30
06:56, 30 December 2025Unicode
ရှောင်းကျန့်တို့ မိသားစု ၄ယောက်မှာ အခု စူပါမားကတ် အတွင်းရောက်ရှိနေ၏။ ရှောင်းကျန့်က အလုပ်ပိနေပေမယ့် မိသားစုအတွက် အလုပ်တွေကို လျိုဝေနဲ့တကွ လွှဲထားခြင်းဖြစ်သည်။ ရိပေါ်ကတော့ အိမ်မှာလိုအပ်တာတွေကို ခြင်းထဲ ထည့်သည့်တိုင်ရှောင်းကျန့်မှာ သားနဲ့သမီးကိုသာ ထိန်းနေရခြင်း ဖြစ်သည်။
သားက ငြိမ်နေပေမယ့် သမီးဖြစ်သူက လျှောက်သွားတတ်တော့ သားထက် သမီးကိုသာ ပိုထိန်းနေရခြင်းသာ။
"ရိပေါ်!!
ရိပေါ်မှာ ခေါက်ဆွဲခြောက်ထုတ်တွေကို ထည့်ရင်း ဘာလဲဆိုတဲ့သဘောနဲ့ လှည့်ကြည့်တယ်။
"ဘာဖြစ်လို့လဲ.."
"ဘာမှမဖြစ်ဘူး မင့်သားက တအားငြိမ်နေလို့.."
"အဲ့ဒီတော့...?
"ဟို... ဘယ်သူနဲ့ တူနေတာလည်း မသိဘူး!!!
သူ့စကားကြောင့် ရိပေါ်မျက်ဖြူလန်ပြလိုက်တယ်..။ ဒီလူဟာလေ သူများတွေကြားရင် သူကပဲဖောက်ပြန်ခဲ့သလိုလို..
"အဲ့တော့ ခင်ဗျားပြောချင်တာက ဘာလဲ.."
"သားက ဘယ်သူနဲ့တူလို့ ငြိမ်နေတာလဲ!!
"ခင်ဗျားနဲ့ရမှတော့ ခင်ဗျားနဲ့ တူလို့ပေါ့!!
"အို.. မဟုတ်ဘူး.. မဟုတ်ဘူးကွာ ကိုယ်နဲ့မတူဘူး.."
ဆိုတော့ ဖျတ်ခနဲ ပြေးမြင်မိသည့် ကလေးငယ်တစ်ယောက်ရဲ့ပုံရိပ်လေးကို နှစ်ယောက်လုံး မြင်ယောင်လာပြီး
"ရှောင်းပေါ်!!!!
ပြိုင်တူ အသံထွက်ရေရွတ်ပြီးသည်နှင့် ပြိုင်တူ ပြုံးမိသွားကြတယ်။ သားက သူ့အစ်ကိုကြီးနဲ့ တူနေတာက ငြင်းမရတဲ့အမှန်တရားတစ်ခု။
"ဟုတ်သားပဲ ရှောင်ချီက သူ့အစ်ကိုကြီးနဲ့ တူနေတာ!!!
"ဒါဖြင့် ရှောင်ချီ အစ်ကိုကြီးက ဘယ်သူ့သားလဲ.."
"ကိုယ့်သားလေ!!
"ရှောင်ချီ အစ်ကိုကြီးက ဘယ်သူနဲ့ တူတာလဲ.."
"ကိုယ်နဲ့!!!
ဖက်...
လက်မောင်းတစ်ဖက်ကို လှမ်းရိုက်ရုံမက ခြေထောက်ကိုပါလှမ်းကန်သည်။
"သူများတွေကြားရင် ကျွန်တော်ဖောက်ပြန်တယ်လို့ထင်နေတော့မှာဗျ ခင်ဗျားသိလား.."
"ဟမ်.. မင်းဖောက်ပြန်တယ်လို့ ကိုယ်မပြောမိပါလားကွဘယ်သူကရော အဲ့လိုထင်မှာလဲ.."
ရိပေါ် ဒီလူကြီးကို မျက်စောင်းဖွဖွ ထိုးလိုက်မိတယ်။ ရှောင်းကျန့်တစ်ယောက်နဲ့တော့ ပြဿနာပေါင်း သောင်းခြောက်ထောင်။ တစ်နေ့တစ်မျိုးမရိုးရ။ တစ်နေ့တစ်မျိုးချစ်လည်းမဝ။
"သွားရအောင် ကျွန်တော် ကြက်သား ဝယ်ဦးမှာ.."
"အင်း"
ရှောင်းကျန့် သားနဲ့သမီးကို လှည့်အကြည့် သားတစ်ယောက်ပဲတွေ့ရတာဖြစ်ပြီး သမီးကို ဘယ်နားမှာမှ မတွေ့ရတော့..။
"သမီး မရှိတော့ဘူး!!!!
ပြာပြာသလဲ ရေရွတ်တော့ နှစ်ယောက်လုံး စိတ်ပူသွားမိတာအမှန်။ သားကိုကြည့်လိုက်တော့လည်း မုန့်စား မပျက်။
"ရှောင်ချီ... မမက ဘယ်ဘက်ကို ထွက်သွားတာလဲ"
ရှောင်ချီက လမ်းတစ်ဖက်ကို လက်ညိုးထိုး ပြပြီး ဘာစကားမှပြောမလာ။ ထိုအခါ ခေါင်းမီးတောက်သွားသည့် ရှောင်းကျန့်ကအမြန်ဆုံး သမီးကို လိုက်ရှာရတော့၏။ သမီးက နည်းနည်းဆိုးတဲ့အပြင် ငယ်ငယ်လေးနဲ့ စပ်စုတတ်တဲ့အကျင့်ကလည်းရှိနေတော့ သူစိတ်ပူတာက ပိုသည်လည်းမဟုတ်။
မကြာခင်မှာတော့ တွေ့ရပါပြီ။ လမ်းရဲ့ ထိပ်ဆုံးမှာ ရစ်သီ ရစ်သီလုပ်နေတဲ့ သမီးကို။ ထိုအခါမှ အလုံးကြီး ကျသွားကာ သက်ပြင်းဖွဖွချ၍ သမီးဆီကို ခြေလှမ်းကျဲတွေနဲ့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်သွားလိုက်တယ်။
"သက်!!!
'သမီး'လို့ ပြီးဆုံးအောင် မခေါ်လိုက်ရ။ စကားလုံးတွေကသူ့လည်ချောင်းဝမှာ တစ်ခံလျက်။ အကြောင်းကတော့ထိပ်ဆုံးမှာ ရပ်နေတဲ့ သမီးငယ်ကို သမီးဖြစ်သူနဲ့ ရွယ်တူသည့်ကောင်လေးတစ်ယောက်က သမီးရဲ့ပါးကို အားရပါးရ ဆွဲနမ်းလိုက်သည်ကြောင့်။
"ဟာ.... ဟေ့ရောင်!!!!!
ဘယ်ကနေ ဘယ်လို သမီးအနားကို ရောက်သွားမှန်းးမသိ။ သူသတိဝင်လာတော့ သမီးဖြစ်သူက ကြောင်စီစီလေးဖြင့်သူ့လက်ပေါ်မှာ ရောက်ရှိနေလေပြီ။
"ဟေ့ရောင်... ဘယ်က မိမဆုံးမ ဖမဆုံးမ သားလည်းကွဟမ်!!!
ထိုအခိုက် သူ့ပုံစံကြောင့် ထိုကလေးမှာ ကြောက်လန့်သွားပုံဖြင့်နောက်ကို တိုးဆုတ်သွား၏။
"တောင်းပန်ပါတယ် အစ်ကိုရယ်.. ကလေးက ဘာမှမသိတတ်သေးလို့ပါ.."
"ဟ!! ဘာမှမသိတဲ့ ကောင်က သူများသမီးကို နမ်းစရာလားဒါ ရယ်စရာကောင်းတယ် ထင်လို့လား.."
"သမီးလေးက ချစ်စရာကောင်း..!!!
"ဒီမှာ ဟေ့ရောင် အရူးကွက်တွေ လာနင်းမနေနဲ့ ဒီကိစ္စကိုငါမကျေနပ်ဘူး သမ္မတထိ တက်တိုင်ပစ်မယ်.."
"ရှောင်းကျန့်.. ခင်ဗျား ဘာဖြစ်နေတာလဲ"
ရိပေါ်မှာ ရှောင်းကျန့် ပခုံးပေါ် ငိုမဲ့မဲ့ မျက်နှာအပ်နေသောသမီးကို လှမ်းမြင်ရပြီး စိတ်ပူစွာ မေးမိတယ်။ အခြေနေကိုအကြမ်းဖျဉ်းကြည့်ပုံအရ အတော်တင်းမာနေသည့်ပုံ...
"ရိပေါ်!! မင်းလာဦး!!
"ဘာဖြစ်တာလဲ.."
"ဒီမှာလေ ဟောဒီကောင်ပေါ့ ငါတို့သမီးရဲ့ ပါးကိုအားရပါးရ နမ်းသွားတာ မင်းကူရှင်းပေးပါဦး ကိုယ်လုံးဝဒီကိစ္စကို မကျေနပ်ဘူး"
ရိပေါ်မှာ ရှူးရှူးရှဲရှဲဖြင့် ဒေါသထွက်နေတဲ့ ရှောင်းကျန့်ကိုမျက်စောင်းအသာထိုးတယ်။ တစ်ဖက်ကလည်း ရိုကျိုးစွာတောင်းပန်နေ၏။ သမီးကို နမ်းပါတယ်ဆိုတဲ့ ကလေးဟာလည်းတရှုံ့ရှံ့ ငိုနေသည်မို့...
"တောင်းပန်ပါတယ် ကျွန်တော့်သားက ငယ်သေးလို့မသိတတ်တာပါ.."
"ဟာ... ဒီကောင်!!!
"ကိစ္စမရှိပါဘူး ခင်ဗျားသွားတော့!!!
ထိုလူက ဝမ်းသာသွားသလိုပုံဖြင့် သူ့ကလေးကို မြန်မြန်ခေါ်ပြီးထွက်သွားပေမယ့် ရှောင်းကျန့်ရဲ့ နားမလည်နိုင်တဲ့ အကြည့်တွေနဲ့ရင်ဆိုင်လိုက်ရတယ်။
"ရိပေါ်.. မင်းဘာလို့!!!
"ပတ်ပတ်လည်ကို မြင်လား သူများတွေ ကြည့်နေတာ"
ထိုအခါမှ သူသတိထားမိတာပင်။ ဘေးမှာ သူတို့ကို ကြည့်နေကြသည့် သူတွေရှိတာကြောင့် စိတ်ကိုအတတ်နိုင်ဆုံးလျှော့လိုက်ရပေမယ့် ဒီကိစ္စကို သိပ်ပြီး ကျေနပ်တာမဟုတ်။ ဒင်းလေးကိုနရင်း တစ်ချက်လောက်တော့ ပိတ်ရိုက်လိုက်ရမှာ။
"ကိုယ့်သမီး အနမ်းခံလိုက်ရတဲ့ ကိစ္စကို ဒီတိုင်းကြေအေးပေးရမှာလား"
"ခင်ဗျားရဲ့ သမီးက ဒီအသက်အရွယ်မှာ ရပ်နေမှာမဟုတ်ဘူးအချိန်တန်ရင် သူများလူ ဖြစ်မှာနော်.. ဟင်းဟင်း ခင်ဗျားကတရားကျဖို့တော့ကောင်းတယ်နော် ခင်ဗျားကကျ သူများအိမ်ရဲ့တစ်ဦးတည်းသော သားလေးကို ယူထားပြီး ကိုယ့်ဟာကျမှနှမျောပြနေတယ်.."
