15(final)

ငါဆေးရုံတက်ရတဲ့နေ့မှာ gem ရဲ့အဖေနဲ့တွေ့ခဲ့ရသည်။

"ငါ့သားက အခု ငါပေးစားတဲ့ မိန်းကလေးနဲ့ဘဲ လက်ထပ်တော့မှာမို့လို့ မင်းနဲ့ဘာမှမသက်ဆိုင်တော့ဘူး"

"ကျတော် မယုံဘူး ဦးလေး"

"မင်းမယုံလဲမတတ်နိုင်ဘူးလေ ဒီမှာကောင်လေး ငါ့သားက ယောကျာ်းတယောက်ကိုယူမယ်ထင်နေလား မင်းက သူအပျင်းပြေလာကစားတဲ့ ကစားကွင်းသာသာပါဘဲ"

"......"

"ဒီအိမ်ကနေတော့ မင်းအခုချက်ချင်းထွက်သွားပေးပါ ငါ့သားနဲ့ချွေးမအတွက်မို့လို့"

ငါ့မျက်ရည်တွေဝဲစပြုလာတော့ ဦးလေးက မဲ့ပြုံး ပြုံးကာ ထွက်သွားသည်။

ငါမျော်လင့်ချက်ကြီးစွာနဲ့ gem ကိုစောင့်နေပေမဲ့လဲ ထိုနေ့ကစပြီး gemရဲ့အရိပ်အယောင်ကအစရှာမတွေ့ခဲ့သလို ငါမငိုခဲ့ရတဲ့ နေ့ဆိုတာကလဲမရှိခဲ့ဘူး။

ငါ ထိုအိမ်ကထွက်လာခဲ့ပြီး အရင်ကနေခဲ့တဲ့ အိမ်မှာဘဲ ပြန်နေဖြစ်ခဲ့သည်။

ဒီအိမ်ဖြစ်ဖြစ် ဟိုအိမ်ဖြစ်ဖြစ် ဘယ်နေရာမှာမဆို Gem နဲ့အမှတ်တရတွေရှိနေတာမို့ မေ့ပျောက်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါ။

ဒီကြားထဲ အမည်မသိတဲ့ ဖုန်းတခုကနေ gem နဲ့မိန်းခလေးတယောက်နဲ့ပုံတွေလာလာပို့သေးတယ် မိန်းခလေးရဲ့ပုံကတော့ ဝါးထားလို့သေချာမမြင်ရပါ။

ထားသွားတဲ့ လူနဲ့ ကျန်ခဲ့တဲ့ လူနဲ့ဘယ်သူကပိုခံစားရတယ်လို့ထင်လဲ...?

ငါ့ အတွက်တော့အဖြေက ကျန်ခဲ့ရတဲ့လူပေါ့

မင်းဘက်ကစချစ်ပြီး နာကျင်ရတဲ့လူက ဘာလို့ငါ ဖြစ်နေရတာလဲ။

Winny တို့ရဲ့ဖေးမမှုနဲ့အတူ ကျောင်းပြန်တက်ကာ အာဏာရှိမှ ဘောင်ဝင်နိုင်တဲ့လောကကြီးကို အနိုင်ယူဖို့ စာကိုဖိလုပ်ကာ အမှတ်ကောင်းကောင်းရအောင် ယူပြီး နာမယ်ကြီးတက္ကသိုလ်တခုမှာဝင်တက်နိုင်ခဲ့သည်။

ကျောင်းပြီးသွားတော့လဲ သူ့ရဲ့ကျောင်းမပြီးသေးတဲ့ လင်တော်မောင်ကို နေ့တိုင်းကျောင်းကနေသွားကြိုသည့် winny နောက်ကိုလဲလိုက်ပေးရသေးသည်။

သူတို့ကျောင်းပြီးပြီး satang က second year winny က fourth year မှာသူတို့မိဘတွေက လက်ထပ်ပေးဖို့ကိုစီစဉ်ကြတယ်။ငါ နားမလည်ဘူး သူတို့အသက်ပြည့်ကာစဘဲရှိသေးတာကို ဘာလို့လက်ထပ်အုန်းမှာလဲ။

ငါ သူတို့ကိုမေးကြည့်တော့ satang က နိုင်ငံခြားမှာ စာသွားသင်မှာမို့လို့တဲ့။အဲ့ဒါများ သူပြန်လာတဲ့အထိစောင့် ဆိုတော့လဲ မင်းနဲ့ gemini လိုမဖြစ်ချင်ဘူးတဲ့လေ...မနေနိုင်ရင် မနေနိုင်ဘူးပေါ့။

Winny တက္ကသိုလ်ပြီးတော့ သူတို့လက်ထပ်ခဲ့ကြတယ်။satang က third year ပေါ့။ဒါပေမဲ့ ငါမသိခဲ့ဘူး။ထိုနှစ်ယောက်ရဲ့ လက်ထပ်ပွဲမှာ ငါ တွေ့ချင်နေသူကိုပြန်တွေ့ရမယ်လို့....____________________အဲ့နေ့ညက gemini ကို ထားခဲ့တဲ့ကိစ္စနဲ့ပတ်သတ်ပြီး satang က သူ့ သူငယ်ချင်း US မှာဘယ်လောက်ထိဖြစ်ခဲ့ကြောင်း ကျောင်းတဖက်နဲ့အလုပ်တွေဘယ်လိုလုပ်ခဲ့ရလဲပြောကာ ရန်တွေတွေ့နေလို့ winny က ဘေးကနေဝင်ထိန်းပေးရသေးသည်။

Gemini မှာ အိမ်ထောင်မရှိဘူး ဆိုတဲ့ကိစ္စ အခုမှသိရပြီး winny ကိုမင်းဘာလို့မပြောတာလဲဟု ရန်တွေ့တော့ ဇာတ်ကြောင်းကရှည်တော့ ပြောဖို့ပျင်းတယ် ဆိုပြီး ပြန်ပြောလို့ ငါ နှစ်ကောင်လုံးကို အိမ်ကနေနှင်ထုတ်ပလိုက်သည်။

ဒါဆို ဒီကြားထဲ ငါသိထားတာတွေက စောက်တလွဲတွေဘဲပေါ့။ချက်ချင်းပြေးကာ ငါခုနက နှင်ထုတ်လိုက်တဲ့ နှစ်ကောင်ဆီကနေ gemini ရဲ့ လိပ်စာကိုသွားတောင်းလိုက်သည်။

"မင်းကို ငါ့ဖင်ဘဲပေးမယ် အသေးကောင်"

Satang က စိတ်တွေတိုနေတာကြောင့် လိုချင်တဲ့ ကားအသစ်ဝယ်ပေးဟု ငါ ဂျင်းကျွေးလိုက်ပြီး မနည်းတောင်းလိုက်ရသည်။

စိတ်ကမပြေသေးတာကြောင့် company လိပ်စာဘဲရခဲ့သည်။company ရလဲမဆိုးပါဘူးဟု တွေးကာ အိမ်ထဲဝင်ကာ ရေချိုးပြင်ဆင်ပြီး ထွက်လာလိုက်သည်။

Company ထဲရောက်တော့ ဝန်ထမ်း အမတစ်ယောက်က ကြိုချိန်းထားတာမရှိရင် တွေ့လို့မရပါဘူးရှင့် ဆိုပြီးအတင်းနှင်ထုတ်နေလို့ အကျပ်ရိုက်ရပြန်ပြီ။

"ခနတောင်မရဘူးလား အမ"

"မရလို့ပါ မောင်လေးရဲ့ သူဌေးမအားလို့ပါ"

"အဲ့ဒါဆို မနက်ဖြန်...."

