20

18:24, 8 July 2025

Santa ၏ အသိအာရုံတို့ လွန့်လူးလာခဲ့၏ ။ထို့ကြောင့် မျက်လုံးအား ဖြည်းဖြည်းချင်းဖွင့်လိုက်လျှင် မှုန်ဝါးဝါးဖြစ်နေသည့် မြင်ကွင်းသည် မရှင်းမလင်း ။ ထို့ကြောင့် မျက်လုံးကို ပြန်မှိတ်ထားလိုက်ကာ အားယူလျက်ပြန်ဖွင့်လိုက်သည် ။ သူ့အခြေအနေသည် အိပ်ရာမှနိုးထသူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော်လည်း ယခင်အာရုံအား သူဖမ်းဆုပ်၍ မရပါ ။

ကြည်လင်လာပြီဖြစ်သော မြင်ကွင်းကိုသာ အာရုံထားလိုက်ပြီး စိမ်းသက်နေသော မျက်နှာကျက်တစ်ခုသည် ပထမဦးစွာ စီးကြိုလေသည် ။ ယခု သူဘယ်ရောက်နေပါသလဲ ။ ပတ်ဝတ်ကျင်ကို ဝှေ့ဝဲကြည့်လိုက်တော့သလည်း ထိုအခန်းသည် သူနှင့်မရင်းနှီးပါ ။ ထို့ကြောင့် အိပ်နေရာမှထကာ ယခင်စိတ်တို့အား တဖြေးဖြေးစဉ်းစားယူရ၏ ။ ထိုအခါမှသာလျှင် တစ်ချက်ချင်း သူ့ခေါင်းထဲဝင်လာသော အသိစိတ်တွေ ။

အဲ့ဒီပဝါကြောင့် သူ သတိမေ့သွားခဲ့တာ ။ ပြန်သတိရရချင်းအချိန်အထိတောင် သူ့အာရုံတွေ ပျောက်ဆုံးနေခဲ့သေးသည် ။

ကုတင်ပေါ်မှ အမြန်ထလိုက်၏ ။ ပြီးနောက် လေတဖြူးဖြူးဝင်ရောက်တိုက်ခတ်နေသော ပြတင်းပေါက်ဖြူဖြူကလေးနားသို့ ပြေးသွားလိုက်သည် ။ ထိုအခါ ရှုပ်ထွေးလျက်ရှိသော သူ့အာရုံတို့ပင် ပျောက်လုနီးနီး မြင်ကွင်း ။

" ဟင် ! "

အပြာရောင် ပင်လယ်ပြာ ။ သို့သော် သူ့အံ့ဩမှက်သက်မှုသည် ခဏသာ ။

ယခု သူဘယ်နေရာရောက်နေပါသနည်း ။

အမေးများဖြင့် အတွေးထဲရောက်လာသော တစ်ဦးတည်းသောလူ ။ phi Perth ဘယ်မှာလဲ ။ phi Perth ဘာတွေ လျှောက်လုပ်ခဲ့သလဲ ။ မင်္ဂလာပွဲကရော ဘယ်လိုဖြစ်သွားပြီလဲ ။ သူ့အတွေးများသည် အစိုးမရတော့ပါ ။ ထို့ကြောင့် နေရာမှလှည့်ထွက်ပြီး အခန်းထဲမှ ထွက်ရန်အပြု

" Tata .... "

အခန်းထဲဝင်လာသည့် phi Perth ။ သူ့အားမြင်လိုက်ချိန်တွင် ချက်ချင်းလင်းလက်သွားသည့် မျက်ဝန်းတွေ ။ ဘာကြောင့်လဲ ။ ဘာကြောင့် phi Perth က ဒီနေရာမှာ ရှိနေရတာလဲ ။ မဖြစ်ဘူး ။ သူပြန်မှ ဖြစ်မည် ။

" ကျွန်တော် အိမ်ပြန်ချင်တယ် "

သူ့စကားအဆုံး ပျက်ကျသွားသည့် phi Perth ၏ မျက်နှာကြောင့် သူ့ရင်ထဲပို၍ ဗလောင်ဆူလာခဲ့သည် ။

" Tata ကိုယ်တို့ စကားခဏပြောရအောင် "

" ဟင့်အင်း ကျွန်တော့်မှာ ပြောစရာမရှိဘူး ကျွန်တော်ကို အိမ်ပဲ ပြန်ပို့ပေး! "

" Tata ! "

ခေါင်းကိုသွင်သွင်ခါရမ်းကာ အိမ်ပြန်ပို့ပေးရန်သာ တောင်းဆိုနေမိချိန် ခပ်မာမာထွက်လာသည့် အသံကြောင့် သူ့ရင်ထဲစို့နစ်မှုသည် ထိတ်ကနဲ ။

" ကိုယ်မပို့ပေးနိုင်ဘူး ကိုယ်မင်းကို တမင်ခိုးလာခဲ့တာ ! ကိုယ်လုံးဝ ပြန်မပို့ပေးဘူး "

သူ့ရှေ့သို့ရောက်လာကာ သူ့လက်မောင်းနှစ်ဖက်ကိုပါ ဆုပ်ကိုင်လျက်ပြောလာသူသည် ဘယ်လိုအကြောင်းကြောင့်နဲ့မှ ပြန်ပို့ပေးမည့် စိတ်ကူးရှိမနေပါ ။ ဒါဆို သူဘာလုပ်ရမှာလဲ ။ အခုလိုအခြေအနေအရ သူသည် ဘာဖြစ်သွားပြီလဲ ။ ပြီးတော့ တစ်ဖက်မိန်းကလေးကရော ....

