အပိုင္း၂

"အဖေ အမေ သားတောင်းပန်ပါတယ်''

ဖြူလွလွ အုတ်ဂူနှစ်ခုရှေ့မှာ ပန်းစည်းနှစ်စည်းချထားပေးပြီး ဂျောင်ဂုသည် မိဘနှစ်ပါးကိုအရိုအသေပေးပြီး တောင်းပန်စကားဆိုလာသည်။

"သား ဆောယောင်းကို မချစ်ခဲ့သင့်ဘူး သူမက သားငယ်ရွယ်မှုနဲ့တကယ်ကိုမထိုက်တန်ဘူး ''

ဆိုရင်း ဂျောင်ဂုရဲ့ မျက်နှာပေါ်ကို ပူနွေးနွေး မျက်ရည်စတွေ ကျဆင်းလာခဲ့သည်။

အတန်ကြာတဲ့အထိနေပြီးတဲ့နောက် ထိုနေရာကိုစွန့်ခွာသွားခဲ့သည်။

ဂျောင်ဂု အုတ်ဂူကနေပြန်ပြီး အိမ်ကိုရောက်တော့ ယွန်ဂီအခန်းဆီကုဦးတည်သွားခဲ့တယ်။

အခန်းတံခါးကို သော့ဖွင့်လိုက်ပြီး ဝင်သွားတဲ့အခါမှာတော့ ကုတင်မှာ ယွန်ဂီကရှိမနေ။

ထို့နောက်မျက်စိဝေ့ရှာကြည့်တော့ နောက်စေ့ကိုပြင်းပြင်းရိုက်ခံလိုက်ရသည်။

ယွန်ဂီသည် ဂျောင်ဂုခေါင်းကို ပန်းအိုးနဲ့ ရိုက်ခွဲပြီးတာနဲ့ တံခါးကနေ ဖြတ်ပြီး အောက်ထပ်ကိုဆင်းရန်ပြင်လိုက်တော့ ဂျောင်ဂုက ခေါင်းမှာ သွေးတွေနဲ့ ယွန်ဂီရဲ့ခါးကို အတင်းဆွဲထားလိုက်သည်။

ဂျောင်ဂုသည် ခေါင်းနာနေပေမယ့် လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ယွန်ဂီကိုခါးကနေ သယ်လိုက်ပြီး

အခန်းထဲကိုပြန်ဝင်သွားလေသည်။

ယွန်ဂီတစ်ယောက် ဂျောင်ဂုဆွဲရာကို ပါသွားလေသည်။

ကုတင်ပေါ်ကို ယွန်ဂီအားပစ်ချလိုက်သည်။

သို့သော် ယွန်ဂီကပြန်ထလာသည်။

"လွှတ်စမ်း သူတောင်းစားကောင်.... ငါ့အသားကိုမထိနဲ့...''

သူအော်ပြောလိုက်ပေမယ့် ဂျောင်ဂုက လုံးဝကိုမမူပဲ ယွန်ဂီကို ကုတင်ပေါ်မှာ လဲချလိုက်သည်။

ထို့နောက် ယွန်ဂီရဲ့လက်နှစ်စ်ဖက်လုံးကိုသူ့လက်နဲ့ချုပ်ထားပြီးမှ

"နောက်တစ်ခါ ထွက်ပြေးဖို့ ကြံရင် ငါမင်းကိုနမ်းပစ်မှာ...မယုံမရှိနဲ့..''

