21

18:27, 11 July 2025

ချစ်ရသူ၏ ကျောပြင်ငယ်လေး ။ပြီးနောက် ပတ်ဝန်းကျင်သည် မြူခိုးမြူရိပ်များဖြင့် ဝေဝါးလျက်ရှိ၏ ။

" phi Perth ...... "

နာမည်ခေါ်သံအဆုံး ချစ်ရသူရှိရာဆီ အပြေးသွားမိသည် ။ သို့သော် သူရောက်သွားချိန်၌ အရာအားလုံးဟာ ဗလာနတ္ထိ ။

" Tata ... မင်း ဘယ်မှာလဲ "

" phi Perth ၊ Tata က ဒီမှာလေ "

အနောက်ဘက်မှ အသံလာရာဆီ ချက်ချင်းလှည့်ကြည့်လိုက်၏ ။ ထိုအခါ အလှဆုံးပြုံးကာ သူ့ကိုကြည့်နေတဲ့ ကောင်ငယ်လေး ။ ရုတ်ချည်းဆိုသလို ကောင်လေးရှိရာဆီသို့ အပြေးသွားမိပြန်သည် ။

သို့သော်ဒီတစ်ကြိမ်တွင်လည်း ဖမ်းဆုပ်မရသော အခိုးအငွေ့များသာလျှင် ။

" Tata ! "

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ပြန်ဖြေသံပင် မကြားရတော့ပါ ။ မှုန်ဝါးနေသော အခိုးအငွေ့တွေကြား သူတစ်ယောက်သာလျှင် ယောက်ယက်ခတ်ထူပူနေလေသည် ။ ချစ်ရသူသည် ဘယ်မှာလဲ ။ ရင်ထဲ၌ ဟာတာတာ ခံစားချက်ကြီးနှင့်အတူ တစ်ခုခုကို ရှုံးဆုံးတော့မည့်ဟန်ဖြင့် စို့နစ်နာကျင်လာသည် ။

" Tata ! ၊ ကိုယ့်ကို မထားခဲ့ပါနဲ့ကွာ "

ပြောပြီးသည်နှင့် မှုန်ဝါးဝါးမြင်ကွင်းများထဲ တိုးဝှေ့ကာ ချစ်ရသူကို အလောတကြီးလိုက်ရှာနေမိတော့သည် ။ အတော်ပင်ကြာသည်အထိ သူမရပ်မနားလိုက်ရှာခဲ့သော်လည်း မြူခိုးများဖြင့် ပိတ်လှောင်နေသော ဤနေရာသည် အသက်ရှုဖို့ပင် ခဲယဉ်းလာခဲ့သည် ။ ပြီးတော့ သူ့ခြေထောက်များသည် အားလျော့နည်းလာကာ ခွေကျချင်လာလေပြီ ။ ဘာကြောင့်လဲ ။ ဘာကြောင့် သူ့အားအင်တွေ ကုန်ခမ်းလာရသလဲ ။ Tata ကရော ဘယ်မှာလဲ ။ သူထပ်ပြီး ထားခဲ့ခံရပြန်ပြီလား ။

" phi Perth ! "

နားထဲသို့ ဝင်လာသော အသံလေး ။ချက်ချင်းဆိုသလို အသံလာရာထံ သူလှည့်ကြည့်လိုက်၏ ။ ထိုအခါ သူ့ရင်ထဲ မြှားတစ်စင်းစိုက်ဝင်သွားသလို စူးရှနာကျင်လာသည် ။ ချစ်ရသူထံအပြေးသွားချင်ပါသော်လည်း သူ့ခြေထောက်တွေသည် ဘယ်လိုမှ လှုပ်ရှား၍ မရတော့ချေ ။

Tata သည် ဘေးရှိလူ၏လက်ကိုတွဲချိတ်လျက် သူ့အား လှောင်ပြောင်စရာတစ်ခုနှယ် ရယ်မောလျက်ကြည့်နေသည် ။ မဟုတ်ဘူး ။ အခြေအနေကို သူဘာမျှနားမလည်တော့ပါ ။ မဟုတ်ဘူးလို့ပြောပေးပါ ။ အဲ့ဒီကောင်လေးသည် Tata မဟုတ်ဘူးမလား ။

" Tata .... ! ကိုယ့်ဆီလာခဲ့ပါကွာ ကိုယ်တောင်းပန်ပါတယ် "

သူ့စကားအဆုံး၌ သိသိသာသာကွေးညွှန့်သွားတဲ့ နှုတ်ခမ်းပါးလေး ။ ထိုနှုတ်ခမ်းပါးလေးသည် သူ့ရင်အား အရှိန်ပြင်းပြင်းထိုးနက်လိုက်သည် ။ ချစ်ရသူသည် သူ့အား လှောင်ပြောင်လိုက်ခြင်းဖြစ်လေသည် ။

" ကျွန်တော်က ဘာလို့ခင်ဗျားဆီလာရမှာလဲ ၊ ကျွန်တော့်မှာချစ်သူရှိနေပြီလို့ ပြောခဲ့တယ်မလား ၊ ဘာကြောင့် ခင်ဗျားနားမှာနေရမှာလဲ ၊ ကျွန်တော့်ချစ်သူက ခင်ဗျားမဟုတ်ဘူး ၊ ကျွန်တော်ချစ်တဲ့လူက "

" ဟင့်အင်း မပြောနဲ့တော့ Tata ၊ ကိုယ်တောင်းပန်ပါတယ် "

Tata ၏ စကားလုံးများသည် သူ့ရင်အား ဓားဖြင့်အစိမ်းလိုက်လာခွဲနေသလို ခံရခက်လွန်းကာ သူ့တစ်ကိုယ်လုံး နာကျင်ထုံထိုင်းနေသည် ။

" ကျွန်တော်ချစ်တဲ့လူက ခင်ဗျားမှမဟုတ်ပဲ ! "

" မဟုတ်ဘူး Tata ! "

" ဟား .... ဟား .... "

လှောင်ရယ်သံခပ်ပြင်းပြင်းများသည် Tata အသံဟုတ်မနေပါချေ ။ သို့သော် ကျယ်လောင်လှသော လှောင်ရယ်သံတို့သည် ပတ်ဝန်းကျင်အား လွှမ်းခြုံသွားသည်နှင့်အမျှ သူ့နှလုံးအိမ်သည် အေးစက်လွန်းကာ အသွေးအသားထဲအထိ စိမ့်တက်လာသည် ။ ပြီးတော့ ဒီလှောင်ရယ်သံတို့အား သူသည်းမခံနိုင်တော့ပါ ။ နားနှစ်ဖက်အား လက်ဖြင့် ဖိပိတ်လိုက်ရင်း သူခေါင်းကို တသွင်သွင်ခါနေမိသည် ။

