Хэсэг:4

Тэр миний уруулыг озон хэлээ оруулсаар надад ямар ч ярих боломж өгсөнгүй. Аль болох тийчэгнэн түүнийг өөрөөсөө холдуулах гэсэн ч тэр надаас хэд дахин их хүчтэй юм! Тэр өнөөх хүйтэн гараа миний нуруугаар оруулан гуяыг минь илэх бөгөөд би эцэст нь түүний хэлийг хазан тэр орилсоор надаас холдох бөгөөд би ч энэ хооронд нь.орилож амжлаа. Тэр цус гарах амаа арчин намайг хамаг хүчээрээ алгадаад -"Бэкхёнтайгаа байж байхдаа таарсан амьтан! Түүнд хэлнэ гэж горьдсоны чинь гарз шүү амаа татаж яваарай" гэсээр хаалга саван гарлаа.

Би Бэкхёнд олон удаа алгадуулж байсан ч тэр намайг хайрлан эсвэл өрөвдсөндөө зөөлөн ханддаг байсан бололтой. Түүний цохилтонд толгой эргэн хацар минь аймшигтай хорсож байна. Түүндээр бүлээн нулимс минь нэмэгдэх үед бүүр ч аймшигтай мэт! Бэкхён хурдан ирээч гуйя!

Тэндээ нэг хэсэг өвдөгөө тэвэрч сууж байгаад ямар ч гарцгүй болон угаалгын өрөө орох ёстой учраас доош буутал Жундэ болон өнөөх новш надруу ширтэн сууж байлаа-"Чи зүгээрүү!?" хэмээн Жундэ асуух бөгөөд би ч толгой дохин угаалгын өрөөнд орж ирвэл миний аймшигт төрх намайг угтан авах нь тэр. Тэрний цохисон газар цус хурчихаж!! Тэгээд л өвдөөд байж! Нэг санаа алдан тэндээс гартал яг гэрийн хаалга онгойн Бэкхён ууттай зүйлс барин орж ирж байлаа. Өөрийн эрхгүй түүнлүү инээмсэглэтэл тэр ч бас үл ялиг инээмсэглэл тодруулан -"Жина!" хэмээн надруу өнөөх уутруугаа дохин би ч бушуухан тортой зүйлсийг нь аван нэг нэгээр нь гаргаж байлаа.

Магадгүй би болсон бүх зүйлийн талаар түүнд хэлэх ёстой байх. Бэкхёныг уурлахыг мэдэж байсан ч би тэр новшид надтай тэгж харьцхыг зөвшөөрөхгүй. Гэхдээ тэр намайг алж чадахаар л харцтай байсан!! Би айж байна хараал ид!

-"Жина!" хэмээн түүний орилох дуунд ухаан орон том өрөөнд орвол тэр тэдэнтэй ярилцан инээх бөгөөд би ч хажууд нь очин суун -"Яасан!?" гэтэл тэр надруу ширтэн -"Жина! наад нүүр чинь яачихаав!?" хэмээн цус хурсан газрыг минь илэн харин би зүгээр л түүний гарыг барин инээмсэглээд -"Зүгээр л цохичихсон юм!" хэмээн өнөөх залууруу харвал тэр надруу өнөөх аймшгийн харцаараа ширтсээр л. Би яг одоо эргэлзэж байна. Миний тархи түүнд хэл гэж ятгах ч миний бие.болон сэтгэл минь зүгээр өнгөрөө гээд байгаа мэт л! Түүнийг харах бүрт зориг минь унтарч байна.

-"Гэхдээ бид тусдаа ажилсан нь дээр байх! Жундэ нэг өдөр би дараа өдөр!" гэсээр тэр залуу надруу ёжтой инээн харин би хөших мэт л биеэр минь цахилгаан гүйвүү л гэлтэй арзайн дотор муухайрч байна! -"Өө хэрэггүйдээ тэгж төвөг удаад яахав!" хэмээн аль болох тайван хэлэх гэж хичээсэн ч миний хоолой чичирч байна.

