MINE-25
16:39, 2 December 2023သာယာအေးချမ်းသော နံနက်ခင်းလေးတစ်ခု....
" သားရေ... မထသေးဘူးလား..ပါး မနက်စာပြင်ပြီးပြီနော်..ဂျောင်မင်..သားလေး..."
ဒေါက်! ဒေါက်!
" သား...ချစ်ဆုံး.."
ဂျီမင်းနဲ့သားလေးအတူအိပ်တဲ့အခန်းထဲ ဝင်ကြည့်လိုက်တော့ အိပ်ယာထက်မှာ သားကိုမတွေ့တာကြောင့် ရေချိုးခန်းထဲဲသွားကြည့်လိုက်တယ်။ ရေချိုးခန်းထဲသွားကြည့်ပြန်တော့လဲမရှိ...
ထို့ကြောင့် အခန်းပြင်ထွက်ခဲ့လိုက်ပြီး သားကစားနေကျနေရာကိုသွားကြည့်လိုက်တော့..
" သား.... "
" ဂျာ.... ပါး.."
" ကြည့်ဦး အိပ်ယာထတာကို အခုထိမျက်နှာမသစ်သေးဘူးလား.."
" သားက သစ်မလို့ကို သူတို့က ကစားချင်နေလို့.."
" ဒီနေ့ အတန်းသွားရမှာလေ...'
" ဟင့်အင်း..ကျောင်းသွားဝူး.."
" မရဘူးလေ သားရဲ့.. "
" ဟင့်အင်း..ဆရာမတေက စာပဲမေးနေတာ သားကြိုက်ဘူး.."
သားလေးက အခုမှ၃နှစ်သာ ရှိသေးပေမယ့် လူမှုဆက်ဆံရေး၊ ပေါင်းတတ်သင်းတတ်အောင် သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ပျော်ပျော်နေတတ်အောင်..ဗဟုသုတရအောင်ဆိုပြီး မူကြိုလေးထားထားတာဖြစ်သည်။ ဒါပေမယ့် သားကမသွားချင်....
ကျွန်တော်လဲ ဒီနှစ်တွေအတွင်း ကိုယ်ဝါသနာပါရာအလုပ်ကို လုပ်လာခဲ့တာ အနည်းငယ်တော့အဆင်ပြေလာတယ်လို့ ပြောရမယ်...
သားလေး ၁နှစ်ပြည့်တော့ ကျွန်တော် ကလေးနဲ့တိုက်ခန်းငှားနေပြီး အလုပ်တစ်ခုခုလုပ်မယ်လို့ စိတ်ကူးထားပေမယ့် အဆင်မပြေပါ..ပြီးတော့ ဘိုးဘိုးကလဲ သဘောမတူ...
ဘိုးဘိုးက ကျွန်တော်တို့သားအဖနှစ်ယောက်အတွက်ဆိုပြီး တစ်ထပ်တိုက်လေးကိုစီစဥ်ပေးထားတာဖြစ်ပြီး မကြာခဏဆိုသလို ဘိုးဘိုးက သားလေးကိုအလည်ခေါ်တတ်သည်။
သားလေးက မနက်ပိုင်းပဲ အတန်းသွားရတာဖြစ်တော့ နေ့လည်ဘက်တွေမှာ ကျွန်တော့်အလုပ် ဒါမှမဟုတ် ဘိုးဘိုးအိမ်မှာသွားနေတာဖြစ်သည်။ တစ်ခါတစ်ခါ ဂျီဟိုကခေါ်သွားတတ်တော့ ဂျီမင်းအတော်လေးသက်သာပါသည်။
အခုလဲ ဂျီဟိုလက်ဆောင်ပေးထားတဲ့ ကြောင်လေးတွေနဲ့ကစားနေတာဖြစ်သည်။ ကြောင်လက်ဆောင်ပေးတာကို ကျေးဇူးတင်ပေမယ့် ကျွန်တော့်မှာ သားရောကြောင်တွေရောကြည့်နေရတော့ အလုပ်တစ်ခုကအပိုဖြစ်နေသည်။ သားကလဲ သဘောကျတော့ ထားထားရတာဖြစ်သည်။
သားလေးက ကျွန်တော်နဲ့တူတယ်လို့ တစ်ချို့က ပြောကြပေမယ့် ဘိုးဘိုးကတော့ သူ့မြေးနဲ့သာတူသည်ဟု ပြောတတ်သေးတာ...
တကယ်တော့ ကလေးက ကျွန်တော်နဲ့တူတာပါ...
" သား လာ.. မျက်နှာသစ်မယ်.."
" ဟုတ် ပါး.."
သားကိုရေချိုးခန်းထဲ ခေါ်လာပြီး သွားတိုက်ဆေးကိုအဆင်သင့်ပြင်ပေးလိုက်ပြီး သားကသွားတိုက်ရင်းဖြင့်...
" ပါး... ဒီနေ့ဘိုးဘိုးတို့အိမ် အလည်သွားမို့.."
" ဘိုးဘိုးက အားပါ့မလားသားရဲ့.."
" အားပါရယ် ပါးရဲ့.."
" ပါးပါး အလုပ်ကလူတွေတောင် သားကိုသတိရနေကြပြီ.."
" နော်ပါး.. သားအလည်သွားမယ်နော်..ပါး"
" လာ မနက်စာစားမယ်..အတန်းနောက်ကျလိမ့်မယ်.."
ဂျီမင်းအဖြေမပြုသေးပဲ ထမင်းစားခန်းထဲခေါ်သွားလိုက်သည်။ ကျွန်တော် မလွှတ်ချင်တာတော့မဟုတ်ပေမယ့် ဘိုးဘိုးက သားကို ဂျွန့်အကြောင်းတွေပြောပြလိုက်တော့ အိမ်ရောက်ရင် သားက ဒယ်ဒီကဘယ်မှာလဲ ၊ ဒယ်ဒီ့ကိုခေါ်ပေးဆိုပြီး ရစ်တာတွေကို ကျွန်တော်လုံးဝမကြိုက်ပါ...
တစ်ခါ တစ်ခါစိတ်မထင်လို့ သားလေးကိုဆူလိုက်မိရင် စိတ်မကောင်းဖြစ်ရသေးတာ..
သားကို ထမင်းစားခန်းထဲခေါ်သွားကာ နံနက်စာစားဖို့ပြင်ပေးလိုက်သည်။
" ပါး သားပေါင်မုန့်ကြက်ဥကြော် အရမ်းကြိုက်တယ် "
" အင်း..ကြိုက်ရင်များများစား.."
" ဒါမဲ့ နေ့တိုင်းချားနေရတော့ ရိုးလာပေါ့.."
ဂျီမင်း သဘောကျစွာ တစ်ချက်ပြုံးမိသည်။ ထမင်းချက်အဒေါ်ကြီး နေမကောင်းလို့နားနေတဲ့ တစ်ပတ်အတွင်း ကျွန်တော်မနက်စာကို သားအကြိုက် ပေါင်မုန့်ကြက်ဥကြော်ပဲ ကျွေးဖြစ်တာဖြစ်သည်။ အခုတော့ရိုးနေပြီထင်ပါရဲ့..
" ပါးပါး နောက်နေ့တခြားဟာပြင်ပေးမယ်နော်.."
" ဟုတ် "
" ညစာကို သားအကြိုက် ငါးပေါင်းလေးနဲ့စားကြမယ်.."
" ဟုတ်..ပါး သားဘိုးတို့ ဆီသွားရမှာလား... "
သားကိုမေ့သွားပြီထင်ပေမယ့် မမေ့သေးပေ..
" သားအတန်းပျက်မှာပေါ့ ပိတ်ရက်မှသွား..'
သားကတစ်ပတ်ကို ၄ရက်တတ်ရတော့ ကျန်၃ရက်ကပိတ်ရက်ဖြစ်သည်။
" သား.. နေ့လည်ဘက်ပဲ... ကျောင်းကိုဘိုးဘိုးလာကြိုမှာ "
" ဒါဆိုရင် ကျောင်းပိတ်ရက်မသွားရတော့ဘူးနော်.."
" ဟုတ် "
" ဘိုးဘိုးအိမ်မှာ လိမ်လိမ်မာမာနေ ညမအိပ်ရဘူးနော်.."
" ဟုတ် သားကပါးတစ်ယောက်ထဲ ကျစ်မထားပါဘူး ဟီး "
" ဟုတ်ပါပြီ အတတ်လေး.."
" ပါးကို ချစ်တယ် .. သားကျောင်းသွားဖို့ အင်္ကျီသွားလဲတော့မယ်.."
" ဟုတ်ပြီ သား..ပါးကို အားဘွားပေး.."
" အာဘွား! မွ..! ပါး သားကိုယ့်ဘာသာ အဝတ်လဲမှာ.."
" ဟုတ်ပါပြီ.. ပါးပါး သားအတွက်ပူတင်းထည့်ပေးလိုက်မယ်နော် နားချိန်စားဖို့.. သူငယ်ချင်းတွေနဲ့အတူစား.."
" no no တစ်ယောက်ထဲစားမှာ.."
" သား... ပါပါး ဘာမှာထားလဲ.."
" တစ်ထု ကျွေးလိုက်မယ် "
လို့ပြောကာ အခန်းထဲပြေးဝင်သွားတဲ့ သားလေးကြောင့် ကျွန်တော်ခေါင်းခါမိသည်။ သားက အဲ့လိုပဲ တစ်ခါတစ်ခါနှမြောတတ်တာဖြစ်သည်။ ဒီကိစ္စလေးကိုတော့ သားကိုအချိန်ပေးပြီး သေချာ သင်ပေးရဦးမည်။
အခန်းထဲတွင်...
ကုတ်ချောင်းကုတ်ချောင်းဖြင့်ကလေးလေးသည် စောင်အောက်တွင်ဖွက်ထားသော ဖုန်းလေးကိုထုတ်ယူပြီးနောက် အသံသွင်းကာ ပြောလိုက်သည်က...
* ဒယ်ဒယ် သားဒီနေ့ ဘိုးတို့အိမ်လာမှာ သားကိုလာကြိုနော်... ဘမ်နဲ့အတူချော့(ဆော့)မယ်..*
တဖက်က အသံဖိုင်ပြန်ရောက်လာသည်က
* ဟုတ်ပြီ သားလေး... မင်းပါပါးရဲ့ ပါးကို ဒယ်ဒီ့အစားနမ်းခဲ့ပါ * တဲ့...
--------
သားကိုကျောင်းကားလာကြိုလို့ ထည့်ပေးလိုက်ပြီးနောက် အလုပ်သွားဖို့ပြင်ရတော့သည်။ ဒါမှ ဂျီဟိုလာခေါ်တဲ့အချိန် မစောင့်ခိုင်းရမှာ...
ကျွန်တော့်အတွက် ဘိုးဘိုးက ကားပြင်ပေးထားပေမယ့် ခြံစောင့်ဦးလေးကို အကြိုအပို့အလုပ်မပိုစေလိုတာကြောင့် လမ်းကြုံသည့် ဂျီဟို့ကားနဲ့သာ လိုက်သွားဖြစ်တာများသည်။ တကူးတကမဟုတ်ပဲ လမ်းကြုံနေလို့သာ အားမနာစတမ်းလိုက်သွားဖြစ်တာ....
ဂျီဟိုက ဒီရောက်ပြီးမှ အတော်အဆင်ပြေလာသည်ဟု ဆိုရမည်။ company တစ်ခုမှာ ရာထူးလေးလဲကောင်းပြီး လစာလေးကလဲ အတော်အဆင်ပြေသည်မို့ သူ့မိသားစုကို ကောင်းကောင်း ထောက်ပင့်နိုင်တာဖြစ်သည်။
ကျွန်တော်ကတော့ ဝါသနာပါသည့် ဒီဇိုင်းနာအလုပ်လေးဖြင့် နာမည်ရရုံတော့ အဆင်ပြေပါသည်။ ဂျီဟိုအလုပ်နဲ့နီးတော့ အသွားအပြန်အဆင်ပြေနေတာဖြစ်သည်။
ဂျီဟိုနဲ့လဲ ဒီအတောအတွင်းမိသားစုဝင်တွေလိုဖြစ်နေကာ သားလေးကလဲ ခင်တွယ်သည်။ ခင်တွယ်တာကတော့ သားကိုဂျီဟိုက အလိုလိုက်လွန်းလို့သာ။ လိုချင်တာတွေ တောင်းတာတွေကိုဝယ်ပေးလွန်းလို့ ဂျီမင်းမှာ အားနာရသည့်အဖြစ်။
တီ! တီ!
အိမ်ရှေ့က ကားသံကြားတာကြောင့် ထမင်းဗူးကိုယူကာ ထွက်လာခဲ့ပြီး ကားပေါ်တတ်လိုက်တော့ ဂျီဟိုကပြုံးပြလာသည်။
ဂျီဟိုက အရင်ကထက်ပိုချောကာ ပိုခန့်လာသည်ကိုတော့ ငြင်းလို့မရ။ လူငယ်လေးဖြစ်ပြီး အရည်အချင်းလဲရှိတော့ ကောင်မလေးတွေဆိုဝိုင်းဝိုင်းလည်.. ဒါပေမယ့် ခက်တာက ဂျီဟိုကမိန်းမမယူတော့ဘူးတဲ့လေ... ငယ်သေးတာမို့ သေချာတော့မပြောနိုင်သေးပါဘူး...