ပြီးနောက် ချစ်ရသူသည် သူ့အနားမှာ ရှိမနေတော့ပါ ။ တစ်ဖက်တွင် လူတစ်ယောက်၏လက်အား တွဲချိတ်လျက် ပြုံရယ်ကာ ထွက်သွားလေသည်ကို သူမြင်နေရသည် ။ သွားကာ တားလိုက်ချင်သော်လည်း သူ့ခြေထောက်တွေလှုပ်ရှားမရပါ ။ အသံကုန်ဟစ်ကာ အော်ခေါ်ချင်သော်လည်း သူ့လည်ချောင်းတွေသာ နာကျင်လာပြီ ဘာသံမျှထွက်မပါတော့ပါချေ ။ အဲ့ဒီအစား လှောင်ရယ်သံတို့သည် သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကို ဝါးမြိုတော့ဟန်တူသည် ။

မဖြစ်ဘူး ။Tata ကိုယ့်ကို ထားခဲ့လို့မရဘူး ။Tata တခြားလူကို ချစ်လို့မရဘူး ။ကိုယ့်ဆီပြန်လာခဲ့ပါကွာ ။

အဆုံး၌ ရှိသမျှအင်အားတို့ဖြင့် အားကုန်သုံးကာ အော်ခေါ်လိုက်စဉ်

" Tata ! "

အသံအဆုံး သူ့ပတ်ဝန်းကျင်သည် ခုဏကကဲ့သို့ မြူမှိုင်းနေခြင်းဟုတ်မနေတော့ပေ ။ အသိစိတ်ကပ်လာချိန်တွင် သူသည် ဧည့်ခန်း၏ဆိုဖာပေါ်တွင် အိပ်ပျော်သွားခြင်းဖြစ်ကြောင်းသိလိုက်ရသည် ။

ဒါဖြင့် ခုဏက အိပ်မက်ပေါ့ ။

အသက်ကို ဝဝမရှုရှိုက်မီမှာပင် ထိုင်နေရာမှ ထကာ ချစ်ရသူရှိရာအခန်းဆီ ပြေးသွားမိသည် ။ အခန်းရှေ့ရောက်သည်နှင့် အလျှင်အမြန်ဖွင့်ကာ ဝင်လိုက်၏ ။ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးမောဟိုက်ကာ ထူပူနေသည်ဖြစ်ရာ အခန်းအတွင်းဝှေ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပို၍ ရင်မောလာခဲ့သည် ။ Tata ရော ။

Tata ကိုမတွေ့ပါ ။

ထိုကြောင့် အခန်းထဲပြေးဝင်လျက် ရေချိုးခန်းအပါအဝင် နေရာအနှံသို့ စိုးထိတ်စွာ လိုက်ရှာသော်ငြား ချစ်ရသူကိုမတွေ့ ။ သူ့ရင်ထဲ စို့တက်လာသော အပူလုံးနှင့်အပြိုင် တစ်ဖက်တွင်လည်း တစ်ခုခုပျောက်ဆုံးသွားသလို ခံစားချက်မျိုး ။ ပြီးနောက် အရူးတစ်ပိုင်းလိုပြေးထွက်လာရင်း အိမ်တစ်ခုလုံးနှံ့နေအောင် အလောတကြီးရှာဖွေနေမိသည် ။ သို့ပါသော်လည်း ချစ်ရသူအား အရိပ်အရောင်ပင် မတွေ့ရပါချေ ။

" Tata ! "

နောက်ဆုံး၌ အိမ်ထဲမှ ပြေးထွက်လာခဲ့ပြီး ခြံထဲသို့ဆင်းရှာရန်ဆုံးဖြတ်လိုက်သည် ။ ထိုအခါမှသာလျှင် သူ့ရင်ထဲမှ ပျောက်ဆုံးမှုလေးအား ပြန်လည်ရှာတွေ့လိုက်သလို စိုးထိတ်မှုတွေအကုန် ကျဆင်းသွားသည် ။ ပင်လယ်ပြာပြာအား မျက်နှာမူလျက် ငြိမ်သက်စွာရပ်နေသော ကောင်လေး၏ ကျောပြင်ငယ် ။ ထိုကျောပြင်ငယ်အားမြင်လိုက်သည်နှင့် ကောင်လေးအနားသို့ သတိကင်းမဲ့စွာပြေးသွားမိသည် ။ ယခု၌ သူ့စိတ်ထဲတွင် အိပ်မက်ကဲ့သို့အဖြစ်မျိုးကိုသာ မြင်ယောင်ရင်းတွေးပူနေတာဖြစ်သည် ။ ပျောက်ကွယ်မသွားခင် အမိအရဖမ်းဆုပ်လိုက်ချင်စိတ်သာ ရှိသည် ။ ထို့ကြောင့် ကောင်လေးအနားရောက်သည်နှင့် ကိုယ်ငယ်လေးအား တင်းကျပ်စွာထွေးပွေ့လိုက်၏ ။

သူ့စိတ်အာရုံ၌ ထိုကောင်လေး ပျောက်ကွယ်သွားမှာကိုသာ စိုးရိမ်နေသည် ။ ထပ်ပြီးထွက်ပြေးသွားမှာ ထပ်ပြီးထားသွားမှာ ဒီလိုတွေးလိုက်ရင်း ကောင်ငယ်လေးအား လွတ်မပေးချင်ပါ ။ နောက်တစ်ကြိမ်သာ ထပ်ဆုံးရှုံးရရင် သူကိုယ့်သူပင် အာမမခံနိုင်တော့ပေ ။

" မင်းကိုယ့်ကို ထားသွားပြီထင်နေတာ "

သို့သော်အားဖြင့် အတင်းရုန်ကန်ကာ သူ့အားတွန်းထုတ်လိုက်သည့် ကောင်လေး ။

ထိုအခါမှသာလျှင် သူအသိဝင်လာသည် ။ ပင်လယ်ဘက်သို့ မျက်နှာမူနေသော ကောင်လေးသည် သူ့ထွေ့ပွေ့မှုကြားမှ လွှတ်သွားသည်နှင့် သူ့ဘက်သို့ ချက်ချင်းလှည့်ကြည့်လာသည် ။ တွန့်ချိုးလုမတတ်မျက်ခုံးလေးများနှင့် တည်တင်းလျက်ရှိသော မျက်နှာလေး ။ အဆိုးဆုံးသည် သူ့အားစက်ဆုတ်ဖွယ်တစ်ခုနှယ် သတ်မှတ်ထားသော မျက်ဝန်းစူးရဲရဲလေးများ ။ ထိုအကြည့်များသည် သူ၏ထွေးပွေ့မှုအား မနှစ်သက်ပုံရှိလေသည် ။

" ကျွန်တော့်အသားကို လာမထိနဲ့ ! "

ထိုသို့ပြောပြီးသည်နှင့် တင်းတင်းဆုပ်လိုက်သော လက်သီးလေးကြောင့် Perth ရင်ဘတ်တစ်ခုလုံး ထုံထိုင်းသွားသည် ။