" ဟင့်အင်း !! ခင်ဗျားရူးနေလား Perth Tanapon ခင်ဗျား မင်္ဂလာပွဲကရော ပြီးတော့ phi Wan ကရော "

" မသိဘူး ကိုယ်အဲ့တာတွေ ထည့်မတွေးဘူး ကိုယ့်သိတာ ကိုယ်မင်းကို ပြန်ခွင့်မပေးနိုင်ဘူး ကိုယ်လည်းမပြန်ဘူး ! "

Santa မျက်ဝန်းတို့အားစိုက်ကြည့်ကာ လေးနက်စွာပြောနေသူသည် မျက်နှာတစ်ခုလုံးတည်တင်းနေသည် ။ Santa လုံးဝ နားမလည်နိုင်တော့ပေ ။ သူခေါင်းတွေလည်း ထူပူနေပြီဖြစ်သည့်အပြင် သူ့စိတ်တွေသည်လည်း မည်သည်ကိုမျှ အဖြေရှာ မတတ်တော့ပေ ။ သူသိသာတစ်ခုတည်း ။ အဲ့ဒီအရာသည် မဖြစ်သင့်သော ခြေလှမ်းတွေ သူတို့လှမ်းခဲ့မိပြီဆိုတာပင် ။

ထိုအချိန် သူ့နားထဲသို့ ပြန်ကြားယောင်လာမိသော စကားသံတွေ ။

*တို့ မင်းကို တောင်းပန်ချင်တာပါ ၊ တို့ သိပ်ကြောက်တယ် တို့ Perth ကို အဆုံးရှုံးမခံနိုင်ဘူး *

*တို့ မင်္ဂလာပွဲကို မဖျက်ချင်ဘူး Ta *

ပြီးနောက် သူပြန်ပြောခဲ့သော စကား ။

* စိတ်ချပါ ကျွန်တော့်ကြောင့်နဲ့ မင်္ဂလာပွဲမပျက်စေရပါဘူး *

ပြီးနောက် သူ့ရင်တစ်ခုလုံး ရက်ရက်စက်စက်အရိုက်ခံလိုက်ရသလို အောင့်သက်လာသည် ။

phi Perth စိတ်ထဲ ဘာတွေရှိနေသည်လဲ သူမသိပါ ။ သေချာတာ တစ်ခုသည် phi Perth သည် သူဖြစ်ချင်သည်ကိုသာ တဇွတ်ထိုးလုပ်ခဲ့သည် ။ အခြေအနေအားလုံးကို မလူးသာမလွန့်သာဖြစ်သည်အထိ သေသေချာချာစီစဉ်ခဲ့သည် ။ သူ့တွင် ငြင်းပိုင်ခွင့် လှည့်ထွက်ခွင့်မရှိအောင်ပင် ချုပ်ကိုင်ထားလိုက်ခြင်းဖြစ်သည် ။ ယခု သူ့ကြောင့် .... သေချာပေါက် မပျက်စေရဘူးလို့ ကတိပေးပြီးကာမှ ယခုတွင် သူသည် ။ တွေးကြည့်လေလေ ပိုပြီးတိုးကာ မွန်းကျပ်လာခဲ့သည် ။ ဘာကြောင့် သူသည်ဒီအနှောင်အဖွဲ့တွေထဲကရုန်းထွက်လို့မရ ရတာလဲ ။ဘာကြောင့် အမြဲလိုလိုရွေးချယ်ခွင့် မရတော့တဲ့အခြေအနေတွေဖြစ်နေခဲ့တာလဲ ။

မေးခွန်းအလီလီဖြင့် အရှေ့ကလူအား စိုက်ကြည့်မိသည် ။ သူမသိဘူး ။ phi Perth ဆီက ချစ်တယ်ဟူသောစကားသည် ဘယ်လိုအဓိပ္ပာယ်ရှိနေတာတဲ့လဲ ။ တစ်ခါလောက်လေးတောင် သူ့ဘက်ကို ငဲ့ညှာမှုမရှိသော ထိုအချစ်မျိုးကို သူဘယ်လို ယုံကြည်ရမလဲ ။ မဟုတ်သေး ။ phi Perth သည် သူ့ကိုမချစ်ပါ ။ phi Perth ချစ်တာ အတ္တတစ်ခုတည်းသာ ဖြစ်သည် ။ phi Perth သည် အတ္တတစ်ခုတည်းကိုသာ ကြည့်တတ်တဲ့ လူမျိုး ။ ဘယ်တော့သောအခါမှ သူ့ကို ချစ်လာလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ ။

" Tata .... ကိုယ်ပြောတာကို ခဏလေးပဲနားထောင်ပေး "

Perth ဘယ်လိုပြောပြော လက်မခံတဲ့ကောင်လေးက Perth လက်တွေထဲမှ ရှောင်ဖယ်ရုန်းကန်နေသည် ။ သူသိသည် ။ အခြေအနေတွေဟာ ပိုဆိုးမည်ဖြစ်ကြောင်းကို သူကြိုတွေးခဲ့ပါသည် ။ သို့သော် ယခုလိုမှ မလုပ်လျှင် Tata ကို သူဆုံးရှုံးရမည်မဟုတ်လား ။ Tata အနားတွင် သူရှိခွင့်ရတော့မည်မဟုတ်တဲ့အပြင် အဆိုးဆုံးအရာသည် အခြားလူလက်ထဲသို့ Tata ကို မထည့်ပေးလိုက်နိုင်ပါ ။ သူ့လုပ်ရပ်သည် မှားနေခဲ့သည်ဆိုလျှင်တောင် ထိုအမှားသည် Tata ကို အဆုံးရှုံးမခံနိုင်ခြင်း ၊ မခွဲနိုင်ခြင်း ကြောင့်သာဖြစ်လိမ့်မည် ။

အတင်းရုန်းကန်သောကောင်လေးသည် ဘာစကားမျှ မဆိုလာပါ ။ မျက်ရည်များဝေ့သီသော မျက်ဝန်းများသည် သူ့ရင်ကို ဝုန်းဒိုင်းကြဲလာစေသည် ။

" Tata .... ကိုယ်် ထပ်ပြီးတောင်းပန်ပါတယ်ကွာ "

သူ့အသံတွေတုန်ယင်လာသည်အထိ တောင်းပန်စကားအထပ်ထပ်ဆိုမိပါသည် ။ အချိန်ခဏအကြာတွင် ရုန်းကန်ခြင်းမရှိတော့သည့် ကောင်လေးသည် ငြိမ်ကျသွားသည် ။ ပြီးသည့်နောက် ခုဏကအထိ မျက်ရည်များ ဝေ့သီနေသော မျက်ဝန်းလေးသည် အဖြေရှာမရအောင် ပြောင်းလဲလာသည် ။ ထို့အပြင် တင်းတင်းဆုပ်ထားသော လက်သီးလေးကြောင့် Perth ချုပ်ကိုင်ထားသော လက်ကလေးများကို လွတ်ပေးလိုက်မိသည် ။ ဘာကြောင့် သူ့ရင်တွေ သေမသတ်နာလာရလဲ ။ ထိုအပြုအမူများသည် ....

