19

17:10, 6 July 2025

မင်္ဂလာပွဲနေ့ရောက်ရန် တစ်ရက်အလို ။

တစ်ဖက်အိမ်သည် မနက်ဖြန်မင်္ဂလာပွဲအတွက် လူတွေ စုရုန်းရုန်းဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေကြဟန်တူပါသည် ။ ထိုအခြေအနေနှင့်မြင်ကွင်းသည် သူ့အပေါ် ဘာမျှမသက်ရောက်ဘူးဟုဆိုပါလျှင် လိမ်ရာကျနေမည်မဟုတ်လား ။ ဘာမျှော်လင့်ချက်မှ မရှိတော့သည့်တိုင် နှလုံးသားကတော့ နာကျင်နေရဆဲဖြစ်သည် ။ ချစ်ရသူတစ်ယောက်လုံးကို အခြားလူတစ်ယောက်က တရားဝင်ပိုင်ဆိုင်တော့မည်ဆိုသော အသိသည် မည်သို့မျှ ဖျောက်ဖျက်မရပါ ။

သူအိမ်ကို ပြန်ရောက်သည့်နေတွင်သာ သူ့ထံဦးတည်နေသော phi Perth ကို သေချာမြင်ခဲ့ရပြီး နောက်ထပ်တစ်ကြိမ်အနေနဲ့ ယခုအချိန်ထိတိုင် သေချာ မတွေ့မိပါ ။ တမင်တကာ ရှာဖွေနေမိခြင်းတော့ မဟုတ်ပေမယ့် အရိပ်အယောင်လေးကိုတော့ အမှတ်တမဲ့ဟုခေါင်းစဉ်တပ်ရင်း တွေ့ချင်မြင်ချင် နေသည်ဟု ပြောရမည် ။ သို့သော် လက်ထပ်တော့မည့် သတို့သားတစ်ယောက်သည် သူ့ဆီရောက်လာဖို့ ဒါမှမဟုတ် သူ့မျက်ဝန်းရှေ့ရောက်လာဖို့ မအားမလပ်ပုံပေါ်ပါသည် ။

သူတွေးနေရင်း တစ်ဖက်ခြံသို့ ငေးနေမိစဉ်မှာပင် အိမ်ထဲမှ ထွက်လာသည့်လူ ။ ရုတ်တရက် မျက်ဝန်းထဲဝင်လာသည်မို့ Santa ရင်ထဲ လှိုက်ဖိုမိသွားသည် ။ မတွေ့မိတာ တစ်ရက်လောက်လေးသာဆိုပေမယ့် သူလွမ်းနေမိခြင်းကြောင့်လား ။ ဒါမှမဟုတ် မျက်နှာလေးမြင်ရဖို့ အပြင်းအထန်ဆန္ဒရှိနေခဲ့ခြင်းကြောင့်လား ။ သူ့နှလုံးတွေ တဒိတ်ဒိတ်အခုန်မြန်လာခဲ့သည် ။ သူအချိန်ကြာကြာကြောင်ကာ ငေးနေမိပြီး သူ့စိတ်အာရုံတစ်ခုလုံး လှုပ်ခတ်သွားစေသည့် အခြေအနေတစ်ခု ။

phi Perth က သူရှိရာနေရာသို့ မမှိတ်မတုန်စိုက်ကြည့်နေသည် ။

သေချာသည် ။ သူအမြင်မမှားပါ ။ သူ့အားသေချာ စိုက်ကြည့်နေသူသည် မျက်နှာက တည်တင်းနေသည်လား ။ မျက်ဝန်းတွေက မှိုင်းကျနေသည်လား ။ ဆက်မကြည့်နိုင် သူ့စိတ်တွေ ရှုပ်ထွေးလာသည်မို့ ချက်ချင်းအကြည့်လွှဲချလိုက်မိသည် ။ ပြီးကာမှ မနေနိုင်စွာ ထိုနေရာသို့ မရဲတရဲ ပြန်မော့ကြည့်မိသည် ။

သူ့အားရပ်ကြည့်နေသောလူသည် ယခုတွင်တော့ သူ့ကိုကျောခိုင်းထားသည် ။ ပြီးနောက် အိမ်ထဲမှ ထွက်လာသော မိန်းကလေးနှင့် စကားပြောနေပုံရသည် ။ ထိုမိန်းကလေးသည် phi Perth ၏ လက်အား ပိုင်နိုင်ကျွမ်းကျင်စွာ ဆွဲခေါ်လျက် ထိုနေရာမှ ထွက်သွားလေသည် ။ phi Perth သည် သူ့ထံသို့ တစ်ချက်ကလေးပင် လှည့်မကြည့်တော့ပါ ။ ထိုမိန်းကလေးခေါ်ရာနောက် တောက်လျှောက်လိုက်ပါသွားသည် ။ ထိုအခြေအနေအား ငေးကာကြည့်ရင်း ကျန်ခဲ့သည့် သူကတော့ ငိုဖို့ပြိုဖို့ရာလည်း ခွန်အားရှိမနေ ။

