【02】

⟨ Unicode Version ⟩Me, Myself & Bad Romance- 02 -

" .. ကျောင်းသားလေး အိုင်ဒေါလ် မဖြစ်ချင်ဘူးလား "

ကြားလိုက်ရတဲ့အသံကြောင့် သူ့ခြေလှမ်းတွေရပ်တန့်သွားသည်။ လိပ်စာကဒ်တစ်ခု ကမ်းပေးလာတာကတော့ သူ့ကိုမဟုတ်၊ ကိုကို့ဆီကို ဖြစ်သည်။ ကိုကိုနဲ့ ထိုလူကြီးကတော့ သူ့ကို မြင်လည်းမမြင်သလို သူနားထောင်နေမှန်းလည်း မသိပါ။ ဒီတစ်လော ကိုကို သူ့ကို ရှောင်နေတာမို့လို့ သူ ကိုကို့နောက်ကို တိတ်တိတ်လေး တကောက်ကောက်လိုက်နေခဲ့တာဖြစ်သည်။ အဲ့လိုနဲ့မှ အခု ကျောင်းဆင်းတော့ သင်္ချာအချိန်ပိုကို ကိုကိုမတက်ဘဲ ပန်းခြံတစ်လျှောက် လမ်းလျှောက်နေတာမို့ သူကိုကို့နောက်ကနေ လိုက်နေရင်း တွေ့မိတာဖြစ်သည်။

" ... ကျွန်တော် သီချင်းမဆိုတတ်ဘူး "

သူ့ရှေ့မှာတင် ပိပိရိရိကိုလိမ်ညာနေတဲ့ကိုကို့ကြောင့် သူမျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

" မဆိုတတ်ရင် သင်ပေးမှာပေါ့ ... "

" ကလဲ မကတတ်ဘူး "

" ကိစ္စမရှိဘူး ငါတို့ကုမ္ပဏီမှာ အတော်ဆုံးဆရာတွေရှိတယ် ... မင်းက မျက်နှာနဲ့တင် ပြည့်စုံနေပြီမို့လို့ မင်းကို ကမ်းလှမ်းတာ ... Big Hitကိုသိတယ်မလား ... ကမ္ဘာကျော်တဲ့ဘန်ထန်းအဖွဲ့ကို မွေးထုတ်ပေးခဲ့တဲ့ကုမ္ပဏီလေ ... "

ဒီစကားကိုတော့ သူထောက်ခံလိုက်ရင်း ကိုကို့အဖြေကို ပြန်စူးစမ်းမိသည်။

" ... မလုပ်ချင်ဘူး ... ဆောရီးပဲ ဦးလေးကြီး .. ကျွန်တော့်မှာ အိပ်မက်ရှိပြီးသားပဲ ..."

" ဟေ .. ဒါဖြင့် မင်းအိပ်မက်ကဘာလဲ ... "

" ... အဖေ့ကုမ္ပဏီကို ဆက်ခံဖို့ပါ ... "

ဒီစကားကိုတော့ သူ မျက်နှာမဲ့လိုက်မိသည်။ ကိုကိုက တီတီ့ထက် ကိုကို့အဖေဆိုသူကို ပိုချစ်တာ သူသိထားသည်လေ။ ကိုကို့အဖေကို သူ တစ်ခါလေးတောင် မမြင်ဖူးပေမယ့် ကိုကိုကတော့ တီတီတားနေတဲ့ကြားကနေ ကိုကို့အဖေကို အမြဲလိုလိုသွားတွေ့တတ်သည်။ ကိုကို့မိဘ‌တွေဟာ တရားဥပဒေအရ မကွာရှင်းထားပေမယ့် ခွဲနေကြတာကတော့ သူသိတတ်စအရွယ်ကတည်းကပင်။

" စိတ်မပူပါနဲ့ ... အိုင်ဒေါလ်ဖြစ်ဖို့ ရွေးချယ်တာက မင်းဖြစ်ချင်တဲ့အိပ်မက်ကိုလည်း မထိခိုက်စေပါဘူး ... အတူတူတွဲလုပ်လို့ရတယ်‌ ... အဖေ့ကုမ္ပဏီကိုဆက်ခံဖို့က အချိန်မရွေးပေမယ့် အိုင်ဒေါလ်ဆိုတာက အသက်ငယ်တုန်းမှာပဲ ပွဲဦးထွက်ရမှာ ... "

ဒီစကားမှာတော့ ကိုကိုတွေဝေသွားရင်း တစ်ဖက်က ဦးလေးကြီးကို စိုက်ကြည့်သည်။ ကိုကို စိတ်မရှည်စွာ ငြင်းတော့မယ့်ဆဲဆဲမှာ သူ ထိုနေရာကို ခပ်မြန်မြန်ပြေးသွားရင်း ဦးလေးကြီးကမ်းပေးတဲ့လိပ်စာကဒ်ကို ဖျပ်ကနဲ့ ဆွဲယူလိုက်မိသည်။ သူ့အပြုအမူကြောင့် ကိုကိုရော ထိုဦးလေးကြီးပါ အံ့ဩသွားသလို ကိုကိုကသူ့ကိုလှည့်ကြည့်လာသည်။

" ဟုတ် .. ဆက်သွယ်လိုက်ပါ့မယ် ... ကျေးဇူးပါနော် ဦးလေးကြီး ... "

ကိုကို့ကိုယ်စား သူလက်ခံရင်း ကိုကို့ကို အဲ့ဒီ့နေရာကနေ ဆွဲခေါ်ခဲ့မိတော့ ကိုကိုက နားမလည်နိုင်စွာ ပါလာပြန်သည်။

" မင်းက ဘယ်လိုရောက်လာတာလဲ ဂျောင်ဂုဂီ "

" ... ကိုကိုက သားသားနဲ့ တူတူ အိမ်မပြန်ဘဲ လျှောက်သွားနေလို့ ခိုးလိုက်လာတာ ..."

" ... ဒါဆို မင်းရော ညနေအချိန်ပို ပြေးလာတယ်ပေါ့ "

" ဟုတ်တယ် ကိုကိုနဲ့တူတူလေ .. "

" နေဦး နေဦး ဘယ်အထိ ဆွဲသွားမလို့လဲ ရပြီ ရပ် ဒီနားမှာထိုင်မယ် "

ကိုကိုပြောတော့မှပဲ သူရပ်ကာ မလှမ်းမကမ်းကထိုင်ခုံမှာ သူထိုင်လိုက်မိသည်။ ကိုကိုကလည်း သူ့ဘေးနားထိုင်ရင်း ကျောပိုးအိတ်ထဲက မုန့်တွေထုတ်ပေးသည်။ ကိုကိုဟာ သူ့မုန့်ပုံးပင်။ သူ မုန့်တွေအရမ်းစားတာ ကိုကိုသိလို့ ကိုကို့ကျောပိုးအိတ်ထဲ မုန့်တွေအချိန်တိုင်း ထည့်ထားတတ်သည်။ ကိုကို့ရဲ့အရာအားလုံးဟာ သူ့အပိုင်လို ယူသုံးခွင့်ရှိတာကိုလည်း သူသိသည်။

" ... ကိုကို ... ကိုကိုက ဘာလို့ အိုင်ဒေါလ်မဖြစ်ချင်တာလဲ ... မြှောက်ပေးတာမဟုတ်ပေမယ့် သားသားက ကိုကို့ကို တီဗွီပေါ်မှာ တကယ်မြင်ချင်တာ ... "

ထိုစကားကြောင့် ကိုကိုက မုန့်စားနေတဲ့သူ့ကို စောင်းငဲ့ကြည့်သည်။

" ... ငါသာ အိုင်ဒေါလ်ဖြစ်ရင် မင်း အခုလို ငါ့အနားမှာ နေလို့ရမှာ မဟုတ်ဘူး ... "

" အဲ့ဒီ့တော့ ဘာဖြစ်လဲ ... ကိုကို့ကို ဘယ်နေရာမဆို သားသားမြင်နိုင်တယ်လေ ... ဟိုးမှာတွေ့လား ... ကိုကို့အနားမှာမနေရပေမယ့် အဲ့က Light Boardတွေအပေါ်မှာတော့ ကိုကိုရှိနေမှာလေ .. ပြီးတော့ မြေအောက်ရထားဘူတာ၊ စားသောက်ဆိုင်၊ ဘတ်စ်ကားမှတ်တိုင်၊ မုန့်တွေ၊ ပြီးတော့ ဂိမ်းတွေ ... အဲ့ဒီ့မှာ အကုန်လုံး ကိုကို့ကို မြင်နိုင်တာပဲကို ... "

စကားလုံးလှလှတွေနဲ့ အနိုင်ယူသွားတဲ့ဂျောင်ဂုကို ဆော့ဂျင်ခေါင်းခါလိုက်မိသည်။ တကယ်ဆို သူဒီလိုကမ်းလှမ်းခံရတာ ပထမဆုံးအကြိမ်မဟုတ်သလို အဖေကလည်း သူ့အသက် ၁၅နှစ်အရွယ်ကတည်းက ဒီကိစ္စကို စဉ်းစားပေးဖို့ပြောသည်။ အဲ့ဒီလိုပဲ အဖေ့ဆီသွားတဲ့အချိန်တစ်ဝက်ဟာလည်း အဖေ့ကျေးဇူးနဲ့ လေ့ကျင့်ရေးဆင်းနေရတာ ရှင်းရှင်းပြောရင် သူဟာ ထရိန်နင်တစ်ယောက်ပါပဲ ...။

တင်းကျပ်ပြီး ရှုပ်ထွေးတဲ့အဲ့ဒီ့လောကထဲ သူ မဝင်ချင်ခဲ့တာက ဂျွန်ဂျောင်ဂုကလွဲ တခြားမရှိပါ။ သူသာ အိုင်ဒေါလ်ဖြစ်သွားမယ်ဆိုရင် သူ့ကလေးလေး ဂျွန်ဂျောင်ဂုကို နီးကပ်စွာထွေးပွေ့ခွင့်ရမှာ မဟုတ်သလို ချစ်တဲ့အကြောင်းတွေလည်း ထုတ်ပြောခွင့်ရှိမှာမဟုတ်။

" ကိုကိုရေ!! ကိုကိုသာ အိုင်ဒေါလ်လုပ်ဖို့ရွေးချယ်မယ်ဆိုရင် သားသား ဘာပဲလုပ်ရလုပ်ရ ကိုကို့အတွက် လုပ်ပေးမယ် ..."

ဒီစကားမှာတော့ သူ့မျက်ဝန်းတွေ တောက်ပသွားသည်။ ဂျောင်ဂုကတော့ ဘာရယ်မဟုတ် ပြောလိုက်ပေမယ့် ဒီစကားအပေါ် သူအခွင့်အရေးယူချင်သည်။

" တကယ်လား ... "

" အင်း ... ကိုကိုကြိုက်တာပြော သားသားလုပ်ပေးမယ် "

" ဒါဖြင့်ရင် ... မင်းသာ ငါ့ရဲ့ကောင်လေးလုပ်ပေးမယ်ဆိုရင် ထရိန်နင်အဖြစ် ငါ လက်ခံလိုက်တော့မှာ "

ကိုကို့စကားအဆုံး မျက်မှန်ဝိုင်းဝိုင်းအောက်က သူ့မျက်ဝန်းတွေ ပြူးကျယ်ဝိုင်းစက်သွားသည်။

ကောင်လေး? .. ကိုကို့ရဲ့ကောင်လေး?

တစ်ခါမှ သူ မတွေးထားဖူးတဲ့အခြေအနေမို့ သူ့ခြေဖျားလက်ဖျားတွေ အေးစက်လာရသည်။ အဲ့ဒီ့နောက် ကိုကို့ကို သူ မယုံနိုင်စွာ ကြည့်မိတော့ ကိုကို့မျက်ဝန်းတွေဆီက ရီဝေဝေအငွေ့အသက်ကို သူရလိုက်သည်။ တစ်ခါလေးတောင်မှ ကိုကို့ဆီက အဲ့ဒီလိုအကြည့်တွေ မရဖူးတဲ့အတွက် သူတံတွေးမြိုချလိုက်မိသည်။

" .. ကောင်လေး? .. ကောင်လေးဆိုတာက ... "

" အင်း ဟုတ်တယ် ... ငါ မင်းနဲ့တွဲချင်တယ် ဂျွန်ဂျောင်ဂု ..."

ပွင့်လင်းစွာ ထွက်လာတဲ့ကိုကို့စကားအဆုံး သူ့အတွေးတွေ ယောက်ယက်ခတ်သွားသလို ရင်ဘတ်ကြီးကလည်း တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြစ်လာသည်။

" ... ဟို .. ဟို ... "

" အခုပြန်ဖြေပေးစရာမလိုဘူး အေးဆေးစဉ်းစား ... မင်းလက်ခံတာနဲ့ ငါလည်း ဒီကဒ်ထဲကလူကြီးကို ဖုန်းဆက်တော့မှာ ... "

ကဒ်ကို ထောင်ပြကာ ပြောလာလေတော့ ကိုကို့ကို သူမေးခွန်းထုတ်လိုက်မိသည်။

" ... ကိုကိုက ဘာဖြစ်လို့ သားသားကို တွဲချင်ရတာလဲ ... သားသားက တအားငယ်သေးတယ်လို့ မထင်ဘူးလား ..."

စိတ်ရှိတဲ့အတိုင်းမေးမိတော့ ကိုကိုက ရယ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ့မေးခွန်းက ကလေးဆန်သွားလား သူပြန်စဉ်းစားကြည့်လိုက်ရသေးသည်။ တကယ်လည်း သူက ကလေးပဲရှိသေးတာမို့လို့ မေးခွန်းကလဲ ကလေးမေးခွန်းပဲ ထွက်လာမှာပင်။ အခုမှ သူ့အသက်က ၁၃နှစ်လေ။ ကိုကိုကတော့ အသက်ပြည့်ပြီးသား ၁၈နှစ်အရွယ်ကောင်လေးတစ်ယောက်ပေါ့။

" ... ငယ်သေးတယ်! ... အင်း ဟုတ်တယ် ဂျွန်ဂျောင်ဂု မင်းက ငယ်သေးတယ်! ဒါပေမဲ့ ငါက မငယ်တော့ဘူး ... ငါ ဘာလိုချင်လဲ ငါကောင်းကောင်းသိတယ် ... မင်းကို ငယ်သေးတယ်လို့ ငါတွေးလိုက်တာနဲ့ နောက်တစ်နေ့မှာ မင်းက တခြားသူအပိုင်ဖြစ်သွားလိမ့်မယ် ... အဲ့ဒီ့တော့ မင်းက ငါ့အပိုင်မဖြစ်ချင်ဘူးလား ... တခြားသူအပိုင်ဖြစ်ချင်နေလို့လား ..."

မျက်နှာကို တိုးကပ်ပြီး မေးလာတော့ သူ အသက်တောင်မရှူရဲတော့။ တခြားသူအပိုင်တော့ သူမဖြစ်ချင်ပါ၊ သူ့ကို တခြားသူပိုင်သွားမှာထက်စာရင် ကိုကို့အပိုင်သာ သူဖြစ်ချင်ပါသည်။ ဒါပေမဲ့ ခံစားချက်တွေကို နားမလည်၊ ကိုကိုနဲ့သူက တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်ချစ်ကြလို့လား။ အနေနီးပြီး သံယောဇဉ်ကြီးနေကြတာပဲမဟုတ်ဘူးလား။ အထူးသဖြင့် သူကသာ ကိုကို့ကို သူ့ရဲ့အရာရာအားလုံးလို့ သဘောထားတာမဟုတ်ဘူးလား။ ကိုကိုကတော့ သူ့ကို အခုထိ ကာကွယ်ရမယ့် ပစ္စည်းတစ်ခုလိုတွေးနေတုန်းလေ။

" ... တခြားသူအပိုင်တော့ မဖြစ်ချင်ပါဘူး ... ဒါပေမဲ့ ကိုကိုရယ် ... သားသားက ... တီတီလေးကို ဘယ်လိုမျက်နှာနဲ့ရင်ဆိုင်ရမလဲ "

" ဒါ မင်းတွေးရမယ့်အရွယ်မရောက်သေးဘူး ဂျွန်ဂျောင်ဂု ... အခု လောလောဆယ်တော့ မင်းကို တောင်းဆိုစရာရှိတယ် ...."

သူ့ဘက်ကို တဖြည်းဖြည်း တိုးကပ်လာရင်း သူ့မျက်နှာနဲ့ပိုနီးလာတဲ့ကိုကို့ကြောင့် သူ တံတွေးမြိုချလိုက်မိသည်။ အခုတလော ကိုကို့နှုတ်ခမ်းအကြောင်း စဉ်းစားမိလိုက်တိုင်း ဟိုတစ်နေ့ညက မက်တဲ့အိပ်မက်ကိုပဲ ပြန်မြင်ယောင်နေသည်မို့ သူ့အတွက်အဆင်မပြေ။ အဲ့ဒီ့ညက အိပ်မက်ထဲမှာ ကိုကိုက သူ့နှုတ်ခမ်းတွေကို နမ်းနေတာတဲ့လေ။

" ... ဘာ ... ဘာလုပ်မလို့လဲ ကိုကို "

" မင်းကို နမ်းမလို့လေ ... "

" ဟင်~~"

သူတွေးတာမဆုံးသေးခင်မှာပဲ သူ့နှုတ်ခမ်းတွေအပေါ် ကိုကို့နှုတ်ခမ်းတွေကျရောက်လာသည်။ အပေါ်ယံနှုတ်ခမ်းသားတွေကို နူးညံ့စွာ ဆွဲခါနမ်းရှိုက်လာလေတော့ သူ့အသည်းစိုင်တစ်ခုလုံး လေပေါ်ပျံဝဲနေသလို အေးစိမ့်သွားရတော့သည်။ ဘယ်လိုနမ်းရမယ်ဆိုတာ သူမသိသည်မို့ ငြိမ်သက်နေမိပေမယ့် ကိုကိုကတော့ သူမက်ခဲ့တဲ့အိပ်မက်ထဲကထက် ပိုပြီးတော့ သူ့ကို ခြယ်လှယ်ဦးဆောင်သွားသည်။ လှလွန်းတဲ့ ကိုကို့နှုတ်ခမ်းထူထူတွေဟာ သူ့နှုတ်ခမ်းပေါ်မှာဆိုတဲ့အသိက လူကို မောဟိုက်လာစေလျှင် သူပျော့ခွေမိသွားသည်။ ဒါကို ကောင်းကောင်းသိပုံရတဲ့ ကိုကိုက သူ့ခေါင်းကို ဖိကိုင်လာပြီးလေလျှင် ကိုကို့အောက်နှုတ်ခမ်းထူထူတွေက သူ့အောက်နှုတ်ခမ်းပါးပါးတွေကို စုပ်ယူငုံထွေးသည်။ ကြမ်းတမ်းခြင်းမရှိဘဲ ခပ်ဖွဖွလေးသာ ထွေးငုံထားသည်မို့ သူ့လက်တွေက ကိုင်ထားတဲ့မုန့်ထုပ်ကိုပါ ကျိုးကြေမတတ်ညစ်ထားလိုက်မိသည်။

မျက်ဝန်းတွေပိတ်ကာ ရင်တစ်လှပ်လှပ်နဲ့ ကိုကို့အနမ်းတွေကို ခံယူနေမိတုန်းမှာပဲ ကိုကိုက ရပ်တန့်သွားလေတော့ သူမျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

" ဒါ ငါ့ရဲ့ First Kissပဲ ဂျွန်ဂျောင်ဂု !! ... "

သူ့ခမျာ နမ်းလို့မဝသေးတာကို ကိုကိုကရပ်လိုက်တော့ ငိုချင်ပေမယ့် ကိုကို့ဆီကလည်း ထပ်မတောင်းရဲပါ။ ထပ်ပြီး နမ်းပေးပါဦးလို့ တောင်းဆိုလိုက်ချင်ပေမယ့် သူရှက်သည်။ သို့ပေမယ့် ကိုကို့ရဲ့ပထမဦးဆုံးအနမ်းက သူဆိုတာ သိလိုက်ရတော့ ရင်ဘတ်ထဲ ပန်းလေးတစ်ပွင့် ပွင့်ဖူးလာသလိုခံစားလာရသည်။

" ... သားသားရဲ့ပထမဦးဆုံးအနမ်းလဲ ဒါပါပဲနော် "

" ... အတင်းလုယူလိုက်သလိုဖြစ်ပေမယ့် သိစေချင်တယ် ဂျွန်ဂျောင်ဂု ... ငါ့ရဲ့အရာရာပထမက မင်းဆိုတာကို ... ဒီအနမ်းတင်မဟုတ်ဘူး ... ရှေ့ဆက်မယ့်ရက်တွေမှာလဲ ... မင်းက ပထမဦးစားပေးပဲ ... အဲ့ဒီ့တော့ တစ်ချိန်ချိန်မှာ ခွဲခွာရမယ်ဆိုရင်တောင် ငါကပဲ မင်းကို ပထမဦးဆုံးပိုင်ဆိုင်စေရမယ် "

ကိုကို့ရဲ့ဒီစကားကိုတော့ သူနားမလည်တာမို့ ခေါင်းလေးစောင်းရင်း မျက်တောင်တွေပုတ်ခတ်လိုက်မိသည်။ ကိုကို့စကားကို သူ့ခမျာ မစဉ်းစားနိုင်။ ကိုကို့အနမ်းကသာ သူ့အတွေးထဲနေရာယူနေတာဖြစ်သည်။

" ဂျွန်ဂျောင်ဂု! ငါ့ကို အိုင်ဒေါလ်အဖြစ်မြင်ချင်ရင် ငါနဲ့ တွဲလိုက်! ... မတွဲဘူးဆိုရင်လည်း ဒီလိပ်စာကဒ်ကို ပစ်လွှင့်ရုံပဲ "

ဒီစကားအဆုံးသတ်မှာတော့ ရင်တလှပ်လှပ်နဲ့ သူဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုကို မြန်မြန်ချလိုက်မိသည်။ ကိုကိုကတော့ စဉ်းစားဖို့အချိန်ပေးတယ်ဆိုပေမယ့် သူကတော့ ကိုကို့အနမ်းတွေကို ခပ်မြန်မြန်ပဲ ဒီထက်ကြာကြာလေးလိုချင်နေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

" ... တွဲမယ်!! ကိုကိုနဲ့တွဲမယ်!! "

သူ့စကားကြောင့် ကိုကို အံ့ဩသွားပုံပေါ်သည်။ မယုံနိုင်စွာ ပျော်ရွှင်ခြင်းများစွာနဲ့ ကိုကို သူ့ကိုကြည့်သည်။

" .... ဒါပေမဲ့ ကတိ‌တစ်ခုတော့ပေးရမယ်!! ..."

" ဘာကတိလဲ ဂျောင်ဂု ..."

" ... အဲ့ဒါက ... အဲ့ဒါက ... ဘယ်နေရာ ဘယ်အချိန်မှာမဆို ကိုကို သားသားကို နမ်းဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်နေရမယ် ... သားသားကို နေ့တိုင်း ကိုကို နမ်းပေးရမယ် ... "

အဖြူလုံးဆီက ထွက်လာတဲ့စကားကြောင့် ဆော့ဂျင် လန့်သွားမိသည်။ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေမယ့် ဒီ၁၃နှစ်သားလေးဟာ သူ့ကို နေ့တိုင်းနမ်းဖို့ တောင်းဆိုနေတာဖြစ်သည်။ အတင့်ရဲလိုက်တာလို့တောင် သူ မပြောရက်။ သို့ပေမယ့် ဒီလို ခွင့်ပြုချက်ကြီးကို သူ မငြင်းဆန်ပါ။ ဝမ်းသာအားရစွာနဲ့ သူခေါင်းညိတ်မိရင်း အနမ်းပေးခဲ့တဲ့ ဂျောင်ဂုရဲ့နှုတ်ခမ်းငယ်လေးကို လက်မနဲ့ဖိပွတ်ဆွဲလိုက်မိသည်။

" .. သားသား ... ဒါ မင်းကိုယ်တိုင် ပြောတဲ့ မင်းရဲ့ကတိစကားနော် "

သူ့အပြုအမူကြောင့် အဖြူလုံးကောင်ဟာ သူ့လက်ထဲက မျက်နှာကို ရုန်းထွက်ပြီး စကားမှားသွားသလို အောက်နှုတ်ခမ်းကို ဖိကိုက်သည်။ နာမှာစိုးတာမို့ သူလည်း ထိုနှုတ်ခမ်းကို လက်ဖျားလေးနဲ့ ခပ်ဖွဖွလေးရိုက်မိတော့ ဂျောင်ဂုက သူ့ကို မျက်မှောင်ကြုတ်ကာကြည့်သည်။

" .. အ့ ...ဘာလုပ်တာလဲ ကိုကို!! "

" ... မကိုက်နဲ့ ... "

" ဟင် ... ဘာလို့လဲ ... "

မသိသလို အူကြောင်ကြားလုပ်နေတဲ့ကောင်လေးကို ‌သူ စနောက်ချင်လာတာမို့ နားအနားကို တိုးကပ်သွားမိသည်။ အဲ့ဒီ့နောက် သူ တိုးတိုးလေးကပ်ပြောလိုက်တဲ့စကားကြောင့် သူ့ကို ချက်ချင်းတွန်းထုတ်ကာ ထွက်ပြေးသွားလေတော့သည်။

သူပြောလိုက်တဲ့စကားက ...

