ភាគទី23

ពិធីរៀបអាពាពិពាហ៍របស់Yujin និងWonyoung ត្រូវបានប្រព្រឹត្តនៅឯសណ្ថារគារដ៏ល្បីនៅក្នុងទីក្រុងសេអ៊ូល។

Yujin បានស្នើសុំWonyoung រៀបការម្តងទៀតក្រោយពេលដែលLeeseo កើតបានរយៈពេល7ខែ ក្រោយមករយៈពេល2ខែបន្ទាប់ ពិធីត្រូវបានធ្វើឡើង។

ក្រោយពេលដែលផ្លាស់ប្តូរទៅជាឈុតកូនក្រមុំរួចហើយ Wonyoung អង្គុយមិនសុខ  នាងមានអារម្មណ៍ភិតភ័យ និងរំភើបព្រមគ្នា......

« Wonyoung ធ្វើចិត្តអោយសប្បាយៗ កុំភិតភ័យ...» Karina ព្យាយាមសម្រួលអារម្មណ៍របស់នាង។Winter និងKarina ពួកគេក៏មកចូលរួមពិធីរៀបអាពាពិពាហ៍របស់អ្នកទាំងពីរដែរ។« មែនហើយ Wonyoung កុំធ្វើមុខបែបនេះ ត្រូវតែញញឹមឡើង ok » Liz « តើខ្ញុំមើលទៅយ៉ាងមិចដែរ......ស្អាតដែរទេ?» Wonyoung សួរពួកគេ  នាងមានអារម្មណ៍ខ្លាចថានាងនឹងមិនស្រស់ស្អាតនៅចំពោះមុខYujin « អូយ....Wonyoung Unnie កុំបារម្ភរឿងនោះអី បងច្បាស់ជាកូនក្រមុំដ៏ស្អាតបំផុតប្រចាំឆ្នាំមិនខាន មែនទេអ្នកទាំងអស់គ្នា ?» Minju « ខ្ញុំមិនចង់ធ្វើជាកូនក្រមុំស្អាតប្រចាំឆ្នាំអីទេ ខ្ញុំ......គ្រាន់តែចង់ក្លាយជាកូនក្រមុំដ៏ស្រស់ស្អាតបំផុតរបស់Yujin ប៉ុណ្ណោះ» Wonyoung « ហាសហា(សើច) រឿងនោះកុំបាច់បារម្ភអី ខ្ញុំប្រាកដចិត្តថាYujin  គេច្បាស់ជាចំហមាត់ ហើយបើកភ្នែកធំៗ ពេលឃើញឯងមិនខាន Wonyoung » សម្តីLiz ធ្វើអោយអ្នកដែលស្តាប់ ងក់ក្បាលនិងសើចព្រមៗគ្នា។

*******************

Yujin ស្លៀកពាក់សំលៀកបំពាក់ពណ៍ស កំពុងឈររង់ចាំវត្តមានរបស់Wonyoung នៃជ្រុងម្ខាងនៃពិធី។ មិនមែនតែWonyoung នោះទេ ដែលមានអារម្មណ៍ភិតភ័យ Yujin ក៏ដូចគ្នា។ Yujin ឈរមិនសុខ ម្តងសួរមិត្តភក្តិរបស់ខ្លួនពីរបៀបរៀបរយរបស់នាង  ម្តងអោយគេជួសជុលសម្លៀកបំពាក់របស់នាង។ មិត្តរបស់Yujin គ្រាន់តែព្យាយាម ប្រាប់អោយ Yujin ស្ងប់អារម្មណ៍ និងឈប់ធ្វើខ្លួនឆ្លេឆ្លាប៉ុណ្ណោះ....

