Fanfics

ep16

17:23, 26 February 2024

***သတိပေးချက် ပိစိလေး ***

ဤအပိုင်းတွင် အသက်မပြည့်သေးသူများ ဖတ်ရှုရန် မသင့်တော်သည့် အကြောင်းအရာများ ပါဝင်သည်။

သတိပေးချက် တစ်ခါမှ မရေးဖူးလို့ ဒီလောက်ပဲရေးတတ်တယ် တကယ်က ဘာမှမပါဘူး ဖတ်စရာရှိတာဖတ်ကြ 👽 အလကားနောက်တာ တစ်ဝက်လောက် ကျော်ဖတ်ရမယ်။

အခုခေတ် ဝမ်နင်ပေးလို့ မဖတ်ဘဲကျော်လိုက်တဲ့သူ ရှိသေးလို့လားကွာ 😪

_____________________________

ယနေ့မနက်ခင်းက ခါတိုင်းနိုးနေကြ မနက်ခင်း‌တွေနဲ့ မတူဘဲ နိုးလာကတည်းက သူ့ခါးတွင် တင်းကြပ်ကြပ်ဖက်တွယ်ထားတဲ့ လက်တစ်စုံကို ဖယ်ချနေရသည်။ လက်တွေရော ခြေတွေရော တစ်ကိုယ်လုံးကို သူ့တွင်မှီတွယ်ထားသည်။ ညကတည်းက သူနေရကြပ်လာတိုင်း ဖယ်ဖယ်ချနေပေမဲ့ ခဏနဲ့ ပြန်ပြန်ရောက်လာသည်။ သူ့ခါးတစ်ခွင်တွင် ထစ်ခွထားတဲ့အလေးတုံးလို ခြေထောက်ကြီးကို သူဖယ်မ,လိုက်သည်။ အအိပ်မကြမ်းလို့ဘဲ တော်တော့တယ် လူတစ်ကိုယ်လုံး သူတက်ဖိလို့ ပြားတော့မယ်။

" ငြိမ်ငြိမ်နေစမ်းကွာ အိပ်နေတာကို "

သူခြေထောက်ဖယ်ပြီးကာမှ ပေါ့ပါးမယ်မကြံသေးဘူး ပြန်ခွလာပြန်ကာ သူ့ကိုဖက်တွယ်ထားတဲ့ လက်မောင်းတွေကို ပြန်တင်းကြပ်သွားပြန်သည်။ ထိုအခါ ညအိပ်ဝတ်စုံသာဝတ်ထားတဲ့သူနဲ့ ရေချိုးဝတ်သာဝတ်ထားတဲ့ခန္ဓာကိုယ်က ပူးကပ်ကုန်တော့ သူတောင့်တင်းသွားသည်။ သူ့တင်ပါးနားတွင် လာထောက်နေတဲ့အရာက ဂျွန်ဂျောင်ဂုရဲ့ လက်နက်ဆိုတာ မမှား။ သူမျက်လုံးကို တင်းကြပ်ကြပ်မှိတ်လိုက်သည်။ထိုအရာက သူ့တင်ပါးနားတွင် အဆင်သင့်ဖြစ်နေသလိုဟန် ပြင်နေသည်။

" လွှတ်စမ်း ငါ့ကို "

သူအရမ်းကြီးလည်းမရုန်းဘဲ သူ့လက်မောင်းတွေကို ချုပ်ထားတဲ့ကြားက သူတံတောင်နဲ့ နောက်ပြန်ထိုးကာ ပြောလိုက်သည်။ လှုပ်လိုက်ရင်ပဲ ထိုအရာရုန်းကြွလာခဲ့မည်လို... မကြုံဖူးတဲ့အဖြစ်အပျက်တွေကြောင့် သူ့တုံ့ပြန်မှုတွေ ဆိုင်းနေသည်။ သူအနေရခက်လာတာကြောင့် အိပ်ရာကနေ မြန်မြန်ထဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

" အ့ ဟ့.. "

သူ့လှုပ်ရှားမှုကြောင့် သူ့တင်ပါးနဲ့အနောက်တွင် ထောက်နေတဲ့ ဂျောင်ဂုအရာသည် မတော်တဆပွတ်တိုက်ပြီး သူ့အသံတချို့ ထုတ်လွှတ်မိသွားသည်။ သူရုန်းကန်နေတာကို ရပ်လိုက်ပြီး သူ့အသံကိုလည်း မြန်မြန်ပင် ထိန်းချုပ်နိုင်လိုက်သည်။ရှက်ရွံ့မှုကြောင့် သူမျက်လုံးပင် ဖိမှိတ်ထားမိသည်။

" အ့ "

" အင်း... "

သူငြိမ်နေ‌လိုက်ပေမဲ့ ထပ်ပြီး ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ပွတ်တိုက်မှုကြောင့် သူ့အသံတချို့ထွက်ပြီး နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ထားလိုက်မိသည်။ ဂျောင်ဂုရဲ့မချိမဆန့်သံပါ‌ ကြားလိုက်ရတော့ သူရင်တုန်ရင်း  သူ့ရင်ဘတ်တွင်ယှက်ထားတဲ့ ဂျောင်ဂုလက်ကောက်ဝတ်ကိုသာ ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း ငြိမ်နေမိသည်။