ဟုတ်ပါရဲ့ ။Tata က သူ့ကို မုန်းနေပြီမဟုတ်လား ။မုန်းနေတဲ့လူတစ်ယောက်နဲ့ ထိတွေ့ရမှာကို ဘယ်သူကနှစ်သက်ပါ့မလဲ ။

ထူပူနေတဲ့စိတ်တွေကြောင့် မစဉ်းစားမိဘူးဖြစ်သွားသည် ။ Tata ထွက်သွားမည်စိုး၍ တစ်ညလုံးမအိပ်ဘဲ သူစောင့်နေခဲ့တာ ။ သို့သော် မနက်လင်းခါနီးအချိန်တွင် အိပ်ပျော်သွားမိခြင်းဖြစ်လိမ့်မည် ။ ပိုဆိုးသည်က အိပ်မက်ထဲရှိ အကြောင်းအရာများကြောင့် သူသတိလက်လွှတ်ဖြစ်သွားသည် ။ ထိုသို့ သတိလက်လွှတ်ဖြစ်ခြင်းက Tata ကို စိတ်အနှောက်မယှက်ဖြစ်စေမိပြန်သည် ။ သူတစ်ကိုယ်လုံးနှင့်နှလုံးအိမ်၌ Tata ကို ပြန်တွေ့လိုက်ရချိန် ထွေးပွေ့ထားလိုက်ချင်စိတ်သာ ရှိတော့သည်မဟုတ်လား ။

" တောင်းပန်ပါတယ် အိမ်ထဲမှာရှာမတွေ့လို့ မင်းကိုယ့်ဆီက ထွက်သွားပြီထင်လိုက်တာ "

အဖျားခပ်တုန်ယင်သွားသည့် သူ့အသံအဆုံး ဟွန်းကနဲ ရယ်သံတိုးဖွဖွသည် သူ့နှလုံးအိမ်သို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိုးနက်လေသည် ။ ထို့ကြောင့် မဝံ့မရဲဖြင့် ချစ်ရသူမျက်နှာအား လှမ်း၍ကြည့်မိစဉ်

" စိတ်ချ ကျွန်တော်ထွက်မသွားပါဘူး ၊ ခင်ဗျားဖြစ်စေချင်တဲ့အတိုင်း ကျွန်တော်နေမှာပါ "

" .... "

" သူများအပိုင်ကို လက်ထပ်ပွဲနေ့မှာမှ တိတိကျကျ ခိုးယူသွားတဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်အဖြစ်နဲ့လေ "

ရှေ့က ကောင်လေးသည် ပြုံးလျက် ထိုစကားတို့အား ဆိုနေလေသည် ။ သို့သော် ထိုအပြုံးသည် သူ့ရင်ဘတ်အား မီးနဲ့မြိုက်သလို လောင်ကျွမ်းလာစေသည် ။ ပြီးသည့်နောက် သူ့ထံသို့ ရောက်လာသည့် စူးရှလွန်းကြည့် အကြည့်ရဲရဲလေး ။ ထိုမျက်ဝန်းများသည် တစ်ချိန်က သူသိခဲ့ဖူးသော မျက်ဝန်းလေးတွေ မဟုတ်တော့ပါ ။ မုန်းတီးခြင်း ၊ ရွံရှာခြင်း စသဖြင့် ရင့်သီးသော အဓိပ္ပာယ်အမျိုးမျိုးပါဝင်လေသည် ။

" တောင်းပန်ပါတယ် ကိုယ် ရည်ရွယ်ပြီးလုပ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး Tata ၊ မင်းနာလည်အောင် ကိုယ်မရှင်းပြတတ်ဘူး "

ထိုအခါ ထပ်မံ၍ ဝင်လာသည့် ခနဲ့ပြုံးလေးတစ်ခု ။ ထပ်၍ ရင်မဆိုင်နိုင်တော့ပါ ။ ထိုကဲ့သို့သော အပြုံး ၊ ထိုကဲ့သို့သော် မျက်ဝန်း ။ ရင်ဆိုင်ဖို့ရာ သူ့တွင် အားမရှိတော့ပါချေ ။ ထို့ကြောင့်

" Tata ဗိုက်ဆာပြီလား ၊ ကိုယ်တစ်ခုခုသွားလုပ်ပေးမယ် ပြီးရင် ကိုယ်လာခေါ်မယ်နော် "

အချိုသာဆုံးလေသံအား အသုံးပြုလျက် သူ့ရင်ထဲမှ လောင်မြိုက်မှုများအား ဖုံးဖိကာ ပြုံးလျက်ဆိုမိသည် ။ ပြီးသည့်နောက် ထိုနေရာမှ လှည့်ထွက်လာလိုက်သည် ။ သူရှိနေခြင်းသည် ကောင်လေးအတွက် အနှောက်အယှက်ဖြစ်စေနိုင်သည် ။ စိတ်ရှုပ်စေနိုင်သည် ။ အနည်းဆုံးတော့ ကောင်လေးထွက်မသွားဘူးဆိုတဲ့ အသိနဲ့တင် လုံလောက်ပါပြီ ။

ကျောခိုင်းထွက်သွားသူ၏ ကျောပြင်အားကြည့်ကာ ကျန်ခဲ့သူ Santa သည်လည်း ရင်ထဲ၌ မွန်းကျပ်မှုအား မည်သို့ဖြေသာရမည်မသိ ။ တောင်းပန်တယ်ဟူသော စကားကိုသာ အကြိမ်ကြိမ်ဆိုနေသူအား သူမည်သို့မျှ နားမလည်နိုင်တော့ပါ ။ တောင်းပန်တယ်တဲ့ ။ တကယ်တမ်းသူလိုအပ်နေတာ တောင်းပန်တယ်ဆိုတဲ့ စကားတွေမှ မဟုတ်ပဲ ။ တစ်ခါလောက်လေးဖြစ်ဖြစ် သူ့စိတ်ကို နားလည်ပေးစေချင်တာ ။ တစ်ခါလောက်လေးဖြစ်ဖြစ် သူ့ဘက်ကိုတွေးပေးစေချင်တာ ။ တစ်ခါလောက်လေးဖြစ်ဖြစ် သူချစ်ခဲ့တာတွေကို မြင်စေချင်တာ ။ သို့သော် phi Perth သည် သူ့အား မြင်အောင် ဘယ်တုန်းကမျှ မကြည့်ခဲ့ဖူးပေ ။

နာကျင်စို့နစ်နေပါသော နှလုံးအိမ်သည် တမြေ့မြေ့ဖြင့် လောင်ကျွမ်းနေပါသည် ။ ချစ်ရသူအား မမုန်းနိုင်ပါသော်လည်း မုန်းချင်ယောင်ဆောင်ကြည့်ချင်သေးသည် ။ တစ်ခါလောက်တော့ ကျွန်တော့်နေရာဝင်ကြည့်စမ်းပါ ခင်ဗျားရယ် ။