" ဟျောင်း ဖြေးဖြေးလာပါ ကျွန်တော်စောင့်နိုင်ပါတယ်.."
" သူများကားနဲ့လိုက်စီးရတာကို ဖြေးဖြေးလုပ်နေလို့မဖြစ်ဘူးလေ..."
" ဂျောင်မင်ရော ကျောင်းသွားပြီလား.."
" သွားပြီ...ကျောင်းမလိုက်ချင်ပါဘူး လုပ်နေလို့.."
" ဂျောင်မင်က တကယ့်ကျောင်းပျင်းလေး.."
" ဟုတ်ပါ့.."
" ရောက်ပြီ ဟျောင်း.."
" အင်း သွားပြီနော် ဂျီဟို.."
" ဟုတ်ကဲ့ပါ... ညနေမှတွေ့မယ်.. "
ဂျီမင်း အထဲဝင်လာခဲ့တော့ အမတို့ကရောက်နှင့်နေပြီဖြစ်သည်။ ကျွန်တော်တို့က ဆိုင်ကို ၅ယောက်စုဖွင့်တာဖြစ်ပြီး အခုတော့ ၄ယောက်သာကျန်တော့သည်။
ယောင်္ကျားလေးကတော့ ကျွန်တော်တစ်ယောက်ထဲသာဖြစ်သည်။ အစကတော့ နှစ်ယောက်ဖြစ်ပေမယ့် တစ်ယောက်ကထွက်သွားတာဖြစ်သည်။
" ဂျောင်မင်လေး လာမှာလား ဒီနေ့ "
" မလာဘူး အမ.."
သားလေးက ချစ်မွှေးလေးဖြစ်တော့ ကျွန်တော့်အလုပ်ထဲကလူတွေကလဲ အသဲတယားယားဖြင့် ဝိုင်းချစ်ကြတာဖြစ်ပြီး သားလေးမပါခဲ့ရင်လဲ အခုလိုပဲမေးတတ်ကြသည်။
" ဂျောင်မင်လေးက အခုတလော သူ့အဘိုးအိမ်ပဲသွားချင်နေတာ အဲ့တာကြောင့် ကျွန်တော်သွားမကြိုတော့ဘူး သူ့အဘိုးလာကြိုမှာတဲ့.."
" နောက်နေ့ခေါ်ခဲ့ပါ ဂျီမင်းရယ်... သူလာမှ စစရာနောက်စရာရှိတာ.."
" ဟုတ်ကဲ့ ကျွန်တော်ခေါ်ခဲ့ပါမယ် "
" ငါတော့လေ ဂျီမင်းကိုကြည့်တိုင်း တကယ်အသဲတယားယားနဲ့ဆွဲနမ်းပြစ်ချင်တာ အမ ဂျောင်မင်တို့သားအဖကိုတာဝန်ယူလိုက်ရမလား.."
" ဟဲ့...ကောင်မ နင်အရမ်းယွတယ်နော်.."
အမတို့ကအမြဲအခုလို စနောက်တတ်သေးတာ...
" သွားမလုပ်နဲ့ လာကြိုနေကြကောင်ချောလေးက ဆွဲထိုးနေဦးမယ်.."
" အမကလဲ ကျွန်တော်နဲ့ဂျီဟိုက ရိုးရိုးသားသားပါ.."
" ဒါပေမယ့် ဟိုကောင်လေးကတော့ ဟိ ဟိ.."
" ဟဲ့.. ကလေးကိုမစစမ်းပါနဲ့.. "
" အေးပါဟာ.."
" ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်ပါ ငါတို့ဂျီမင်းနဲ့အတူ အလုပ်လုပ်ရတာ တကယ်ကံကောင်းတယ် နေ့တိုင်းအစားအသောက်တွေက တစ်ခုနဲ့တစ်ခုထပ်ကိုမထပ်ဘူး.."
" ဟုတ်ပါ့..."
ဂျီမင်းဆီကို နေ့လည်ဘက်တွေ ဂျီဟိုကအမြဲ စားစရာတွေပို့ပေးတတ်တာကြောင့် ပြောနေကြခြင်း..။ ဂျီဟို့ကို မပို့ဖို့ပြောပေမယ့် ပြောလို့မရလို့လွှတ်ထားရခြင်းသာ။
ဒီလိုနဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့တစ်နေ့တာက အလုပ်ကအမတွေနဲ့စလိုက် ၊ နောက်လိုက်ဖြင့်သာ ကုန်ဆုံးသည်။
---------
ညနေဘက်.. ဂျီမင်းအလုပ်ပြန်ချိန်...
" ရောက်ပါပြီ ဟျောင်း.."
" ဂျီဟို.. အိမ်ထဲဝင်ဦး.."
" ဟုတ်..ကျွန်တော် ဂျောင်မင်လေးကိုဝင်တွေ့ဦးမယ် "
" သားကမရောက်လောက်သေးဘူး..လာ..ညစာစားရင်းစောင့်ကြတာပေါ့.."
" ကျွန်တော်မစားတော့ပါဘူး ဟျောင်းရဲ့.. "
" မရဘူး စားသွားရမယ်.. လာ ဒီမှာခဏထိုင် ဟျောင်းသွားပြင်လိုက်ဦးမယ်.."
" ဂျောင်မင်လေးကို မစောင့်တော့ဘူးလား.."
" သားကိုနောက်မှပဲ ကျွေးလိုက်တော့မယ်..ဟျောင်းတို့အရင်စားကြတာပေါ့.."
" ကျွန်တော်လဲ ကူမယ်.."
" အင်း ဟုတ်ပြီ.."
မနက်က ချက်ထားတဲ့ဟင်တွေကိုပြန်နွှေးကာ စားပွဲပြင်ဆင်ကြသည်။ ငါးပေါင်းလေးကိုတော့ ဆိုင်မှာဝင်ဝယ်ခဲ့ပြီး ရေညှိဟင်းချို၊ တို့ဟူးကြော်နဲ့ ကင်မ်ချီ အပြင် ဝက်သားကြော်လေးကတော့ မနက်ကဂျီမင်းချက်ထားခဲ့တာဖြစ်လို့ ပြန်နွှေးရသည်။
ဂျီမင်းနဲ့ဂျီဟို စားပွဲမှာထိုင်လိုက်ပြီး...
" ကောင်းကောင်းစားပါ့မယ် "
" များများစားပါ ဂျီဟို.. အားမနာနဲ့နော်.."
ကျွန်တော်တို့ စားရင်းသောက်ရင်းဖြင့် စကားဆက်ကြပြန်တယ်...
" ဟျောင်း.. တို့ဟူးကြော်က အစပ်ကြီး ဂျောင်မင်လေးစားနိုင်ပါ့မလား.."
" သားအတွက် ခွဲထားတယ်..သားကတို့ဟူးကြော်ကြိုက်တာလေ.."
" ဟျောင်း မနက်ဖြန်တော့ ဂျောင်မင်လေးကို ကျွန်တော်ပဲကြည့်လိုက်မယ်လေ... ဟျောင်းတို့ အရေးကြီးအော်ဒါရှိတယ်ကြားလို့.."
" ဟုတ်တယ်..နေ့လည်က အော်ဒါအသစ်တွေရောက်တာ မနက်ဖြန်တော့ ပန်းတော့မယ်.."
" အဲ့တာကြောင့် ကလေးကိုကျွန်တော်ပဲကြိုပြီး ရုံးကိုခေါ်သွားလိုက်မယ်လေ ရုံးကလူတွေက ခဏခဏမေးနေတာ ဟျောင်းရဲ့.."
" ဒါဆို အကူအညီတောင်းပါတယ် ဂျီဟို.. ဟျောင်းတို့သားအဖကြောင့် အလုပ်များရပြီ.."
" မဟုတ်တာပဲ ကျွန်တော် ဟျောင်းတို့သားအဖကြောင့် အလုပ်လဲမများသလို၊ အနှောင့်အရှက်လဲမဖြစ်ဘူး..ကျွန်တော် ဟျောင်းတို့နဲ့ရှိနေတဲ့အချိန်ဆိုပျော်တယ်.."
ဂျီဟိုက ကျွန်တော့်ကို လေးလေးနက်နက်ကြည့်ကာ ပြောလာတော့...
" အာ... ကျေးဇူး ကျေးဇူးပါ ဂျီဟို.."
" ကျွန်တော် ဟျောင်းတို့နဲ့ဒီထက်ပိုပြီး နီးစပ်လို့ရမလား.."
" ဟင်! "
" ကျွန်တော်ကို ချက်ချင်းကြီးပြန်ပြောစရာမလိုပါဘူး..."
" ဟို... ဂျီဟို့ကိုအားနာပေမယ့်လေ ဟျောင်းအခုချိန်မှာ ဒီကိစ္စတွေကို မစဥ်းစားချင်သေးဘူး..သားလေးရှေ့ရေးကလဲရှိနေသေးတော့လေ.."
" ကျွန်တော်နားလည်ပါတယ် ဟျောင်း... ကျွန်တော် တစ်သက်လုံးဆိုလဲစောင့်နိုင်ပါတယ်..ဒီကိစ္စအတွက် အချိန်ပေးတော့မယ်ဆို ကျွန်တော့်ကိုသတိရပေးပါ.."
" အ..အင်းပါ.."
ရုတ်တရက် အခြေအနေက နေရခက်လာသလို... ထိုအချိန်၌...
" ပါး..သားရောက်ပါပီ.."
" ဟင်! သားလေး ကားသံလဲမကြားဘူး ဘယ်သူလိုက်ပို့တာလဲ.."
သားက ထမင်းစားခန်းထဲ ဝင်လာတော့ ကျွန်တော်မေးလိုက်သည်။
" ဟို..ဟို...ဘိုးလိုက်ပို့တာ.."
" သားထမင်းစားတော့မလား.."
" သားချား(စား) ပီးပီ..."
" သေချာလား..များများရောစားခဲ့ရဲ့လား.."
" ဟုတ်... ဦးဂျီဟိုရောက်နေတာလား.."
" ဟုတ်တယ် ဂျောင်မင်လေး..ဘာတွေစားခဲ့လဲ ဦးကိုပြောပါဦး.."
" များရီးပဲ.."
" ဟားဟား... ဂျောင်မင်လေးက ချစ်ဖို့ကောင်းလိုက်တာ လာပါဦးဆီ အာဘွားပေးရအောင်.."
" no no ရဘူး ရဘူး...သား ပါးကိုရင်နမ်းရဦးမယ် ဒယ်က..! "
ပြောရင်း ကိုယ့်ပါးစပ်ကိုလက်နဲ့အုပ်လိုက်တဲ့ သားလေးကြောင့် ဂျီမင်းတို့ကြည့်နေမိသည်။
" ပါပါးကိုအရင်ပေးမှာဆိုပေး.."
မွ!
" ဒါကဘယ်ဘက်..မွ! ဒါကညာဘက်.. ပါးရဲ့နှုတ်ခမ်းကိုတော့နောက်မှနမ်းမယ်တဲ့.."
" ဟင်! ဘာတွေပြောနေတာလဲ သားရဲ့.."
" ဘားဟုတ်ဘူး..ဦးပေးလို့ရပါပီ.."
" လာပါဦးကွာ..."
သားနဲ့ဂျီဟို အချန်အတော်ကြာကစားနေကြပြီး သားလေးအိပ်ပျော်သွားမှ ဂျီဟိုပြန်သွားတာ..
ကျွန်တော်လဲ ထိုအချိန်မှသာ ကိုယ်လက်သန့်စင်ပြီး အဝတ်စားလဲကာ စားပြီးသားပန်းကန်တွေ ဆေးကြောရသည်။ ဂျီဟိုက သားလေးကို တို့ဟူးကြော်တွေဝင်အောင် ချော့ကာကျွေးသွားသေးတာဖြစ်သည်။ သားအတွက်ကြော်ပေးထားမှန်းသိလို့ ထင်ပါရဲ့...။
သားကတော့အခန်းထဲမှာ အိပ်နေတာမှ သိုးလို့..
ဝူး...ကျွီ!
အိမ်ရှေ့က ကားရပ်သံကြီးကြောင့် လန့်သွားရသည့်အဖြစ်.. ဒီလိုအချိန် ဘယ်သူမှလာလေ့မရှိတော့ စိုးရိမ်လာသည်။ ခြံစောင့်ဦးလေးကလဲ လာနေကျသူမဟုတ်ရင်တော့ အဝင်ခံမှာမဟုတ်....
ကိုယ့်မှာကလဲ ကလေးနဲ့ဆိုတော့ အမြန်သွားကြည့်ဖို့ပြင်လိုက်တယ်....
ဂျောင်ကု ဒီတစ်ခါတော့ လုံးဝကြည့်နေရုံနဲ့အဆင်မပြေတော့ပေ။ ဂျပန်ကိုရောက်နေတာ တစ်လလောက်ရှိကာ သားနဲ့ပင်အတော်ရင်းနှီးနေပြီ။
ဘိုးဘိုးဆီက အကြောင်းစုံသိပြီးနောက် ဂျပန်ကိုချက်ချင်းလိုက်လာခဲ့တာ။ သူတို့သားအဖဆီကိုလဲ ချက်ချင်းသွားမလို့ပါပဲ။ ဒါပေမယ့် ဘိုးဘိုးက အကြမ်းပတမ်းမလုပ်ရဘူး ကလေးနဲ့အရင်ရင်းနှီးအောင်လုပ်ရမယ်တွေ ပြောနေလို့သာ စိတ်လျော့ထားရတာ။ ဘိုးဘိုးအထင်မှားနေတဲ့ဟာတွေကိုလဲ သေချာရှင်းပြမှ နာလည်တာ။
သားလေးနဲ့ကလဲ သူ့ပါပါး မသိအောင်လဲ လျှို့လျှို့ဝှက်ဝှက်နေနေကြတာ...