ထိုအခါ ရှောင်းကျန့် မျက်နှာက မဲ့ရှုံ့လျက် ရိပေါ်အနားကိုပိုပြီး ကပ်ရင်း
"သူများသားလေးရဲ့ ပုံတူကူးလေးမို့ ပိုပြီးနှမျောမိတာပါ ဟန်နီရယ်"
ပြောလည်းပြော ခါးကနေ ဆွဲဖက်ထားသည်မို့ ရိပေါ်တစ်ယောက် နှုတ်ခမ်းလေးဖွဖွ ဖိကိုက်ထားလိုက်မိတယ်။ ဒီလူကြီးက လူကိုအူယားအောင် သိပ်လုပ်တတ်တာပဲ။
"ဟန်နီ.. ဝယ်စရာရှိသေးတယ်မလား"
"အွန်း.."
"သွားရအောင်လေ.."
ရှောင်းကျန့် သမီးမျက်နှာကိုကြည့်လိုက်တော့ အကြည်ဓာတ်ရှိနေတဲ့ သမီးမျက်နှာက စူပုတ်နေပြီး အောက်ကို မဆင်းချင်ဘူးဆိုတာကြောင့် သူကပဲ ဆက်ချီထားရသည်။ ရှောင်ချီကတော့သူ့ဘာသာလေး လမ်းလျှောက်နေတာမို့ ကြည့်ရင်း အသည်းယားသွားသည့် ရိပေါ်ကပဲ သားကိုကောက်ချီလိုက်တယ်။
ဒီတလော သူ့ကိုကိုနဲ့ ဖုန်းမပြောရတာ ကြာပြီမို့ သားနဲ့သမီးကလွမ်းနေတာဖြစ်သည်။ သူတို့ နှစ်ယောက်ကလည်း သားကိုလွမ်းနေခဲ့ပါ၏။ ကျောင်းစာတွေနဲ့ရော သူ့ဖိုးဖိုးအလုပ်မှာကူနေတဲ့ သားက တစ်ချက်မှ မညည်းညူပါ။ အချိန်တန်ရင်သူတို့ဆီ ပြန်လာမှာဆိုပေမယ့် သားကို အကြာကြီးဖက်ထားချင်တဲ့ ဆန္ဒကို ထိန်းရင်း....
........................
"ပါးပါး သမီးကို တစ်ခုပြောရဦးမယ် ရှောင်ချီက ပုစွန်နဲ့မတည့်ဘူး သမီး နားလည်ရဲ့လား သူ့ကို လုံးဝ မစားစေနဲ့နော်.."
သမီးဖြစ်သူ ရှောင်းကျင်းကျင်းက ဘာမှနားမလည်ပေမယ့် ခေါင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ညိတ်ပြတယ်။ ရှောင်ချီကတော့ ဒီအတိုင်းပဲသူတို့ကို ကြည့်နေခဲ့သည်။ ထိုစဉ် အစ်မယွင်က ထမင်း ဟင်းတွေကို စားပွဲပေါ် လာချပေး၏။ ရှောင်းကျန့်ရဲ့ ခြေသံဟာလည်းခပ်သော့သော့ ကြားလိုက်ရသည်မို့ သူ့နှုတ်ခမ်းတွေ ပြုံးယောင်သမ်း သွားတယ်။
"ရိပေါ်.. ဒီမှာ မင့်သား ဖုန်းဆက်တယ် မင်းနဲ့ပြောချင်လို့တဲ့;!
ဆိုရင်ပဲ ရိပေါ် မျက်လုံးတွေက လက်ခနဲဖြစ်လျက် ရှောင်းကျန့်လက်ထဲက Laptop ကို လှမ်းယူတယ်။ ထို့နောက် မြင်ကွင်းထဲဘွားခနဲ ပေါ်လာသည့် သားဖြစ်သူကြောင့် ရင်ထဲအေးခနဲ..။
"ပါးပါးကို လွမ်းလို့လား သား.."
ရှောင်းပေါ်မှာ ခေါင်းညိတ်၏။ ၁၆နှစ်အရွယ် သားဖြစ်သူမှာငယ်ရုပ်ပျောက်နေပြီဆိုပေမယ့် သူ့မျက်စိထဲမှာတော့ တကယ်ကလေးသာသာ။
"ပါးပါးက သားကို အချိန်တိုင်း သတိရနေတာ.."
"အခုတလော ကျောင်းစာတွေလည်း ဖိနေတော့ ဖိုးဖိုးကသားကို ဖုန်းပေးမကိုင်တော့ဘူး သိလား.. ပါးပါးတို့ဆီဆက်သွယ်ဖို့ရာ မနည်းတောင်းရတယ် ပါးပါးရယ်!!
"ဖိုးဖိုးက သားကို ဂရုစိုက်လို့ပါ.."
"ကျွန်တော် သိပါတယ်."
တစ်လ တစ်ကြိမ်တောင် ပုံမှန် ဖုန်းမဆက်နိုင်တဲ့ သားရဲ့မျက်နှာအသေးစိတ်ကို Screen ပေါ်ကနေ ရိပေါ်ကြည့်နေမိသည်။ သားက ငယ်ရုပ်ပျောက်နေပေမယ့် ရှောင်းကျန့်နဲ့ ရုပ်ကွဲသွားတာမျိုးမဟုတ်ပဲ ပို၍ တူလာခြင်းသာဖြစ်သည်။
"ပါးပါး!!!
သားကြီးရဲ့ မျက်နှာကို ငေးကြည့်နေတုန်းမှာပဲ သမီးဖြစ်သူကသူ့ဘောင်းဘီစကို လှမ်းဆွဲရင်း မျက်နှာငယ်လေးနဲ့ မော့ကြည့်တယ်။ ၄နှစ်အရွယ် သမီးဖြစ်သူကို ပြုံးစစ ကြည့်ရင်း
"ဘာလို့လဲ သမီး!!
"ကိုကိုနဲ့ ပြောမယ်!!
ရိပေါ် ရေးတေးတေးပြုံးရင်း ထိုင်ခုံပေါ်မှာ သူ့ကို ကြည့်နေတဲ့ရှောင်ချီကလည်း မျက်လုံးအဝိုင်းသားနဲ့ ကြည့်နေတာကိုတွေ့လိုက်ရတယ်။
"ကောင်းပြီလေ.. ရှောင်ချီ သားရောလာခဲ့"
ရှောင်ချီက ဝမ်းသာအားရပြုံးရင်း သူ့အနားကိုကပ်လာတယ်။ထို့နောက် မြင်ကွင်းထဲပေါ်လာတဲ့ ရှောင်းပေါ်မျက်နှာလေး...
"ကိုကို..."
"ရှောင်ချီ!!! ကိုကို မင်းတို့ကို သတိရတယ်နော်!!
"သမီးကိုရော??
"မီးမီးကိုလည်း သတိရတာပေါ့ ကိုကိုပြန်လာရင် ဘာဝယ်ခဲ့ရမလဲ .."
"ဘာမှမလိုချင်ပါဘူး သမီးတို့လိုချင်သမျှကို ဒယ်ဒီကလည်းဝယ်ပေးနေတဲ့ဟာ ကိုကိုဝယ်ချင်ရင်တော့ ဩစတေးလျကချောကလက် ဝယ်ခဲ့ပေါ့.."
"ဟားဟား!! မီးမီးက ချောကလက် မစားဖူးလို့လား.."
"ဟွန့်!! မဟုတ်ပါဘူးနော်... ဩစတေးလျက ချောကလက်ကိုစားဖူးချင်လို့ ဟိုနေ့ကတောင် ဦးဦးက ဂျပန်က ချောကလက်ပို့ပေးခဲ့သေးတယ်.."
"ဟုတ်ပါပြီ ကိုကို ဝယ်ခဲ့မယ်နော်!!!
ကျင်းကျင်းကို ပြောပြီးနောက် ငြိမ်နေတဲ့ ရှောင်ချီဆီကိုအကြည့်ရောက်သွားတယ်။
"ရှောင်ချီကရော ဘာလိုချင်လဲ.."
"ဟင့်အင်း!!!
"ရှောင်ချီက အရမ်းစကားနည်းတာပဲ!!!
ရှောင်းပေါ်က ရယ်သံတစ်ဝက်နှော၍ ပြောခြင်း
"အဲ့ဒါ မင်းနဲ့တူတာလေ.."
"သားက အခု စကားမနည်းတော့ပါဘူး.."
"သူငယ်ချင်းရပြီလား သားကြီး!!!
"မေးထူးခေါ်ပြောရုံလောက်တော့ ရှိပါတယ် ပါးပါး!!!
ထိုအခါ ရိပေါ်က ဟက်ဟက်ပက်ပက် အော်ရယ်တော့အစ်မယွင်ကို ဟင်းပွဲကူချနေတဲ့ ရှောင်းကျန့်ပါ ပြုံးစိစိဖြစ်သွားရတယ်။
"သူငယ်ချင်းက အခုထိ မရသေးဘူးလား.."
"အွန်း!!!
"စိတ်ဓာတ်မကျနဲ့ နောက်ကျရင် သူငယ်ချင်း ရလာမှာပါ!!
"သား သူငယ်ချင်းမရလို့ စိတ်ဓာတ်မကျပါဘူး ပါးပါးနဲ့ဒယ်ဒီတို့ကိုပဲ အရမ်းလွမ်းနေတာ.."
"ရိပေါ်.. စားလို့ရပြီနော် .."
ရှောင်းကျန့်အသံအုပ်အုပ်က ထွက်ပေါ်လာတော့ အောက်နှုတ်ခမ်းလေးကိုခပ်သာသာ ဖိကိုက်လိုက်မိတယ်။ မနက်စာ စားချိန်ဆိုပေမယ့် ရှောင်းပေါ်နဲ့ ရှားရှားပါးပါး ဖုန်းအဆက်သွယ်ရတာလေ။ အမှန်တိုင်းပြောရရင် သားရဲ့မျက်နှာလေးကို ကြည့်လို့မဝသေး။
"ခင်ဗျား သားနဲ့ သမီးကို အရင် ကျွေးထားလိုက်!!!
"အင်းပါ နောက်ပြီး ကိုယ်က ကုမ္ပဏီလည်း သွားရဦးမှာဆိုတော့အရင်ဝိုက်ပြီနော်.."
"အင်း"
ရိပေါ်တစ်ယောက် ထမင်းစားခန်းထဲကနေ လစ်ထွက်လာသလိုကလေးနှစ်ယောက်နဲ့ ကျန်ခဲ့သူ ရှောင်းကျန့်ကလည်း ချစ်ရသူကျောပြင်ကိုကြည့်ရင်း ပြုံးစိစိ။
"ပါးပါး Breakfast မစားဘူးလားဗျ!!!
"စားတာ နောက်မှလုပ်လို့ရတယ် ပါးပါးက သားကိုလွမ်းလို့လေ.."