" အဲ့ဒီ့နှုတ်ခမ်းက မင်းအသက်ပြည့်လာရင် ကိုကို ကိုက်ဖို့ ... အနာတရဖြစ်အောင်မလုပ်နဲ့ "

ပြေးထွက်သွားတဲ့ ဂျောင်ဂုနောက်ကိုတော့ သူ လိုက်ရင်း အပျော်ရွှင်ဆုံးလူသားတစ်ယောက်လို ပြုံးလိုက်မိတော့သည်။ ဘာမှ မသိသေးတဲ့ဒီကောင်လေးကို ဒီလိုနည်းနဲ့ သူ ချည်နှောင်လိုက်တာက အမှားတစ်ခုဆိုရင်လည်း သူဆက်မှားဖို့ ဆန္ဒရှိပါသည်။ မကြာခင်မှာ ပြန်လာတော့မယ့် သူ့ရဲ့ဝမ်းကွဲညီ ကင်ထယ်ဟျောင်းလက်ကလည်း ကာကွယ်ပြီးသားဖြစ်သွားမှာလေ။

ထုတ်သာမပြောပေမယ့် ကင်ထယ်ဟျောင်းကတော့ ဂျောင်ဂုဂီကို သဘောကျနေတာ သူသိပါသည်။ ဂျောင်ဂုက အသက်၁၃နှစ်ဆိုပေမယ့် ကလေးမျက်နှာနဲ့ ရင်ခုန်ချင်စရာလူကြီးပေါက်စလိုဖြစ်နေပြီဆိုတာ သူရော ထယ်ဟျောင်းရော သိတယ်လေ ...။

သို့ပေမယ့်လည်း ဒီအကောင်ပေါက်စလေးကို သူ့အချစ်တွေနဲ့သာ ရှင်သန်ကြီးပြင်းစေပါမည်။ အရွယ်ရောက်လို့ နားလည်သွားရင်တောင် ငြင်းဆန်လို့မရတဲ့ချည်ကြိုးတွေနဲ့ သူချုပ်နှောင်ဖွဲ့ထားမည်။ အမုန်းတွေကို ခံယူရမယ်ဆိုရင်တောင်မှပေါ့။

💠💠💠

နှစ်နှစ်ခန့်ကြာပြီးနောက် ...

" ဂျောင်ဂု! ... "

" ဟင် "

ကျောင်းဆင်းတာနဲ့ အိမ်ပြန်ဖို့အတွက် ရပ်စောင့်နေရင်း သူ့နာမည်ကိုခေါ်လိုက်တာမို့ သူလှည့်ကြည့်လိုက်မိသည်။ သူ့အတန်းဖော် ကောင်မလေးတစ်ယောက်ပင်။ နာမည်တော့ သေချာမမှတ်မိပေမယ့် သူမကို သူသိသည်။

" ... ဒါလေး လက်ခံပေးပါလား ..."

အလှဆင်ထားတဲ့အပြာရောင်ဘူးလေးကို သူ့ရှေ့ထိုးပေးလာတော့ သူ့ခါးလေးမတ်သွားရသည်။

" ... ဂျောင်ဂုဂီနဲ့ ငါ သူငယ်ချင်းဖြစ်ချင်တယ် ... ငါ့နာမည်က ရှင်းခူရို ... လက်ခံပေးပါ "

လက်မခံချင်ပေမယ့် မျက်မှန်းတန်းသိနေတဲ့ကောင်မလေးကြောင့် သူ မချိုမချဉ်ပြုံးရင်း ကမ်းပေးလာတဲ့ဘူးကို လှမ်းယူမိသည်။

" ကျေးဇူးပဲ ဂျောင်ဂု-ah ..."

ပြောပြီးတာနဲ့ပြေးထွက်သွားတဲ့ကောင်မလေးရဲ့နောက်ကျောကိုတော့ သူ ဒီအတိုင်းလေး ကြည့်လိုက်သည်။ အဲ့ဒီ့နောက် သူ့ရှေ့ကို ဆိုက်ရပ်လာတဲ့ကားတစ်စီး။ ထုံးစံအတိုင်း အိမ်ပြန်ချိန်မို့လို့ နောက်တံခါးကို ဆွဲဖွင့်ကာ ဝင်ထိုင်လေတော့ အေးစက်စက်အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

" ... အရှေ့ကတက် ... "

ကိုကို့အသံမို့ သူပြူးကျယ်ရင်း ကားအနောက်ခန်းကနေ အရှေ့ဘက်ကို ကူးပြောင်းလာမိသည်။

" ကိုကို!! ဘယ်လိုလုပ် !! "

ကိုကိုနဲ့သူ့ရဲ့ကတိကြောင့် Big Hitအင်တာတိန်းမန့်မှာ ထရိန်နင်ဆင်းနေတဲ့ကိုကို့ကို သူမြင်လိုက်ရတော့ တအံ့တဩနဲ့ သူ မေးခွန်းထုတ်မိသည်။ ကိုကိုပြောသလိုပါပဲ အိုင်ဒေါလ်ဖြစ်ဖို့ ထရိန်နင်တစ်ယောက်အဖြစ် ရွေးချယ်လိုက်ကတည်းက ကိုကို့ကို အိမ်မှာ မြင်ရတဲ့အချိန်မရှိသလောက်နီးပါးပင်။ တစ်ခါတလေ သူပြောမိတာကိုတောင် နောင်တရချင်လာသည်။ သို့ပေမယ့်လည်း ကိုကိုဖြစ်ချင်တဲ့အိပ်မက်က အနုပညာရှင်တစ်ယောက်ဆိုတာ သူသိသည်မို့လေ။ တီတီကသာ ကိုကို့ဆန္ဒတွေကို မချိုးနှိမ်ထားခဲ့ဘူးဆိုရင် ကိုကိုဟာ ဒီထက်စောစော ပွဲဦးထွက်ဖို့ ကြိုးစားနိုင်ခဲ့မှာဖြစ်သည်။

အခုလည်း တီတီက မကြည်ဖြူနေပေမယ့် ကိုကိုကတော့ သူ့စကားတစ်ခွန်းတည်းကြောင့် လုပ်ချင်ရာကို လုပ်ခဲ့သည်မို့ ထရိန်နင်ဖြစ်သွားတာလဲဖြစ်သည်။ ခေါင်းမာတတ်တဲ့ကိုကိုဟာ သူပြောရင် ပြောတဲ့တစ်ခွန်းကို သေချာလုပ်ပေးသည်မို့ သူပျော်ရွှင်မိသား။

" .. ကိုကို!! "

အခုတော့ ကိုကိုဟာ သူ့အမေးကို မဖြေဘဲ ကားကို ဆောင့်အောင့်ကာ မောင်းထွက်သွားတော့ ခါးပတ်သေချာမပတ်ရသေးတဲ့သူက အရှေ့ကို ငိုက်စိုက်ကျသည်။

" အမေ့!! "

အရှိန်ပြင်းရာကနေ တုံ့ခနဲ့ ရပ်သွားတဲ့ကားလေးကြောင့် သူ့နဖူးနဲ့ Dashboard မဆောင့်မိခင်မှာပဲ ကိုကိုက သူ့ကို ဖမ်းဆွဲသည်။ နူးနူးညံ့ညံ့တော့မဟုတ်။ ကျောင်းဝတ်စုံအင်္ကျီရဲ့လည်ဂုတ်ကနေဖြစ်သည်။

" ... ကိုကို!! ဘာဖြစ်နေတာလဲ ... "

" ... ဘာဖြစ်ရမှာလဲ ... မင်း ဘာလုပ်ထားလဲ မင်းမသိဘူးလား ..."

သူ့ကို သေချာခါးပတ်‌ပတ်ပေးနေရင်း မျက်နှာမဲ့ကာ ပြောလာလေတော့ သူ ခဏတာစဉ်းစားကြည့်လိုက်မိသည်။

အခုမှ တွေ့ရတာကို သူက ကိုကို့အပေါ် ဘာလုပ်ရမှာလဲလို့ ...

တကယ်စဉ်းစားမရပေမယ့် ကိုကို့ကို ချော့ဖို့ ရည်ရွယ်လိုက်မိသည်။

" ... အာ ~~ သိပြီ ... "

အဲ့ဒီ့နောက် ကိုကို့နှုတ်ခမ်းတွေဆီ တိုးကပ်ကာ တစ်ချက်ဖိကပ်နမ်းတော့ ကိုကို့မျက်ခုံးတွေ ပင့်တက်သွားသည်။

" ... ဒါမလုပ်ရသေးလို့မလား ... "

ပြောမိတော့ ကိုကိုက ပြုံးလာချင်ပေမယ့် မျက်နှာကို အတင်းအကျပ်တည်တင်းလိုက်သည်။ တွေ့လား ... အဲ့ကိုကိုဟာလေ သူ‌အလျော့ပေးတယ်ဆိုတိုင်း သူ့အပေါ် ဆိုးသွမ်းလွန်းသည်။ တကယ်ဆို အငယ်ဖြစ်တဲ့သူ့ကို ကိုကိုက ‌အလျော့ပေးရမှာကို ...။

" အဟမ်း! မဟုတ်ဘူး! ... အဲ့ဒီ့အပြာရောင်လေးက ဘာလဲ "

သူ့ပေါင်ပေါ်မှာရှိနေတဲ့ အပြာရောင်ဘူးလေးကို မျက်စောင်းထိုးကာပြောတော့ သူ ကြည့်လိုက်မိသည်။

" အာ~~ အဲ့ဒါက ခနက အတန်းထဲက အတန်းဖော်တစ်ယောက် လာပေးသွားတာ ... သူငယ်ချင်းဖြစ်ချင်လို့တဲ့ ... "

" ဪ ... ဟုတ်လား ... "

သူ သေချာရှင်းပြဖို့လုပ်ပေမယ့် ကိုကို့လေသံတွေကတော့ သူ့ကို ခနဲ့တဲ့တဲ့လုပ်နေသလိုပင်။ အဲ့ဒီလိုပဲ ကိုကိုကတော့ သူ့ပေါင်ပေါ်က အပြာရောင်ဘူးလေးကို ဇွတ်ကနဲ့ ဆွဲယူကာ ဖွင့်ဖောက်နေပြီဖြစ်သည်။

" .... ယောင်္ကျားလေးလား ... မိန်းကလေးလား ... "

" ... မိန်းကလေးပါ ... နာမည်က ရှင်းခူရိုတဲ့ ... သားသားတို့အတန်းမှာဆို သူက အနေအေးတဲ့ကောင်မလေးလေ ... အစက နာမည်မသိပေမယ့် အခု သူလာပြောမှပဲ နာမည်သိသွားတာ .... ခင်ဖို့ကောင်းမယ့်ပုံပဲ ကိုကို ~~ "

သူ့စကားအဆုံးသတ်မှာတော့ ကိုကိုက အပြာရောင်ဘူးထဲက ချောကလက်ကို ဆွဲယူထုတ်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။ သူပြောနေတာကို ဂရုမစိုက်တဲ့ပုံလေးနဲ့ပင်။

" ... ဒါဆို ခင်ဖို့ကောင်းတဲ့မိန်းကလေးသူငယ်ချင်းက ချောကလက်ပေးတာကို မင်း လက်ခံလာခဲ့တာပေါ့ ... နာမည်ရော အနေအေးတဲ့အကျင့်စရိုက်ကိုရော သေချာသိတာဆိုတော့ကာ ... တော်တော်စိတ်ဝင်စားနေပုံရတာပဲ ဂျွန် ဂျောင် ဂု!"

အဆုံးသတ်မှာ သူ့နာမည်တစ်လုံးချင်းစီခေါ်ရင်း အနားတိုးကပ်လာတဲ့ကိုကို့ကြောင့် အသက်မရှူရဲလောက်တော့တဲ့အထိ ငြိမ်သက်သွားမိသည်။ အထင်လွဲနေမှာစိုးလို့ တစ်လုံးချင်းစီ ရှင်းပြတာကို ရစ်ချင်နေလို့ စကားအထအနကောက်နေတာနဲ့ ပိုတူလွန်းသည်။

" ... မဟုတ် ~~ .. မဟုတ်ဘူးလေ ... သားသားက .. ဒီတိုင်း ... ကိုကို့ကို ပြန်ပြော‌ပြနေတာကို ... "

" .. အဲ့ဒီ့ကောင်မလေးကို ကိုကို့ထက် ပိုစိတ်ဝင်စားနေလို့ ပြန်ပြောပြနိုင်တာပေါ့..."

" ... မဟုတ်ဘူးဆိုနေ! ... ကိုကိုနော် ... အခုမှတွေ့ရတာကို ပြသနာရှာချင်နေပြီထင်တယ် ..."

မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြူးတူးပြဲတဲလေးဖြစ်လာတဲ့ ဂုဂီကြောင့် ဆော့ဂျင် ထပ်မစနောက်တော့ဘဲ အနားတိုးကပ်ရာကနေ ခွာလိုက်မိသည်။

" ... မရှာချင်ပါဘူး ... ကိုကိုက မင်းကို သတိပေးချင်ရုံပဲ ..."

တအားကို သဝန်တိုရပါကြောင်း ထုတ်ပြချင်ပေမယ့် ဘာမှနားမလည်တဲ့ဒီကလေးက ဒီလိုခံစားချက်အကြောင်းကို သိမှာမဟုတ်သေး။ ထို့ကြောင့် သိပ်အရေးမပါသလိုဟန်လုပ်ကာ ကားကို ပြန်မောင်းရင်း ဖြည်းဖြည်းချင်းပဲပြောမိသည်။

" .... မင်းနဲ့ကိုကိုက ညီအစ်ကိုဆက်ဆံရေးမဟုတ်ဘူးဆိုတာ မှတ်မိသေးရဲ့လား ..."

ဆူပူသောင်းကျန်းတော့မယ်ထင်ပြီးမှ အေးဆေးငြိမ်သက်သွားကာ ကားကိုမောင်းရင်း သူ့ကိုမကြည့်ဘဲ လမ်းကြောင်းတွေကြည့်ပြီး ပြောလာတော့ ဂျောင်ဂု နှုတ်ခမ်းသေးသေးလေးကို ခပ်စူစူလေးထုတ်လိုက်မိသည်။

ကိုကို သဝန်တိုနေတာ အသိသာကြီးကို ... လာဟန်ဆောင်နေသေးတယ် ...

" ... ဟင်အင်း မမှတ်မိတော့ဘူး ... သားသားက ကိုကို့ရဲ့ညီလေးထင်တယ် ... အဖေလည်းမတူ အမေလည်းမတူတဲ့ ညီလေးပေါ့ "

သူပြောနေတာကို ပြောင်တိပြောင်ချော်လုပ်လာတဲ့ဂျွန်ဂျောင်ဂုပေါက်စနကြောင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ နှစ်ယောက်ကြားက ဆက်ဆံရေးကို ဂျောင်ဂုဂီက အလေးအနက်ထားရကောင်းမှန်းမသိနေတာလား။

" ... ဂျွန်ဂျောင်ဂု! ဟာသမလုပ်ပစ်နဲ့ "

လေသံကိုမြင့်ကာ အော်မိတော့ ဂျောင်ဂုက ငြိမ်သက်သွားသည်။ သူ့ကို ဘာတစ်ခွန်းမှ ပြန်မပြော။ လုံးဝကြီးငြိမ်သက်သွားသည်မို့ သူဆက်ပြောစရာစကားတွေလည်း ပျောက်ရှကာ ပြောချင်တာတွေကို မြိုသိပ်လိုက်မိသည်။

လေ့ကျင့်ရေးဆင်းရလို့ ပင်ပန်းလွန်နေတဲ့ကြားထဲကနေ တကူးတက ဂျောင်ဂုကို လာကြိုတာက အဲ့ဒီ့မျက်နှာလေးနဲ့ သူ့ကိုယ်သူ သားသား သားသားလို့ ပြောတတ်တဲ့အသံလေးကို အရမ်းကြားချင်ခဲ့လို့ပင်။ အခုတော့ အပေါက်အလမ်း မတည့်လို့ ရန်ဖြစ်ရမယ့်ပုံတွေပေါက်နေပြီဖြစ်သည်။

" ... ... ... ကျစ်... ထားလိုက်တော့ အိမ်ရောက်မှပဲ ဆက်ပြောတာပေ့ါ ..."

စိတ်ကလည်း သိပ်မကြည်သည်မို့ပြောမိတော့ ဂျောင်ဂုက ငြိမ်ငြိမ်လေး ဘေးနားကနေ ခေါင်းညိတ်သည်။ အပြစ်ရှိသလိုလုပ်နေပြန်တဲ့ဒီပိစိပေါက်တောက်လေးကို ဖျစ်ညစ်ပစ်လိုက်ချင်ပေမယ့် အခုတော့ သူ့ကားလေးက လေဆိပ်ရှိရာကို ဦးတည်မောင်းသွားလိုက်သည်။ လမ်းတစ်လျှောက်လုံးမှာတော့ ပါလာတဲ့ပေါက်စလေးဟာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေရာကနေ တဖြည်းဖြည်း အိပ်မောကျရင်း လိုက်ပါလာတော့သည်။

အမှန်တော့ ဒီနေ့က ဂျွန်ဂျောင်ဂုပြီးရင် မာမီအချစ်ရဆုံးသော သားတော်မောင် ကင်ထယ်ဟျောင်းပြန်လာမယ့်နေ့ဖြစ်တာမို့ သွားကြိုပေးရတာဖြစ်သည်။ မာမီကတော့ လေဆိပ်ကို ကြိုရောက်‌နှင့်နေပြီဆိုပေမယ့် မာမီနဲ့ထယ်ဟျောင်းကို ကြိုရမှာက အကြီးဆုံးဖြစ်တဲ့ သူ့တာဝန်ပင်။ ဂျောင်ဂုနဲ့ပတ်သက်ရင် သူ့နီးပါး သည်းသည်းလှုပ်ဖြစ်တဲ့ထယ်ဟျောင်းကို အမြင်ကပ်ပေမယ့်လည်း သူ့ညီငယ်တစ်ယောက်မို့ သူ ချစ်ပါသည်။

လေဆိပ်ရောက်တာနဲ့ ပထမဆုံးမြင်လိုက်ရတာက ကင်ထယ်ဟျောင်းပင်။

" အစ်ကိုဆော့ဂျင်! ဂျောင်ဂုဂီရော ..."

ကားရပ်တာတောင် အိပ်ရာကနေမနိုးလာသေးတဲ့ပေါက်စနကတော့ ကားထဲမှာရှိနေတုန်းပင်။ ထို့ကြောင့် ကားအပြင်ကနေ မှန်ခေါက်ကာ သူ နှိုးလိုက်မိသည်။

" ဂျွန်ဂျောင်ဂု! ဂျောင်ဂု! "

သူ့အသံကြောင့် အိပ်မှုန်စုံမွှား ဖြစ်လာတဲ့ ကောင်ငယ်လေးကတော့ ထူထူထောင်ထောင်ဖြစ်လာသည်။

" ဟင် ~~ ရောက်ပြီလား "

မျက်လုံးတွေကို ပွတ်သပ်ကာ ကားပေါ်ကနေဆင်းလာလေတော့ ဝမ်းသာအားရ ပြုံးပျော်ကာ အပြေးဖက်တဲ့သူက ကင်ထယ်ဟျောင်းပင်။

" ဝါး... ဂျောင်ဂုဂီ!! သားသားလေး!! မတွေ့ရတာကြာပြီ လွမ်းလိုက်တာ ..."

အိပ်ချင်မပြယ်သေးသည့် ကောင်ငယ်လေးကို အတင်းအကျပ်ဖက်ကာ ပါးပြင်အချင်းချင်းပါ ပွတ်မတတ်ဖြစ်ပျက်နေသည်မို့ သူ ဂျွန်ဂျောင်ဂုကို လည်ဂုတ်ကနေ ဆွဲယူထုတ်လိုက်သည်။

" ဟ !! မင်းကိုလာကြိုတာငါလေ ... ဂျွန်ဂျောင်ဂုကိုပဲ ကွက်မြင်နေပါလား "

သူဆွဲလိုက်တာမို့ ယက်ကန်ယက်ကန်နဲ့ ပါလာတဲ့ကောင်ငယ်လေးကတော့ အခုမှ နိုးသွားတယ်နဲ့တူသည်။ ကင်ထယ်ဟျောင်းကို မြင်ပြီး မျက်လုံးတွေက ဝိုင်းစက်တောက်ပလာရတော့သည်။

" အစ်ကိုထယ်ထယ်!! "

" ... အိုက်ဂူး.. အစ်ကိုဆော့ဂျင်ကို လွမ်းစရာအကြောင်းမှမရှိတာ ... ညတိုင်းစကားပြောဖြစ်တာပဲကို ... ကျွန်တော်လွမ်းရမှာက ဟောဒီက ဂျောင်ဂုဂီပေါ့ ... အစ်ကိုနော် ... ဂျောင်ဂုဂီကို အနိုင်မကျင့်နေနဲ့ ..."

ပြောပြောဆိုဆို ဂျောင်ဂု ပါးနှစ်ဖက်ကို ပွတ်သပ်ပြီး 'ချစ်စရာကောင်းလိုက်တာ' လုပ်နေပြန်တော့ သူ ဂျောင်ဂုကိုရစ်ဖို့ အမှုတစ်ခုထပ်တိုးသွားသည်။ ဂျောင်ဂုကတော့ ငယ်ငယ်က ကစားဖော်ကစားဖက် ကင်ထယ်ဟျောင်းကို ပိုခင်တွယ်တာ သူသိပါသည်။

" ... ‌သားသားတို့နဲ့ပဲ ပြန်နေမယ်မဟုတ်လား ... အများကြီး သတိရနေတာ ... အစ်ကိုပေးထားတဲ့ဂိမ်းအကောင့်ကို အခုထိ သုံးနေတုန်းပဲ "

ဒီတစ်ခါတော့ ဂျောင်ဂုဂီက သူဆွဲထားရာကနေ ရုန်းထွက်ကာ ကင်ထယ်ဟျောင်းဆီ ပူးကပ်သွားသည်။

" အများကြီး သတိရတယ် အစ်ကိုထယ်ထယ်"

ဒီတစ်ခါတော့ ဂျောင်ဂုက အရင်စပွေ့ဖက်တော့။ သူ မတားတော့ ... မင်သေသေနဲ့သာ ကြည့်နေလိုက်မိသည်။

" အစ်ကိုလည်း သတိရပါတယ် ဂျောင်ဂုဂီလေးရေ .. ဒီတစ်ခါတော့ သားသားက အစ်ကိုတို့နဲ့ လိုက်ရမှာ ... "

" ဟင် "

ထယ်ဟျောင်းစကားအဆုံးမှာ ဆော့ဂျင် မာမီ့ကို ကြည့်လိုက်မိသည်။

" ... ဟင် ဘာပြောတာလဲ အစ်ကို ... သားသားက ... "

" အိမ်ရောက်မှပဲ သေချာပြောကြတာပေါ့ ... ကဲ အရင်ဆုံးသွားရအောင် "

နားမလည်နိုင်တဲ့မေးခွန်းတွေနဲ့အတူ မာမီကတော့ ဦးဆောင်ထွက်သွားလေတော့ သူတို့သုံးယောက်လုံးအနောက်က လိုက်သွားတော့သည်။ ထယ်ဟျောင်းနဲ့ ဂျောင်ဂုကတော့ တပူးပူးတကပ်ကပ်နဲ့ပဲပေါ့။

" .. ဟုတ်တယ် .. မာမီ သုတေသနတစ်ခုအတွက် ဂျောင်ဂုဂီကိုပါ ခေါ်သွားမှရမယ် ..."