ထိုအခါ ယွန်ဂီသည် သူ့ခြေထောက်နဲ့ဂျောင်ဂုကို ကန်ရန်ပြင်လိုက်သော်လည်း ဂျောင်ဂုက သူ့ခြေထောက်နှစ်ဖက်နဲ့ပြန်ညှပ်ထားလိုက်ပြန်သည်။

အခုအခါမှာ ယွန်ဂီသည် ဂျောင်ဂုဆီမှာလုံးဝကိုအချုပ်ခံထားရတာဖြစ်သည်။

"ဟေ့ကောင် ငါ့ကိုလွှတ်စမ်း သူတောင်းစားကောင် ကျွဲကောင် လူ့ဘလူးကောင် ခွေးကလေး....အရူး..အွတ်..အွန်းးးးး''

စကားပင်မဆုံးသေးပေ ဂျောင်ဂုသည်ယွန်ဂီရဲ့ ပါးစပ်ကို နှုတ်ခမ်းနဲ့ အုပ်နမ်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် ဂျောင်ဂုရဲ့ အနမ်းသည် ယွန်ဂီရဲ့နှုတ်ခမ်းထဲကိုဝင်ရန် ကျူးကျော်လာသော်လည်း ယွန်ဂီက လမ်းစမဖွင့်ပေး။

ဂျောင်ဂုကလည်း ခေသူမဟုတ်ပေ ယွန်ဂီရဲ့နှုတ်ခမ်းကိုကိုက်ချလိုက်ပြီး ခံတွင်းထဲကိုအတင်းဝင်လာလေသည်။

ခနမျှ အနမ်းဖလှယ်ပြီးတာနဲ့ ဂျောင်ဂုက ပြန်လွှတ်ပေးလိုက်သည်။

ထိုအချိန် ယွန်ဂီကမူ ငြိမ်ကျနေလေပြီ။

"နောက်တစ်ခါဆို လိမ္မာနော် မဟုတ်ရင် ကိုယ်အပြစ်ပေးရလိမ့်မယ်....''

ဆိုရင်း ဂျောင်ဂုသည် ယွန်ဂီရဲ့ ပြဲနေတဲ့နှုတ်ခမ်းကြားကသွေးစက်လေးတွေကို လက်နဲ့ သုတ်ပေးလိုက်ကာ ခေါင်းကိုပုတ်သပ်ပေးပြီး အခန်းထဲကနေ ထွက်သွားလိုက်သည်။