ညတိုင်းသူ့အိမ်ရှေ့မှာ ကားရပ်ထားပြီး ၁၂လောက်မှအိမ်ပြန်သည်။ ဒါပေမယ့်ဒီနေ့တော့မရတော့ပေ.. ဂျီဟိုဆိုတဲ့ကောင်နဲ့ကလဲ လိုတာထက်ပိုနီးကပ်နေတာသိတယ်။ အခုလဲကြည့် ၁၀နါရီလောက်မှအိမ်ထဲကထွက်လာပြီး ပြန်သွားတာမဟုတ်သေး... အစကတော့ ဖြေးဖြေးချင်း သားကနေတဆင့်အသိပေးမလို့ အခုတော့မရတော့...
ဒုန်း!
ကားတံခါးကိုစောင့်ပိတ်ပြီး အိမ်ထဲဝင်လာခဲ့လိုက်သည်။
နှစ်နဲ့ချီပြီး လွမ်းနေခဲ့ရတဲ့မျက်နှာလေး၊ နှစ်နဲ့ချီပြီး လွမ်းနေခဲ့တဲ့ ကိုယ်သင်းရနံ့လေးတွေ..အခုတွေ့ရတော့မယ်ဆိုတော့ စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်က အမှန်ပင်။ ဘယ်လိုပုံစံများ ပြောင်းလဲသွားမလဲပေါ့...
ဂျီမင်းထမင်းစားခန်းထဲကနေ ဧည့်ခန်းဘက်ကိုထွက်လာတော့ ဧည့်ခန်းထဲရောက်နေတဲ့ လူကြောင့် ခြေပင်မခိုင်ချင်တော့... သူ..ဘယ်လိုရောက်လာတာလဲ..
" ဂျွန်...!! "
" အင်း..ဟုတ်တယ် မင်းရဲ့ဂျွန်.."
သူက ကျွန်တော့်ကို စူးစူးရဲရဲကြည့်နေတာဖြစ်ပြီး တဖြေးဖြေးရှေ့တိုးလာသည်မို့ ကျွန်တော်လဲနောက်ကိုတဖြေးဖြေးဆုတ်မိသည်။
အရင်ကထက် ပိုခန့်လာတဲ့ရုပ်ရည်အပြင် ပိုမိုတောင့်တင်းလာသော ခန္တာကိုယ်အရွယ်အစားနဲ့ စူးရှတဲ့မျက်ဝန်းတစ်စုံက အရင်ကထက်ပိုစူးရဲနေပြီး သားရဲတစ်ကောင်လိုဖြစ်နေတာ။ နှုတ်ခမ်းမွှေးစိမ်းဖန့််ဖန့်တို့ကလဲ ရှိနေသေးတာကြောင့် ပို၍ပင် လူကြီးဆန်နေသည်။
ကျွန်တော်ကတော့ သူ့ရှေ့မှာရောက်နေတဲ့ အမဲဖျက်ခံရတော့မယ့် သားကောင်လေးလိုမျိုး ခံစားလာရသည်။
" ခင်ဗျား.. ထွက်သွား..! "
ဂျီမင်းက ဘာကိစ္စကြောက်နေရမှာလဲ။ လူတွေကကြောက်ရင် ပိုဖြဲခြောက်တတ်တာ သဘာဝပဲ။ ဒါကြောင့်သူ့ရှေ့မှာ ကြောက်ပြနေလို့မဖြစ်... အရင်ကတော့ ကြောက်ရင်ကြောက်ခဲ့လိမ့်မယ်.. အခုကတော့ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သားလဲရှိနေပြီဖြစ်လို့ ကျွန်တော် ရင်ဆိုင်ရမယ်။
" ကိုယ့်ကိုလား..."
" ဒီနေရာမှာဘယ်သူရှိသေးလို့လဲ.."
" ကိုယ်ကိုတော့ နှင်တယ်ပေါ့... ဟိုကောင့်ကိုကျတော့.."
" အခုထွက်သွား...ခင်ဗျားဘယ်လိုရောက်လာတာလဲ..! "
" ကိုယ့်သားနဲ့ ကိုယ့်ယောင်္ကျားဆီလာတာ ဘာဖြစ်လဲ..ဘာလို့ကိုယ့်ယောင်္ကျားကို နှင်ထုတ်နေတာလဲ.."
" ဘယ်လို! ခင်ဗျားသား ဟုတ်လား... ဂျောင်မင်က ခင်ဗျားသားမဟုတ်ဘူး.."
" အဲ့လိုငြင်းလို့ရလား..ကိုယ့်သားဆိုတာ သိသာနေတာကို.."
" ဟုတ်တယ် ခင်ဗျားသား... ခင်ဗျားတာဝန်မယူချင်လို့ ဖျက်ချခိုင်းတဲ့ကလေး... အခုမှဘာလို့ ခင်ဗျားသားဖြစ်စေချင်နေရတာလဲ..!! "
" ကျစ်! အဲ့တာနားလည်မှုလွဲနေတာ ကိုယ်ရှင်းပြမယ်.."
" မရှင်းပြနဲ့ ဘာမှမကြားချင်ဘူး..အခုထွက်သွား..!! "
ဘုန်း! ဘုန်း!
ဂျီမင်းသူ့ရင်ဘတ်ကြီးကို အတင်းထုရိုက်ကာတွန်းထုတ်နေပေမယ့် အရင်ကထက်ပိုမာကျောလာသော ရင်အုပ်ကြီးနဲ့ နည်းနည်းလေးမှရွေ့မသွားသော ခန္တာကိုယ်ကြီးကြောင့် စိတ်တိုလာရပြန်တယ်။ ငိုချင်စိတ်ကိုလဲ အများကြီးထိန်းထားရတာ..သူ့ရှေ့မှာ အားနည်းတဲ့ပုံစံကိုမပြချင်လို့...
" သွား..!! ကျွန်တော်တို့ဆီ ထပ်မလာနဲ့..သားနဲ့လဲမပတ်သတ်နဲ့! ထွက်သွား..အင့်! "
သူ့ကိုတွန်းထိုးနေတဲ့ ဂျီမင်းကို ဆွဲဖတ်ပြစ်တာက တင်းကြပ်စွာ။ ကျွန်တော်ရုန်းနေပေမယ့် သူ့အားကြောင့် လှုပ်၍ပင်မရ....
" လွှတ်! မထိနဲ့..! "
" ခဏလေးပါ ကလေးရယ်... ခဏလေးပါပဲ ကိုယ်မင်းကိုအရမ်းလွမ်းနေလို့ပါ..."
" လွှတ်..! "
" ကိုယ်မင်းကို သိပ်ချစ်တယ်...ကိုယ်မင်းကို အရမ်းချစ်တာမို့ ကိုယ့်ကိုမနှင်ပါနဲ့နော်..."
ကျွန်တော် သူ့ရင်ခွင်ထဲမှာအတိုင်း ငြိမ်သက်သွားမိတယ်။ အခုန်မြန်လာတဲ့ ရင်ဘတ်တစ်နေရာကြောင့် အသက်ရှုပါအောင့်ထားမိသည်အထိ။
" မင်းအထင်မှားနေတာတွေကို ကိုယ်သေချာရှင်းပြမှာမို့ ကိုယ့်ကိုမနှင်ပါနဲ့.."
" .... "
" မင်းကိုအရမ်းလွမ်းနေလို့ပါ..."
ဂျွန်က ကျွန်တော်ကို ထွက်ပြေးသွားမှာကြောက်သည့်အတိုင်း တင်းကြပ်နေအောင်ဖက်ထားကာ ခေါင်းကိုလဲ အနမ်းပေးလာတယ်..
ယိုင်နဲ့သွားတော့မယ့် နှလုံးသားကိုမျက်ကွယ်ပြုလိုက်ပြီး...
" လွှတ်..! "
ဂျွန်က ပြန်လွတ်ပေးပေမယ့် ကျွန်တော်ကို ဆိုဖာရှိရာကိုခေါ်သွားပြီး ထိုင်ခိုင်းသည်။ ကျွန်တော်ငြင်းဆန်ပေမယ့် မရပါ..
" ကိုယ်မင်းကိုသေချာ ရှင်းပြမယ်.. မင်းကနားထောင်ပေးပါ.."
" နားမထောင်ဘူး! ထွက်သွား..! "
" ဘာလို့ အဲ့လောက်ထိပြောရခက်နေတာလဲ.."
" ခင်ဗျားကိုဘယ်သူက ပြောခိုင်းနေလို့လဲ..! မထိနဲ့..အာ့ "
ဂျောင်ကုစိတ်မရှည်စွာ ရုန်းကန်နေတဲ့ခန္တာကိုယ်သေးသေးလေးကို ဆိုဖာပေါ်လှဲချကာတတ်ဖိထားလိုက်သည်။ အရင်ကထက်အများကြီးပိုသေးသွားတာ..
" လွှတ်..! "
ဂျီမင်းကိုဆိုဖာပေါ်တွန်းလှဲပြီး ဖိထားသူကြောင့် နည်းနည်းလေးပင်လှုပ်လို့မရ။ သူကအပေါ်ကနေ၍ ကျွန်တော်မျက်နှာအစိတ်အပိုင်းတွေကို သေချာကြည်ရင်းဖြင့်...
" ကိုယ်ပြောတာကို ခဏနားထောင်ပေး..ပြီးမှမင်းကြိုက်သလိုဆုံးဖြတ်.. ဒါပေမယ့် ကိုယ်ကိုသားနဲ့ခွဲထားလို့တော့မရဘူး.."
" ဖယ်ပေး!! "
ကျွန်တော်ကသာ ရုန်းနေတာ ဂျွန်ကတော့ဖြင့် သူ့စိတ်သဘောအတိုင်း.. ကျွန်တော်ကို ထိန်းချုပ်နေတုန်း၊ ကျွန်တော့်ကို ဆွဲလားရမ်းလားနဲ့ တန်ဖိုးမထားတုန်း..
" အဲ့ညက မင်းအဖေ ကိုယ့်ကိုပြောတာက မင်းအမမှာကိုယ်နဲ့ရတဲ့ ကိုယ်ဝန်တဲ့.. မင်းကိုပြောတာက မင်းမှာကိုယ်နဲ့ရတဲ့ကိုယ်ဝန်... ကိုယ် တကယ်တော့ မင်းအမကိုတာဝန်မယူနိုင်ဘူးလို့ပြောလိုက်တာ... သူကိုယ်ဝန်က ကိုယ်နဲ့ရတာမဟုတ်ဘူး...ကိုယ်တို့အဲ့နေ့က သေချာမဖြေရှင်းခဲ့မိတာ။ အဲ့တာတွေသေချာသိတဲ့အချိန် မင်းကကိုယ့်ဆီမှာမရှိတော့ဘူး..ကိုယ့်ဆီကနေ ထွက်ပြေးသွားခဲ့ပြီ "
" ..... "
ဂျီမင်း သူပြောတာတွေနားထောင်ရင်း တစ်ခဏမျှငြိမ်သက်သွားမိသည်။ တကယ်ပဲ အမှန်တွေလား..
" ကိုယ် မင်းကိုဒီနှစ်တွေအတွင်းလိုက်ရှာနေခဲ့တာ.. မင်းနဲ့သားလေးကို..မင်းကတော့ကိုယ့်ကို ပြစ်ထားခဲ့တာအကြာကြီး.."
" .... "
" မင်းကို သိပ်ချစ်တယ် ကလေး... ကိုယ့်ကိုစိတ်ဆိုးပြေတော့နော်.."
ပြွတ်!
" လွှတ်..! "
နှုတ်ခမ်းကိုတစ်ချက်နမ်းပြီး လွှတ်ပေးတော့ ဂျီမင်းသူနဲ့ဝေးဝေးမှာ ထိုင်လိုက်သည်။
" ခင်ဗျားပြောတာတွေယုံရမှာလား... "
" မင်းအဖေနဲ့ မင်းအမကိုအခုချက်ချင်းခေါ်မေးလို့ရတယ်... ဒီထက်ပိုပြီး မင်းတို့သားအဖနဲ့ခွဲမနေချင်တော့ဘူး.. စိတ်ဆိုးပြေတော့.."
" ကျစ်! '
" အဲ့တာက ဘာဖြစ်တာလဲ.. မင်းပဲ ဂျွန့်ကိုချစ်တယ်၊ ကျွန်တော့်နှလုံးသားက ဂျွန့်အပိုင်ပါ ဆိုပြီး ကိုယ်ကိုခြွေခဲ့တာမလား..အခုကိုယ်လဲ မင်းကိုချစ်နေပြီဆိုမှ ကိုယ့်နှလုံးသားကိုတာဝန်မယူချင်တာလား.."