ပါးလွှာတဲ့ သူ့ညအိပ်ဝတ်ဘောင်းဘီအပါးနဲ့ ဘာအကာအကွယ်မှမပါတဲ့ အရာတစ်ခုက ဆက်တိုက်ဆိုသလို မရပ်မနား သူ့တင်ပါးကြားတွင်  ပွတ်ဆွဲနေသည်။ ခံစားချက်က သူကိုယ်တိုင်ပင် နားမလည်နိုင်လောက်အောင် ရောထွေးနေသည်။ သူအသံမထွက်အောင်သာ နှုတ်ခမ်းကို ဖိကိုက်ထားရင်း အသက်ကို ဖြည်းဖြည်းရှူထုတ်နေရသည်။

အဆက်မပြတ်ပွတ်တိုက်နေရင်း သူ့ကိုချည်နှောင်ထားတဲ့ရင်ဘတ်နားက လက်တွေပြေလျော့သွားတော့ သူ့ရင်ဘတ်တွင် ဟာသွားရပြီး သူ့လက်တွေသည်လည်း နေရာပျောက်သွားသည်။

" ဟ့ မလုပ်.. "

သူ့ရင်ဘတ်ကနေ လျှောဆင်းသွားတဲ့လက်တွေသည် အောက်ရောက်သွားပြီး သူ့ညအိပ်ဝတ်ဘောင်းဘီထဲ လျှိုဝင်လာသည်။ ‌သူ့ဘောင်းဘီကို ပေါင်ရင်းနားထိ  ဆွဲချခံလိုက်ရတော့ သူ့တင်ပါးတွင် ပွတ်ဆွဲနေသည့် နောက်ကအရာသည် သူ့တင်ပါးနဲ့ တိုက်ရိုက်ထိတွေ့လာတော့သည်။ သူအသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ရင်း  ငြင်းဆန်စကားတွေ ရှာမတွေ့သေး။

" ဟင့်အင်း ဟင့်- "

သူ့လက်တွေက သူ့အရာကို ဆုပ်ကိုင်လာချိန်မှာတော့  သူခေါင်းကိုပါ ယမ်းခါရင်း ထိုလက်တွေကို ပုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ပြီးတော့ သူပက်လက်အနေအထား ပြောင်းလိုက်ပြီး မောဟိုက်နေတဲ့ရင်အစုံကို ဖိကိုင်ကာ အသက်မှန်မှန် ရှူထုတ်သည်။ သူငြိမ်နေတုန်း လက်တစ်ဖက်က ထပ်ရောက်လာပြန်တာမလို့ သူထိုလက်ကို ဖယ်ချရင်း ခေါင်းကိုစောင်းကြည့်လိုက်သည်။

" ဦးစိတ်ပါနေတယ် "

ဂျွန်ဂျောင်ဂုက ရင်ဘတ်ဟပြဲနဲ့ သူ့ကို အကြည့်တစ်ခုနဲ့ ကြည့်နေသည်။ သူဘာမှမတုံ့ပြန်နိုင်ဘဲ အိပ်ရာမှထလိုက်သည်။ ထိုအခါ ဂျောင်ဂုကအထမခံဘဲ သူ့ကို အိပ်ရာထက်ပြန်တွန်းချသည်။ ပြီးတော့ မြန်မြန်ပဲ ငုံ့ကိုင်းလာပြီး သူ့နှုတ်ခမ်းပေါ်  ကျူးကျော်လာသည်။ နှုတ်ခမ်းတွေကို အလျင်အမြန် နမ်းရှိုက်နေပြီး ခံတွင်းထဲကို ကျူးကျော်လာသည်။အနမ်းတွေကြား ရုန်းကန်နေရင်း အောက်ပိုင်းကအချင်းချင်း ပွတ်တိုက်မှုတွေကြောင့် သူငြင်းဆန်ဖို့ အားနည်းလာခဲ့သည်။ သူ့အရာသည်လည်း လိုအပ်နေပြီဖြစ်ပြီး အထိအတွေ့တွေမှာ ပျော်မွေ့နေဟန်။

" ဟင်း... "

ဂျောင်ဂုရဲ့ ကျွမ်းကျင်တဲ့အနမ်းတွေကြားမှာ သူအသက်ကို ဖြည်းဖြည်းရှူထုတ်ဖို့သာ  တတ်နိုင်တော့သည်။အောက်ပိုင်းက ဖိပွတ်လှုပ်ရှားမှုတွေကြားတွင် လက်တစ်ဖက်ရောက်လာခဲ့ပြီး တောင့်တင်းနေတဲ့အရာနှစ်ခုကို ပူးကိုင်ကာ လက်တွေနဲ့ ဖွဖွလှုပ်ရှားပေးသည်။ထိုအချိန် အနမ်းတွေလည်း ရပ်သွားပြီး သူကျောကော့ကာ ညည်းသံမထွက်အောင် နှုတ်ခမ်းကို ဖိကိုက်ထားမိသည်။ ဂျောင်ဂုက ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားပြီး အောက်ပိုင်းကိုသာ အာရုံစိုက်နေသည်။

" အ့ ဟား.. ဦး "

" အင့် ဖယ်.. ဖယ်တော့ "

အထွတ်အထိပ်ရောက်လာတဲ့ ဂျောင်ဂုနဲ့အတူ သူကိုယ်တိုင်လည်း ပြီးမြောက်တော့မည်ဖြစ်ပြီး သူ့အရာပေါ်တွင် ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ လက်တွေကြားက လွှတ်မြောက်ဖို့ ကြိုးစားနေမိသည်။ လွှတ်မပေးတဲ့အပြင် မြန်ဆန်လာတဲ့ပွတ်ဆွဲမှုတွေကြောင့် သူအသက်ရှူမြန်လာသည်။

" ဦး ဟ့ ပြီးတော့မယ် "

" အင်း... "

" အတူပြီးရအောင်.. ဟ့ "