-----

ခုဏက သတိမထားမိပေမယ့် အခုသေချာကြည့်မိတော့ ကောင်လေး၏မျက်နှာလေးသည် ဖြူလျော့နေလေသည် ။ အဲ့တာထက် ခပ်အမ်းအမ်းဖြစ်နေသော မျက်လုံးအိမ်လေးတွေကြောင့် ဒီကောင်လေး ငိုထားသလားဟုတွေးမိရင် စိတ်မကောင်းဖြစ်လာရသည် ။ မနေ့တုန်းက ပုံစံလေးမဟုတ်တော့ပဲ အခန်းထဲက ဗွီရိုထဲတွင် သူထည့်ပေးထားသော အဖြူရောင် Shirt ပွပွလေးကြောင့် ပို၍နွမ်းလျနေသည်လား မပြောတတ်ပါ ။

" ကိုယ့်ကို စိတ်ဆိုးနေတာသိပေမယ့် ဒါလေးတော့ ကုန်အောင်စားလိုက်နော် "

ပြောပြီးသည်နှင့် ပုဇွန်ကြော်လေးအား ပန်းကန်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည် ။ သူလုပ်သမျှကို ငြိမ်လျက်ကြည့်နေသူ ကောင်လေးသည် မျက်နှာထားတင်းတင်းဖြင့် လုံးဝ မာန်မလျော့ပါ ။ ထမင်းဝိုင်းမှာ လာထိုင်ပေးတာကိုပဲ ကျေးဇူးတင်မိပါသည် ။

ထိုကောင်လေးအား အချိန်ကြာကြာငေးနေမိစဉ်မှာပင် ပန်းကန်ထဲမှ ထမင်းတို့အား ဇွန်းဖြင့်ယူစားလိုက်သူကြောင့် Perth ရင်ထဲသို့ ဝမ်းသာမှုတစ်ခု စီးဝင်သွားသည် ။ တော်သေးတယ် ။ ဒီနေ့ရောပါ ဘာမှထပ်ကျွေးလို့မရရင် သူတကယ် အခက်တွေ့နေမိမှာ ။ ပြီးသည့်နောက် တစ်ဝက်လောက်ကုန်သည်အထိ ဘာစကားမျှမပြောဘဲ တစ်ဇွန်းပြီးတစ်ဇွန်း စားနေသော ကောင်လေးသည် ရုတ်တရက် ဇွန်းကိုချလိုက်ကာ သူ့ထံသို့ကြည့်လာသည် ။ ထိုမကြည့်တို့သည် တည်ငြိမ်နေသည်ဆိုသော်ငြား စိတ်ရှုပ်မှု အပြည့်အဝပါသည် ။

" ဘာဖြစ်လို့လဲ စားရတာ အဆင်မပြေဘူးလား "

" ခင်ဗျား အဲ့လိုဆက်ကြည့်နေရင် ကျွန်တော်ဘယ်လို စားမလဲ "

" အာ .... တောင်းပန်ပါတယ် "

ဟုတ်ပါရဲ့ ။ မနေ့ကလို ငြင်းဆန်ခြင်းမပြုတော့သည်ကို ဝမ်းသာလွန်းကာ အချိန်ကြာကြာ ဆက်ငေးနေမိခြင်းသည် ဒီကောင်လေးအတွက် နေရခက်ဟန်တူပါသည် ။ ထို့ကြောင့်ဆက်မကြည့်တော့ဘဲ ထမင်းဝိုင်းငယ်လေး၌ တိတ်တဆိတ်ထိုင်နေလိုက်တော့သည် ။ ချစ်ရသူကို ထပ်၍ အနှောက်အယှက်မဖြစ်စေချင်ပါ ။

ခဏအကြာတွင်

" ဘယ်အချိန် အိမ်ပြန်ရမှာလဲ "

သူ့အား မော့မကြည့်လာဘဲ ထမင်းစားလျက်ဖြင့်ပင် အေးဆေးစွာ မေးလိုက်သော ကောင်လေးကြောင့် Perth မျက်ခုံးတွေ ပင့်သက်သွားသည် ။ သူ့အဖြေကြာနေဟန်တူပါသည် ။ စိတ်မရှည်ဟန်ဖြင့် ကြည့်လာသည့် မျက်ဝန်းလေးကို မြင်ကာမှ

" နောက်နှစ်ရက်လောက်နေရင် ကိုယ်တို့အတူတူပြန်ကြမယ် "

" အဲ့လောက်ကြာဖို့လိုလို့လား "

ခနဲ့သလို စကားသံတစ်ခုကြောင့် ခုဏက ဝမ်းသာမှုလေးသည် ဘယ်ဆီရောက်သွားပြီမှန်း Perth မတွေးတတ်တော့ပါ ။

" ကိုယ်မသိဘူး ၊ အခုနေပြန်သွားရင် ကိုယ်တို့ဝေးရလိမ့်မယ် "

အဖျားခပ်တိုးဝင်သွားသည့် သူ့အသံအဆုံး ကောင်လေး၏ မျက်ဝန်းလေးသည် စူးရဲနေခြင်းမဟုတ်တော့ဘဲ အဓိပ္ပာယ်တစ်ခု ကိန်းအောင်းသွားလေသည် ။ ပြီးကာမှ သူ့ထံမှ အကြည့်လွှဲသွားကာ ထမင်းပန်ကန်ဆီသို့ အာရုံလွှဲလိုက်ဟန်တူပါသည် ။ ထိုအခြေအနေနှင့်အတူ နှစ်ယောက်ကြားလေထုသည် အေးစိမ့်လာကာ တိတ်ဆိတ်လွန်းနေပြန်သည် ။ ထိုတိတ်ဆိတ်မှုနှင့်အတူ သူ့စိတ်တွေသည်လည်း အစိုးမရတော့ပါ ။

အချိန်တစ်ခုကြာသည်အထိ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ထိုင်နေရာမှ ရုတ်တရက်ထရပ်လိုက်တဲ့ ကောင်လေး ။

" ကျွန်တော် ဝပြီ! "

တိတ်ဆိတ်ခြင်းကို ဖြိုခွဲလိုက်သော အသံလေးသည် ရိုးရှင်းသော စကားလုံးများဖြစ်သော်လည်း လေထုထံသို့ သက်ရောက်မှုအားသည် ပြင်းထန်လွန်းပုံပေါ်ပါသည် ။ ထို့နောက် သူ့အား ကျောခိုင်းဖို့ပြင်နေသော ကျောပြင်ငယ်လေးအား တားဆီးလိုက်ချင်မိခြင်းနှင့်အတူ နှုတ်ခမ်းထက် အားယူလျက်ရှိသော စကားလုံးများ ။ အဆုံး၌ သူကိုယ်တိုင်လည်း ထိုင်နေရာမှထရပ်လိုက်၏ ။ ပြီးသည့်နောက် ကျောပြင်ငယ်လေးအား ရပ်တန့်သွားစေမည့် မေးခွန်းတစ်ခု ။