သတို့သားလောင်းနှင့် သတို့သမီးလောင်းကို အတူတူယှဉ်တွဲတွေ့ရခြင်းသည် ထူးဆန်းသည်မှ မဟုတ်ဘဲ ။ အကယ်၍ ထူးဆန်းသည်ဟု ထင်မြင်ခဲ့လျှင် ဒါမှမဟုတ် ထိုမြင်ကွင်းအား မမြင်ချင်ပါဘူးဟု ယူဆလိုက်လျှင်သာ သူသည် ယုတ်ညံ့သူဖြစ်သွားပေလိမ့်မည် ။ ထိုကြောင့် ပြိုကျလုနီးနီးစိတ်အစုံကို နိုင်အောင်ထိန်းကာ ခပ်ယေးယေးပြုံးလိုက်သည် ။ ဒါဟာ ဖြစ်သင့်တဲ့အခြေအနေတစ်ခု ။ မဟုတ်သေးဘူး ဖြစ်ကိုဖြစ်ရမည့် အခြေအနေတစ်ခုဟု ပြောလို့ရသည်မဟုတ်လား ။

မြင်ကွင်းထဲ ပျောက်လုအခြေအနေအထိ လိုက်ကြည့်ပြီးမှ သူထိုင်နေရာမှ ထလိုက်သည် ။

ပြီးနောက် အခြေအနေအား နားလည်သဘောပေါက်စွာဖြင့် သူ့ခြေလှမ်းတွေ လေးသွဲ့လာသည် ။ ပြီးသွားခဲ့ပြီ ။ ဒီလောက်ဆိုရင် phi Perth လည်း အခြေအနေကို သဘောပေါက်နားလည်နေပြီ ။ သူလည်း အခြေအနေကို လက်ခံနိုင်နေပြီ ။ သူနဲ့ phi Perth ၏ ဇာတ်လမ်းသည် ဒီနေ့ဒီအချိန်မှာ အဆုံးသတ်တော့မှာ သေချာနေပြီ ။ အစကတည်းက ရေရေရာရာမရှိခဲ့တဲ့ ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ် ။ ဇာတ်သိမ်းမလှနိုင်မှန်းလည်း သူကြိုသိခဲ့ပြီးသားဖြစ်သည် ။

ကြေကွဲနေတာလားဝမ်းနည်းနေတာလားရင်တွေနာနေပေမယ့် တိတိကျကျပြောပြစရာမရှိသူ့ခံစားချက်တို့သည် မွန်းကျပ်နေသယောင်နဲ့ဖမ်းဆုပ်ပြစရာ ဘာမှရှိမနေ ။

Perth ခြေလှမ်းတွေကို ခြံပြင်ရောက်တဲ့အထိ နောက်ပြန်လှည့်မထွက်မိအောင် ထိန်းလျှောက်နေရသည် ။ တစ်ဖက်ခြံရှိ အရိပ်ဖြူလေးကို မြင်ချိန် ပြေးကာဖက်ထားလိုက်ချင်စိတ်ဟာ တဖွားဖွား ။ သို့သော် ကိုယ့်စိတ်ကိုယ်နိုင်အောင် ထိန်းရင်း ကျောခိုင်းပစ်ခဲ့သည် ။ Wan ဘက်က ထိကိုင်လာတဲ့လက်တွေကိုပါ မငြင်းထုတ်ပစ်ဘဲ တမင်လိုက်လာခဲ့လိုက်သည် ။ ကောင်ငယ်လေးတော့ ဘာတွေ တွေးနေမည်မသိပေမယ့် သူ့ရင်ထဲတွင်တော့ ခြေတစ်လှမ်းတိုးမိတိုင်း တစ်ချက်တိုးကာ နာကျင်ရသည် ။

ထပ်ပြီး တောင်းပန်ပါတယ် အချစ်ရယ်ကိုယ့်ကို ခွင့်လွတ်နော် ။

ပြီးသည့်နောက် ကားပေါ်တက်လိုက်ကာ မင်္ဂလာခန်းမ ရှိရာဆီသို့ ဦးတည်လိုက်သည် ။ ဘေးရှိ မိန်းကလေးကတော့ ပျော်နေပုံရကာ သူ့လက်တစ်ဖက်ကိုလည်း တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားသည် ။ သူကိုယ်တိုင်လည်း မရုန်းဖယ်မိပါ ။ ခန်းမသို့ရောက်တော့ မနက်ဖြန်အတွက် ပြင်ဆင်နေပြီဖြစ်သည့်မို့ Wan က အားလုံးကို သေချာလိုက်ကြည့်နေသည် ။ အခမ်းအနားအားလုံးကို သူ့စိတ်ကြိုက်ပြင်ဆင်ထားကြောင်းကိုပါ တဖွဖွပြောနေသူအား ကြည့်ရင်း Perth ပိုပြီး စိတ်မကောင်းဖြစ်မိပါသည် ။ သူလုပ်ခဲ့သမျှ အားနာစရာတွေ ဖြစ်နေမိပြီထင်ပါသည် ။

ထို့ကြောင့် Wan အနားလျှောက်သွားလိုက်ကာ လေးလေးနက်နက်ကြည့်လိုက်သည် ။ သူ့အကြည့်တွေကို နားလည်သည့်အလား Wan က ပြုံးလျက်သူ့ကို ကြည့်လာသည် ။