ထပ်ပြီး သူ့နှုတ်ခမ်းကို လာနမ်းလာတဲ့အချိန်တွင် သူအသံတစ်ခုထွက်သွားပြီး ထုတ်လွှတ်မိသွားသည်။သူ့အရည်တချို့ စင်ထွက်လာတဲ့အချိန် အနမ်းတွေရပ်လိုက်ပြီး ဂျောင်ဂုက အောက်ဘက်ကို ငုံ့ကြည့်သည်။ သူရှက်ရွံ့သလို ထူပူလာပြီး အိပ်ရာခင်းတွေကို ဆုပ်ကိုင်ထားမိသည်။

" အရမ်းလှတယ် "

အိပ်ရာပေါ် အထူးသဖြင့် သူ့အောက်မှာဖရိုဖရဲဖြစ်နေတဲ့ဦးက သိပ်လှပါသည်။ သူတို့အထွတ်အထိပ်ရောက်ခါနီးတွင် တပ်တပ်မောမောနမ်းနေကြရင်း ဦးအရာသည် အရင်ဆုံးထုတ်လွှတ်မှု တစ်စွန်းတစ်စ ဖိတ်စင်လာတော့ သူအနမ်းတွေရပ်လိုက်ပြီး ငုံ့ကြည့်မိသည်။သူ့အရှေ့မှာတွင် ဦးအရာထုတ်လွှတ်မှာကို ကြည့်ဖို့ သူမစောင့်နိုင်တော့ဘူး။ ဖြူဖြူသွယ်သွယ်ပေါင်တံတွေကြားတွင် ပွတ်တိုက်မှုကြောင့် နီရဲနေတဲ့အရာလေးထိပ်တွင် အဖြူရောင်တစ်စွန်းတစ်စက တစ်ဆို့နေပြီး ဘေးတွင်လည်း အဖြူစလေး‌တွေက ဟိုတစ်စွန်းဒီတစ်စ။ အသက်ရှူမှားလောက်တဲ့ မြင်ကွင်းကြောင့် သူငေးကြည့်နေရင်း ရေရွတ်မိသည်။

" အရမ်းလှတယ် ဦး "

သူ့ရေရွတ်စကားကြောင့် ဦးရှက်သွားသလို ဦးအရာသည်လည်း တန့်သွားပြီး ထပ်မထွက်လာတော့။ပြီးမြောက်ဖို့ကျန်နေသေးသည်မလို့ သူဦးအရာကို ကိုင်လိုက်ပြီး ရှေ့နောက်ပွတ်ဆွဲပေးလိုက်သည်။

" ဟင့်အင်း ဂျောင်- "

ငြင်းဆန်ချင်နေတဲ့ဦးကို သက်သောင့်သက်သာဖြစ်စေရန် နှုတ်ခမ်းတွေကို ဖွဖွဖိကပ်နမ်းရင်း ဖြေလျှော့ပေးလိုက်သည်။ အနမ်းတွေကြားတွင် ဦးငြိမ်ကျသွားပြီး ဦးအရာသည်လည်း ထပ်ထုတ်လွှတ်လာသည်။ သူသူ့အရာကို ဦးအရာဆီ ဖိကပ်ထားလိုက်ပြီး ဖိတ်စင်ထားတဲ့အရည်တွေကို ကူးလူးကာ သူ့အရာကိုလည်း ပြီးမြောက်စေလိုက်သည်။သူ့အရာရဲ့ ထုတ်လွှတ်မှုတွေသည်လည်း ဦးထံပေကြံကုန်ပြီး နှစ်ယောက်သားမောဟိုက်သွားကြသည်။ဦးတစ်ယောက် အားအင်ကုန်ခန်းသွားသည့်နှယ်သူ့အောက်တွင် ငြိမ်လျက်သားဖြစ်နေသည်။သူဦးနဲ့ ရင်ဘတ်ချင်းက ခွာလိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းတွေကို ထပ်နမ်းလိုက်သည်။ နှုတ်ခမ်းတွေကို လျက်လိုက်ပြီး ခံတွင်းထဲအထိပါ တိုးဝင်လိုက်သည်။ ဦးရုန်းကန်လာတဲ့အချိန်မှ သူဖယ်ခွာလိုက်ပြီး ဦးနဲ့အကြည့်ချင်းဆုံလိုက်သည်။

" ချစ်တယ် ဦး "

သူဦးမျက်လုံးတွေထဲ တည့်တည့်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်တော့ ဦးက ခဏတော့ ငြိမ်နေသေးသည်။ ပြီးမှ အကြည့်လွဲသွားပြီး သူ့ကိုတွန်းလွှတ်လာသည်။

" ဖယ်တော့ ငါ့ပေါ်က "

သူဦးအလိုကျ ဖယ်ပေးလိုက်ပြီး ဘေးတွင် လှဲချလိုက်သည်။ထိုအခါ ဦးကသူ့ကိုမကြည့်တော့ဘဲ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေတဲ့အင်္ကျီတွေကို ပြန်ပြင်ပြီး အိပ်ရာပေါ်က ဆင်းသွားသည်။ သူဦးသွားရာကို တစ်ဆုံးကြည့်ရင်း ပြုံးမိသည်။ ဦးရေချိုးခန်းထဲဝင်သွားပြီး မကြာဘူး ရေကျသံတွေကြားရသည်။ သူဦးနဲ့ ဒီအဆင့်ထိရောက်လာတယ်ဆိုတာ ယုံတောင်မယုံနိုင်သေးဘူး။ သူ့အောက်တွင် ဦးက ဖရိုဖရဲပုံစံနဲ့ စောက်ရမ်းလှသည်။ သူမြင်ဖူးသမျှထဲမှာ  အဟော့ဆုံးနဲ့ ဆက်ဆီအကျဆုံးပဲ။ သူ့အထိအတွေ့ကြောင့် တစ်ခါမှမခံစားဖူးသလို ရုန်းကြွနေတဲ့ဦးက စောက်ရမ်းလှသည်။ သူအခုထိ ခုနကအခိုက်အတန့်ကို ရုန်းမထွက်နိုင်သေးဘဲ တသသဖြစ်နေသည်။ သူ့မျက်ဝန်းထဲ၊ သူ့အာရုံထဲတွင် ဦးရဲ့ မချိမဆန့်ဖြစ်နေတဲ့ပုံရိပ်တွေပဲ  တဝဲလည်လည်... အဲဒါက သူပထမဦးဆုံး ဦးကိုရန်ခုန်ခဲ့သည့်အချိန်တုန်းကလိုပင် သူရုန်းမထွက်နိုင် ဖြစ်နေမိသည်။