" ဘယ်အချိန်ထိလဲ ဘယ်အချိန်ထိ ကျွန်တော်က ခင်ဗျားစိတ်ဆန္ဒတွေအောက်မှာ ရှင်သန်နေရမှာလဲ ! "

" ...... "

" ပြောစမ်းပါ ခင်ဗျားဖြေစမ်းပါ !! "

Santa ၏ အသံသည် ဒေါသသံလား ။ ဒါမှမဟုတ် ခံပြင်းလွန်းလို့ ထွက်ကျလာသည့်အသံလား ။ နာကျင်ရလွန်းလို့ ဖြစ်ပေါ်လာသည့် အသံလား ။ Perth မသိပါ ။ သို့သော် ထိုစကားသံတို့သည် Perth ရင်ကို ဓားဖြင့်အစိမ်းလိုက်ခွဲသလို ခံစားရသည် ။ ပြီးတော့ အဲ့ဒီအကြည့်တွေ ။ Perth ထံသို့ စူးရဲစွာဝင်ရောက်လျက်ရှိသော မျက်ဝန်းနဲ့အကြည့်များသည် နာကျည်းချက်အပြည့်ပါသည် ။ ရွံရှာမုန်းတီးနေသော ထိုအကြည့်တို့သည် Perth နှလုံးအိမ်တစ်ခုလုံး ကျွမ်းကျွမ်းကျင်ကျင် ကိုင်လှုပ်လိုက်၏ ။ ပြီးသည့်နောက် ထပ်၍ ကြားလိုက်ရသော စကားသံသည်

" မုန်းတယ် .... ခင်ဗျားကို ကျွန်တော်အရမ်းမုန်းတယ် Perth ! "

Perth ၏ နှလုံးသွေးကြောမျှင်တွေ ပြတ်ထွက်သွားသည်ဟု ထင်မှားလောက်နိုင်သော စကားတစ်ခွန်း ။

မုန်းတယ်တဲ့ ။ ကြိုတင်မျှော်လင့်ထားပြီးသည့်တိုင် မုန်းတယ်ဟူသောစကားသံသည် Perth အသိစိတ်တစ်ခုလုံးကို ဝါးမြိုပစ်လိုက်၏ ။ ပြီးနောက် ပဲ့တင်ထပ်သံကဲ့သို့ သူဦးနှောက်တစ်ခုလုံးမှာ ပျံ့လွင့်လာသည် ။ သူ့ခြေထောက်တွေယိုင်နဲ့လာသလို ချစ်ရသူ၏နာကျည်းသော အကြည့်တို့သည် သူ့ကိုအောက်ဆုံးထိဆွဲချနေသည် ။ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးတုန်ယင်လာသည်လား ခွဲခြားမသိနိုင်လောက်အောင်အထိပင် မွန်းကျပ်လာသည် ။ စို့တက်လာသည်ဟုထင်ရသော စိတ်ခံစားချက်တို့သည် အသက်ရှုပင် မှားလောက်သည်အထိ ။

မုန်းတယ်တဲ့ Tata က သူ့ကို ..... ။

သူနားကြားမမှားမှန်းသိပါသည့်တိုင် မျှော်လင့်တကြီးဖြင့် ချစ်ရသူအား လှမ်းကြည့်နေမိဆဲ ။

" ကိုယ် .... ကိုယ့်ကို Tata က မုန်းတယ်လား "

သူ့နှုတ်ခမ်းတွေမှ တိုးဖွဖွရေရွက်မိသည် ။ ဘာကြောင့်လဲ ။ ပြင်ဆင်ထားခဲ့ပါလျက်နဲ့ တကယ်လက်တွေ့ကြားရသည့်အခါ သူ့ရင်တွေ ပေါက်ထွက်တော့မလို ခံစားနေရသည် ။ အသိစိတ်ရော မသိစိတ်ရော ပြာဝေထူပူလာသည် ။

" ထွက်သွားပေး.... ကျွန်တော် ခင်ဗျားကိုမမြင်ချင်ဘူး "

ထပ်မံကြားလိုက်ရသော စကားသံသည် တင်းမာနေဆဲ ။

" Tata .... ကိုယ် "

" ထွက်သွားလို့ပြောနေတယ်လေ ! "

တင်းထားသမျှ သူ့စိတ်တွေ ပြိုကျကုန်သည် ။ ခပ်မာမာအော်သံအဆုံး ပို၍တိုးကာ လှိုက်တက်လာခဲ့သော မွန်းကျပ်မှုတွေ ။ တစ်ကိုယ်လုံး ထုံကျင်ကာ ရစရာပင်မရှိတော့ပေ ။ နှလုံးအိမ်သည်လည်း သွေးမထွက်ရုံသာရှိပြီး စုတ်ပြတ်သတ်သွားသည် ။ ထို့အတူ နောက်ဆုတ်ပြီးသား ဖြစ်နေတဲ့ သူခြေလှမ်းတွေ ။ သို့သော် သူထွက်မသွားချင်သေးပါ ။ Tata ကို ပြောစရာတွေရှိနေသေးသည် ။