အိမ်ရောက်တာနဲ့ မာမီ့ဆီက ထွက်လာတဲ့ပြတ်ပြတ်သားသားအသံ။ ဘဝမှာ ကြားဖူးသမျှ ဒီအသံအပြတ်သားဆုံးဖြစ်မည်ထင်သည်။

" ... မာမီ!! ... ဘာလို့ခေါ်သွားရမှာလဲ ... မခေါ်ရဘူး ... မာမီ့ဘာသာ ထယ်ဟျောင်းနဲ့ အတူတူနေပါ .. ကျွန်တော် ဂျောင်ဂုကို စောင့်ရှောက်နိုင်တယ် "

မာမီပြတ်သားသလို သူ့ဘက်ကလည်း အလျော့မပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားတာမို့ တင်းခံမိသည်။ ဂျောင်ဂုကတော့ မာမီနဲ့သူ့စကားကို ဝမ်းနည်းစွာ ငြိမ်သက်ရင်းနားထောင်နေသည်။

" .. မင်းက ဘာစောင့်ရှောက်မှာလဲ .. နောက်လမှာတင် ပွဲဦးထွက်မယ့်မင်းက သားသားကို စောင့်ရှောက်မှာ? မင်းကိုယ်မင်းတောင် ကောင်းကောင်းဂရုစိုက်နိုင်လောက်မှာ မဟုတ်ဘူး ... "

" ... ဒါပေမဲ့လဲ ကျွန်တော် ခွင့်ပြုမှာမဟုတ်ဘူး .. မာမီ့ဘာသာ မာမီရဲ့ဆေးသုတေသနတွေကိုကောင်းကောင်းလုပ်ပါ .. ကျွန်တော်က ဂျောင်ဂုဂီကို အဖေ့နဲ့အပ်မှာ ... ကျွန်တော်ကတော့ မစောင့်ရှောက်နိုင်ပေမယ့် အဖေကတော့ ကောင်းကောင်းစောင့်ရှောက်နိုင်တယ်လေ ..."

" ဖြန်း "

ဒီစကားအဆုံးမှာ သူ့မျက်နှာလည်ထွက်သွားသည်။ မာမီဟာ အဖေ့ကိုမုန်းနေခဲ့သလို သူ့ကိုလည်း အဖေ့သွေးပါလို့မုန်းနေတာများလားလို့ ထင်ချင်လောက်တဲ့အထိပင်။

" ကိုကို! "

သူရိုက်ခံထိတော့ ဂျောင်ဂုလေးက သူ့‌အရှေ့ရောက်လာသည်။

" မင်းအဖေအကြောင်းလာမပြောနဲ့ ကင်ဆော့ဂျင်! ငါ့မိသားစုအတွင်းရေးကိစ္စမှာ မင်းအဖေမပါဘူး ... ပြီးတော့ သားသားကို မင်းအဖေနဲ့ဆို ပိုလို့တောင် စိတ်မချသေးတာ !! "

မာမီ့စကားကြောင့် သူ ဘာမှမပြောနိုင်လောက်အောင် ဝမ်းနည်းဒေါသတွေ ထိုးတက်သွားသည်။

" အဲ့ဒီလို မလုပ်ဘဲ ဂျောင်ဂုဂီရဲ့ဆန္ဒကို အရင်ဆုံးမေးကြည့်သင့်တယ် ... ဒီမှာနေခဲ့ချင်လား .. ကျွန်တော်တို့နဲ့လိုက်မလားဆိုတာကို ... "

အသက်ငယ်ပေမယ့် တည်ငြိမ်လွန်းတဲ့ထယ်ဟျောင်းကတော့ တင်းမာသွားတဲ့အခြေအနေကို ပြန်ပြေလည်စေဖို့ ကြိုးစားသည်။ ထယ်ဟျောင်းနဲ့ သူက ၆လသာကွာတဲ့ ဝမ်းကွဲတွေဖြစ်သည်။ ထယ်ဟျောင်းမိဘတွေက အလုပ်ရှုပ်လွန်းသူမို့ ထယ်ဟျောင်းနဲ့ငယ်ငယ်ကတည်းက အတူတူမနေ။ ထယ်ဟျောင်းကတော့ အထီးကျန်ခြင်းတွေနဲ့ ကြီးပြင်းလာရတယ်ဆိုပေမယ့် သူတို့အိမ်မှာတော့ ထယ်ဟျောင်းက ပျော်ရွှင်တတ်တဲ့ကောင်ငယ်လေးဖြစ်သည်။ ပြောရရင် မာမီအားကိုးထားတဲ့ သားငယ်လေးဆိုရင်လည်း မမှား။ သူကတော့ မာမီ့အမြင်မှာ အပိုလူပင်။

" ... မေးစရာမလိုဘူး လိုက်သွားချင်တယ်ဆိုရင်တောင် ခွင့်မပြုဘူး ... "

သူ့ရှေ့မှာရှိနေတဲ့ဂျောင်ဂုကို သူ့ဘေးဘက်ဆွဲယူရင်း ခပ်မာမာပြန်ပြောမိတော့ မာမီက သက်ပြင်းချကာ အကြည့်လွှဲသည်။

" ငါလုပ်နေတာ အကုန်လုံး မင်းအတွက်ပဲနော် ကင်ဆော့ဂျင်!! "

တစ်ခါမှ မပြောဖူးတဲ့စကားကို ပြောလာလေတော့ သူရယ်လိုက်မိသည်။ ဂျောင်ဂုနဲ့သူ့ကို ခွဲတာ သူ့အတွက်လား ... ဟားတိုက်ရယ်မောချင်သည်။ ဒါတောင် သူနဲ့ဂျောင်ဂုတွဲနေတယ်ဆိုတာ မသိသေးလို့ရယ် ... သိများသိသွားခဲ့ရင် ဒီ၁၅နှစ်သားလေးကို ညာစားတယ်ဆိုပြီး မာမီက အပြစ်တင်လာဦးမှာ ...။

" ... ဂျောင်ဂုကရော အစ်ကိုတို့နဲ့လိုက်ချင်လား ..."

ထယ်ဟျောင်းကတော့ ဘာမှဂရုမစိုက်ဘဲ ဂျောင်ဂုကို ဦးတည်မေးသည်။ ‌အဲ့ဒီ့တော့မှ ဂျောင်ဂုက ခေါင်းငုံ့ကာ အဖြေပေးလာသည်။ ဂျောင်ဂုမှာ မာမီ့ကိုလည်း ကြောက်နေရသလို သူ့ဒေါသကိုလည်း စိုးထိတ်နေပုံပေါ်သည်။

" ... ဟင်အင်း ~~ မလိုက်ချင်ဘူး .. သားသား ... ကိုကိုနဲ့ပဲ နေချင်တယ် ... "

ဂျောင်ဂုရဲစကားကြောင့် ဆော့ဂျင်အနိုင်ရသလိုပြုံးလိုက်မိသည်။

'ကြည့်ပါလား ... သူမလိုက်ဘူး' ဆိုတဲ့မျက်နှာဘေးနဲ့ မာမီ့ကိုကြည့်မိတော့ မာမီက အလိုမကျသလိုမျက်မှောင်ကြုတ်သည်။

" သားသား! ဂျောင်ဂုဂီ .. ဒီမှာနေခဲ့မယ်ဆိုရင် သားတစ်ယောက်တည်းဖြစ်နေမှာ ... ကိုကိုက သူ့အဆောင်မှာပဲ သူနေရမှာ ... တီတီ သားကို စိတ်မချဘူး ... သားသား တစ်ယောက်တည်းနေဖို့ ငယ်လွန်းသေးတယ် .."

" မငယ်တော့ပါဘူး မာမီရဲ့ ... အိမ်ကိုထိန်းသိမ်းပေးမယ့် အဒေါ်ကြီးလဲရှိတာပဲ ... ရှင်းရှင်းပြောရင် ကင်ထယ်ဟျောင်းတောင် အဲ့ဒီလိုပဲနေခဲ့တာမဟုတ်လား ... သူဆို သူ့အသက်၁၀နှစ်ကတည်းက အဲ့ဒီလိုနေလာတာလေ ..."

ထယ်ဟျောင်းကို အားမနာနိုင်ဘဲ တည့်တိုးပြောမိတော့ မာမီ့ဆီက ကျိန်းမောင်းသံကို ရလိုက်ပြန်သည်။

" ကင်ဆော့ဂျင်! စကားပြော ဆင်ခြင်စမ်း!! "

သူ့စကားကြောင့် ထယ်ဟျောင်းကတော့ ရယ်ရင်း ခေါင်းညိတ်သည်။

" ... ဒါဆိုလဲ တီတီလေး ကျွန်တော်တို့ ဂျောင်ဂုကို ထားခဲ့ကြတာပေါ့ ... မလိုက်ချင်နေတဲ့သူကို အတင်းအကျပ်ခေါ်သွားရင်လည်း သူ စိတ်ပင်ပန်းရမှာပဲရှိတယ်လေ "

ထယ်ဟျောင်းစကားကြောင့် မာမီက လက်လျော့သလိုကြည့်သည်။ သူကတော့ ဂျောင်ဂုကို ထယ်ဟျောင်းနဲ့တူတူမထားနိုင်တာပဲ သူသိသည်။

" ဂျောင်ဂုဂီ! သားသား! သေချာပြီလား ... ဒီမှာဆိုရင် ဒီအိမ်ကြီးထဲမှာ သားသားတစ်ယောက်ပဲကျန်မှာနော် ... ကိုကိုက သူ့အဆောင်နဲ့သူ .... "

" မာမီ ... အဲ့လောက်စိတ်မချဘူးဆိုရင် ကျွန်တော့်အင်တာတိန်းမန့်နဲ့နီးတဲ့နေရာက ကွန်ဒိုကို ပေးလိုက်လေ ... ဘယ်သူမှမနေတာကြာပြီမဟုတ်လား ...."

မာမီစကားမဆုံးသေး ဖြတ်ပြောမိတဲ့သူ့ကြောင့် မာမီက ပိုတိုးလို့မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ ဟုတ်ပါရဲ့ အင်တာတိန်းမန့်နဲ့အနီးဆုံးနေရာမှာ သူတို့အပိုင်ကွန်ဒိုလေးရှိသည်။ အဖေနဲ့မာမီလက်ထပ်ပြီးကတည်းက သူ့ကို ကိုယ်ဝန်ရပြီးမွေးတဲ့အထိ အဲ့ဒီ့နေရာမှာနေခဲ့ကြသည်။ သူမွေးပြီး နှစ်အနည်းငယ်ကျော်မှသာ အဖေနဲ့မာမီက ခွဲနေကြတာဖြစ်လို့ ထိုတိုက်ခန်းဟာ ဘယ်သူမှမနေဘဲ တော်တော်ကြာ ပစ်ထားသလိုဖြစ်နေသည်။

" .... ဆော့ဂျင် ~~ . ... ငါ သားသားကို ပိုလို့တောင် စိတ်မချဘူး ... ငါ့မျက်စိရှေ့မဟုတ်ရင် ငါ သားသားကို ဘယ်သူ့နဲ့မှ မထားနိုင်ဘူး ..."

" ကောင်းပြီလေ ... မာမီ~~ ကျွန်တော် နောက်ဆုံးတစ်ခွန်းပဲပြောမယ် ... မာမီ့သားအရင်းက ကျွန်တော်ပါနော် ... မာမီ ကျွန်တော့်တစ်ယောက်လုံး ကျန်နေခဲ့မှာမျိုးကို စိတ်မပူဘူးလား ... ကျွန်တော် ဘယ်လောက်ပဲ ဂျောင်ဂုကို ချစ်ပါစေ ... မာမီ အဲ့လိုတွေ လုပ်တိုင်း ကျွန်တော့်ခံစားချက်ကို ထည့်မတွက်ဘူးလား ... ကျွန်တော် ဘာဖြစ်သွားနိူင်လဲမသိဘူးလား ... ငယ်ငယ်လေးကတည်းက ထယ်ဟျောင်းကိုကျတော့ သူ့မိဘတွေ ဂရုမစိုက်လို့ဆိုပြီး ကျွန်တော့်ထက် ပိုဂရုစိုက်တယ် ... ပိုချစ်တယ် ... ဂျောင်ဂုအလှည့်ကျတော့လည်း ဂျောင်ဂုက မိဘတွေမရှိတော့တာမို့ သည်းသည်းလှုပ်ပြတယ် .... ဒါဆို မာမီ့သားအရင်းဖြစ်တဲ့ ကျွန်တော်ကရော ... ကျွန်တော်က ဘယ်နေရာမှာလဲ .... ‌အဖေ့ကြောင့် မာမီ ကျွန်တော့်ကို မုန်းတယ်ဆိုရင် ဘာဖြစ်လို့ ကျွန်တော့်ကို အဖေ့ဆီမပေးလိုက်တာလဲ ... မာမီ ကျွန်တော့်ကို ဂရုမစိုက်သလိုမျိုး ကျွန်တော်လည်း မာမီ့ကို တကယ်ဂရုမစိုက်ချင်ဘူး !!! ... "

" (ဖြန်း!!) "

ဆက်တိုက် မရပ်မနားဘဲ ထွက်သွားတဲ့စကားသံအဆုံးမှာ သူ ဒုတိယအကြိမ်အဖြစ် မာမီ့ဆီက အရိုက်ခံလိုက်ရသည်။ ပထမတစ်ခါထက် အားပိုပြင်းသည်မို့ ဘယ်ဘက်သွားက ပါးစောင်နဲ့ခိုက်ပြီး သွေးပါထွက်လာရသည်။ ဒီတစ်ခါတော့ ထယ်ဟျောင်းရော ဂျောင်ဂုပါ သူ့ကို အပြစ်ရှိတဲ့မျက်နှာလေးနဲ့ စောင်းငဲ့ကြည့်သလို ဂျောင်ဂုကလည်း သူဝတ်ထားတဲ့တီရှပ်အင်္ကျီအစကို လာဆွဲကိုင်သည်။ နှစ်သိမ့်ပေးချင်ပေမယ့် မဝံ့ရဲတဲ့ပုံစံမျိုးလေးပင်။

" ... ကင် ဆော့ ဂျင် ... နင့်အဖေသွေးအပြည့်ပါလာတာပဲ ... ငါက နင့်အတွက် စဉ်းစားပြီး လုပ်ပေးနေတဲ့ကိစ္စတွေနော် ..."

ဒေါသကို ထိန်းပြီး အံကြိတ်ကာပြောလာတဲ့ မာမီ့စကားကိုတော့ သူ ထီမထင်စွာ စူးစိုက်ကြည့်သည်။

မာမီ ဘာတွေများစဉ်းစားပြီး လုပ်ပေးနေတာလဲသူ နားမလည်သလို သိလည်း မသိချင်တော့ပါ။

" ... ကျွန်တော့်အတွက် စဉ်းစားတယ်ဆိုရင် ဂျွန်ဂျောင်ဂုကို ခေါ်သွားဖို့ မစဉ်းစားနဲ့ ... ကျွန်တော်လုံးဝခွင့်မပြုဘူး "

တစ်ခွန်းတည်းသာ တုံ့ပြန်ရင်း မာမီ့ရှေ့ကနေ ထွက်ကာ အိမ်ပေါ်ထက်ကို ဒုန်းစိုင်းတက်ခဲ့မိတော့သည်။

စိတ်ဆိုးမာန်ဆိုးနဲ့ အပေါ်ထပ်တက်သွားတဲ့ ကိုကို့ကို ကြည့်ပြီး ဂျောင်ဂု စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားမိသည်။ ကိုကိုပြောတာတွေက တကယ်လည်း မှန်နေသည်မို့ ကိုကို့ကို ဘယ်လို နှစ်သိမ့်ပေးရမလဲ သူမသိ။ တီတီဟာ ကိုကို့ကိုဆို အမြဲပစ်ပယ်ထားသလိုရှိသည်။ ကိုကိုရမယ့်ချစ်ခြင်းမေတ္တာတွေကို သူနဲ့အစ်ကိုထယ်ဟျောင်းက ခွဲဝေယူနေသလိုပင်။ အမြဲတမ်း အဲ့ဒီလိုဖြစ်ခဲ့တာကြောင့် ကိုကိုဟာ ကိုကို့အဖေဆိုသူနဲ့တွေ့ရင် အမြဲပြုံးပျော်နေခဲ့တာဖြစ်မည်။

" ... ဂျောင်ဂုဂီ ... သားသား ..."

" ဟင် တီတီ..."

" မင်းကိုကိုပြောသွားတာတွေ မတွေးနေနဲ့ ... တီတီ သားသားရဲ့ဆန္ဒအတိုင်း လိုက်လျောပေးမယ် ... ထယ်ဟျောင်းရောပဲ ... ဆော့ဂျင်စကားတွေကို နားထဲ မထည့်နဲ့ ... သူ့အကျင့်က အဲ့ဒီ့အတိုင်းပဲ ... သိတယ်မဟုတ်လား ...."

" သိပါတယ် တီတီလေး .. အစ်ကိုဆော့ဂျင်ကို စိတ်မဆိုးပါဘူး ..."

" အင်း ~~ ဒါဖြင့်ရင် ဂျောင်ဂုဂီ .. ကိုကိုနဲ့နေခဲ့မယ်ဆိုတာ သေချာပြီလား ... သေချာရင် ကိုကိုနဲ့နီးတဲ့နေရာကို ပြောင်းဖို့ စီစဉ်ပေးမယ် .."

" ... ဟုတ် သေချာပါတယ် ... သားသား ကိုကိုနဲ့ပဲ နေခဲ့ပါ့မယ် .. စိတ်ချပါ အဒေါ်ကြီးယွန်းရဲ့စကားကိုလည်း သေချာနားထောင်ပါ့မယ် တီတီ့ဆီလည်း နေ့တိုင်းဆက်သွယ်ပါ့မယ် "

သူ့စကားအဆုံး တီတီက စိတ်မကောင်းဖြစ်သလို ခေါင်းညိတ်သည်။

" .. အင်း ~~ ပြီးတော့ အရေးကြီးတာက ... အားဆေးတွေ ပုံမှန်သောက်နော် ဂုဂီ ... မင်းကိုကိုက ပြောရဆိုရခက်ပေမယ့် မင်းကတော့ တီတီ့စကားနားထောင်လို့ တော်သေးတယ်ကွယ် ... "

တီတီ့စကားအဆုံး သူ ရှိသမျှ သွားတွေပေါ်အောင် အကုန်ရယ်ပြလိုက်မိသည်။ အဲ့ဒီ့နောက် စိတ်ဆိုးပြီး အိမ်ပေါ်ပြေးတက်သွားတဲ့ ကိုကို့နောက်ကိုလိုက်ဖို့ ခွင့်တောင်းလိုက်မိတော့သည်။

" သားသား တီတီ့စကား နားထောင်ပါ့မယ် ... အခုတော့ တီတီရေ ... ကိုကို့ကို ပြောပြလိုက်ဦးမယ်နော် သားသား ကိုကိုနဲ့ပဲ နေခဲ့မယ်ဆိုတာ "

သူ့စကားအဆုံး တီတီကခေါင်းညိတ်လေတော့ သူလည်း ချက်ချင်းပဲ ကိုကို့အခန်းဆီ အပြေးတက်လေတော့သည်။

အပေါ်ထပ်ရောက်တာနဲ့ အခန်းတံခါးမခေါက်မိဘဲ ပြေးဝင်မိတော့ အပေါ်ပိုင်းအင်္ကျီကို ဆွဲချွတ်နေတဲ့ ကိုကို့နဲ့ ပက်ပင်းတိုးသည်။

"ကိုကို ... သားသား ... ကိုကိုနဲ့နေခဲ့~~~ "

သူ မလိုက်တော့မယ့်အကြောင်း ဝမ်းသာအားရပြောနေတဲ့လေသံတွေတောင် တိမ်ဝင်သွားရတော့သည်။ ကိုကိုကတော့ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဆွဲချွတ်ထားတဲ့အင်္ကျီကို ကြမ်းခင်းထက် ပုံချရင်း သူ့ဆီလျှောက်လာသည်။ အသက် ၂၀ ရှိပြီဖြစ်တဲ့ ကိုကို့ပခုံးကျယ်ကျယ်တွေကို အဝတ်ဗလာနဲ့ မြင်လိုက်ရတော့ သူ တံတွေးမြိုချလိုက်မိသည်။ မျက်ဝန်းတွေကတော့ ပြူးတူးတူးနဲ့ ကိုကို့ကို စိုက်ကြည့်ဆဲပင် ...။

သူ့အနားရောက်လာတဲ့ကိုကိုကတော့ သူ မပိတ်ထားမိခဲ့တဲ့အခန်းတံခါးကို ပိတ်ကာ သူ့ကို ခက်ထန်စွာ စိုက်ကြည့်သည်။ ဒီလိုအကြည့်ခံလိုက်ရတော့ သူ့ခမျာ ကျားတစ်ကောင်ရှေ့ရောက်နေတဲ့ ယုန်သူငယ်အတိုင်းဖြစ်သွားရတော့သည်။

" ... ဘာလဲ မင်းက ... "

" ဟို ~~ ဟို ကိုကို သားသားကို စိတ်မဆိုးရဘူးနော် "

" ဘယ်တစ်ခုကိုပြောတာလဲ "

ခါးထောက်ကာ မေးလာတော့ သူ မျက်တောင်တွေကို ပုတ်ခတ် ပုတ်ခတ် လုပ်ရင်း ကိုကို့ဆီက အကြည့်လွှဲမိသည်။ ကိုကို့အကြည့်တွေကို သူ ခုခံနိုင်လောက်တဲ့အရွယ်မရောက်သေး၊ ကိုကိုက နည်းနည်းစိုက်ကြည့်တာနဲ့တင် သူ့ဒူးခေါင်းက ခွေကျတော့မယ့်အတိုင်းပင်။

" ဟင် ... ကိုကိုက ဘယ်နှစ်ခုတောင် စိတ်ဆိုးနေလို့လဲ ..."

နားမလည်သည်မို့ အကြည့်လွှဲရင်း အသည်းအသန်မေးခွန်းပြန်ထုတ်ရသည်။ တီတီ့ဆီက နှစ်ချက်တိတိအရိုက်ခံထားရတဲ့ ကိုကို့ပါးလေးကိုတောင် သူ ဆေးထည့်ပေးဖို့ မပြောရဲသေး။ ကိုကို့လေသံတွေ ပျော့ပျောင်းလာအောင် သူ ကွေ့ဝိုက်ချော့မော့နေရသေးသည်။

" ... ဘယ်နှစ်ခုရှိလဲ မမှတ်ထားဘူးလား ..."

" ဟင်အင်း ... မမှတ်ထားမိဘူး ... ကိုကိုစိတ်ဆိုးနေတာကို အတိအကျသိရအောင် သားသားက နတ်ဘုရားမှ မဟုတ်တာလေ "

သူပြောမိတော့ ကိုကို့လက်ချောင်းရှည်ရှည်တွေက သူ့နဖူးကို 'တပ်' ကနဲ့ လာတောက်သည်။

" အ့ "

" ... အပြာရောင်ဘူး‌ကို လက်ခံတဲ့ကိစ္စရော ... အဲ့ဒီ့ဘူးကိုပေးတဲ့ကောင်မလေးကို သိတာရော ... ‌ပြီးတော့ လေဆိပ်မှာ!! "

" ... "

" ဒီလောက် ဂုတ်ကနေ ဆွဲနေလျက်သားနဲ့ ကင်ထယ်ဟျောင်းကို ရအောင် ဖက်လိုက်သေးတယ် ... ဂျွန်ဂျောင်ဂု ... အပြစ်တွေက သိပ်များနေတယ်မဟုတ်လား ..."

တစ်ခုချင်းစီသေချာမှတ်ထားတဲ့ ကိုကို့ကြောင့် သူ့နှုတ်ခမ်းတွေကို မဲ့လိုက်မိသည်။

" ... အစ်ကိုထယ်ဟျောင်းက အစ်ကိုတစ်ယောက်ပဲဟာကို ..."

တိုးတိုးလေး ရေရွတ်တော့ ကိုကိုက သူ့မျက်နှာအနားတိုးကပ်လာသည်။

" ဘာပြောလိုက်လဲ ကြားတယ်နော် ..."

" ... ကြားရင်လဲ ပြီးပေါ့ ... သားသားက တီတီ့နောက်မလိုက်ဘဲ ကိုကိုနဲ့ပဲ နေခဲ့မယ့်အကြောင်းလာပြောတာကို ... ကိုကိုက သားသားကို လာရစ်နေတယ် ... သားသားထက် ငါးနှစ်တောင်ကြီးတဲ့ကိုကို့ကို ဘာလို့ သားသားက လိုက်ချော့နေရတာလဲ ... တကယ်ဆို ကိုကိုက သားသားကို ဖူးဖူးမှုတ်ထားရမှာ မဟုတ်ဘူးလား ... "

ကိုကို့လေသံတွေ ပျော့ပျောင်းစပြုလာတာမို့ သူ ခပ်နောက်နောက်လေးပြောလိုက်မိသည်။ သို့ပေမယ့်လည်း ကိုကိုကတော့ တခြားတစ်ခုနဲ့ လမ်းကြောင်းလွဲသွားပြန်သည်။

" ... အာ ~~ မှတ်မိပြီ ... ကားပေါ်မှာတုန်းက ညီအစ်ကိုဆက်ဆံရေးမဟုတ်တာကို မမှတ်မိဘူးပြောခဲ့တယ်မဟုတ်လား ... အဖေလည်းမတူ အမေလည်းမတူတဲ့ ကိုကို့ရဲ့ညီလေးဆို ...."