« ខ្ញុំមិនអាចរង់ចាំឃើញ Wonyoung របស់ខ្ញុំក្នុងឈុតកូនក្រមុំនោះទេ ....នាងច្បាស់ជាកូនក្រមុំដ៏ស្រស់ស្អាតបំផុតលើផែនដីនេះ» Yujin និយាយឡើង

  មួយសន្ទុះក្រោយមកពិធីបានចាប់ផ្តើម។.វត្តមានរបស់ Wonyoung បង្ហាញឡើង។.នាងស្លៀករ៉ូបកូនក្រមុំពណ៍ស  វែងអន្លាយ  សក់របស់នាងត្រូវបានលើកចងយ៉ាងស្រស់ស្អាត និងមានស្បៃដាក់ពីលើ។  សម្រស់ របស់នាង នាងប្រៀបដូចជាព្រះនាងក្នុងរឿងព្រេងនិទាន  ធ្វើអោយភ្ញៀវកិត្តិយសដែលបានឃើញរូបសម្រស់របស់នាងភ្ញាក់ផ្អើលជាខ្លាំង និងកោតសរសើរគ្រប់ៗគ្នា ជាពិសេសYujin តែម្តងដូចដែលពាក្យ Liz និយាយមិនខុស Yujin បើកភ្នែក និងចំហមាត់ធំៗ មើលទៅនាងយ៉ាងភ្លឹកស្មារតី  រហូតនាងមិនដឹងថាWonyoung កំពុងឈររង់ចាំនាងនោះទេ  ទាល់តែមិត្តរបស់នាងចូលទៅទះស្មាYujin អោយស្មារតីត្រលប់មកវិញ Yujin ភ្ញាក់ព្រើរួចញញឹមអៀនប្រៀន ....។

  Yujin ដើរទៅរកWonyoung សន្សឹមៗ ព្រមជាមួយនឹងស្នាមញញឹមពេញមុខ។Yujin ឈរនៅពីមុខWonyoung រួចនិយាយសរសើរនាង« កូនក្រមុំរបស់បងស្អាតខ្លាំងណាស់» YujinWonyoung បញ្ចេញស្នាមញញឹម  អៀនទៅកាន់Yujin ។Yujin មិនចាំយូរ នាងដឹកដៃWonyoung ទៅខាងលើដើម្បីប្រារព្ធពិធី ដែលមានលោកអាចារ្យកំពុងរង់ចាំ

អ្នកទាំងពីរឈរទល់មុខគ្នា បន្ទាប់មកលោកអាចារ្យចាប់ផ្តើមនិយាយឡើង

« តើ អ្នកនាងAn Yujin ព្រមទទួលយក អ្នកនាង Jang Wonyoung ធ្វើជាភរិយាស្របច្បាប់ ដែរឫទេ?» « ខ្ញុំព្រម» Yujin ឆ្លើយតបភ្លាមលោកអាចារ្យងាកទៅខាងWonyoung ម្តង« តើ អ្នកនាង Jang Wonyoung ព្រមទទួលយក អ្នកនាង An Yujin ធ្វើជាភរិយាជាទីស្រលាញ់ស្របច្បាប់ដែរឫទេ?» លោកអាចារ្យ

Wonyoung សម្លឹងចំភ្នែករបស់Yujin ហើយនិយាយទាំងស្នាមញញឹម«ខ្ញុំព្រម»« ចាប់ពីពេលនេះទៅ អ្នកទាំងពីរក្លាយទៅជាប្តីប្រពន្ធស្របច្បាប់ ក្រោមការទទួលស្គាល់ពីព្រះ និងអ្នកដែលចូលរួមគ្រប់គ្នាធ្វើជាសាក្សី  ឥឡូវអ្នកទាំងពីរអាចថើបគ្នា បញ្ជាក់ពីសេចក្តីស្រលាញ់» លោកអាចារ្យ