"သားလည်း လွမ်းနေတာ ပါးပါးရဲ့"
"သားက ငယ်ရုပ်ပျောက်နေပြီ တကယ်တော့ မင်းကသာမင်းဒယ်ဒီနဲ့ အတူဆုံးဆိုတာ သိလား"
"ဖိုးဖိုးလည်း အဲ့အတိုင်းပဲ ပြောတယ်.."
"အင်း!! ဒါနဲ့ သားဆီ ပါးပါးပို့ပေးတဲ့ ဓာတ်ပုံတွေရောက်ရဲ့လား.."
ရှောင်းပေါ်မှာ ချက်ချင်း မျက်နှာတစ်ပြင်လုံး ရဲတွတ်လာရင်း
"ဟုတ်ကဲ့ ပါးပါး ရောက်ပါတယ်!!
"အဲ့ကလေးက အသက်ပြည့်သွားပြီး နောက်တော့ အပြင်မှာတစ်ယောက်ထဲ နေနေတာလေ သူ့မွေးနေ့ ရောက်တိုင်းဂေဟာကို ပြန်လာပြီး ကလေးတွေနဲ့ အချိန်ဖြုန်းလေ့ရှိတယ်!!
"သူ!! အခြေနေ ကောင်းရဲ့လား"
"ကောင်းတယ်လို့ထင်တာပဲ သူအချိန်ပိုင်းတွေလုပ်နေတာဟိုတလောကတောင် အပြင်မှာ သူနဲ့နှစ်ယောက်ထဲတွေ့ဖြစ်သေးတယ် ပါးပါးကူညီမယ်ဆိုတာကို ယတိပြတ်ငြင်းလိုက်တယ်လေ "
ရိပေါ်က သက်ပြင်းချပြီး ပြောတယ်။ ထိုအခါ ရှောင်းပေါ်ရဲ့မျက်ဝန်းတွေက ဆွေးမြေ့ရင်း
"သူပင်ပန်းနေမယ် ထင်တယ်!!
"သား ဆန္ဒရှိရင် သူ့ဖုန်းနံပါတ်ကို စုံစမ်းပေးရမလားဒီကိစ္စက ပါးပါးအတွက် လွယ်တယ်နော်.."
ရှောင်းပေါ် မျက်လုံးတွေ တစ်လက်လက်တောက်ပလာပေမယ့်ချက်ချင်း ပြန်ညှိုးကျသွားတယ်။ ပြီးမှ
"နေပါစေ ပါးပါး!!
"ဘာလို့လဲ သားလည်း သူ့ကို နေ့နေ့ညည သတိရနေတာမဟုတ်ဘူးလား ဒါဆို ဘာလို့တင်းခံနေရတာလဲ"
"ဟို... ဖိုးဖိုးက အဲ့ကိစ္စကို တားမြစ်ထားတယ် ပါးပါးရဲ့"
"ဟမ်!!!
"စာမလိုက်နိုင်မှာ စိုးလို့တဲ့!!
ရိပေါ်ကြောင်အမ်းနေတာကို မြင်တော့ ရှောင်းပေါ်ကပြာပြာသလဲနဲ့...
"သူက သားကောင်းဖို့ ပြောနေတာပါ!!!
"အင်းပါ သားအဆင်ပြေရင် ပြီးတာပါပဲ "
"ဟုတ်ကဲ့ ပါးပါး သားအဆင်ပြေရင် သူ့ကိုဆက်သွယ်မှာပါပါးပါးက ဒီအတိုင်း စောင့်သာကြည့်ထားပေး.."
"အိုခေ!! ချစ်ရတဲ့ သားအတွက် ချစ်ရတဲ့ပါးပါးကဒီလောက်တော့ လုပ်ပေးနိုင်ပါတယ်ဗျာ.."
သူတို့နှစ်ယောက် ပြိုင်တူ ရယ်မိကြပြီးနောက် ရှောင်းပေါ်ကသက်ပြင်းချရင်း သူ့ကို နှုတ်ဆက်လာတော့သည်။
"သား မအားတော့ဘူးဆိုလည်း နောက်မှ ပါးပါးတို့စကားတွေ အများကြီး ပြောကြမယ်နော်"
"အွန်း!!!
"ရှောင်းပေါ်!!!
"ဗျာ.."
"ပါးပါးက သားကို ပိုချစ်တာနော်.."
ရှောင်းပေါ်ရဲ့ အပြုံးတွေက ပိုထင်ရှားလာသည်။ ပြီးနောက် Phone Screen တစ်ခုလုံး အမှောင်အတိ ကျသွားလေ၏။ထိုအခါမှ ရိပေါ် ထမင်းစားခန်းရှိရာကို ပြန်လာလိုက်တယ်..။သူရောက်တော့ သားနဲ့သမီးက ထိုနေရာမှာ ရှိမနေတော့ပါ။ကုမ္ပဏီသွားဖို့ပြင်နေတဲ့ ရှောင်းကျန့်ကိုပဲတွေ့ရတော့တယ်။
"ရိပေါ်!! ဟင်းတွေ အေးကုန်တော့မယ် မြန်မြန်လေး လာစား"
"အွန်း!!!
"သားနဲ့ ဘာတွေပြောဖြစ်လဲ"
"ထုံးစံအတိုင်းပဲပေါ့!! ခင်ဗျားသိလား သားက တော်တော်လေးကြည့်ကောင်းလာတယ်"
"အင်း အဲ့ဒါ ကိုယ်နဲ့တူလို့လေ.."
ရယ်ရင်းနဲ့ ထမင်းစားဖို့ လုပ်နေတဲ့ ရိပေါ်ပါးကို အနောက်ကနေတစ်ဖက်ဆီ နမ်းလေရဲ့။ ရိပေါ်ကတော့ အမျိုးသားကို မျက်စောင်းထိုးရင်း
"သွားစမ်းပါ!! သားက ပိုချောတာ ခင်ဗျားက အိုနေပြီ!!
"သူက ကိုယ်နဲ့တူလို့ ချောတယ်ဆိုတာ ဝန်ခံရမှာရှက်မနေစမ်းပါနဲ့.."
"ခင်ဗျားနဲ့တူတယ်ဆိုပေမယ့် ကျွန်တော့် DNAလည်းပါတယ်ဆိုတာ မမေ့နဲ့.."
"အဟား!! ဟုတ်ပါပြီ ဟန်နီရယ် သူက ကိုယ်တို့ရဲ့သားပဲဟာ .."
"ခင်ဗျား ကုမ္ပဏီသွားမှာဆို.. သွားတော့လေ!!!
"သွားမှာပေါ့ ဟန်နီစားလို့ပြီးတဲ့အထိ နေပေးမယ်!!
ပြောရင်းနဲ့ ဘေးခုံမှာ ဝင်ထိုင်တယ်။ ထုတ်မပြောပေမယ့်ပီတိဖြာသွားကြောင်း သူ့ရဲ့အပြုံးတွေက သက်သေပင်။
"ဟန်နီ!!!
မေးထောက်ပြီး ကြည့်နေသူ အမျိုးသားကို ဘာလဲဆိုတဲ့သဘောနဲ့ မေးဆတ်ပြတော့ ထိုအမျိုးသားက သူ့ကို နူးညံ့ငြင်သာစွာ ကြည့်နေတာကို မြင်လိုက်ရတယ်။
"ဟန်နီက သိပ်ချစ်ဖို့ ကောင်းတာပဲကွာ အသက်၁၈နှစ်တုန်းကအတိုင်းပဲ သိရဲ့လားဟင်!!!
"အံမယ်!! အပိုတွေ မပြောစမ်းပါနဲ့ ခင်ဗျားကတော့ကျွန်တော့်မျက်စိထဲမှာ အရမ်းအိုလာပြီ သိလား.."
ထိုအခါ အမျိုးသားက ပြာပြာသလဲနဲ့....
"ဘာ!!! ကိုယ် ပါးရေတွေ တွန့်နေပြီလား"
"ရား!! ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ.."
"အိုနေပြီဆို?
"အင်း.., အိုပေမယ့် ချောတုန်း ခန့်တုန်းပဲ သိရဲ့လား အရူးရဲ့"
ထိုအခါမှ ရှောင်းကျန့် သက်ပြင်းချလိုက်တယ်။ တော်သေးတာပေါ့ ဟန်နီ မျက်လုံးထဲမှာ ချောနေတုန်းပဲမလို့...
ပြုံးစိစိနဲ့ ထမင်းစားနေတဲ့ ရိပေါ်အနားကို ပိုတိုးပစ်လိုက်တယ်။နောက် လက်တစ်ဖက်ကို အသာ ကိုင်ပြီး အကြည့်ချင်းဆုံကာ
"ဟန်နီ.."
"ပြောစရာရှိသေးလို့လား.."
"ကိုယ် အားဖြည့်ဖို့ လိုနေတာ သိရဲ့လားဟင်!!!
လက်ချောင်းထိပ်လေးတွေကို အရူးတစ်ယောက်လိုနမ်းနေတာမို့ ရိပေါ်ရင်ထဲလှပ်ခနဲ
"ဘာရယ်.. အားဖြည့်ဖို့ လိုနေတာတဲ့လား!!
"အင်း.. အဲ့ဒါကြောင့် ဒီည ဟန်နီနဲ့..."
ဆက်မပြောလာခင် အမျိုးသားရဲ့ ပါးစပ်ကို အလျင်အမြန်ပိတ်ပစ်လိုက်တယ်။
"ဟန်နီ!!
"ခင်ဗျားရူးနေလား ဒီလိုစကားတွေကို လက်လွတ်စပယ်မပြောရဘူးလေ"
"ကိုယ်.. ကိုယ်မပြောပါဘူး"
"ဟွန့်!!
"ကိုယ်က ဟန်နီရဲ့ အထိတွေ့ကို လွမ်းလို့လေ.. နော်ညကျရင် ကိုယ်တို့.."
"အင်း.. အင်း!! လက်ခံတယ်လို့ ခင်ဗျားဆက်မပြောနဲ့တော့"
ရိပေါ်မျက်နှာ ရဲတွတ်သွားသည်ကို တစ်စိမ့်စိမ့်ကြည့်ရင်းကြည့်လိုပင်မဝ။ ထိုစဉ် တံခါးဝမှာ ကြောင်ကြောင်ကြီးရပ်နေတဲ့ ကလေးနှစ်ယောက်။ ထိုကလေးနှစ်ယောက်ကိုသူတို့နှစ်ယောက်လုံး သတိမထားမိ။
ဒယ်ဒီနဲ့ ပါးပါးမှာ အကြည်ဆိုက်နေကြတာဖြစ်ပြီး သူတို့တွေနားမလည်နိုင်သည့် စကားတစ်ချို့အား ပြောနေခြင်းဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် နှစ်ဦးသားမှာ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်ကြည့်လျက် လက်ချင်းတွဲ၍ လှစ်ခနဲ လှည့်ထွက်သွားကြသည်။ထိုအချိန်ကောင်းလေးကို ဖျက်စီးလို့မဖြစ်....
.......................
bathrobe တစ်ထည်နဲ့ ရိပေါ်ကို မြင်ရတာက သူ့အတွက်တကယ်ကို အသစ်အဆန်းဖြစ်နေ၍ မြင်မြင်ချင်း မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိတယ်။ ရိပေါ်ဟာလည်း ကုတင်ပေါ် အသာထိုင်ရင်း ဇီးရောင်Bathrobe တစ်ထည်နဲ့သာ ရှိနေကာ စီးကရက်ဖွာရင်း စီးကရက်အငွေ့တွေကြားက သူ့ကို ကြည့်နေသည်။
"မအိပ်သေးဘူးလား.."