ဆော့ဂျင် သူ့စကားကြောင့် အူကြောင်ကြောင်လုပ်ကာ အကြည့်ချင်းမဆုံရဲသေးသည့်ဂျောင်ဂုအနားကို တစ်လှမ်းတိုးကပ်မိသည်။ သူတစ်လှမ်းတိုးသွားတာမို့ အဝတ်ဗလာဖြစ်နေတဲ့သူ့ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ဂျောင်ဂုနဖူးဟာ တိုက်မိမတတ်ပင်။

" ... "

" .... အခု .. အဖေလည်းမတူ အမေလည်းမတူတဲ့ ညီလေးရဲ့အဓိပ္ပါယ်ကို သေချာသိအောင် လုပ်ပေးမယ်လေ "

သူနဲ့အကြည့်ချင်းမဆုံအောင်ရှောင်နေတဲ့ ဂျောင်ဂုရဲ့မျက်နှာအနားထိ သူ ငုံ့ချရင်း ဂျောင်ဂုအနောက်မှာရှိတဲ့တံခါးကို သူ လော့ချလိုက်သည်။ သူ့အပြုအမူကြောင့် ဂျောင်ဂုက တအံ့တဩနောက်လှည့်ကြည့်ဖို့လုပ်နေတုန်းမှာပဲ သူ ဂျောင်ဂုရဲ့ခါးကို ဆွဲကပ်ယူကာ တင်ပါးကနေ ပင့်တင်ရင်း ဂျောင်ဂုခြေထောက်တွေကို သူ့ခါးပေါ်ရှိစေလိုက်သည်။

" ကိုကို!!! "

သူ ပွေ့ချီလိုက်တာကြောင့် ဂျောင်ဂုက အတိုင်းထက်အလွန် အံ့ဩကာ သူ့ဘက်ကို ပြန်လှည့်လာသည်။

" ... ကိုကို ... ဘာလုပ် ...အွတ် "

စကားဆက်များတော့မယ့် အဖြူလုံးလေးရဲ့ နှုတ်ခမ်းအစုံကို သူ ငုံထွေးသိမ်းပိုက်မိတော့ သူ့ပခုံးပေါ်ရောက်နေတဲ့ဂျောင်ဂုလက်က သူ့ပခုံးသားတွေကို ဖိညှစ်လာသည်။ မငြင်းဆန်သလို အသက်ရှူဖို့လည်း သတိရနေပုံမပေါ်တဲ့ ဂျောင်ဂုကြောင့် နှုတ်ခမ်းတွေကို တခဏတာအလွတ်ပေးရင်း ဂျောင်ဂုကို ချီထားလျက်အတိုင်း စာကြည့်စားပွဲပေါ်က ပစ္စည်းတွေကို တွန်းဖယ်ချလိုက်သည်။ အဲ့ဒီ့နောက် ထိုစားပွဲပေါ်ဂျောင်ဂုကို တင်ရင်း မပြီးပြတ်တဲ့အနမ်းမိုးတွေကို ဆက်လက်သွန်းဖြိုးမိတော့ ကောင်ငယ်လေးက အားမလို အားမရ သူ့ပါးနှစ်ဖက်ကို အုပ်ကိုင်ကာ နီးကပ်လာအောင် ဆွဲယူသည်။

သူ့အနမ်းတွေကို မွှန်ထူနေအောင် သဘောကျတဲ့ဂျောင်ဂုကြောင့် စနောက်ဖို့အတွက် နမ်းနေရာကနေ ရပ်မိတော့ ဂျောင်ဂုက သတိမထားမိဘဲ ‌အနောက်ဆုတ်မိတဲ့ သူ့နှုတ်ခမ်းကိုသာ စိုက်ကြည့်ကာ အရှေ့တိုးလာသည်။ ဂျောင်ဂုကိုကြည့်ရတာ အစာဟပ်နေတဲ့ ငါးကလေးလိုပင်။ လုံးဝကို သူခေါင်းရှောင်မိမှ ဂျောင်ဂုက သူစနေမှန်း သတိထားမိလေတော့ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သူ့ခါးကိုခွထားတဲ့ခြေထောက်တွေကို တင်းကျပ်ရင်း သူ့ကိုယ်ကို ဆွဲယူသည်။ ဒါတောင် သူက ခန္ဓာကိုယ်သာ ပါလာပြီး မျက်နှာကတော့ ရှောင်ဖယ်နေတုန်းပဲမို့ ဂျောင်ဂုက စိတ်မရှည်တော့။

ချက်ချင်းပင် စာကြည့်စားပွဲပေါ်ထိုင်နေရာ‌ကနေ အားစိုက်ယူပြီး သူ့မျက်နှာကို ထိန်းကိုင်ကာ သူ့ကိုယ်ပေါ် တွယ်တက်လာသည်။ သူ အဝတ်ဗလာဖြစ်နေတာတောင် ဂရုမပြုနိုင်တော့ဘဲ သူ့မျက်နှာကို မော့စေကာ သူ့နှုတ်ခမ်းတွေကို ဦးဆောင်ပြီး စတင်နမ်းသည်။ ပါးလျလျနှုတ်ခမ်းလေးဟာ သူ့အောက်နှုတ်ခမ်းထူထူကို ရန်ရှာလာသည်ဆိုရင်ပဲ ဂျောင်ဂုတင်သားတွေကို ထိန်းကိုင်ထားရတဲ့လက်က အလိုလိုဖျစ်ညှစ်မိသည်။ သူဖျစ်ညှစ်မိတာမို့ တုန်ယင်သွားတဲ့ဂျွန်ဂျောင်ဂုဟာ သူ့နှုတ်ခမ်းကနေ အမြန်ဆုတ်ခွာရင်း တပ်ထားတဲ့မျက်မှန်ကို အလောတကြီးချွတ်ပြီး ကြမ်းခင်းထက် ပစ်ချလိုက်သည်။

" ( !! ) "

မျက်မှန်မခံတော့မှ သူ့နဲ့ပိုနီးစပ်သွားလေတော့ သူ့အပေါ်နှုတ်ခမ်းတွေကို တတိတိနဲ့ စုပ်ယူထွေးကိုက်သည်။ တွဲလာတဲ့နှစ်နှစ်အတွင်း သူ့ကောင်းမှုနဲ့ ဂျောင်ဂုက ဘယ်လိုနမ်းရမလဲဆိုတာ ကောင်းကောင်းသိသွားပေမယ့် အနမ်းကို တစ်ဆင့်ထပ်တိုးတဲ့ အပြုအမူကိုတော့မသိသေး။ ထို့ကြောင့် သူ ဂျောင်ဂုကို ချီလျက်သားအတိုင်း ကုတင်ပေါ်ထိုင်ကာ ဂျောင်ဂုခေါင်းလုံးလုံးကို ထိန်းကိုင်ရင်း အနမ်းလွန်လို့ ထူပူနေပြီဖြစ်တဲ့ ဂျောင်ကုနှုတ်ခမ်းချွန်ချွန်လေးတွေကို လျှာနဲ့ သပ်တင်လိုက်မိသည်။ အရင်လိုမဟုတ်ဘဲ သူ လျှာသုံးလိုက်မိမှ ပြူးကျယ်ကာ ငြိမ်သက်ပြီး မျက်ဝန်းအဝိုင်းလေးနဲ့ သူ့ကို စိုက်ကြည့်လာလေတော့ သူ ရယ်လိုက်မိသည်။

သင်ပေးရင် အကုန်တတ်တဲ့ အဖြူလုံးလေးက အခုမှ ဘာမှမသိသလို အူကြောင်ကျားအကွက်တွေလာနင်းလေတော့ ထပ်ပြီး စနောက်ချင်တာမို့ ဂျောင်ဂု နားရွက်နဲ့လည်တိုင်ကြားက နေရာငယ်လေးကို အသံမြည်အောင် သူစုပ်ယူလိုက်မိသည်။

" ( !! ) "

အဲ့ဒီ့အခါမှ တုန်တက်သွားတဲ့အကောင်ပေါက်စနဟာ ပိုပြီးပြူးကျယ်လာတဲ့မျက်ဝန်းတွေနဲ့ ကြည့်သည်။

" ... ဒါက ... ဒါက ဘာကြီးလဲ ကိုကို !!"

တကယ်ကို အတွေးပေါင်းစုံယောက်ယတ်ခတ်နေပုံရတဲ့ဂျောင်ဂုကြောင့် သူရယ်ရင်း ခေါင်းခါလိုက်မိသည်။

" ... ပြောပြလိုက်ချင်ပေမယ့် ... မင်း အသက်မပြည့်ခင် အကုန်တတ်သွားလို့ ကိုကို့ကို ချန်သွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ ..."

" အဲ့ဒါဆို အသက်ပြည့်မှ လာလုပ်လေ အခု ဘာလို့ ဒီလိုစပေးလိုက်တာလဲ သားသား နေမတတ်တော့ဘူးလို့!!! "

သူ့ကိုခွထားရာကနေ အားရပါးရ ခုန်ဆွခုန်ဆွလုပ်ကာ သောင်းကျန်းလာလေတော့ သူရယ်လိုက်မိသည်။

ကလေးကို မကောင်းတာတွေ သင်ပေးနေမိပြီနဲ့ တူပါရဲ့ ... ဒါပေမဲ့လည်း မတတ်နိုင်၊ နေရာမရွေးအချိန်မရွေး နမ်းဖို့ အရင်တောင်းဆိုသူက အဲ့ဒီ့ပေါက်စနလေးပဲလေ။

" ... သဘောကျလား ... ကလေးလေးက ... "

ဂျောင်ဂုဆံစတွေကို ပွတ်သပ်ရင်းမေးမိတော့ ကောင်ငယ်လေးက ခေါင်းညိတ်သည်။

" ဒါဆို မှာထားမယ် သေချာနားထောင်နော် ~~ ကိုကိုကလွဲပြီး တခြားသူတွေနဲ့ ဒါမျိူးမလုပ်ရဘူး ထယ်ဟျောင်းနဲ့တောင်မရဘူးနော် "

သူ့စကားအဆုံးမှာတော့ ပေါက်စနက ရယ်သွေးသမ်းရင်း သူ့နှုတ်ခမ်းတွေကို လက်နဲ့ ထိလာသည်။

" ဒီလောက်ကတော့ သားသားသိတယ်လေ ... ဘာမှမသိဘဲ ညာစားလို့ရမယ့် ကလေးလေး ထင်နေတာလား .."

" အင်း ~~ ထင်တာပေါ့ မင်းအသက်၁၃နှစ်ကတည်းက ကိုကို ညာစားခဲ့တာ မင်းမှမသိတာ ..."

" ဟား ဟား ....ကိုကိုရာ ~~ ကိုကိုညာစားခဲ့တယ်ဆိုရင်လည်း ကိုကို့အနမ်းတွေနဲ့တင် လုံလောက်နေပါပြီ "

‌မထင်ရင် မထင်သလို ချွဲတတ်တဲ့ပေါက်စနလေးကတော့ စကားဆုံးတာနဲ့ သူ့နှုတ်ခမ်းထူထူကို သူလုပ်သလိုမျိုး လျှာနဲ့သပ်တင်သည်။ သူလုပ်တိုင်း ပြန်လိုက်လုပ်တတ်တဲ့ ဂျောင်ဂုဂီလေးရဲ့ အပြုအမူတိုင်းကို အသည်းယားလာတာကြောင့် အိပ်ယာထက်ကို ဆွဲချကာ သူငုံ့မိုးမိသည်။ ခေါင်းအုံးပေါ်ကျသွားတဲ့ဂျောင်ဂုဂီလေးရဲ့ဆံနွယ်ကတော့နဖူးပေါ်ဝဲဖြာကျဆင်းသည်။

" ကလေးလေး ~~ နောက်တစ်ဆင့်တက်ကြမလား ..

ဝတ်ထားတဲ့ကျောင်းဝတ်စုံရဲ့ရှပ်အင်္ကျီအောက်ကို သူ့လက်အေးအေးက တိုးဝင်ကာ မေးခွန်းထုတ်မိတော့ ဂျောင်ဂုဂီရဲ့လက်တွေက သူ့လည်တိုင်ကို မထိတထိလာပွတ်သွယ်သည်။ အေးစက်နေတဲ့ခြေဖျားလက်ဖျားတွေက ဂျောင်ဂုဘယ်လောက် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြောင်းဖော်ပြနေသည်မို့ ဆံနွယ်တွေနဲ့ ကပိုကရိုဖြစ်နေတဲ့ဂျောင်ဂုနဖူးကို သူအရင်ငုံ့နမ်းမိသည်။

" ... စိတ်ချ ~~~ မင်းအသက်မပြည့်မချင်း မင်း သဘောတူရင်တောင် ကိုကို အဲ့ဒါကို မလုပ်ဘူး ဂျောင်ဂုဂီ ~~ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ နောက်တစ်ဆင့်တက်ရအောင် "

သူ့စကားဆုံးတာနဲ့ ဂျောင်ဂုက ခေါင်းညိတ်သလို သူ့လက်တွေကလည်း ဂျောင်ဂုရှပ်အင်္ကျီအောက်ကို တိုးဝင်ကာ ပြေးလွှားဆော့ကစားရင်း လည်တိုင်ထက်ကို အနမ်းဖွဖွလေးခြွေမိသည်။ နီရဲရဲအမှတ်အသားတွေ ထင်းလာတဲ့အထိ နမ်းရှိုက်မိချင်ပေမယ့် ဒါတွေကို လက်ခံဖို့ ငယ်သေးတယ်ထင်သည်။ အဆင့်တက်မယ်ပြောလိုက်‌မိပေမယ့် တကယ်တမ်းတော့ ဂျောင်ဂုရဲ့ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ကို သူ့နှုတ်ခမ်းလေးနဲ့ ခပ်ဖွဖွနမ်းရှိုက်တာကလွဲလို့ သူ ဘာမှ မလုပ်ခဲ့ပါ။ သူလုပ်သမျှ ငြိမ်ခံနေတဲ့ကောင်လေးကတော့ အခုမှ အရာရာကို စူးစမ်းနေသလိုမျိုးပင်။ အခုချိန်ထိ ဂျောင်ဂုဆီက သူ့ကိုချစ်တယ် ဆိုတဲ့အငွေ့အသက်မျိုး မခံစားမိသေးပေမယ့် အားလုံးထက်ပိုပြီးတော့ ဂျောင်ဂုက သူ့အပေါ်မှာ သံယောဇဉ်ကြီးလွန်းတယ်ဆိုတာတော့ သူခံစားမိသည်။

မသိနားမလည်သေးတဲ့ကောင်ငယ်လေးတစ်ယောက်ရဲ့သံယောဇဉ်တွေအားလုံးကို အချစ်လို့ခေါင်းစဉ်တပ်ပြီး သိမ်းကျုံးယူပစ်ခဲ့တာမို့လို့ သိတတ်နားလည်လာတဲ့အရွယ်ရောက်ရင် သူ့ရင်ကို စုံကန်ပြီး ထွက်သွားလေမလား သူ စိုးရိမ်မိသည်။

" ... ကိုကိုနဲ့ နေခဲ့ဖို့ ဘာလို့ရွေးချယ်လိုက်ရတာလဲ ..."

အနမ်းမိုးတွေ ရွာသွန်းဖြိုးပြီးတဲ့အချိန်မှာတော့ သူ့လက်မောင်းကို ခေါင်းအုံးကာ ငြိမ်သက်တွေးတောနေပုံရတဲ့ ဂျောင်ဂုကို သူမေးခွန်းထုတ်မိသည်။

" ... သားသား ... တီတီနဲ့လိုက်သွားရင် ကိုကို့ဆီက အနမ်းတွေမရတော့ဘူးလေ ... အဲ့ဒါကြောင့်နေဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာ ..."

ကျောင်းဝတ်စုံအစကို ဆော့ကစားနေရင်း ချိုမြနေတဲ့ အဖြေကို ပြန်ဖြေလာတော့ မမှီမကမ်းနဲ့‌ ဂျောင်ဂုခေါင်းလုံးလုံးလေးကို သူနမ်းရှိုက်လိုက်မိသည်။

" ... ကလေးလေး ~~ တကယ်ကို တစ်ယောက်တည်းကျန်နေခဲ့မှာနော် ~~ ကိုကိုက အဆောင်မှာပဲ အရင်နေရမှာဆိုတော့ ... ကိုကို ပွဲဦးထွက်ဖို့ ဖျက်သိမ်းပြီး ကလေးလေးနဲ့လာနေမယ်လေ ... ကိုကို့ရဲ့အရာရာအားလုံးထဲက ပထမက မင်းလေး ဆိုတာ သေချာသိတယ်မလား "

သူ့စကားကြောင့် အိပ်နေရာကနေ ဂျောင်ဂုက ချက်ချင်းထထိုင်ကာ အိပ်ယာပေါ် လက်တစ်ဖက်ထောက်ရင်း သူ့ကို ငုံ့ကြည့်လာသည်။

" အဲ့ဒီလို မရပါဘူးနော် .. သားသားက ကိုကို့ရဲ့အရာရာပထမဆိုတာသိပေမယ့် သားသားက ကိုကို့ရဲ့အဲ့ဒီ့အရာရာကို ဖျက်ဆီးမယ့် ပထမဆုံးတော့ မဖြစ်ချင်ဘူး ... ကိုကို့အိပ်မက်က အနုပညာရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့ပဲကို ဘာလို့ သားသားကြောင့် ဖျက်ဆီးရမှာလဲ ... ကိုကိုအဲ့လိုတကယ်လုပ်မယ်ဆိုရင် သားသား တီတီတို့နဲ့လိုက်သွားမှာ ... "

ဒီတစ်ခါတော့ အတည်ပြောလာသည်မို့ ဆော့ဂျင် ခပ်နောက်နောက်ရယ်ရင်း ဂျောင်ဂုကို ပြန်ဆွဲချလိုက်မိသည်။ ကြယ်သီးတွေမတပ်ထားတဲ့ကျောင်းဝတ်စုံ ကပိုကရိုနဲ့ဂျောင်ဂုဟာ သူ့ရင်ဘတ်ပေါ်ပြိုဆင်းလာတော့ သူပွေ့ဖက်လိုက်မိသည်။

" ... အနုပညာရှင်ဖြစ်ချင်တယ်ဆိုတာ အဖေ့ကို အားကျရုံလေးပါ ... တကယ်ဖြစ်ချင်တာက ဂျွန် ဂျောင် ဂု ဆိုတဲ့ ကလေးလေးကို ကျွေးမွေးပြုစုစောင့်ရှောက်ဖို့ ပိုက်ဆံတွေအများကြီးရှာချင်တာ ... "

သူ့စကားအဆုံးမှာတော့ "ကိုကိုက အပိုလုပ်ပြန်ပြီ" ဆိုတဲ့အကြည့်နဲ့ သူ့ကိုမော့ကြည့်သည်။ အဲ့ဒီ့နောက် ပွဲဦးထွက်တာ မဖျက်သိမ်းဖို့ အတန်တန်မှာနေခဲ့ပါတော့သည်။

💠💠💠

Sep 15,2022ဇာတ်လမ်းက ရိုးရိုးရှင်းရှင်းနဲ့ နည်းနည်းတော့အေးမယ်လို့ထင်တယ် ... ခုထိတော့ ဘာမှမစရသေးဘူး .. ကင်ဆော့ဂျင်အတွက် ဂျွန်ဂျောင်ဂုရဲ့အရေးပါပုံကို သိစေချင်လို့ မကျော်ခွဘဲ ရေးထားပေးတယ် ❤️ နောက်မှ အေးဆေး ဇာတ်လမ်းစမယ်နော်

▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬

⟨ Zawgyi Version ⟩Me, Myself & Bad Romance- 02 -

" .. ေက်ာင္းသားေလး အိုင္ေဒါလ္ မျဖစ္ခ်င္ဘူးလား "

ၾကားလိုက္ရတဲ့အသံေၾကာင့္ သူ႔ေျခလွမ္းေတြရပ္တန႔္သြားသည္။ လိပ္စာကဒ္တစ္ခု ကမ္းေပးလာတာကေတာ့ သူ႔ကိုမဟုတ္၊ ကိုကို႔ဆီကို ျဖစ္သည္။ ကိုကိုနဲ႔ ထိုလူႀကီးကေတာ့ သူ႔ကို ျမင္လည္းမျမင္သလို သူနားေထာင္ေနမွန္းလည္း မသိပါ။ ဒီတစ္ေလာ ကိုကို သူ႔ကို ေရွာင္ေနတာမို႔လို႔ သူ ကိုကို႔ေနာက္ကို တိတ္တိတ္ေလး တေကာက္ေကာက္လိုက္ေနခဲ့တာျဖစ္သည္။ အဲ့လိုနဲ႔မွ အခု ေက်ာင္းဆင္းေတာ့ သခ်ၤာအခ်ိန္ပိုကို ကိုကိုမတက္ဘဲ ပန္းၿခံတစ္ေလွ်ာက္ လမ္းေလွ်ာက္ေနတာမို႔ သူကိုကို႔ေနာက္ကေန လိုက္ေနရင္း ေတြ႕မိတာျဖစ္သည္။

" ... ကြၽန္ေတာ္ သီခ်င္းမဆိုတတ္ဘူး "

သူ႔ေရွ႕မွာတင္ ပိပိရိရိကိုလိမ္ညာေနတဲ့ကိုကို႔ေၾကာင့္ သူမ်က္ေမွာင္ၾကဳတ္သြားသည္။

" မဆိုတတ္ရင္ သင္ေပးမွာေပါ့ ... "

" ကလဲ မကတတ္ဘူး "

" ကိစၥမရွိဘူး ငါတို႔ကုမၸဏီမွာ အေတာ္ဆုံးဆရာေတြရွိတယ္ ... မင္းက မ်က္ႏွာနဲ႔တင္ ျပည့္စုံေနၿပီမို႔လို႔ မင္းကို ကမ္းလွမ္းတာ ... Big Hitကိုသိတယ္မလား ... ကမာၻေက်ာ္တဲ့ဘန္ထန္းအဖြဲ႕ကို ေမြးထုတ္ေပးခဲ့တဲ့ကုမၸဏီေလ ... "

ဒီစကားကိုေတာ့ သူေထာက္ခံလိုက္ရင္း ကိုကို႔အေျဖကို ျပန္စူးစမ္းမိသည္။

" ... မလုပ္ခ်င္ဘူး ... ေဆာရီးပဲ ဦးေလးႀကီး .. ကြၽန္ေတာ့္မွာ အိပ္မက္ရွိၿပီးသားပဲ ..."

" ေဟ .. ဒါျဖင့္ မင္းအိပ္မက္ကဘာလဲ ... "

" ... အေဖ့ကုမၸဏီကို ဆက္ခံဖို႔ပါ ... "

ဒီစကားကိုေတာ့ သူ မ်က္ႏွာမဲ့လိုက္မိသည္။ ကိုကိုက တီတီ့ထက္ ကိုကို႔အေဖဆိုသူကို ပိုခ်စ္တာ သူသိထားသည္ေလ။ ကိုကို႔အေဖကို သူ တစ္ခါေလးေတာင္ မျမင္ဖူးေပမယ့္ ကိုကိုကေတာ့ တီတီတားေနတဲ့ၾကားကေန ကိုကို႔အေဖကို အၿမဲလိုလိုသြားေတြ႕တတ္သည္။ ကိုကို႔မိဘ‌ေတြဟာ တရားဥပေဒအရ မကြာရွင္းထားေပမယ့္ ခြဲေနၾကတာကေတာ့ သူသိတတ္စအ႐ြယ္ကတည္းကပင္။

" စိတ္မပူပါနဲ႔ ... အိုင္ေဒါလ္ျဖစ္ဖို႔ ေ႐ြးခ်ယ္တာက မင္းျဖစ္ခ်င္တဲ့အိပ္မက္ကိုလည္း မထိခိုက္ေစပါဘူး ... အတူတူတြဲလုပ္လို႔ရတယ္‌ ... အေဖ့ကုမၸဏီကိုဆက္ခံဖို႔က အခ်ိန္မေ႐ြးေပမယ့္ အိုင္ေဒါလ္ဆိုတာက အသက္ငယ္တုန္းမွာပဲ ပြဲဦးထြက္ရမွာ ... "

ဒီစကားမွာေတာ့ ကိုကိုေတြေဝသြားရင္း တစ္ဖက္က ဦးေလးႀကီးကို စိုက္ၾကည့္သည္။ ကိုကို စိတ္မရွည္စြာ ျငင္းေတာ့မယ့္ဆဲဆဲမွာ သူ ထိုေနရာကို ခပ္ျမန္ျမန္ေျပးသြားရင္း ဦးေလးႀကီးကမ္းေပးတဲ့လိပ္စာကဒ္ကို ဖ်ပ္ကနဲ႔ ဆြဲယူလိုက္မိသည္။ သူ႔အျပဳအမူေၾကာင့္ ကိုကိုေရာ ထိုဦးေလးႀကီးပါ အံ့ဩသြားသလို ကိုကိုကသူ႔ကိုလွည့္ၾကည့္လာသည္။

" ဟုတ္ .. ဆက္သြယ္လိုက္ပါ့မယ္ ... ေက်းဇူးပါေနာ္ ဦးေလးႀကီး ... "

ကိုကို႔ကိုယ္စား သူလက္ခံရင္း ကိုကို႔ကို အဲ့ဒီ့ေနရာကေန ဆြဲေခၚခဲ့မိေတာ့ ကိုကိုက နားမလည္ႏိုင္စြာ ပါလာျပန္သည္။

" မင္းက ဘယ္လိုေရာက္လာတာလဲ ေဂ်ာင္ဂုဂီ "

" ... ကိုကိုက သားသားနဲ႔ တူတူ အိမ္မျပန္ဘဲ ေလွ်ာက္သြားေနလို႔ ခိုးလိုက္လာတာ ..."