Yujin ចាប់មុខរបស់Wonyoung ហើយថើបនាងលើបបូរមាត់ស្រាលៗ យ៉ាងផ្អែមល្ហែម ក្រោមការស្រែកហ៊ោររបស់ក្រុមមិត្តរបស់នាង  និងភ្ញៀវកិត្តិយសទាំងអស់ បន្ទាប់មកដាក់ពួកគេដាក់ថ្ងាសលើគ្នាទៅវិញទៅមក.......។

  បន្ទាប់មកជាពេលវេលាចាប់ផ្កា។ Yujin និងWonyoung បោះផ្កាទៅខាងក្រោយ ដែលមានមនុស្សជាច្រើនរង់ចាំ។Chaewon ជាអ្នកដែលចាប់ផ្កាបាន  បន្ទាប់មកនាងកាន់ផ្កានេះសំដៅទៅរកMinju ហើយលុតជង្គង់ម្ខាងនៅចំពោះមុខរបស់នាង រួចសម្លឹងមើលMinju ទាំងស្នាមញញឹម

« Minju តើអូនព្រមធ្វើជាអនាគតកូនក្រមុំបន្ទាប់ដែរទេ?» « ចាស ...អូនព្រម» ក្រោយពីឮបែបនេះហើយ Chaewon ក្រោកឈរឱបMinju ជាប់ក្នុងដៃ ក្រោមស្នូរទះដៃអបអរសាទររបស់មនុស្សជាច្រើន។

Yujin និងWonyoung ញញឹមពេលបានឃើញដូចនោះ បន្ទាប់មកYujin ខ្សឹបដាក់ត្រចៀកWonyoung « អូនពិតជាស្អាតណាស់.....  បងមិនអាចរង់ចាំយប់ផ្សំដំណេកបានទេ»

ត្រចៀករបស់Wonyoung ក្រហម ព្រោះអៀននឹងសម្តីYujin.....

**********************

Yujin រង់ចាំWonyoung នៅលើគ្រែទាំងអន្ទះសារ។ក្រោយពេលWonyoung ចេញពីបន្ទប់ទឹករួច នាងដើរទៅរក Yujin ជាមួយស្នាមញញឹមចុងមាត់  រួចអង្គុយលើភ្លៅនាង  ហើយលើកដៃឱបករបស់Yujin បញ្ចេញសម្លេងស្រើបស្រាល.....« ចាំអូនយូរហើយមែនទេ Hm Yujin Daddy....»

Yujin មានអារម្មណ៍ក្តៅក្នុងខ្លួនភាយៗ នាងងក់ក្បាលញាប់ៗធ្វើអោយWonyoung ញញឹមពេញចិត្ត រួចចាប់ផ្តើមបញ្ចេញសម្លេងល្បួងYujin ម្តងទៀត« អញ្ចឹងបងរង់ចាំអីទៀត .....ឆាប់ឡើង ប្រញាប់ញុំាអាហាររបស់បងទៅ........» Wonyoung

Yujin ចាប់ផ្តើមថើបWonyoung តាំងពីបបូរមាត់ ថ្ពាល់ ភ្នែក និងបន្តថើបរហូតដល់កញ្ចឹងកសខ្ចីរបស់នាង Yujinបឺតជញ្ជក់ បន្សល់នូវស្នាមក្រហមលើករបស់នាង ហើយថើបស្រាលៗលើនោះ.....ធ្វើអោយWonyoung បញ្ចេញសម្លេងថ្ហូរស្រាលៗ

«អឺ....Yuji....n....»

ដៃរវាមដូចស្វារបស់នាង ចាប់ផ្តើមអង្អែលដេញពីជើងរបស់ Wonyoung រហូតដល់ភ្លៅ.... ហើយបម្រុងនឹងបន្តសកម្មភាពដោះរ៉ូបរបស់នាងចេញ ប៉ុន្តែត្រូវរំខានដោយសម្លេងគោះទ្វារពីខាងក្រៅ។ Yujin ហាក់ដូចជាមិនខ្វល់ នាងបម្រុងនឹងបន្តសកម្មភាព ប៉ុន្តែWonyoung ឃាត់នាង« Yujin...ឈប់សិន មានអ្នកណាត្រូវការអីហើយ ប្រញាប់ទៅបើកទ្វារទៅ» Yujin បញ្ចេញទឹកមុខធុញ រួចដើរទៅបើកទ្វារ។