ညကတည်းနဲ့ သူကောင်းကောင်းအိပ်မပျော်ဘဲ အိပ်ပျော်နေတဲ့ဦးကို တစိမ့်စိမ့်ကြည့်ရင်း အသားယူနေမိတာ။ အိပ်တုန်းကတော့ သူကဦးရင်ခွင်ထဲအရင် တိုးဝင်ခဲ့တာပဲ မနက်ရောက်တော့မှ သူကဦးကိုခွလျက် ရင်ဝယ်ပိုက်ဖြစ်နေတာ။ မနက်ခင်းရောက်တိုင်း တက်ကြွနေတဲ့သူ့အရာက နူးနူးအိအိ ဦးတင်ပါးသားတွေကြား ရောက်ပြီး ထိန်းမရသိမ်းမရဖြစ်နေပြီ။ နဂိုတည်းက သူက ရေချိုးဝတ်သာ ဝတ်ထားသည်မလို့ဦးတင်ပါးနဲ့ အလွှာမခြားဘဲ ထိတွေ့နေသလိုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူဦးကို တင်းတင်းဖက်ထားတော့ ဦးကထဖို့ရုန်းသည်။ ရုန်းရင်း ပွတ်တိုက်မိလာတော့  သူ့အရာ‌ရော သူ့ကိုယ်သူပါ ထိန်းမနိုင်တော့ဘဲ ပိုလိုပင် တိုးနေမိသည်။ အတွေ့အကြုံအသစ်မလို့ ဦးခန္ဓာကိုယ်က သူ့အထိအတွေ့ကို မလွန်ဆန်နိုင်မှန်းသိ၍ သူရဲရဲတင်းတင်းပင် ရှေ့ဆက်ခဲ့သည်။ ဦးနှုတ်ခမ်းကိုကိုက်ပြီး အသံမထွက်အောင် ထိန်းချုပ်နေသည်က သူ့ကိုရှေ့ဆက်ဖို့ ပိုတွန်းအားဖြစ်စေခဲ့သည်။ သူ့အောက်တွင် မလူးမလွန့်ဖြစ်နေတဲ့ ဦးက စောက်ရမ်း..

" ချီး! ထပ်ပြီး.. "

သူခုနကလေးအတွင်း ဖြစ်ပျက်သမျှကို ပြန်စမြုံ့ပြန်ရင်း သူ့အရာက ပြန်လည်တင်းမာလာခဲ့သည်။ မဟုတ်ဘူး  အမှန်ဆို သူပြီးကတည်းက မပြီးသလိုပင် လိုအပ်နေခဲ့တာ။ဦးရဲ့ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို အပြည့်မြင်ပြီး စိတ်တိုင်းကျ သူခြယ်လှယ်ချင်သည်။ ဦးသာသူ့ကို တရားဝင်ခွင့်ပြုတဲ့နေ့ကျရင် သူတစ်ညလုံးတောင် မအိပ်ဘဲ လုပ်ရမည်ထင်သည်။ သူ့အောက်ပိုင်းကို လွှမ်းထားတဲ့စောင်ထဲ လက်လျှိုဝင်လိုက်ပြီး သူ့အရာကို ထပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ခုနက သူ့အောက်တွင်ရှိနေတဲ့  ဦးပုံရိပ်တွေကို မြင်ယောင်ရင်း သူ့လက်တွေမြန်လာသည်။

" အ့ ဦး... မြန်မြန်လေး.. ဟ့ "

" အင်း... ဦးအထဲကို ဝင်ချင်တယ် အ့ "

သူအားမရသလို အိပ်ရာပေါ် ခြေကားလက်ကားပစ်လှဲရင်း အဆက်မပြတ်ပွတ်ဆွဲနေတဲ့ သူ့အရာကိုလည်း ကြည့်ရင်း ဦးကိုလည်းမှန်းရင်း သူအထွတ်အထိပ်ရောက်လာသည်။ သူ့ပေါ်ကစောင်ကို‌ ဖယ်ချလိုက်ပြီး လွတ်လွတ်လပ်လပ်ဖြစ်သွားတဲ့အခါ ခုနကဦးအရာထုတ်လွှတ်ပုံတွေကို ပြန်ပုံဖော်ရင်း သူ့အရာသည်လည်း ပြီးဆုံးမှုရောက်လာခဲ့သည်။ ခုနကပြီးမြောက်သွားသည်ဆိုတာ ဘာမှန်းမသိအောင်ပင် ထပ်ပြီး သူ့ရဲ့အဖြူရောင်အရည်တွေကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် လွှတ်ထုတ်ပစ်သည်။သူမောဟိုက်သွားပြီး အိပ်ရာပေါ် ပက်လက်လှဲချလိုက်သည်။ဦးကိုမှန်းရတာနဲ့တင် သူ့အရာက ကျေနပ်စရာကောင်းလောက်အောင် တုံ့ပြန်တတ်သည်။ ဦးသာသူ့ကို ကြည်ကြည်ဖြူဖြူလက်ခံလာတဲ့အချိန်ကြရင် သူရူးလောက်မယ်ထင်တယ်..