" ... ဒါဆို မင္းေရာ ညေနအခ်ိန္ပို ေျပးလာတယ္ေပါ့ "

" ဟုတ္တယ္ ကိုကိုနဲ႔တူတူေလ .. "

" ေနဦး ေနဦး ဘယ္အထိ ဆြဲသြားမလို႔လဲ ရၿပီ ရပ္ ဒီနားမွာထိုင္မယ္ "

ကိုကိုေျပာေတာ့မွပဲ သူရပ္ကာ မလွမ္းမကမ္းကထိုင္ခုံမွာ သူထိုင္လိုက္မိသည္။ ကိုကိုကလည္း သူ႔ေဘးနားထိုင္ရင္း ေက်ာပိုးအိတ္ထဲက မုန႔္ေတြထုတ္ေပးသည္။ ကိုကိုဟာ သူ႔မုန႔္ပုံးပင္။ သူ မုန႔္ေတြအရမ္းစားတာ ကိုကိုသိလို႔ ကိုကို႔ေက်ာပိုးအိတ္ထဲ မုန႔္ေတြအခ်ိန္တိုင္း ထည့္ထားတတ္သည္။ ကိုကို႔ရဲ႕အရာအားလုံးဟာ သူ႔အပိုင္လို ယူသုံးခြင့္ရွိတာကိုလည္း သူသိသည္။

" ... ကိုကို ... ကိုကိုက ဘာလို႔ အိုင္ေဒါလ္မျဖစ္ခ်င္တာလဲ ... ေျမႇာက္ေပးတာမဟုတ္ေပမယ့္ သားသားက ကိုကို႔ကို တီဗြီေပၚမွာ တကယ္ျမင္ခ်င္တာ ... "

ထိုစကားေၾကာင့္ ကိုကိုက မုန႔္စားေနတဲ့သူ႔ကို ေစာင္းငဲ့ၾကည့္သည္။

" ... ငါသာ အိုင္ေဒါလ္ျဖစ္ရင္ မင္း အခုလို ငါ့အနားမွာ ေနလို႔ရမွာ မဟုတ္ဘူး ... "

" အဲ့ဒီ့ေတာ့ ဘာျဖစ္လဲ ... ကိုကို႔ကို ဘယ္ေနရာမဆို သားသားျမင္ႏိုင္တယ္ေလ ... ဟိုးမွာေတြ႕လား ... ကိုကို႔အနားမွာမေနရေပမယ့္ အဲ့က Light Boardေတြအေပၚမွာေတာ့ ကိုကိုရွိေနမွာေလ .. ၿပီးေတာ့ ေျမေအာက္ရထားဘူတာ၊ စားေသာက္ဆိုင္၊ ဘတ္စ္ကားမွတ္တိုင္၊ မုန႔္ေတြ၊ ၿပီးေတာ့ ဂိမ္းေတြ ... အဲ့ဒီ့မွာ အကုန္လုံး ကိုကို႔ကို ျမင္ႏိုင္တာပဲကို ... "

စကားလုံးလွလွေတြနဲ႔ အႏိုင္ယူသြားတဲ့ေဂ်ာင္ဂုကို ေဆာ့ဂ်င္ေခါင္းခါလိုက္မိသည္။ တကယ္ဆို သူဒီလိုကမ္းလွမ္းခံရတာ ပထမဆုံးအႀကိမ္မဟုတ္သလို အေဖကလည္း သူ႔အသက္ ၁၅ႏွစ္အ႐ြယ္ကတည္းက ဒီကိစၥကို စဥ္းစားေပးဖို႔ေျပာသည္။ အဲ့ဒီလိုပဲ အေဖ့ဆီသြားတဲ့အခ်ိန္တစ္ဝက္ဟာလည္း အေဖ့ေက်းဇူးနဲ႔ ေလ့က်င့္ေရးဆင္းေနရတာ ရွင္းရွင္းေျပာရင္ သူဟာ ထရိန္နင္တစ္ေယာက္ပါပဲ ...။

တင္းက်ပ္ၿပီး ရႈပ္ေထြးတဲ့အဲ့ဒီ့ေလာကထဲ သူ မဝင္ခ်င္ခဲ့တာက ဂြၽန္ေဂ်ာင္ဂုကလြဲ တျခားမရွိပါ။ သူသာ အိုင္ေဒါလ္ျဖစ္သြားမယ္ဆိုရင္ သူ႔ကေလးေလး ဂြၽန္ေဂ်ာင္ဂုကို နီးကပ္စြာေထြးေပြ႕ခြင့္ရမွာ မဟုတ္သလို ခ်စ္တဲ့အေၾကာင္းေတြလည္း ထုတ္ေျပာခြင့္ရွိမွာမဟုတ္။

" ကိုကိုေရ!! ကိုကိုသာ အိုင္ေဒါလ္လုပ္ဖို႔ေ႐ြးခ်ယ္မယ္ဆိုရင္ သားသား ဘာပဲလုပ္ရလုပ္ရ ကိုကို႔အတြက္ လုပ္ေပးမယ္ ..."

ဒီစကားမွာေတာ့ သူ႔မ်က္ဝန္းေတြ ေတာက္ပသြားသည္။ ေဂ်ာင္ဂုကေတာ့ ဘာရယ္မဟုတ္ ေျပာလိုက္ေပမယ့္ ဒီစကားအေပၚ သူအခြင့္အေရးယူခ်င္သည္။

" တကယ္လား ... "

" အင္း ... ကိုကိုႀကိဳက္တာေျပာ သားသားလုပ္ေပးမယ္ "

" ဒါျဖင့္ရင္ ... မင္းသာ ငါ့ရဲ႕ေကာင္ေလးလုပ္ေပးမယ္ဆိုရင္ ထရိန္နင္အျဖစ္ ငါ လက္ခံလိုက္ေတာ့မွာ "

ကိုကို႔စကားအဆုံး မ်က္မွန္ဝိုင္းဝိုင္းေအာက္က သူ႔မ်က္ဝန္းေတြ ျပဴးက်ယ္ဝိုင္းစက္သြားသည္။

ေကာင္ေလး? .. ကိုကို႔ရဲ႕ေကာင္ေလး?

တစ္ခါမွ သူ မေတြးထားဖူးတဲ့အေျခအေနမို႔ သူ႔ေျခဖ်ားလက္ဖ်ားေတြ ေအးစက္လာရသည္။ အဲ့ဒီ့ေနာက္ ကိုကို႔ကို သူ မယုံႏိုင္စြာ ၾကည့္မိေတာ့ ကိုကို႔မ်က္ဝန္းေတြဆီက ရီေဝေဝအေငြ႕အသက္ကို သူရလိုက္သည္။ တစ္ခါေလးေတာင္မွ ကိုကို႔ဆီက အဲ့ဒီလိုအၾကည့္ေတြ မရဖူးတဲ့အတြက္ သူတံေတြးၿမိဳခ်လိုက္မိသည္။

" .. ေကာင္ေလး? .. ေကာင္ေလးဆိုတာက ... "

" အင္း ဟုတ္တယ္ ... ငါ မင္းနဲ႔တြဲခ်င္တယ္ ဂြၽန္ေဂ်ာင္ဂု ..."

ပြင့္လင္းစြာ ထြက္လာတဲ့ကိုကို႔စကားအဆုံး သူ႔အေတြးေတြ ေယာက္ယက္ခတ္သြားသလို ရင္ဘတ္ႀကီးကလည္း တုန္တုန္ယင္ယင္ျဖစ္လာသည္။

" ... ဟို .. ဟို ... "

" အခုျပန္ေျဖေပးစရာမလိုဘူး ေအးေဆးစဥ္းစား ... မင္းလက္ခံတာနဲ႔ ငါလည္း ဒီကဒ္ထဲကလူႀကီးကို ဖုန္းဆက္ေတာ့မွာ ... "

ကဒ္ကို ေထာင္ျပကာ ေျပာလာေလေတာ့ ကိုကို႔ကို သူေမးခြန္းထုတ္လိုက္မိသည္။

" ... ကိုကိုက ဘာျဖစ္လို႔ သားသားကို တြဲခ်င္ရတာလဲ ... သားသားက တအားငယ္ေသးတယ္လို႔ မထင္ဘူးလား ..."

စိတ္ရွိတဲ့အတိုင္းေမးမိေတာ့ ကိုကိုက ရယ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ သူ႔ေမးခြန္းက ကေလးဆန္သြားလား သူျပန္စဥ္းစားၾကည့္လိုက္ရေသးသည္။ တကယ္လည္း သူက ကေလးပဲရွိေသးတာမို႔လို႔ ေမးခြန္းကလဲ ကေလးေမးခြန္းပဲ ထြက္လာမွာပင္။ အခုမွ သူ႔အသက္က ၁၃ႏွစ္ေလ။ ကိုကိုကေတာ့ အသက္ျပည့္ၿပီးသား ၁၈ႏွစ္အ႐ြယ္ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ေပါ့။

" ... ငယ္ေသးတယ္! ... အင္း ဟုတ္တယ္ ဂြၽန္ေဂ်ာင္ဂု မင္းက ငယ္ေသးတယ္! ဒါေပမဲ့ ငါက မငယ္ေတာ့ဘူး ... ငါ ဘာလိုခ်င္လဲ ငါေကာင္းေကာင္းသိတယ္ ... မင္းကို ငယ္ေသးတယ္လို႔ ငါေတြးလိုက္တာနဲ႔ ေနာက္တစ္ေန႔မွာ မင္းက တျခားသူအပိုင္ျဖစ္သြားလိမ့္မယ္ ... အဲ့ဒီ့ေတာ့ မင္းက ငါ့အပိုင္မျဖစ္ခ်င္ဘူးလား ... တျခားသူအပိုင္ျဖစ္ခ်င္ေနလို႔လား ..."

မ်က္ႏွာကို တိုးကပ္ၿပီး ေမးလာေတာ့ သူ အသက္ေတာင္မရႉရဲေတာ့။ တျခားသူအပိုင္ေတာ့ သူမျဖစ္ခ်င္ပါ၊ သူ႔ကို တျခားသူပိုင္သြားမွာထက္စာရင္ ကိုကို႔အပိုင္သာ သူျဖစ္ခ်င္ပါသည္။ ဒါေပမဲ့ ခံစားခ်က္ေတြကို နားမလည္၊ ကိုကိုနဲ႔သူက တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ခ်စ္ၾကလို႔လား။ အေနနီးၿပီး သံေယာဇဥ္ႀကီးေနၾကတာပဲမဟုတ္ဘူးလား။ အထူးသျဖင့္ သူကသာ ကိုကို႔ကို သူ႔ရဲ႕အရာရာအားလုံးလို႔ သေဘာထားတာမဟုတ္ဘူးလား။ ကိုကိုကေတာ့ သူ႔ကို အခုထိ ကာကြယ္ရမယ့္ ပစၥည္းတစ္ခုလိုေတြးေနတုန္းေလ။

" ... တျခားသူအပိုင္ေတာ့ မျဖစ္ခ်င္ပါဘူး ... ဒါေပမဲ့ ကိုကိုရယ္ ... သားသားက ... တီတီေလးကို ဘယ္လိုမ်က္ႏွာနဲ႔ရင္ဆိုင္ရမလဲ "

" ဒါ မင္းေတြးရမယ့္အ႐ြယ္မေရာက္ေသးဘူး ဂြၽန္ေဂ်ာင္ဂု ... အခု ေလာေလာဆယ္ေတာ့ မင္းကို ေတာင္းဆိုစရာရွိတယ္ ...."

သူ႔ဘက္ကို တျဖည္းျဖည္း တိုးကပ္လာရင္း သူ႔မ်က္ႏွာနဲ႔ပိုနီးလာတဲ့ကိုကို႔ေၾကာင့္ သူ တံေတြးၿမိဳခ်လိုက္မိသည္။ အခုတေလာ ကိုကို႔ႏႈတ္ခမ္းအေၾကာင္း စဥ္းစားမိလိုက္တိုင္း ဟိုတစ္ေန႔ညက မက္တဲ့အိပ္မက္ကိုပဲ ျပန္ျမင္ေယာင္ေနသည္မို႔ သူ႔အတြက္အဆင္မေျပ။ အဲ့ဒီ့ညက အိပ္မက္ထဲမွာ ကိုကိုက သူ႔ႏႈတ္ခမ္းေတြကို နမ္းေနတာတဲ့ေလ။

" ... ဘာ ... ဘာလုပ္မလို႔လဲ ကိုကို "

" မင္းကို နမ္းမလို႔ေလ ... "

" ဟင္~~"

သူေတြးတာမဆုံးေသးခင္မွာပဲ သူ႔ႏႈတ္ခမ္းေတြအေပၚ ကိုကို႔ႏႈတ္ခမ္းေတြက်ေရာက္လာသည္။ အေပၚယံႏႈတ္ခမ္းသားေတြကို ႏူးညံ့စြာ ဆြဲခါနမ္းရႈိက္လာေလေတာ့ သူ႔အသည္းစိုင္တစ္ခုလုံး ေလေပၚပ်ံဝဲေနသလို ေအးစိမ့္သြားရေတာ့သည္။ ဘယ္လိုနမ္းရမယ္ဆိုတာ သူမသိသည္မို႔ ၿငိမ္သက္ေနမိေပမယ့္ ကိုကိုကေတာ့ သူမက္ခဲ့တဲ့အိပ္မက္ထဲကထက္ ပိုၿပီးေတာ့ သူ႔ကို ျခယ္လွယ္ဦးေဆာင္သြားသည္။ လွလြန္းတဲ့ ကိုကို႔ႏႈတ္ခမ္းထူထူေတြဟာ သူ႔ႏႈတ္ခမ္းေပၚမွာဆိုတဲ့အသိက လူကို ေမာဟိုက္လာေစလွ်င္ သူေပ်ာ့ေခြမိသြားသည္။ ဒါကို ေကာင္းေကာင္းသိပုံရတဲ့ ကိုကိုက သူ႔ေခါင္းကို ဖိကိုင္လာၿပီးေလလွ်င္ ကိုကို႔ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းထူထူေတြက သူ႔ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းပါးပါးေတြကို စုပ္ယူငုံေထြးသည္။ ၾကမ္းတမ္းျခင္းမရွိဘဲ ခပ္ဖြဖြေလးသာ ေထြးငုံထားသည္မို႔ သူ႔လက္ေတြက ကိုင္ထားတဲ့မုန႔္ထုပ္ကိုပါ က်ိဳးေၾကမတတ္ညစ္ထားလိုက္မိသည္။

မ်က္ဝန္းေတြပိတ္ကာ ရင္တစ္လွပ္လွပ္နဲ႔ ကိုကို႔အနမ္းေတြကို ခံယူေနမိတုန္းမွာပဲ ကိုကိုက ရပ္တန႔္သြားေလေတာ့ သူမ်က္ေမွာင္ၾကဳတ္လိုက္မိသည္။

" ဒါ ငါ့ရဲ႕ First Kissပဲ ဂြၽန္ေဂ်ာင္ဂု !! ... "

သူ႔ခမ်ာ နမ္းလို႔မဝေသးတာကို ကိုကိုကရပ္လိုက္ေတာ့ ငိုခ်င္ေပမယ့္ ကိုကို႔ဆီကလည္း ထပ္မေတာင္းရဲပါ။ ထပ္ၿပီး နမ္းေပးပါဦးလို႔ ေတာင္းဆိုလိုက္ခ်င္ေပမယ့္ သူရွက္သည္။ သို႔ေပမယ့္ ကိုကို႔ရဲ႕ပထမဦးဆုံးအနမ္းက သူဆိုတာ သိလိုက္ရေတာ့ ရင္ဘတ္ထဲ ပန္းေလးတစ္ပြင့္ ပြင့္ဖူးလာသလိုခံစားလာရသည္။

" ... သားသားရဲ႕ပထမဦးဆုံးအနမ္းလဲ ဒါပါပဲေနာ္ "

" ... အတင္းလုယူလိုက္သလိုျဖစ္ေပမယ့္ သိေစခ်င္တယ္ ဂြၽန္ေဂ်ာင္ဂု ... ငါ့ရဲ႕အရာရာပထမက မင္းဆိုတာကို ... ဒီအနမ္းတင္မဟုတ္ဘူး ... ေရွ႕ဆက္မယ့္ရက္ေတြမွာလဲ ... မင္းက ပထမဦးစားေပးပဲ ... အဲ့ဒီ့ေတာ့ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ ခြဲခြာရမယ္ဆိုရင္ေတာင္ ငါကပဲ မင္းကို ပထမဦးဆုံးပိုင္ဆိုင္ေစရမယ္ "

ကိုကို႔ရဲ႕ဒီစကားကိုေတာ့ သူနားမလည္တာမို႔ ေခါင္းေလးေစာင္းရင္း မ်က္ေတာင္ေတြပုတ္ခတ္လိုက္မိသည္။ ကိုကို႔စကားကို သူ႔ခမ်ာ မစဥ္းစားႏိုင္။ ကိုကို႔အနမ္းကသာ သူ႔အေတြးထဲေနရာယူေနတာျဖစ္သည္။

" ဂြၽန္ေဂ်ာင္ဂု! ငါ့ကို အိုင္ေဒါလ္အျဖစ္ျမင္ခ်င္ရင္ ငါနဲ႔ တြဲလိုက္! ... မတြဲဘူးဆိုရင္လည္း ဒီလိပ္စာကဒ္ကို ပစ္လႊင့္႐ုံပဲ "

ဒီစကားအဆုံးသတ္မွာေတာ့ ရင္တလွပ္လွပ္နဲ႔ သူဆုံးျဖတ္ခ်က္တစ္ခုကို ျမန္ျမန္ခ်လိုက္မိသည္။ ကိုကိုကေတာ့ စဥ္းစားဖို႔အခ်ိန္ေပးတယ္ဆိုေပမယ့္ သူကေတာ့ ကိုကို႔အနမ္းေတြကို ခပ္ျမန္ျမန္ပဲ ဒီထက္ၾကာၾကာေလးလိုခ်င္ေနခဲ့ၿပီျဖစ္သည္။

" ... တြဲမယ္!! ကိုကိုနဲ႔တြဲမယ္!! "

သူ႔စကားေၾကာင့္ ကိုကို အံ့ဩသြားပုံေပၚသည္။ မယုံႏိုင္စြာ ေပ်ာ္႐ႊင္ျခင္းမ်ားစြာနဲ႔ ကိုကို သူ႔ကိုၾကည့္သည္။

" .... ဒါေပမဲ့ ကတိ‌တစ္ခုေတာ့ေပးရမယ္!! ..."

" ဘာကတိလဲ ေဂ်ာင္ဂု ..."

" ... အဲ့ဒါက ... အဲ့ဒါက ... ဘယ္ေနရာ ဘယ္အခ်ိန္မွာမဆို ကိုကို သားသားကို နမ္းဖို႔ အဆင္သင့္ျဖစ္ေနရမယ္ ... သားသားကို ေန႔တိုင္း ကိုကို နမ္းေပးရမယ္ ... "

အျဖဴလုံးဆီက ထြက္လာတဲ့စကားေၾကာင့္ ေဆာ့ဂ်င္ လန႔္သြားမိသည္။ မေမွ်ာ္လင့္ထားခဲ့ေပမယ့္ ဒီ၁၃ႏွစ္သားေလးဟာ သူ႔ကို ေန႔တိုင္းနမ္းဖို႔ ေတာင္းဆိုေနတာျဖစ္သည္။ အတင့္ရဲလိုက္တာလို႔ေတာင္ သူ မေျပာရက္။ သို႔ေပမယ့္ ဒီလို ခြင့္ျပဳခ်က္ႀကီးကို သူ မျငင္းဆန္ပါ။ ဝမ္းသာအားရစြာနဲ႔ သူေခါင္းညိတ္မိရင္း အနမ္းေပးခဲ့တဲ့ ေဂ်ာင္ဂုရဲ႕ႏႈတ္ခမ္းငယ္ေလးကို လက္မနဲ႔ဖိပြတ္ဆြဲလိုက္မိသည္။

" .. သားသား ... ဒါ မင္းကိုယ္တိုင္ ေျပာတဲ့ မင္းရဲ႕ကတိစကားေနာ္ "

သူ႔အျပဳအမူေၾကာင့္ အျဖဴလုံးေကာင္ဟာ သူ႔လက္ထဲက မ်က္ႏွာကို ႐ုန္းထြက္ၿပီး စကားမွားသြားသလို ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းကို ဖိကိုက္သည္။ နာမွာစိုးတာမို႔ သူလည္း ထိုႏႈတ္ခမ္းကို လက္ဖ်ားေလးနဲ႔ ခပ္ဖြဖြေလး႐ိုက္မိေတာ့ ေဂ်ာင္ဂုက သူ႔ကို မ်က္ေမွာင္ၾကဳတ္ကာၾကည့္သည္။

" .. အ့ ...ဘာလုပ္တာလဲ ကိုကို!! "

" ... မကိုက္နဲ႔ ... "

" ဟင္ ... ဘာလို႔လဲ ... "

မသိသလို အူေၾကာင္ၾကားလုပ္ေနတဲ့ေကာင္ေလးကို ‌သူ စေနာက္ခ်င္လာတာမို႔ နားအနားကို တိုးကပ္သြားမိသည္။ အဲ့ဒီ့ေနာက္ သူ တိုးတိုးေလးကပ္ေျပာလိုက္တဲ့စကားေၾကာင့္ သူ႔ကို ခ်က္ခ်င္းတြန္းထုတ္ကာ ထြက္ေျပးသြားေလေတာ့သည္။

သူေျပာလိုက္တဲ့စကားက ...

" အဲ့ဒီ့ႏႈတ္ခမ္းက မင္းအသက္ျပည့္လာရင္ ကိုကို ကိုက္ဖို႔ ... အနာတရျဖစ္ေအာင္မလုပ္နဲ႔ "

ေျပးထြက္သြားတဲ့ ေဂ်ာင္ဂုေနာက္ကိုေတာ့ သူ လိုက္ရင္း အေပ်ာ္႐ႊင္ဆုံးလူသားတစ္ေယာက္လို ၿပဳံးလိုက္မိေတာ့သည္။ ဘာမွ မသိေသးတဲ့ဒီေကာင္ေလးကို ဒီလိုနည္းနဲ႔ သူ ခ်ည္ေႏွာင္လိုက္တာက အမွားတစ္ခုဆိုရင္လည္း သူဆက္မွားဖို႔ ဆႏၵရွိပါသည္။ မၾကာခင္မွာ ျပန္လာေတာ့မယ့္ သူ႔ရဲ႕ဝမ္းကြဲညီ ကင္ထယ္ေဟ်ာင္းလက္ကလည္း ကာကြယ္ၿပီးသားျဖစ္သြားမွာေလ။

ထုတ္သာမေျပာေပမယ့္ ကင္ထယ္ေဟ်ာင္းကေတာ့ ေဂ်ာင္ဂုဂီကို သေဘာက်ေနတာ သူသိပါသည္။ ေဂ်ာင္ဂုက အသက္၁၃ႏွစ္ဆိုေပမယ့္ ကေလးမ်က္ႏွာနဲ႔ ရင္ခုန္ခ်င္စရာလူႀကီးေပါက္စလိုျဖစ္ေနၿပီဆိုတာ သူေရာ ထယ္ေဟ်ာင္းေရာ သိတယ္ေလ ...။

သို႔ေပမယ့္လည္း ဒီအေကာင္ေပါက္စေလးကို သူ႔အခ်စ္ေတြနဲ႔သာ ရွင္သန္ႀကီးျပင္းေစပါမည္။ အ႐ြယ္ေရာက္လို႔ နားလည္သြားရင္ေတာင္ ျငင္းဆန္လို႔မရတဲ့ခ်ည္ႀကိဳးေတြနဲ႔ သူခ်ဳပ္ေႏွာင္ဖြဲ႕ထားမည္။ အမုန္းေတြကို ခံယူရမယ္ဆိုရင္ေတာင္မွေပါ့။

💠💠💠

ႏွစ္ႏွစ္ခန႔္ၾကာၿပီးေနာက္ ...