គ្រាន់តែទ្វារបើកឡើងភ្លាម នាងឃើញម៉ែដោះ ហើយនិយាយ« មានការអ្វីឫម៉ែដោះ?» Yujin « គឺ...ម្ចាស់ក្មេង គាត់យំមិនឈប់ទេ ម្ចាស់តូច» ម៉ែដោះ« អូ....Leeseo» Wonyoung ដើរតាមពីក្រោយYujin ដើម្បីមើលថាអ្នកណាមករកអ្វី  ប៉ុន្តែក្រោយឮម៉ែដោះនិយាយដូច្ចោះ Wonyoung ភិតភ័យ នាងប្រញាប់រត់ទៅរកកូនស្រីរបស់ខ្លួន ដើម្បីលួងនាង។  Yujin ក៏ទៅតាមWonyoung ដែរ។ មកដល់បន្ទប់Leeseo. Wonyoung លើកកូនស្រីដែលយំរបស់ខ្លួនជាប់នឹងទ្រូង ហើយព្យាយាមលួងលោមនាង... ក្មេងស្រីតូចLeeseo ក្រោយឃើញម្តាយភ្លាម នាងស្រាប់តែបាត់យំមួយរំពេច  ហើយដៃតូចៗព្យាយាមលើកទៅប៉ះមុខរបស់ម្តាយ....។

Leeseo ដូចជាក្មេងខូច នៅពេលដែលWonyoung ហៀបនឹងចាកចេញនាងតែងតែយំរហូត ....

Yujin មើលទៅមុខកូនស្រី ហើយដកដង្ហើមធំ....រួចរអ៊ូតិចៗ« Leeseo Baby...ប៉ាប៉ាស្រលាញ់កូន តែហេតុអីកូនមករករឿងអីនៅពេលនេះ....»

Wonyoung លួងលោមកូនស្រីតូចរបស់ខ្លួន...ដោយមិនបានដឹងទេថា មានកូនស្រីធំម្នាក់កំពុងតែយំនៅក្នុងចិត្ត ព្រោះមិនបានផ្សំដំណេក.......

**********************

Yujin បាននាំWonyoung មកក្រេបទឹកឃ្មុំនៅឯកោះរបស់ Winter និងKarina ដែលជាកោះដែលធ្វើអោយពួកគេបានចាប់ផ្តើមស្នេហាជាមួយនឹងគ្នា។. ពួកគេក៏នាំយកLeeseo មកជាមួយដែរ.  ព្រោះក្មេងតូចនេះមិនអាចនៅឆ្ងាយពីម្តាយបាននោះទេ ......

Wonyoung កាន់Leeseo នៅក្នុងដៃ ខណៈពេលដែល Yujin កំពុងឱបនាងពីក្រោយជាប់។ពួកគេកំពុងមើលថ្ងៃលិចនៅមាត់សមុទ្រជាមួយគ្នា ពោរពេញដោយក្តីសុខ....« បងស្ទើរតែមិនជឿថា វាជាការពិតដែលយើងអាចមកដល់ថ្ងៃនេះជាមួយគ្នា Wonyoungie...» « អូនក៏ដូចគ្នា Yujinie.....ពេលខ្លះអូនគិតថាវាគ្រាន់តែជាការយល់សប្តិប៉ុណ្ណោះ.    ដែលអូនខ្លាចថាពេលដែលអូនភ្ញាក់ អ្វីៗទាំងអស់នឹងបាត់ចេញពីមុខអូន» Wonyoung « ប៉ុន្តែវានៅតែជាការពិត....ព្រោះLeeseo ជាភុស្តតាង មែនទេ Leeseo កូនប៉ាប៉ា» Yujin កាន់ដៃតូចៗរបស់Leeseo ហើយសួរ ចំណែកឯ Leeseo សម្លឹងមើលទៅYujin ទាំងមិនយល់នឹងអ្វីដែលនាងនិយាយ ប៉ុន្តែLeeseo នៅតែបញ្ចេញស្នាមញញឹមទៅកាន់Yujin.......ហើយមាត់ចាប់ផ្តើមហើបតិចៗ