ဂျီမင်းမှာ သူပြောတဲ့စကားတွေကြောင့် မျက်လုံးပင်ပြူးကျယ်သွားရသည်။
" အဲ့တာအရင်က..! "
" သားကလဲ အခုဒယ်ဒီမှ ဒယ်ဒီလိုချင်နေတာမလား.."
" ရတယ်.. သားအတွက်ဒယ်ဒီရှာပေးလိုက်ရုံပေါ့.."
" ဘာ!! ဘာပြောလိုက်တယ်!! ဘယ်ကောင်လဲပြော! ဘယ်ကောင့်ကိုဒယ်ဒီလုပ်ခိုင်းချင်နေတာလဲ! အသေသတ်ပြစ်မှာ..! "
" ခင်ဗျား! မဆိုင်တာကို.."
" စောနကထွက်သွားတဲ့ကောင်လား! ဟမ်! အေး.... အဲ့ကောင်ကိုလဲအသေသတ်ပြစ်မှာ သူ့မိသားစုတွေပါရစရာမရှိအောင်..!! "
" ဂျွန်..!! ခင်ဗျားဘယ်လိုဖြစ်နေတာလဲ... လူတစ်ယောက်ဘဝပျက်အောင်လုပ်ဖို့ အဲ့လောက်ထိလွယ်လား..ခင်ဗျားကိုယ်ချင်းစာစိတ်မရှိ! "
" မရှိဘူး.. မင်းနဲ့ပတ်သတ်ရင် လူသတ်ရမယ်ဆိုလဲရတယ်..ဘယ်သူ့ကိုမှလှည့်ကြည့်နေမှာမဟုတ်ဘူး... အဲ့တာ ကိုယ်မင်းကိုသိပ်ချစ်လို့ဖြစ်တာ..ကိုယ့်ကိုအပြစ်မပြောနဲ့..."
" ခင်ဗျား..ပြန်တော့! မိုးချုပ်နေပြီ "
" မိုးချုပ်တော့ဘာဖြစ်လဲ... ကိုယ်ကမင်းယောင်္ကျား ၊ သားရဲ့ဒယ်ဒီ..အဲ့တာကိုငြင်းဆန်လို့မရဘူး.."
" ကျစ်! "
စိတ်မရှည်သလိုပြုမူနေတဲ့ ဂျီမင်းကြောင့် ကျွန်တော်အသဲယားလာရသည်။
အရင်ကထက် ပိုသေးသွယ်လာတဲ့ကိုယ်လုံးလေးအပြင် ဖြူဖွေးကြည်လင်နေတဲ့အသားအရေလေးကြောင့် လူကပို၍ပင် နုပျိုလှပနေတာ... အသဲတယားယား နမ်းပြစ်ချင်တဲ့စိတ်ကို ချုပ်ထိန်းထားရတာ... တစ်သားမွေးတစ်သွေးလှဆိုတာ ဒါမျိုး...ဒီအလှလေးကိုလဲ ကိုယ်ပဲပိုင်တာ..
" ကိုယ်ကို ပြန်လက်ခံမှာလား.. အကြောင်းစုံလဲသိနေပြီလေ.. ကိုယ်မမှားခဲ့တာ မင်းလက်ခံရမယ်.."
ဂျီမင်း ချက်ချင်းအဖြေပြန်ပေးဖို့ ခက်သည်။ မချစ်တော့လို့မဟုတ်၊ ရင်မခုန်တော့လို့မဟုတ် ကျွန်တော့်ကို တန်ဖိုးထားပြီး ချစ်ပြစေချင်လို့။ လူတွေက လွယ်လွယ်ရရင် လွယ်လွယ်စွန့်ပြစ်တတ်ကြတာ.. စွန့်ပြစ်ပြီးရင်လဲ သူတို့မဟုတ်သလို လွယ်လွယ်ပြန်လိုချင်ကြပြန်သည်။ ကျွန်တော်အဲ့လိုလူတွေဆို သိပ်မုန်းသည်။
တိတ်ဆိတ်နေတဲ့ အခြေအနေအတွင်း...
" ဟင့်! ပါး.."
သားက အိပ်ချင်မူးတူးဖြင့် အခန်းပြင်ထွက်လာသည်။
" ဟင်! ဒယ် ရောက်နေတယ်..ပါးနဲ့ စိတ်ဆိုးပြေပီလား.."
သားက ကျွန်တော့်ဆီအရင်မလာပဲ ဂျွန်ပေါင်ပေါ်တွင်ဝင်ထိုင်ကာ ပါးကိုနမ်းတော့ ကျွန်တော့်ရင်ထဲ အမျိုးအမည်မသိတဲ့ ခံစားချက်ကြီးဖြစ်ပေါ်လာကာ မျက်ရည်တွေအလိုလိုဝေ့သီလာသည်မို့ အကြည့်လွှဲထားလိုက်ရတယ်။
" သား အိပ်နေတာလား.."
" ဟုတ် ဒယ်ဒယ် "
သူ့ဒယ်ဒီကမေးတော့ သားကဖြေသည်။ ဟင်! ကျွန်တော်အခု ဒယ်ဒီလို့တွေးလိုက်မိတာလား..အင်းလေ ဒါကငြင်းဆန်လို့မရတဲ့ အမှန်တရားပဲမဟုတ်လား..
" ဒါဆိုဘာလို့ထလာတာလဲ.."
သားက ဂျွန့်အမေးကိုမဖြေပဲ ကျွန်တော့်ဆီလျှောက်လာပြီး ကျွန်တော့်ပေါင်ပေါ်တွင်ထိုင်ကာ ပြောလိုက်တဲ့စကားကြောင့် မျက်နှာတစ်ပြင်လုံး ပူတတ်သွားရတယ်..
" ပါး.. ချိုချို.." တဲ့..
" ဟင်! သား..ခဏ! "
သားက ကျွန်တော့်အင်္ကျီခပ်ပွပွထဲ ခေါင်းတိုးဝင်ကာ ကျွန်တော့်ရဲ့..
ပြွတ်! ပလပ်!
" သား..ခဏ! အာ့! "
သားကိုအပြင်ဆွဲထုတ်လိုက်တော့ သားကကိုက်ဆွဲထားပြီးမှ လွှတ်လိုက်လို့ နာကျင်စွာ ကျွန်တော်အော်ညဥ်းမိသည်။ သားကမျက်ခုံးတွေ မှေးကာဖြင့်..
" ဟင့်! အင့် ပါပါး ချို... ဟင့်! ချို..ဟင့်..."
သားက ပါးစပ်လေးဟကာ တဂျီဂျီလုပ်နေတော့တာ..
" အဟွင်း..! "
" ခင်ဗျား..! ပြန်.. ပြန်တော့! "
" ဟင့်.. ပါပါး ချို..တိုက်..ချိုတိုက်ပါဆို..ဟင့်! "
ဂျွန်က ကျွန်တော်နဲ့သားအဖြစ်အပျက်ကို သေချာကြည့်ရင်း ပြုံးစစဖြင့်..
" ကိုယ်ပြန်တော့မယ် နောက်နေ့မှထပ်ရှင်းမယ်..ကလေးကတောင်းနေပြီ..တိုက်လိုက်ဦး "
ဂျွန်ပြန်သွားတော့မှ သားကိုပွေ့ချီကာ အခန်းထဲသို့...
ဂျောင်ကု ကားမောင်းထွက်လာပြီး အတွေးဖြင့် ပြုံးရိပ်သန်းနေသည်။
ဒီကောင်လေး သားကို နို့တိုက်နေတာလား..
ဘိုးဘိုးပြောပြလို့ ကလေးကနို့ဘူးတိုက်ရသည်ဟု သိထားတာ..ဒါကို အခုသားက ချိုချိုဆိုပြီး အသဲအသန်တောင်းနေတာ...
ဒီကောင် ကိုယ်နဲ့တူတာဖြစ်သည်။ နို့ကြိုက်တာကအစ! အော်..နို့ဆိုလို့ ကျွန်တော်က သူရဲ့ခပ်ရဲရဲအသီးလေးကိုပဲနော်...
-----------
" မြေးဂျောင် ပြန်လာပြီလား..'
" ဘိုးဘိုး မနားသေးဘူးလား.."
" အေး..အခုပဲနားတော့မလို့.."
" ကျွန်တော် သူနဲ့တွေ့ခဲ့ပြီ "
" ဟေ... ဟိုကလေး ဘယ်လိုတုန့်ပြန်လဲ.. "
" မကြာခင် အဆင်ပြေသွားမှာပါ.."
"အေးကွယ်... ဘိုးဘိုးလဲ မြေးဂျောင်တို့ မိသားစုလေးကိုပြန်ပေါင်းစေချင်ပြီ.."
" မကြာခင်ပေါ့.."
" ဒါနဲ့ မြေးဂျောင် ဘယ်တော့ကိုရီးယားပြန်ဖြစ်မှာလဲ.."
" သူတို့သားအဖပြန်လိုက်မှပဲ... သူတို့သားအဖနဲ့ပြန်မှာ ပြီးရင်လက်ထပ်ဖို့စီစဥ်ရဦးမှာ.."
" အေးပါ.. ဘိုးဘိုးကိုတော့ ဂျောင်မင်လေးနဲ့မကြာခဏလာတွေဦး... "
" စိတ်ချပါ ဘိုးဘိုး.."
" ဘိုးဘိုး သွားနားတော့မယ်.."
" ဟုတ်ကဲ့ ဘိုးဘိုး.."
ဂျောင်ကုအစီအစဥ်ကတော့ထိုအတိုင်း သူတို့သားအဖနှစ်ယောက်ကို အိမ်ပြန်ခေါ်သွားဖို့...
ခွဲခွာနေရတဲ့နှစ်တွေက ဘယ်လောက်တောင်နှမြောဖို့ကောင်းလိုက်လဲ....ဘယ်မှာရှိနေမှန်းတောင်မသိပဲ အသဲအသန်လိုက်ရှာနေရတာ..စိတ်ပူနေရတာတွေက ရူးမတတ်။
ဘိုးဘိုးဆီမှာ ရှိနေလို့သာပေါ့.. စိတ်မချရတဲ့ဆီမှာသာ တစ်ခုခုဖြစ်သွားရင် ဒီလူကပဲ ရင်တွေကွဲရမှာ...
ထိုကောင်လေးကိုတွေ့သွားတော့ စိတ်တွေမထိန်းနိုင်ပဲ ကြမ်းရမ်းမိခဲ့ပြန်တာ... အဲဒါတွေက ချစ်လွန်းလို့... ရှေ့ဆက် အချစ်တွေကပိုကြမ်းဖို့သာရှိပါသည်။
__________________________________မကြာခင်မှာ ကြင်နာမယ်👨👨👧👦
ချိုချိုကိစ္စ idol image ထိခိုက်လိုစိတ်မရှိပါဘူး ခင်ဗျ..ကျေးဇူးပါ 💗💗
Zg
သာယာေအးခ်မ္းေသာ နံနက္ခင္းေလးတစ္ခု....
" သားေရ... မထေသးဘူးလား..ပါး မနက္စာျပင္ၿပီးၿပီေနာ္..ေဂ်ာင္မင္..သားေလး..."
ေဒါက္! ေဒါက္!
" သား...ခ်စ္ဆုံး.."
ဂ်ီမင္းနဲ႕သားေလးအတူအိပ္တဲ့အခန္းထဲ ဝင္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အိပ္ယာထက္မွာ သားကိုမေတြ႕တာေၾကာင့္ ေရခ်ိဳးခန္းထဲဲသြားၾကည့္လိုက္တယ္။ ေရခ်ိဳးခန္းထဲသြားၾကည့္ျပန္ေတာ့လဲမရွိ...
ထို႔ေၾကာင့္ အခန္းျပင္ထြက္ခဲ့လိုက္ၿပီး သားကစားေနက်ေနရာကိုသြားၾကည့္လိုက္ေတာ့..
" သား.... "
" ဂ်ာ.... ပါး.."
" ၾကည့္ဦး အိပ္ယာထတာကို အခုထိမ်က္ႏွာမသစ္ေသးဘူးလား.."
" သားက သစ္မလို႔ကို သူတို႔က ကစားခ်င္ေနလို႔.."
" ဒီေန႕ အတန္းသြားရမွာေလ...'
" ဟင့္အင္း..ေက်ာင္းသြားဝူး.."
" မရဘူးေလ သားရဲ႕.. "
" ဟင့္အင္း..ဆရာမေတက စာပဲေမးေနတာ သားႀကိဳက္ဘူး.."
သားေလးက အခုမွ၃ႏွစ္သာ ရွိေသးေပမယ့္ လူမႈဆက္ဆံေရး၊ ေပါင္းတတ္သင္းတတ္ေအာင္ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနတတ္ေအာင္..ဗဟုသုတရေအာင္ဆိုၿပီး မူႀကိဳေလးထားထားတာျဖစ္သည္။ ဒါေပမယ့္ သားကမသြားခ်င္....
ကြၽန္ေတာ္လဲ ဒီႏွစ္ေတြအတြင္း ကိုယ္ဝါသနာပါရာအလုပ္ကို လုပ္လာခဲ့တာ အနည္းငယ္ေတာ့အဆင္ေျပလာတယ္လို႔ ေျပာရမယ္...