ထို့ကြောင့် အားယူလိုက်ရင်းဖြင့်

" ကိုယ်ထွက်သွားပေးမယ် .... ဒါပေမယ့် ကိုယ်ပြောတာလေးတော့ ခဏလောက် နားထောင်ပေးပါ "

သူပြောလိုက်လျှင် ထပ်မံ၍ စူးကနဲဝင်ရောက်လာသည့် မျက်ဝန်းလေး ။ ခဏပဲ ခဏပါပဲ အချစ်ရယ် ။

" မင်းကိုယ့်ကို မုန်းတယ်ဆိုရင် အဲ့ဒီအမုန်းကို အပြစ်ဒဏ်အဖြစ် ကိုယ်ခံယူပါ့မယ် ဒါပေမယ့် ကိုယ့်အနားက ထွက်သွားဖို့ကိုတော့ သေးသေးလေးတောင် မတွေးပေးလို့ရမလား ၊ ကိုယ်ပြန်ပေးဆပ်ပါ့မယ် မင်းကိုယ့်ကို မုန်းနေရင်တောင် မင်းကျေနပ်တဲ့အထိ ပေးဆပ်မှာမို့ ကိုယ့်ကို မင်းနဲ့ဝေးရာမှာ မထားခဲ့ပါနဲ့ "

" ....... "

" ကိုယ် မင်းနဲ့မခွဲနိုင်လို့ပါ အချစ်ရယ် ၊ မဟုတ်ရင် ကိုယ်ရူးလိမ့်မယ် "

ဟုတ်သည် ။ Tata နှင့်ထပ်ပြီး ခွဲရပါလျှင် သူရူးသွားလိမ့်မည် ။ ကိုယ့်ကိုကိုယ် နားမလည်ခဲ့တဲ့အချိန်တွေမှာ မသိသာခဲ့ပေမယ့် အခုလို သိနားလည်လာတဲ့အချိန်မှာ သူ Tata နဲ့မခွဲချင်တော့ပါ ။

သူတို့ကြားမှာဘာတွေလိုအပ်သလဲဆိုတာ သူမသိဘူး ဒါပေမယ့် လိုအပ်ချက်တိုင်းကိုလိုက်ဖြည့်ဖို့ သူကြိုးစားချင်တယ် အမုန်းတွေပြည့်နက်နေရင်တောင်မှသူရင်ဆိုင်ရဲတယ်အဲ့တာမို့ တစ်ခါလောက်လေးပဲဖြစ်ဖြစ်အခွင့်အရေးထပ်ရှိခဲ့ရင် ........ ။

------

တစ်ဖက်တွင် ။

တိတ်ဆိတ်နေသော မင်္ဂလာခန်းမ ။ အပြင်အဆင်အားလုံး မပြောင်းလဲရှိနေခြင်းနှင့်အတူ ငြိမ်သက်စွာထိုင်နေသော သတို့သမီးတစ်ယောက် ။ ယခုအချိန်ထိ wedding dress ကို ဝတ်ဆင်ထားဆဲသူမသည် သတို့သားအလာကို စောင့်နေတာ ဖြစ်နိုင်ပါသည် ။

စက်ပိတ်ထားပါသည် ဟူသော ဖုန်းနံပါတ်အား သူမခေါ်ဆိုနေခဲ့တာ တစ်နေ့လုံးနီးပါ ။ ယခုတွင် အပြင်လောက၌ မှောင်စပြုနေလေပြီ ။ ဒါဆိုရင် သူမ၏သတို့သားလောင်းသည် တကယ်ပဲ သူမကို ပစ်ချသွားခဲ့လေသလား ။ သူမ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင်ကို သွေးပျက်နေလေပြီ ။ စိတ်ခံစားချက်တို့၌ လေးလံလွန်းသောအစိုင်အခဲသည် သူမကိုတမြေ့မြေ့နှင့် ညှင်းဆဲသတ်ဖြတ်နေသလို ခံစားရသည် ။

သတို့သားမရှိသော မင်္ဂလာပွဲ ။ပွဲလာသူ ဧည့်သည်တွေရဲ့အကြည့် ။လူတွေရဲ့ တီးတိုးပြောသံ ။သူမအား သနားစရာတစ်ခုသဖွယ်ကြည့်သွားကြသော မျက်လုံးတွေ ။

" အား !! "

စူးရဲစွာအော်သံနှင့်အတူ ပစ်ပေါက်ခြင်းခံလိုက်ရတဲ့ဖုန်းလေး ။

အဆုံး၌ သူမ တိတိကျကျရှုံးခဲ့လေပြီ ။ သူမချစ်တဲ့လူ ။ သူမရဲ့ သိက္ခာ ။ အရာရာအတွက် သူမတွင်အဖတ်ဆယ်စရာရှိမနေတော့ပေ ။ အကြိမ်ကြိမ်တောင်းပန်သတိပေးခဲ့ပါလျက်နဲ့ သူမသည် တစ်ယောက်ထဲကျန်ခဲ့ရလေပြီ ။ သူမစိတ်အစုံသည် အစိုးမရတော့ပါချေ ။ ကြေကွဲစို့နစ်မှု ၊ ဆုံးရှုံးမှု ၊ နစ်နာမှု စသဖြင့် အရှုံးများသာပါဝင်သော တစ်ချက်ခြင်းစီသည် သူမထံတွင် ပြည့်နက်လျက်ရှိသည် ။ ပြီးနောက် နာကျင်လှသော ရင်ဘတ်သည် ခံပြင်းစိတ် ၊ ရှက်စိတ် စသဖြင့် အမျိုးမျိုးသော ခံစားချက်များသည် ခေါင်းစဉ်တပ်မရတော့ပါ ။

ဘာကြောင့်လဲ ။ဘာအတွက်လဲ ။သူမ အချစ်တွေကရော ၊ သူမ ချစ်ခဲ့တာတွေကရောအစစအရာရာနားလည်ပေးခဲ့ပါလျက်နဲ့သူမ အချစ်တွေကို ဘာကြောင့်မမြင်ခဲ့ရတာတဲ့လဲ ။