«ប៉....» Leeseo Yujin និង Wonyoung មើលមុខគ្នាជាមួយនឹងភាពភ្ញាក់ផ្អើល  ហើយស្រាប់តែញញឹមឡើង« អូ...តើLeeseo កំពុងចេះនិយាយទេ?» Yujin « អូន  ឮLeeseo ដូចជាចង់ហៅបងប៉ា» Wonyoung « Aww Leeseo... សាកនិយាយម្តងទៀតទៅមើលកូនស្រី ហៅថា ប៉ាប៉ា» Yujin Leeseo មើលទៅពួកគេ ហើយព្យាយាមហើបមាត់តាម « ប៉ា...» គ្រាន់តែឮដូច្ចោះ អ្នកទាំងពីរញញឹមយ៉ាងមានមោទនភាព « សាកហៅ ម៉ាក់ ម្តងកូនស្រី .....ហៅ ម៉ាក់ម៉ាក់» Wonyoung

«ម៉ា...ក់» Leeseo ហើបមាត់បញ្ចេញសម្លេងមិនច្បាស់របស់នាង ធ្វើអោយWonyoung និងYujin សប្បាយចិត្តជាខ្លាំង។ពួកគេចាប់ផ្តើមថើបLeeseoម្នាក់ម្តងៗពោរពេញដោយក្តីស្រលាញ់.........

********************

ក្រោយដាក់Leeseo អោយគេងលើអង្រឹងម៉ូទ័រ សម្រាប់ទារករួចហើយ។ពួកគេទាំងពីរមើលមុខLeeseo កំពុងគេងលក់យ៉ាងស្កប់ស្កល់ ។ មួយសន្ទុះក្រោយមក Yujin ស្រាប់តែឱប Wonyoung ពីក្រោយ ហើយខ្សឹបដាក់ត្រចៀកនាង

« Wonyoungie ដល់ពេលមើលថែ បងម្តងហើយ»Yujin « មើលថែអីរបស់បង?» នាងសួរព្រោះមិនយល់នឹងសម្តីរបស់Yujin

Yujin មិនឆ្លើយ ប៉ុន្តែលើក Wonyoung ឡើង ហើយដើរចេញពីបន្ទប់កូនស្រី« Yujin..... បងនាំអូនទៅណាហ្នឹង?» Wonyoung សួរក្រោយពេលដែលអ្នកទាំងពីរចេញពីបន្ទប់ដែលLeeseo កំពុងគេង។ Yujin ញញឹមចុងមាត់ រួចនិយាយឡើងជាមួយទឹកមុខខិលខូច« យកទៅផ្សំដំណេក អូននៅជំពាក់បងនៅឡើយទេ ដូច្ចេះយប់នេះត្រូវតែទូទាត់ទាំងដើមទាំងការ» Yujin

មុខរបស់ Wonyoung ប្រែទៅជាក្រហម ដូចប៉េងប៉ោះទុំ រួមទាំងត្រចៀករបស់នាងផងដែរ។

  ពិតមែនហើយតាំងពីថ្ងៃរៀបការមក ពួកគេមិនទាន់បានធ្វើអ្វីនោះទេ ព្រោះLeeseo តែងតែរករឿងពួកគេអោយរវល់រហូត  ទើបតែថ្ងៃនេះទេ ដែលនាងស្ងប់ស្ងាត់ ធ្វើជាក្មេងល្អនោះ ហើយវាក៏ជាឱកាសរបស់Yujin ដែរ... រឿងអីដែលនាងបណ្តោយអោយ វាកន្លងផុត.......