ယွန်ဂီမှာမူ ကုတင်ပေါ်မှာ လဲနေလေရာကနေ ထမလာသေးပေ။

~~~~~~

"ဒါဘာကိုပြောချင်တာလဲ ဘဲ့မူယောင်း ''

"စိတ်အေးအေးထားပါ ကင်နမ်ဂျွန်ရယ် ခင်များသားကို ကျွန်တော်နေရာအနှံ့လိုက်ရှာခိုင်းထားပါတယ်..''

ကင်နမ်ဂျွန်သည် သားဖြစ်သူကြောင့်အမေရိက ကနေ ဆိုးလ်ကိုအမြန်လေယာဥ်နဲ့ရောက်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက် ခမည်းခမက်ဖြစ်သူနဲ့ တစ်အိမ်ထဲမှာ စကားပြောနေလေသည်။

သားဖြစ်သူ မင်ယွန်ဂီက သူ၏မွေးစားသားဖြစ်သည်။ သူ့သားမဂ်လာဆောင်ကိုမလာနိုင်လို့ အမေရိကကိုချွေးမဖြစ်သူနဲ့အတူ ဟန်နီးမွန်းလာဖို့ သူ့သားကို ပြောထားပြီးသားဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုက ချွေးမရဲ့အဆက်ဟောင်းကြောင့် သူ့သားပျောက်သွားတယ်တဲ့လား။

သူတို့ခမည်းခမက် စကားပြောနတုန်း ချွေးမဖြစ်သူ ဘဲ့ဆောယောင်းကရောက်လာပြီး

"ဦးလေး စိတ်မပူပါနဲ့ သမီး ကိုကို့ကိုသေသေချာချာ ရှာပါ့မယ် သမီးရဲတွေကိုလည်းအကြောင်းကြားပြီးပါပြီ''

"တော်ပြီ ငါ့ဘာသာငါပဲ ကြည့်ရှင်းလိုက်မယ် မင်းတို့ဘာမှလုပ်စရာမလိုဘူး မင်းတို့လုပ်ရမှာက အိမ်ထဲမှာငြိမ်ငြိမ်လေးနေပြီး ဘာပြသာနာမှ မရှာဖို့ပဲ ငါပြောတာသဘောပေါက်တယ်မလား...''

"ဒါပေမယ့် ကိုကို..''

"ဟုတ်ဟုတ် သဘောပေါက်ပါတယ် ''

ဆောယောင်းက ငြင်းဖို့ကြံနေပေမယ့် ဘဲ့မူယောင်းက လက်ခံလိုက်သည်။

ကင်နမ်ဂျွန်းဆိုတာက တကယ့်ကိုပါဝါကြီးတဲ့ လူတစ်ယောက်မလား။ သူ့သားကို သူရှာနိုင်ပါတယ်။

ကင်နမ်ဂျွန်သည် ဘဲ့အိမ်တော်ကနေ ထွက်လာပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ တစ်စုံတစ်ယောက်ကိုဖုန်းခေါ်လိုက်တယ်။

"Jin အလုပ်စလိုက်တော့...''

ဟုဆိုပြီး နမ်ဂျွန်တစ်ယောက်အမည်မသိ အပြုံးတစ်ခုကို ပန်ဆင်လိုက်သည်။

______________________________________

zawgyi

"ေအဖ ေအမ သားေတာင္းပႏၸါတယ္''

်ဖဴၾလၾလ အုတၢဴႏြစၡဳေ႐ြ႕မြာ ပႏ္းစၫ္းႏြစၥၫ္းခ္ထားေပးၿပီး ေဂ္ာငၢဳသၫ္ မိဘႏြစၸါးကိုအရိုေအေသပးၿပီး ေတာင္းပႏၥကားဆိုလာသၫ္။

"သား ေဆာေယာင္းကို မခ္စၡဲ့သင့္ဘူး သူမက သားငယ္႐ၾယၼႈနဲ႕တကယၠိုမထိုကၱႏၻဴး ''

ဆိုရင္း ေဂ္ာငၢဳရဲ႕ မ္က္ႏြာေပၚကို ပူႏျေးႏျေး မ္က္ရၫၥေၾတ က္ဆင္းလာခဲ့သၫ္။

အတႏ္ၾကာတဲ့အထိေနၿပီးတဲ့ေနာက္ ထိုေနရာကိုျစႏ့္ျခာၾသားခဲ့သၫ္။