" Wan "

" ပြောလေ ကို "

" ကိုယ် တောင်းပန်တယ်နော် "

လေးလေးနက်နက်ပြောလိုက်တဲ့ စကားသံအဆုံး သူမရင်ထဲ နွေးသွားသည် ။ တောင်းပန်တယ်တဲ့လား ။ အရင်ရက်တွေမှာ တစ်လျှောက်လုံးပစ်ထားခဲ့လို့ တောင်းပန်တာမျိုး ဖြစ်ပါလိမ့်မည် ။ သို့သော် ဒီနေ့တွင်တော့ ကိုက အရင်ရက်တွေနဲ့မတူ နူးညံ့သော အကြည့်များဖြင့်သာ သူမကို ကြည့်နေတတ်သည် ။ ထို့အကြည့်တွေထဲ တစ်ခုခုပါဝင်နေတာ သေချာပေမယ့် Wan ကောက်ချက် မချတတ်ပါ ။ သို့သော် တောင်းပန်တယ်နော် ဆိုတဲ့ စကားအဆုံး သူမ၏ ထင်မြင်ချက်တိတိကျကျကို ရရှိလိုက်သည် ။ သူမ ဇွဲမလျော့ခဲ့တော့ ကိုက သူမကို သနားသွားဟန်တူပါသည် ။ ဘယ်လို ပြောရမလဲ ။ သူမအတွက်က ကို သူမအနားမှာ ရှိနေပေးရင်ကိုရပါပြီ ။ မနက်ဖြန်အတွက် စိတ်ပါဝင်စားစွာ ခန်းမကို လိုက်ကြည့်ချင်သည်ဆိုသော စကားသံကြောင့် သူမ ဘယ်လောက်ပျော်ခဲ့ရသလဲ ။ ကို သူမကို ပစ်ပယ်မထားတော့ဘူးဆိုတဲ့ ခံစားချက်က သူမအတွက်ပြီးပြည့်စုံလွန်းသည် ။

" ကိုယ်တကယ်ပြောတာ ကိုယ် Wan ကို တောင်းပန်ပါတယ် အစစအရာရာအတွက်လေ "

ထပ်ပြီးကြားလိုက်ရသော တောင်းပန်စကားသည် ပို၍ လေးနက်နေပါသည် ။ ပြီးတော့ ကို့မျက်ဝန်းတွေသည် Wan အဖြေရှာဖို့ရာ ခက်ခဲလွန်းနေသည် ။

ခန်းမ အပြင်အဆင်များအား အားလုံးလိုက်ကြည့်ပြီးချိန်တွင် Wan ကို ပြန်ပို့ကာ အိမ်ပြန်ခဲ့လိုက်သည် ။ အပြန်လမ်းတစ်လျှောက် သူ့အာရုံထဲ၌ တစ်ခုတည်းသော အရာကိုသာ အလေးအနက်တွေးတောနေခဲ့ပါသည် ။

သူ့လုပ်ရပ်တွေ မှန်ပါ့မလား ။သူ့ခြေလှမ်းတွေ မှန်ပါ့မလား ။

ပြီးသည့်နောက် * Pond * ဟု မှတ်ထားသော contact အား ဖုန်းခေါ်လိုက်သည် ။

-----

အဝင် call တောက်လျှောက်လာနေသည့် ဖုန်းကြောင့် Santa ယူကြည့်လိုက်သည် ။ contact မှတ်မထားသော နံပါတ်အစိမ်းမို့ ခဏတွေဝေသွားပြီးကာမှ ဖုန်းကိုင်လိုက်သည် ။

" ဟယ်လို ... "

" Ta လား "

" ဟုတ် ဘယ်သူလဲဗျ "

" phi ပါ Phuwin "

ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိသွားပေမယ့် နည်းနည်းတော့ တွေဝေသွားသည် ။ နာရီကို လှမ်းကြည့်တော့ နံနက် 6 နာရီ ။ ဒီအချိန်ကြီး အထူးအဆန်းဖုန်းဆက်လာတာမို့ အတွေးစစက ပျံ့နှံ့သွားသည် ။ ပြီးနောက် Santa သည် တစ်ညလုံး အတွေးတွေများကာ ကောင်းကောင်းအိပ်မပျော်ခဲ့ပါ ။ နံနက်လင်းခါနီးမှ အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည် ။ ထို့ကြောင့် ခေါင်းက သိပ်မကြည်ချင်သေးပေ ။

" Ta .... မနက်အစောကြီး အနှောက်အယှက်ပေးတယ်လို့တော့ မထင်ပါနဲ့ phi ကို တစ်ခုလောက် ကူညီပါလား "

" ဟုတ်ကဲ့ phi ... ဘာကူညီရမလဲဟင် "

" phi က Ta တို့ အိမ်းနားက NC mini market မှာ ရောက်နေတာ ဝယ်စရာဝယ်ပြီးမှ ပိုက်ဆံအိတ်က ဘယ်နားကျန်ခဲ့လဲ မသိဘူး Pond ကို ဖုန်းဆက်တော့လည်း ဖုန်းမကိုင်ဘူးလေ အဲ့တာ phi အခက်တွေ့နေလို့ "

" ...... "