ပြောလည်းပြော ရိပေါ်အနားကို တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လာလိုက်တယ်။ ထူးဆန်းလိုက်တာ ပုံမှန်ဆို ရိပေါ်က ဒီလောက်နောက်ကျတဲ့ အထိမနေဖူးဘူး။ ဒါပေမယ့် ရိပေါ်မှာ တစ်ခြားအကြောင်းပြချက် တစ်ခုရှိလို့ဖြစ်မယ်ဆိုတာ တွေးရင်း ဒီအတိုင်းပဲထားလိုက်တယ်။
"နောက်ကျနေပြီ .."
"အင်း ကျွန်တော်လည်း အဲ့ဒါသိချင်တာ နောက်ကျနေပြီလေခင်ဗျားအခုမှ ပြန်လာတယ် အဲ့ဒီတော့ ကျွန်တော့်ကို ဖြေရှင်းချက်တစ်ခုပေးရမယ်လို့ မတွေးမိဘူးလား"
သူ အပေါ်ကုတ်ကို ချွတ်နေရင်း ရိပေါ်ကို တအံ့တဩ လှည့်ပြီးကြည့်လိုက်တယ်။ ထိုအခါ စူပုတ်နေတဲ့ ထိုမျက်နှာလေးကသူနဲ့အကြည့်ချင်းဆုံလာတော့ သူ့အနေနဲ့ မပြုံးပဲ မနေနိုင်ပါ။ လက်စသတ်တော့ ကောင်ကလေးက သူ့ကို တမင်စောင့်ပြီးရစ်ချင်နေသည်ပဲ။
"ဟုတ်တယ် ကလေးလေးရဲ့.. ဒီနေ့ နည်းနည်းနောက်ကျသွားတာ"
သူ့အနားကို ကပ်ထိုင်ရင်း တစ်ကိုယ်လုံး သိမ်းကျုံးဖက်ခံလိုက်ရတာမို့ သူ့မျက်နှာခပ်ရဲရဲ ဖြစ်သွားသည်ကို ထိုလူကြီးကမြင်ဟန်မတူပါ။
"သားနဲ့သမီး အိပ်သွားပြီလား!!!
မျက်နှာကို ဆွဲယူပြီး ပါးတစ်ဖက်အား ရွှတ်ခနဲ နမ်းရင်းမေးရသည်။
"အိပ်သွားပြီ.. ဟင်း!! ခင်ဗျားရဲ့ ကလေးတွေက အရမ်းဆိုးတယ် သိလား.."
"ကလေးပါဆိုကွာ ဆိုးမှာပေါ့!!!
"ကျွန်တော် မနည်းချော့ပြီး သိပ်လိုက်ရတယ်လို့ ပြောတာ.."
နှုတ်ခမ်းစူရင်း တစ်နေ့တာ ကလေးတွေနဲ့ ဖြတ်သန်းခဲ့ရပုံတွေကိုရိပေါ်က အစချီပြီးပြောတော့လည်း သူ့မှာအသည်းယားလို့ပင်မဆုံးပါ။
"အဟင်း!! ဆေးလိပ်တွေ ပြန်သောက်နေတာလား!!!
သူ့ရဲ့ အသံအုပ်အုပ်ကြောင့် ရိပေါ်စကားစ ပြတ်တောက်သွားရတယ်။ ထိုအခါ ရှောင်းကျန့်ရင်ခွင်ထဲကနေ ထွက်ရင်း
"အင်း နည်းနည်းပါ ဘာလဲ.. သောက်လို့မရဘူးလား"
"သိပ်မသောက်စေချင်ဘူး အဲ့ဒါက ကျန်းမာရေး ထိတယ်သိရဲ့လား.."
ပါးနှစ်ဖက်ကို ဖျစ်လိုက်တော့ စူထော်လာတဲ့ နှုတ်ခမ်းလေးကိုပြွတ်ခနဲ အသံမြည်အောင် နမ်းပစ်လိုက်တယ်။
"အာ.. ခင်ဗျားလည်း သောက်တာပဲကို!!!
"မတူဘူးလေ ကိုယ်က လူကြီးဖြစ်ပြီ!!!
"ခွီး!!! ရှောင်းကျန့်.. ခင်ဗျားပြောတဲ့ ပုံစံက ကျွန်တော်ကပဲကလေးကျနေတာပဲ .."
"ကလေးပဲလေ.."
"အဲ့ကလေးက ၊ ကလေး၃ယောက်တောင် ရပြီနော် ဟွန့်!!!
မခို့တရို့ ရယ်ရင်း ပက်ခနဲပြန်ပြောလာသည့်သူကြောင့် သူလည်းရေးတေးတေးပြုံးရင်း ကောင်ကလေးကို အိပ်ယာပေါ် ဖိချထားလိုက်တယ်။ ပြီးမှ အပေါ်စီးကေိ မျက်တောင် မခတ်တမ်းငေး၍ကြည့်နေမိတော့သည်။
"ရိပေါ်!! ကိုယ်မင်းကိုနမ်းချင်တယ် ရမလားဟင်"
ငုံ့ကိုင်းလာရင်း တောင်းဆိုလာသော သူကို ရိပေါ် ပြုံးစိစ်ဖြင့်ကြည့်လိုက်ရင်း လည်ပင်းကို လက်နှစ်ဖက်ယှက်ပြီး ချိတ်တွယ်မှုပြုရ၏။ မသိရင် ထိုလူကြီးက ကိုယ့်ဆန္ဒမေးပြီးမှ လုပ်သလိုလိုနဲ့တကယ်တမ်း လက်မခံလည်း အတင်းဖက်နမ်းတာ အသိသာကြီး။
"မရပါဘူး ဒီနေ့ ဘာမှလုပ်လို့မရဘူး!!
"တကယ်လား?
"အင်း!!
ရှောင်းကျန့်က အပြုံးမပျက် Bathrobe ကြိုးကို ဖြည်ချလိုက်တော့ ကောင်ကလေးရဲ့ ဖြူဥသော ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်ပိုင်းတို့မှာထင်ရှားစွာ ပေါ်လာ၏။ ရမက်ခိုးဝေနေတဲ့ သူ့အကြည့်တွေနဲ့ရိပေါ်ရဲ့ အကြည့်တို့မှာ ထပ်တူကျသွားရင်း ၊ ရင်ဘက်ပေါ်ကချယ်ရီသီးလေးကို လက်မနဲ့ ဖွဖွကလေး ပွတ်မိသွားသည်။
"ဒီနေရာကို နမ်းမယ်လေ.."
"မရဘူးဆို မရဘူး!! ခင်ဗျား အလုပ်ပင်ပန်းလာတယ်မဟုတ်လားဘယ်တုန်းကများ ခင်ဗျားက နမ်းရုံနဲ့ပြီးခဲ့လို့လဲ.."
စကားအဆုံး ရှောင်းကျန့်မှာ အသံထွက်ပြီး မရယ်ပဲမနေနိုင်တော့။ အချစ်ကလေးပြောတာ ဟုတ်တော့လည်း ဟုတ်သည်ပဲ။ သူက ဘယ်လောက်ပင်ပန်းတဲ့ နေ့ပဲဖြစ်ပါစေ ဘယ်တုန်းကများနမ်းရုံလောက်နဲ့ ပြီးခဲ့လို့လဲ။
"အလုပ်ပဲ ပင်ပန်းတာပါ အဲ့ကိစ္စကတော့ အသာလေးလုပ်နိုင်တယ် မင်းမယုံရင် စမ်းကြည့်မလား.."
"အာ.. ကျွန်တော်ယုံတယ် မစမ်းကြည့်ချင်ဘူး!!!
"နောက်ကျသွားပြီ..."
"အမ်!!!
အပေါ်ကနေ ဇွတ်အတင်း ဖိနမ်းလာသူကြောင့် ထိုလူကြီးရဲ့ အောက်မှာ ပြားပြားဝပ်သည်အထိ အနမ်းခံနေရပြီး ရုန်းလို့မရ။တကယ်တမ်းမှာတော့ အပေါ်စီးက ဖိနမ်းနေသူ ရှောင်းကျန့်မှာသူ့ကို ရုန်းလို့ရအောင် အားသိပ်မသုံးထားသော်လည်း သူကရုန်းမထွက်ချင်တာဆို ပိုမှန်လိမ့်မယ်။
"အရမ်းကြမ်းလို့ မရဘူးနော် သဘောပေါက်လား!!
ရှောင်းကျန့် ရယ်သံမှာ တိုးဖွဖွ။ နှဖူးလေးတစ်ချက် နမ်းရင်းခေါင်းတစ်ချက်ကို အသာညိတ်ပြသည်။ ပြီးနောက် သူ့မျက်ဝန်းအကြည့်တွေကို မျက်တောင်မခတ်တမ်း အနီးကပ်ကြည့်ရင်း
"ကိုယ်မပြီးမချင်း ဟန်နီလည်း ထိန်းထားရမယ်နော်"
ရိပေါ်မျက်နှာ ခပ်ရဲရဲမှာ ရှောင်းကျန့် ရင်ခွင်ထဲ နစ်မြှုပ်သည်အထိတိုးဝင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။
🌴🌴🌴
ချိုနေလို့ ပျင်းနေပြီလား မသိပေမယ့်ကိုယ်ကလည်း ချိုရင် မရေးတတ်တော့ဘူးနောက်တစ်ပိုင်းဆို ဇာတ်သိမ်းပေးမယ်နော် 🤟🤟🤟
Zawgyi
ေရွာင္းက်န့္တို့ မိသားစု ၄ေယာက္မွာ အခု စူပါမားကတ္ အတြင္းေရာက္ရွိေန၏။ ေရွာင္းက်န့္က အလုပ္ပိေနေပမယ့္ မိသားစုအတြက္ အလုပ္ေတြကို လ်ိုေဝနဲ့တကြ လြွဲထားြခင္းြဖစ္သည္။ ရိေပါ္ကေတာ့ အိမ္မွာလိုအပ္တာေတြကို ြခင္းထဲ ထည့္သည့္တိုင္ေရွာင္းက်န့္မွာ သားနဲ့သမီးကိုသာ ထိန္းေနရြခင္း ြဖစ္သည္။
သားက ျငိမ္ေနေပမယ့္ သမီးြဖစ္သူက ေလ်ွာက္သြားတတ္ေတာ့ သားထက္ သမီးကိုသာ ပိုထိန္းေနရြခင္းသာ။
"ရိေပါ္!!
ရိေပါ္မွာ ေခါက္ဆြဲေြခာက္ထုတ္ေတြကို ထည့္ရင္း ဘာလဲဆိုတဲ့သေဘာနဲ့ လွည့္ြကည့္တယ္။
"ဘာြဖစ္လို့လဲ.."
"ဘာမွမြဖစ္ဘူး မင့္သားက တအားျငိမ္ေနလို့.."
"အဲ့ဒီေတာ့...?
"ဟို... ဘယ္သူနဲ့ တူေနတာလည္း မသိဘူး!!!
သူ့စကားေြကာင့္ ရိေပါ္မ်က္ြဖူလန္ျပလိုက္တယ္..။ ဒီလူဟာေလ သူမ်ားေတြြကားရင္ သူကပဲေဖာက္ျပန္ခဲ့သလိုလို..