"Fourth!!"

ဒါ gemini အသံလဲမဟုတ်ပါဘူး။လှည့်ကြည့်လိုက်မှ အဒေါ်ကြီးတယောက်ဘဲ။လုံးဝ သူဌေးတယောက်လိုပုံမျိုးဘဲ။

"ကျတော့်ကိုသိလို့လားဗျ"

"Fourth မလား သားလေး အန်တီက gemini ရဲ့ အမေပါ အခု gemini ကိုလာတွေ့တာမလား"

"ဟုတ် ဟုတ်တယ်ဗျ"

"လာ အန်တီ့နောက်လိုက်ခဲ့" ဟု ခေါ်ကာ ထိုဝန်ထမ်းကို ဒါ နင့်သူဌေးရဲ့ယောကျာ်း ဟုပြောတဲ့အသံကိုလဲ ငါကြားလိုက်ရသည်။

ငါ ရှက်လွန်းလို့ မျက်နှာကိုအောက်ငုံထားလိုက်သည်။

"Gemini ကခနနေအစည်းအဝေးပြီးပါပြီ။အယ် သား ဘာလို့မျက်နှာကအောက်ငုံ့ထားတာလဲ"

"ဟို..အန်တီက ကျတော်တို့အကြောင်းသိနေတာလား"

"သိတာပေါ့ သူ့ကိုထိုင်းကို အန်တီကိုယ်တိုင်ဘဲပြန်လာပို့ပေးခဲ့တာပါ"

Gemini ရဲ့အမေရဲ့ ဖော်ရွေတဲ့ဆက်ဆံမှုကြောင့် ငါတို့ ခနလေးအတွင်းမှာဘဲ ခင်မင်မှုရသွားသည်။ခနကြာတော့ gemရဲ့အမေက ခနဆိုကာ ငါ့ကို ရုံးခန်းထဲစောင့်ခိုင်းလေသည်။

"အန်တီကလဲ ကြာလိုက်တာ.."

ငါ ခပ်တိုးတိုးငြီးတွားလိုက်တုန်း ရုံးခန်းတံခါးရှေ့က အသံထွက်လာသည်။

"ဟာ အမေကလဲ သား မတွေ့ချင်ဘူးလို့ပြောပြီးပြီလေ"

ထိုအသံနဲ့အတူ တံခါးဟာပွင့်လာသည်။

"ဟင် ဟန်နီ..."

"အော် သားမတွေ့ချင်ဘူးဆိုလဲ အမေ ခေါ်သွားပေးမယ်"

"မဟုတ်ဘူး အမေ သားတွေ့ချင်တယ်"

ဝှီးချဲပေါ်ကနေ ခုန်ဆွခုန်ဆွနဲ့ gem ဟာပြောနေသည်။သူ့ အမေကတော့ ငါတို့နှစ်ယောက်ကို ထားခဲ့ကာ ထွက်သွားသည်။

အခုအခန်းထဲမှာ ငါတို့နှစ်ယောက်ထဲပင်။

"ဟန်နီ ကိုယ့်ဆီပြန်လာတာလား"

"ငါ မင်းကိုတောင်းပန်ချင်လို့ပါ"

"ဘာအတွက်လဲ"

"ဟို...အဲ့နေ့က မင်းကိုငါထားခဲ့မိလို့လေ"

"တောင်းပန်တယ်ဆို ပြန်တွဲပေး"

"ဟမ်..."

"ပြန်တွဲပေးလို့ ကိုယ်တို့ပြန်တွဲကြရအောင်"

"Gem...အဲ့ဒါက"

"ဟုတ်ပါတယ် ပြန်တွဲလိုက်နော် သား"

Gemini ရဲ့အမေက တံခါးဖွင့်လာပြီး ပြောလေသည်။

"အယ်...အဲ့ဒါက.."

ငါ ကြောင်နေတုန်း သူနာပြုဆိုသူက ဝင်လာသည်။ gem ရဲ့ခြေထောက်အတွက်လမ်းလျှောက်ပေးဖို့တဲ့။

"Fourth! သားကူပေးလိုက်လေ"

"ဗျာ"

"ဟုတ်တယ် ဟန်နီ ကိုယ့်ကိုကူပေးမယ်မလား"

"ဟုတ်ပြီလေ လာ"

အိမ်ကိုအရင်ပြန်ရမယ် ဆိုတာကြောင့် ငါ gem ကို အိမ်ကိုခေါ်လာလိုက်သည်။

ငါပထမဆုံးရောက်ဖူးတဲ့ ငါ ချစ်ရသူရဲ့ အိမ်။

ခွဲခြားရင်လဲခွဲခြားချင်စရာကောင်းလောက်အောင် သူ့အိမ်နဲ့ငါ့အိမ်က နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လိုက်ရင် တော်တော့်ကိုကွာခြားလွန်းတယ်။

"ဟန်နီ ဘာရပ်ကြည့်နေတာလဲ"

အိမ်ကိုစိုက်ကြည့်နေတဲ့ ငါ့ကို gem ကအထဲဝင်ဖို့သတိပေးသည်။အိမ်ထဲဝင်လိုက်တော့ အလုပ်သမားတွေကိုလဲတွေ့ရသည်။အိမ်ကြီးက အရမ်းကိုကျယ်သည်။

"ဟန်နီ လာ ကိုယ့်ကိုတွဲ"

Gem ကို ဝှီးချဲပေါ်ကနေ တွဲလိုက်ပြီး လမ်းလျှောက်ဖို့ကူပေးရသည်။

ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း လာပြီးကူညီပေးဖို့ gem ကော gem အမေက အကူအညီတောင်းထားတာမို့ ငါ နေ့တိုင်း လာကူပေးဖြစ်သည်။

Gem ခြေထောက်ရဲ့အခြေအနေက တော်တော်ကိုတိုးတက်လာသည်။ငါ မတွဲရင်တောင် ချိုင်းထောက်နဲ့ထောက်ပြီးလမ်းလျှောက်သည်။

ငါမလာဖြစ်ရင် ငါ့အိမ်အထိ ကားနဲ့လာခေါ်သည်။အဲ့လိုနဲ့ဘဲ ငါ ကိုယ်တိုင်တောင်သတိမထားမိဘဲ ဒီအိမ်ကို လာလာနေမိတာ လအတော်ကြာပြီ။gem ရဲ့ခြေထောက်က အကောင်းအတိုင်းဖြစ်နေပြီ တချက်တချက်တော့ ထော့သေးသည်။

ဒီလောက်ဆိုရပြီမလား? ငါသွားဖို့မလိုတော့ဘူးလေ။အလုပ်လုပ်ရမဲ့ အရွယ်လဲရောက်ပြီမို့ မနက်ဖြန် အင်တာဗျူးသွားဖြေဖို့ပြင်လိုက်သည်။

"ဟာ ချီး လန့်လိုက်တာ"

အိပ်ဖို့ပြင်မလို့လုပ်တုန်း ငါ့ကုတင်ပေါ် ရောက်နေတဲ့ winny ကိုမြင်ကာ ငါလန့်သွားသည်။

သူ့လင်က နိုင်ငံခြားရောက်သွားပြီး ဖုန်းတကော တောင်မဆက်တော့ ငါ့အိမ်လာပြီး သောင်းကျန်းနေသည်။အချစ်ကို မွှန်နေကြတာ..

