл ярих гэж байна!" гэх түүний дуу орж гаран үнэхээр жундэгийн царай бүрэлзээд эхэллээ.

-"Жундэ надад ус!" хэмээн энгэрийнхээ товчийг тайлтал тэр л одоо мэдсэн бололтой ус авчирч өгөн миний цамцыг тайлан надаас зүгээр эсэхийг минь асууж байлаа. Харин миний бие бага багаар муудан түүний царай бүхэлдээ харанхуй болж эхэлж байна!

Толгойнд хүйт мэдрэгдэн нүдээ нээвэл цагаан тааз намайг угтан авах нь тэр. Би ухаан алдсан бололтой. Бие минь миний хүссэнээр хөдөлж өгсөнгүй. Аргагүй биз хэдэн өдөр юмидээгүй хүн энэ зэрэгтээ байгаа нь их юм. Арай ядан хаалга руу харвал Бэкхён алчуур норгон зогсож байлаа.

Дахиад л догдлол. Би энэ мэдрэмжийг үзэн ядаж байна! Тэр минь миний хажууд суун гарнаас минь атгаад -"Жина ухаан орсонуу!? Зүгээр биздэ!" гэх түүний дуу хоолой яг л Жундэгийх шиг сонсогдож байлаа. Би галзуурчихсан юмуу!?

-"Бэкхён чи яг л жундэ шиг дугарч байна!" гэтэл тэр миний толгойн дээр гараа тавин -"Хараал ид чи шатаж байна жина!"

Түүний хоолой яаалтачгүй жундэ байна! Нүдээ хэд хэд цавчин сайн харвал жундэ миний гарнаас атган сууж байлаа. Тэгхээр би зүгээр л бэкхён гэж төсөөлсөн гэжүү!? Магадгүй миний хамгийн их харахыг хүссэн хүн тэр минь байх.

-"Жундэ чи мөнүү?" гэтэл тэр толгой дохисоор -"Бие чинь муу байна жина. Бид эмнэлэг явах хэрэгтэй!" Би яагаад ч юм түүнийг Бэкхён биш байгаад гутраад байгаа ч юмшиг. Гэхдээ Бэкхён яасан гэж намайг халамжлах юм!?

Би Толгойгоо сэгсрэн босох гэтэл тэр намайг хойш хэвтүүлэн -"Жина!! Боль л доо!" -"Жундэ төвөг удсанд уучлаарай!?" гэтэл тэр надруу ширтэн толгойгоо үл ялиг дохиод -Одоо чи унтах хэрэгтэй байна!" хэмээн надад эм уулгаж байлаа

-"Жундэ би чамаас нэг зүйл гуйя!" -"За!" хэмээн тэр надруу дөхөн би нүдээ аньтал нулимс минь урсаж байгаа мэдрэгдэж байлаа.-"НАДАД БЭКХЁН ХЭРЭГТЭЙ БАЙНА! ТҮҮНИЙГ ДУУДААД ӨГӨӨЧ!" хэмээн нүдээ аньтал тэр ч толгой дохин тэндээс гаран явлаа.  Яг одоо тэр надад хэрэгтэй байна!

Бэкхёны талаас:

Өдөржин ажилдаа дарагдан суусаар нэг л мэдэхэд 6 өнгөрч байлаа. Чанёол болон залуус аль хэдийн нөгөө газартаа орон намайг хүлээж байв.

-"Би ирлээ!" гэсээр ширээнд очин суувал тэд ч надад байнга захиалдаг зүйлсийг захиалж өгөн бид ид дундаа явж байтал утас зогсоо зайгүй дугарч байлаа. Сүүлдээ залхан унтраах гэтэл санаандгүй авах товч дээр даран дуртай дургүй ярих хэрэгтэй болчихлоо. Хараал ид! -"Байна уу?!" гэтэл -"Сайн байна уу захиралаа би жундэ байна!! Яг үнэндээ жинагийн бие муу байна та ирэх боломжтой юу!?"

Түүнийг өвдсөн байгаа гэхэд л тархин дундуур минь дэлсээд авах шиг л болон гартаа байх дарсаа доош унагаан -"Хараал идсэн Юу болчихоов" хэмээн орилтол тэр ч мэдэхгүй гэдгээ хэлэн би хүрмээ авах гэтэл чанёол миний гарнаас татан -"Ингэтлээ сандраад хаачихнав!"

-"Жина! Өвдсөн гэнэ! Би очих хэрэгтэй хэмээн тэндээс гаран машинлуугаа явтал чанёол ёжтой инээсээр -"Энэ тухай чамд жундэ хэлсэн байх тиймүү!?" -"Чи яаж!?" гэтэл тэр толгой дохин -"Мэдсэн юма! Бэкхён чи миний найз учраас би чамаас юм нууж чадахгүй нь!' -"Юу юм пак чанёол!" гэтэл тэр надруу ойртон -"Жундэ жина хоёр учиртай. Тэд чамайг хуурсан. Би унтаж байхад нь бараг л гардсан. Магадгүй энэ тэдний төлөвлөгөө байх!" хэмээн ёжтой инээж байлаа.

Дахиад л доторх минь шатах шиг болон машиныхаа хаалгыг саван тэдний талаар бодож эхэллээ. Жина! энэ чиний намайг хайрладаг төрх үү!? Эсвэл өшөө авалт чинь уу!? Чи намайг хэн гэдгийг мартсан бололтой! Бибол бён бэкхён!

Бид буцаж орон ханатлаа ууж эхэллээ. Жундэ гэгч тэр залууд би бэлэг бэлдэх хэрэгтэй бололтой. Мэдээж бас нөгөө хүүхэлдэйнд! -"Залуусаа! та нар хөгжилдмөөр байна уу?!" хэмээн дарсаа шимэн ёжтой инээтэл тэд ч толгой дохин шуугилдаж байлаа.-"Яаж!?" -"Бид энэ удаад нэг залууд том бэлэг өгөх хэрэгтэй болчихлоо! " -"Бид үргэлж чиний талд!" Би ч ёжтой инээмсэглэн тэдний талаар бодохгүйг хичээн ууж эхэллээ. Жина чи миний бодсоноос илүү юм гээч!

Миний талаас:Хэдий ухаан санаа минь орж гарч байгаа ч Бэкхёныг хүлээх сэтгэлээ болиулж чадсангүй.-"Жундэ тэр ирэх боловуу!?" гэтэл тэр мөрөө хавчин ийш тийш холхин -"Би түүнд хэлсэн жина! ирэх ирэхгүй нь түүний сонголт!"

Магадгүй тэр намайг гэсэн сэтгэлтэй л бол ирэх байх. Энэ янзаар аль хэдийн 3цаг өнгөрлөө. Тэр эцэст нь ирэхгүй бололтой. Жундэ миний гарнаас атган суусаар. Магадгүй тэр л надад ганц хань болох хүн байх.

-"Унтдаа жина! түүнийг ирвэл би сэрээе!" хэмээн тэр урьдын л адил инээмсэглэн би түүний инээмсэглэлд хайлан толгой дохин нүдээ аажим аажмаар анин унтах гэтэл түүний надад хэлэх сүүлийн өгүүлбэр сул сонсогдож би ч эмэндээ зүүднихээ оронлуу явлаа.

Жундэ-Бэкхёны оронд намайг хайрлаж болохгүй гэжүү жина! Би чамд дурлаад байх шиг байна……