"အဲ့ေတာ့ ခင္ဗ်ားေျပာခ်င္တာက ဘာလဲ.."
"သားက ဘယ္သူနဲ့တူလို့ ျငိမ္ေနတာလဲ!!
"ခင္ဗ်ားနဲ့ရမွေတာ့ ခင္ဗ်ားနဲ့ တူလို့ေပါ့!!
"အို.. မဟုတ္ဘူး.. မဟုတ္ဘူးကြာ ကိုယ္နဲ့မတူဘူး.."
ဆိုေတာ့ ဖ်တ္ခနဲ ေျပးျမင္မိသည့္ ကေလးငယ္တစ္ေယာက္ရဲ့ပုံရိပ္ေလးကို နွစ္ေယာက္လုံး ျမင္ေယာင္လာျပီး
"ေရွာင္းေပါ္!!!!
ျပိုင္တူ အသံထြက္ေရရြတ္ျပီးသည္နွင့္ ျပိုင္တူ ျပုံးမိသြားြကတယ္။ သားက သူ့အစ္ကိုြကီးနဲ့ တူေနတာက ျငင္းမရတဲ့အမွန္တရားတစ္ခု။
"ဟုတ္သားပဲ ေရွာင္ခ်ီက သူ့အစ္ကိုြကီးနဲ့ တူေနတာ!!!
"ဒါြဖင့္ ေရွာင္ခ်ီ အစ္ကိုြကီးက ဘယ္သူ့သားလဲ.."
"ကိုယ့္သားေလ!!
"ေရွာင္ခ်ီ အစ္ကိုြကီးက ဘယ္သူနဲ့ တူတာလဲ.."
"ကိုယ္နဲ့!!!
ဖက္...
လက္ေမာင္းတစ္ဖက္ကို လွမ္းရိုက္ရုံမက ေြခေထာက္ကိုပါလွမ္းကန္သည္။
"သူမ်ားေတြြကားရင္ က်ြန္ေတာ္ေဖာက္ျပန္တယ္လို့ထင္ေနေတာ့မွာဗ် ခင္ဗ်ားသိလား.."
"ဟမ္.. မင္းေဖာက္ျပန္တယ္လို့ ကိုယ္မေျပာမိပါလားကြဘယ္သူကေရာ အဲ့လိုထင္မွာလဲ.."
ရိေပါ္ ဒီလူြကီးကို မ်က္ေစာင္းဖြဖြ ထိုးလိုက္မိတယ္။ ေရွာင္းက်န့္တစ္ေယာက္နဲ့ေတာ့ ျပဿနာေပါင္း ေသာင္းေြခာက္ေထာင္။ တစ္ေန့တစ္မ်ိုးမရိုးရ။ တစ္ေန့တစ္မ်ိုးခ်စ္လည္းမဝ။
"သြားရေအာင္ က်ြန္ေတာ္ ြကက္သား ဝယ္ဦးမွာ.."
"အင္း"
ေရွာင္းက်န့္ သားနဲ့သမီးကို လွည့္အြကည့္ သားတစ္ေယာက္ပဲေတြ့ရတာြဖစ္ျပီး သမီးကို ဘယ္နားမွာမွ မေတြ့ရေတာ့..။
"သမီး မရွိေတာ့ဘူး!!!!
ျပာျပာသလဲ ေရရြတ္ေတာ့ နွစ္ေယာက္လုံး စိတ္ပူသြားမိတာအမွန္။ သားကိုြကည့္လိုက္ေတာ့လည္း မုန့္စား မပ်က္။
"ေရွာင္ခ်ီ... မမက ဘယ္ဘက္ကို ထြက္သြားတာလဲ"
ေရွာင္ခ်ီက လမ္းတစ္ဖက္ကို လက္ညိုးထိုး ျပျပီး ဘာစကားမွေျပာမလာ။ ထိုအခါ ေခါင္းမီးေတာက္သြားသည့္ ေရွာင္းက်န့္ကအျမန္ဆုံး သမီးကို လိုက္ရွာရေတာ့၏။ သမီးက နည္းနည္းဆိုးတဲ့အျပင္ ငယ္ငယ္ေလးနဲ့ စပ္စုတတ္တဲ့အက်င့္ကလည္းရွိေနေတာ့ သူစိတ္ပူတာက ပိုသည္လည္းမဟုတ္။
မြကာခင္မွာေတာ့ ေတြ့ရပါျပီ။ လမ္းရဲ့ ထိပ္ဆုံးမွာ ရစ္သီ ရစ္သီလုပ္ေနတဲ့ သမီးကို။ ထိုအခါမွ အလုံးြကီး က်သြားကာ သက္ျပင္းဖြဖြခ်၍ သမီးဆီကို ေြခလွမ္းက်ဲေတြနဲ့ ြဖည္းြဖည္းခ်င္း ေလ်ွာက္သြားလိုက္တယ္။
"သက္!!!
'သမီး'လို့ ျပီးဆုံးေအာင္ မေခါ္လိုက္ရ။ စကားလုံးေတြကသူ့လည္ေခ်ာင္းဝမွာ တစ္ခံလ်က္။ အေြကာင္းကေတာ့ထိပ္ဆုံးမွာ ရပ္ေနတဲ့ သမီးငယ္ကို သမီးြဖစ္သူနဲ့ ရြယ္တူသည့္ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္က သမီးရဲ့ပါးကို အားရပါးရ ဆြဲနမ္းလိုက္သည္ေြကာင့္။
"ဟာ.... ေဟ့ေရာင္!!!!!
ဘယ္ကေန ဘယ္လို သမီးအနားကို ေရာက္သြားမွန္းးမသိ။ သူသတိဝင္လာေတာ့ သမီးြဖစ္သူက ေြကာင္စီစီေလးြဖင့္သူ့လက္ေပါ္မွာ ေရာက္ရွိေနေလျပီ။
"ေဟ့ေရာင္... ဘယ္က မိမဆုံးမ ဖမဆုံးမ သားလည္းကြဟမ္!!!
ထိုအခိုက္ သူ့ပုံစံေြကာင့္ ထိုကေလးမွာ ေြကာက္လန့္သြားပုံြဖင့္ေနာက္ကို တိုးဆုတ္သြား၏။
"ေတာင္းပန္ပါတယ္ အစ္ကိုရယ္.. ကေလးက ဘာမွမသိတတ္ေသးလို့ပါ.."
"ဟ!! ဘာမွမသိတဲ့ ေကာင္က သူမ်ားသမီးကို နမ္းစရာလားဒါ ရယ္စရာေကာင္းတယ္ ထင္လို့လား.."
"သမီးေလးက ခ်စ္စရာေကာင္း..!!!
"ဒီမွာ ေဟ့ေရာင္ အရူးကြက္ေတြ လာနင္းမေနနဲ့ ဒီကိစ္စကိုငါမေက်နပ္ဘူး သမ္မတထိ တက္တိုင္ပစ္မယ္.."
"ေရွာင္းက်န့္.. ခင္ဗ်ား ဘာြဖစ္ေနတာလဲ"
ရိေပါ္မွာ ေရွာင္းက်န့္ ပခုံးေပါ္ ငိုမဲ့မဲ့ မ်က္နွာအပ္ေနေသာသမီးကို လွမ္းျမင္ရျပီး စိတ္ပူစြာ ေမးမိတယ္။ အေြခေနကိုအြကမ္းဖ်ဉ္းြကည့္ပုံအရ အေတာ္တင္းမာေနသည့္ပုံ...
"ရိေပါ္!! မင္းလာဦး!!
"ဘာြဖစ္တာလဲ.."
"ဒီမွာေလ ေဟာဒီေကာင္ေပါ့ ငါတို့သမီးရဲ့ ပါးကိုအားရပါးရ နမ္းသြားတာ မင္းကူရွင္းေပးပါဦး ကိုယ္လုံးဝဒီကိစ္စကို မေက်နပ္ဘူး"
ရိေပါ္မွာ ရွူးရွူးရွဲရွဲြဖင့္ ေဒါသထြက္ေနတဲ့ ေရွာင္းက်န့္ကိုမ်က္ေစာင္းအသာထိုးတယ္။ တစ္ဖက္ကလည္း ရိုက်ိုးစြာေတာင္းပန္ေန၏။ သမီးကို နမ္းပါတယ္ဆိုတဲ့ ကေလးဟာလည္းတရွုံ့ရွံ့ ငိုေနသည္မို့...
"ေတာင္းပန္ပါတယ္ က်ြန္ေတာ့္သားက ငယ္ေသးလို့မသိတတ္တာပါ.."
"ဟာ... ဒီေကာင္!!!
"ကိစ္စမရွိပါဘူး ခင္ဗ်ားသြားေတာ့!!!
ထိုလူက ဝမ္းသာသြားသလိုပုံြဖင့္ သူ့ကေလးကို ျမန္ျမန္ေခါ္ျပီးထြက္သြားေပမယ့္ ေရွာင္းက်န့္ရဲ့ နားမလည္နိုင္တဲ့ အြကည့္ေတြနဲ့ရင္ဆိုင္လိုက္ရတယ္။
"ရိေပါ္.. မင္းဘာလို့!!!
"ပတ္ပတ္လည္ကို ျမင္လား သူမ်ားေတြ ြကည့္ေနတာ"
ထိုအခါမွ သူသတိထားမိတာပင္။ ေဘးမွာ သူတို့ကို ြကည့္ေနြကသည့္ သူေတြရွိတာေြကာင့္ စိတ္ကိုအတတ္နိုင္ဆုံးေလ်ွာ့လိုက္ရေပမယ့္ ဒီကိစ္စကို သိပ္ျပီး ေက်နပ္တာမဟုတ္။ ဒင္းေလးကိုနရင္း တစ္ခ်က္ေလာက္ေတာ့ ပိတ္ရိုက္လိုက္ရမွာ။
"ကိုယ့္သမီး အနမ္းခံလိုက္ရတဲ့ ကိစ္စကို ဒီတိုင္းေြကေအးေပးရမွာလား"
"ခင္ဗ်ားရဲ့ သမီးက ဒီအသက္အရြယ္မွာ ရပ္ေနမွာမဟုတ္ဘူးအခ်ိန္တန္ရင္ သူမ်ားလူ ြဖစ္မွာေနာ္.. ဟင္းဟင္း ခင္ဗ်ားကတရားက်ဖို့ေတာ့ေကာင္းတယ္ေနာ္ ခင္ဗ်ားကက် သူမ်ားအိမ္ရဲ့တစ္ဦးတည္းေသာ သားေလးကို ယူထားျပီး ကိုယ့္ဟာက်မွနွေမ်ာျပေနတယ္.."
ထိုအခါ ေရွာင္းက်န့္ မ်က္နွာက မဲ့ရွုံ့လ်က္ ရိေပါ္အနားကိုပိုျပီး ကပ္ရင္း
"သူမ်ားသားေလးရဲ့ ပုံတူကူးေလးမို့ ပိုျပီးနွေမ်ာမိတာပါ ဟန္နီရယ္"
ေျပာလည္းေျပာ ခါးကေန ဆြဲဖက္ထားသည္မို့ ရိေပါ္တစ္ေယာက္ နွုတ္ခမ္းေလးဖြဖြ ဖိကိုက္ထားလိုက္မိတယ္။ ဒီလူြကီးက လူကိုအူယားေအာင္ သိပ္လုပ္တတ္တာပဲ။
"ဟန္နီ.. ဝယ္စရာရွိေသးတယ္မလား"
"အြန္း.."