ဒီကြားထဲ သူ့လင်က ပြောထားတဲ့ ကား မဝယ်ပေးလို့ လေဆိပ်မှာရန်တွေ့သေးသည်။

ထို မွှန်နေတဲ့ကောင်ကြောင့် ငါ ကုတင်အောက်မှာဘဲ ဝင်အိပ်ရတော့သည်။ငါ မအိပ်ခင် တချက်လောက် ဆောင့်ကန်လိုက်သေးသည်။_____________________*တီ တီ တီ*

မြည်နေတဲ့ နှိုးစက်ကိုပိတ်ကာ အင်တာဗျူးသွားဖြေဖို့ ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ငါ ရေချိုးပြီးထွက်လာတာတောင် ကုတင်ပေါ်မှာသေနေသေးတဲ့ winny ကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းတချက်ချရင်း အိမ်မှာရှိသမျှ လိုက်ကာတွေ ပြတင်းပေါက်တွေအကုန်ဖွင့်ပေးထားလိုက်သည်။

နားငြီးပြီး လန့်နိုးပါစေ....

ရှိစုမဲ့စုလေးနဲ့ ဝယ်ထားတဲ့ကားလေးနဲ့ company ကိုထွက်လာခဲ့သည်။company မှာ အင်တာဗျူးဖြေဖို့စောင့်ရင်း သူလာဖြေတဲ့နေ့မှ ceo ကိုယ်တိုင်ရောက်လာသည်။ceo က ငယ်သာငယ်တာ အရမ်းကြောက်ဖို့ကောင်းသည်တဲ့လေ။

တော်တော် ကံဆိုးတဲ့ ငါပါလား။

ငါ့အလှည့် ရောက်တာနှင့် ဘုရားစာအမြန်ရွတ်ကာ ပြထားတဲ့ အခန်းထဲဝင်လိုက်သည်။

အင်တာဗျူးဖြေတဲ့ အခန်းက သားနားလိုက်တာ။ ceo ရုံးခန်းကျနေတာဘဲ။ငါ လျှောက်ကြည့်နေတုန်း ceo ဆိုတဲ့ လူက နောက်လှည့်ထိုင်နေရာနေက ငါ့ဘက် လှည့်လာသည်။

"Gemini.."

CEO ဆိုတာ gemini ဘဲဟ! အဲ့လောက်တောင် ဖူးစု ပါနေလို့ ပြန်ပြန်တွေ့နေရတာလား။

"ဒါက မင်းရဲ့ company လား"

"ဒါပေါ့"

"မင်းဒါတွေကိုဦးစီးနေရတာ ကျောင်းကကော?"

"ကိုယ်တက်နေတုန်းပါ"

"အခုဘာလို့ကျောင်းမသွားတာလဲ"

"ဒီကို ဟန်နီ လာမယ်ဆိုလို့လေ ကိုယ့်ကိုထားခဲ့တဲ့လူ"

Gem ကထိုင်ခံကနေ ထကာ ငါ့နားကိုကပ်လာသည်။

"ငါ ဘယ်မှာမင်းကိုထားခဲ့လို့လဲ"

"ဘာလို့ရောက်မလာတာလဲ အိမ်ကို"

"ငါတရက်ဘဲမလာဖြစ်တာပါကွာ"

"ကိုယ်အရမ်းလွမ်းနေတာ"

"ပိုလိုက်တာ ငါအလုပ် လုပ်ချင်လို့"

"ဟုတ်ပြီ ကိုယ် ဟန်နီ့ကိုအလုပ်ခန့်ပေးမယ်"

"တကယ်လား"

"ဒါပေါ့ ကိုယ့်အတွင်းရေးမှုးအနေနဲ့"

"ဟမ်..."

"ငြင်းလို့မရဘူးနော် ဟန်နီ ငြင်းရင် ဟန်နီအလုပ်လုပ်လို့မရအောင် လုပ်ပလိုက်မှာ"

ထိုစကားနဲ့ကို မယုံဘဲ ငါ ငြင်းကာ တခြား company တွေမှာ အလုပ်သွားလျှောက်တော့ ငါ့ကို ဘယ်သူ့မှလက်မခံပေ။သူအဲ့လောက်တောင် အာဏာရှိတာလား?

နောက်ဆုံး ငါ သူ့ရဲ့အတွင်းရေးမှူးအဖြစ်နဲ့ဘဲ လုပ်လိုက်ရတော့သည်။

အတွင်းရေးမှုးဆိုပြီး သူ့ဘေးမှာ မတ်တပ်ကြီးရပ်နေရတာ ဘာမှလဲမလုပ်ရပါဘူး။နေတိုင်း ခြေထောက်ညောင်းတာဘဲ ရှိတယ်။

"Gemini"

"Gem လို့ဘဲခေါ်"

ဖိုင် တွေကိုလက်မှတ်ထိုးနေရင်း ပြန်ပြောသည်။

"ငါ ညောင်းနေပြီ မင်းငါ့ကိုခိုင်းစရာဘာမှမရှိရင်လဲ အလုပ်ထုတ်ပေး ငါ တခြားမှာသွားလုပ်မယ်"

စိတ်တိုတိုနဲ့ပြောလိုက်တော့ gem ဟာ ငါ့ကိုလှည့်ကြည့်လာသည်။နက်ကတိုင်ကို ဖြေလျော့ကာ ငါ့နား တဖြေးဖြေးကပ်လာသည်။

"Gem..."

"အခုထိသဘောမပေါက်ဘူးလား ဘာလို့ ကျတော်က ဟန်နီ့ကို ဘေးမှာခေါ်ထားတာလဲဆိုတာ"

"မင်း ငါနဲ့ပြန်တွဲချင်လို့မလား"

"သိရင် အဖြေပြန်ပေးလေ"

ခါး အထက်သို့ရောက်လာတဲ့ gem ရဲ့လက်တွေ..ငါ ရှက်လို့ သေမှာဘဲ။

"အင်း တွဲမယ် ငါတို့ပြန်တွဲကြမယ် အွန့်"

အနမ်းတွေ နှုတ်ခမ်းပါးထက် ရောက်မလာခင် gem ရဲ့ အပြုံးကို ငါ တွေ့လိုက်ပါသည်။

ခန္ဓာကိုယ်ကို ပွတ်သပ်ရင်း gem ဟာ ငါ့ကို စားပွဲပေါ် တင်လိုက်ရင်း ဆက်တိုက်နမ်းနေသည်။

အနမ်းတွေက နှုတ်ခမ်းကနေ တဆင့် လည်ပင်းပေါ်သို့ရောက်သွားသည်။

"Gem..မ မ ကိုက်နဲ့"

*ဒေါက် ဒေါက် ဒေါက်*

အပြင်က တံခါးခေါက်သံကြားတော့ gem က စုပ် တချက်သက်ကာ နေရာတွင်ပြန်ထိုင်လိုက်သည်။

ထိုဝန်ထမ်းကောင်လေးလာပေးတဲ့ ဖိုင်ကို ဖတ်ကာ gem က ထိုင်ခံကိုထုချလိုက်သည်။

"အကုန်မှားနေတယ် အစကပြန်လုပ်ခဲ့"

"ဟုတ်ကဲ့ခမျ"

ထိုကောင်လေးမှာ ကြောက်ကြောက်လန့်လန့်ဖြင့် ဖိုင်လေးကိုယူကာ အမြန်ထွက်သွားခဲ့သည်။

"သနားပါတယ်"

Gem က ငါ့လက်ကိုဆွဲကာ သူ့ပေါင်ပေါ်ထိုင်စေသည်။

"သူ့ကိုသနားမဲ့အစား ကျတော့်ကိုသာ သနားစမ်းပါ"

နှုတ်ခမ်းပါးတွေက ငါ့နှုတ်ခမ်းထက်ရောက်လာတော့ ငါ တွန်းဖယ်မိသည်။

"တော်..တော်ပြီ"

"ဘာလို့လဲ"

"ဒါ ရုံးခန်းကြီး"

"ကျတော့်ခွင့်ပြုချက်မရဘဲ ဘယ်သူလာနိုင်မှာမို့လို့လဲ"

"တော်ပြီ gem!"