" ဘာလုပ်နေတာလဲမင်း.. "

ဆော့ဂျင်ရေချိုးခန်းထဲကထွက်‌လာတော့ သူ့အိပ်ရာပေါ်တွင်ရှိနေသေးတဲ့ ဂျောင်ဂုကို မြင်လိုက်ရသည်။ ပြီးတော့ သူက အိပ်ရာပေါ်တွင် ဖြစ်ကတတ်ဆန်းဖြစ်နေပြီး သူ့ရေချိုးဝတ်ကလည်း ဟပြဲနဲ့။ သူ့ကိုမြင်မှ အင်္ကျီကိုဆွဲစိပြီး အိပ်ရာပေါ်က ကုန်းထလာသည်။ ပရမ်းပတာပုံစံနဲ့မလို့ သူကပင် အကြည့်အမြန်လွဲလိုက်ရသည်။

" ဦး.. "

" ... "

" ရေချိုးသွားလို့ရလား ကျွန်တော့်အဝတ်အဟောင်းတွေလည်း ရှိသေးတယ် "

ဆော့ဂျင်အဝတ်ဗီရိုကိုဖွင့်နေရင်း သူပြောတာကို ခေါင်းလည်းမညိတ် ခေါင်းလည်းမခါမိ။ သူဘယ်ကစပြီး စပြောရမလဲမသိတော့။ မျက်နှာပူမိပြီး အမှားတစ်ခုလုပ်မိသလို ခံစားနေရသည်။ ခဏလေးအတွင်းကို မထင်မှတ်ထားတာတွေ တသီကြီးဖြစ်သွားပြီး ပြုပြင်ချိန်ပင် မရှိလိုက်၊ တွေးတောဆင်ခြင်ချိန်လည်း မရှိလိုက်ဘဲ စိတ်အလိုကို လိုက်မိလိုက်သည်။ ထိုခဏ သူ့တွင် ထိန်းသိမ်းရမဲ့ကျင့်ဝတ်တွေ၊ အိမ်ထောင်သည်ဆိုတာတွေ ခဏမေ့သွားပြီး သာယာသွားခဲ့သည်။ဂျောင်ဂုကိုလည်း အပြစ်မတင်ပေ။ သူ့အမှားချည်းပဲဟုတ်မနေတာ သူ့ကိုယ်သူသိသည်။ သူကိုယ်တိုင်ကကို ဂျောင်ဂုကိုမလွန်ဆန်နိုင်ခဲ့တာ သူ့ကိုယ်သူမညာချင်။

သူအတွေးများနေတုန်း သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကို နောက်ကသိမ်းဖက်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

" ဦး... ဦးဘာတွေးနေလဲသိတယ် "

" လွှတ်စမ်း.. "

" ဦးအမှားမဟုတ်ပါဘူး ကျွန်တော့်အမှားလည်း မဟုတ်ဘူး ဒါကအမှားတစ်ခုလည်း မဟုတ်ဘူး သိလား ကျွန်တော်က ငယ်ရွယ်ပြီး တက်ကြွတဲ့သူတစ်ယောက် ပြီးတော့ ဦးကိုကြိုက်နေတဲ့သူ.. ဦးကလည်း အိမ်ထောင်သည်သာပြောတာ ဘယ်တုန်းကမှ အိပ်ရာပေါ်မှာ မဖြေလျှော့ခဲ့ဖူးတဲ့ လူရွယ်ပါ။ ကျွန်တော်တို့က ယောကျာ်းလေးတွေလေ တစ်ယောက်အကြောင်းတစ်ယောက် ကောင်းကောင်းသိနေတာပဲ တစ်ယောက်လိုအပ်ချက်လည်း တစ်ယောက်မြင်နေရတယ်... ပြီးတော့ ကျန်းမာသန်စွမ်းတဲ့ယောကျာ်းတွေဆို မနက်ခင်းနိုးထတတ်တာက ပုံမှန်ပါပဲ ထမလာဘူးဆိုမှ ပြဿနာရှိနေအုံးမှာ အဲဒါကြောင့်မလို့ ဒီလိုဖြစ်တာက ပုံမှန်ပဲပြောတာ ဘယ်သူဘယ်သူ့အမှား ဘယ်သူကြောင့်ရယ်မှ မဟုတ်ဘူး နော် ဦး "