" Perth ကိုလည်း အကူအညီမတောင်းချင်ဘူး သူဒီအချိန် အလုပ်ရှုပ်နေမယ်ထင်တယ် အဲ့တာ Ta ကိုပဲ အပူကပ်စရာရှိတော့တာ "

phi Phuwin အသံက တကယ်ပင် အခက်တွေ့နေသည့်ပုံရသည် ။ သူ့သူငယ်ချင်း phi Perth ကိုလည်း အကူအညီတောင်းဖို့ရာ အားနာဟန်တူပါသည် ။ အနီးအနားလေးပဲမို့ Santa အတွက်လည်း တကူးတကဖြစ်မနေပါ ။

" ဟုတ် phi Phu ခဏတော့ စောင့်ပေးနော် Ta အခုလာခဲ့မယ် "

ပြီးသည့်နောက် phi Phuwin က အလျှင်မလိုသည့်အကြောင်းနှင့် အေးဆေးလာခဲ့လို့ရကြောင်းပြောပြီး ဖုန်းချသွားတာမို့ မျက်နှာအမြန်ဝင်သစ် ၊ အဝတ်အစားအမြန်လဲပြီး ပိုက်ဆံအိတ်ဆွဲယူကာ အခန်းထဲက ထွက်လာလိုက်သည် ။ ထိုအခါ သူ့အခန်းရှေ့တွင်ရပ်နေသော phi Joong နဲ့ တည့်တည့်တိုးသည် ။

" Ta နိုးနေပြီလား .... ဘယ်သွားမလို့လဲ "

ရေးကြီးသုတ်ပြာဖြစ်နေသော ညီဖြစ်သူက တစ်နေရာရာသွားမည့်ပုံပေါ်နေတာမို့ မေးလိုက်သည် ။ တစ်ဖက်ခြံကို ကြည့်ပြီးများ ငိုနေမလားဟူ၍ စိတ်ပူပြီး လာကြည့်ပေမယ့် အခန်းပေါက်ဝတွင် တည့်တည့်တိုးတာ ဖြစ်သည် ။

" ဒီနားက mini market ကို ခဏသွားမလို့ "

" အစောကြီးပဲ ဝယ်စရာရှိလို့လား "

" Ta အသိတစ်ယောက်ရယ် စျေးဝယ်ပြီး ပိုက်ဆံအိတ်မပါခဲ့လို့ အကူအညီလှမ်းတောင်းတာ အဲ့တာ သွားမလို့ "

ထိုအခါ phi Joong က သူ့အားသေချာကြည့်သည် ။ ခဏအကြာမှ မြန်မြန်ပြန်ခဲ့ဟုပြောကာ သွားခွင့်ပေးလေသည် ။ phi Joong သည် ဒီရက်ပိုင်း Santa ကို အရိပ်တကြည့်ကြည့်ဖြင့် နေသည် ။ တစ်ခုခုဖြစ်သွားမှာကို စိုးရိမ်ဟန်ရှိပါသည် ။

Santa အိမ်ထဲမှ ထွက်လာပြီး တစ်ဖက်ခြံသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည် ။ နံနက်စောစောဆိုပေမယ့် လူအဝင်အထွက်တော့ ရှုပ်နေပါသည် ။ အိမ်မှာလုပ်မည့် ပွဲမဟုတ်ပေမယ့် အသိုင်းအဝိုင်းကြီးတစ်ခုဆိုတော့ အိမ်တွင်လည်း လူရှုပ်နေခြင်းမှာ မဆန်းလှပါ ။ phi Perth ရော အလုပ်ရှုပ်နေမလား ။ ဒါမှမဟုတ် မင်္ဂလာပွဲအတွက် ရင်ခုန်နေမလား ။ ဒါမှမဟုတ် ပျော်ရွှင်နေမလား ။ ပြီးသည့်နောက် မတွေးသင့်သော အတွေးတစ်ခုက ခေါင်းထဲဝင်လာတာမို့ ခေါင်းကို ခါထုတ်ပစ်လိုက်သည် ။ phi Perth က ဒီနေ့လိုရက်မျိုးမှာ သူ့ကိုလွမ်းပါ့မလား ။

ကိုယ့်ကိုကိုယ် သတိပေးရင်း ခပ်ယေးယေးဖြင့် နာနာကျင်ကျင်ပြုံးလိုက်မိသည် ။ ပြီးကာမှ ခြံထဲက ထွက်လိုက်ပြီး mini market ရှိရာဆီသို့ဦးတည်လိုက်ပါသည် ။ အရမ်းကြီးဝေးတာ ဟုတ်မနေသည့်အတွက် သူလမ်းလျှောက်သွားရန်သာ တွေးလိုက်သည် ။ စိတ်တွေက ပုံမှန်ဟုတ်မနေတော့ ကားလည်း မောင်းချင်စိတ်ရှိမနေ ။ phi Phu ရဲ့ အလျှင်မလိုဘူးဟူသည့် စကားကြောင့်လည်း ပါပါသည် ။