" ေဂ်ာင္ဂု! ... "

" ဟင္ "

ေက်ာင္းဆင္းတာနဲ႔ အိမ္ျပန္ဖို႔အတြက္ ရပ္ေစာင့္ေနရင္း သူ႔နာမည္ကိုေခၚလိုက္တာမို႔ သူလွည့္ၾကည့္လိုက္မိသည္။ သူ႔အတန္းေဖာ္ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ပင္။ နာမည္ေတာ့ ေသခ်ာမမွတ္မိေပမယ့္ သူမကို သူသိသည္။

" ... ဒါေလး လက္ခံေပးပါလား ..."

အလွဆင္ထားတဲ့အျပာေရာင္ဘူးေလးကို သူ႔ေရွ႕ထိုးေပးလာေတာ့ သူ႔ခါးေလးမတ္သြားရသည္။

" ... ေဂ်ာင္ဂုဂီနဲ႔ ငါ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ခ်င္တယ္ ... ငါ့နာမည္က ရွင္းခူ႐ို ... လက္ခံေပးပါ "

လက္မခံခ်င္ေပမယ့္ မ်က္မွန္းတန္းသိေနတဲ့ေကာင္မေလးေၾကာင့္ သူ မခ်ိဳမခ်ဥ္ၿပဳံးရင္း ကမ္းေပးလာတဲ့ဘူးကို လွမ္းယူမိသည္။

" ေက်းဇူးပဲ ေဂ်ာင္ဂု-ah ..."

ေျပာၿပီးတာနဲ႔ေျပးထြက္သြားတဲ့ေကာင္မေလးရဲ႕ေနာက္ေက်ာကိုေတာ့ သူ ဒီအတိုင္းေလး ၾကည့္လိုက္သည္။ အဲ့ဒီ့ေနာက္ သူ႔ေရွ႕ကို ဆိုက္ရပ္လာတဲ့ကားတစ္စီး။ ထုံးစံအတိုင္း အိမ္ျပန္ခ်ိန္မို႔လို႔ ေနာက္တံခါးကို ဆြဲဖြင့္ကာ ဝင္ထိုင္ေလေတာ့ ေအးစက္စက္အသံကို ၾကားလိုက္ရသည္။

" ... အေရွ႕ကတက္ ... "

ကိုကို႔အသံမို႔ သူျပဴးက်ယ္ရင္း ကားအေနာက္ခန္းကေန အေရွ႕ဘက္ကို ကူးေျပာင္းလာမိသည္။

" ကိုကို!! ဘယ္လိုလုပ္ !! "

ကိုကိုနဲ႔သူ႔ရဲ႕ကတိေၾကာင့္ Big Hitအင္တာတိန္းမန္႔မွာ ထရိန္နင္ဆင္းေနတဲ့ကိုကို႔ကို သူျမင္လိုက္ရေတာ့ တအံ့တဩနဲ႔ သူ ေမးခြန္းထုတ္မိသည္။ ကိုကိုေျပာသလိုပါပဲ အိုင္ေဒါလ္ျဖစ္ဖို႔ ထရိန္နင္တစ္ေယာက္အျဖစ္ ေ႐ြးခ်ယ္လိုက္ကတည္းက ကိုကို႔ကို အိမ္မွာ ျမင္ရတဲ့အခ်ိန္မရွိသေလာက္နီးပါးပင္။ တစ္ခါတေလ သူေျပာမိတာကိုေတာင္ ေနာင္တရခ်င္လာသည္။ သို႔ေပမယ့္လည္း ကိုကိုျဖစ္ခ်င္တဲ့အိပ္မက္က အႏုပညာရွင္တစ္ေယာက္ဆိုတာ သူသိသည္မို႔ေလ။ တီတီကသာ ကိုကို႔ဆႏၵေတြကို မခ်ိဳးႏွိမ္ထားခဲ့ဘူးဆိုရင္ ကိုကိုဟာ ဒီထက္ေစာေစာ ပြဲဦးထြက္ဖို႔ ႀကိဳးစားႏိုင္ခဲ့မွာျဖစ္သည္။

အခုလည္း တီတီက မၾကည္ျဖဴေနေပမယ့္ ကိုကိုကေတာ့ သူ႔စကားတစ္ခြန္းတည္းေၾကာင့္ လုပ္ခ်င္ရာကို လုပ္ခဲ့သည္မို႔ ထရိန္နင္ျဖစ္သြားတာလဲျဖစ္သည္။ ေခါင္းမာတတ္တဲ့ကိုကိုဟာ သူေျပာရင္ ေျပာတဲ့တစ္ခြန္းကို ေသခ်ာလုပ္ေပးသည္မို႔ သူေပ်ာ္႐ႊင္မိသား။

" .. ကိုကို!! "

အခုေတာ့ ကိုကိုဟာ သူ႔အေမးကို မေျဖဘဲ ကားကို ေဆာင့္ေအာင့္ကာ ေမာင္းထြက္သြားေတာ့ ခါးပတ္ေသခ်ာမပတ္ရေသးတဲ့သူက အေရွ႕ကို ငိုက္စိုက္က်သည္။

" အေမ့!! "

အရွိန္ျပင္းရာကေန တုံ႔ခနဲ႔ ရပ္သြားတဲ့ကားေလးေၾကာင့္ သူ႔နဖူးနဲ႔ Dashboard မေဆာင့္မိခင္မွာပဲ ကိုကိုက သူ႔ကို ဖမ္းဆြဲသည္။ ႏူးႏူးညံ့ညံ့ေတာ့မဟုတ္။ ေက်ာင္းဝတ္စုံအက်ႌရဲ႕လည္ဂုတ္ကေနျဖစ္သည္။

" ... ကိုကို!! ဘာျဖစ္ေနတာလဲ ... "

" ... ဘာျဖစ္ရမွာလဲ ... မင္း ဘာလုပ္ထားလဲ မင္းမသိဘူးလား ..."

သူ႔ကို ေသခ်ာခါးပတ္‌ပတ္ေပးေနရင္း မ်က္ႏွာမဲ့ကာ ေျပာလာေလေတာ့ သူ ခဏတာစဥ္းစားၾကည့္လိုက္မိသည္။

အခုမွ ေတြ႕ရတာကို သူက ကိုကို႔အေပၚ ဘာလုပ္ရမွာလဲလို႔ ...

တကယ္စဥ္းစားမရေပမယ့္ ကိုကို႔ကို ေခ်ာ့ဖို႔ ရည္႐ြယ္လိုက္မိသည္။

" ... အာ ~~ သိၿပီ ... "

အဲ့ဒီ့ေနာက္ ကိုကို႔ႏႈတ္ခမ္းေတြဆီ တိုးကပ္ကာ တစ္ခ်က္ဖိကပ္နမ္းေတာ့ ကိုကို႔မ်က္ခုံးေတြ ပင့္တက္သြားသည္။

" ... ဒါမလုပ္ရေသးလို႔မလား ... "

ေျပာမိေတာ့ ကိုကိုက ၿပဳံးလာခ်င္ေပမယ့္ မ်က္ႏွာကို အတင္းအက်ပ္တည္တင္းလိုက္သည္။ ေတြ႕လား ... အဲ့ကိုကိုဟာေလ သူ‌အေလ်ာ့ေပးတယ္ဆိုတိုင္း သူ႔အေပၚ ဆိုးသြမ္းလြန္းသည္။ တကယ္ဆို အငယ္ျဖစ္တဲ့သူ႔ကို ကိုကိုက ‌အေလ်ာ့ေပးရမွာကို ...။

" အဟမ္း! မဟုတ္ဘူး! ... အဲ့ဒီ့အျပာေရာင္ေလးက ဘာလဲ "

သူ႔ေပါင္ေပၚမွာရွိေနတဲ့ အျပာေရာင္ဘူးေလးကို မ်က္ေစာင္းထိုးကာေျပာေတာ့ သူ ၾကည့္လိုက္မိသည္။

" အာ~~ အဲ့ဒါက ခနက အတန္းထဲက အတန္းေဖာ္တစ္ေယာက္ လာေပးသြားတာ ... သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ခ်င္လို႔တဲ့ ... "

" ဪ ... ဟုတ္လား ... "

သူ ေသခ်ာရွင္းျပဖို႔လုပ္ေပမယ့္ ကိုကို႔ေလသံေတြကေတာ့ သူ႔ကို ခနဲ႔တဲ့တဲ့လုပ္ေနသလိုပင္။ အဲ့ဒီလိုပဲ ကိုကိုကေတာ့ သူ႔ေပါင္ေပၚက အျပာေရာင္ဘူးေလးကို ဇြတ္ကနဲ႔ ဆြဲယူကာ ဖြင့္ေဖာက္ေနၿပီျဖစ္သည္။

" .... ေယာက်ၤားေလးလား ... မိန္းကေလးလား ... "

" ... မိန္းကေလးပါ ... နာမည္က ရွင္းခူ႐ိုတဲ့ ... သားသားတို႔အတန္းမွာဆို သူက အေနေအးတဲ့ေကာင္မေလးေလ ... အစက နာမည္မသိေပမယ့္ အခု သူလာေျပာမွပဲ နာမည္သိသြားတာ .... ခင္ဖို႔ေကာင္းမယ့္ပုံပဲ ကိုကို ~~ "

သူ႔စကားအဆုံးသတ္မွာေတာ့ ကိုကိုက အျပာေရာင္ဘူးထဲက ေခ်ာကလက္ကို ဆြဲယူထုတ္လိုက္ၿပီျဖစ္သည္။ သူေျပာေနတာကို ဂ႐ုမစိုက္တဲ့ပုံေလးနဲ႔ပင္။

" ... ဒါဆို ခင္ဖို႔ေကာင္းတဲ့မိန္းကေလးသူငယ္ခ်င္းက ေခ်ာကလက္ေပးတာကို မင္း လက္ခံလာခဲ့တာေပါ့ ... နာမည္ေရာ အေနေအးတဲ့အက်င့္စ႐ိုက္ကိုေရာ ေသခ်ာသိတာဆိုေတာ့ကာ ... ေတာ္ေတာ္စိတ္ဝင္စားေနပုံရတာပဲ ဂြၽန္ ေဂ်ာင္ ဂု!"

အဆုံးသတ္မွာ သူ႔နာမည္တစ္လုံးခ်င္းစီေခၚရင္း အနားတိုးကပ္လာတဲ့ကိုကို႔ေၾကာင့္ အသက္မရႉရဲေလာက္ေတာ့တဲ့အထိ ၿငိမ္သက္သြားမိသည္။ အထင္လြဲေနမွာစိုးလို႔ တစ္လုံးခ်င္းစီ ရွင္းျပတာကို ရစ္ခ်င္ေနလို႔ စကားအထအနေကာက္ေနတာနဲ႔ ပိုတူလြန္းသည္။

" ... မဟုတ္ ~~ .. မဟုတ္ဘူးေလ ... သားသားက .. ဒီတိုင္း ... ကိုကို႔ကို ျပန္ေျပာ‌ျပေနတာကို ... "

" .. အဲ့ဒီ့ေကာင္မေလးကို ကိုကို႔ထက္ ပိုစိတ္ဝင္စားေနလို႔ ျပန္ေျပာျပႏိုင္တာေပါ့..."

" ... မဟုတ္ဘူးဆိုေန! ... ကိုကိုေနာ္ ... အခုမွေတြ႕ရတာကို ျပသနာရွာခ်င္ေနၿပီထင္တယ္ ..."

မ်က္ေမွာင္ၾကဳတ္ကာ ျပဴးတူးၿပဲတဲေလးျဖစ္လာတဲ့ ဂုဂီေၾကာင့္ ေဆာ့ဂ်င္ ထပ္မစေနာက္ေတာ့ဘဲ အနားတိုးကပ္ရာကေန ခြာလိုက္မိသည္။

" ... မရွာခ်င္ပါဘူး ... ကိုကိုက မင္းကို သတိေပးခ်င္႐ုံပဲ ..."

တအားကို သဝန္တိုရပါေၾကာင္း ထုတ္ျပခ်င္ေပမယ့္ ဘာမွနားမလည္တဲ့ဒီကေလးက ဒီလိုခံစားခ်က္အေၾကာင္းကို သိမွာမဟုတ္ေသး။ ထို႔ေၾကာင့္ သိပ္အေရးမပါသလိုဟန္လုပ္ကာ ကားကို ျပန္ေမာင္းရင္း ျဖည္းျဖည္းခ်င္းပဲေျပာမိသည္။

" .... မင္းနဲ႔ကိုကိုက ညီအစ္ကိုဆက္ဆံေရးမဟုတ္ဘူးဆိုတာ မွတ္မိေသးရဲ႕လား ..."

ဆူပူေသာင္းက်န္းေတာ့မယ္ထင္ၿပီးမွ ေအးေဆးၿငိမ္သက္သြားကာ ကားကိုေမာင္းရင္း သူ႔ကိုမၾကည့္ဘဲ လမ္းေၾကာင္းေတြၾကည့္ၿပီး ေျပာလာေတာ့ ေဂ်ာင္ဂု ႏႈတ္ခမ္းေသးေသးေလးကို ခပ္စူစူေလးထုတ္လိုက္မိသည္။

ကိုကို သဝန္တိုေနတာ အသိသာႀကီးကို ... လာဟန္ေဆာင္ေနေသးတယ္ ...

" ... ဟင္အင္း မမွတ္မိေတာ့ဘူး ... သားသားက ကိုကို႔ရဲ႕ညီေလးထင္တယ္ ... အေဖလည္းမတူ အေမလည္းမတူတဲ့ ညီေလးေပါ့ "

သူေျပာေနတာကို ေျပာင္တိေျပာင္ေခ်ာ္လုပ္လာတဲ့ဂြၽန္ေဂ်ာင္ဂုေပါက္စနေၾကာင့္ မ်က္ေမွာင္ၾကဳတ္လိုက္မိသည္။ ႏွစ္ေယာက္ၾကားက ဆက္ဆံေရးကို ေဂ်ာင္ဂုဂီက အေလးအနက္ထားရေကာင္းမွန္းမသိေနတာလား။

" ... ဂြၽန္ေဂ်ာင္ဂု! ဟာသမလုပ္ပစ္နဲ႔ "

ေလသံကိုျမင့္ကာ ေအာ္မိေတာ့ ေဂ်ာင္ဂုက ၿငိမ္သက္သြားသည္။ သူ႔ကို ဘာတစ္ခြန္းမွ ျပန္မေျပာ။ လုံးဝႀကီးၿငိမ္သက္သြားသည္မို႔ သူဆက္ေျပာစရာစကားေတြလည္း ေပ်ာက္ရွကာ ေျပာခ်င္တာေတြကို ၿမိဳသိပ္လိုက္မိသည္။

ေလ့က်င့္ေရးဆင္းရလို႔ ပင္ပန္းလြန္ေနတဲ့ၾကားထဲကေန တကူးတက ေဂ်ာင္ဂုကို လာႀကိဳတာက အဲ့ဒီ့မ်က္ႏွာေလးနဲ႔ သူ႔ကိုယ္သူ သားသား သားသားလို႔ ေျပာတတ္တဲ့အသံေလးကို အရမ္းၾကားခ်င္ခဲ့လို႔ပင္။ အခုေတာ့ အေပါက္အလမ္း မတည့္လို႔ ရန္ျဖစ္ရမယ့္ပုံေတြေပါက္ေနၿပီျဖစ္သည္။

" ... ... ... က်စ္... ထားလိုက္ေတာ့ အိမ္ေရာက္မွပဲ ဆက္ေျပာတာေပ့ါ ..."

စိတ္ကလည္း သိပ္မၾကည္သည္မို႔ေျပာမိေတာ့ ေဂ်ာင္ဂုက ၿငိမ္ၿငိမ္ေလး ေဘးနားကေန ေခါင္းညိတ္သည္။ အျပစ္ရွိသလိုလုပ္ေနျပန္တဲ့ဒီပိစိေပါက္ေတာက္ေလးကို ဖ်စ္ညစ္ပစ္လိုက္ခ်င္ေပမယ့္ အခုေတာ့ သူ႔ကားေလးက ေလဆိပ္ရွိရာကို ဦးတည္ေမာင္းသြားလိုက္သည္။ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္လုံးမွာေတာ့ ပါလာတဲ့ေပါက္စေလးဟာ တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္ေနရာကေန တျဖည္းျဖည္း အိပ္ေမာက်ရင္း လိုက္ပါလာေတာ့သည္။

အမွန္ေတာ့ ဒီေန႔က ဂြၽန္ေဂ်ာင္ဂုၿပီးရင္ မာမီအခ်စ္ရဆုံးေသာ သားေတာ္ေမာင္ ကင္ထယ္ေဟ်ာင္းျပန္လာမယ့္ေန႔ျဖစ္တာမို႔ သြားႀကိဳေပးရတာျဖစ္သည္။ မာမီကေတာ့ ေလဆိပ္ကို ႀကိဳေရာက္‌ႏွင့္ေနၿပီဆိုေပမယ့္ မာမီနဲ႔ထယ္ေဟ်ာင္းကို ႀကိဳရမွာက အႀကီးဆုံးျဖစ္တဲ့ သူ႔တာဝန္ပင္။ ေဂ်ာင္ဂုနဲ႔ပတ္သက္ရင္ သူ႔နီးပါး သည္းသည္းလႈပ္ျဖစ္တဲ့ထယ္ေဟ်ာင္းကို အျမင္ကပ္ေပမယ့္လည္း သူ႔ညီငယ္တစ္ေယာက္မို႔ သူ ခ်စ္ပါသည္။

ေလဆိပ္ေရာက္တာနဲ႔ ပထမဆုံးျမင္လိုက္ရတာက ကင္ထယ္ေဟ်ာင္းပင္။

" အစ္ကိုေဆာ့ဂ်င္! ေဂ်ာင္ဂုဂီေရာ ..."

ကားရပ္တာေတာင္ အိပ္ရာကေနမႏိုးလာေသးတဲ့ေပါက္စနကေတာ့ ကားထဲမွာရွိေနတုန္းပင္။ ထို႔ေၾကာင့္ ကားအျပင္ကေန မွန္ေခါက္ကာ သူ ႏႈိးလိုက္မိသည္။

" ဂြၽန္ေဂ်ာင္ဂု! ေဂ်ာင္ဂု! "

သူ႔အသံေၾကာင့္ အိပ္မႈန္စုံမႊား ျဖစ္လာတဲ့ ေကာင္ငယ္ေလးကေတာ့ ထူထူေထာင္ေထာင္ျဖစ္လာသည္။

" ဟင္ ~~ ေရာက္ၿပီလား "

မ်က္လုံးေတြကို ပြတ္သပ္ကာ ကားေပၚကေနဆင္းလာေလေတာ့ ဝမ္းသာအားရ ၿပဳံးေပ်ာ္ကာ အေျပးဖက္တဲ့သူက ကင္ထယ္ေဟ်ာင္းပင္။

" ဝါး... ေဂ်ာင္ဂုဂီ!! သားသားေလး!! မေတြ႕ရတာၾကာၿပီ လြမ္းလိုက္တာ ..."

အိပ္ခ်င္မျပယ္ေသးသည့္ ေကာင္ငယ္ေလးကို အတင္းအက်ပ္ဖက္ကာ ပါးျပင္အခ်င္းခ်င္းပါ ပြတ္မတတ္ျဖစ္ပ်က္ေနသည္မို႔ သူ ဂြၽန္ေဂ်ာင္ဂုကို လည္ဂုတ္ကေန ဆြဲယူထုတ္လိုက္သည္။

" ဟ !! မင္းကိုလာႀကိဳတာငါေလ ... ဂြၽန္ေဂ်ာင္ဂုကိုပဲ ကြက္ျမင္ေနပါလား "

သူဆြဲလိုက္တာမို႔ ယက္ကန္ယက္ကန္နဲ႔ ပါလာတဲ့ေကာင္ငယ္ေလးကေတာ့ အခုမွ ႏိုးသြားတယ္နဲ႔တူသည္။ ကင္ထယ္ေဟ်ာင္းကို ျမင္ၿပီး မ်က္လုံးေတြက ဝိုင္းစက္ေတာက္ပလာရေတာ့သည္။

" အစ္ကိုထယ္ထယ္!! "

" ... အိုက္ဂူး.. အစ္ကိုေဆာ့ဂ်င္ကို လြမ္းစရာအေၾကာင္းမွမရွိတာ ... ညတိုင္းစကားေျပာျဖစ္တာပဲကို ... ကြၽန္ေတာ္လြမ္းရမွာက ေဟာဒီက ေဂ်ာင္ဂုဂီေပါ့ ... အစ္ကိုေနာ္ ... ေဂ်ာင္ဂုဂီကို အႏိုင္မက်င့္ေနနဲ႔ ..."

ေျပာေျပာဆိုဆို ေဂ်ာင္ဂု ပါးႏွစ္ဖက္ကို ပြတ္သပ္ၿပီး 'ခ်စ္စရာေကာင္းလိုက္တာ' လုပ္ေနျပန္ေတာ့ သူ ေဂ်ာင္ဂုကိုရစ္ဖို႔ အမႈတစ္ခုထပ္တိုးသြားသည္။ ေဂ်ာင္ဂုကေတာ့ ငယ္ငယ္က ကစားေဖာ္ကစားဖက္ ကင္ထယ္ေဟ်ာင္းကို ပိုခင္တြယ္တာ သူသိပါသည္။

" ... ‌သားသားတို႔နဲ႔ပဲ ျပန္ေနမယ္မဟုတ္လား ... အမ်ားႀကီး သတိရေနတာ ... အစ္ကိုေပးထားတဲ့ဂိမ္းအေကာင့္ကို အခုထိ သုံးေနတုန္းပဲ "

ဒီတစ္ခါေတာ့ ေဂ်ာင္ဂုဂီက သူဆြဲထားရာကေန ႐ုန္းထြက္ကာ ကင္ထယ္ေဟ်ာင္းဆီ ပူးကပ္သြားသည္။

" အမ်ားႀကီး သတိရတယ္ အစ္ကိုထယ္ထယ္"

ဒီတစ္ခါေတာ့ ေဂ်ာင္ဂုက အရင္စေပြ႕ဖက္ေတာ့။ သူ မတားေတာ့ ... မင္ေသေသနဲ႔သာ ၾကည့္ေနလိုက္မိသည္။

" အစ္ကိုလည္း သတိရပါတယ္ ေဂ်ာင္ဂုဂီေလးေရ .. ဒီတစ္ခါေတာ့ သားသားက အစ္ကိုတို႔နဲ႔ လိုက္ရမွာ ... "

" ဟင္ "

ထယ္ေဟ်ာင္းစကားအဆုံးမွာ ေဆာ့ဂ်င္ မာမီ့ကို ၾကည့္လိုက္မိသည္။

" ... ဟင္ ဘာေျပာတာလဲ အစ္ကို ... သားသားက ... "

" အိမ္ေရာက္မွပဲ ေသခ်ာေျပာၾကတာေပါ့ ... ကဲ အရင္ဆုံးသြားရေအာင္ "

နားမလည္ႏိုင္တဲ့ေမးခြန္းေတြနဲ႔အတူ မာမီကေတာ့ ဦးေဆာင္ထြက္သြားေလေတာ့ သူတို႔သုံးေယာက္လုံးအေနာက္က လိုက္သြားေတာ့သည္။ ထယ္ေဟ်ာင္းနဲ႔ ေဂ်ာင္ဂုကေတာ့ တပူးပူးတကပ္ကပ္နဲ႔ပဲေပါ့။

" .. ဟုတ္တယ္ .. မာမီ သုေတသနတစ္ခုအတြက္ ေဂ်ာင္ဂုဂီကိုပါ ေခၚသြားမွရမယ္ ..."