" အဲ့ဒီကောင်ကြောင့် အိမ်ပြန်ချင်တာလား "

မေးခွန်းအဆုံး ရပ်တန့်သွားသော ကျောပြင်ငယ်လေးသည် သူ့မေးခွန်းအား မဖြေပါ ။ အဲ့ဒီအစား ငြိမ်သက်လျက်ဖြင့်သာ ရပ်နေလေသည် ။

" ဘယ်လိုထင်လဲ "

" .... "

" phi Joong ကြောင့်လို့ပြောရင် ခင်ဗျား အခုပြန်ပို့ပေးမှာလား "

လေသံငယ်လေးသည် တုန်ယင်ခြင်းမရှိ ၊ တင်းမာခြင်းလည်း မရှိသလို နူးညံ့ပျော့ပြောင်းခြင်းလည်း မရှိပါ ။ တည်ငြိမ်လွန်းသော ထိုစကားနှင့်လေသံတို့သည် သူ့ရင်ကိုတော့ မတည်ငြိမ်စေတော့ပေ ။ ပူလောင်လာသည် ။ နာကျင်လာသည် ။ အောင့်သက်လာသည် ။ သို့သော် အားတင်းလိုက်ရင်းဖြင့်

" မင်းကိုခေါ်လာကတည်းက ကိုယ့်မှာ ပြန်ပို့ပေးဖို့ဆန္ဒမရှိဘူး Tata ၊ မင်းကို ကိုယ်ခိုးလာတာ "

ထိုအခါ သူ့ထံသို့ပြန်လှည့်လာသည့် ကောင်ငယ်လေး၏ မျက်နှာသည် ပို၍တည်တင်းလာကာ မျက်ဝန်းတို့သည် နာကျည်းချက်အပြည့်ရှိနေကြပြန်သည် ။

အင်း ။ ရတယ် ။ကိုယ်လက်ခံနိုင်တယ် ။ဘယ်လိုနေနေ ကိုယ်လက်ခံနိုင်တယ် ။

" Perth ! ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို မုန်းလိုက်တာ "

မုန်းတယ် ။ မုန်းတယ်ဟူသော စကားလုံးကို ထပ်မံကြားရပြန်ပြီ ။ ဒီတစ်ကြိမ်တွင်လည်း အလားတူနာကျင်မှုသည် သူ့ထံသို့ဝင်ရောက်လာဆဲဖြစ်သည် ။ စက်ဆုတ်ဖွယ်ရာတစ်ခုလို ကြည့်တတ်သော ထိုမျက်ဝန်းတွေသည်လည်း သူ့အားထိုးနက်နေတုန်းဖြစ်သည် ။

" မုန်းတယ်မလား မုန်းလိုက် ၊ ကိုယ်ပြောပြီးပြီ မင်းကြိုက်သလောက် မုန်းပစ်လိုက် ၊ ကိုယ့်အနားကတော့ ထွက်သွားလို့မရဘူး Tata "

ပြီးသည့်နောက် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အချိန်ကြာကြာ စိုက်ကြည့်နေမိခဲ့ကြသည် ။ ထိုအကြည့်များသည် အဖြေရှိမနေပါချေ ။ သူတို့ကြားကအရာတွေသည်လည်း ဘယ်နေရာက မှားယွင်းနေခဲ့ပြီး မည်သို့ပြင်ဆင်ရမည်နည်း ။

ဘာကြောင့်လဲ ။အချစ်က အဲ့ဒီလောက်ပဲခက်ခဲပါသလား ။

တစ်ရက် ။နှစ်ရက် ။သုံးရက် ။

အချိန်များသည် တရွေ့ရွေ့ကုန်လာခဲ့ပြီး သူတို့ကြားက ဆက်နွယ်မှုများသည်လည်း တဖြေးဖြေး ပို၍ တိတ်ဆိတ်ခြောက်ကပ်လာခဲ့သည် ။ တစ်ခွန်းစ နှစ်ခွန်းစသာ ပြောဖြစ်သော စကားလုံးများသည် နွေးထွေးခြင်းမရှိဘဲ တာဝန်အရ စကားလုံးသက်သက်များကဲ့သို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ပို၍ ကန့်သတ်လာစေခဲ့သည် ။ တစ်ခါတစ်ခါ နှလုံးအိမ်အထိ ရိုက်ခတ်တတ်သော စကားလုံးများကိုသာ ရွေးပြောတတ်တဲ့ အဲ့ဒီကောင်လေးကိုလည်း သူအပြစ်မဆိုမိပါ ။ စကားလုံးတိုင်းမှာ မင်းထွက်မသွားရင် ရပြီဆိုတဲ့ စကားတစ်ခုဖြင့်သာ သူတုံ့ပြန်ခဲ့သည် ။ ခနဲ့တတ်သော အပြုံးများနှင့် ခပ်ထေ့ထေ့မျက်ဝန်းများကိုတော့ ဒီသုံးရက်အတွင်း သူကျင့်သားမရခဲ့ပါ ။

ညသည် တဖြေးဖြေးနက်လာခဲ့ပြီး တိတ်ဆိတ်နေသော ပတ်ဝန်းကျင်၌ ပင်လယ်လှိုင်းခတ်သံများသာ လွှမ်းမိုးလျက်ရှိသည် ။ အဖြူရောင် အိမ်ငယ်လေးသည် ပင်လယ်နှင့်အနီးဆုံး ကုန်းမြင့်တစ်ခုတွင် အပန်းဖြေရန် သီးသန့်တည်ဆောက်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်၍ ပင်လယ်လေ၏သက်ရောက်မှုသည်လည်း တစ်ခေါက်ဝှေ့တိုက်လာတိုင်း ရင်ထဲစိမ့်နေအောင် ဝင်လာခဲ့သည် ။ ဘယ်လိုပဲ ကြိုးစားပြီး အိပ်ပါစေ အိပ်လို့မပျော်နိုင် ။ သူ၏ပူပင်စိုးထိတ်များသည် သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကို မွန်းကျပ်ပိတ်လှောင်စေသည် ။ မနက်ဖြန်တွင် ချစ်ရသူနှင့်အတူ အိမ်ပြန်ရလိမ့်မည် ။ တိတိကျကျဝန်ခံရရင် သူကြောက်နေခြင်းဖြစ်ပါလိမ့်မည် ။ အခြေအနေတွေ သူ့ဘက်မှာ မရှိခဲ့လျှင် သူ့မှာ ဘာမျှလုပ်ပိုင်ခွင့်ရှိမည်မဟုတ်ပါချေ ။ အကယ်၍ Tata နဲ့ခွဲရမည်ဆိုပါလျှင်