အတော်လေးလျှောက်လာပြီးသည့်နောက် ဦးတည်ရာသို့ရောက်ပြီမို့ ဆိုင်ထဲဝင်သွားလိုက်သည် ။ ထိုအခါ ငွေရှင်းကောင်တာနားတွင်ရပ်နေသူ phi Phuwin က သူ့ကိုမြင်သည်နှင့် ပြုံးပြကာ နှုတ်ဆက်လာသည် ။ သူလည်း ပြန်နှုတ်ဆက်ရင်း အနားသို့လျှောက်သွားလိုက်သည် ။ ပြီးကာမှ phi Phuwin အား ငွေးရှင်းပေးလိုက်၏ ။

" အားနာလိုက်တာ Ta ရာ ဒါပေမယ့် Ta ကလွဲရင် အကူအညီတောင်းစရာလူ စဉ်းစားမရတော့ဘူး နောက်မှ phi ပိုက်ဆံ ပြန်လာပေးမယ်နော် "

ဆိုင်ထဲက ထွက်လာပြီး ထိုသို့ဆိုလာတဲ့ phi Phuwin ကြောင့် အားနာစရာမလိုကြောင်း ပြောပြပြီး ပိုက်ဆံပြန်ပေးစရာမလိုကြောင်းကိုပါ ပြန်ပြောပြရသည် ။ ဟုတ်သည်လေ ဒီလောက်ကလေးကတော့ ကူညီသင့်သည်မဟုတ်လား ။ phi Phuwin နဲ့ သူက အားနာစရာလူတွေမှ မဟုတ်ဘဲ ။

" မဟုတ်တာ Ta ရယ် ဒါနဲ့ Ta ကားမပါဘူး မဟုတ်လား "

" ဟုတ် Ta လမ်းလျှောက်ချင်တာနဲ့ ထားခဲ့လိုက်တာ "

" ဒါဆို phi ပြန်လိုက်ပို့မယ်လေ "

" မဟုတ်တာ Ta လမ်းလျှောက်ပြန်ပါ့မယ် "

" ဘယ်ဖြစ်မလဲ တကူးတကကြီး လာကူညီရတာကို "

Santa ထပ်၍ငြင်းသော်လည်း ငြင်းမရသည့်အဆုံး အာနာမိတာကြောင့် phi Phuwin ကားနဲ့ပဲ ပြန်ရန်ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည် ။

သို့သော် ....

ကားလေးသည် လမ်းချိုးတစ်ခုသို့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ချိုးကွေ့လိုက်ချိန်တွင် .... ။

" ဟင် .... "

သူ့တစ်ကိုယ်လုံး အံ့ဩမှက်သက်မိသွားသည် ။ ထိုလမ်းထဲတွင် စောင့်နေသည့်လူနှစ်ယောက် ။ တစ်ယောက်က phi Pond ၊ တစ်ယောက်က ..... ။ သေချာပေါက် phi Pond ရော phi Perth ရော လာမကူညီနိုင်ကြဘူးလို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်လား ။ Santa သင်္ကာမကင်းမျက်လုံးများဖြင့် phi Phuwin ကို လှမ်းကြည့်တော့ သူ့အား တောင်းပန်ပါတယ်ဆိုတဲ့ မျက်ဝန်းများဖြင့်ကြည့်ကာ

" လိမ်ဖို့ မရည်ရွယ်ပါဘူး ဒါပေမယ့် အဲ့လိုပဲဖြစ်သွားတယ် တောင်းပန်ပါတယ်နော် Ta ! "

ရုတ်တရက်ဆန်သည့် phi Phuwin ရဲ့ စကားတွေကို Santa နားမလည်တော့ပါ ။ သို့သော် Santa အသိစိတ်ကပ်လာချိန်တွင် phi Pond ရော phi Perth ရော ကားနောက်ခန်းတွင်ရောက်နေကြပြီ ။ ဟင့်အင်း ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ဦးနှောက်နဲ့အသိစိတ်ထဲ ထိုကားထဲမှ ထွက်ရန် အမိန့်ပေးလာသည် ။ ထို့ကြောင့် ကားပေါ်ကဆင်းရန် တံခါးအားဖွင့်တော့ လော့ချထားသည်မို့ ဘယ်လိုမှ ဖွင့်မရ ။

" phi Phu .... Ta ဆင်းချင်တယ် "

ထိုအခါ phi Phuwin က ဘာမှပြန်မပြောပဲ phi Perth ထံသို့ အားကိုးတကြီး လှမ်းကြည့်သည် ။

" Ta ကို တံခါးဖွင့်ပေးပါ .... Ta ကိုယ့်ဘာသာ လမ်းလျှောက်ပြန်မယ် "

အခြေအနေသည် အောင့်သက်လွန်းသည် ။ သူ့အာရုံတစ်ခုလုံး မကောင်းတဲ့အငွေ့အသက်များကသာ လွှမ်းခြုံလာသည် ။

" Tata ..... "

" ဟင့်အင်း Ta ပြန်မယ် ! "

phi Perth ၏ ခေါ်သံကိုလည်း သူမကြားချင်ပါ ။ တောင်းပန်ပါတယ် သူ့ကိုပြန်ခွင့်ပေးပါ ။ အရူးတစ်ယောက်လို တံခါးကို အတင်းဖွင့်နေပေမယ့် မရပါ ။ ဘယ်လို အခြေအနေကြီးလဲ ။ တစ်ခုခုကို ရိပ်စားမိနေသလို သူ့ရင်တွေလေးနေသည် ။