-"Яагаад.болохгүй гэж!? Харин ч сайхан санаа байна жина!" хэмээн миний гарнаас атгаад -"Миний нэг хэсэг.болохоор сайн анхаарах хэрэгтэй шүү!" гэх түүний хэдхэн үгс л миний зүрхийг хангалттай догдлуулж байна. Хэдий би худлаа зүйл болохын мэдэх ч би догдлох эрхтэй тийм үү!?

-"Бэкхён надад хамгаалагч хэрэггүй!" хэмээн аль болох тайван хэлэх бөгөөд харин тэр миний хүзүүгээр гараа оруулан -"Битгий санаа зов хонгор минь! Би тэдэнд итгэж байна!" хэмээн намайг өөртөө ойртуулан уруул дээр минь зөөлхөн үнсээд холдлоо. Тэр сайндаа надад хамгаалагч хөлслөөгүй!! Зүгээр л тэр намайг дахиж зугтахаас болгоомжилж байгаа байх. Хараал ид!! энэ бүхэн тэр орголтоос болсон!! Жина чи дахиад л амьдралаа бусниулчихлаа.

Бэкхён ирчихсэн тул өнөөх хамгаалагчид явж байна! би одоо болтол түүнд хэлж чадаагүй. Магадгүй одоо!? -"Бэкхён би чамтай нэг зүйл ярилцахыг хүсэж байна!" гэтэл тэр буйдан дээр нүүрээ даран хэвтэх бөгөөд.нойрмог хоолойгоор -"Юуны тухай!?" хэмээн арай ядан асууж байв.-"Чи надад итгээд.тэр хамгаалагчдыг явуулах хэрэгтэй байна!" Тэр санаа алдан -"Би яагаад чамд итгэх ёстой юм жина!? Чи миний итгэлийг 2ч удаа алдсан!" -"Би мэднэ гэхдээ!" гэтэл тэрний дуу.өндөрсөн -"Чи миний эхнэр.биш жина!! Чи миний хүүхэлдэй санаж байна уу!? Чиний хүсэл итгэл надад огт хамаагүй.ойлгоснуу!? Зүгээр л амьд.яваадаа баярла!" гэсээр намайг мөрлөн хажуугаар зөрөн хаалга дахин саван явах нь тэр. Тэр намайг хүн гэж тоосонгүй. Миний нэг хэсэг гэлүү!? Том мөрөөд бён бэкхён би чамайг үзэн ядаж байна…

Би дахиад.л.оргох талаар бодож байна. Хэдий бүтэхгүй зүйл ч би байнга түүнд.гомдсон үедээ энэ тухай бодож тайвширдаг. Толгой аймшигтай их өвдөж байна! Толгой өвдөх болгонд усанд ордог зангаараа онгоц дүүрэн ус гоожуулан дээр нь хэсэг нугас шидлэн усандаа орон хэвтлээ. энэ л намайг тайвшруулж байна! Нугасхан минь! гэсээр түүнийг живүүлж хөвүүлж тоглон хэвтэж байтал хэн нэгэн хаалга татан орж ирэх нь тэр. Цочсондоо усаа цалгиулан хаалга руу харвал Бэкхён үл ялиг инээмсэглэн зогсож байлаа. Тэр энд юугаа мартчихсан юм!?

-"Бэкхён!?" хэмээн гайхсан өнгөөр асуувал тэр ёжтой инээн миний урд ирж суун -"Би зүгээр л хэтэрхий хурдан гараад явчихсан санагдаад!" хэмээн усан дээр гараа явуулан -"Жина би ядраад байна!" Хэмээн харин би инээмсэглэсээр түүнийг татан усруу оруулчихлаа.Өөрийн энэ үйлдэлдээ гайхсан ч тэр үнэхээр инээдтэй харагдаж байна! Түүний хувцас норон биеэнд нь наалдах бөгөөд тэр дэндүү төгс харагдаж байв. Тэр инээмсэглэн хувцасаа тайлсаар надруу ойртон -" Дүрсгүй охиныг яаж шийтгэх вэ мм!?" гэсээр уруулыг минь сорон түүний гар усан дотор ч маш сурамгай хөдлөх бөгөөд аль хэдийн тэр бүх зүйлийг гартаа оруулчихаж.