တွေးရင်ပင် သူရင်ဘတ်တွေ ထိုးအောင့်လာရပြန်သည် ။ အဆုံး၌ ဆိုဖာမှထလိုက်တာ တစ်ခုတည်းသော အခန်းငယ်လေးထံသို့ သူ့ခြေလှမ်းတွေ ဦးတည်နေမိသည် ။ ဒီညသာ အတူတူရှိခွင့်ရမည့် နောက်ဆုံးည ဖြစ်ခဲ့လျှင်ဟူသော အသိစိတ်သည် သူ့ကိုတမြေ့မြေ့ထိုးသတ်နေသော ဓားသွားငယ်တွေကို ချွန်မြလွန်းပါသည် ။ ထို့ကြောင့် အခန်းငယ်လေးထဲသို့ တိတ်တဆိတ်ဝင်လာလိုက်ပြီး ကုတင်အနားသို့ တိုးဖွစွာ လျှောက်လာခဲ့သည် ။ ချစ်ရသူနိုးသွားမည်ကိုလည်း သူစိုးရိမ်မိပါသေးသည် ။ ကုတင်နားသို့ ရောက်ချိန်တွင် သူ့ကမ္ဘာလောကတစ်ခုလုံး ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည် ။

အခန်းပြတင်းမှတစ်ဆင့် ဝင်လာသော လ၏အလင်းရောင်သည် မီးမထွန်းထားပါပဲနဲ့တောင် အိပ်ပျော်နေသူ၏မျက်နှာနုနုကို မြင်ရစေရန် လုံလောက်ပါ၏ ။ ဝင်းမွက်နေသော မျက်နှာလေးသည် တည်တင်းတင်းမျက်နှာလေး ဟုတ်မနေတော့ပါ ။ မည်သို့သော ဒေါသအရိပ်အရောင်မရှိသော ထိုမျက်နှာလေးသည် ကြည်လင်နေ၏ ။ ကုတင်းဘေးသို့ ညှင်သာစွာ လျှောက်သွားလိုက်ပြီးနောက် ဒူးထောက်ကာ ထိုင်လိုက်သည်ဆိုရင်ပဲ ကောင်လေး၏ မျက်နှာနုနုနှင့်အနီးဆုံးသို့ သူရောက်သွားသည် ။

နက်ခြိုက်စွာအိပ်ပျော်နေသော ကောင်လေးသည် တုတ်တုတ်မျှပင်မလှုပ်ဘဲ အေးအေးလူလူ အိပ်ပျော်နေဆဲဖြစ်သည် ။ သူသည်သာ ပူလောင်ခြင်းများစွာဖြင့် စိုးထိတ်နေရခြင်းဖြစ်လေသည် ။ နဖူးပေါ်ဝဲကျလျက်ရှိသော ဆံနွယ်လေးများအား တို့ထိမိချိန်တွင် အသွေးအသားအထိ စိမ့်ဝင်လာသော ပူပန်မှုများ ။

ဒီဆံနွယ်နုနုလေးတွေကိုထပ်ပြီးထိတွေ့ခွင့် မရတော့မှာကိုယ်ကြောက်တယ် ။

ပြီးသည့်နောက် စို့နစ်လာသော ခံစားမှုအဆုံး ဆံနွယ်နုနုလေးအား ပင့်တင်လိုက်ကာ နဖူးထက် အညှင်သာဆုံး အနမ်းခြွေမိသည် ။ မင်းသိရင် ကိုယ့်ကို စိတ်ဆိုးမှာသိပေမယ့် နမ်းပါရစေ ။ နောက်တစ်နေ့တွေက ကိုယ့်အတွက်ရှိနေပါ့မယ်လို့ အာမမခံနိုင်ဘူး ။ပြီးနောက် ထပ်မှန်၍ ခိုးယူမိသော အနမ်းတစ်ပွင့်သည် နှုတ်ခမ်းအောက်က မှဲ့လေးထံ၌ နေရာယူလေသည် ။

ဒါပေမယ့် ကိုယ်လက်မလျှော့ဘူး ။မင်းကို ပိုင်ဆိုင်ရဖို့ မင်းကိုကိုယ့်အနားမှာထားဖို့ကိုယ်အဆုံးထိ ကြိုးစားမှာပါ ။

မိုးလင်းခါနီးအချိန်အထိ ကုတင်ဘေးတွင်ထိုင်လျက် ချစ်ရသူ၏မျက်နှာလေးကိုသာ တစိမ့်စိမ့်ထိုင်ကြည့်ခြင်းဖြင့်သာ အချိန်ကုန်သွားခဲ့သည် ။ အလင်းရောင်နုနုဖြာကျလာသည့်အချိန်မှသာ ချစ်ရသူ စိတ်ရှုပ်သွားမည်စိုး၍ အခန်းငယ်လေးမှ ထွက်လာခဲ့လိုက်သည် ။

-----

ကားလေးသည် တလိမ့်လိမ့်ရွေ့လာခဲ့ပြီး ဘန်ကောက်မြို့သို့ ဝင်လာခဲ့သည် ။ ဘေးရှိကောင်ငယ်လေးသည် တစ်လမ်းလုံးတိတ်ဆိတ်နေခဲ့ပြီး သူနှင့်အဝေးဆုံးတွင် တည်ရှိနေခဲ့ဟန်တူပါသည် ။ သူ့ရင်တွင်းက ပူလောင်မှုသည်လည်း မနေ့ညကထက်ပင် ပို၍ ဆိုးလို့နေပါသေးသည် ။

ခြံရှေ့သို့ ကားထိုးရပ်လိုက်ပြီး တံခါးဖွင့်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်တည်း အိမ်ရှေ့သို့တောက်လျှောက်မောင်းဝင်လာခဲ့သည် ။ အိမ်ရှေ့သို့ ကားရပ်လိုက်သည်ဆိုရင်ပဲ အိမ်ထဲမှပြေးထွက်လာသည့် မေမေ့ကို မြင်လိုက်ရသည် ။ ထို့ကြောင့် ကားပေါ်မှဆင်းလိုက်ပြီး တစ်ဖက်ရှိကောင်လေးကိုပါ တံခါးဖွင့်ပေးလိုက်သည် ။ ပြီးကာမှ

" မေမေ ၊ ကျွန်တော် .... "

*ခွပ်!*

မေမေ့ဘက်လှည့်ကာ တောင်းပန်စကားဆိုမည်အပြု ပါးပေါ်သို့ရောက်လာသည့် လက်သီးခပ်ပြင်းပြင်း ။ ရုတ်တရက်မို့ တစ်ကိုယ်လုံးထူပူသွားခြင်းနှင့်အတူ အသိစိတ်တစ်ခုလုံး ပြာဝေသွားသည် ။

" မိဘတွေကို စောက်ရှက်ခွဲတဲ့ကောင် ! "