" Tata ... စိတ်ကို ငြိမ်ငြိမ်ထား !! "

phi Perth က ရှေ့သို့ကျော်ကာ သူ့လက်တွေကို နောက်ကနေ သိုင်းချုပ်သည် ။

" Phuwin မောင်းတော့ ! "

ထိုအသံအဆုံး ကားလေးသည် ဝေါခနဲ မောင်းထွက်သွားတော့သည် ။ ကား၏ ဦးတည်ချက်သည် သူ့အိမ်ရှိရာသို့မဟုတ်ပါ ။ ဒါဖြင့် ဘယ်ကိုသွားနေတာလဲ ။ phi Perth ကရော ဘာကြောင့်ဒီမှာ ရှိနေတာလဲ ။ ဒါဆို ဘာတွေဆက်ဖြစ်သွားမှာလဲ ။ phi Perth ရဲ့ လက်တွေနဲ့ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကို သိုင်းချုပ်ထားသည် ။ သူရုန်း၍မရ ။ ကားလေးအတွင်း အရာအားလုံး ဝရုန်းသုန်းကားဖြစ်နေသည် ။

" Tata မရုန်းတော့နဲ့ အားလုံးဒုက္ခရောက်ကုန်မယ်နော် "

" ဟင့်အင်း ! Ta ကို အိမ်ပြန်ပို့ပေး "

" Tata ကိုယ်ပြောတာ နားထောင်စမ်းပါ ! ကိုယ် မင်းနဲ့မခွဲနိုင်ဘူး မင်းကို အဆုံးရှုံးမခံနိုင်ဘူး ကိုယ်မဟုတ်တဲ့ တခြားလူလက်ထဲ မင်းကို မထည့်လိုက်နိုင်ဘူး အဲ့ဒါမို့ ကိုယ်မင်းကို အိမ်ပြန်မပို့ပေးနိုင်ဘူး Tata ! "

phi Perth ရဲ့ စကားလုံးတို့သည် သူ့ရင်ထဲ ထိုးစိုက်ဝင်ရောက်လာသည့် မြှားတွေလိုမျိုး နာကျင်စေရသည် ။ ဒါဖြင့် အခုအခြေအနေက သူထင်သလိုဆိုတာ သေချာနေလေပြီ ။ ဟင့်အင်း မဖြစ်ဘူးမဟုတ်လား ။ ဒါသည် လွယ်ကူသော ကိစ္စသေးသေးလေး ဟုတ်မနေ ။

" ဟင့်အင်း .... ! "

" Pond !! "

သူရုန်းကန်ကာ ငြင်းဆန်နေပေမယ့် phi Perth ရဲ့ နာမည်ခေါ်သံအဆုံး သူ့မျက်နှာပေါ်သို့ရောက်လာသော ပဝါတစ်ထည် ။ နှာဖျားအတွင်းသို့ ရောက်လာသော အမွှေးရနံ့သည် သူ့ကို ရစ်မူးသွားစေသည် ။ သူရုန်းကန်နေပေမယ့် သူ့လက်တွေလေးကန်လာသည် ။ ပြီးသည့်နောက် သူ့အာရုံ၌ မဖြစ်ဘူး ဟူသည့်စကားကို အကြိမ်ကြိမ်ပြောနေခဲ့ပေမယ့် သူ့မျက်လုံးတွေသည် အရှုံးပေးချင်နေသလို လေးကန်လာသည် ။

ဒီလိုဖြစ်လိုရပါ့မလား ။သူတစ်ဖက်မိန်းကလေးကို ကတိပေးထားခဲ့ပြီးပြီ ။

သို့သော် ယခု၌ ..... ။သူ့အမြင်တွေ ဝေဝါးလာကာ မျက်လုံးတွေမှိတ်ချမှရတော့မည် ။ နောက်ဆုံး အသိတစ်ခုတွင်

phi Perth ....ခင်ဗျားက အခုထိလုပ်ချင်တာလုပ်ပြီး တဇွတ်ထိုးဆန်နေတုန်းပဲကျွန်တော်စိတ် ကျွန်တော့်ဆန္ဒကိုသေးသေးလေးတောင် လှည့်မကြည့်သေးဘူး ။

----

ငြိမ်ကျသွားတဲ့ကောင်လေးကြောင့် အခုမှ Perth သက်ပြင်းချနိုင်သွားသည် ။ ထိုအခါမှ Phuwin ကလည်း လမ်းဘေးတွင်ကားကိုချရပ်သည် ။ တကယ်တော့ သုံးယောက်လုံးအခုမှ အသက်ရှုချောင်သွားတာ ။

" လူလိမ်ဖြစ်ပြီ ... Ta သတိရလာလျှင် ငါဘယ်လိုမျက်နှာ ပြရမှာလဲ "