လေသံမာမာလေး ပြောလိုက်မှ ပါးကိုတချက်နမ်းကာ လွှတ်ပေးသည်။

"ညောင်းနေတယ်ဆို ဟိုနားမှာထိုင်"

သူ့ရုံးခန်းမှာရှိတဲ့ ဆိုဖာခုံပေါ်လက်ညိုးထိုးပြသည်။

"ငါတကယ် ဘာအလုပ်မှမလုပ်ရဘူးလား"

"ကျတော့်ရီးစားက ဘာအလုပ်မှလုပ်စရာမလိုပါဘူး"

"ဒါပေမဲ့ ငါကလုပ်ချင်တယ်လေ"

"ကျတော့် ရီးစားဘဲလုပ်နေစမ်းပါ"

ငါ ရီလိုက်ရင်း ဆိုဖာပေါ်ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။ကြာလာတော့ ပျင်းလာကာ ငါ မနေနိုင်ဘဲ အိပ်ပျော်သွားသည်။

"ဟန်နီ ပြန်ကြမယ်"

ဆိုဖာပေါ်မှာ ကွေးကွေးလေးအိပ်နေတဲ့ ဟန်နီကို ငါ ပွေ့ချီလိုက်ကာ အိမ်ကိုခေါ်လာလိုက်သည်။compay ကလူတွေကိုလဲ ကြေငြာပြီးသားဖြစ်တာပေါ့

ငါ့အခန်းထဲက ကုတင်ပေါ် ဖြေးဖြေးချင်းချပေးကာ အိပ်နေသည်ကို ထိုင်ကြည့်နေမိသည်။

"ဒီလိုမြင်ရဖို့ ဘယ်လောက်စောင့်ခဲ့ရလဲ အရမ်းလွမ်းနေခဲ့တာ"

"ငါကောဘဲ"

အိပ်နေရာမှ မျက်လုံးလေးကပွင့်လာကာ ငါ့အား ပြန်ပြောသည်။

"ဟန်နီ"

"ဗျာ"

"ကျတော့်ကို ချစ်လား"

"ချစ်တယ် ငါ မောင့်ကိုချစ်တယ်"

"မောင်? ဟန်နီ ထပ်ခေါ်လို့ရလား"

ငါ ထပ်တောင်းဆိုတော့ ဟန်နီက ရှက်ကာ ဆန့်ကျင့်ဘက်ကိုလှည့်သွားသည်။

"မရဘူး မရဘူး"

"ဟာ ဟန်နီကလဲဗျာ ထပ်ခေါ်ပါလို့"

ငါ့ ဘက်ကမရပ်မနားတောင်းဆိုတော့မှ မျက်နှာလေးကို အုပ်လိုက်ပြီး ထပ်ခေါ်သည်။

"မောင်"

ငါ့ရီးစားက တကယ်ချစ်စရာလေး

"ချစ်လိုက်တာ..အရမ်းချစ်တာမို့လို့ မထားခဲ့ပါနဲ့"

"ငါလဲ အရမ်းချစ်တာမို့လို့ မထားခဲ့ပါနဲ့"

ဒီတကြိမ်တော့ ငါ ယုံကြည်ပါသည်။ငါတို့ ထပ်ခွဲခွါတော့မှာမဟုတ်တော့ဘူးလေ။

ငါတို့ အကြည့်တွေကနေ စကားပြောကာ အနမ်းတွေစတင်လိုက်သည်။

"ခွင့်ပြုမယ်မလား"

တဖက်က ခေါင်းငြိမ့်ပြတာမို့ လုပ်လက်စအလုပ်တွေ ဆက်လိုက်သည်။

နမ်းနေရင်း အကျီတွေကိုချွတ်ပေးကာ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ပွတ်သတ်ရင်း ရင်ဘတ်ကို နမ်းရှိုက်လိုက်သည်။

"မောင်...အ့"

တချက်တချက် ကြားရတဲ့ အသံပိစိလေးကြောင့် စိတ်ထဲက ပိုကြမ်းချင်လာမိသည်။

အောက်ပိုင်းကိုဆင်းကာ တင်ပါးတွေကို ဆုပ်နယ်လိုက်တော့ ထိုအသံပိစိလေးရဲ့ပိုင်ရှင်က ရပ်ဖို့တောင်းဆိုလာသည်။

ဒီအချိန်မှရပ်လိုက်ရင် ငါ ဘယ်လိုလူဖြစ်သွားမလဲ?

အောက်ပိုင်းကိုချွတ်ကာ ငါ့အရာအားထည့်ကာ စတင်လှုပ်ရှားတော့ အသံပိစိက ပိုမိုကျယ်လာသည်။

"Gem..ရပ်ပေးပါ"

"ခနဘဲ နာမှာနော်"

"မရဘူးလို့ အ့"

ငါ ဖြေးဖြေးချင်း လှုပ်ရှားပေးပြီး မနာအောင် ပြုလုပ်ပေးရသည်။

ငါ့အောက်က အကောင်ပေါက်စက နာလို့ ထွန့်ထွန့်ကိုလူးနေ၍ ငါ အတင်းချုပ်ကာ ဆက်လုပ်ရသည်။

"နာတယ်လို့ gemini!!"

ထိုအကောင်ပေါက်က ဆက်တိုက် ငိုယိုနေတာကြောင့် ငါလုံးဝ ရပ်ပစ်ချင်စိတ်မရှိခဲ့ပါ။ထိုအတိုင်း ပုံစံအမျိုးမျိုးဖြင့် ငါမနက်အထိသောင်းကျန်းခဲ့သည်။_____________________အစားခံရရင်း ပြီးသွားပါပြီ🤭

29.7.2024အဆုံးထိဖတ်ပေးတာ ကျေးဇူးအထူးတင်ပါတယ်ဗျ

Zawgyi

ငါေဆး႐ုံတက္ရတဲ့ေန႔မွာ gem ရဲ့အေဖနဲ႔ေတြ႕ခဲ့ရသည္။

"ငါ့သားက အခု ငါေပးစားတဲ့ မိန္းကေလးနဲ႔ဘဲ လက္ထပ္ေတာ့မွာမို႔လို႔ မင္းနဲ႔ဘာမွမသက္ဆိုင္ေတာ့ဘူး"

"က်ေတာ္ မယုံဘူး ဦးေလး"

"မင္းမယုံလဲမတတ္နိုင္ဘူးေလ ဒီမွာေကာင္ေလး ငါ့သားက ေယာက်ာ္းတေယာက္ကိုယူမယ္ထင္ေနလား မင္းက သူအပ်င္းေျပလာကစားတဲ့ ကစားကြင္းသာသာပါဘဲ"

"......"