အိမ္ေရာက္တာနဲ႔ မာမီ့ဆီက ထြက္လာတဲ့ျပတ္ျပတ္သားသားအသံ။ ဘဝမွာ ၾကားဖူးသမွ် ဒီအသံအျပတ္သားဆုံးျဖစ္မည္ထင္သည္။

" ... မာမီ!! ... ဘာလို႔ေခၚသြားရမွာလဲ ... မေခၚရဘူး ... မာမီ့ဘာသာ ထယ္ေဟ်ာင္းနဲ႔ အတူတူေနပါ .. ကြၽန္ေတာ္ ေဂ်ာင္ဂုကို ေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္တယ္ "

မာမီျပတ္သားသလို သူ႔ဘက္ကလည္း အေလ်ာ့မေပးဖို႔ ဆုံးျဖတ္ထားတာမို႔ တင္းခံမိသည္။ ေဂ်ာင္ဂုကေတာ့ မာမီနဲ႔သူ႔စကားကို ဝမ္းနည္းစြာ ၿငိမ္သက္ရင္းနားေထာင္ေနသည္။

" .. မင္းက ဘာေစာင့္ေရွာက္မွာလဲ .. ေနာက္လမွာတင္ ပြဲဦးထြက္မယ့္မင္းက သားသားကို ေစာင့္ေရွာက္မွာ? မင္းကိုယ္မင္းေတာင္ ေကာင္းေကာင္းဂ႐ုစိုက္ႏိုင္ေလာက္မွာ မဟုတ္ဘူး ... "

" ... ဒါေပမဲ့လဲ ကြၽန္ေတာ္ ခြင့္ျပဳမွာမဟုတ္ဘူး .. မာမီ့ဘာသာ မာမီရဲ႕ေဆးသုေတသနေတြကိုေကာင္းေကာင္းလုပ္ပါ .. ကြၽန္ေတာ္က ေဂ်ာင္ဂုဂီကို အေဖ့နဲ႔အပ္မွာ ... ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ မေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္ေပမယ့္ အေဖကေတာ့ ေကာင္းေကာင္းေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္တယ္ေလ ..."

" ျဖန္း "

ဒီစကားအဆုံးမွာ သူ႔မ်က္ႏွာလည္ထြက္သြားသည္။ မာမီဟာ အေဖ့ကိုမုန္းေနခဲ့သလို သူ႔ကိုလည္း အေဖ့ေသြးပါလို႔မုန္းေနတာမ်ားလားလို႔ ထင္ခ်င္ေလာက္တဲ့အထိပင္။

" ကိုကို! "

သူ႐ိုက္ခံထိေတာ့ ေဂ်ာင္ဂုေလးက သူ႔‌အေရွ႕ေရာက္လာသည္။

" မင္းအေဖအေၾကာင္းလာမေျပာနဲ႔ ကင္ေဆာ့ဂ်င္! ငါ့မိသားစုအတြင္းေရးကိစၥမွာ မင္းအေဖမပါဘူး ... ၿပီးေတာ့ သားသားကို မင္းအေဖနဲ႔ဆို ပိုလို႔ေတာင္ စိတ္မခ်ေသးတာ !! "

မာမီ့စကားေၾကာင့္ သူ ဘာမွမေျပာႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ဝမ္းနည္းေဒါသေတြ ထိုးတက္သြားသည္။

" အဲ့ဒီလို မလုပ္ဘဲ ေဂ်ာင္ဂုဂီရဲ႕ဆႏၵကို အရင္ဆုံးေမးၾကည့္သင့္တယ္ ... ဒီမွာေနခဲ့ခ်င္လား .. ကြၽန္ေတာ္တို႔နဲ႔လိုက္မလားဆိုတာကို ... "

အသက္ငယ္ေပမယ့္ တည္ၿငိမ္လြန္းတဲ့ထယ္ေဟ်ာင္းကေတာ့ တင္းမာသြားတဲ့အေျခအေနကို ျပန္ေျပလည္ေစဖို႔ ႀကိဳးစားသည္။ ထယ္ေဟ်ာင္းနဲ႔ သူက ၆လသာကြာတဲ့ ဝမ္းကြဲေတြျဖစ္သည္။ ထယ္ေဟ်ာင္းမိဘေတြက အလုပ္ရႈပ္လြန္းသူမို႔ ထယ္ေဟ်ာင္းနဲ႔ငယ္ငယ္ကတည္းက အတူတူမေန။ ထယ္ေဟ်ာင္းကေတာ့ အထီးက်န္ျခင္းေတြနဲ႔ ႀကီးျပင္းလာရတယ္ဆိုေပမယ့္ သူတို႔အိမ္မွာေတာ့ ထယ္ေဟ်ာင္းက ေပ်ာ္႐ႊင္တတ္တဲ့ေကာင္ငယ္ေလးျဖစ္သည္။ ေျပာရရင္ မာမီအားကိုးထားတဲ့ သားငယ္ေလးဆိုရင္လည္း မမွား။ သူကေတာ့ မာမီ့အျမင္မွာ အပိုလူပင္။

" ... ေမးစရာမလိုဘူး လိုက္သြားခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာင္ ခြင့္မျပဳဘူး ... "

သူ႔ေရွ႕မွာရွိေနတဲ့ေဂ်ာင္ဂုကို သူ႔ေဘးဘက္ဆြဲယူရင္း ခပ္မာမာျပန္ေျပာမိေတာ့ မာမီက သက္ျပင္းခ်ကာ အၾကည့္လႊဲသည္။

" ငါလုပ္ေနတာ အကုန္လုံး မင္းအတြက္ပဲေနာ္ ကင္ေဆာ့ဂ်င္!! "

တစ္ခါမွ မေျပာဖူးတဲ့စကားကို ေျပာလာေလေတာ့ သူရယ္လိုက္မိသည္။ ေဂ်ာင္ဂုနဲ႔သူ႔ကို ခြဲတာ သူ႔အတြက္လား ... ဟားတိုက္ရယ္ေမာခ်င္သည္။ ဒါေတာင္ သူနဲ႔ေဂ်ာင္ဂုတြဲေနတယ္ဆိုတာ မသိေသးလို႔ရယ္ ... သိမ်ားသိသြားခဲ့ရင္ ဒီ၁၅ႏွစ္သားေလးကို ညာစားတယ္ဆိုၿပီး မာမီက အျပစ္တင္လာဦးမွာ ...။

" ... ေဂ်ာင္ဂုကေရာ အစ္ကိုတို႔နဲ႔လိုက္ခ်င္လား ..."

ထယ္ေဟ်ာင္းကေတာ့ ဘာမွဂ႐ုမစိုက္ဘဲ ေဂ်ာင္ဂုကို ဦးတည္ေမးသည္။ ‌အဲ့ဒီ့ေတာ့မွ ေဂ်ာင္ဂုက ေခါင္းငုံ႔ကာ အေျဖေပးလာသည္။ ေဂ်ာင္ဂုမွာ မာမီ့ကိုလည္း ေၾကာက္ေနရသလို သူ႔ေဒါသကိုလည္း စိုးထိတ္ေနပုံေပၚသည္။

" ... ဟင္အင္း ~~ မလိုက္ခ်င္ဘူး .. သားသား ... ကိုကိုနဲ႔ပဲ ေနခ်င္တယ္ ... "

ေဂ်ာင္ဂုရဲစကားေၾကာင့္ ေဆာ့ဂ်င္အႏိုင္ရသလိုၿပဳံးလိုက္မိသည္။

'ၾကည့္ပါလား ... သူမလိုက္ဘူး' ဆိုတဲ့မ်က္ႏွာေဘးနဲ႔ မာမီ့ကိုၾကည့္မိေတာ့ မာမီက အလိုမက်သလိုမ်က္ေမွာင္ၾကဳတ္သည္။

" သားသား! ေဂ်ာင္ဂုဂီ .. ဒီမွာေနခဲ့မယ္ဆိုရင္ သားတစ္ေယာက္တည္းျဖစ္ေနမွာ ... ကိုကိုက သူ႔အေဆာင္မွာပဲ သူေနရမွာ ... တီတီ သားကို စိတ္မခ်ဘူး ... သားသား တစ္ေယာက္တည္းေနဖို႔ ငယ္လြန္းေသးတယ္ .."

" မငယ္ေတာ့ပါဘူး မာမီရဲ႕ ... အိမ္ကိုထိန္းသိမ္းေပးမယ့္ အေဒၚႀကီးလဲရွိတာပဲ ... ရွင္းရွင္းေျပာရင္ ကင္ထယ္ေဟ်ာင္းေတာင္ အဲ့ဒီလိုပဲေနခဲ့တာမဟုတ္လား ... သူဆို သူ႔အသက္၁၀ႏွစ္ကတည္းက အဲ့ဒီလိုေနလာတာေလ ..."

ထယ္ေဟ်ာင္းကို အားမနာႏိုင္ဘဲ တည့္တိုးေျပာမိေတာ့ မာမီ့ဆီက က်ိန္းေမာင္းသံကို ရလိုက္ျပန္သည္။

" ကင္ေဆာ့ဂ်င္! စကားေျပာ ဆင္ျခင္စမ္း!! "

သူ႔စကားေၾကာင့္ ထယ္ေဟ်ာင္းကေတာ့ ရယ္ရင္း ေခါင္းညိတ္သည္။

" ... ဒါဆိုလဲ တီတီေလး ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေဂ်ာင္ဂုကို ထားခဲ့ၾကတာေပါ့ ... မလိုက္ခ်င္ေနတဲ့သူကို အတင္းအက်ပ္ေခၚသြားရင္လည္း သူ စိတ္ပင္ပန္းရမွာပဲရွိတယ္ေလ "

ထယ္ေဟ်ာင္းစကားေၾကာင့္ မာမီက လက္ေလ်ာ့သလိုၾကည့္သည္။ သူကေတာ့ ေဂ်ာင္ဂုကို ထယ္ေဟ်ာင္းနဲ႔တူတူမထားႏိုင္တာပဲ သူသိသည္။

" ေဂ်ာင္ဂုဂီ! သားသား! ေသခ်ာၿပီလား ... ဒီမွာဆိုရင္ ဒီအိမ္ႀကီးထဲမွာ သားသားတစ္ေယာက္ပဲက်န္မွာေနာ္ ... ကိုကိုက သူ႔အေဆာင္နဲ႔သူ .... "

" မာမီ ... အဲ့ေလာက္စိတ္မခ်ဘူးဆိုရင္ ကြၽန္ေတာ့္အင္တာတိန္းမန႔္နဲ႔နီးတဲ့ေနရာက ကြန္ဒိုကို ေပးလိုက္ေလ ... ဘယ္သူမွမေနတာၾကာၿပီမဟုတ္လား ...."

မာမီစကားမဆုံးေသး ျဖတ္ေျပာမိတဲ့သူ႔ေၾကာင့္ မာမီက ပိုတိုးလို႔မ်က္ေမွာင္ၾကဳတ္သြားသည္။ ဟုတ္ပါရဲ႕ အင္တာတိန္းမန႔္နဲ႔အနီးဆုံးေနရာမွာ သူတို႔အပိုင္ကြန္ဒိုေလးရွိသည္။ အေဖနဲ႔မာမီလက္ထပ္ၿပီးကတည္းက သူ႔ကို ကိုယ္ဝန္ရၿပီးေမြးတဲ့အထိ အဲ့ဒီ့ေနရာမွာေနခဲ့ၾကသည္။ သူေမြးၿပီး ႏွစ္အနည္းငယ္ေက်ာ္မွသာ အေဖနဲ႔မာမီက ခြဲေနၾကတာျဖစ္လို႔ ထိုတိုက္ခန္းဟာ ဘယ္သူမွမေနဘဲ ေတာ္ေတာ္ၾကာ ပစ္ထားသလိုျဖစ္ေနသည္။

" .... ေဆာ့ဂ်င္ ~~ . ... ငါ သားသားကို ပိုလို႔ေတာင္ စိတ္မခ်ဘူး ... ငါ့မ်က္စိေရွ႕မဟုတ္ရင္ ငါ သားသားကို ဘယ္သူ႔နဲ႔မွ မထားႏိုင္ဘူး ..."

" ေကာင္းၿပီေလ ... မာမီ~~ ကြၽန္ေတာ္ ေနာက္ဆုံးတစ္ခြန္းပဲေျပာမယ္ ... မာမီ့သားအရင္းက ကြၽန္ေတာ္ပါေနာ္ ... မာမီ ကြၽန္ေတာ့္တစ္ေယာက္လုံး က်န္ေနခဲ့မွာမ်ိဳးကို စိတ္မပူဘူးလား ... ကြၽန္ေတာ္ ဘယ္ေလာက္ပဲ ေဂ်ာင္ဂုကို ခ်စ္ပါေစ ... မာမီ အဲ့လိုေတြ လုပ္တိုင္း ကြၽန္ေတာ့္ခံစားခ်က္ကို ထည့္မတြက္ဘူးလား ... ကြၽန္ေတာ္ ဘာျဖစ္သြားႏိူင္လဲမသိဘူးလား ... ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက ထယ္ေဟ်ာင္းကိုက်ေတာ့ သူ႔မိဘေတြ ဂ႐ုမစိုက္လို႔ဆိုၿပီး ကြၽန္ေတာ့္ထက္ ပိုဂ႐ုစိုက္တယ္ ... ပိုခ်စ္တယ္ ... ေဂ်ာင္ဂုအလွည့္က်ေတာ့လည္း ေဂ်ာင္ဂုက မိဘေတြမရွိေတာ့တာမို႔ သည္းသည္းလႈပ္ျပတယ္ .... ဒါဆို မာမီ့သားအရင္းျဖစ္တဲ့ ကြၽန္ေတာ္ကေရာ ... ကြၽန္ေတာ္က ဘယ္ေနရာမွာလဲ .... ‌အေဖ့ေၾကာင့္ မာမီ ကြၽန္ေတာ့္ကို မုန္းတယ္ဆိုရင္ ဘာျဖစ္လို႔ ကြၽန္ေတာ့္ကို အေဖ့ဆီမေပးလိုက္တာလဲ ... မာမီ ကြၽန္ေတာ့္ကို ဂ႐ုမစိုက္သလိုမ်ိဳး ကြၽန္ေတာ္လည္း မာမီ့ကို တကယ္ဂ႐ုမစိုက္ခ်င္ဘူး !!! ... "

" (ျဖန္း!!) "

ဆက္တိုက္ မရပ္မနားဘဲ ထြက္သြားတဲ့စကားသံအဆုံးမွာ သူ ဒုတိယအႀကိမ္အျဖစ္ မာမီ့ဆီက အ႐ိုက္ခံလိုက္ရသည္။ ပထမတစ္ခါထက္ အားပိုျပင္းသည္မို႔ ဘယ္ဘက္သြားက ပါးေစာင္နဲ႔ခိုက္ၿပီး ေသြးပါထြက္လာရသည္။ ဒီတစ္ခါေတာ့ ထယ္ေဟ်ာင္းေရာ ေဂ်ာင္ဂုပါ သူ႔ကို အျပစ္ရွိတဲ့မ်က္ႏွာေလးနဲ႔ ေစာင္းငဲ့ၾကည့္သလို ေဂ်ာင္ဂုကလည္း သူဝတ္ထားတဲ့တီရွပ္အက်ႌအစကို လာဆြဲကိုင္သည္။ ႏွစ္သိမ့္ေပးခ်င္ေပမယ့္ မဝံ့ရဲတဲ့ပုံစံမ်ိဳးေလးပင္။

" ... ကင္ ေဆာ့ ဂ်င္ ... နင့္အေဖေသြးအျပည့္ပါလာတာပဲ ... ငါက နင့္အတြက္ စဥ္းစားၿပီး လုပ္ေပးေနတဲ့ကိစၥေတြေနာ္ ..."

ေဒါသကို ထိန္းၿပီး အံႀကိတ္ကာေျပာလာတဲ့ မာမီ့စကားကိုေတာ့ သူ ထီမထင္စြာ စူးစိုက္ၾကည့္သည္။

မာမီ ဘာေတြမ်ားစဥ္းစားၿပီး လုပ္ေပးေနတာလဲသူ နားမလည္သလို သိလည္း မသိခ်င္ေတာ့ပါ။

" ... ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ စဥ္းစားတယ္ဆိုရင္ ဂြၽန္ေဂ်ာင္ဂုကို ေခၚသြားဖို႔ မစဥ္းစားနဲ႔ ... ကြၽန္ေတာ္လုံးဝခြင့္မျပဳဘူး "

တစ္ခြန္းတည္းသာ တုံ႔ျပန္ရင္း မာမီ့ေရွ႕ကေန ထြက္ကာ အိမ္ေပၚထက္ကို ဒုန္းစိုင္းတက္ခဲ့မိေတာ့သည္။

စိတ္ဆိုးမာန္ဆိုးနဲ႔ အေပၚထပ္တက္သြားတဲ့ ကိုကို႔ကို ၾကည့္ၿပီး ေဂ်ာင္ဂု စိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားမိသည္။ ကိုကိုေျပာတာေတြက တကယ္လည္း မွန္ေနသည္မို႔ ကိုကို႔ကို ဘယ္လို ႏွစ္သိမ့္ေပးရမလဲ သူမသိ။ တီတီဟာ ကိုကို႔ကိုဆို အၿမဲပစ္ပယ္ထားသလိုရွိသည္။ ကိုကိုရမယ့္ခ်စ္ျခင္းေမတၱာေတြကို သူနဲ႔အစ္ကိုထယ္ေဟ်ာင္းက ခြဲေဝယူေနသလိုပင္။ အၿမဲတမ္း အဲ့ဒီလိုျဖစ္ခဲ့တာေၾကာင့္ ကိုကိုဟာ ကိုကို႔အေဖဆိုသူနဲ႔ေတြ႕ရင္ အၿမဲၿပဳံးေပ်ာ္ေနခဲ့တာျဖစ္မည္။

" ... ေဂ်ာင္ဂုဂီ ... သားသား ..."

" ဟင္ တီတီ..."

" မင္းကိုကိုေျပာသြားတာေတြ မေတြးေနနဲ႔ ... တီတီ သားသားရဲ႕ဆႏၵအတိုင္း လိုက္ေလ်ာေပးမယ္ ... ထယ္ေဟ်ာင္းေရာပဲ ... ေဆာ့ဂ်င္စကားေတြကို နားထဲ မထည့္နဲ႔ ... သူ႔အက်င့္က အဲ့ဒီ့အတိုင္းပဲ ... သိတယ္မဟုတ္လား ...."

" သိပါတယ္ တီတီေလး .. အစ္ကိုေဆာ့ဂ်င္ကို စိတ္မဆိုးပါဘူး ..."

" အင္း ~~ ဒါျဖင့္ရင္ ေဂ်ာင္ဂုဂီ .. ကိုကိုနဲ႔ေနခဲ့မယ္ဆိုတာ ေသခ်ာၿပီလား ... ေသခ်ာရင္ ကိုကိုနဲ႔နီးတဲ့ေနရာကို ေျပာင္းဖို႔ စီစဥ္ေပးမယ္ .."

" ... ဟုတ္ ေသခ်ာပါတယ္ ... သားသား ကိုကိုနဲ႔ပဲ ေနခဲ့ပါ့မယ္ .. စိတ္ခ်ပါ အေဒၚႀကီးယြန္းရဲ႕စကားကိုလည္း ေသခ်ာနားေထာင္ပါ့မယ္ တီတီ့ဆီလည္း ေန႔တိုင္းဆက္သြယ္ပါ့မယ္ "

သူ႔စကားအဆုံး တီတီက စိတ္မေကာင္းျဖစ္သလို ေခါင္းညိတ္သည္။

" .. အင္း ~~ ၿပီးေတာ့ အေရးႀကီးတာက ... အားေဆးေတြ ပုံမွန္ေသာက္ေနာ္ ဂုဂီ ... မင္းကိုကိုက ေျပာရဆိုရခက္ေပမယ့္ မင္းကေတာ့ တီတီ့စကားနားေထာင္လို႔ ေတာ္ေသးတယ္ကြယ္ ... "

တီတီ့စကားအဆုံး သူ ရွိသမွ် သြားေတြေပၚေအာင္ အကုန္ရယ္ျပလိုက္မိသည္။ အဲ့ဒီ့ေနာက္ စိတ္ဆိုးၿပီး အိမ္ေပၚေျပးတက္သြားတဲ့ ကိုကို႔ေနာက္ကိုလိုက္ဖို႔ ခြင့္ေတာင္းလိုက္မိေတာ့သည္။

" သားသား တီတီ့စကား နားေထာင္ပါ့မယ္ ... အခုေတာ့ တီတီေရ ... ကိုကို႔ကို ေျပာျပလိုက္ဦးမယ္ေနာ္ သားသား ကိုကိုနဲ႔ပဲ ေနခဲ့မယ္ဆိုတာ "

သူ႔စကားအဆုံး တီတီကေခါင္းညိတ္ေလေတာ့ သူလည္း ခ်က္ခ်င္းပဲ ကိုကို႔အခန္းဆီ အေျပးတက္ေလေတာ့သည္။

အေပၚထပ္ေရာက္တာနဲ႔ အခန္းတံခါးမေခါက္မိဘဲ ေျပးဝင္မိေတာ့ အေပၚပိုင္းအက်ႌကို ဆြဲခြၽတ္ေနတဲ့ ကိုကို႔နဲ႔ ပက္ပင္းတိုးသည္။

"ကိုကို ... သားသား ... ကိုကိုနဲ႔ေနခဲ့~~~ "

သူ မလိုက္ေတာ့မယ့္အေၾကာင္း ဝမ္းသာအားရေျပာေနတဲ့ေလသံေတြေတာင္ တိမ္ဝင္သြားရေတာ့သည္။ ကိုကိုကေတာ့ မ်က္ေမွာင္ၾကဳတ္ကာ ဆြဲခြၽတ္ထားတဲ့အက်ႌကို ၾကမ္းခင္းထက္ ပုံခ်ရင္း သူ႔ဆီေလွ်ာက္လာသည္။ အသက္ ၂၀ ရွိၿပီျဖစ္တဲ့ ကိုကို႔ပခုံးက်ယ္က်ယ္ေတြကို အဝတ္ဗလာနဲ႔ ျမင္လိုက္ရေတာ့ သူ တံေတြးၿမိဳခ်လိုက္မိသည္။ မ်က္ဝန္းေတြကေတာ့ ျပဴးတူးတူးနဲ႔ ကိုကို႔ကို စိုက္ၾကည့္ဆဲပင္ ...။

သူ႔အနားေရာက္လာတဲ့ကိုကိုကေတာ့ သူ မပိတ္ထားမိခဲ့တဲ့အခန္းတံခါးကို ပိတ္ကာ သူ႔ကို ခက္ထန္စြာ စိုက္ၾကည့္သည္။ ဒီလိုအၾကည့္ခံလိုက္ရေတာ့ သူ႔ခမ်ာ က်ားတစ္ေကာင္ေရွ႕ေရာက္ေနတဲ့ ယုန္သူငယ္အတိုင္းျဖစ္သြားရေတာ့သည္။

" ... ဘာလဲ မင္းက ... "

" ဟို ~~ ဟို ကိုကို သားသားကို စိတ္မဆိုးရဘူးေနာ္ "

" ဘယ္တစ္ခုကိုေျပာတာလဲ "

ခါးေထာက္ကာ ေမးလာေတာ့ သူ မ်က္ေတာင္ေတြကို ပုတ္ခတ္ ပုတ္ခတ္ လုပ္ရင္း ကိုကို႔ဆီက အၾကည့္လႊဲမိသည္။ ကိုကို႔အၾကည့္ေတြကို သူ ခုခံႏိုင္ေလာက္တဲ့အ႐ြယ္မေရာက္ေသး၊ ကိုကိုက နည္းနည္းစိုက္ၾကည့္တာနဲ႔တင္ သူ႔ဒူးေခါင္းက ေခြက်ေတာ့မယ့္အတိုင္းပင္။

" ဟင္ ... ကိုကိုက ဘယ္ႏွစ္ခုေတာင္ စိတ္ဆိုးေနလို႔လဲ ..."

နားမလည္သည္မို႔ အၾကည့္လႊဲရင္း အသည္းအသန္ေမးခြန္းျပန္ထုတ္ရသည္။ တီတီ့ဆီက ႏွစ္ခ်က္တိတိအ႐ိုက္ခံထားရတဲ့ ကိုကို႔ပါးေလးကိုေတာင္ သူ ေဆးထည့္ေပးဖို႔ မေျပာရဲေသး။ ကိုကို႔ေလသံေတြ ေပ်ာ့ေပ်ာင္းလာေအာင္ သူ ေကြ႕ဝိုက္ေခ်ာ့ေမာ့ေနရေသးသည္။

" ... ဘယ္ႏွစ္ခုရွိလဲ မမွတ္ထားဘူးလား ..."