အံကိုတင်းတင်းကြိတ်ကာ လက်သီးကိုတင်းနေအောင်ဆုပ်ထားပါလျက် မျက်ရည်များကို မထိန်းနိုင်ပါ ။ သို့သော် တသွင်သွင်စီးကျနေသော မျက်ရည်များသည် သူမ၏ ကြေကွဲမှုကို မဖော်ပြနိုင် ။ သူမရင်ထဲ၌ မေးခွန်းများကိုလည်း အထပ်ထပ်အဖြေရှာနေမိသည် ။

သူမ၏ချစ်ရသူသည် သူမကိုချစ်ခဲ့ပါရဲ့လား ။သူမသည် လုယူခံလိုက်ရခြင်းလား ။ပိုင်ရှင်ထံသို့ ပြန်ပေးလိုက်ရခြင်းလား ။

ဘယ်လိုဘဲဖြစ်ဖြစ် ရက်စက်နိုင်လွန်းသူများသည် သွေးအေးလွန်းပါသည် ။ သူမကပဲ ဆင်ခြင်တုံတရားမဲ့လွန်းခဲ့သည်လား ။ မသိတော့ဘူး သူမ၏နှလုံးအိမ်တစ်ခုလုံးသည် ပျက်ကျလုဆဲဆဲကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ နာကျင်ထုံထိုင်းနေသည် ။ ပတ်ဝန်းကျင်အား ဝှေ့ကြည့်မိတိုင်း သူမပိုပြီးပြိုလှဲပစ်လိုက်ချင်သည် ။

အဖြူရောင်ခန်းမ ။ပြီးတော့ ပန်းပွင့်ဖြူဖြူတွေ ။အရာရာသည် သူမအားလှောင်ပြောင်နေကြသည် ။

ဘယ်လိုမှ ထိန်းမချုပ်နိုင်တော့သည့်အချိန်တွင် ပန်းပွင့်ဖြူးဖြူးလေးများနှင့် အဖြူရောင်အပြင်အဆင်များသည် ဓားစာခံအဖြစ်သို့ရောက်ရှိသွားကာ သူမ လက်၌ ကျိုးပဲ့ပျက်ဆီးကြကုန်သည် ။ ထိုကဲ့သို့ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တာတောင် သူမ၏ ကြေကွဲမှုသည် ပျောက်ပျက်မသွားပါ ။ ထိုအပျက်အဆီးမျာရထက် သူမအချစ်နှင့် သူမသိက္ခာက ပိုလို့ပျက်ဆီးနေပြီ ။

ထိုအပျက်အဆီးတွေကြား ဂါဝန်ဖြူဖြူနှင့်ကောင်မလေးတစ်ယောက်သည် အရုပ်ကြိုးပြတ်သလို ထိုင်ချပစ်ကာ ရှုံးပွဲချ ငိုကြွေးပါတော့သည် ။

မပြိုင်ခင်ကတည်းကနှုတ်ထွက်သင့်မှန်းသိပေမယ့်အနိုင်ရသူလို ဟန်ဆောင်ချင်ခဲ့တာလက်တွေ့မှာအရာရာဟာ လုပ်ယူဖန်တီးလို့မရမှန်းသူမကောင်းကောင်းသိခဲ့လေပြီ ။

-----

" နည်းနည်းလောက်ဖြစ်ဖြစ် စားလိုက်ပါလား Tata မနက်ကတည်းက ဘာမှမစား "

" မစားချင်ဘူးလို့ ပြောနေတယ်မလား ! "

*ခွမ်း!!*

ပုတ်ထုတ်ခြင်းခံလိုက်ရသော ပန်းကန်လေးသည် ကြမ်းပြင်ပေါ်၌ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ။ သူ့အသိစိတ်သည်လည်း ကွဲကျသွားသော ပန်းကန်လေးအားကြည့်လျက် ကြောင်အစွာဖြင့် ရုတ်ချည်းအလုပ်မလုပ်နိုင်တော့ပေ ။ ခဏအကြာမှ အသိပြန်ဝင်လာခဲ့ပြီး သူ့ရင်ဘတ်တစ်ခုလုံးသည် ကျကွဲသွားသို့ပန်ကန်လေးကဲ့သို့ ကြေမွသွားဟန်တူပါသည် ။

အဖြစ်အပျက်သည် နေ့လယ်ကတည်းက စခဲ့သည်ဟုပြောရမလား ။ စကားမပြောချင်သူအား ဘာမှမစားလျှင် တစ်ခုခုဖြစ်မည်စိုးရိမ်တာကြောင့် စားစရာအား အခန်းတွင်းသို့ တိတ်တဆိတ်ပို့ပေးခဲ့ပါသော်လည်း ပြန်လာကြည့်ချိန်တွင် အရာမယွင်းရှိနေလေသည် ။ ထို့ကြောင့် ညဘက်တွင်တော့ ဒီတိုင်းထားခဲ့ရန်မဖြစ်ဟု ယူဆလိုက်ပြီး သေချာချော့ကာ ကျွေးဖို့ဆုံးဖြတ်လိုက်သည် ။ ထိုဆုံးဖြတ်ချက်သည် ဒီကောင်လေးအတွက် အနှောက်အယှက်ဖြစ်ဟန်တူပါသည် ။ သို့မဟုတ် သူနဲ့စကားမပြောချင်ခြင်းကြောင့်လား ။ သူ့ကို မမြင်ချင်ခြင်းကြောင့်ပဲလား ။ နောက်ဆုံး ပန်းကန်လေးကျကွဲသွားသည့်အခါမှသာလျှင် သူကိုယ်တိုင် အသိဝင်လာခဲ့မိသည် ။