"သြားရေအာင္ေလ.."
ေရွာင္းက်န့္ သမီးမ်က္နွာကိုြကည့္လိုက္ေတာ့ အြကည္ဓာတ္ရွိေနတဲ့ သမီးမ်က္နွာက စူပုတ္ေနျပီး ေအာက္ကို မဆင္းခ်င္ဘူးဆိုတာေြကာင့္ သူကပဲ ဆက္ခ်ီထားရသည္။ ေရွာင္ခ်ီကေတာ့သူ့ဘာသာေလး လမ္းေလ်ွာက္ေနတာမို့ ြကည့္ရင္း အသည္းယားသြားသည့္ ရိေပါ္ကပဲ သားကိုေကာက္ခ်ီလိုက္တယ္။
ဒီတေလာ သူ့ကိုကိုနဲ့ ဖုန္းမေျပာရတာ ြကာျပီမို့ သားနဲ့သမီးကလြမ္းေနတာြဖစ္သည္။ သူတို့ နွစ္ေယာက္ကလည္း သားကိုလြမ္းေနခဲ့ပါ၏။ ေက်ာင္းစာေတြနဲ့ေရာ သူ့ဖိုးဖိုးအလုပ္မွာကူေနတဲ့ သားက တစ္ခ်က္မွ မညည္းညူပါ။ အခ်ိန္တန္ရင္သူတို့ဆီ ျပန္လာမွာဆိုေပမယ့္ သားကို အြကာြကီးဖက္ထားခ်င္တဲ့ ဆန္ဒကို ထိန္းရင္း....
........................
"ပါးပါး သမီးကို တစ္ခုေျပာရဦးမယ္ ေရွာင္ခ်ီက ပုစြန္နဲ့မတည့္ဘူး သမီး နားလည္ရဲ့လား သူ့ကို လုံးဝ မစားေစနဲ့ေနာ္.."
သမီးြဖစ္သူ ေရွာင္းက်င္းက်င္းက ဘာမွနားမလည္ေပမယ့္ ေခါင္းကို ြဖည္းြဖည္းခ်င္း ညိတ္ျပတယ္။ ေရွာင္ခ်ီကေတာ့ ဒီအတိုင္းပဲသူတို့ကို ြကည့္ေနခဲ့သည္။ ထိုစဉ္ အစ္မယြင္က ထမင္း ဟင္းေတြကို စားပြဲေပါ္ လာခ်ေပး၏။ ေရွာင္းက်န့္ရဲ့ ေြခသံဟာလည္းခပ္ေသာ့ေသာ့ ြကားလိုက္ရသည္မို့ သူ့နွုတ္ခမ္းေတြ ျပုံးေယာင္သမ္း သြားတယ္။
"ရိေပါ္.. ဒီမွာ မင့္သား ဖုန္းဆက္တယ္ မင္းနဲ့ေျပာခ်င္လို့တဲ့;!
ဆိုရင္ပဲ ရိေပါ္ မ်က္လုံးေတြက လက္ခနဲြဖစ္လ်က္ ေရွာင္းက်န့္လက္ထဲက Laptop ကို လွမ္းယူတယ္။ ထို့ေနာက္ ျမင္ကြင္းထဲဘြားခနဲ ေပါ္လာသည့္ သားြဖစ္သူေြကာင့္ ရင္ထဲေအးခနဲ..။
"ပါးပါးကို လြမ္းလို့လား သား.."
ေရွာင္းေပါ္မွာ ေခါင္းညိတ္၏။ ၁၆နွစ္အရြယ္ သားြဖစ္သူမွာငယ္ရုပ္ေပ်ာက္ေနျပီဆိုေပမယ့္ သူ့မ်က္စိထဲမွာေတာ့ တကယ္ကေလးသာသာ။
"ပါးပါးက သားကို အခ်ိန္တိုင္း သတိရေနတာ.."
"အခုတေလာ ေက်ာင္းစာေတြလည္း ဖိေနေတာ့ ဖိုးဖိုးကသားကို ဖုန္းေပးမကိုင္ေတာ့ဘူး သိလား.. ပါးပါးတို့ဆီဆက္သြယ္ဖို့ရာ မနည္းေတာင္းရတယ္ ပါးပါးရယ္!!
"ဖိုးဖိုးက သားကို ဂရုစိုက္လို့ပါ.."
"က်ြန္ေတာ္ သိပါတယ္."
တစ္လ တစ္ြကိမ္ေတာင္ ပုံမွန္ ဖုန္းမဆက္နိုင္တဲ့ သားရဲ့မ်က္နွာအေသးစိတ္ကို Screen ေပါ္ကေန ရိေပါ္ြကည့္ေနမိသည္။ သားက ငယ္ရုပ္ေပ်ာက္ေနေပမယ့္ ေရွာင္းက်န့္နဲ့ ရုပ္ကြဲသြားတာမ်ိုးမဟုတ္ပဲ ပို၍ တူလာြခင္းသာြဖစ္သည္။
"ပါးပါး!!!
သားြကီးရဲ့ မ်က္နွာကို ေငးြကည့္ေနတုန္းမွာပဲ သမီးြဖစ္သူကသူ့ေဘာင္းဘီစကို လွမ္းဆြဲရင္း မ်က္နွာငယ္ေလးနဲ့ ေမာ့ြကည့္တယ္။ ၄နွစ္အရြယ္ သမီးြဖစ္သူကို ျပုံးစစ ြကည့္ရင္း
"ဘာလို့လဲ သမီး!!
"ကိုကိုနဲ့ ေျပာမယ္!!
ရိေပါ္ ေရးေတးေတးျပုံးရင္း ထိုင္ခုံေပါ္မွာ သူ့ကို ြကည့္ေနတဲ့ေရွာင္ခ်ီကလည္း မ်က္လုံးအဝိုင္းသားနဲ့ ြကည့္ေနတာကိုေတြ့လိုက္ရတယ္။
"ေကာင္းျပီေလ.. ေရွာင္ခ်ီ သားေရာလာခဲ့"
ေရွာင္ခ်ီက ဝမ္းသာအားရျပုံးရင္း သူ့အနားကိုကပ္လာတယ္။ထို့ေနာက္ ျမင္ကြင္းထဲေပါ္လာတဲ့ ေရွာင္းေပါ္မ်က္နွာေလး...
"ကိုကို..."
"ေရွာင္ခ်ီ!!! ကိုကို မင္းတို့ကို သတိရတယ္ေနာ္!!
"သမီးကိုေရာ??
"မီးမီးကိုလည္း သတိရတာေပါ့ ကိုကိုျပန္လာရင္ ဘာဝယ္ခဲ့ရမလဲ .."
"ဘာမွမလိုခ်င္ပါဘူး သမီးတို့လိုခ်င္သမ်ွကို ဒယ္ဒီကလည္းဝယ္ေပးေနတဲ့ဟာ ကိုကိုဝယ္ခ်င္ရင္ေတာ့ ဩစေတးလ်ကေခ်ာကလက္ ဝယ္ခဲ့ေပါ့.."
"ဟားဟား!! မီးမီးက ေခ်ာကလက္ မစားဖူးလို့လား.."
"ဟြန့္!! မဟုတ္ပါဘူးေနာ္... ဩစေတးလ်က ေခ်ာကလက္ကိုစားဖူးခ်င္လို့ ဟိုေန့ကေတာင္ ဦးဦးက ဂ်ပန္က ေခ်ာကလက္ပို့ေပးခဲ့ေသးတယ္.."
"ဟုတ္ပါျပီ ကိုကို ဝယ္ခဲ့မယ္ေနာ္!!!
က်င္းက်င္းကို ေျပာျပီးေနာက္ ျငိမ္ေနတဲ့ ေရွာင္ခ်ီဆီကိုအြကည့္ေရာက္သြားတယ္။
"ေရွာင္ခ်ီကေရာ ဘာလိုခ်င္လဲ.."
"ဟင့္အင္း!!!
"ေရွာင္ခ်ီက အရမ္းစကားနည္းတာပဲ!!!
ေရွာင္းေပါ္က ရယ္သံတစ္ဝက္ေနွာ၍ ေျပာြခင္း
"အဲ့ဒါ မင္းနဲ့တူတာေလ.."
"သားက အခု စကားမနည္းေတာ့ပါဘူး.."
"သူငယ္ခ်င္းရျပီလား သားြကီး!!!
"ေမးထူးေခါ္ေျပာရုံေလာက္ေတာ့ ရွိပါတယ္ ပါးပါး!!!
ထိုအခါ ရိေပါ္က ဟက္ဟက္ပက္ပက္ ေအာ္ရယ္ေတာ့အစ္မယြင္ကို ဟင္းပြဲကူခ်ေနတဲ့ ေရွာင္းက်န့္ပါ ျပုံးစိစိြဖစ္သြားရတယ္။
"သူငယ္ခ်င္းက အခုထိ မရေသးဘူးလား.."
"အြန္း!!!
"စိတ္ဓာတ္မက်နဲ့ ေနာက္က်ရင္ သူငယ္ခ်င္း ရလာမွာပါ!!
"သား သူငယ္ခ်င္းမရလို့ စိတ္ဓာတ္မက်ပါဘူး ပါးပါးနဲ့ဒယ္ဒီတို့ကိုပဲ အရမ္းလြမ္းေနတာ.."
"ရိေပါ္.. စားလို့ရျပီေနာ္ .."
ေရွာင္းက်န့္အသံအုပ္အုပ္က ထြက္ေပါ္လာေတာ့ ေအာက္နွုတ္ခမ္းေလးကိုခပ္သာသာ ဖိကိုက္လိုက္မိတယ္။ မနက္စာ စားခ်ိန္ဆိုေပမယ့္ ေရွာင္းေပါ္နဲ့ ရွားရွားပါးပါး ဖုန္းအဆက္သြယ္ရတာေလ။ အမွန္တိုင္းေျပာရရင္ သားရဲ့မ်က္နွာေလးကို ြကည့္လို့မဝေသး။
"ခင္ဗ်ား သားနဲ့ သမီးကို အရင္ ေက်ြးထားလိုက္!!!
"အင္းပါ ေနာက္ျပီး ကိုယ္က ကုမ္ပဏီလည္း သြားရဦးမွာဆိုေတာ့အရင္ဝိုက္ျပီေနာ္.."
"အင္း"
ရိေပါ္တစ္ေယာက္ ထမင္းစားခန္းထဲကေန လစ္ထြက္လာသလိုကေလးနွစ္ေယာက္နဲ့ က်န္ခဲ့သူ ေရွာင္းက်န့္ကလည္း ခ်စ္ရသူေက်ာျပင္ကိုြကည့္ရင္း ျပုံးစိစိ။
"ပါးပါး Breakfast မစားဘူးလားဗ်!!!
"စားတာ ေနာက္မွလုပ္လို့ရတယ္ ပါးပါးက သားကိုလြမ္းလို့ေလ.."
"သားလည္း လြမ္းေနတာ ပါးပါးရဲ့"
"သားက ငယ္ရုပ္ေပ်ာက္ေနျပီ တကယ္ေတာ့ မင္းကသာမင္းဒယ္ဒီနဲ့ အတူဆုံးဆိုတာ သိလား"
"ဖိုးဖိုးလည္း အဲ့အတိုင္းပဲ ေျပာတယ္.."