သားေလး ၁ႏွစ္ျပည့္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ ကေလးနဲ႕တိုက္ခန္းငွားေနၿပီး အလုပ္တစ္ခုခုလုပ္မယ္လို႔ စိတ္ကူးထားေပမယ့္ အဆင္မေျပပါ..ၿပီးေတာ့ ဘိုးဘိုးကလဲ သေဘာမတူ...
ဘိုးဘိုးက ကြၽန္ေတာ္တို႔သားအဖႏွစ္ေယာက္အတြက္ဆိုၿပီး တစ္ထပ္တိုက္ေလးကိုစီစဥ္ေပးထားတာျဖစ္ၿပီး မၾကာခဏဆိုသလို ဘိုးဘိုးက သားေလးကိုအလည္ေခၚတတ္သည္။
သားေလးက မနက္ပိုင္းပဲ အတန္းသြားရတာျဖစ္ေတာ့ ေန႕လည္ဘက္ေတြမွာ ကြၽန္ေတာ့္အလုပ္ ဒါမွမဟုတ္ ဘိုးဘိုးအိမ္မွာသြားေနတာျဖစ္သည္။ တစ္ခါတစ္ခါ ဂ်ီဟိုကေခၚသြားတတ္ေတာ့ ဂ်ီမင္းအေတာ္ေလးသက္သာပါသည္။
အခုလဲ ဂ်ီဟိုလက္ေဆာင္ေပးထားတဲ့ ေၾကာင္ေလးေတြနဲ႕ကစားေနတာျဖစ္သည္။ ေၾကာင္လက္ေဆာင္ေပးတာကို ေက်းဇူးတင္ေပမယ့္ ကြၽန္ေတာ့္မွာ သားေရာေၾကာင္ေတြေရာၾကည့္ေနရေတာ့ အလုပ္တစ္ခုကအပိုျဖစ္ေနသည္။ သားကလဲ သေဘာက်ေတာ့ ထားထားရတာျဖစ္သည္။
သားေလးက ကြၽန္ေတာ္နဲ႕တူတယ္လို႔ တစ္ခ်ိဳ႕က ေျပာၾကေပမယ့္ ဘိုးဘိုးကေတာ့ သူ႕ေျမးနဲ႕သာတူသည္ဟု ေျပာတတ္ေသးတာ...
တကယ္ေတာ့ ကေလးက ကြၽန္ေတာ္နဲ႕တူတာပါ...
" သား လာ.. မ်က္ႏွာသစ္မယ္.."
" ဟုတ္ ပါး.."
သားကိုေရခ်ိဳးခန္းထဲ ေခၚလာၿပီး သြားတိုက္ေဆးကိုအဆင္သင့္ျပင္ေပးလိုက္ၿပီး သားကသြားတိုက္ရင္းျဖင့္...
" ပါး... ဒီေန႕ဘိုးဘိုးတို႔အိမ္ အလည္သြားမို႔.."
" ဘိုးဘိုးက အားပါ့မလားသားရဲ႕.."
" အားပါရယ္ ပါးရဲ႕.."
" ပါးပါး အလုပ္ကလူေတြေတာင္ သားကိုသတိရေနၾကၿပီ.."
" ေနာ္ပါး.. သားအလည္သြားမယ္ေနာ္..ပါး"
" လာ မနက္စာစားမယ္..အတန္းေနာက္က်လိမ့္မယ္.."
ဂ်ီမင္းအေျဖမျပဳေသးပဲ ထမင္းစားခန္းထဲေခၚသြားလိုက္သည္။ ကြၽန္ေတာ္ မလႊတ္ခ်င္တာေတာ့မဟုတ္ေပမယ့္ ဘိုးဘိုးက သားကို ဂြၽန့္အေၾကာင္းေတြေျပာျပလိုက္ေတာ့ အိမ္ေရာက္ရင္ သားက ဒယ္ဒီကဘယ္မွာလဲ ၊ ဒယ္ဒီ့ကိုေခၚေပးဆိုၿပီး ရစ္တာေတြကို ကြၽန္ေတာ္လုံးဝမႀကိဳက္ပါ...
တစ္ခါ တစ္ခါစိတ္မထင္လို႔ သားေလးကိုဆူလိုက္မိရင္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရေသးတာ..
သားကို ထမင္းစားခန္းထဲေခၚသြားကာ နံနက္စာစားဖို႔ျပင္ေပးလိုက္သည္။
" ပါး သားေပါင္မုန့္ၾကက္ဥေၾကာ္ အရမ္းႀကိဳက္တယ္ "
" အင္း..ႀကိဳက္ရင္မ်ားမ်ားစား.."
" ဒါမဲ့ ေန႕တိုင္းခ်ားေနရေတာ့ ရိုးလာေပါ့.."
ဂ်ီမင္း သေဘာက်စြာ တစ္ခ်က္ၿပဳံးမိသည္။ ထမင္းခ်က္အေဒၚႀကီး ေနမေကာင္းလို႔နားေနတဲ့ တစ္ပတ္အတြင္း ကြၽန္ေတာ္မနက္စာကို သားအႀကိဳက္ ေပါင္မုန့္ၾကက္ဥေၾကာ္ပဲ ေကြၽးျဖစ္တာျဖစ္သည္။ အခုေတာ့ရိုးေနၿပီထင္ပါရဲ႕..
" ပါးပါး ေနာက္ေန႕တျခားဟာျပင္ေပးမယ္ေနာ္.."
" ဟုတ္ "
" ညစာကို သားအႀကိဳက္ ငါးေပါင္းေလးနဲ႕စားၾကမယ္.."
" ဟုတ္..ပါး သားဘိုးတို႔ ဆီသြားရမွာလား... "
သားကိုေမ့သြားၿပီထင္ေပမယ့္ မေမ့ေသးေပ..
" သားအတန္းပ်က္မွာေပါ့ ပိတ္ရက္မွသြား..'
သားကတစ္ပတ္ကို ၄ရက္တတ္ရေတာ့ က်န္၃ရက္ကပိတ္ရက္ျဖစ္သည္။
" သား.. ေန႕လည္ဘက္ပဲ... ေက်ာင္းကိုဘိုးဘိုးလာႀကိဳမွာ "
" ဒါဆိုရင္ ေက်ာင္းပိတ္ရက္မသြားရေတာ့ဘူးေနာ္.."
" ဟုတ္ "
" ဘိုးဘိုးအိမ္မွာ လိမ္လိမ္မာမာေန ညမအိပ္ရဘူးေနာ္.."
" ဟုတ္ သားကပါးတစ္ေယာက္ထဲ က်စ္မထားပါဘူး ဟီး "
" ဟုတ္ပါၿပီ အတတ္ေလး.."
" ပါးကို ခ်စ္တယ္ .. သားေက်ာင္းသြားဖို႔ အကၤ်ီသြားလဲေတာ့မယ္.."
" ဟုတ္ၿပီ သား..ပါးကို အားဘြားေပး.."
" အာဘြား! မြ..! ပါး သားကိုယ့္ဘာသာ အဝတ္လဲမွာ.."
" ဟုတ္ပါၿပီ.. ပါးပါး သားအတြက္ပူတင္းထည့္ေပးလိုက္မယ္ေနာ္ နားခ်ိန္စားဖို႔.. သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕အတူစား.."
" no no တစ္ေယာက္ထဲစားမွာ.."
" သား... ပါပါး ဘာမွာထားလဲ.."
" တစ္ထု ေကြၽးလိုက္မယ္ "
လို႔ေျပာကာ အခန္းထဲေျပးဝင္သြားတဲ့ သားေလးေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္ေခါင္းခါမိသည္။ သားက အဲ့လိုပဲ တစ္ခါတစ္ခါႏွေျမာတတ္တာျဖစ္သည္။ ဒီကိစၥေလးကိုေတာ့ သားကိုအခ်ိန္ေပးၿပီး ေသခ်ာ သင္ေပးရဦးမည္။
အခန္းထဲတြင္...
ကုတ္ေခ်ာင္းကုတ္ေခ်ာင္းျဖင့္ကေလးေလးသည္ ေစာင္ေအာက္တြင္ဖြက္ထားေသာ ဖုန္းေလးကိုထုတ္ယူၿပီးေနာက္ အသံသြင္းကာ ေျပာလိုက္သည္က...
* ဒယ္ဒယ္ သားဒီေန႕ ဘိုးတို႔အိမ္လာမွာ သားကိုလာႀကိဳေနာ္... ဘမ္နဲ႕အတူေခ်ာ့(ေဆာ့)မယ္..*
တဖက္က အသံဖိုင္ျပန္ေရာက္လာသည္က
* ဟုတ္ၿပီ သားေလး... မင္းပါပါးရဲ႕ ပါးကို ဒယ္ဒီ့အစားနမ္းခဲ့ပါ * တဲ့...
--------
သားကိုေက်ာင္းကားလာႀကိဳလို႔ ထည့္ေပးလိုက္ၿပီးေနာက္ အလုပ္သြားဖို႔ျပင္ရေတာ့သည္။ ဒါမွ ဂ်ီဟိုလာေခၚတဲ့အခ်ိန္ မေစာင့္ခိုင္းရမွာ...
ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ ဘိုးဘိုးက ကားျပင္ေပးထားေပမယ့္ ၿခံေစာင့္ဦးေလးကို အႀကိဳအပို႔အလုပ္မပိုေစလိုတာေၾကာင့္ လမ္းႀကဳံသည့္ ဂ်ီဟို႔ကားနဲ႕သာ လိုက္သြားျဖစ္တာမ်ားသည္။ တကူးတကမဟုတ္ပဲ လမ္းႀကဳံေနလို႔သာ အားမနာစတမ္းလိုက္သြားျဖစ္တာ....
ဂ်ီဟိုက ဒီေရာက္ၿပီးမွ အေတာ္အဆင္ေျပလာသည္ဟု ဆိုရမည္။ company တစ္ခုမွာ ရာထူးေလးလဲေကာင္းၿပီး လစာေလးကလဲ အေတာ္အဆင္ေျပသည္မို႔ သူ႕မိသားစုကို ေကာင္းေကာင္း ေထာက္ပင့္နိုင္တာျဖစ္သည္။
ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ ဝါသနာပါသည့္ ဒီဇိုင္းနာအလုပ္ေလးျဖင့္ နာမည္ရ႐ုံေတာ့ အဆင္ေျပပါသည္။ ဂ်ီဟိုအလုပ္နဲ႕နီးေတာ့ အသြားအျပန္အဆင္ေျပေနတာျဖစ္သည္။
ဂ်ီဟိုနဲ႕လဲ ဒီအေတာအတြင္းမိသားစုဝင္ေတြလိုျဖစ္ေနကာ သားေလးကလဲ ခင္တြယ္သည္။ ခင္တြယ္တာကေတာ့ သားကိုဂ်ီဟိုက အလိုလိုက္လြန္းလို႔သာ။ လိုခ်င္တာေတြ ေတာင္းတာေတြကိုဝယ္ေပးလြန္းလို႔ ဂ်ီမင္းမွာ အားနာရသည့္အျဖစ္။
တီ! တီ!
အိမ္ေရွ႕က ကားသံၾကားတာေၾကာင့္ ထမင္းဗူးကိုယူကာ ထြက္လာခဲ့ၿပီး ကားေပၚတတ္လိုက္ေတာ့ ဂ်ီဟိုကၿပဳံးျပလာသည္။
ဂ်ီဟိုက အရင္ကထက္ပိုေခ်ာကာ ပိုခန့္လာသည္ကိုေတာ့ ျငင္းလို႔မရ။ လူငယ္ေလးျဖစ္ၿပီး အရည္အခ်င္းလဲရွိေတာ့ ေကာင္မေလးေတြဆိုဝိုင္းဝိုင္းလည္.. ဒါေပမယ့္ ခက္တာက ဂ်ီဟိုကမိန္းမမယူေတာ့ဘူးတဲ့ေလ... ငယ္ေသးတာမို႔ ေသခ်ာေတာ့မေျပာနိုင္ေသးပါဘူး...
" ေဟ်ာင္း ေျဖးေျဖးလာပါ ကြၽန္ေတာ္ေစာင့္နိုင္ပါတယ္.."
" သူမ်ားကားနဲ႕လိုက္စီးရတာကို ေျဖးေျဖးလုပ္ေနလို႔မျဖစ္ဘူးေလ..."
" ေဂ်ာင္မင္ေရာ ေက်ာင္းသြားၿပီလား.."
" သြားၿပီ...ေက်ာင္းမလိုက္ခ်င္ပါဘူး လုပ္ေနလို႔.."
" ေဂ်ာင္မင္က တကယ့္ေက်ာင္းပ်င္းေလး.."
" ဟုတ္ပါ့.."
" ေရာက္ၿပီ ေဟ်ာင္း.."
" အင္း သြားၿပီေနာ္ ဂ်ီဟို.."
" ဟုတ္ကဲ့ပါ... ညေနမွေတြ႕မယ္.. "
ဂ်ီမင္း အထဲဝင္လာခဲ့ေတာ့ အမတို႔ကေရာက္ႏွင့္ေနၿပီျဖစ္သည္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔က ဆိုင္ကို ၅ေယာက္စုဖြင့္တာျဖစ္ၿပီး အခုေတာ့ ၄ေယာက္သာက်န္ေတာ့သည္။
ေယာကၤ်ားေလးကေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တစ္ေယာက္ထဲသာျဖစ္သည္။ အစကေတာ့ ႏွစ္ေယာက္ျဖစ္ေပမယ့္ တစ္ေယာက္ကထြက္သြားတာျဖစ္သည္။
" ေဂ်ာင္မင္ေလး လာမွာလား ဒီေန႕ "
" မလာဘူး အမ.."