ေဂ္ာငၢဳ အုတၢဴေကန်ပႏ္ၿပီး အိမၠိုေရာက္ေတာ့ ၾယႏၢီအခႏ္းဆီကုဦးတၫ္ၾသားခဲ့တယ္။

အခႏ္းတံခါးကို ေသာ့ျဖင့္လိုက္ၿပီး ဝင္ၾသားတဲ့အခါမြာေတာ့ ကုတငၼြာ ၾယႏၢီက႐ြိေမန။

ထို႔ေနာကၼ္ကၥိေဝ့႐ြာၾကၫ့္ေတာ့ ေနာက္ေစ့ကို်ပင္း်ပင္းရိုကၡံလိုက္ရသၫ္။

ၾယႏၢီသၫ္ ေဂ္ာငၢဳေခါင္းကို ပႏ္းအိုးနဲ႕ ရိုၾကၡဲၿပီးတာနဲ႕ တံခါးေကန ်ဖတ္ၿပီး ေအာကၳပၠိုဆင္းရႏ္်ပငႅိုက္ေတာ့ ေဂ္ာငၢဳက ေခါင္းမြာ ေၾသးေၾတနဲ႕ ၾယႏၢီရဲ႕ခါးကို အတင္းႀဆဲထားလိုက္သၫ္။

ေဂ္ာငၢဳသၫ္ ေခါင္းနာေေနပမယ့္ လက္ႏြစၹကၷဲ႕ ၾယႏၢီကိုခါးေကန သယႅိုက္ၿပီး

အခႏ္းထဲကို်ပႏ္ဝင္ၾသားေလသၫ္။

ၾယႏၢီတစ္ေယာက္ ေဂ္ာငၢဳႀဆဲရာကို ပါၾသားေလသၫ္။

ကုတင္ေပၚကို ၾယႏၢီအားပစၡ္လိဳက္သၫ္။

သို႔ေသာ္ ၾယႏၢီက်ပႏၳလာသၫ္။

"လႊတၥမ္း သူေတာင္းစားေကာင္.... ငါ့အသားကိုမထိနဲ႕...''

သူေအာ္ေ်ပာလိုက္ေပမယ့္ ေဂ္ာငၢဳက လုံးဝကိုမမူပဲ ၾယႏၢီကို ကုတင္ေပၚမြာ လဲခ္လိဳက္သၫ္။

ထို႔ေနာက္ ၾယႏၢီရဲ႕လက္ႏြစၥၹကႅဳံးကိုသူ႕လကၷဲ႕ခ္ဳပၳားၿပီးမြ

"ေနာကၱစၡါ ၾထက္ေ်ပးဖို႔ ႀကံရင္ ငါမင္းကိုနမ္းပစၼြာ...မယုံမ႐ြိနဲ႕..''

ထိုအခါ ၾယႏၢီသၫ္ သူ႕ေ်ေခထာကၷဲ႕ေဂ္ာငၢဳကို ကႏ္ရႏ္်ပငႅိုက္ေသာႅၫ္း ေဂ္ာငၢဳက သူ႕ေ်ေခထာက္ႏြစၹကၷဲ႕်ပႏ္ၫြပၳားလိုက္်ပႏ္သၫ္။

အခုအခါမြာ ၾယႏၢီသၫ္ ေဂ္ာငၢဳဆီမြာလုံးဝကိုအခ္ဳပၡံထားရတာ်ဖစ္သၫ္။

"ေဟ့ေကာင္ ငါ့ကိုလႊတၥမ္း သူေတာင္းစားေကာင္ ၾကၽဲေကာင္ လူ႕ဘလူးေကာင္ ေျခးေကလး....အ႐ူး..ျအတ္..ျအႏ္းးးးး''

စကားပငၼဆုံးေသးေပ ေဂ္ာငၢဳသၫ္ၾယႏၢီရဲ႕ ပါးစပၠို ႏႈတၡမ္းနဲ႕ အုပၷမ္းလိုက္သၫ္။

ထို႔ေနာက္ ေဂ္ာငၢဳရဲ႕ အနမ္းသၫ္ ၾယႏၢီရဲ႕ႏႈတၡမ္းထဲကိုဝင္ရႏ္ က္ဴးေက္ာႅာေသာႅၫ္း ၾယႏၢီက လမ္းစမျဖင့္ေပး။

ေဂ္ာငၢဳကလၫ္း ေခသူမဟုတ္ေပ ၾယႏၢီရဲ႕ႏႈတၡမ္းကိုကိုကၡ္လိဳက္ၿပီး ခံၾတင္းထဲကိုအတင္းဝငႅာေလသၫ္။

ခနမြ္ အနမ္းဖလြယ္ၿပီးတာနဲ႕ ေဂ္ာငၢဳက ်ပႏႅႊတ္ေပးလိုက္သၫ္။

ထိုအခ္ိႏ္ ၾယႏၢီကမူ ၿငိမၠ္ေေနလၿပီ။

"ေနာကၱစၡါဆို လိမၼာေနာ္ မဟုတ္ရင္ ကိုယ္အ်ပစ္ေပးရလိမ့္မယ္....''

ဆိုရင္း ေဂ္ာငၢဳသၫ္ ၾယႏၢီရဲ႕ ၿပဲေနတဲ့ႏႈတၡမ္းၾကားေကၾသးစက္ေလးေၾတကို လကၷဲ႕ သုတ္ေပးလိုကၠာ ေခါင္းကိုပုတ္သပ္ေပးၿပီး အခႏ္းထဲေကန ၾထက္ၾသားလိုက္သၫ္။

ၾယႏၢီမြာမူ ကုတင္ေပၚမြာ လဲေေနလရာေကန ထမလာေသးေပ။

