1

Nagising ako sa malamig na hangin sa kwarto ko. Kahit mainit sa labas, ang bahay na ito ay laging malamig—hindi dahil sa aircon, kundi dahil pakiramdam ko hindi ako bagay dito.

Dahan-dahan akong bumangon, binaba ang paa sa sahig, at tiningnan ang paligid. Malinis. Parang hindi ako nakatira rito. Walang litrato ko sa shelves, walang kahit anong gamit na nagpapaalala na may bago silang kasama sa bahay. Sinisigurado kong walang kalat—ayaw kong marinig si Camilla, ang asawa ng tatay ko, na parang laging naiirita kapag nakikita ako.

Tahimik akong bumaba sa kusina. Amoy ko agad ang sinangag at tuyo. Nakaupo na si Lila sa hapag-kainan, hawak ang cellphone niya habang kumakain. Saglit siyang tumigil nang makita ako.

"Good morning," bati niya, pero parang nag-aalangan.

"Good morning," sagot ko, pilit na ngumiti.

Si Tatay ay nasa dulo ng mesa, nagbabasa ng dyaryo habang umiinom ng kape. Hindi niya ako nilingon.

"Kain ka na, Abigail," sabi ni Camilla habang abala sa kusina. "May itlog pa riyan."

"Salamat po," sagot ko, at umupo sa tapat ni Lila. Hindi ako sanay marinig ang buong pangalan ko rito. Hindi nila ako tinatawag na Gail, ang tawag sa akin ni Mama noon. Dito, Abigail ako—parang ibang tao.

Tahimik ang almusal. Si Lila lang ang kinakausap ni Tatay tungkol sa eskwela niya. Ako? Wala. Para bang hindi ako nandito.

Pagkatapos kong kumain, agad kong hinugasan ang plato ko at nagpaalam.

"Alis na po ako."

--------------------------------------------------------------------

[There should be a GIF or video here. Update the app now to see it.]