သားေလးက ခ်စ္ေမႊးေလးျဖစ္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္အလုပ္ထဲကလူေတြကလဲ အသဲတယားယားျဖင့္ ဝိုင္းခ်စ္ၾကတာျဖစ္ၿပီး သားေလးမပါခဲ့ရင္လဲ အခုလိုပဲေမးတတ္ၾကသည္။
" ေဂ်ာင္မင္ေလးက အခုတေလာ သူ႕အဘိုးအိမ္ပဲသြားခ်င္ေနတာ အဲ့တာေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္သြားမႀကိဳေတာ့ဘူး သူ႕အဘိုးလာႀကိဳမွာတဲ့.."
" ေနာက္ေန႕ေခၚခဲ့ပါ ဂ်ီမင္းရယ္... သူလာမွ စစရာေနာက္စရာရွိတာ.."
" ဟုတ္ကဲ့ ကြၽန္ေတာ္ေခၚခဲ့ပါမယ္ "
" ငါေတာ့ေလ ဂ်ီမင္းကိုၾကည့္တိုင္း တကယ္အသဲတယားယားနဲ႕ဆြဲနမ္းျပစ္ခ်င္တာ အမ ေဂ်ာင္မင္တို႔သားအဖကိုတာဝန္ယူလိုက္ရမလား.."
" ဟဲ့...ေကာင္မ နင္အရမ္းယြတယ္ေနာ္.."
အမတို႔ကအၿမဲအခုလို စေနာက္တတ္ေသးတာ...
" သြားမလုပ္နဲ႕ လာႀကိဳေနၾကေကာင္ေခ်ာေလးက ဆြဲထိုးေနဦးမယ္.."
" အမကလဲ ကြၽန္ေတာ္နဲ႕ဂ်ီဟိုက ရိုးရိုးသားသားပါ.."
" ဒါေပမယ့္ ဟိုေကာင္ေလးကေတာ့ ဟိ ဟိ.."
" ဟဲ့.. ကေလးကိုမစစမ္းပါနဲ႕.. "
" ေအးပါဟာ.."
" ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ပါ ငါတို႔ဂ်ီမင္းနဲ႕အတူ အလုပ္လုပ္ရတာ တကယ္ကံေကာင္းတယ္ ေန႕တိုင္းအစားအေသာက္ေတြက တစ္ခုနဲ႕တစ္ခုထပ္ကိုမထပ္ဘူး.."
" ဟုတ္ပါ့..."
ဂ်ီမင္းဆီကို ေန႕လည္ဘက္ေတြ ဂ်ီဟိုကအၿမဲ စားစရာေတြပို႔ေပးတတ္တာေၾကာင့္ ေျပာေနၾကျခင္း..။ ဂ်ီဟို႔ကို မပို႔ဖို႔ေျပာေပမယ့္ ေျပာလို႔မရလို႔လႊတ္ထားရျခင္းသာ။
ဒီလိုနဲ႕ ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕တစ္ေန႕တာက အလုပ္ကအမေတြနဲ႕စလိုက္ ၊ ေနာက္လိုက္ျဖင့္သာ ကုန္ဆုံးသည္။
---------
ညေနဘက္.. ဂ်ီမင္းအလုပ္ျပန္ခ်ိန္...
" ေရာက္ပါၿပီ ေဟ်ာင္း.."
" ဂ်ီဟို.. အိမ္ထဲဝင္ဦး.."
" ဟုတ္..ကြၽန္ေတာ္ ေဂ်ာင္မင္ေလးကိုဝင္ေတြ႕ဦးမယ္ "
" သားကမေရာက္ေလာက္ေသးဘူး..လာ..ညစာစားရင္းေစာင့္ၾကတာေပါ့.."
" ကြၽန္ေတာ္မစားေတာ့ပါဘူး ေဟ်ာင္းရဲ႕.. "
" မရဘူး စားသြားရမယ္.. လာ ဒီမွာခဏထိုင္ ေဟ်ာင္းသြားျပင္လိုက္ဦးမယ္.."
" ေဂ်ာင္မင္ေလးကို မေစာင့္ေတာ့ဘူးလား.."
" သားကိုေနာက္မွပဲ ေကြၽးလိုက္ေတာ့မယ္..ေဟ်ာင္းတို႔အရင္စားၾကတာေပါ့.."
" ကြၽန္ေတာ္လဲ ကူမယ္.."
" အင္း ဟုတ္ၿပီ.."
မနက္က ခ်က္ထားတဲ့ဟင္ေတြကိုျပန္ႏႊေးကာ စားပြဲျပင္ဆင္ၾကသည္။ ငါးေပါင္းေလးကိုေတာ့ ဆိုင္မွာဝင္ဝယ္ခဲ့ၿပီး ေရညွိဟင္းခ်ိဳ၊ တို႔ဟူးေၾကာ္နဲ႕ ကင္မ္ခ်ီ အျပင္ ဝက္သားေၾကာ္ေလးကေတာ့ မနက္ကဂ်ီမင္းခ်က္ထားခဲ့တာျဖစ္လို႔ ျပန္ႏႊေးရသည္။
ဂ်ီမင္းနဲ႕ဂ်ီဟို စားပြဲမွာထိုင္လိုက္ၿပီး...
" ေကာင္းေကာင္းစားပါ့မယ္ "
" မ်ားမ်ားစားပါ ဂ်ီဟို.. အားမနာနဲ႕ေနာ္.."
ကြၽန္ေတာ္တို႔ စားရင္းေသာက္ရင္းျဖင့္ စကားဆက္ၾကျပန္တယ္...
" ေဟ်ာင္း.. တို႔ဟူးေၾကာ္က အစပ္ႀကီး ေဂ်ာင္မင္ေလးစားနိုင္ပါ့မလား.."
" သားအတြက္ ခြဲထားတယ္..သားကတို႔ဟူးေၾကာ္ႀကိဳက္တာေလ.."
" ေဟ်ာင္း မနက္ျဖန္ေတာ့ ေဂ်ာင္မင္ေလးကို ကြၽန္ေတာ္ပဲၾကည့္လိုက္မယ္ေလ... ေဟ်ာင္းတို႔ အေရးႀကီးေအာ္ဒါရွိတယ္ၾကားလို႔.."
" ဟုတ္တယ္..ေန႕လည္က ေအာ္ဒါအသစ္ေတြေရာက္တာ မနက္ျဖန္ေတာ့ ပန္းေတာ့မယ္.."
" အဲ့တာေၾကာင့္ ကေလးကိုကြၽန္ေတာ္ပဲႀကိဳၿပီး ႐ုံးကိုေခၚသြားလိုက္မယ္ေလ ႐ုံးကလူေတြက ခဏခဏေမးေနတာ ေဟ်ာင္းရဲ႕.."
" ဒါဆို အကူအညီေတာင္းပါတယ္ ဂ်ီဟို.. ေဟ်ာင္းတို႔သားအဖေၾကာင့္ အလုပ္မ်ားရၿပီ.."
" မဟုတ္တာပဲ ကြၽန္ေတာ္ ေဟ်ာင္းတို႔သားအဖေၾကာင့္ အလုပ္လဲမမ်ားသလို၊ အႏွောင့္အရွက္လဲမျဖစ္ဘူး..ကြၽန္ေတာ္ ေဟ်ာင္းတို႔နဲ႕ရွိေနတဲ့အခ်ိန္ဆိုေပ်ာ္တယ္.."
ဂ်ီဟိုက ကြၽန္ေတာ့္ကို ေလးေလးနက္နက္ၾကည့္ကာ ေျပာလာေတာ့...
" အာ... ေက်းဇူး ေက်းဇူးပါ ဂ်ီဟို.."
" ကြၽန္ေတာ္ ေဟ်ာင္းတို႔နဲ႕ဒီထက္ပိုၿပီး နီးစပ္လို႔ရမလား.."
" ဟင္! "
" ကြၽန္ေတာ္ကို ခ်က္ခ်င္းႀကီးျပန္ေျပာစရာမလိုပါဘူး..."
" ဟို... ဂ်ီဟို႔ကိုအားနာေပမယ့္ေလ ေဟ်ာင္းအခုခ်ိန္မွာ ဒီကိစၥေတြကို မစဥ္းစားခ်င္ေသးဘူး..သားေလးေရွ႕ေရးကလဲရွိေနေသးေတာ့ေလ.."
" ကြၽန္ေတာ္နားလည္ပါတယ္ ေဟ်ာင္း... ကြၽန္ေတာ္ တစ္သက္လုံးဆိုလဲေစာင့္နိုင္ပါတယ္..ဒီကိစၥအတြက္ အခ်ိန္ေပးေတာ့မယ္ဆို ကြၽန္ေတာ့္ကိုသတိရေပးပါ.."
" အ..အင္းပါ.."
႐ုတ္တရက္ အေျခအေနက ေနရခက္လာသလို... ထိုအခ်ိန္၌...
" ပါး..သားေရာက္ပါပီ.."
" ဟင္! သားေလး ကားသံလဲမၾကားဘူး ဘယ္သူလိုက္ပို႔တာလဲ.."
သားက ထမင္းစားခန္းထဲ ဝင္လာေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ေမးလိုက္သည္။
" ဟို..ဟို...ဘိုးလိုက္ပို႔တာ.."
" သားထမင္းစားေတာ့မလား.."
" သားခ်ား(စား) ပီးပီ..."
" ေသခ်ာလား..မ်ားမ်ားေရာစားခဲ့ရဲ႕လား.."
" ဟုတ္... ဦးဂ်ီဟိုေရာက္ေနတာလား.."
" ဟုတ္တယ္ ေဂ်ာင္မင္ေလး..ဘာေတြစားခဲ့လဲ ဦးကိုေျပာပါဦး.."
" မ်ားရီးပဲ.."
" ဟားဟား... ေဂ်ာင္မင္ေလးက ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းလိုက္တာ လာပါဦးဆီ အာဘြားေပးရေအာင္.."
" no no ရဘူး ရဘူး...သား ပါးကိုရင္နမ္းရဦးမယ္ ဒယ္က..! "
ေျပာရင္း ကိုယ့္ပါးစပ္ကိုလက္နဲ႕အုပ္လိုက္တဲ့ သားေလးေၾကာင့္ ဂ်ီမင္းတို႔ၾကည့္ေနမိသည္။
" ပါပါးကိုအရင္ေပးမွာဆိုေပး.."
မြ!
" ဒါကဘယ္ဘက္..မြ! ဒါကညာဘက္.. ပါးရဲ႕ႏႈတ္ခမ္းကိုေတာ့ေနာက္မွနမ္းမယ္တဲ့.."
" ဟင္! ဘာေတြေျပာေနတာလဲ သားရဲ႕.."
" ဘားဟုတ္ဘူး..ဦးေပးလို႔ရပါပီ.."
" လာပါဦးကြာ..."
သားနဲ႕ဂ်ီဟို အခ်န္အေတာ္ၾကာကစားေနၾကၿပီး သားေလးအိပ္ေပ်ာ္သြားမွ ဂ်ီဟိုျပန္သြားတာ..
ကြၽန္ေတာ္လဲ ထိုအခ်ိန္မွသာ ကိုယ္လက္သန့္စင္ၿပီး အဝတ္စားလဲကာ စားၿပီးသားပန္းကန္ေတြ ေဆးေၾကာရသည္။ ဂ်ီဟိုက သားေလးကို တို႔ဟူးေၾကာ္ေတြဝင္ေအာင္ ေခ်ာ့ကာေကြၽးသြားေသးတာျဖစ္သည္။ သားအတြက္ေၾကာ္ေပးထားမွန္းသိလို႔ ထင္ပါရဲ႕...။
သားကေတာ့အခန္းထဲမွာ အိပ္ေနတာမွ သိုးလို႔..
ဝူး...ကြၽီ!
အိမ္ေရွ႕က ကားရပ္သံႀကီးေၾကာင့္ လန့္သြားရသည့္အျဖစ္.. ဒီလိုအခ်ိန္ ဘယ္သူမွလာေလ့မရွိေတာ့ စိုးရိမ္လာသည္။ ၿခံေစာင့္ဦးေလးကလဲ လာေနက်သဴမဟုတ္ရင္ေတာ့ အဝင္ခံမွာမဟုတ္....
ကိုယ့္မွာကလဲ ကေလးနဲ႕ဆိုေတာ့ အျမန္သြားၾကည့္ဖို႔ျပင္လိုက္တယ္....
ေဂ်ာင္ကု ဒီတစ္ခါေတာ့ လုံးဝၾကည့္ေန႐ုံနဲ႕အဆင္မေျပေတာ့ေပ။ ဂ်ပန္ကိုေရာက္ေနတာ တစ္လေလာက္ရွိကာ သားနဲ႕ပင္အေတာ္ရင္းႏွီးေနၿပီ။
ဘိုးဘိုးဆီက အေၾကာင္းစုံသိၿပီးေနာက္ ဂ်ပန္ကိုခ်က္ခ်င္းလိုက္လာခဲ့တာ။ သူတို႔သားအဖဆီကိုလဲ ခ်က္ခ်င္းသြားမလို႔ပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ဘိုးဘိုးက အၾကမ္းပတမ္းမလုပ္ရဘူး ကေလးနဲ႕အရင္ရင္းႏွီးေအာင္လုပ္ရမယ္ေတြ ေျပာေနလို႔သာ စိတ္ေလ်ာ့ထားရတာ။ ဘိုးဘိုးအထင္မွားေနတဲ့ဟာေတြကိုလဲ ေသခ်ာရွင္းျပမွ နာလည္တာ။
သားေလးနဲ႕ကလဲ သူ႕ပါပါး မသိေအာင္လဲ လွ်ို႔လွ်ို႔ဝွက္ဝွက္ေနေနၾကတာ...