ဆော့ဂျင်သူရှင်းပြတာနားထောင်ပြီးတော့ နည်းနည်းတော့ စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။သူလည်း‌ အရွယ်ရောက်ယောကျာ်းလေးဖြစ်တဲ့အလျောက် သိသင့်တာတော့ သိပါသည်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း စိတ်ပါလာရင်တော့ ဇာတ်ကားကြည့်ရင်း ဖြေလျှော့ဖူးပါသည်။ဒါပေမဲ့ တစ်လတစ်ခါမပြောနဲ့ သုံးလတစ်ခါတောင် မလုပ်ခဲ့ဖူးဘူး။ အလုပ်များတဲ့သူမလို့ထင်တယ် အပျော်အပါးဘက်ကို သူဘယ်တော့မှ အချိန်ပေးလေ့မရှိ။ အခုလို တစ်‌စုံတစ်ယောက်နဲ့လုပ်ဖို့ဆို ပိုလို့တောင်မဖြစ်နိုင်သေးသည်။ ထို့ကြောင့် ဒါကအမှားတစ်ခုဖြစ်သွားမှာ စိုးရိမ်နေမိသည်။ ပြီးတော့ သူကအမှားတစ်ခုဆိုပြီး ထင်နေတာထက်  သူ့ထက်အငယ်အောက်မှာ အရမ်းလွယ်လွယ်ကျရှုံးသွားတယ်လို့ ထင်နေမှာ ကြောက်နေသည်။ ဂျောင်ဂုကိုလည်း ထိုအတွက်နဲ့ စိတ်ကစားပေးသလိုဖြစ်မှာ စိုးလှသည်။ သူကပြန်မကြိုက်နိုင်ဘူး အကြိမ်ကြိမ်ပြောထားပြီး သူ့ကို အထင်မှားမျှော်လင့်ချက်ပေးမိနေမှာ စိုးနေမိသည်။

" ဒီလိုလုပ်ရုံနဲ့ ပြန်မကြိုက်နိုင်ဘူးဆိုတာ သိပါတယ် ကျွန်တော်သိပါတယ်ဦးရဲ့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် လိုအပ်နေကြတာမလို့ ဖြေလျှော့ခဲ့ကြရုံပဲလေ ဦးလည်းကျေနပ်မှုရသလို ကျွန်တော်လည်းကျေနပ်တာပဲကို.. ဒါမှမဟုတ် ဦးမကျေနပ်သေးလို့လား "

" မင်းမဟုတ်တာမပြောနဲ့! ... မင်းကပုံမှန်ပဲဆို ပြီးတာပဲလေ မင်းဘက်က ဘာမှတွေးမနေရင်ရပြီ "

ဆော့ဂျင်သူ့ခါးပေါ်ကလက်တွေကို ဖယ်ချရင်း ကိုယ်ကိုမျက်နှာချင်းဆိုင်လှည့်လိုက်သည်။ သူ့ဘက်ကအိုခေနေမှတော့ သူလည်း ဒီမှာပင် အပြတ်ဖြတ်လိုက်မည်ပေါ့။ နှစ်ယောက်စလုံးအဆင်ပြေတယ်ဆိုမှတော့ ဘာမှတွေးပူနေစရာအကြောင်းမရှိဘဲ မေ့လိုက်လို့ရနေပြီပဲ။

" ပြန်တော့လေ မင်းဒီလိုကြီးပဲ နေတော့မလို့လား ရုံးသွားဖို့မေ့နေပြီလား "

" ဒါကပုံမှန်ပဲကို ကျွန်တော်ဆို အိမ်မှာနေရင်း အတွင်းခံနဲ့ပဲနေတာ ဦးကမှ စာအုပ်ကြီးလုပ်နေတာ "

" ဒါကမင်းအိမ်မဟုတ်ဘူး မင်းအခန်းလည်း မဟုတ်ဘူး ရပြီလား "

" အခန်းမဟုတ်လည်း သူငယ်ချင်းတွေနဲ့လည်း အဲလိုပဲနေတယ် သူတို့လည်းအဲလိုနေ ကိုယ်လည်းနေချင်သလိုနေပေါ့ ပြီးတော့ ဦးမသိလို့ သူငယ်ချင်းတွေဆုံရင်လည်း အဲလိုလုပ်ကြတာပဲ ကျွန်တော်နဲ့ဦးနဲ့လုပ်သလိုလေ ကျွန်တော်တို့အတွက် အေးဆေးပဲ ဦးကိုမလို့သာ ရှင်းပြနေရတာကျွန်တော်က .. "

ဒီလိုလုပ်တာပုံမှန်!... ဘယ်လိုသူငယ်ချင်းနဲ့မလို့ ဒီလိုလုပ်တာလဲ သူကဒီဟာကို တွေ့ရာသူနဲ့တောင် လုပ်လို့ရတယ်ပေါ့.. သူကအားလုံးကို ပုံမှန်လို့ပဲပြောနေတော့တာပဲ... ဒီလိုတစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အတူဖြည်လျှော့တော့လည်း ပုံမှန်၊သူစိမ်းနဲ့အတူအဝတ်ဗလာနေတော့လည်း ပုံမှန်၊ အရာအားလုံးက သူနဲ့ကြမှ ပုံမှန်တွေချည်းပဲ သူဘဝင်မကျလာတော့ဘူး။

ဂျောင်ဂု ပြောလိုက်ပြီး ဦးကိုအကဲခတ်သလို စောင့်ကြည့်နေတော့ ဦးမျက်မှောင်တွေ ကျုံ့စုသွားသည်။ သူ့ကိုလည်း အလိုမကျသလို ကြည့်လာသည်။သူပေါ့ပေါ့ပါးပါးဖြစ်နေတော့ ပိုလိုပင် ဦးက အမြင်မကြည်ဖြစ်သွားသည်။

" သူငယ်ချင်းက ဘယ်လိုသူငယ်ချင်းမျိုးလဲ ဂျူအွန်း.. "

" မဟုတ်တာ သူကအဖြောင့်ကြီးကို... မဟုတ်ဘူး ဒီအတိုင်း ဘားမှာတွေ့တဲ့သူတို့ဘာတို့ပေါ့ ကျွန်တော်ကခင်လွယ်တယ်လေ မိတ်ဖွဲ့တတ်တယ် ဘယ်လောက်မှစကားပြောစရာမလိုဘူး ကျွန်တော်တို့ရင်းနှီးသွားကြပြီ "

