10

Kinabukasan, hindi ako mapakali.

Buong maghapon, kahit anong pilit ko, hindi ako makapag-focus sa klase. Paano ko naman magagawa, kung alam kong may isang taong posibleng may sagot sa lahat ng tanong na bumabagabag sa isip ko?

Nang matapos ang huling subject, nagmadali akong lumabas ng campus. Hindi ko na hinintay sina Sara o Jette. Ang alam lang nila, may kailangan akong asikasuhin.

Pagdating ko sa napag-usapang lugar—isang lumang café sa isang tahimik na sulok ng siyudad—agad akong tumingin sa paligid. Kakaunti lang ang tao, at karamihan mukhang sanay na rito.

Hanggang sa nakita ko siya.

Isang matandang lalaki, naka-suot ng lumang leather jacket, may bahagyang balbas, at mukhang hindi sanay sa liwanag ng araw. Nasa sulok siya ng café, tahimik na nakatingin sa labas ng bintana habang iniikot ang isang tasa ng kape sa mesa.

Alam kong siya na 'yon.

Lumunok ako at humakbang papalapit.

Pagdating ko sa harapan niya, hindi na siya nag-abalang tumingin.

"Macy Abigail Velasco." Hindi tanong ang tono niya.

Hindi ko alam kung dapat akong kabahan o umatras. Pero andito na ako.

Umupo ako sa tapat niya. "Ikaw si Detective Alcaraz."

Tumikhim siya. "Dating detective."

Napatingin ako sa kanya, pilit inaaninag ang ekspresyon niya. "Anong ibig mong sabihin?"

Sa unang pagkakataon, tumingin siya sa akin. Matindi ang tingin niya, parang binabasa ang buong pagkatao ko.

"Matagal na akong wala sa kaso ng nanay mo. Dapat, matagal mo nang tinanggap 'yon."

Nanlamig ang pakiramdam ko. "Ano bang meron sa kaso niya?"

Huminga siya nang malalim, pero hindi sumagot.

"Sinasabi nila, aksidente lang 'yon," patuloy ko. "Pero alam mong hindi, 'di ba? Ano ba talaga ang nangyari?"

Tahimik.

Hanggang sa bumulong siya. "Gusto mo ba talagang malaman?"

Hindi ako nagdalawang-isip. "Oo."

Tumango siya, pero hindi pa rin ako tinitigilan ng tingin. "Kapag nalaman mo ang totoo, wala nang atrasan. Handa ka ba sa lahat ng maaaring sumunod?"

Muli akong lumunok. Alam kong sa puntong 'to, may bagay na akong hindi na mababawi.

Pero gusto kong malaman.

Kailangan kong malaman.

Kaya tumingin ako pabalik sa kanya, diretso sa mata niya, at sinabing—

"Oo. Handa ako."

At doon nagsimula ang lahat