-"Би хэзээ ч усан дотор хийнэ гэж бодсонгүй! Жина чи улам л сайхан болоод байх юм!" гэсээр аажуухнаар хөдөлж эхэллээ. Удалгүй бидний биений дулаан ихсэн ус хайр найргүй цалгин би түүний уруулыг идэх шахам л үнсэж байлаа. Бидний энэ жаргал үнэхээр удаан үргэлжилсэн! Тэр инээмсэглэн уснаас намайг гаргаад яг л бяцхан хүүхдээ эрхлүүлж байгаа мэт үсийг минь арчиж өгөн -"Одоо бяцхан охин унтах хэрэгтэй байх!" гэсээр намайг тэврэн дээшээ алхаж эхэллээ. Өнөөдөр тэр үнэхээр сайхан ааштай байна! Хэтэрхий сайхан!

Тэр намайг орон дээр хэвтүүлэн өөрөө миний хажууд хэвтээд намайг энгэртээ наалаа. Энэ мэдрэмжийг үгээр ч илэрхийлж чадахгүй юм! Миний зүрх зогсоо зайгүй хурдан зохилон түүнийг гэх хайр минь улам ихсэж байгааг би мэдэрч байна.

-"Бэкхён! гэртээ очихгүй юмуу!?" гэтэл тэр нойрмог хоолойгоор -"Үгүйэ би ядраад байна!" хэмээн уйлагнан би ч толгой дохисоор -"Бэкхён! Хамгаалагчдын нэг намайг оролдсон!" Энэ үг зүгээр л миний амнаас гулсаад гарчихсан!! Би хэлье гэж бодоогүй байтал нэг л мэдэхэд би хэлчихсэн. Тэнэг жина!!

Тэр гэнэт босон надруу ширтээд -"Хэн юм!?" Хэмээн хүйтэн өнгө аясаар асууж байлаа. Би хэрэггүй хэлж. Яагаад заавал ийм сайхан үед гарчихваа!!

-"Хараал ид жина!! Ямар новш нь миний өмчид халдсан юм!" Би ч нулимстай нүдээр түүнлүү ширтэн -"Жундэгийн хажууд байсан залуу!" гэтэл тэр амандаа ямар нэг зүйл бувтнасаар буцаж хэвтэн намайг энгэртээ наан -"Миний өмчид халддаг овоо новш юм гээч!?" хэмээн ёжтой инээж байлаа.…

Нэг л мэдэхэд.түүний дулаан энгэрт унтчихсан байх бөгөөд өглөө яагаад ч юм би урьд.урьдныхаасаа илүү тааламжтай сэрж байна! Өчигдөр зарим зүйлсийг эс тооцвол би үнэхээр жаргалтай байсан! Тэр хүний ачаар!

Босоод дөнгөж нойрмог юм алхаж байтал доор хаалга дугарах шиг болон бушуухан буун тайлвал жундэ өнөөх масктайгаа зогсох бөгөөд би ч түүнийг гэртээ оруултал тэр буйдан дээр суун харин би цай аван түүнлүү очтол тэр хэн нэгэнтэй утсаар ярьж байгаа бололтой ганцаараа үглэж байв!

-"Тиймээ! Эмч нар хэлэхдээ дотуур цус алдалтаас болж үхсэн гэсэн!! Зодуулсан юм шиг байна лээ! сайн мэдэхгүй байна!" хэмээн утасаа таслан харин би юм бодолгүйгээр түүнд цайг нь өгөн хажууд нь суугаад -"Юу болсон юм!?" гэтэл тэр санаа алдаад -"Өчигдөр надтай цуг ирсэн залууг санаж байна уу!?" Хэмээн надруу аймшигтай ширтэн харин би толгой дохьтол тэр санаа алдаад -"Тэр өглөө ажилдаа ирж байгаад хүнд зодуулаад үхчихэж!" ………