သူပြောရင်း ဦးပုံစံတစ်ခုလုံးကိုလည်း အကဲခတ်မပြတ်။ဘယ့်နှယ် သူငယ်ချင်းဆိုတာနဲ့ ဂျူအွန်းတဲ့လားတွေးလည်းတွေးတတ်ပါ့ ဂျူအွန်းကြားရင် သူ့ကို တွေ့ရာနဲ့‌ကောက်သတ်လိမ့်မယ်။

" မင်းတို့ အဲဒါကို တစ်ယောက်ကလှည့်စီ.. "

" အင်း လက်နဲ့ "

" အဲဒါဘယ်လိုသူငယ်ချင်းတွေလဲ! ငါသိတဲ့သူငယ်ချင်းတွေဆိုတာ အဲလိုမဟုတ်ဘူး အဲလိုလုပ်ပြီး သူငယ်ချင်းလို့ ခေါင်းစဉ်မတပ်ကြနဲ့! "

" ဒါဆိုဘယ်လိုခေါ်ရမှာလဲ "

" ဘယ်လိုပါ့ခေါ်ခေါ် သူငယ်ချင်းတွေဆို အဲလိုမလုပ်ဘူး! ငါနဲ့ဂျယ်ယောင်းဆို အပေါ်ပိုင်းဗလာနဲ့တောင် မနေကြဘူး! "

" နေလို့လည်းမရဘူး.. ဦး နေလို့မရဘူး ဟုတ်တယ် မနေကြဘူး သူငယ်ချင်းမဟုတ်ဘူး ကျွန်တော်တို့က ဒီအတိုင်း ခဏပေါင်းမိတဲ့သူတွေပဲ သူငယ်ချင်းမဟုတ်ဘူး သူငယ်ချင်းမဟုတ်ဘူး "

ဂျောင်ဂုအမြန်ပင် ထပ်ငြင်းလိုက်သည်။ ဦးအထင်မှားသွားပြီး သွားစမ်းကြည့်နေမှ သူသူ့အတတ်သူစူးနေလိမ့်မယ်။ သူ့သူငယ်ချင်းကဖြင့် အကျင့်မကောင်းတဲ့ စားဘဲကြီးကို... သူအမြန်ပင် ဦးသံသယရှင်းအောင် တခြားအရာတစ်ခု ပြောင်းပြောလိုက်သည်။

" သူငယ်ချင်းမဟုတ်ဘူး ဟီး ကျွန်တော်စနေတာဦးကို.. ဒါပေမဲ့ ဒါက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စိတ်အပန်းဖြေနည်းတစ်ခုပဲ ဒါကိုမဖြေရှင်းဘဲ ပစ်ထားလိုက်ရင် တစ်နေ့လုံးစိတ်မကြည်မလင်ဖြစ်နေမှာ မဖြေလျှော့တာကြာလာရင် အဖုအပိန့်တွေထွက်ပြီး အိုမင်းရင့်ရော်လာမယ်၊ ကျန်းမာရေးချို့ယွင်းလာမယ်၊ အိမ်ထောင်ကျရင်အိမ်ထောင်ဖက်အပေါ် တာဝန်မကျေဖြစ်ပြီး စွမ်းဆောင်မှုတွေကျဆင်းလာမယ် ဆိုးကျိုးတွေများတယ် "

ဦးကသူပြောတာကို မျက်နှာသေလေးနှင့် မထောက်ခံ။

" ငါ့မျက်နှာမှာ ဘာအဖုမှမထွက်ဖူးဘူး "

" အာ... ကျွန်တော်ပြောတာက စိတ်ပါလျက်နဲ့ပြောတာ ဦးကအလုပ်များတဲ့သူမလို့ အဲဘက်စိတ်သိပ်မရောက်ပေမဲ့လေ ဦး အဲဒါကမကောင်းဘူးသိလား အရွယ်မတိုင်ခင် ပန်းသေတတ်တယ် "

" မင်း! ''

" တကယ်ပြောတာပါဆို ပုံမှန်ထုတ်လွှတ်ပေးမှ ကျန်းမာရေးအတွက်ရော ဦးအတွက်ရော ကောင်းလာမှာ အိမ်ထောင်ရေးသုခ ပြီးပြည့်စုံရင် စိတ်ချမ်းသာမှုရတယ်ဆိုတာ အလကားပြောတာမဟုတ်ဘူး စွမ်းဆောင်ရည်ကိုပြောတာ ဦးဘက်ကမစွမ်းဆောင်နိုင်ရင် ကိုယ့်ပါတနာရဲ့ အထင်သေးတာခံရလိမ့်မယ် "

" မင်းရော အထင်သေးခံရဖူးလား "

" ဟင့်အင်း တစ်ခါမှ ... အဲဒါကြောင့် ဦးကျွန်တော်နဲ့လေ့ကျင့်ချင်လည်း ရတယ်နော် ကျွန်တော်ဦးကိုသင်ပေးမယ် "

" မလိုဘူး ငါအဲလိုမျိုးတွေ စိတ်မပါဘူး "

" ဘာလို့လဲ ခုနကတော့ ပါနေပြီး- "

သူဦးကြည့်လာ၍ ဆက်မပြောရဲတော့ ...တော်ကြာ ဦးကခုနကကိစ္စနဲ့ ဘာမှမဖြစ်ဘဲ အခုမှထစိတ်ဆိုးပြီး မောင်းထုတ်နေပြန်အုံးမှ..တော်သေးတယ် ဦးကပုံမှန်အတိုင်းပင်။

" မင်းမသွားသေးဘူးလား "

" ဟွန့် ... သွားပါ့မယ် .. ဦး.. "