"အင္း!! ဒါနဲ့ သားဆီ ပါးပါးပို့ေပးတဲ့ ဓာတ္ပုံေတြေရာက္ရဲ့လား.."
ေရွာင္းေပါ္မွာ ခ်က္ခ်င္း မ်က္နွာတစ္ျပင္လုံး ရဲတြတ္လာရင္း
"ဟုတ္ကဲ့ ပါးပါး ေရာက္ပါတယ္!!
"အဲ့ကေလးက အသက္ျပည့္သြားျပီး ေနာက္ေတာ့ အျပင္မွာတစ္ေယာက္ထဲ ေနေနတာေလ သူ့ေမြးေန့ ေရာက္တိုင္းေဂဟာကို ျပန္လာျပီး ကေလးေတြနဲ့ အခ်ိန္ြဖုန္းေလ့ရွိတယ္!!
"သူ!! အေြခေန ေကာင္းရဲ့လား"
"ေကာင္းတယ္လို့ထင္တာပဲ သူအခ်ိန္ပိုင္းေတြလုပ္ေနတာဟိုတေလာကေတာင္ အျပင္မွာ သူနဲ့နွစ္ေယာက္ထဲေတြ့ြဖစ္ေသးတယ္ ပါးပါးကူညီမယ္ဆိုတာကို ယတိျပတ္ျငင္းလိုက္တယ္ေလ "
ရိေပါ္က သက္ျပင္းခ်ျပီး ေျပာတယ္။ ထိုအခါ ေရွာင္းေပါ္ရဲ့မ်က္ဝန္းေတြက ေဆြးေျမ့ရင္း
"သူပင္ပန္းေနမယ္ ထင္တယ္!!
"သား ဆန္ဒရွိရင္ သူ့ဖုန္းနံပါတ္ကို စုံစမ္းေပးရမလားဒီကိစ္စက ပါးပါးအတြက္ လြယ္တယ္ေနာ္.."
ေရွာင္းေပါ္ မ်က္လုံးေတြ တစ္လက္လက္ေတာက္ပလာေပမယ့္ခ်က္ခ်င္း ျပန္ညွိုးက်သြားတယ္။ ျပီးမွ
"ေနပါေစ ပါးပါး!!
"ဘာလို့လဲ သားလည္း သူ့ကို ေန့ေန့ညည သတိရေနတာမဟုတ္ဘူးလား ဒါဆို ဘာလို့တင္းခံေနရတာလဲ"
"ဟို... ဖိုးဖိုးက အဲ့ကိစ္စကို တားျမစ္ထားတယ္ ပါးပါးရဲ့"
"ဟမ္!!!
"စာမလိုက္နိုင္မွာ စိုးလို့တဲ့!!
ရိေပါ္ေြကာင္အမ္းေနတာကို ျမင္ေတာ့ ေရွာင္းေပါ္ကျပာျပာသလဲနဲ့...
"သူက သားေကာင္းဖို့ ေျပာေနတာပါ!!!
"အင္းပါ သားအဆင္ေျပရင္ ျပီးတာပါပဲ "
"ဟုတ္ကဲ့ ပါးပါး သားအဆင္ေျပရင္ သူ့ကိုဆက္သြယ္မွာပါပါးပါးက ဒီအတိုင္း ေစာင့္သာြကည့္ထားေပး.."
"အိုေခ!! ခ်စ္ရတဲ့ သားအတြက္ ခ်စ္ရတဲ့ပါးပါးကဒီေလာက္ေတာ့ လုပ္ေပးနိုင္ပါတယ္ဗ်ာ.."
သူတို့နွစ္ေယာက္ ျပိုင္တူ ရယ္မိြကျပီးေနာက္ ေရွာင္းေပါ္ကသက္ျပင္းခ်ရင္း သူ့ကို နွုတ္ဆက္လာေတာ့သည္။
"သား မအားေတာ့ဘူးဆိုလည္း ေနာက္မွ ပါးပါးတို့စကားေတြ အမ်ားြကီး ေျပာြကမယ္ေနာ္"
"အြန္း!!!
"ေရွာင္းေပါ္!!!
"ဗ်ာ.."
"ပါးပါးက သားကို ပိုခ်စ္တာေနာ္.."
ေရွာင္းေပါ္ရဲ့ အျပုံးေတြက ပိုထင္ရွားလာသည္။ ျပီးေနာက္ Phone Screen တစ္ခုလုံး အေမွာင္အတိ က်သြားေလ၏။ထိုအခါမွ ရိေပါ္ ထမင္းစားခန္းရွိရာကို ျပန္လာလိုက္တယ္..။သူေရာက္ေတာ့ သားနဲ့သမီးက ထိုေနရာမွာ ရွိမေနေတာ့ပါ။ကုမ္ပဏီသြားဖို့ျပင္ေနတဲ့ ေရွာင္းက်န့္ကိုပဲေတြ့ရေတာ့တယ္။
"ရိေပါ္!! ဟင္းေတြ ေအးကုန္ေတာ့မယ္ ျမန္ျမန္ေလး လာစား"
"အြန္း!!!
"သားနဲ့ ဘာေတြေျပာြဖစ္လဲ"
"ထုံးစံအတိုင္းပဲေပါ့!! ခင္ဗ်ားသိလား သားက ေတာ္ေတာ္ေလးြကည့္ေကာင္းလာတယ္"
"အင္း အဲ့ဒါ ကိုယ္နဲ့တူလို့ေလ.."
ရယ္ရင္းနဲ့ ထမင္းစားဖို့ လုပ္ေနတဲ့ ရိေပါ္ပါးကို အေနာက္ကေနတစ္ဖက္ဆီ နမ္းေလရဲ့။ ရိေပါ္ကေတာ့ အမ်ိုးသားကို မ်က္ေစာင္းထိုးရင္း
"သြားစမ္းပါ!! သားက ပိုေခ်ာတာ ခင္ဗ်ားက အိုေနျပီ!!
"သူက ကိုယ္နဲ့တူလို့ ေခ်ာတယ္ဆိုတာ ဝန္ခံရမွာရွက္မေနစမ္းပါနဲ့.."
"ခင္ဗ်ားနဲ့တူတယ္ဆိုေပမယ့္ က်ြန္ေတာ့္ DNAလည္းပါတယ္ဆိုတာ မေမ့နဲ့.."
"အဟား!! ဟုတ္ပါျပီ ဟန္နီရယ္ သူက ကိုယ္တို့ရဲ့သားပဲဟာ .."
"ခင္ဗ်ား ကုမ္ပဏီသြားမွာဆို.. သြားေတာ့ေလ!!!
"သြားမွာေပါ့ ဟန္နီစားလို့ျပီးတဲ့အထိ ေနေပးမယ္!!
ေျပာရင္းနဲ့ ေဘးခုံမွာ ဝင္ထိုင္တယ္။ ထုတ္မေျပာေပမယ့္ပီတိြဖာသြားေြကာင္း သူ့ရဲ့အျပုံးေတြက သက္ေသပင္။
"ဟန္နီ!!!
ေမးေထာက္ျပီး ြကည့္ေနသူ အမ်ိုးသားကို ဘာလဲဆိုတဲ့သေဘာနဲ့ ေမးဆတ္ျပေတာ့ ထိုအမ်ိုးသားက သူ့ကို နူးညံ့ျငင္သာစြာ ြကည့္ေနတာကို ျမင္လိုက္ရတယ္။
"ဟန္နီက သိပ္ခ်စ္ဖို့ ေကာင္းတာပဲကြာ အသက္၁၈နွစ္တုန္းကအတိုင္းပဲ သိရဲ့လားဟင္!!!
"အံမယ္!! အပိုေတြ မေျပာစမ္းပါနဲ့ ခင္ဗ်ားကေတာ့က်ြန္ေတာ့္မ်က္စိထဲမွာ အရမ္းအိုလာျပီ သိလား.."
ထိုအခါ အမ်ိုးသားက ျပာျပာသလဲနဲ့....
"ဘာ!!! ကိုယ္ ပါးေရေတြ တြန့္ေနျပီလား"
"ရား!! ဘာေတြ ေလ်ွာက္ေျပာေနတာလဲ.."
"အိုေနျပီဆို?
"အင္း.., အိုေပမယ့္ ေခ်ာတုန္း ခန့္တုန္းပဲ သိရဲ့လား အရူးရဲ့"
ထိုအခါမွ ေရွာင္းက်န့္ သက္ျပင္းခ်လိုက္တယ္။ ေတာ္ေသးတာေပါ့ ဟန္နီ မ်က္လုံးထဲမွာ ေခ်ာေနတုန္းပဲမလို့...
ျပုံးစိစိနဲ့ ထမင္းစားေနတဲ့ ရိေပါ္အနားကို ပိုတိုးပစ္လိုက္တယ္။ေနာက္ လက္တစ္ဖက္ကို အသာ ကိုင္ျပီး အြကည့္ခ်င္းဆုံကာ
"ဟန္နီ.."
"ေျပာစရာရွိေသးလို့လား.."
"ကိုယ္ အားြဖည့္ဖို့ လိုေနတာ သိရဲ့လားဟင္!!!
လက္ေခ်ာင္းထိပ္ေလးေတြကို အရူးတစ္ေယာက္လိုနမ္းေနတာမို့ ရိေပါ္ရင္ထဲလွပ္ခနဲ
"ဘာရယ္.. အားြဖည့္ဖို့ လိုေနတာတဲ့လား!!
"အင္း.. အဲ့ဒါေြကာင့္ ဒီည ဟန္နီနဲ့..."
ဆက္မေျပာလာခင္ အမ်ိုးသားရဲ့ ပါးစပ္ကို အလ်င္အျမန္ပိတ္ပစ္လိုက္တယ္။
"ဟန္နီ!!
"ခင္ဗ်ားရူးေနလား ဒီလိုစကားေတြကို လက္လြတ္စပယ္မေျပာရဘူးေလ"
"ကိုယ္.. ကိုယ္မေျပာပါဘူး"
"ဟြန့္!!
"ကိုယ္က ဟန္နီရဲ့ အထိေတြ့ကို လြမ္းလို့ေလ.. ေနာ္ညက်ရင္ ကိုယ္တို့.."
"အင္း.. အင္း!! လက္ခံတယ္လို့ ခင္ဗ်ားဆက္မေျပာနဲ့ေတာ့"
ရိေပါ္မ်က္နွာ ရဲတြတ္သြားသည္ကို တစ္စိမ့္စိမ့္ြကည့္ရင္းြကည့္လိုပင္မဝ။ ထိုစဉ္ တံခါးဝမွာ ေြကာင္ေြကာင္ြကီးရပ္ေနတဲ့ ကေလးနွစ္ေယာက္။ ထိုကေလးနွစ္ေယာက္ကိုသူတို့နွစ္ေယာက္လုံး သတိမထားမိ။
ဒယ္ဒီနဲ့ ပါးပါးမွာ အြကည္ဆိုက္ေနြကတာြဖစ္ျပီး သူတို့ေတြနားမလည္နိုင္သည့္ စကားတစ္ခ်ို့အား ေျပာေနြခင္းြဖစ္၏။ သို့ရာတြင္ နွစ္ဦးသားမွာ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ြကည့္လ်က္ လက္ခ်င္းတြဲ၍ လွစ္ခနဲ လွည့္ထြက္သြားြကသည္။ထိုအခ်ိန္ေကာင္းေလးကို ဖ်က္စီးလို့မြဖစ္....