ညတိုင္းသူ႕အိမ္ေရွ႕မွာ ကားရပ္ထားၿပီး ၁၂ေလာက္မွအိမ္ျပန္သည္။ ဒါေပမယ့္ဒီေန႕ေတာ့မရေတာ့ေပ.. ဂ်ီဟိုဆိုတဲ့ေကာင္နဲ႕ကလဲ လိုတာထက္ပိုနီးကပ္ေနတာသိတယ္။ အခုလဲၾကည့္ ၁၀နါရီေလာက္မွအိမ္ထဲကထြက္လာၿပီး ျပန္သြားတာမဟုတ္ေသး... အစကေတာ့ ေျဖးေျဖးခ်င္း သားကေနတဆင့္အသိေပးမလို႔ အခုေတာ့မရေတာ့...
ဒုန္း!
ကားတံခါးကိုေစာင့္ပိတ္ၿပီး အိမ္ထဲဝင္လာခဲ့လိုက္သည္။
ႏွစ္နဲ႕ခ်ီၿပီး လြမ္းေနခဲ့ရတဲ့မ်က္ႏွာေလး၊ ႏွစ္နဲ႕ခ်ီၿပီး လြမ္းေနခဲ့တဲ့ ကိုယ္သင္းရနံ႕ေလးေတြ..အခုေတြ႕ရေတာ့မယ္ဆိုေတာ့ စိတ္လႈပ္ရွားလာသည္က အမွန္ပင္။ ဘယ္လိုပုံစံမ်ား ေျပာင္းလဲသြားမလဲေပါ့...
ဂ်ီမင္းထမင္းစားခန္းထဲကေန ဧည့္ခန္းဘက္ကိုထြက္လာေတာ့ ဧည့္ခန္းထဲေရာက္ေနတဲ့ လူေၾကာင့္ ေျခပင္မခိုင္ခ်င္ေတာ့... သူ..ဘယ္လိုေရာက္လာတာလဲ..
" ဂြၽန္...!! "
" အင္း..ဟုတ္တယ္ မင္းရဲ႕ဂြၽန္.."
သူက ကြၽန္ေတာ့္ကို စူးစူးရဲရဲၾကည့္ေနတာျဖစ္ၿပီး တေျဖးေျဖးေရွ႕တိုးလာသည္မို႔ ကြၽန္ေတာ္လဲေနာက္ကိုတေျဖးေျဖးဆုတ္မိသည္။
အရင္ကထက္ ပိုခန့္လာတဲ့႐ုပ္ရည္အျပင္ ပိုမိုေတာင့္တင္းလာေသာ ခႏၱာကိုယ္အ႐ြယ္အစားနဲ႕ စူးရွတဲ့မ်က္ဝန္းတစ္စုံက အရင္ကထက္ပိုစူးရဲေနၿပီး သားရဲတစ္ေကာင္လိုျဖစ္ေနတာ။ ႏႈတ္ခမ္းေမႊးစိမ္းဖန့္္ဖန့္တို႔ကလဲ ရွိေနေသးတာေၾကာင့္ ပို၍ပင္ လူႀကီးဆန္ေနသည္။
ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ သူ႕ေရွ႕မွာေရာက္ေနတဲ့ အမဲဖ်က္ခံရေတာ့မယ့္ သားေကာင္ေလးလိုမ်ိဳး ခံစားလာရသည္။
" ခင္ဗ်ား.. ထြက္သြား..! "
ဂ်ီမင္းက ဘာကိစၥေၾကာက္ေနရမွာလဲ။ လူေတြကေၾကာက္ရင္ ပိုၿဖဲေျခာက္တတ္တာ သဘာဝပဲ။ ဒါေၾကာင့္သူ႕ေရွ႕မွာ ေၾကာက္ျပေနလို႔မျဖစ္... အရင္ကေတာ့ ေၾကာက္ရင္ေၾကာက္ခဲ့လိမ့္မယ္.. အခုကေတာ့ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ သားလဲရွိေနၿပီျဖစ္လို႔ ကြၽန္ေတာ္ ရင္ဆိုင္ရမယ္။
" ကိုယ့္ကိုလား..."
" ဒီေနရာမွာဘယ္သူရွိေသးလို႔လဲ.."
" ကိုယ္ကိုေတာ့ ႏွင္တယ္ေပါ့... ဟိုေကာင့္ကိုက်ေတာ့.."
" အခုထြက္သြား...ခင္ဗ်ားဘယ္လိုေရာက္လာတာလဲ..! "
" ကိုယ့္သားနဲ႕ ကိုယ့္ေယာကၤ်ားဆီလာတာ ဘာျဖစ္လဲ..ဘာလို႔ကိုယ့္ေယာကၤ်ားကို ႏွင္ထုတ္ေနတာလဲ.."
" ဘယ္လို! ခင္ဗ်ားသား ဟုတ္လား... ေဂ်ာင္မင္က ခင္ဗ်ားသားမဟုတ္ဘူး.."
" အဲ့လိုျငင္းလို႔ရလား..ကိုယ့္သားဆိုတာ သိသာေနတာကို.."
" ဟုတ္တယ္ ခင္ဗ်ားသား... ခင္ဗ်ားတာဝန္မယူခ်င္လို႔ ဖ်က္ခ်ခိဳင္းတဲ့ကေလး... အခုမွဘာလို႔ ခင္ဗ်ားသားျဖစ္ေစခ်င္ေနရတာလဲ..!! "
" က်စ္! အဲ့တာနားလည္မႈလြဲေနတာ ကိုယ္ရွင္းျပမယ္.."
" မရွင္းျပနဲ႕ ဘာမွမၾကားခ်င္ဘူး..အခုထြက္သြား..!! "
ဘုန္း! ဘုန္း!
ဂ်ီမင္းသူ႕ရင္ဘတ္ႀကီးကို အတင္းထုရိုက္ကာတြန္းထုတ္ေနေပမယ့္ အရင္ကထက္ပိုမာေက်ာလာေသာ ရင္အုပ္ႀကီးနဲ႕ နည္းနည္းေလးမွေ႐ြ႕မသြားေသာ ခႏၱာကိုယ္ႀကီးေၾကာင့္ စိတ္တိုလာရျပန္တယ္။ ငိုခ်င္စိတ္ကိုလဲ အမ်ားႀကီးထိန္းထားရတာ..သူ႕ေရွ႕မွာ အားနည္းတဲ့ပုံစံကိုမျပခ်င္လို႔...
" သြား..!! ကြၽန္ေတာ္တို႔ဆီ ထပ္မလာနဲ႕..သားနဲ႕လဲမပတ္သတ္နဲ႕! ထြက္သြား..အင့္! "
သူ႕ကိုတြန္းထိုးေနတဲ့ ဂ်ီမင္းကို ဆြဲဖတ္ျပစ္တာက တင္းၾကပ္စြာ။ ကြၽန္ေတာ္႐ုန္းေနေပမယ့္ သူ႕အားေၾကာင့္ လႈပ္၍ပင္မရ....
" လႊတ္! မထိနဲ႕..! "
" ခဏေလးပါ ကေလးရယ္... ခဏေလးပါပဲ ကိုယ္မင္းကိုအရမ္းလြမ္းေနလို႔ပါ..."
" လႊတ္..! "
" ကိုယ္မင္းကို သိပ္ခ်စ္တယ္...ကိုယ္မင္းကို အရမ္းခ်စ္တာမို႔ ကိုယ့္ကိုမႏွင္ပါနဲ႕ေနာ္..."
ကြၽန္ေတာ္ သူ႕ရင္ခြင္ထဲမွာအတိုင္း ၿငိမ္သက္သြားမိတယ္။ အခုန္ျမန္လာတဲ့ ရင္ဘတ္တစ္ေနရာေၾကာင့္ အသက္ရႈပါေအာင့္ထားမိသည္အထိ။
" မင္းအထင္မွားေနတာေတြကို ကိုယ္ေသခ်ာရွင္းျပမွာမို႔ ကိုယ့္ကိုမႏွင္ပါနဲ႕.."
" .... "
" မင္းကိုအရမ္းလြမ္းေနလို႔ပါ..."
ဂြၽန္က ကြၽန္ေတာ္ကို ထြက္ေျပးသြားမွာေၾကာက္သည့္အတိုင္း တင္းၾကပ္ေနေအာင္ဖက္ထားကာ ေခါင္းကိုလဲ အနမ္းေပးလာတယ္..
ယိုင္နဲ႕သြားေတာ့မယ့္ ႏွလုံးသားကိုမ်က္ကြယ္ျပဳလိုက္ၿပီး...
" လႊတ္..! "
ဂြၽန္က ျပန္လြတ္ေပးေပမယ့္ ကြၽန္ေတာ္ကို ဆိုဖာရွိရာကိုေခၚသြားၿပီး ထိုင္ခိုင္းသည္။ ကြၽန္ေတာ္ျငင္းဆန္ေပမယ့္ မရပါ..
" ကိုယ္မင္းကိုေသခ်ာ ရွင္းျပမယ္.. မင္းကနားေထာင္ေပးပါ.."
" နားမေထာင္ဘူး! ထြက္သြား..! "
" ဘာလို႔ အဲ့ေလာက္ထိေျပာရခက္ေနတာလဲ.."
" ခင္ဗ်ားကိုဘယ္သူက ေျပာခိုင္းေနလို႔လဲ..! မထိနဲ႕..အာ့ "
ေဂ်ာင္ကုစိတ္မရွည္စြာ ႐ုန္းကန္ေနတဲ့ခႏၱာကိုယ္ေသးေသးေလးကို ဆိုဖာေပၚလွဲခ်ကာတတ္ဖိထားလိုက္သည္။ အရင္ကထက္အမ်ားႀကီးပိုေသးသြားတာ..
" လႊတ္..! "
ဂ်ီမင္းကိုဆိုဖာေပၚတြန္းလွဲၿပီး ဖိထားသူေၾကာင့္ နည္းနည္းေလးပင္လႈပ္လို႔မရ။ သူကအေပၚကေန၍ ကြၽန္ေတာ္မ်က္ႏွာအစိတ္အပိုင္းေတြကို ေသခ်ာၾကည္ရင္းျဖင့္...
" ကိုယ္ေျပာတာကို ခဏနားေထာင္ေပး..ၿပီးမွမင္းႀကိဳက္သလိုဆုံးျဖတ္.. ဒါေပမယ့္ ကိုယ္ကိုသားနဲ႕ခြဲထားလို႔ေတာ့မရဘူး.."
" ဖယ္ေပး!! "
ကြၽန္ေတာ္ကသာ ႐ုန္းေနတာ ဂြၽန္ကေတာ့ျဖင့္ သူ႕စိတ္သေဘာအတိုင္း.. ကြၽန္ေတာ္ကို ထိန္းခ်ဳပ္ေနတုန္း၊ ကြၽန္ေတာ့္ကို ဆြဲလားရမ္းလားနဲ႕ တန္ဖိုးမထားတုန္း..
" အဲ့ညက မင္းအေဖ ကိုယ့္ကိုေျပာတာက မင္းအမမွာကိုယ္နဲ႕ရတဲ့ ကိုယ္ဝန္တဲ့.. မင္းကိုေျပာတာက မင္းမွာကိုယ္နဲ႕ရတဲ့ကိုယ္ဝန္... ကိုယ္ တကယ္ေတာ့ မင္းအမကိုတာဝန္မယူနိုင္ဘူးလို႔ေျပာလိုက္တာ... သူကိုယ္ဝန္က ကိုယ္နဲ႕ရတာမဟုတ္ဘူး...ကိုယ္တို႔အဲ့ေန႕က ေသခ်ာမေျဖရွင္းခဲ့မိတာ။ အဲ့တာေတြေသခ်ာသိတဲ့အခ်ိန္ မင္းကကိုယ့္ဆီမွာမရွိေတာ့ဘူး..ကိုယ့္ဆီကေန ထြက္ေျပးသြားခဲ့ၿပီ "
" ..... "
ဂ်ီမင္း သူေျပာတာေတြနားေထာင္ရင္း တစ္ခဏမွ်ၿငိမ္သက္သြားမိသည္။ တကယ္ပဲ အမွန္ေတြလား..
" ကိုယ္ မင္းကိုဒီႏွစ္ေတြအတြင္းလိုက္ရွာေနခဲ့တာ.. မင္းနဲ႕သားေလးကို..မင္းကေတာ့ကိုယ့္ကို ျပစ္ထားခဲ့တာအၾကာႀကီး.."
" .... "
" မင္းကို သိပ္ခ်စ္တယ္ ကေလး... ကိုယ့္ကိုစိတ္ဆိုးေျပေတာ့ေနာ္.."
ႁပြတ္!