ခါးထောက်လျက် ဒေါသကြီးစွာ အော်လိုက်တဲ့ ဖေဖေ့ရဲ့ အသံကိုကြားမှ သူအသိဝင်လာသည် ။ ထိုအခါ မေမေက ဖေဖေ့အားဆွဲကာ သူ့ထံသို့ စိုးရိမ်ကြီးစွာ လှမ်းကြည့်နေသည် ။

" စိတ်ထိန်းပါအုံး ဖေကြီးရယ် ! ကလေးတွေက အခုမှပြန်ရောက်တာလေ လာ သားတို့ ၊ အိမ်ထဲအရင်ဝင်ကြ "

မေမေက ဖေဖေ့ကိုဆွဲခေါ်ကာ အိမ်ထဲဝင်သွားလေသည် ။ Perth ဘေးရှိကောင်လေးအား လှည့်ကြည့်မိတော့ မှိုင်းကျနေသော မျက်ဝန်းများနှင့်အတူ ငြိမ်လျက်ရပ်နေသည် ။ ပြီးကာမှ ခေါင်းလေးငုံသွားသည့် ကောင်းလေးကြောင့် Perth ရင်ထဲ ဆစ်ကနဲ နာကျင်လာရသည် ။ အထိုးခံရခြင်းကြောင့် မျက်နှာထက်က ထူပူမှုသည်မရှိတော့ပါ ။ အဲ့ဒီအစားထူပူလာသည့် ဦးနှောက်နှင့်ရင်ဘတ်ကြောင့် စိုးထိတ်မှုသည် တစ်ခါပြန်မြင့်တက်လာပြန်သည် ။ ပြီးနောက် သူကြည့်နေသည်ကို သိနေသည့်ဟန်ဖြင့် သူ့ထံသို့ စူးစိုက်ဝင်လာသည့် ကောင်လေး၏ မှိုင်းကျကျဝန်းဝန်းလေး ။ ထိုမျက်ဝန်းလေးထံ၌ အဓိပ္ပာယ်များစွာ ပါဝင်နေသည် ။ ထို့ကြောင့် Perth ဆက်မကြည့်နိုင်တော့ဘဲ ကောင်လေးထံမှ အကြည့်လွှဲလိုက်၏ ။ သူ အဲ့ဒီလိုအကြည့်တွေကို တကယ်ရင်မဆိုင်နိုင်သေးပေ ။

" Ta ! "

ကြားလိုက်ရသည့် အသံတစ်ခုသည် ရင်းနှီးနေခြင်းကြောင့် အသံလာရာထံသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်၏ ။ ထိုအခါ တစ်ဖက်ခြံထဲမှ သူတို့ရှိရာဆီသို့ မပြေးရုံတမယ်လျှောက်လာနေသည့်လူ ။ အဲ့ဒီလူက Tata ရဲ့ ။ သူတွေးနေတုန်းမှာပင် Tata အနားသို့ ရောက်သွားပြီဖြစ်တဲ့လူ ။

" Ta ! ဒီကောင် Ta ကို ထိခိုက်အောင်လုပ်သေးလား ၊ ဒေါ်လေးလည်း ပြန်ရောက်နေပြီ ၊ Ta ဘာမှ မဖြစ်ဘူးမလား အဆင်ပြေရဲ့လား "

Tata ၏ ပုခုံးနှစ်ဖက်မားဆုပ်ကိုင်လျက် ပိုင်ဆိုးပိုင်နင်းနိုင်နေသူအား ကြည့်ရင်း Perth ဒေါသထွက်လာသည် ။ ဘာကြောင့် ဒီကောင်က ဒီမှာရှိနေတာလဲ ။

" phi ... "

ဟင် ။ ထွက်နေသော ဒေါသတို့သည် တိုးဖွဖွအသံလေးတွင် လုံးလုံးပျောက်ဆုံးကုန်သည် ။ Tata က အဲ့ဒီကောင်ကို အားကိုးတကြီး ခေါ်လိုက်တာလား ။ ပြီးတော့ မျက်ဝန်းတွေကအစ ပြောင်းလဲသွားသည် ။ သူ့ကိုကြည့်ခဲ့သော အကြည့်တွေ ဟုတ်မနေတော့ပါ ။ ယခုမှ တကယ် သူ့မျှော်လင့်ချက်တွေ ပျောက်ဆုံးချင်သလို သူ့နှလုံးအိမ်တစ်ခုလုံး တုန်ယင်လာခဲ့၏ ။ ရပ်နေသော ခြေထောက်များပင် ချက်ချင်းပြိုကျချင်လောက်တဲ့အထိ အရာရာ ပြိုကျသွားသလိုမျိုး ။ မသိတော့ဘူး ။ အဲ့ဒီကောင် Tata ကို ဘာတွေဆက်ပြောနေသလဲ သူမကြားတော့ဘူး ။ သူ့နားထဲမှာ Tata ရဲ့ အားကိုးတကြီးခေါ်လိုက်သော အသံလေးသာလျှင် ကြီးစိုးလာခဲ့သည် ။ ပြီးတော့ အဲ့ဒီမျက်ဝန်းလေး ။

" ဟျောင် ! မင်းကို ငါသတိပေးခဲ့တယ်နော် ၊ ဒီကိစ္စမှာ Ta ဘက်က ဆန္ဒမပါဘူးဆိုရင် မင်းကိုငါ ထောင်ထဲရောက်အောင် ထည့်မှာ!! "

သူ့ရင်ဘတ်က အင်္ကျီစအား ဆောင့်ဆွဲခံလိုက်ရခြင်းနှင့်အတူ ဒေါသတကြီးပြောဆိုနေတဲ့အသံ ။ သူစိတ်ထဲ ဘာမှ မစိုးမရတော့ပါ ။ phi .... ဆိုတဲ့ အားကိုးတကြီးခေါ်သံလေးနဲ့တင် သူရှုံးသွားခဲ့ပြီလား ။

" ထိုးချင်လို့လား ၊ ထိုးလိုက်စမ်းပါ ! "

" ဘာကွ !! "

" Ta က မင်းဘက်မှာရှိတယ်လေ ကြိုက်သလောက်ထိုးလိုက် ၊ သေတဲ့အထိ ထိုးချင်ထိုးလိုက် !! "

သူ့စကားအဆုံး ဒေါသထွက်သွားဟန်ဖြင့် လည်ပင်းရှိ အင်္ကျီစအား ပို၍တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လာသည် ။ ထိုးလိုက်စမ်းပါ ။ မင်းနိုင်နေတယ်လေ ။ ရှုံးရမယ့်အစား သေသွားတာက ပိုကောင်းအုံးမည် ။ အဲ့ဒီအရှုံးမှာ Tata ကို မပိုင်ရတော့ဘူးဆိုတဲ့ အသိဟာ သူ့ကို တမြေ့မြေ့နဲ့ သတ်နေအုံးမှာပင် ။ ထို့ကြောင့် အထိုးခံရလို့ သေသွားတာက ပိုကောင်းမည်မဟုတ်လား ။ မသေရင်တောင် ရတဲ့ဒဏ်ရာတွေနဲ့ သူ့ရင်ဘတ်က ဒဏ်ရာတွေကို ခဏလောက်တော့ ကာလို့ရလောက်မည် ။