.......................
bathrobe တစ္ထည္နဲ့ ရိေပါ္ကို ျမင္ရတာက သူ့အတြက္တကယ္ကို အသစ္အဆန္းြဖစ္ေန၍ ျမင္ျမင္ခ်င္း မ်က္ခုံးပင့္လိုက္မိတယ္။ ရိေပါ္ဟာလည္း ကုတင္ေပါ္ အသာထိုင္ရင္း ဇီးေရာင္Bathrobe တစ္ထည္နဲ့သာ ရွိေနကာ စီးကရက္ဖြာရင္း စီးကရက္အေငြ့ေတြြကားက သူ့ကို ြကည့္ေနသည္။
"မအိပ္ေသးဘူးလား.."
ေျပာလည္းေျပာ ရိေပါ္အနားကို တစ္လွမ္းခ်င္း ေလ်ွာက္လာလိုက္တယ္။ ထူးဆန္းလိုက္တာ ပုံမွန္ဆို ရိေပါ္က ဒီေလာက္ေနာက္က်တဲ့ အထိမေနဖူးဘူး။ ဒါေပမယ့္ ရိေပါ္မွာ တစ္ြခားအေြကာင္းျပခ်က္ တစ္ခုရွိလို့ြဖစ္မယ္ဆိုတာ ေတြးရင္း ဒီအတိုင္းပဲထားလိုက္တယ္။
"ေနာက္က်ေနျပီ .."
"အင္း က်ြန္ေတာ္လည္း အဲ့ဒါသိခ်င္တာ ေနာက္က်ေနျပီေလခင္ဗ်ားအခုမွ ျပန္လာတယ္ အဲ့ဒီေတာ့ က်ြန္ေတာ့္ကို ေြဖရွင္းခ်က္တစ္ခုေပးရမယ္လို့ မေတြးမိဘူးလား"
သူ အေပါ္ကုတ္ကို ခ်ြတ္ေနရင္း ရိေပါ္ကို တအံ့တဩ လွည့္ျပီးြကည့္လိုက္တယ္။ ထိုအခါ စူပုတ္ေနတဲ့ ထိုမ်က္နွာေလးကသူနဲ့အြကည့္ခ်င္းဆုံလာေတာ့ သူ့အေနနဲ့ မျပုံးပဲ မေနနိုင္ပါ။ လက္စသတ္ေတာ့ ေကာင္ကေလးက သူ့ကို တမင္ေစာင့္ျပီးရစ္ခ်င္ေနသည္ပဲ။
"ဟုတ္တယ္ ကေလးေလးရဲ့.. ဒီေန့ နည္းနည္းေနာက္က်သြားတာ"
သူ့အနားကို ကပ္ထိုင္ရင္း တစ္ကိုယ္လုံး သိမ္းက်ုံးဖက္ခံလိုက္ရတာမို့ သူ့မ်က္နွာခပ္ရဲရဲ ြဖစ္သြားသည္ကို ထိုလူြကီးကျမင္ဟန္မတူပါ။
"သားနဲ့သမီး အိပ္သြားျပီလား!!!
မ်က္နွာကို ဆြဲယူျပီး ပါးတစ္ဖက္အား ရြွတ္ခနဲ နမ္းရင္းေမးရသည္။
"အိပ္သြားျပီ.. ဟင္း!! ခင္ဗ်ားရဲ့ ကေလးေတြက အရမ္းဆိုးတယ္ သိလား.."
"ကေလးပါဆိုကြာ ဆိုးမွာေပါ့!!!
"က်ြန္ေတာ္ မနည္းေခ်ာ့ျပီး သိပ္လိုက္ရတယ္လို့ ေျပာတာ.."
နွုတ္ခမ္းစူရင္း တစ္ေန့တာ ကေလးေတြနဲ့ ြဖတ္သန္းခဲ့ရပုံေတြကိုရိေပါ္က အစခ်ီျပီးေျပာေတာ့လည္း သူ့မွာအသည္းယားလို့ပင္မဆုံးပါ။
"အဟင္း!! ေဆးလိပ္ေတြ ျပန္ေသာက္ေနတာလား!!!
သူ့ရဲ့ အသံအုပ္အုပ္ေြကာင့္ ရိေပါ္စကားစ ျပတ္ေတာက္သြားရတယ္။ ထိုအခါ ေရွာင္းက်န့္ရင္ခြင္ထဲကေန ထြက္ရင္း
"အင္း နည္းနည္းပါ ဘာလဲ.. ေသာက္လို့မရဘူးလား"
"သိပ္မေသာက္ေစခ်င္ဘူး အဲ့ဒါက က်န္းမာေရး ထိတယ္သိရဲ့လား.."
ပါးနွစ္ဖက္ကို ဖ်စ္လိုက္ေတာ့ စူေထာ္လာတဲ့ နွုတ္ခမ္းေလးကိုျပြတ္ခနဲ အသံျမည္ေအာင္ နမ္းပစ္လိုက္တယ္။
"အာ.. ခင္ဗ်ားလည္း ေသာက္တာပဲကို!!!
"မတူဘူးေလ ကိုယ္က လူြကီးြဖစ္ျပီ!!!
"ခြီး!!! ေရွာင္းက်န့္.. ခင္ဗ်ားေျပာတဲ့ ပုံစံက က်ြန္ေတာ္ကပဲကေလးက်ေနတာပဲ .."
"ကေလးပဲေလ.."
"အဲ့ကေလးက ၊ ကေလး၃ေယာက္ေတာင္ ရျပီေနာ္ ဟြန့္!!!
မခို့တရို့ ရယ္ရင္း ပက္ခနဲျပန္ေျပာလာသည့္သူေြကာင့္ သူလည္းေရးေတးေတးျပုံးရင္း ေကာင္ကေလးကို အိပ္ယာေပါ္ ဖိခ်ထားလိုက္တယ္။ ျပီးမွ အေပါ္စီးကေိ မ်က္ေတာင္ မခတ္တမ္းေငး၍ြကည့္ေနမိေတာ့သည္။
"ရိေပါ္!! ကိုယ္မင္းကိုနမ္းခ်င္တယ္ ရမလားဟင္"
ငုံ့ကိုင္းလာရင္း ေတာင္းဆိုလာေသာ သူကို ရိေပါ္ ျပုံးစိစ္ြဖင့္ြကည့္လိုက္ရင္း လည္ပင္းကို လက္နွစ္ဖက္ယွက္ျပီး ခ်ိတ္တြယ္မွုျပုရ၏။ မသိရင္ ထိုလူြကီးက ကိုယ့္ဆန္ဒေမးျပီးမွ လုပ္သလိုလိုနဲ့တကယ္တမ္း လက္မခံလည္း အတင္းဖက္နမ္းတာ အသိသာြကီး။
"မရပါဘူး ဒီေန့ ဘာမွလုပ္လို့မရဘူး!!
"တကယ္လား?
"အင္း!!
ေရွာင္းက်န့္က အျပုံးမပ်က္ Bathrobe ြကိုးကို ြဖည္ခ်လိုက္ေတာ့ ေကာင္ကေလးရဲ့ ြဖူဥေသာ ခန္ဓာကိုယ္ အစိတ္ပိုင္းတို့မွာထင္ရွားစြာ ေပါ္လာ၏။ ရမက္ခိုးေဝေနတဲ့ သူ့အြကည့္ေတြနဲ့ရိေပါ္ရဲ့ အြကည့္တို့မွာ ထပ္တူက်သြားရင္း ၊ ရင္ဘက္ေပါ္ကခ်ယ္ရီသီးေလးကို လက္မနဲ့ ဖြဖြကေလး ပြတ္မိသြားသည္။
"ဒီေနရာကို နမ္းမယ္ေလ.."
"မရဘူးဆို မရဘူး!! ခင္ဗ်ား အလုပ္ပင္ပန္းလာတယ္မဟုတ္လားဘယ္တုန္းကမ်ား ခင္ဗ်ားက နမ္းရုံနဲ့ျပီးခဲ့လို့လဲ.."
စကားအဆုံး ေရွာင္းက်န့္မွာ အသံထြက္ျပီး မရယ္ပဲမေနနိုင္ေတာ့။ အခ်စ္ကေလးေျပာတာ ဟုတ္ေတာ့လည္း ဟုတ္သည္ပဲ။ သူက ဘယ္ေလာက္ပင္ပန္းတဲ့ ေန့ပဲြဖစ္ပါေစ ဘယ္တုန္းကမ်ားနမ္းရုံေလာက္နဲ့ ျပီးခဲ့လို့လဲ။
"အလုပ္ပဲ ပင္ပန္းတာပါ အဲ့ကိစ္စကေတာ့ အသာေလးလုပ္နိုင္တယ္ မင္းမယုံရင္ စမ္းြကည့္မလား.."
"အာ.. က်ြန္ေတာ္ယုံတယ္ မစမ္းြကည့္ခ်င္ဘူး!!!
"ေနာက္က်သြားျပီ..."
"အမ္!!!
အေပါ္ကေန ဇြတ္အတင္း ဖိနမ္းလာသူေြကာင့္ ထိုလူြကီးရဲ့ ေအာက္မွာ ျပားျပားဝပ္သည္အထိ အနမ္းခံေနရျပီး ရုန္းလို့မရ။တကယ္တမ္းမွာေတာ့ အေပါ္စီးက ဖိနမ္းေနသူ ေရွာင္းက်န့္မွာသူ့ကို ရုန္းလို့ရေအာင္ အားသိပ္မသုံးထားေသာ္လည္း သူကရုန္းမထြက္ခ်င္တာဆို ပိုမွန္လိမ့္မယ္။
"အရမ္းြကမ္းလို့ မရဘူးေနာ္ သေဘာေပါက္လား!!
ေရွာင္းက်န့္ ရယ္သံမွာ တိုးဖြဖြ။ နွဖူးေလးတစ္ခ်က္ နမ္းရင္းေခါင္းတစ္ခ်က္ကို အသာညိတ္ျပသည္။ ျပီးေနာက္ သူ့မ်က္ဝန္းအြကည့္ေတြကို မ်က္ေတာင္မခတ္တမ္း အနီးကပ္ြကည့္ရင္း
"ကိုယ္မျပီးမခ်င္း ဟန္နီလည္း ထိန္းထားရမယ္ေနာ္"
ရိေပါ္မ်က္နွာ ခပ္ရဲရဲမွာ ေရွာင္းက်န့္ ရင္ခြင္ထဲ နစ္ျမွုပ္သည္အထိတိုးဝင္ ေပ်ာက္ကြယ္သြားေတာ့၏။
🌴🌴🌴
ခ်ိုေနလို့ ပ်င္းေနျပီလား မသိေပမယ့္ကိုယ္ကလည္း ခ်ိုရင္ မေရးတတ္ေတာ့ဘူးေနာက္တစ္ပိုင္းဆို ဇာတ္သိမ္းေပးမယ္ေနာ္ 🤟🤟🤟
There are no comments yet. Log in to be the first to leave a review!
![Dust Bones [Harry Styles]](https://fanficsread.net/media/fs-stories-1/1198/conversions/d040cfc2a6bb903a0f08894cfad08761.jpg)