Phuwin ၏ စကားကြောင့် Perth ဘာပြန်ပြောရမည်မသိပါ ။ လုပ်ချင်တာကို လုပ်ခဲ့ပေမယ့် Perth ကိုယ်တိုင်လည်း ဘာတွေဆက်ဖြစ်မည် မခန့်မှန်းတတ်တော့ပါ ။ ဒီနေ့မနက်ကို တမင်တကာရွေးချယ်ပြီး အစီအစဉ်ဆွဲခဲ့တာ ။ မဟုတ်လျှင် အခြေအနေတွေသည် သူ့လက်ထဲမရှိနိုင်မှာစိုးရိမ်သည် ။ Wan ကိုတော့ အားနာပေမယ့် သူသည် Tata မရှိလျှင် သေနိုင်သည့်လူဖြစ်နေပြီ ။ Phuwin ကို အကူအညီတောင်းတော့လည်း တော်တော်လေး ပြောခဲ့ရသည် ။ Pond ကိုဆိုလျှင် Tata က သိပ်ယုံလိမ့်မည် မဟုတ် ။ အခုတော့ သူစီစဉ်သည့်အတိုင်း အတိအကျ ဖြစ်လာလို့ တော်သေးသည်ပြောရမည် ။

Perth ကားပေါ်က ဆင်းလိုက်ကာ ငြိမ်ကျနေသည့်ကောင်လေးကို ပွေ့ချီလျက် ခေါ်ထုတ်လိုက်တော့ Pond ကပါ အလိုက်သတိ ရှေ့ခန်းတွင်ပြောင်းထိုင်ရန် ပြင်သည် ။

" Pond ! ငါကားမမောင်းချင်ဘူး လူလိမ်လက်လို ခံစားရနေတယ် "

Phuwin က တမင်အရွဲ့တိုက်ကာ ပြောလိုက်မှန်းသိတာကြောင့် Pond ရယ်ချင်သွားသည် ။ တကယ်ဆိုလျှင် သူငယ်ချင်းဖြစ်သူအရေး မကူညီပေးချင်တာလည်း မဟုတ် ။

" ဟုတ်ကဲ့ခင်ဗျ ကျွန်တော် မောင်းပေးပါ့မယ် သခင်လေး ဒီဘက်မှာ သက်တောင့်သက်သာ ထိုင်လိုက်ပါခင်ဗျ "

Pond ထိုသို့ပြောလိုက်တော့လည်း သူ့ကိုရွဲ့ပြောတယ်ဆိုသည့် ပုံဖြင့် မျက်စောင်းထိုးသေးသည် ။ ပြီးကာမှ ကားပေါ်တက်သွားသူကြောင့် Pond က ကားမောင်သူ ဖြစ်သွားရတော့သည် ။ ဒါနဲ့ သူ့လက်တွေကရော လူလိမ်လက်တွေပဲလား ။ မဟုတ်တာ လိမ်တာ မဟုတ်ဘူး ။ ချစ်လျက်နဲ့ကွဲကွာတော့မယ့် လူတွေကို ကယ်တင်ချင်တာ ။ သူ့အလှည့်ရောက်ရင်တော့ အရာရာကို အဆင်ပြေပြေဖြစ်ချင်တယ်လေ ။ အခုထိတော့ ခြေလှမ်းမစရသေးပေမယ့်ပေါ့ ။ အတွေးအဆုံး ဘေးသို့လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ လမ်းဘက်ကို ငေးနေသူကြောင့် Pond ပြုံးလိုက်သည် ။ တစ်နေ့ မင်းလက်မခံရင် Perth လမ်းစဉ်ကိုပဲ ငါလိုက်မှာ Phuwin ။

ပြီးနောက် ကားလေးသည် တစ်ဖန်မောင်းထွက်သွားခဲ့သည် ။ အတော်ကြာမောင်းနှင်းလာခဲ့ပြီးနောက် နောက်ခန်းသို့ လှမ်းကြည့်မိသည် ။

ငြိမ်ကျနေတဲ့ကောင်လေးအား ရင်ခွင်ထဲထားကာကျစ်ကျစ်ပါအောင် ပွေ့ဖက်ထားတဲ့ Perth က အတွေးများနေပုံရပြီး ပျော်ရွှင်နေပုံတော့ မပေါက်နေပါ ။ သို့သော် အရင်နေ့တွေက မျက်နှာထက်စာရင်တော့ တော်ပါသေးသည် ။ Santa နိုးလာတဲ့အခါ အခြေအနေတွေ မဆိုးရွားစေဖို့ကိုဘဲ ဆုတောင်းရမည် ။

" Perth .... ဟိုကိုပဲ တစ်ခါတည်းမောင်းလိုက်တော့မယ်နော် "

" အင်း "

ကားလေးသည် သူ၏ဦးတည်ရာပန်းတိုင်သို့ တရွေ့ရွေ့မောင်းနှင်လာသည် ။ လက်ရှိအခြေအနေအရ အဆင်ပြေသည်ဆိုပေမယ့် စက္ကန့်တွေ နာရီတွေကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့်အမျှ ရင်လေးစရာသာ ရှိတော့သည် ။

Perth သည် အတွေးတွေပတ်ချာလည်ကာ ချစ်ရသူအား ရင်ခွင်၌ထားရင်း ပျောက်ကွယ်သွားမှာ စိုးနေသည့်အလား တင်းကျပ်အောင်ဖက်တွယ်ထားသည် ။ ပြီးနောက် ဆံပင်ခပ်လုံးလုံးလေးကြား မျက်နှာအပ်လိုက်ကာ အမြတ်တနိုးနမ်းရှိုက်ရင်း မျက်ရည်တွေဝဲလာသည်အထိ ခံစားချက်က ပြင်းထန်လွန်းပါသည် ။

