Хэсэг:7

-"Эндээс явж үз ноён им!" гэтэл тэр надад тортой зүйлсийг өгөөд -"Би муу ч чиний аав им жина!" хэмээн инээмсэглэсээр хоолны ширээний ард суун дуу дуулж эхэллээ. Би түүнийг болдог бол энэ хоёр гараараа боогоод алчихмаар байна!!

-"Эндээс яв удахгүй бэкхён ирнэ!" гэтэл тэр надруу ширтэн инээмсэглээд -" Миний охин бэкхёны эхнэр шиг ярьж байх шив!! Тэр чинь эхнэртэй хүн!" хэмээн хуруугаа толгойныхоо урд авчран эргүүлж байлаа. Би түүнд муугаа үзүүлж болохгүй. Жина чи түүнийг давах хэрэгтэй! -"Түрүүн өөрөө хэлсэн байхаа!? Би бэкхёнтой жаргалтай байгаа!" гэтэл тэр толгой дохин -"Зөвхөн орондоо л тиймүү!?"

Хэдий миний уур аймшигтай их хүрч байгаа ч би аль болох тэвчихийг оролдон түүнлүү цэхэлзэн зогстол тэр толгой дохисоор -"Зүгээр л аавдаа яагаад хоол хийж өгч болохгүй гэж?" -"Тэр эхнэрээрээ хийлгэвэл яасан юм !?" гэтэл тэр толгой сэгсрэн -"Би охиныхоо хоолыг идмээр байна!"

Би яаалтачгүй түүний энэ новшийн занд ороогдон тэр авчирсан хоолыг нь халаангаа -"Наад бузрын амаараа битгий охин гэж дууд!" гэхтэй зэрэгцэн дахиад л дотор муухайран хий огиултал тэр ёжтой инээсээр -"Арай жирэмсэн болоогүй биздээ!?" Гэх нь тэр. Түүний хоолойны өнгөнөөс үзвэл тэр их л баярласан бололтой. Аймшигтай араатан!

-"Битгий ийм новшийн зүйл бодож бай!" гэчихээд амаа арчин зогсож байтал тэр босож ирэн -"Эцгийн хувьд хэлэхэд чамайг хайрладаггүй хүнээс хүүхэдтэй болсноос эртхэн наад гайгаа устгуулсан нь дээр шүү! Танихгүй хүний хувьд хэлэхэд чи өрөвдөлтэй байна! Бэкхён мэдвэл чамайг болон наад алдааг чинь гудамжинд хөөж гаргана!"

Түүний энэ бахдалтай байдал миний уурыг аймшигтай их хүргэж байна. Тэвчиж байсан уур минь аль хэдийн гаран түүнлүү халуун хоолоо цацаад -"Новш минь зүгээр л зайл!! Миний амьдралаас бүр мөсөн зайлаад өг!!!!Ямар гайгаараа би чиний охин болчихвоо!!" хэмээн орилон зогсож байтал хэн нэгэн намайг тэврэн тайвшруулж байсныг одоо л мэдэрч байлаа.

Арай ядан тайвшран түүнээс холдтол Жундэ миний урд гарч зогсоод -"Та хэнбэ!? Жинаг харвал түүний дургүй хүн бололтой одоо гарна уу?!" гэтэл тэр хувцасаа гөвөн инээмсэглээд -"Жина аргагүй миний охин бололтой!" хэмээн ёжтой инээсээр хаалга саван гарлаа. Толгой эргэн доош суутал тэр намайг сугадсаар буйдан дээр суулган ус авчирч өгч байлаа. Тэр байгаагүй бол би бас л балрах байлаа!

-"Баярлалаа!" гэтэл тэр толгой дохин -"Саяны хүн чиний нөгөө яриад байсан аав чинь уу!?" -"Аав гэдэг үг ч гоёдоно!" гэтэл тэр инээмсэглэн -"Жина! тэгвэл хамтдаа хөгжилтэй зүйл хийхүү!?" Би түүнлүү гайхан ширттэл тэр толгойгоо маажин инээгээд -"Битгий ингэж хараад бай л даа! Зүгээр л санал тавьж байна!"

Би ч толгой дохьсоор түүнтэй хамт гэрээ зад цэвэрлэхээр боллоо. Үнэндээ бид хоёрт өөр хийх хөгжилтэй зүйл олдоогүй юм.! Тэр үнэхээр хөгжилтэй бас үнэхээр эгдүүтэй. Түүний ачаар өдрийн болсон бүх зүйлийг мартаж байх шиг байна!

-"Яаааа!!!! Наад шингэнээ их хийгээд байнашдээ!" гэтэл тэр хөмсөгөө зангидан -"Тийм л юм бол өөрөө тааруулаад өгчихгүй хүн загнаад!"' хэмээн орилон би түүнлүү муухай харталтэр инээмсэглэн -"Гэвэл.алваа!! Ххаха!" хэмээн худлаа инээсээр дуртай дургүй аягануудаа зүлгэсээр харин би тоосоо арчин явлаа.

Бид угаалга хийхээр болон хувцаснуудаа цуглуулахаар боллоо! -"Жундэ! надад тэр дээр байгаа тортой зүйлийг аваад өгөөч!" гэтэл тэр ч өндөр юм болохоор өлмийгөө өргөн торонд хүртэл түүний хөл халтиран өнөөх тортой зүйлс түүний толгойн дээр унан тэр ч муухай царайлан нүүр нь улайгаад эхэллээ. Үнэнийг хэлэхэд тэр тортой зүйлс нь дотуур хувцас!! Ялангуяа минийх!