~~~~~~

"ဒါဘာကိုေ်ပာခ္ငၱာလဲ ဘဲ့မူေယာင္း ''

"စိတ္ေအးေအးထားပါ ကငၷျမၢၽႏ္ရယ္ ခငၼ္ားသားကို ၾကၽႏ္ေတာ္ေနရာအႏြံ႕လိုက္႐ြာခိုင္းထားပါတယ္..''

ကငၷျမၢၽႏ္သၫ္ သား်ဖစ္သဴေၾကာင့္ေအမရိက ေကန ဆိုးလၠိုအ်မႏ္ေလယာၪၷဲ႕ေရာကႅာခဲ့သၫ္။

ထို႔ေနာက္ ခမၫ္းခမက္်ဖစ္သဴနဲ႕ တစ္အိမၳဲမြာ စကားေ်ပာေေနလသၫ္။

သား်ဖစ္သဴ မင္ၾယႏၢီက သူ၏ေျမးစားသား်ဖစ္သၫ္။ သူ႕သားမဂႅာေဆာငၠိုမလာနိုငႅို႔ ေအမရိကကိုေျခၽးမ်ဖစ္သဴနဲ႕အတူ ဟႏၷီးျမႏ္းလာဖို႔ သူ႕သားကို ေ်ပာထားၿပီးသား်ဖစ္သၫ္။

သို႔ေသာ္ ယခုက ေျခၽးမရဲ႕အဆက္ေဟာင္းေၾကာင့္ သူ႕သားေပ္ာက္ၾသားတယၱဲ့လား။

သူတို႔ခမၫ္းခမက္ စကားေ်ပာနတုႏ္း ေျခၽးမ်ဖစ္သဴ ဘဲ့ေဆာေယာင္းေကရာကႅာၿပီး

"ဦးေလး စိတၼပူပါနဲ႕ သမီး ကိုကို႔ကိုေေသသခ္ာခ္ာ ႐ြာပါ့မယ္ သမီးရဲေၾတကိုလၫ္းေအၾကာင္းၾကားၿပီးပါၿပီ''

"ေတာ္ၿပီ ငါ့ဘာသာငါပဲ ၾကၫ့္႐ြင္းလိုကၼယ္ မင္းတို႔ဘာမြလုပၥရာမလိုဘူး မင္းတို႔လုပ္ရမြာက အိမၳဲမြာၿငိမ္ၿငိမ္ေလးေနၿပီး ဘာ်ပသာနာမြ မ႐ြာဖို႔ပဲ ငါေ်ပာတာေသဘာေပါကၱယၼလား...''

"ဒါေပမယ့္ ကိုကို..''

"ဟုတ္ဟဳတ္ ေသဘာေပါကၸါတယ္ ''

ေဆာေယာင္းက ်ငင္းဖို႔ႀကံေေနပမယ့္ ဘဲ့မူေယာင္းက လကၡံလိုက္သၫ္။

ကငၷျမၢၽႏ္းဆိုတာက တကယ့္ကိုပါဝါႀကီးတဲ့ လူတစ္ေယာကၼလား။ သူ႕သားကို သူ႐ြာနိုငၸါတယ္။

ကငၷျမၢၽႏ္သၫ္ ဘဲ့အိမ္ေတာၠေန ၾထကႅာၿပီးတဲ့ေနာကၼြာေတာ့ တစၥဳံတစ္ေယာကၠိုဖုႏ္းေခၚလိုကၱယ္။

"Jin အလုပၥလိုက္ေတာ့...''

ဟုဆိုၿပီး နျမၢၽႏၱစ္ေယာက္အမၫၼသိ အၿပဳံးတစၡဳကို ပႏ္ဆငႅိုက္သၫ္။

______________________________________