Tata က သူ့ကို မုန်းနေပြီလေ ။

ချစ်ရသူထံသို့ တောင်းပန်မှုများဖြင့် လှမ်းကြည့်မိသော်လည်း တောင်းပန်ပါတယ်ဆိုတဲ့ စကားသည် ထွက်မလာခဲ့ပါချေ ။ အဲ့ဒီအစား မမြင်ချင်တော့ဘူးလို့ မျက်နှာတည်တင်းတင်းလေးက ဖော်ပြနေပြီဖြစ်တာကြောင့် ကွဲကျနေသော ပန်းကန်အပိုင်းအစများအား အလျှင်အမြန်လိုက်ကောက်မိသည် ။ သေးသေးလေးတောင် ကျန်ခဲ့လို့မဖြစ် ။ ဒီကောင်လေး ထိခိုက်သွားမှာ သေးသေးလေးတောင် မလိုလားပါ ။

သို့သော် ဘာကြောင့်ရယ်မသိ ။တုန်ယင်လာသော လက်များနှင့် သူ့ရင်ဘတ်တွေ အောင့်သက်လာပြန်သည် ။ ထို့ကြောင့် အကွဲစများအား ကုန်အောင်ကောက်ပြီးသည့်နောက် ထရန်ပြင်လိုက်ဆင် မျက်လုံးထဲဝင်လာသည့် ချစ်ရသူ၏လက်ကလေး ။ ပန်းကန်အားပုန်ချလိုက်စဉ်က ထိခိုက်သွားဟန်တူကာ လက်ခုံနားတွင် ရဲနေလေသည် ။ ထို့ကြောင့် ပန်းကန်အကွဲများဖြင့် အခန်းထဲမှ အမြန်ထွက်လာလိုက်ပြီး အိမ်အကူကောင်မလေးအား သန့်ရှင်းရေးလုပ်ရန် ခေါ်လိုက်ပြီး လက်ဆေးကာ ဆေးသေတ္တာဆွဲယူပြီး အခန်းထဲ ဝင်လာလိုက်သည် ။

ထိုအခါ သူ့ကိုမြင်သည်နှင့် စူးရဲသွားသည့်မျက်ဝန်းလေးသည် တကယ်ပဲ သူ့ကိုအလိုမကျတော့သည့်ဟန် ။ သို့သော် သူဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပါ ။ ကောင်လေးထိုင်နေရာ ကုတင်ဘေးသို့ သွားလိုက်ပြီး လက်ကိုဆွဲယူလိုက်သည် ။ ထိုအခါ ချက်ချင်းရုန်းထွက်လိုက်သည့် လက်ကလေးကြောင့် သူ့ရင်ထဲ ဆစ်ကနဲ ။

" မင်းလက်နာနေတယ်မဟုတ်လား ခဏပဲ ငြိမ်ငြိမ်နေပေး ပြီးရင် ကိုယ်မင်းအရှေ့မပေါ်လာတော့ဘူး "

ချော့ပြောနေရင်းဖြင့် လက်ကလေးအား တစ်ဖန်ပြန်ဆွဲယူလိုက်တော့ မရုန်းတော့တာမို့ ဆေးသေတ္တာထဲမှ လိမ်းဆေးအားယူလိုက်ကာ အသာလိမ်းပေးလိုက်သည် ။ ရဲလွန်းနေသော ဒဏ်ရာလေးသည် အရှိန်ပြင်းပြင်းရိုက်ချက်ကြောင့်ဆိုတာထက် အသားဖြူလွန်းသည့် ကောင်လေးအဖို့ ပိုပြီးထိခိုက်လွယ်လွန်းတာ ဖြစ်လိမ့်မည် ။ ဆေးလိမ်းပေးပြီးနောက် မျက်နှာနုနုအား ကြည့်မိတော့ ခပ်တင်းတင်းဖြစ်နေသော မျက်နှာလေးကြောင့် Perth ပိုလို့ စိတ်မကောင်းဖြစ်ရသည် ။

" တောင်းပန်ပါတယ် မင်းကို ထိခိုက်စေမိပြီ "

ထိုသို့ပြောလိုက်တော့ သူ့ထံသို့ စူးကနဲရောက်လာသည့် အကြည့်လေး ။ ပြီးကာမှ အကြည့်လွဲသွားသူကောင်လေးသည် သူ့လက်ထဲမှ လက်ကလေးကိုလည်း ရုန်းကာဖယ်ချလိုက်သည် ။ Perth သက်ပြင်းဖွဖွကိုသာ ချမိလိုက်ပြီး ဆေးသေတ္တာကိုယူကာ အခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့တော့သည် ။

ပြောထားသည့်အတိုင်း ကောင်လေးရှေ့ထပ်မသွားမိစေရန် ကိုယ့်ကိုကိုယ်ထိန်းရသည် ။ ပြီးနောက် ကောင်လေးစားဖို့ရန် ထပ်၍ ကိုယ်တိုင်ပြင်ဆင်ပေးပြီး အိမ်အကူကောင်မလေးကိုသာ အခန်းထဲထိသွားပို့ခိုင်းလိုက်ပါသည် ။ တစ်ခုခုတော့ စားရမည်မဟုတ်လား ။ ဒီကောင်လေးကို ဘာထိခိုက်မှုမှ မဖြစ်စေလိုပါ ။ ပြီးကာမှ ဧည့်ခန်းထဲသို့ထွက်လာလိုက်ပြီး ဆိုဖာတွင် လှဲချလိုက်မိသည် ။ သူ့စိတ်တွေလေးဖင့်နေကာ ရင်ဘတ်တစ်ခုလုံး မွန်းကျပ်နေသည် ။ ထို့ကြောင့် မျက်လုံးအားမှိတ်ချလိုက်ပြီး ခဏလောက်အနားပေးကြည့်သည် ။ သို့သော် မရပါ ။ ပြေးလွှားယောက်ယက်ခတ်နေသော အတွေးတို့သည် မည်သို့မျှရပ်တန့်မရ ။ ထိုသို့ရပ်တန့်မရခြင်းသည် သူ့ကိုနှိပ်စက်နေသည့်အလား ။