" လႊတ္..! "
ႏႈတ္ခမ္းကိုတစ္ခ်က္နမ္းၿပီး လႊတ္ေပးေတာ့ ဂ်ီမင္းသူနဲ႕ေဝးေဝးမွာ ထိုင္လိုက္သည္။
" ခင္ဗ်ားေျပာတာေတြယုံရမွာလား... "
" မင္းအေဖနဲ႕ မင္းအမကိုအခုခ်က္ခ်င္းေခၚေမးလို႔ရတယ္... ဒီထက္ပိုၿပီး မင္းတို႔သားအဖနဲ႕ခြဲမေနခ်င္ေတာ့ဘူး.. စိတ္ဆိုးေျပေတာ့.."
" က်စ္! '
" အဲ့တာက ဘာျဖစ္တာလဲ.. မင္းပဲ ဂြၽန့္ကိုခ်စ္တယ္၊ ကြၽန္ေတာ့္ႏွလုံးသားက ဂြၽန့္အပိုင္ပါ ဆိုၿပီး ကိုယ္ကိုေႁခြခဲ့တာမလား..အခုကိုယ္လဲ မင္းကိုခ်စ္ေနၿပီဆိုမွ ကိုယ့္ႏွလုံးသားကိုတာဝန္မယူခ်င္တာလား.."
ဂ်ီမင္းမွာ သူေျပာတဲ့စကားေတြေၾကာင့္ မ်က္လုံးပင္ျပဴးက်ယ္သြားရသည္။
" အဲ့တာအရင္က..! "
" သားကလဲ အခုဒယ္ဒီမွ ဒယ္ဒီလိုခ်င္ေနတာမလား.."
" ရတယ္.. သားအတြက္ဒယ္ဒီရွာေပးလိုက္႐ုံေပါ့.."
" ဘာ!! ဘာေျပာလိုက္တယ္!! ဘယ္ေကာင္လဲေျပာ! ဘယ္ေကာင့္ကိုဒယ္ဒီလုပ္ခိုင္းခ်င္ေနတာလဲ! အေသသတ္ျပစ္မွာ..! "
" ခင္ဗ်ား! မဆိုင္တာကို.."
" ေစာနကထြက္သြားတဲ့ေကာင္လား! ဟမ္! ေအး.... အဲ့ေကာင္ကိုလဲအေသသတ္ျပစ္မွာ သူ႕မိသားစုေတြပါရစရာမရွိေအာင္..!! "
" ဂြၽန္..!! ခင္ဗ်ားဘယ္လိုျဖစ္ေနတာလဲ... လူတစ္ေယာက္ဘဝပ်က္ေအာင္လုပ္ဖို႔ အဲ့ေလာက္ထိလြယ္လား..ခင္ဗ်ားကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္မရွိ! "
" မရွိဘူး.. မင္းနဲ႕ပတ္သတ္ရင္ လူသတ္ရမယ္ဆိုလဲရတယ္..ဘယ္သူ႕ကိုမွလွည့္ၾကည့္ေနမွာမဟုတ္ဘူး... အဲ့တာ ကိုယ္မင္းကိုသိပ္ခ်စ္လို႔ျဖစ္တာ..ကိုယ့္ကိုအျပစ္မေျပာနဲ႕..."
" ခင္ဗ်ား..ျပန္ေတာ့! မိုးခ်ဳပ္ေနၿပီ "
" မိုးခ်ဳပ္ေတာ့ဘာျဖစ္လဲ... ကိုယ္ကမင္းေယာကၤ်ား ၊ သားရဲ႕ဒယ္ဒီ..အဲ့တာကိုျငင္းဆန္လို႔မရဘူး.."
" က်စ္! "
စိတ္မရွည္သလိုျပဳမူေနတဲ့ ဂ်ီမင္းေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္အသဲယားလာရသည္။
အရင္ကထက္ ပိုေသးသြယ္လာတဲ့ကိုယ္လုံးေလးအျပင္ ျဖဴေဖြးၾကည္လင္ေနတဲ့အသားအေရေလးေၾကာင့္ လူကပို၍ပင္ ႏုပ်ိဳလွပေနတာ... အသဲတယားယား နမ္းျပစ္ခ်င္တဲ့စိတ္ကို ခ်ဳပ္ထိန္းထားရတာ... တစ္သားေမြးတစ္ေသြးလွဆိုတာ ဒါမ်ိဳး...ဒီအလွေလးကိုလဲ ကိုယ္ပဲပိုင္တာ..
" ကိုယ္ကို ျပန္လက္ခံမွာလား.. အေၾကာင္းစုံလဲသိေနၿပီေလ.. ကိုယ္မမွားခဲ့တာ မင္းလက္ခံရမယ္.."
ဂ်ီမင္း ခ်က္ခ်င္းအေျဖျပန္ေပးဖို႔ ခက္သည္။ မခ်စ္ေတာ့လို႔မဟုတ္၊ ရင္မခုန္ေတာ့လို႔မဟုတ္ ကြၽန္ေတာ့္ကို တန္ဖိုးထားၿပီး ခ်စ္ျပေစခ်င္လို႔။ လူေတြက လြယ္လြယ္ရရင္ လြယ္လြယ္စြန့္ျပစ္တတ္ၾကတာ.. စြန့္ျပစ္ၿပီးရင္လဲ သူတို႔မဟုတ္သလို လြယ္လြယ္ျပန္လိုခ်င္ၾကျပန္သည္။ ကြၽန္ေတာ္အဲ့လိုလူေတြဆို သိပ္မုန္းသည္။
တိတ္ဆိတ္ေနတဲ့ အေျခအေနအတြင္း...
" ဟင့္! ပါး.."
သားက အိပ္ခ်င္မူးတူးျဖင့္ အခန္းျပင္ထြက္လာသည္။
" ဟင္! ဒယ္ ေရာက္ေနတယ္..ပါးနဲ႕ စိတ္ဆိုးေျပပီလား.."
သားက ကြၽန္ေတာ့္ဆီအရင္မလာပဲ ဂြၽန္ေပါင္ေပၚတြင္ဝင္ထိုင္ကာ ပါးကိုနမ္းေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ရင္ထဲ အမ်ိဳးအမည္မသိတဲ့ ခံစားခ်က္ႀကီးျဖစ္ေပၚလာကာ မ်က္ရည္ေတြအလိုလိုေဝ့သီလာသည္မို႔ အၾကည့္လႊဲထားလိုက္ရတယ္။
" သား အိပ္ေနတာလား.."
" ဟုတ္ ဒယ္ဒယ္ "
သူ႕ဒယ္ဒီကေမးေတာ့ သားကေျဖသည္။ ဟင္! ကြၽန္ေတာ္အခု ဒယ္ဒီလို႔ေတြးလိုက္မိတာလား..အင္းေလ ဒါကျငင္းဆန္လို႔မရတဲ့ အမွန္တရားပဲမဟုတ္လား..
" ဒါဆိုဘာလို႔ထလာတာလဲ.."
သားက ဂြၽန့္အေမးကိုမေျဖပဲ ကြၽန္ေတာ့္ဆီေလွ်ာက္လာၿပီး ကြၽန္ေတာ့္ေပါင္ေပၚတြင္ထိုင္ကာ ေျပာလိုက္တဲ့စကားေၾကာင့္ မ်က္ႏွာတစ္ျပင္လုံး ပူတတ္သြားရတယ္..
" ပါး.. ခ်ိဳခ်ိဳ.." တဲ့..
" ဟင္! သား..ခဏ! "
သားက ကြၽန္ေတာ့္အကၤ်ီခပ္ပြပြထဲ ေခါင္းတိုးဝင္ကာ ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕..
ႁပြတ္! ပလပ္!
" သား..ခဏ! အာ့! "
သားကိုအျပင္ဆြဲထုတ္လိုက္ေတာ့ သားကကိုက္ဆြဲထားၿပီးမွ လႊတ္လိုက္လို႔ နာက်င္စြာ ကြၽန္ေတာ္ေအာ္ညဥ္းမိသည္။ သားကမ်က္ခုံးေတြ ေမွးကာျဖင့္..
" ဟင့္! အင့္ ပါပါး ခ်ိဳ... ဟင့္! ခ်ိဳ..ဟင့္..."
သားက ပါးစပ္ေလးဟကာ တဂ်ီဂ်ီလုပ္ေနေတာ့တာ..
" အဟြင္း..! "
" ခင္ဗ်ား..! ျပန္.. ျပန္ေတာ့! "
" ဟင့္.. ပါပါး ခ်ိဳ..တိုက္..ခ်ိဳတိုက္ပါဆို..ဟင့္! "
ဂြၽန္က ကြၽန္ေတာ္နဲ႕သားအျဖစ္အပ်က္ကို ေသခ်ာၾကည့္ရင္း ၿပဳံးစစျဖင့္..
" ကိုယ္ျပန္ေတာ့မယ္ ေနာက္ေန႕မွထပ္ရွင္းမယ္..ကေလးကေတာင္းေနၿပီ..တိုက္လိုက္ဦး "
ဂြၽန္ျပန္သြားေတာ့မွ သားကိုေပြ႕ခ်ီကာ အခန္းထဲသို႔...
ေဂ်ာင္ကု ကားေမာင္းထြက္လာၿပီး အေတြးျဖင့္ ၿပဳံးရိပ္သန္းေနသည္။
ဒီေကာင္ေလး သားကို နို႔တိုက္ေနတာလား..
ဘိုးဘိုးေျပာျပလို႔ ကေလးကနို႔ဘူးတိုက္ရသည္ဟု သိထားတာ..ဒါကို အခုသားက ခ်ိဳခ်ိဳဆိုၿပီး အသဲအသန္ေတာင္းေနတာ...
ဒီေကာင္ ကိုယ္နဲ႕တူတာျဖစ္သည္။ နို႔ႀကိဳက္တာကအစ! ေအာ္..နို႔ဆိုလို႔ ကြၽန္ေတာ္က သူရဲ႕ခပ္ရဲရဲအသီးေလးကိုပဲေနာ္...
-----------
" ေျမးေဂ်ာင္ ျပန္လာၿပီလား..'
" ဘိုးဘိုး မနားေသးဘူးလား.."
" ေအး..အခုပဲနားေတာ့မလို႔.."
" ကြၽန္ေတာ္ သူနဲ႕ေတြ႕ခဲ့ၿပီ "
" ေဟ... ဟိုကေလး ဘယ္လိုတုန့္ျပန္လဲ.. "
" မၾကာခင္ အဆင္ေျပသြားမွာပါ.."
"ေအးကြယ္... ဘိုးဘိုးလဲ ေျမးေဂ်ာင္တို႔ မိသားစုေလးကိုျပန္ေပါင္းေစခ်င္ၿပီ.."
" မၾကာခင္ေပါ့.."
" ဒါနဲ႕ ေျမးေဂ်ာင္ ဘယ္ေတာ့ကိုရီးယားျပန္ျဖစ္မွာလဲ.."
" သူတို႔သားအဖျပန္လိုက္မွပဲ... သူတို႔သားအဖနဲ႕ျပန္မွာ ၿပီးရင္လက္ထပ္ဖို႔စီစဥ္ရဦးမွာ.."
" ေအးပါ.. ဘိုးဘိုးကိုေတာ့ ေဂ်ာင္မင္ေလးနဲ႕မၾကာခဏလာေတြဦး... "
" စိတ္ခ်ပါ ဘိုးဘိုး.."
" ဘိုးဘိုး သြားနားေတာ့မယ္.."
" ဟုတ္ကဲ့ ဘိုးဘိုး.."
ေဂ်ာင္ကုအစီအစဥ္ကေတာ့ထိုအတိုင္း သူတို႔သားအဖႏွစ္ေယာက္ကို အိမ္ျပန္ေခၚသြားဖို႔...
ခြဲခြာေနရတဲ့ႏွစ္ေတြက ဘယ္ေလာက္ေတာင္ႏွေျမာဖို႔ေကာင္းလိုက္လဲ....ဘယ္မွာရွိေနမွန္းေတာင္မသိပဲ အသဲအသန္လိုက္ရွာေနရတာ..စိတ္ပူေနရတာေတြက ႐ူးမတတ္။
ဘိုးဘိုးဆီမွာ ရွိေနလို႔သာေပါ့.. စိတ္မခ်ရတဲ့ဆီမွာသာ တစ္ခုခုျဖစ္သြားရင္ ဒီလူကပဲ ရင္ေတြကြဲရမွာ...
ထိုေကာင္ေလးကိုေတြ႕သြားေတာ့ စိတ္ေတြမထိန္းနိုင္ပဲ ၾကမ္းရမ္းမိခဲ့ျပန္တာ... အဲဒါေတြက ခ်စ္လြန္းလို႔... ေရွ႕ဆက္ အခ်စ္ေတြကပိုၾကမ္းဖို႔သာရွိပါသည္။
__________________________________မၾကာခင္မွာ ၾကင္နာမယ္👨👨👧👦
ခ်ိဳခ်ိဳကိစၥ idol image ထိခိုက္လိုစိတ္မရွိပါဘူး ခင္ဗ်..ေက်းဇူးပါ 💗💗
There are no comments yet. Log in to be the first to leave a review!
![POSSESSIVE BOY [ Completed ]](https://fanficsread.net/media/fs-stories-1/1552/conversions/8e0d6e8cb45ace696d5d1175c2046800.jpg)