Хаха тэр яг л помидор шиг улайчихаж! Би ч санаа зовон бушуухан өнөөх зүйлсүүдээ аван угаалгын машинлуу чихэн түүний гарнаас хөтлөн чирсээр бид угаалгын өрөөнд орж ирлээ.

-"Жундэ!" гэтэл тэр инээсээр угаалгын машины хөөсөөр тоглож байлаа. Тэр үнэхээр эгдүүтэй юм. Яг л насанд хүрсэн нялх хүүхэд шиг! Эсвэл том хүн шиг харагддаг ч хүүхэд шиг!

Тэр гартаа хөөс барин миний хацарт наан зугтах нь тэр. Миний ч шар хөдлөн гартаа дүүрэн хөөс цуглуулан түүний араас хөөн барьж авахын даваан дээр бид хивсэнд тээглэн бид давхралдан унах нь тэр.

Дахиад л бидний зай үнэхээр ойрхон байна. Бидний харц өөрчлөгдөн би ч түүний нүдрүү ширтэж эхэллээ. Жундэ үл ялиг инээмсэглэн харин би гарт байх хөөсөө түүний хацарт наатал тэр инээмсэглэн би ч түүний дээр байгаагаа санан босох гэтэл тэр миний нуруунаас тэврэн өөртөө наагаад -"Хэсэг ингээд байж болохгүй юмуу!?" хэмээн би толгой дохин түүнлүү ширтэж байтал түүний нүүр улам бүр ойртож байлаа. Бидний уруул шүргэлцэх шахам болон би түүний уруулыг бага ч гэсэн мэдэрч байв.

Гэнэт хаалга түлхүүрдэх шиг болон би ч бушуухан түүний дээрээс бостол Бэкхён найзуудтайгаа орж ирэн харин чанёол биднийг харан ёжтой инээж байлаа.

-"Өө бэкхёнаа! эрт ирлээшүү!" хэмээн түүний цүнхийг автал тэр жундэ руу тийм гэхийн аргагүй ширтэн -"Зүгээр үү андаа!?" хэмээн цаанаа л хүйтэн хөндий асууна!

-"Тиймээ!" гэсээр жундэ ч газраас босон угаалгын өрөөрүү орон би тэдэнд авчирсан зүйлсийг нь өгөн угаалгын өрөөнд ортол тэр хувцаснуудаа хатаан зогсож байлаа. Хэдий бидний байдал эвгүй байсан ч би аль хэдийн мартчихаж!

-"Өнөөдөр баярлалаа!" гэтэл тэр толгой дохин инээмсэглээд -"Харин чамд л баярлаж байна! Чамтай их хөгжилтэй байлаа!" хэмээн миний гарыг барин -"Тос түрхэхгүй бол хуурайших нь!" хэмээн би ч толгой дохин -"Өөртөө л санаа зов тэнэг минь!"

Тэр ч толгой дохин гэртээ харихаар болон би түүнийг гаргаж өгөн зочны өрөөнд иртэл бэкхён шил шилээр нь архийг юүүлж өгч байлаа. Тэр нэг л биш байна! Түүний хажууд очиж суун гарт нь байх шилтэй архийг нь булаан автал тэр надруу ширтэн -"Яаж байгаа юм!?" хэмээн уцаарлангуй өнгө аясаар орилон би ч булаасан архийг нь нэг амьсгаагаар ууж эхэллээ. Учир нь надад өөр хийх зүйл олдоогүй!!

-"Уух гэсэн юм!" хэмээн шилийг нь урд нь тавьтал тэр ёжтой инээн -"Чиний юу надад таалагддаг гээч! Чи миний дуртай зүйлсийг хийдэг учраас!" хэмээн гуяаар минь гараа тэнүүчлүүлэн нөгөө гараараа миний нурууг илж байлаа. Гэхдээ түүний надруу аймшигтай ширтэх харц өөрчлөгдсөнгүй. Би яг юу болсон талаар мэдэхгүй бол магадгүй үхэж ч магадгүй юм.  Тэр намайг чирсээр өрөөнд оруулж ирэн өөрийнхөө өмнө сөхрүүлэн суулгаад -"Хоёулаа тоглоом тоголцгооё им жина!!" хэмээн ёжтой инээн -"Энэ орой хэн эхэлж дур тавина тэр хүн ханатлаа шингэн уух болно!"

Түүний нөгөө аймшигтай өвчин эхэлчихэж. Эсвэл тэр зүгээр л уурлачихаж. Яагаад бүх өдөр тэр өчигдрийх шигээ байж болдоггүй юмбэ!? -"Бэкхён чи яачихсан юм!?" гэтэл тэр тэлээгээ тайлан -"Хангалттай чи хэтэрхий их ярьж байна!" хэмээн толгойг минь барин өнөөхөө амруу чихэн хөдөлж эхэллээ. Эцэст нь амьсгал боогдон нүднээс нулимс урсан арай ядан түүнээс холдтол тэр ёжтой инээн миний өмнө өвдөглөн суугаад -"Тоглоом дөнгөж эхэлж байна им жина!!"………