အခန်းထဲမှ ချစ်ရသူကောင်လေးရော အခုနေ ဘာတွေတွေးနေမလဲ ။ သူ့ကို ဘယ်လောက်ထိမုန်းနေပြီလဲ ။ မုန်းပါစေလို့ အံတင်းပြီး ဖြေသိမ့်ကြည့်ပေမယ့် တကယ်အမုန်းဆိုသော အရာကို ခံစားရခြင်းသည် အတော်လေး ထိခိုက်မှုပြင်းလွန်းသည် ။ သူ့လိုလူကို ပြန်ပြီး ခွင့်လွှတ်နိုင်ပါ့မလားဆိုတာ သူကိုယ်တိုင်ပင် အာမမခံနိုင်ပါ ။ ခွင့်လွှတ်ဖို့ကိုလည်း မတောင်းဆိုရဲပေ ။ အဲ့ဒီအစား ခွင့်လွှတ်ပေးစေဖို့ မျှော်လင့်စောင့်စားနေမည်မဟုတ်ပဲ အနားမှနေပြီး လိုအပ်သမျှဖြည့်ဆည်းပေးချင်တယ် ။ အမုန်းနဲ့လာတဲ့ အရာတွေကအစ ကျေကျေနပ်နပ်ခံယူချင်တယ် ။ အကယ်၍ တစ်သက်လုံး မုန်းသွားမယ်ဆိုရင်တောင် တစ်သက်လုံးထက်ပိုပြီး ဒီအမုန်းကိုလက်ခံရင်း ဒီကောင်လေးဘေးနားမှာနေချင်တယ် ။ အဓိကက ဒီကောင်လေး သူ့အနားက ထွက်မသွားစေဖို့မဟုတ်လား ။

ဟုတ်တယ် ။ ဒီကောင်လေးအနားမှာ နေခွင့်ရရင်ကို သူကျေနပ်သင့်နေပါပြီ ။

" အကိုလေး Kyar ပြန်လိုက်ပါအုံးမယ် "

အိမ်အကူကောင်မလေး၏ အသံကြားမှ သူအသိဝင်လာသည် ။ အပြင်ကိုကြည့်တော့ အတော်လေးပင်မှောင်နေလေပြီ ။

" မနက်စောစော မလာလည်းရတယ် နေ့လယ်လောက်မှလာခဲ့ "

" ဟုတ်ကဲ့ အကိုလေး "

ခေါင်းငုံကာ ထွက်သွားတဲ့ကောင်မလေးသည် အကိုလေးအားကြည့်ကာ ထူးဆန်းဖွယ်ဖြစ်လို့နေသည် ။ သူမ ဒီအိမ်မှာအလုပ်လုပ်လာတဲ့ သက်တန်းတစ်လျှောက် အကိုလေး၏ အခုလိုပုံစံကို မမြင်ဖူးပါ ။ အမြဲလိုလို ရုပ်တည်ကြီးနဲ့ အထက်စီးဆန်ဆန်နေတတ်သူဟု ထင်ထားခဲ့တာဖြစ်သည် ။ သို့သော် ယနေ့မြင်ရသော အကိုလေး၏ပုံစံသည် သူမ မထင်ထားသော ပုံစံဖြစ်လေသည် ။ ပြီးတော့ အခန်းထဲက အကိုလေးတစ်ယောက်ကလည်း အကိုလေးကို စိတ်ဆိုးနေတဲ့ပုံပေါက်သည် ။ သူတို့ကြားက တစ်ခုခုတော့ တစ်ခုခုပဲ ။ အင်း သူမထင်သလို တစ်ခုခုပဲဖြစ်မှာပါ ဟိဟိ .... ။

Kyar က Perth အိမ်မှာ အလုပ်လုပ်တဲ့ကောင်မလေး ။ Perth က ဒီအိမ်ကို စိတ်အပန်းဖြေဖို့သက်သက် ဝယ်ထားခဲ့တာဖြစ်ပြီး တစ်ခါတစ်လေမှ လာတတ်သည့်အတွက် နေ့စဉ်သန့်ရှင်းရေးလုပ်ရန် Kyar က တာဝန်ယူထားခြင်းဖြစ်လေသည် ။ ညအိပ်ညနေ အလုပ်တော့မဟုတ်ပါ ။ မနက်ကနေ ညနေပိုင်းအထိသာဖြစ်သည် ။ ဒီနေ့ကတော့ ပြန်ခါနီးမှ သန့်ရှင်းရေးတစ်ခုတိုးလာသဖြင့် နောက်ကျခြင်းဖြစ်လေသည် ။

စားပွဲပေါ်က ဖုန်းကိုယူကာ Perth စက်ဖွင့်လိုက်သည် ။ စက်ပိတ်ထားတာ အတော်လေးကြာပြီမို့ ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် တောက်လျှောက်ကျလာသည့် အဝင် call များ ။ စိတ်ရှုပ်စွာဖြင့် မျက်မှောင်ကျုံ့လိုက်မိသည် ။ အားနာသော်ငြားလည်း ဘာမှမတတ်နိုင်ပါ ။ သူ အစောကတည်းက ကြိုတင်ပြောပြခဲ့ပေမယ့် သူမဘက်က လက်မခံခဲ့ဘူးမဟုတ်လား ။

ဘာမျှဆက်မတွေးတော့ပဲ Pond ဆီသို့သာ ဖုန်းခေါ်လိုက်သည် ။ ထိုအခါ ချက်ချင်းကိုင်လာသည့် သူငယ်ချင်းဖြစ်သူက သူ့ဖုန်းကို စောင့်နေသလိုပင် ။

" အခြေအနေဘယ်လိုလဲ Perth "

" စိတ်ဆိုးနေတယ် "

" ရုတ်တရက်ဆိုတော့ Ta လည်း စိတ်ဆိုးမှာပေါ့ အဆင်ပြေသွားမှာပါ "

" အင်း မျှော်လင့်တာပါပဲ "