" ဟင္အင္း ... မမွတ္ထားမိဘူး ... ကိုကိုစိတ္ဆိုးေနတာကို အတိအက်သိရေအာင္ သားသားက နတ္ဘုရားမွ မဟုတ္တာေလ "

သူေျပာမိေတာ့ ကိုကို႔လက္ေခ်ာင္းရွည္ရွည္ေတြက သူ႔နဖူးကို 'တပ္' ကနဲ႔ လာေတာက္သည္။

" အ့ "

" ... အျပာေရာင္ဘူး‌ကို လက္ခံတဲ့ကိစၥေရာ ... အဲ့ဒီ့ဘူးကိုေပးတဲ့ေကာင္မေလးကို သိတာေရာ ... ‌ၿပီးေတာ့ ေလဆိပ္မွာ!! "

" ... "

" ဒီေလာက္ ဂုတ္ကေန ဆြဲေနလ်က္သားနဲ႔ ကင္ထယ္ေဟ်ာင္းကို ရေအာင္ ဖက္လိုက္ေသးတယ္ ... ဂြၽန္ေဂ်ာင္ဂု ... အျပစ္ေတြက သိပ္မ်ားေနတယ္မဟုတ္လား ..."

တစ္ခုခ်င္းစီေသခ်ာမွတ္ထားတဲ့ ကိုကို႔ေၾကာင့္ သူ႔ႏႈတ္ခမ္းေတြကို မဲ့လိုက္မိသည္။

" ... အစ္ကိုထယ္ေဟ်ာင္းက အစ္ကိုတစ္ေယာက္ပဲဟာကို ..."

တိုးတိုးေလး ေရ႐ြတ္ေတာ့ ကိုကိုက သူ႔မ်က္ႏွာအနားတိုးကပ္လာသည္။

" ဘာေျပာလိုက္လဲ ၾကားတယ္ေနာ္ ..."

" ... ၾကားရင္လဲ ၿပီးေပါ့ ... သားသားက တီတီ့ေနာက္မလိုက္ဘဲ ကိုကိုနဲ႔ပဲ ေနခဲ့မယ့္အေၾကာင္းလာေျပာတာကို ... ကိုကိုက သားသားကို လာရစ္ေနတယ္ ... သားသားထက္ ငါးႏွစ္ေတာင္ႀကီးတဲ့ကိုကို႔ကို ဘာလို႔ သားသားက လိုက္ေခ်ာ့ေနရတာလဲ ... တကယ္ဆို ကိုကိုက သားသားကို ဖူးဖူးမႈတ္ထားရမွာ မဟုတ္ဘူးလား ... "

ကိုကို႔ေလသံေတြ ေပ်ာ့ေပ်ာင္းစျပဳလာတာမို႔ သူ ခပ္ေနာက္ေနာက္ေလးေျပာလိုက္မိသည္။ သို႔ေပမယ့္လည္း ကိုကိုကေတာ့ တျခားတစ္ခုနဲ႔ လမ္းေၾကာင္းလြဲသြားျပန္သည္။

" ... အာ ~~ မွတ္မိၿပီ ... ကားေပၚမွာတုန္းက ညီအစ္ကိုဆက္ဆံေရးမဟုတ္တာကို မမွတ္မိဘူးေျပာခဲ့တယ္မဟုတ္လား ... အေဖလည္းမတူ အေမလည္းမတူတဲ့ ကိုကို႔ရဲ႕ညီေလးဆို ...."

ေဆာ့ဂ်င္ သူ႔စကားေၾကာင့္ အူေၾကာင္ေၾကာင္လုပ္ကာ အၾကည့္ခ်င္းမဆုံရဲေသးသည့္ေဂ်ာင္ဂုအနားကို တစ္လွမ္းတိုးကပ္မိသည္။ သူတစ္လွမ္းတိုးသြားတာမို႔ အဝတ္ဗလာျဖစ္ေနတဲ့သူ႔ခႏၶာကိုယ္နဲ႔ ေဂ်ာင္ဂုနဖူးဟာ တိုက္မိမတတ္ပင္။

" ... "

" .... အခု .. အေဖလည္းမတူ အေမလည္းမတူတဲ့ ညီေလးရဲ႕အဓိပၸါယ္ကို ေသခ်ာသိေအာင္ လုပ္ေပးမယ္ေလ "

သူနဲ႔အၾကည့္ခ်င္းမဆုံေအာင္ေရွာင္ေနတဲ့ ေဂ်ာင္ဂုရဲ႕မ်က္ႏွာအနားထိ သူ ငုံ႔ခ်ရင္း ေဂ်ာင္ဂုအေနာက္မွာရွိတဲ့တံခါးကို သူ ေလာ့ခ်လိုက္သည္။ သူ႔အျပဳအမူေၾကာင့္ ေဂ်ာင္ဂုက တအံ့တဩေနာက္လွည့္ၾကည့္ဖို႔လုပ္ေနတုန္းမွာပဲ သူ ေဂ်ာင္ဂုရဲ႕ခါးကို ဆြဲကပ္ယူကာ တင္ပါးကေန ပင့္တင္ရင္း ေဂ်ာင္ဂုေျခေထာက္ေတြကို သူ႔ခါးေပၚရွိေစလိုက္သည္။

" ကိုကို!!! "

သူ ေပြ႕ခ်ီလိုက္တာေၾကာင့္ ေဂ်ာင္ဂုက အတိုင္းထက္အလြန္ အံ့ဩကာ သူ႔ဘက္ကို ျပန္လွည့္လာသည္။

" ... ကိုကို ... ဘာလုပ္ ...အြတ္ "

စကားဆက္မ်ားေတာ့မယ့္ အျဖဴလုံးေလးရဲ႕ ႏႈတ္ခမ္းအစုံကို သူ ငုံေထြးသိမ္းပိုက္မိေတာ့ သူ႔ပခုံးေပၚေရာက္ေနတဲ့ေဂ်ာင္ဂုလက္က သူ႔ပခုံးသားေတြကို ဖိညႇစ္လာသည္။ မျငင္းဆန္သလို အသက္ရႉဖို႔လည္း သတိရေနပုံမေပၚတဲ့ ေဂ်ာင္ဂုေၾကာင့္ ႏႈတ္ခမ္းေတြကို တခဏတာအလြတ္ေပးရင္း ေဂ်ာင္ဂုကို ခ်ီထားလ်က္အတိုင္း စာၾကည့္စားပြဲေပၚက ပစၥည္းေတြကို တြန္းဖယ္ခ်လိုက္သည္။ အဲ့ဒီ့ေနာက္ ထိုစားပြဲေပၚေဂ်ာင္ဂုကို တင္ရင္း မၿပီးျပတ္တဲ့အနမ္းမိုးေတြကို ဆက္လက္သြန္းၿဖိဳးမိေတာ့ ေကာင္ငယ္ေလးက အားမလို အားမရ သူ႔ပါးႏွစ္ဖက္ကို အုပ္ကိုင္ကာ နီးကပ္လာေအာင္ ဆြဲယူသည္။

သူ႔အနမ္းေတြကို မႊန္ထူေနေအာင္ သေဘာက်တဲ့ေဂ်ာင္ဂုေၾကာင့္ စေနာက္ဖို႔အတြက္ နမ္းေနရာကေန ရပ္မိေတာ့ ေဂ်ာင္ဂုက သတိမထားမိဘဲ ‌အေနာက္ဆုတ္မိတဲ့ သူ႔ႏႈတ္ခမ္းကိုသာ စိုက္ၾကည့္ကာ အေရွ႕တိုးလာသည္။ ေဂ်ာင္ဂုကိုၾကည့္ရတာ အစာဟပ္ေနတဲ့ ငါးကေလးလိုပင္။ လုံးဝကို သူေခါင္းေရွာင္မိမွ ေဂ်ာင္ဂုက သူစေနမွန္း သတိထားမိေလေတာ့ မ်က္ေမွာင္ၾကဳတ္ကာ သူ႔ခါးကိုခြထားတဲ့ေျခေထာက္ေတြကို တင္းက်ပ္ရင္း သူ႔ကိုယ္ကို ဆြဲယူသည္။ ဒါေတာင္ သူက ခႏၶာကိုယ္သာ ပါလာၿပီး မ်က္ႏွာကေတာ့ ေရွာင္ဖယ္ေနတုန္းပဲမို႔ ေဂ်ာင္ဂုက စိတ္မရွည္ေတာ့။

ခ်က္ခ်င္းပင္ စာၾကည့္စားပြဲေပၚထိုင္ေနရာ‌ကေန အားစိုက္ယူၿပီး သူ႔မ်က္ႏွာကို ထိန္းကိုင္ကာ သူ႔ကိုယ္ေပၚ တြယ္တက္လာသည္။ သူ အဝတ္ဗလာျဖစ္ေနတာေတာင္ ဂ႐ုမျပဳႏိုင္ေတာ့ဘဲ သူ႔မ်က္ႏွာကို ေမာ့ေစကာ သူ႔ႏႈတ္ခမ္းေတြကို ဦးေဆာင္ၿပီး စတင္နမ္းသည္။ ပါးလ်လ်ႏႈတ္ခမ္းေလးဟာ သူ႔ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းထူထူကို ရန္ရွာလာသည္ဆိုရင္ပဲ ေဂ်ာင္ဂုတင္သားေတြကို ထိန္းကိုင္ထားရတဲ့လက္က အလိုလိုဖ်စ္ညႇစ္မိသည္။ သူဖ်စ္ညႇစ္မိတာမို႔ တုန္ယင္သြားတဲ့ဂြၽန္ေဂ်ာင္ဂုဟာ သူ႔ႏႈတ္ခမ္းကေန အျမန္ဆုတ္ခြာရင္း တပ္ထားတဲ့မ်က္မွန္ကို အေလာတႀကီးခြၽတ္ၿပီး ၾကမ္းခင္းထက္ ပစ္ခ်လိုက္သည္။

" ( !! ) "

မ်က္မွန္မခံေတာ့မွ သူ႔နဲ႔ပိုနီးစပ္သြားေလေတာ့ သူ႔အေပၚႏႈတ္ခမ္းေတြကို တတိတိနဲ႔ စုပ္ယူေထြးကိုက္သည္။ တြဲလာတဲ့ႏွစ္ႏွစ္အတြင္း သူ႔ေကာင္းမႈနဲ႔ ေဂ်ာင္ဂုက ဘယ္လိုနမ္းရမလဲဆိုတာ ေကာင္းေကာင္းသိသြားေပမယ့္ အနမ္းကို တစ္ဆင့္ထပ္တိုးတဲ့ အျပဳအမူကိုေတာ့မသိေသး။ ထို႔ေၾကာင့္ သူ ေဂ်ာင္ဂုကို ခ်ီလ်က္သားအတိုင္း ကုတင္ေပၚထိုင္ကာ ေဂ်ာင္ဂုေခါင္းလုံးလုံးကို ထိန္းကိုင္ရင္း အနမ္းလြန္လို႔ ထူပူေနၿပီျဖစ္တဲ့ ေဂ်ာင္ကုႏႈတ္ခမ္းခြၽန္ခြၽန္ေလးေတြကို လွ်ာနဲ႔ သပ္တင္လိုက္မိသည္။ အရင္လိုမဟုတ္ဘဲ သူ လွ်ာသုံးလိုက္မိမွ ျပဴးက်ယ္ကာ ၿငိမ္သက္ၿပီး မ်က္ဝန္းအဝိုင္းေလးနဲ႔ သူ႔ကို စိုက္ၾကည့္လာေလေတာ့ သူ ရယ္လိုက္မိသည္။

သင္ေပးရင္ အကုန္တတ္တဲ့ အျဖဴလုံးေလးက အခုမွ ဘာမွမသိသလို အူေၾကာင္က်ားအကြက္ေတြလာနင္းေလေတာ့ ထပ္ၿပီး စေနာက္ခ်င္တာမို႔ ေဂ်ာင္ဂု နား႐ြက္နဲ႔လည္တိုင္ၾကားက ေနရာငယ္ေလးကို အသံျမည္ေအာင္ သူစုပ္ယူလိုက္မိသည္။

" ( !! ) "

အဲ့ဒီ့အခါမွ တုန္တက္သြားတဲ့အေကာင္ေပါက္စနဟာ ပိုၿပီးျပဴးက်ယ္လာတဲ့မ်က္ဝန္းေတြနဲ႔ ၾကည့္သည္။

" ... ဒါက ... ဒါက ဘာႀကီးလဲ ကိုကို !!"

တကယ္ကို အေတြးေပါင္းစုံေယာက္ယတ္ခတ္ေနပုံရတဲ့ေဂ်ာင္ဂုေၾကာင့္ သူရယ္ရင္း ေခါင္းခါလိုက္မိသည္။

" ... ေျပာျပလိုက္ခ်င္ေပမယ့္ ... မင္း အသက္မျပည့္ခင္ အကုန္တတ္သြားလို႔ ကိုကို႔ကို ခ်န္သြားရင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ ..."

" အဲ့ဒါဆို အသက္ျပည့္မွ လာလုပ္ေလ အခု ဘာလို႔ ဒီလိုစေပးလိုက္တာလဲ သားသား ေနမတတ္ေတာ့ဘူးလို႔!!! "

သူ႔ကိုခြထားရာကေန အားရပါးရ ခုန္ဆြခုန္ဆြလုပ္ကာ ေသာင္းက်န္းလာေလေတာ့ သူရယ္လိုက္မိသည္။

ကေလးကို မေကာင္းတာေတြ သင္ေပးေနမိၿပီနဲ႔ တူပါရဲ႕ ... ဒါေပမဲ့လည္း မတတ္ႏိုင္၊ ေနရာမေ႐ြးအခ်ိန္မေ႐ြး နမ္းဖို႔ အရင္ေတာင္းဆိုသူက အဲ့ဒီ့ေပါက္စနေလးပဲေလ။

" ... သေဘာက်လား ... ကေလးေလးက ... "

ေဂ်ာင္ဂုဆံစေတြကို ပြတ္သပ္ရင္းေမးမိေတာ့ ေကာင္ငယ္ေလးက ေခါင္းညိတ္သည္။

" ဒါဆို မွာထားမယ္ ေသခ်ာနားေထာင္ေနာ္ ~~ ကိုကိုကလြဲၿပီး တျခားသူေတြနဲ႔ ဒါမ်ိဴးမလုပ္ရဘူး ထယ္ေဟ်ာင္းနဲ႔ေတာင္မရဘူးေနာ္ "

သူ႔စကားအဆုံးမွာေတာ့ ေပါက္စနက ရယ္ေသြးသမ္းရင္း သူ႔ႏႈတ္ခမ္းေတြကို လက္နဲ႔ ထိလာသည္။

" ဒီေလာက္ကေတာ့ သားသားသိတယ္ေလ ... ဘာမွမသိဘဲ ညာစားလို႔ရမယ့္ ကေလးေလး ထင္ေနတာလား .."

" အင္း ~~ ထင္တာေပါ့ မင္းအသက္၁၃ႏွစ္ကတည္းက ကိုကို ညာစားခဲ့တာ မင္းမွမသိတာ ..."

" ဟား ဟား ....ကိုကိုရာ ~~ ကိုကိုညာစားခဲ့တယ္ဆိုရင္လည္း ကိုကို႔အနမ္းေတြနဲ႔တင္ လုံေလာက္ေနပါၿပီ "

‌မထင္ရင္ မထင္သလို ခြၽဲတတ္တဲ့ေပါက္စနေလးကေတာ့ စကားဆုံးတာနဲ႔ သူ႔ႏႈတ္ခမ္းထူထူကို သူလုပ္သလိုမ်ိဳး လွ်ာနဲ႔သပ္တင္သည္။ သူလုပ္တိုင္း ျပန္လိုက္လုပ္တတ္တဲ့ ေဂ်ာင္ဂုဂီေလးရဲ႕ အျပဳအမူတိုင္းကို အသည္းယားလာတာေၾကာင့္ အိပ္ယာထက္ကို ဆြဲခ်ကာ သူငုံ႔မိုးမိသည္။ ေခါင္းအုံးေပၚက်သြားတဲ့ေဂ်ာင္ဂုဂီေလးရဲ႕ဆံႏြယ္ကေတာ့နဖူးေပၚဝဲျဖာက်ဆင္းသည္။

" ကေလးေလး ~~ ေနာက္တစ္ဆင့္တက္ၾကမလား ..

ဝတ္ထားတဲ့ေက်ာင္းဝတ္စုံရဲ႕ရွပ္အက်ႌေအာက္ကို သူ႔လက္ေအးေအးက တိုးဝင္ကာ ေမးခြန္းထုတ္မိေတာ့ ေဂ်ာင္ဂုဂီရဲ႕လက္ေတြက သူ႔လည္တိုင္ကို မထိတထိလာပြတ္သြယ္သည္။ ေအးစက္ေနတဲ့ေျခဖ်ားလက္ဖ်ားေတြက ေဂ်ာင္ဂုဘယ္ေလာက္ စိတ္လႈပ္ရွားေနေၾကာင္းေဖာ္ျပေနသည္မို႔ ဆံႏြယ္ေတြနဲ႔ ကပိုက႐ိုျဖစ္ေနတဲ့ေဂ်ာင္ဂုနဖူးကို သူအရင္ငုံ႔နမ္းမိသည္။

" ... စိတ္ခ် ~~~ မင္းအသက္မျပည့္မခ်င္း မင္း သေဘာတူရင္ေတာင္ ကိုကို အဲ့ဒါကို မလုပ္ဘူး ေဂ်ာင္ဂုဂီ ~~ ဒါေပမဲ့ အခုေတာ့ ေနာက္တစ္ဆင့္တက္ရေအာင္ "

သူ႔စကားဆုံးတာနဲ႔ ေဂ်ာင္ဂုက ေခါင္းညိတ္သလို သူ႔လက္ေတြကလည္း ေဂ်ာင္ဂုရွပ္အက်ႌေအာက္ကို တိုးဝင္ကာ ေျပးလႊားေဆာ့ကစားရင္း လည္တိုင္ထက္ကို အနမ္းဖြဖြေလးေႁခြမိသည္။ နီရဲရဲအမွတ္အသားေတြ ထင္းလာတဲ့အထိ နမ္းရႈိက္မိခ်င္ေပမယ့္ ဒါေတြကို လက္ခံဖို႔ ငယ္ေသးတယ္ထင္သည္။ အဆင့္တက္မယ္ေျပာလိုက္‌မိေပမယ့္ တကယ္တမ္းေတာ့ ေဂ်ာင္ဂုရဲ႕ခႏၶာကိုယ္အႏွံ႔ကို သူ႔ႏႈတ္ခမ္းေလးနဲ႔ ခပ္ဖြဖြနမ္းရႈိက္တာကလြဲလို႔ သူ ဘာမွ မလုပ္ခဲ့ပါ။ သူလုပ္သမွ် ၿငိမ္ခံေနတဲ့ေကာင္ေလးကေတာ့ အခုမွ အရာရာကို စူးစမ္းေနသလိုမ်ိဳးပင္။ အခုခ်ိန္ထိ ေဂ်ာင္ဂုဆီက သူ႔ကိုခ်စ္တယ္ ဆိုတဲ့အေငြ႕အသက္မ်ိဳး မခံစားမိေသးေပမယ့္ အားလုံးထက္ပိုၿပီးေတာ့ ေဂ်ာင္ဂုက သူ႔အေပၚမွာ သံေယာဇဥ္ႀကီးလြန္းတယ္ဆိုတာေတာ့ သူခံစားမိသည္။

မသိနားမလည္ေသးတဲ့ေကာင္ငယ္ေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕သံေယာဇဥ္ေတြအားလုံးကို အခ်စ္လို႔ေခါင္းစဥ္တပ္ၿပီး သိမ္းက်ဳံးယူပစ္ခဲ့တာမို႔လို႔ သိတတ္နားလည္လာတဲ့အ႐ြယ္ေရာက္ရင္ သူ႔ရင္ကို စုံကန္ၿပီး ထြက္သြားေလမလား သူ စိုးရိမ္မိသည္။

" ... ကိုကိုနဲ႔ ေနခဲ့ဖို႔ ဘာလို႔ေ႐ြးခ်ယ္လိုက္ရတာလဲ ..."

အနမ္းမိုးေတြ ႐ြာသြန္းၿဖိဳးၿပီးတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ သူ႔လက္ေမာင္းကို ေခါင္းအုံးကာ ၿငိမ္သက္ေတြးေတာေနပုံရတဲ့ ေဂ်ာင္ဂုကို သူေမးခြန္းထုတ္မိသည္။

" ... သားသား ... တီတီနဲ႔လိုက္သြားရင္ ကိုကို႔ဆီက အနမ္းေတြမရေတာ့ဘူးေလ ... အဲ့ဒါေၾကာင့္ေနဖို႔ ေ႐ြးခ်ယ္ခဲ့တာ ..."

ေက်ာင္းဝတ္စုံအစကို ေဆာ့ကစားေနရင္း ခ်ိဳျမေနတဲ့ အေျဖကို ျပန္ေျဖလာေတာ့ မမွီမကမ္းနဲ႔‌ ေဂ်ာင္ဂုေခါင္းလုံးလုံးေလးကို သူနမ္းရႈိက္လိုက္မိသည္။

" ... ကေလးေလး ~~ တကယ္ကို တစ္ေယာက္တည္းက်န္ေနခဲ့မွာေနာ္ ~~ ကိုကိုက အေဆာင္မွာပဲ အရင္ေနရမွာဆိုေတာ့ ... ကိုကို ပြဲဦးထြက္ဖို႔ ဖ်က္သိမ္းၿပီး ကေလးေလးနဲ႔လာေနမယ္ေလ ... ကိုကို႔ရဲ႕အရာရာအားလုံးထဲက ပထမက မင္းေလး ဆိုတာ ေသခ်ာသိတယ္မလား "

သူ႔စကားေၾကာင့္ အိပ္ေနရာကေန ေဂ်ာင္ဂုက ခ်က္ခ်င္းထထိုင္ကာ အိပ္ယာေပၚ လက္တစ္ဖက္ေထာက္ရင္း သူ႔ကို ငုံ႔ၾကည့္လာသည္။

" အဲ့ဒီလို မရပါဘူးေနာ္ .. သားသားက ကိုကို႔ရဲ႕အရာရာပထမဆိုတာသိေပမယ့္ သားသားက ကိုကို႔ရဲ႕အဲ့ဒီ့အရာရာကို ဖ်က္ဆီးမယ့္ ပထမဆုံးေတာ့ မျဖစ္ခ်င္ဘူး ... ကိုကို႔အိပ္မက္က အႏုပညာရွင္တစ္ေယာက္ျဖစ္ဖို႔ပဲကို ဘာလို႔ သားသားေၾကာင့္ ဖ်က္ဆီးရမွာလဲ ... ကိုကိုအဲ့လိုတကယ္လုပ္မယ္ဆိုရင္ သားသား တီတီတို႔နဲ႔လိုက္သြားမွာ ... "

ဒီတစ္ခါေတာ့ အတည္ေျပာလာသည္မို႔ ေဆာ့ဂ်င္ ခပ္ေနာက္ေနာက္ရယ္ရင္း ေဂ်ာင္ဂုကို ျပန္ဆြဲခ်လိုက္မိသည္။ ၾကယ္သီးေတြမတပ္ထားတဲ့ေက်ာင္းဝတ္စုံ ကပိုက႐ိုနဲ႔ေဂ်ာင္ဂုဟာ သူ႔ရင္ဘတ္ေပၚၿပိဳဆင္းလာေတာ့ သူေပြ႕ဖက္လိုက္မိသည္။

" ... အႏုပညာရွင္ျဖစ္ခ်င္တယ္ဆိုတာ အေဖ့ကို အားက်႐ုံေလးပါ ... တကယ္ျဖစ္ခ်င္တာက ဂြၽန္ ေဂ်ာင္ ဂု ဆိုတဲ့ ကေလးေလးကို ေကြၽးေမြးျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ဖို႔ ပိုက္ဆံေတြအမ်ားႀကီးရွာခ်င္တာ ... "

သူ႔စကားအဆုံးမွာေတာ့ "ကိုကိုက အပိုလုပ္ျပန္ၿပီ" ဆိုတဲ့အၾကည့္နဲ႔ သူ႔ကိုေမာ့ၾကည့္သည္။ အဲ့ဒီ့ေနာက္ ပြဲဦးထြက္တာ မဖ်က္သိမ္းဖို႔ အတန္တန္မွာေနခဲ့ပါေတာ့သည္။

💠💠💠

Sep 15,2022ဇာတ္လမ္းက ႐ိုး႐ိုးရွင္းရွင္းနဲ႔ နည္းနည္းေတာ့ေအးမယ္လို႔ထင္တယ္ ... ခုထိေတာ့ ဘာမွမစရေသးဘူး .. ကင္ေဆာ့ဂ်င္အတြက္ ဂြၽန္ေဂ်ာင္ဂုရဲ႕အေရးပါပုံကို သိေစခ်င္လို႔ မေက်ာ္ခြဘဲ ေရးထားေပးတယ္ ❤️ ေနာက္မွ ေအးေဆး ဇာတ္လမ္းစမယ္ေနာ္