"ဒီအိမ္ကေနေတာ့ မင္းအခုခ်က္ခ်င္းထြက္သြားေပးပါ ငါ့သားနဲ႔ေခၽြးမအတြက္မို႔လို႔"

ငါ့မ်က္ရည္ေတြဝဲစျပဳလာေတာ့ ဦးေလးက မဲ့ျပဳံး ျပဳံးကာ ထြက္သြားသည္။

ငါေမ်ာ္လင့္ခ်က္ႀကီးစြာနဲ႔ gem ကိုေစာင့္ေနေပမဲ့လဲ ထိုေန႔ကစၿပီး gemရဲ့အရိပ္အေယာင္ကအစရွာမေတြ႕ခဲ့သလို ငါမငိုခဲ့ရတဲ့ ေန႔ဆိုတာကလဲမရွိခဲ့ဘူး။

ငါ ထိုအိမ္ကထြက္လာခဲ့ၿပီး အရင္ကေနခဲ့တဲ့ အိမ္မွာဘဲ ျပန္ေနျဖစ္ခဲ့သည္။

ဒီအိမ္ျဖစ္ျဖစ္ ဟိုအိမ္ျဖစ္ျဖစ္ ဘယ္ေနရာမွာမဆို Gem နဲ႔အမွတ္တရေတြရွိေနတာမို႔ ေမ့ေပ်ာက္ဖို႔ဆိုတာ မျဖစ္နိုင္ပါ။

ဒီၾကားထဲ အမည္မသိတဲ့ ဖုန္းတခုကေန gem နဲ႔မိန္းခေလးတေယာက္နဲ႔ပုံေတြလာလာပို႔ေသးတယ္ မိန္းခေလးရဲ့ပုံကေတာ့ ဝါးထားလို႔ေသခ်ာမျမင္ရပါ။

ထားသြားတဲ့ လူနဲ႔ က်န္ခဲ့တဲ့ လူနဲ႔ဘယ္သူကပိုခံစားရတယ္လို႔ထင္လဲ...?

ငါ့ အတြက္ေတာ့အေျဖက က်န္ခဲ့ရတဲ့လူေပါ့

မင္းဘက္ကစခ်စ္ၿပီး နာက်င္ရတဲ့လူက ဘာလို႔ငါ ျဖစ္ေနရတာလဲ။

Winny တို႔ရဲ့ေဖးမမွုနဲ႔အတူ ေက်ာင္းျပန္တက္ကာ အာဏာရွိမွ ေဘာင္ဝင္နိုင္တဲ့ေလာကႀကီးကို အနိုင္ယူဖို႔ စာကိုဖိလုပ္ကာ အမွတ္ေကာင္းေကာင္းရေအာင္ ယူၿပီး နာမယ္ႀကီးတကၠသိုလ္တခုမွာဝင္တက္နိုင္ခဲ့သည္။

ေက်ာင္းၿပီးသြားေတာ့လဲ သူ႔ရဲ့ေက်ာင္းမၿပီးေသးတဲ့ လင္ေတာ္ေမာင္ကို ေန႔တိုင္းေက်ာင္းကေနသြားႀကိဳသည့္ winny ေနာက္ကိုလဲလိုက္ေပးရေသးသည္။

သူတို႔ေက်ာင္းၿပီးၿပီး satang က second year winny က fourth year မွာသူတို႔မိဘေတြက လက္ထပ္ေပးဖို႔ကိုစီစဥ္ၾကတယ္။ငါ နားမလည္ဘူး သူတို႔အသက္ျပည့္ကာစဘဲရွိေသးတာကို ဘာလို႔လက္ထပ္အုန္းမွာလဲ။

ငါ သူတို႔ကိုေမးၾကည့္ေတာ့ satang က နိုင္ငံျခားမွာ စာသြားသင္မွာမို႔လို႔တဲ့။အဲ့ဒါမ်ား သူျပန္လာတဲ့အထိေစာင့္ ဆိုေတာ့လဲ မင္းနဲ႔ gemini လိုမျဖစ္ခ်င္ဘူးတဲ့ေလ...မေနနိုင္ရင္ မေနနိုင္ဘူးေပါ့။

Winny တကၠသိုလ္ၿပီးေတာ့ သူတို႔လက္ထပ္ခဲ့ၾကတယ္။satang က third year ေပါ့။ဒါေပမဲ့ ငါမသိခဲ့ဘူး။ထိုႏွစ္ေယာက္ရဲ့ လက္ထပ္ပြဲမွာ ငါ ေတြ႕ခ်င္ေနသူကိုျပန္ေတြ႕ရမယ္လို႔....____________________အဲ့ေန႔ညက gemini ကို ထားခဲ့တဲ့ကိစၥနဲ႔ပတ္သတ္ၿပီး satang က သူ႔ သူငယ္ခ်င္း US မွာဘယ္ေလာက္ထိျဖစ္ခဲ့ေၾကာင္း ေက်ာင္းတဖက္နဲ႔အလုပ္ေတြဘယ္လိုလုပ္ခဲ့ရလဲေျပာကာ ရန္ေတြေတြ႕ေနလို႔ winny က ေဘးကေနဝင္ထိန္းေပးရေသးသည္။

Gemini မွာ အိမ္ေထာင္မရွိဘူး ဆိုတဲ့ကိစၥ အခုမွသိရၿပီး winny ကိုမင္းဘာလို႔မေျပာတာလဲဟု ရန္ေတြ႕ေတာ့ ဇာတ္ေၾကာင္းကရွည္ေတာ့ ေျပာဖို႔ပ်င္းတယ္ ဆိုၿပီး ျပန္ေျပာလို႔ ငါ ႏွစ္ေကာင္လုံးကို အိမ္ကေနႏွင္ထုတ္ပလိုက္သည္။

ဒါဆို ဒီၾကားထဲ ငါသိထားတာေတြက ေစာက္တလြဲေတြဘဲေပါ့။ခ်က္ခ်င္းေျပးကာ ငါခုနက ႏွင္ထုတ္လိုက္တဲ့ ႏွစ္ေကာင္ဆီကေန gemini ရဲ့ လိပ္စာကိုသြားေတာင္းလိုက္သည္။

"မင္းကို ငါ့ဖင္ဘဲေပးမယ္ အေသးေကာင္"

Satang က စိတ္ေတြတိုေနတာေၾကာင့္ လိုခ်င္တဲ့ ကားအသစ္ဝယ္ေပးဟု ငါ ဂ်င္းေကၽြးလိုက္ၿပီး မနည္းေတာင္းလိုက္ရသည္။

စိတ္ကမေျပေသးတာေၾကာင့္ company လိပ္စာဘဲရခဲ့သည္။company ရလဲမဆိုးပါဘူးဟု ေတြးကာ အိမ္ထဲဝင္ကာ ေရခ်ိဳးျပင္ဆင္ၿပီး ထြက္လာလိုက္သည္။

Company ထဲေရာက္ေတာ့ ဝန္ထမ္း အမတစ္ေယာက္က ႀကိဳခ်ိန္းထားတာမရွိရင္ ေတြ႕လို႔မရပါဘူးရွင့္ ဆိုၿပီးအတင္းႏွင္ထုတ္ေနလို႔ အက်ပ္ရိုက္ရျပန္ၿပီ။

"ခနေတာင္မရဘူးလား အမ"

"မရလို႔ပါ ေမာင္ေလးရဲ့ သူေဌးမအားလို႔ပါ"

"အဲ့ဒါဆို မနက္ျဖန္...."

"Fourth!!"