" သား Joong ! "

အနောက်မှ အပြေးရောက်လာတဲ့ Tata မေမေရဲ့ အသံကြားမှာ Perth အင်္ကျီကို ဆောင့်ချကာ လွှတ်ပေးလာသည် ။

" မင်း သတိထားနေ ! မဟုတ်ရင် ငါ့လက်နဲ့ မင်းသေမှာ "

" ဟိုလေ အိမ်ထဲမှာ စကားခဏလောက်ပြောရအောင်လားကွယ် phi Saung ကျွန်မ ထပ်တောင်းပန်ပါတယ်ရှင် "

မေမေ့အသံသည် ပြာပြာသလဲဖြစ်နေကာ သူ့သားထိုးခံရမည်ကို တော်တော်လေးစိုးရိမ်နေဟန်တူသည် ။ အခြေအနေသည် ဘာဆက်ဖြစ်နိုင်သလဲ Perth မသိတော့ပါ ။ ပြီးတော့ ဒေါ်လေး Saung ရဲ့ တရင်းတနှီးဖြစ်သော သား Joong ဟူသည့် ခေါ်သံ ။ Tata မေမေနဲ့လည်း ရင်းနှီးနေသည်တဲ့ ။ Perth မှာ တကယ်ပဲ မျှော်လင့်ချက်မရှိနိုင်တော့ဘူးလား ။ စိုးထိတ်မှုများစွာဖြင့် ချစ်ရသူထံလှမ်း၍ ကြည့်မိတော့ သူ့အားကြည့်နေသည့် စိုးရိမ်မှုပါသော မျက်ဝန်းငယ်လေး ။ သူလှမ်းကြည့်လိုက်ချိန်တွင်တော့ ချက်ချင်း အကြည့်လွှဲသွားလေသည် ။ မဟုတ်တာ ။ သူစိတ်ထင်လို့ပဲဖြစ်မှာပါ ။ Tata က သူ့ကို ဘာကြောင့် စိုးရိမ်မှာတဲ့လဲ ။ ဟုတ်တယ်မလား ။

" ကျွန်မတို့ကတော့ Ta လေးဆန္ဒကိုပဲ ဦးစားပေးမှာပါ ၊ တကယ်အားနာပါတယ် ၊ နှစ်ဖက်မိသားစု မျက်နှာပျက်ရတာမျိုးလည်း မဖြစ်ချင်ပါဘူး "

စကားဝိုင်းသည် စိုးပြေနေခြင်းမဟုတ် ။ မေမေ့ရဲ့ ရိုကျိုးတဲ့ စကားသံကိုပဲ ကြားနေရသည် ။ ဖေဖေသည် သူ့အား ဒေါသတကြီးဖြင့် ကြည့်နေခဲ့ပြီး တစ်ခွန်းမှ မဟရန် သတိပေးနေသည့်ပုံပေါ်သည် ။ သူကတော့ Tata ၏ မျက်နှာကိုသာ လှမ်းကြည့်နေမိခဲ့သည် ။ Tata ဘာတွေ တွေးနေမလဲ သူသိချင်သည် ။ Tata သူ့နားကနေ ထွက်သွားမှာလား ။ ငြိမ်လျက်ရှိနေသော ကောင်လေးကတော့ ခေါင်းငုံထားလျက်ရှိကာ မည်သူ့ကိုမှ မော့မကြည့် ။

" Ta ဖြစ်ချင်တာကိုပဲပြောပါ Perth က အရေးမကြီးဘူး ဦးလေးတို့က Ta ဆန္ဒကိုပဲ ပိုအလေးထားတယ် ၊ ဒီလိုအချိန်မှာ ဒီစကားပြောတာ မကောင်းပေမယ့်အရင်ကတည်းက Ta ကို ဦးလေးတို့ သား၊သမက်အဖြစ်ရွေးချယ်ခဲ့တာပါ ၊ အခုလိုဖြစ်သွားမှ အတင်းအကျပ်ပြန်စီစဉ်တာလည်း မဖြစ်စေချင်ဘူး ၊ Ta သဘောပါ ဦးလေးတို့ကို အားမနာပါနဲ့ "

ဖေဖေကပါ ဝင်ပြောလိုက်တာမို့ ကောင်လေးသည် ဖေဖေ့ထံသို့မော့ကြည့်ကာ အောက်နှုတ်ခမ်းကိုဖိကိုက်လေသည် ။ ထိုအမူအယာလေးသည် ကောင်လေးစိတ်လှုပ်ရှားချိန်မှာသာ လုပ်တတ်သည့် အမူအကျင့်မှန်း Perth သိတာမို့ ကောင်လေး၏ အဖြေကို စောင့်ရင်း Perth စိတ်တွေ ဒုန်းစိုင်းပြေးလွှားနေသည် ။ ထို့အတူ စိုးထိတ်မှုများစွာဖြင့် ကြောက်ရွံနေပြန်သည် ။

" Ta သေချာဆုံးဖြတ် ၊ Ta ဘက်က ငြင်းမယ်ဆိုရင် ဒေါ်လေးကိုရော Taကိုရော phi တစ်ခါတည်း ဟိုကို ပြန်ခေါ်သွားမှာ ! "

Joong ၏ စကားသံအဆုံး Perth တစ်ယောက် ချစ်ရသူမျက်နှာကိုသာ မျှော်လင့်ချက်များစွာဖြင့် ကြည့်နေမိသည် ။ အခုအချိန်မှာ Tata ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုကသာ အဓိကဖြစ်နေသည်မဟုတ်လား ။ မျှော်လင့်ခွင့်ရှိပါ့မလားမသိပေမယ့် အဆုံးအထိတော့ မျှော်လင့်ချင်နေမိသေးသည် ။

ထိုအချိန် သူ့ထံသို့ ရောက်လာသည့် မျက်ဝန်းငယ်လေး ။ ထိုမျက်ဝန်းငယ်လေးထံ၌ အဓိပ္ပာယ်များစွာပါဝင်နေသည် ။ ပြီးတော့ အဲ့ဒီအဓိပ္ပာယ်က ဘာများလဲ ။ သူ့ရင်ထဲ မွန်းကျပ်မှုများပြည့်နက်နေပြီဖြစ်ရာ ထိုမျက်ဝန်းငယ်လေးကြောင့် အသက်ရှူဖို့ပင် ခက်ခဲလာသလိုမျိုး ။

Tata .... မင်းကိုယ့်ကို ထားခဲ့တော့မှာလား ။

" Ta .... "

-----

🤍

( ချစ်တယ်နော် တန်းလန်းလေးထားခဲ့မယ် )

4.7К3020

Previous chapter Next chapter

There are no comments yet. Log in to be the first to leave a review!

21

Similar stories