« An Yujin ឆ្កែល្មោភកាម!» Wonyoung ជេរនាង« ប៉ុន្តែអូនចូលចិត្តមិនអញ្ចឹង...Baby Girl....» Yujin « អត់!» Wonyoung បដិសេធ« ពិតទេ Hm...អញ្ចឹងអ្នកណាគេណ៎ តែងតែស្រែកថា Yujinie....លឿនៗ.... ប្រញាប់ឡើង Daddy.» សម្តីរបស់Yujin ធ្វើអោWonyoung ខ្ទប់មុខទាំងអៀនខ្មាស នាងវាយទ្រូងរបស់ Yujin ខ្លាំងៗ« តោះ ប្រញាប់ឡើង ទាន់Leeseo កំពុងតែគេងលក់ តែនាងភ្ញាក់ បងអត់លិឌទៀតឥឡូវហើយ..» Yujin

ចប់សម្តីYujin ដឹកWonyoung ទៅក្នុងបន្ទប់ហើយ ទម្លាក់នាងទៅលើពូក ខណៈពេលដោះអាវចេញទាំងទឹកមុខខិល...

« យប់នេះ  កូនឆ្កែល្មោភកាមម្នាក់នេះ.....នឹងទំពារសាច់ទន្សាយរហូតដល់សល់តែឆ្អឹង....ត្រៀមខ្លួនណា៎ Baby Girl .»

Yujin និយាយខណៈពេល លិឌបបូរមាត់ ចំណែកឯ Wonyoung គ្រាន់តែលេបទឹកមាត់យឺតៗ..........

********************

« Yujinie......ហេតុអី...បង...ឈប់» Wonyoung ខកចិត្តនៅពេលដែលYujin បញ្ឈប់សកម្មភាពភ្លាមៗទាំងដែលនាងកំពុងតែរីករាយ« ឆាប់និយាយទៅ...ថាអូនចូលចិត្តនៅពេលដែលបងធ្វើ...បែបនេះដាក់អូន ...អូនចូលចិត្តនៅពេលដែលបងបង្កើតស្នេហា...ជាមួយអូន» Yujin ញញឹមចុងមាត់ ខណៈពេលដៃស្ទាបអង្អែលភ្លៅរបស់នាងចុះឡើងៗ« វាសំខាន់.......នៅពេលនេះដែរឫ?» Wonyoung ឆ្លើយទាំងពិបាក« និយាយ...ឫបងឈប់! រើសទៅ...» Yujin Wonyoung មិនអាចទ្រាំ ទៀតបាន នាងប្រញាប់និយាយទៅកាន់Yujin « Yes....អូនចូលចិត្តនៅពេលដែលបងស្រលាញ់អូន...អូនចូលចិត្តគ្រប់យ៉ាង...ដែលបងធ្វើ...Yujinie.....Pls...Make Love To me.....» Wonyoung មើលទៅYujin ជាមួយកែវភ្នែក អង្វរ និងដាននៃក្តីស្រលាញ់ជ្រាលជ្រៅ។Yujin មិនចាំយូរ នាងប្រញាប់បន្តកិច្ចការមុននេះ.....ទាំងក្តីស្រលាញ់។

រាត្រីយប់ស្ងាត់ ......នៅក្នុងបន្ទប់របស់ពួកគេពោរពេញទៅដោយសម្លេងស្នេហាដ៏ខ្លាំងក្លារដែលពួកគេផ្តល់អោយគ្នាទៅវិញទៅមក....។

*****************

See U Next Part Pls vote!!!!Sorry ដែលចេញរឿងយូរ Admin រវល់រៀនY'all Admin នៅតែអៀនពេលសរសេរវគ្គបែបហ្នឹង... :)