ဒါ gemini အသံလဲမဟုတ္ပါဘူး။လွည့္ၾကည့္လိုက္မွ အေဒၚႀကီးတေယာက္ဘဲ။လုံးဝ သူေဌးတေယာက္လိုပုံမ်ိဳးဘဲ။

"က်ေတာ့္ကိုသိလို႔လားဗ်"

"Fourth မလား သားေလး အန္တီက gemini ရဲ့ အေမပါ အခု gemini ကိုလာေတြ႕တာမလား"

"ဟုတ္ ဟုတ္တယ္ဗ်"

"လာ အန္တီ့ေနာက္လိုက္ခဲ့" ဟု ေခၚကာ ထိုဝန္ထမ္းကို ဒါ နင့္သူေဌးရဲ့ေယာက်ာ္း ဟုေျပာတဲ့အသံကိုလဲ ငါၾကားလိုက္ရသည္။

ငါ ရွက္လြန္းလို႔ မ်က္ႏွာကိုေအာက္ငုံထားလိုက္သည္။

"Gemini ကခနေနအစည္းအေဝးၿပီးပါၿပီ။အယ္ သား ဘာလို႔မ်က္ႏွာကေအာက္ငုံ႔ထားတာလဲ"

"ဟို..အန္တီက က်ေတာ္တို႔အေၾကာင္းသိေနတာလား"

"သိတာေပါ့ သူ႔ကိုထိုင္းကို အန္တီကိုယ္တိုင္ဘဲျပန္လာပို႔ေပးခဲ့တာပါ"

Gemini ရဲ့အေမရဲ့ ေဖာ္ေရြတဲ့ဆက္ဆံမွုေၾကာင့္ ငါတို႔ ခနေလးအတြင္းမွာဘဲ ခင္မင္မွုရသြားသည္။ခနၾကာေတာ့ gemရဲ့အေမက ခနဆိုကာ ငါ့ကို ႐ုံးခန္းထဲေစာင့္ခိုင္းေလသည္။

"အန္တီကလဲ ၾကာလိုက္တာ.."

ငါ ခပ္တိုးတိုးၿငီးတြားလိုက္တုန္း ႐ုံးခန္းတံခါးေရွ႕က အသံထြက္လာသည္။

"ဟာ အေမကလဲ သား မေတြ႕ခ်င္ဘူးလို႔ေျပာၿပီးၿပီေလ"

ထိုအသံနဲ႔အတူ တံခါးဟာပြင့္လာသည္။

"ဟင္ ဟန္နီ..."

"ေအာ္ သားမေတြ႕ခ်င္ဘူးဆိုလဲ အေမ ေခၚသြားေပးမယ္"

"မဟုတ္ဘူး အေမ သားေတြ႕ခ်င္တယ္"

ဝွီးခ်ဲေပၚကေန ခုန္ဆြခုန္ဆြနဲ႔ gem ဟာေျပာေနသည္။သူ႔ အေမကေတာ့ ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို ထားခဲ့ကာ ထြက္သြားသည္။

အခုအခန္းထဲမွာ ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္ထဲပင္။

"ဟန္နီ ကိုယ့္ဆီျပန္လာတာလား"

"ငါ မင္းကိုေတာင္းပန္ခ်င္လို႔ပါ"

"ဘာအတြက္လဲ"

"ဟို...အဲ့ေန႔က မင္းကိုငါထားခဲ့မိလို႔ေလ"

"ေတာင္းပန္တယ္ဆို ျပန္တြဲေပး"

"ဟမ္..."

"ျပန္တြဲေပးလို႔ ကိုယ္တို႔ျပန္တြဲၾကရေအာင္"

"Gem...အဲ့ဒါက"

"ဟုတ္ပါတယ္ ျပန္တြဲလိုက္ေနာ္ သား"

Gemini ရဲ့အေမက တံခါးဖြင့္လာၿပီး ေျပာေလသည္။

"အယ္...အဲ့ဒါက.."

ငါ ေၾကာင္ေနတုန္း သူနာျပဳဆိုသူက ဝင္လာသည္။ gem ရဲ့ေျခေထာက္အတြက္လမ္းေလၽွာက္ေပးဖို႔တဲ့။

"Fourth! သားကူေပးလိုက္ေလ"

"ဗ်ာ"

"ဟုတ္တယ္ ဟန္နီ ကိုယ့္ကိုကူေပးမယ္မလား"

"ဟုတ္ၿပီေလ လာ"

အိမ္ကိုအရင္ျပန္ရမယ္ ဆိုတာေၾကာင့္ ငါ gem ကို အိမ္ကိုေခၚလာလိုက္သည္။

ငါပထမဆုံးေရာက္ဖူးတဲ့ ငါ ခ်စ္ရသူရဲ့ အိမ္။

ခြဲျခားရင္လဲခြဲျခားခ်င္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ သူ႔အိမ္နဲ႔ငါ့အိမ္က ႏွိုင္းယွဥ္ၾကည့္လိုက္ရင္ ေတာ္ေတာ့္ကိုကြာျခားလြန္းတယ္။

"ဟန္နီ ဘာရပ္ၾကည့္ေနတာလဲ"

အိမ္ကိုစိုက္ၾကည့္ေနတဲ့ ငါ့ကို gem ကအထဲဝင္ဖို႔သတိေပးသည္။အိမ္ထဲဝင္လိုက္ေတာ့ အလုပ္သမားေတြကိုလဲေတြ႕ရသည္။အိမ္ႀကီးက အရမ္းကိုက်ယ္သည္။

"ဟန္နီ လာ ကိုယ့္ကိုတြဲ"

Gem ကို ဝွီးခ်ဲေပၚကေန တြဲလိုက္ၿပီး လမ္းေလၽွာက္ဖို႔ကူေပးရသည္။

ဒီရက္ပိုင္းအတြင္း လာၿပီးကူညီေပးဖို႔ gem ေကာ gem အေမက အကူအညီေတာင္းထားတာမို႔ ငါ ေန႔တိုင္း လာကူေပးျဖစ္သည္။

Gem ေျခေထာက္ရဲ့အေျခအေနက ေတာ္ေတာ္ကိုတိုးတက္လာသည္။ငါ မတြဲရင္ေတာင္ ခ်ိဳင္းေထာက္နဲ႔ေထာက္ၿပီးလမ္းေလၽွာက္သည္။

ငါမလာျဖစ္ရင္ ငါ့အိမ္အထိ ကားနဲ႔လာေခၚသည္။အဲ့လိုနဲ႔ဘဲ ငါ ကိုယ္တိုင္ေတာင္သတိမထားမိဘဲ ဒီအိမ္ကို လာလာေနမိတာ လအေတာ္ၾကာၿပီ။gem ရဲ့ေျခေထာက္က အေကာင္းအတိုင္းျဖစ္ေနၿပီ တခ်က္တခ်က္ေတာ့ ေထာ့ေသးသည္။

ဒီေလာက္ဆိုရၿပီမလား? ငါသြားဖို႔မလိုေတာ့ဘူးေလ။အလုပ္လုပ္ရမဲ့ အရြယ္လဲေရာက္ၿပီမို႔ မနက္ျဖန္ အင္တာဗ်ဴးသြားေျဖဖို႔ျပင္လိုက္သည္။

"ဟာ ခ်ီး လန့္လိုက္တာ"

အိပ္ဖို႔ျပင္မလို႔လုပ္တုန္း ငါ့ကုတင္ေပၚ ေရာက္ေနတဲ့ winny ကိုျမင္ကာ ငါလန့္သြားသည္။

သူ႔လင္က နိုင္ငံျခားေရာက္သြားၿပီး ဖုန္းတေကာ ေတာင္မဆက္ေတာ့ ငါ့အိမ္လာၿပီး ေသာင္းက်န္းေနသည္။အခ်စ္ကို မႊန္ေနၾကတာ..