မျှော်လင့်တာပါပဲဟု ပြောလိုက်ရပေမယ့် Tata သည် စိတ်ဆိုးနေခြင်းမဟုတ်မှန်း သူသိပါသည် ။ Tata က သူ့ကို စိတ်ဆိုးတာထက်ပိုပြီး မုန်းသွားပြီမဟုတ်လား ။ ပြီးတော့ စိတ်နာနေတဲ့အကြည့်တွေ ။ Pond ပြောသလို အဆင်ပြေလာနိုင်ရဲ့လား သူတကယ်မသိတော့ပါ ။

" အဲ့ဒီဘက် အခြေအနေကရော "

" ဦးလေးက မင်းကို တော်တော်လေး စိတ်ဆိုးနေတယ် အခုနေပြန်လာရင် အခြေအနေတော်တော်ဆိုးလောက်တယ် ပြီးတော့ "

" အင်း ပြီးတော့ ဘာလဲ "

" Joong ဆိုတဲ့ကောင် ၊ မင်းကို တော်တော်လေး ဒေါပွနေတယ် ၊ Ta ဘက်က ဆန္ဒမပါပဲ ခေါ်သွားခဲ့တယ်ဆိုရင် မင်းကို တရားဆွဲမယ်တဲ့ ၊ ငါတို့ကိုလည်း မယုံသလို မေးနေသေးတာ ၊ ငါရော phuwin ရော ဘူးခံငြင်းထားရတယ် "

" တရားဆွဲမယ်တဲ့လား "

" အေး ဒါပေမယ့် ဒေါ်လေးကတော့ မင်းကိုတော်တော်လေး စိတ်ပူနေတယ် ၊ ငါတို့ မင်းရှိတဲ့နေရာကို သိတယ်ဆိုတာကိုလည်း ဒေါ်လေးက သိပုံပဲ ၊ မင်းကို သွေးပူတုန်းပြန်မလာနဲ့တဲ့ ၊ Ta ကိုသေချာဂရုစိုက်ဖို့လည်း သေချာမှာလိုက်တယ် "

" စိတ်မပူဖို့သေချာပြောပေးအုံး Pond ၊ မင်းတို့ကိုလည်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ၊ ပြီးတော့ မေမေ မပြောလည်း ငါဒီမှာ သုံးရက်လောက်နေဖို့ စိတ်ကူးထားပြီးသားပါ "

ပြီးနောက် Pond နဲ့ စကားခဏဆက်ပြောပြီး ဖုန်းပြောခြင်းကို အဆုံးသတ်လိုက်သည် ။ အခုနေပြန်သွားရင် သေချာပေါက် ဝေးရမယ်ဆိုတာ Perth သိသည် ။ ထို့ကြောင့် ဒီနေရာမှာသာ အချိန်ထပ်ဖြုန်းရုံရှိသည် ။ ဒီအတောအတွင်း Tata နဲ့အဆင်ပြေလာအောင်လည်း သူကြိုးစားရပေအုံးမယ် ။ Tata ဘက်က သူ့ကို ခွင့်မလွှတ်နိုင်မှန်း သိနေပေမယ့်ပေါ့ ။

Perth ဆိုဖာမှ ထလိုက်ကာ ချစ်ရသူရှိရာ အခန်းငယ်လေးဆီ ဦးတည်လိုက်သည် ။ ပိတ်မထားသော အခန်းငယ်လေးသည် အထဲသို့ မြင်ရရုံအနည်းငယ်လောက် ဖွင့်ထားလေသည် ။ ထိုမှတစ်ဆင့် အထဲသို့ လှမ်း၍ကြည့်လိုက်လျှင် ပြတင်းပေါက်နားတွင်ရပ်နေသော အရိပ်ဖြူလေး၏ ကျောပြင်ငယ်အား တွေ့ရသည် ။ ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် လေ၏တိုက်ခတ်မှုကြောင့် အရိပ်ဖြူလေး၏ ဆံနွယ်တို့သည် ယိမ်းနွဲ့ကာလွင့်လူးလျက်ရှိသည် ။ ကျောပြင်ငယ်လေးသာ မြင်နေရပေမယ့် ထိုမြင်ကွင်းသည် သူ့အသိစိတ်တစ်ခုလုံးကို တသိမ့်သိမ့်လှုပ်ခါစေသည် ။ ပြီးနောက် စည်းချက်မှန်မှန် လှုပ်ရှားလာသည့် သူ့နှလုံးခုန်နှုန်းတွေ ။

အတော်လေးကြာသည့်အခါမှ ထိုကောင်လေးထံမှ အကြည့်လွဲလျက် တံခါးအားအသာစေ့ပိတ်ပေးလိုက်ပြီး နေရာမှလှည့်ထွက်ခဲ့တော့သည် ။ စိတ်ဆန္ဒအရ ထိုကောင်လေးအား ထွေးပွေ့ထားလိုက်ချင်သော်လည်း သူ့ကိုမြင်လျှင် စိတ်မသက်မသာဖြစ်မည်စိုး၍ မသိခင် လှည့်ထွက်ခဲ့ခြင်းသည် ပို၍ အဆင်ပြေသည်မဟုတ်လား ။

တစ်ရက်ကုန်ဆုံးသွားပေမယ့် မနက်ဖြန်အတွက်ပိုပြီးရင်လေးရသည် ။ နောက်တစ်ရက်မှာ မင်းအမုန်းတွေထပ်ရင်ဆိုင်ဖို့ ကိုယ်အားရှိပါ့မလား ။ ထိုသို့တွေးမိခြင်းနှင့်အတူ နှလုံးသားသည် ထပ်မံနာကျင်လာရပြန်လေသည် ။

-----

( update ကိုလေ တစ်ရက်တစ်ပိုင်းနှုန်းနဲ့သွားချင်ပေမယ့် စိတ်သွားတိုင်းလက်က လိုက်မရေးနိုင်ဖြစ်နေတယ်ရော 😭🤍

ဒါပေမယ့် ဒီရက်ပိုင်း update မြန်မြန်ပေးနိုင်အောင် ကြိုးစားနေပါတယ် )

5.1К2910

Previous chapter Next chapter

There are no comments yet. Log in to be the first to leave a review!

20

Similar stories