----

Pond နဲ့ Phuwin သည် သူတို့အား လိုရာခရီးသို့ပို့ဆောင်ပြီးသည်နှင့် ချက်ချင်းပြန်ထွက်သွားကြသည် ။

Perth ကောင်ငယ်လေးအား အိပ်ခန်းထဲသို့ တောက်လျှောက် ပွေ့ချီလာလိုက်သည် ။ ပြီးနောက် ကုတင်ပေါ် အသာပွေ့တင်လိုက်ကာ သတိမရှိသော မျက်နှာနုနုအားအချိန်ကြာကြာ စိုက်ကြည့်နေမိသည် ။ ပြီးကာမှ နဖူးပေါ်ဝဲကျနေသော ဆံနွယ်စလေးများအား သပ်တက်ပေးလိုက်ရင်း

" ကိုယ့်ကိုခွင့်လွတ်ပါလို့ မတောင်းဆိုပါဘူး အဲ့ဒီအစား Tata ကျေနပ်တဲ့အထိ ကိုယ်ကအပြစ်ခံယူပါ့မယ် ကိုယ့်အနားကတော့ ထပ်ပြီးထွက်မသွားပါနဲ့တော့ ကလေးရယ် "

တိုးဖွဖွသူ့အသံကို ဒီကောင်လေးကြားမည်မဟုတ်မှန်းကိုလည်း သိပါသည် ။ သို့သော် တတွတ်တွတ်ရွက်ဆိုနေမိရင်း နဖူးပြင်နုနုအား ခပ်ဖွဖွပွတ်သတ်ပေးနေမိသည် ။ ပြီးသည့်နောက် ကောင်လေးဘေးတွင် ဝင်လှဲလိုက်ကာ သတိမရှိသူကောင်လေးအား သူ့ရင်ခွင်ထဲ ဆွဲသွင်းလိုက်သည် ။ ထိုကောင်လေး သူ့ရင်ခွင်ထဲ အံဝင်ခွင်ကျ ဖြစ်သွားသည့်အခါ ကောင်လေး၏ခန္ဓာကိုယ်အား တင်းနေအောင် ပွေ့ဖက်ထားလိုက်သည် ။

ဘာကြောင့်ရယ်မသိ ။ ဒီကောင်လေးနဲ့ ထပ်ခွဲရလျှင်ဆိုတဲ့ အတွေးများသည် သူ့ကို လွန်စွာ နာကျင်စေသည် ။ ထို့ကြောင့် ပိုတိုးကာဖက်ထားလိုက်ပြီး ကောင်လေး၏ခေါင်းလုံးလုံးလေးအား ပွတ်သတ်ပေးနေရင်း သူ့ရင်ထဲ လှိုက်တက်လာသည့် ခံစားချက်တွေ ။

မင်းကိုယ့်ကို မုန်းသွားခဲ့ရင်တောင်ကိုယ့်အနားက ထွက်မသွားပါနဲ့ကိုယ်က ထွက်သွားခွင့် မပြုတော့ဘူးမို့ ။

ပြီးသည့်နောက် သူ့မျက်လုံးတွေကို မှိတ်ချလိုက်ရင်း ကောင်လေး၏ဆံနွယ်နုနုတို့ကြား နေရာဝင်ယူလိုက်သည် ။ သူအိပ်ပျော်သွားချင်ပါသည် ။ ယခုလို ထွေးပွေ့မှုနွေးနွေးဖြင့် ခဏလောက်ပဲဖြစ်ဖြစ် သူအိပ်ပျော်သွားချင်သည် ။ ပြီးလို့ သူနိုးလာချိန်တွင် အခြေအနေအရပ်ရပ်သည် လှပနိုင်ပါ့မလားဆိုတာ သူကိုယ်တိုင်မသိတာမို့ ။

" ကိုယ့်အချစ်တွေကို မင်းယုံလာအောင် ဘယ်လိုပြရမလဲမသိဘူး ဒါပေမယ့် ကိုယ်အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားပါ့မယ် "

အချစ်တဲ့အချစ်ဆိုတာကလေစစ်မှန်မှုသာရှိခဲ့လျှင် လှပလာနိုင်သည်ဟုယုံကြည်သင့်ရဲ့လားဒါမှမဟုတ် လှပလာဖို့ပြန်ပေးဆပ်ပါ့မယ်လို့ ကတိပြုခဲ့လျှင်အချစ်ကို ထပ်လက်ခံရဲပါတော့မလား ။

-----

( မနေ့ညက တင်လိုက်ပြီးမှနည်းနေသေးတယ်ထင်ပြီး un လိုက်တာပါ 😭🤍 ဒီနေ့ထပ်ဖြည့်ပြီးရေးတော့လည်း နည်းနေတုန်းပါပဲ )

4.4К3020

Previous chapter Next chapter

There are no comments yet. Log in to be the first to leave a review!

19

Similar stories