ဒီၾကားထဲ သူ႔လင္က ေျပာထားတဲ့ ကား မဝယ္ေပးလို႔ ေလဆိပ္မွာရန္ေတြ႕ေသးသည္။

ထို မႊန္ေနတဲ့ေကာင္ေၾကာင့္ ငါ ကုတင္ေအာက္မွာဘဲ ဝင္အိပ္ရေတာ့သည္။ငါ မအိပ္ခင္ တခ်က္ေလာက္ ေဆာင့္ကန္လိုက္ေသးသည္။_____________________*တီ တီ တီ*

ျမည္ေနတဲ့ ႏွိုးစက္ကိုပိတ္ကာ အင္တာဗ်ဴးသြားေျဖဖို႔ ျပင္ဆင္လိုက္သည္။

ငါ ေရခ်ိဳးၿပီးထြက္လာတာေတာင္ ကုတင္ေပၚမွာေသေနေသးတဲ့ winny ကို ၾကည့္ကာ သက္ျပင္းတခ်က္ခ်ရင္း အိမ္မွာရွိသမၽွ လိုက္ကာေတြ ျပတင္းေပါက္ေတြအကုန္ဖြင့္ေပးထားလိုက္သည္။

နားၿငီးၿပီး လန့္နိုးပါေစ....

ရွိစုမဲ့စုေလးနဲ႔ ဝယ္ထားတဲ့ကားေလးနဲ႔ company ကိုထြက္လာခဲ့သည္။company မွာ အင္တာဗ်ဴးေျဖဖို႔ေစာင့္ရင္း သူလာေျဖတဲ့ေန႔မွ ceo ကိုယ္တိုင္ေရာက္လာသည္။ceo က ငယ္သာငယ္တာ အရမ္းေၾကာက္ဖို႔ေကာင္းသည္တဲ့ေလ။

ေတာ္ေတာ္ ကံဆိုးတဲ့ ငါပါလား။

ငါ့အလွည့္ ေရာက္တာႏွင့္ ဘုရားစာအျမန္ရြတ္ကာ ျပထားတဲ့ အခန္းထဲဝင္လိုက္သည္။

အင္တာဗ်ဴးေျဖတဲ့ အခန္းက သားနားလိုက္တာ။ ceo ႐ုံးခန္းက်ေနတာဘဲ။ငါ ေလၽွာက္ၾကည့္ေနတုန္း ceo ဆိုတဲ့ လူက ေနာက္လွည့္ထိုင္ေနရာေနက ငါ့ဘက္ လွည့္လာသည္။

"Gemini.."

CEO ဆိုတာ gemini ဘဲဟ! အဲ့ေလာက္ေတာင္ ဖူးစု ပါေနလို႔ ျပန္ျပန္ေတြ႕ေနရတာလား။

"ဒါက မင္းရဲ့ company လား"

"ဒါေပါ့"

"မင္းဒါေတြကိုဦးစီးေနရတာ ေက်ာင္းကေကာ?"

"ကိုယ္တက္ေနတုန္းပါ"

"အခုဘာလို႔ေက်ာင္းမသြားတာလဲ"

"ဒီကို ဟန္နီ လာမယ္ဆိုလို႔ေလ ကိုယ့္ကိုထားခဲ့တဲ့လူ"

Gem ကထိုင္ခံကေန ထကာ ငါ့နားကိုကပ္လာသည္။

"ငါ ဘယ္မွာမင္းကိုထားခဲ့လို႔လဲ"

"ဘာလို႔ေရာက္မလာတာလဲ အိမ္ကို"

"ငါတရက္ဘဲမလာျဖစ္တာပါကြာ"

"ကိုယ္အရမ္းလြမ္းေနတာ"

"ပိုလိုက္တာ ငါအလုပ္ လုပ္ခ်င္လို႔"

"ဟုတ္ၿပီ ကိုယ္ ဟန္နီ့ကိုအလုပ္ခန့္ေပးမယ္"

"တကယ္လား"

"ဒါေပါ့ ကိုယ့္အတြင္းေရးမွုးအေနနဲ႔"

"ဟမ္..."

"ျငင္းလို႔မရဘူးေနာ္ ဟန္နီ ျငင္းရင္ ဟန္နီအလုပ္လုပ္လို႔မရေအာင္ လုပ္ပလိုက္မွာ"

ထိုစကားနဲ႔ကို မယုံဘဲ ငါ ျငင္းကာ တျခား company ေတြမွာ အလုပ္သြားေလၽွာက္ေတာ့ ငါ့ကို ဘယ္သူ႔မွလက္မခံေပ။သူအဲ့ေလာက္ေတာင္ အာဏာရွိတာလား?

ေနာက္ဆုံး ငါ သူ႔ရဲ့အတြင္းေရးမွူးအျဖစ္နဲ႔ဘဲ လုပ္လိုက္ရေတာ့သည္။

အတြင္းေရးမွုးဆိုၿပီး သူ႔ေဘးမွာ မတ္တပ္ႀကီးရပ္ေနရတာ ဘာမွလဲမလုပ္ရပါဘူး။ေနတိုင္း ေျခေထာက္ေညာင္းတာဘဲ ရွိတယ္။

"Gemini"

"Gem လို႔ဘဲေခၚ"

ဖိုင္ ေတြကိုလက္မွတ္ထိုးေနရင္း ျပန္ေျပာသည္။

"ငါ ေညာင္းေနၿပီ မင္းငါ့ကိုခိုင္းစရာဘာမွမရွိရင္လဲ အလုပ္ထုတ္ေပး ငါ တျခားမွာသြားလုပ္မယ္"

စိတ္တိုတိုနဲ႔ေျပာလိုက္ေတာ့ gem ဟာ ငါ့ကိုလွည့္ၾကည့္လာသည္။နက္ကတိုင္ကို ေျဖေလ်ာ့ကာ ငါ့နား တေျဖးေျဖးကပ္လာသည္။

"Gem..."

"အခုထိသေဘာမေပါက္ဘူးလား ဘာလို႔ က်ေတာ္က ဟန္နီ့ကို ေဘးမွာေခၚထားတာလဲဆိုတာ"

"မင္း ငါနဲ႔ျပန္တြဲခ်င္လို႔မလား"

"သိရင္ အေျဖျပန္ေပးေလ"

ခါး အထက္သို႔ေရာက္လာတဲ့ gem ရဲ့လက္ေတြ..ငါ ရွက္လို႔ ေသမွာဘဲ။

"အင္း တြဲမယ္ ငါတို႔ျပန္တြဲၾကမယ္ အြန့္"

အနမ္းေတြ ႏွုတ္ခမ္းပါးထက္ ေရာက္မလာခင္ gem ရဲ့ အျပဳံးကို ငါ ေတြ႕လိုက္ပါသည္။

ခႏၶာကိုယ္ကို ပြတ္သပ္ရင္း gem ဟာ ငါ့ကို စားပြဲေပၚ တင္လိုက္ရင္း ဆက္တိုက္နမ္းေနသည္။

အနမ္းေတြက ႏွုတ္ခမ္းကေန တဆင့္ လည္ပင္းေပၚသို႔ေရာက္သြားသည္။

"Gem..မ မ ကိုက္နဲ႔"

*ေဒါက္ ေဒါက္ ေဒါက္*

အျပင္က တံခါးေခါက္သံၾကားေတာ့ gem က စုပ္ တခ်က္သက္ကာ ေနရာတြင္ျပန္ထိုင္လိုက္သည္။

ထိုဝန္ထမ္းေကာင္ေလးလာေပးတဲ့ ဖိုင္ကို ဖတ္ကာ gem က ထိုင္ခံကိုထုခ်လိုက္သည္။

"အကုန္မွားေနတယ္ အစကျပန္လုပ္ခဲ့"