သူမသွားခင် ဦးလက်ကို ထပ်ဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး ဦးနဲ့အကြည့်ချင်းဆုံလိုက်သည်။

" ကျွန်တော်မှာ တခြားတစ်ယောက်မရှိဘူး မရှိဘူးဆိုတာ ကျွန်တော်မထားတော့တာ.. ဦးတစ်ယောက်တည်းကိုပဲ အတည်တွဲချင်လာလို့.. ကျွန်တော့်ကိုယုံပါ ကျွန်တော်အရင်က ရှုပ်ပွေပြီး ဇာတ်လမ်းတွေရှုပ်ခဲ့ဖူးတာ မှန်ပါတယ် အဲဒီတုန်းကလည်း ဦးကိုစိတ်ထဲရှိပေမဲ့ ကျွန်တော့်စိတ်ကို သေချာမသိခဲ့ဘူး ဦးနဲ့လည်း အပျော်ကစားချင်ခဲ့တယ်ထင်ခဲ့တာ... "

" ဒါပေမဲ့ မနေ့ကပဲ ကျွန်တော်အသည်းကွဲသလိုခံစားလိုက်ရတယ် ဦးတခြားတစ်ယောက်ကို စိတ်ဝင်စားသွားမှာ ကျွန်တော်ကြောက်တယ် ဦးဆီမှာကျွန်တော့်အတွက် နေရာတစ်ခုရှိမနေတာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား ကျွန်တော့်ကိုလည်း အခွင့်အရေးပေးကြည့်လို့မရဘူးလား ဦးစိတ်မပျက်စေရပါဘူး ကျွန်တော်မနေ့က တကယ်အသည်းကွဲခဲ့တာ ပြီးတော့ ဘယ်သူနဲ့ပဲဖြစ်ဖြစ် လက်မလွှတ်သေးဘူး‌ဆိုတဲ့အထိ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာ.. နော် ဦး ကျွန်တော့်ကို တစ်ခါလောက်ပဲ အခွင့်အရေးပေးပါနော် ဦး.. ကျွန်တော်ဦးကို မသိလိုက်ခင်မှာဘဲ အရမ်းကိုသဘောကျနေမိပြီ "

သူဒါကို အလေးအနက်ပြောချင်ခဲ့တာ။ မနေ့တည်းက ပြောချင်ပေမဲ့ သောက်ထားတော့ ပြောချင်တာမပြောဖြစ်ဘဲ အကန်တွေချည်း လုပ်ခဲ့မိတာ။အမှန်တော့ ဦးအမှားလည်းမရှိဘဲနဲ့ သူဦးကိုစိတ်ဆိုးနေခဲ့တာ။ ဟိုဘိုးတော်ကို အခွင့်အရေးတွေအများကြီးပေးလွန်းလို့လည်း သူမကျေမနပ်ဖြစ်နေခဲ့တာ။ ပြီးတော့ ဦးကသူ့ကို အရင်လိုပဲထင်နေတုန်း... သူ့ကိုအရင်လို ရှုပ်ပွေတတ်တဲ့သူလို့ပဲ မြင်နေတုန်း.... သူမလိမ်ဘဲဦးကိုဝန်ခံနေတာပါ သူတကယ်အရင်က ဦးကိုကစားရုံသက်သက် ထင်နေခဲ့သေးတယ်.. သူ့ကိုယ်သူအသိဆုံး သူအခု ဦးမှဦးဖြစ်နေတာ သူ့ကိုယ်သူအသိဆုံးပင်။

" ဦးဘက်က တစ်ထစ်လောက်ပဲလျှော့ပြီး ကျွန်တော့်ကိုကြည့်ပေးလို့မရဘူးလား ဦးဘက်ကကန့်သတ်ချက်တွေကို ခဏဖယ်ပြီး ကျွန်တော့်ကိုမြင်ပေးပါလား ကျွန်တော့်ဘက်ကခြေလှမ်းတွေကို စောင့်ကြည့်ပေးပါလား ဦးဆီပဲ တည့်တည့်လှမ်း‌နေတဲ့ ကျွန်တော့်ခြေလှမ်းတွေကို ဂရုတစိုက်ကြည့်ပေးပါလား.. "

ကျွန်တော်‌က လူတစ်ယောက်ကိုချစ်ပြီး ခဏနဲ့ရိုးသွားတတ်တယ် ဦးကိုလည်း ကျွန်တော်ခဏနဲ့ရိုးသွားမလား ကျွန်တော်မသိဘူး... ဒါပေမဲ့ကျွန်တော့်ခြေလှမ်းတိုင်းက ဦးဆီပဲဖြစ်နေလို့ ကျွန်တော်ဦးဆီပဲ တန်းတန်းမတ်မတ် လျှောက်လာချင်တယ်။ ကျွန်တော်ခိုနားချင်တဲ့ရင်ခွင်က ဦးဖြစ်နေလို့ ကျွန်တော့်ကို ဦးအချစ်တွေနဲ့ မရိုးသွားအောင် ချည်နှောင်ပေးပါတော့...

__________TBC

အရင်ကရော တခြားဖစ်တွေမှာရော အများကြီးရေးဖူးပေမဲ့ ဒီတစ်ခုက တစ်မျိုးလေး တစ်မျိုးလေး 👽ရေးပြီးတော့တစ်ခါ စာစစ်တော့တစ်ခါ အော်မိတယ်(အရှက်ပြေ) 🥵 ဘာမှလည်းမထူးခြားသလိုနဲ့ ထူးခြားနေသလို 🥴

( ပြန်တင်တော့တစ်ခါ 🥵 )

There are no comments yet. Log in to be the first to leave a review!

More by twelve-12

Similar stories