"ဟုတ္ကဲ့ခမ်"

ထိုေကာင္ေလးမွာ ေၾကာက္ေၾကာက္လန့္လန့္ျဖင့္ ဖိုင္ေလးကိုယူကာ အျမန္ထြက္သြားခဲ့သည္။

"သနားပါတယ္"

Gem က ငါ့လက္ကိုဆြဲကာ သူ႔ေပါင္ေပၚထိုင္ေစသည္။

"သူ႔ကိုသနားမဲ့အစား က်ေတာ့္ကိုသာ သနားစမ္းပါ"

ႏွုတ္ခမ္းပါးေတြက ငါ့ႏွုတ္ခမ္းထက္ေရာက္လာေတာ့ ငါ တြန္းဖယ္မိသည္။

"ေတာ္..ေတာ္ၿပီ"

"ဘာလို႔လဲ"

"ဒါ ႐ုံးခန္းႀကီး"

"က်ေတာ့္ခြင့္ျပဳခ်က္မရဘဲ ဘယ္သူလာနိုင္မွာမို႔လို႔လဲ"

"ေတာ္ၿပီ gem!"

ေလသံမာမာေလး ေျပာလိုက္မွ ပါးကိုတခ်က္နမ္းကာ လႊတ္ေပးသည္။

"ေညာင္းေနတယ္ဆို ဟိုနားမွာထိုင္"

သူ႔႐ုံးခန္းမွာရွိတဲ့ ဆိုဖာခုံေပၚလက္ညိဳးထိုးျပသည္။

"ငါတကယ္ ဘာအလုပ္မွမလုပ္ရဘူးလား"

"က်ေတာ့္ရီးစားက ဘာအလုပ္မွလုပ္စရာမလိုပါဘူး"

"ဒါေပမဲ့ ငါကလုပ္ခ်င္တယ္ေလ"

"က်ေတာ့္ ရီးစားဘဲလုပ္ေနစမ္းပါ"

ငါ ရီလိုက္ရင္း ဆိုဖာေပၚဝင္ထိုင္လိုက္သည္။ၾကာလာေတာ့ ပ်င္းလာကာ ငါ မေနနိုင္ဘဲ အိပ္ေပ်ာ္သြားသည္။

"ဟန္နီ ျပန္ၾကမယ္"

ဆိုဖာေပၚမွာ ေကြးေကြးေလးအိပ္ေနတဲ့ ဟန္နီကို ငါ ေပြ႕ခ်ီလိုက္ကာ အိမ္ကိုေခၚလာလိုက္သည္။compay ကလူေတြကိုလဲ ေၾကျငာၿပီးသားျဖစ္တာေပါ့

ငါ့အခန္းထဲက ကုတင္ေပၚ ေျဖးေျဖးခ်င္းခ်ေပးကာ အိပ္ေနသည္ကို ထိုင္ၾကည့္ေနမိသည္။

"ဒီလိုျမင္ရဖို႔ ဘယ္ေလာက္ေစာင့္ခဲ့ရလဲ အရမ္းလြမ္းေနခဲ့တာ"

"ငါေကာဘဲ"

အိပ္ေနရာမွ မ်က္လုံးေလးကပြင့္လာကာ ငါ့အား ျပန္ေျပာသည္။

"ဟန္နီ"

"ဗ်ာ"

"က်ေတာ့္ကို ခ်စ္လား"

"ခ်စ္တယ္ ငါ ေမာင့္ကိုခ်စ္တယ္"

"ေမာင္? ဟန္နီ ထပ္ေခၚလို႔ရလား"

ငါ ထပ္ေတာင္းဆိုေတာ့ ဟန္နီက ရွက္ကာ ဆန့္က်င့္ဘက္ကိုလွည့္သြားသည္။

"မရဘူး မရဘူး"

"ဟာ ဟန္နီကလဲဗ်ာ ထပ္ေခၚပါလို႔"

ငါ့ ဘက္ကမရပ္မနားေတာင္းဆိုေတာ့မွ မ်က္ႏွာေလးကို အုပ္လိုက္ၿပီး ထပ္ေခၚသည္။

"ေမာင္"

ငါ့ရီးစားက တကယ္ခ်စ္စရာေလး

"ခ်စ္လိုက္တာ..အရမ္းခ်စ္တာမို႔လို႔ မထားခဲ့ပါနဲ႔"

"ငါလဲ အရမ္းခ်စ္တာမို႔လို႔ မထားခဲ့ပါနဲ႔"

ဒီတႀကိမ္ေတာ့ ငါ ယုံၾကည္ပါသည္။ငါတို႔ ထပ္ခြဲခြါေတာ့မွာမဟုတ္ေတာ့ဘူးေလ။

ငါတို႔ အၾကည့္ေတြကေန စကားေျပာကာ အနမ္းေတြစတင္လိုက္သည္။

"ခြင့္ျပဳမယ္မလား"

တဖက္က ေခါင္းၿငိမ့္ျပတာမို႔ လုပ္လက္စအလုပ္ေတြ ဆက္လိုက္သည္။

နမ္းေနရင္း အက်ီေတြကိုခၽြတ္ေပးကာ ခႏၶာကိုယ္အႏွံ့ပြတ္သတ္ရင္း ရင္ဘတ္ကို နမ္းရွိုက္လိုက္သည္။

"ေမာင္...အ့"

တခ်က္တခ်က္ ၾကားရတဲ့ အသံပိစိေလးေၾကာင့္ စိတ္ထဲက ပိုၾကမ္းခ်င္လာမိသည္။

ေအာက္ပိုင္းကိုဆင္းကာ တင္ပါးေတြကို ဆုပ္နယ္လိုက္ေတာ့ ထိုအသံပိစိေလးရဲ့ပိုင္ရွင္က ရပ္ဖို႔ေတာင္းဆိုလာသည္။

ဒီအခ်ိန္မွရပ္လိုက္ရင္ ငါ ဘယ္လိုလူျဖစ္သြားမလဲ?

ေအာက္ပိုင္းကိုခၽြတ္ကာ ငါ့အရာအားထည့္ကာ စတင္လွုပ္ရွားေတာ့ အသံပိစိက ပိုမိုက်ယ္လာသည္။

"Gem..ရပ္ေပးပါ"

"ခနဘဲ နာမွာေနာ္"

"မရဘူးလို႔ အ့"

ငါ ေျဖးေျဖးခ်င္း လွုပ္ရွားေပးၿပီး မနာေအာင္ ျပဳလုပ္ေပးရသည္။

ငါ့ေအာက္က အေကာင္ေပါက္စက နာလို႔ ထြန့္ထြန့္ကိုလူးေန၍ ငါ အတင္းခ်ဳပ္ကာ ဆက္လုပ္ရသည္။

"နာတယ္လို႔ gemini!!"

ထိုအေကာင္ေပါက္က ဆက္တိုက္ ငိုယိုေနတာေၾကာင့္ ငါလုံးဝ ရပ္ပစ္ခ်င္စိတ္မရွိခဲ့ပါ။ထိုအတိုင္း ပုံစံအမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ ငါမနက္အထိေသာင္းက်န္းခဲ့သည္။_____________________အစားခံရရင္း ၿပီးသြားပါၿပီ🤭

29.7.2024အဆုံးထိဖတ္ေပးတာ ေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္ဗ်