Chapter 18

Szymon's

"Bakit ba kasi kayo nagpaulang dalawa ha?" tanong ni Nanay sa'min.

Nakauwi kasi kaming dalawa ng bahay mga alas sais na nang umaga dahil nakatulog kaming dalawa sa sasakyan niya.

Sumakit nga ang katawan ko dahil hindi komportable ang pwesto namin sa pagtulog.

Bigla namang uminit ang mga pisngi ko dahil naaalala na naman ang nangyari kagabi.

Sa kaharutan namin ay dalawa na kami ngayon ang sinisipon.

"Nay, hindi naman kasi namin alam na uulan ng ganun kalakas e ang init init naman nung hapon." sabi ko.

"That's right, Nanay. Sa loob na nga kami ng sasakyan nagpatila ng ulan, Nay." sagot naman ni Sam na nasa tabi kong nakaupo sa sala.

"Hindi pa rin mabuti dahil ang lamig sa loob ng sasakyan mo, Sam. Kaya mas lalo kayong sinipon." sabi ni Nanay.

"Hindi naman po malamig, mainit nga e." rinig kong bulong ni Sam kaya pasimple ko siyang kinurot sa tagiliran niya.

"Ano 'yon, Sam?" tanong ni Nanay ng hindi niya marinig ang sinabi ni Sam.

"Sabi ko po, hindi naman malamig kasi hininaan ko yung aircon." palusot niya naman kay Nanay.

"Oh siya kumain muna kayong dalawa ng aroz caldo. Nagluto ako para mainitan ang katawan niyo." sabi ni Nanay tsaka tumayo.

Pagkaalis ni Nanay ay kinurot kurot ko agad siya sa tagiliran niya.

"Mon, s-stop!" suway niya sa'kin.

"Iyang bibig mo talaga, Sam!" sigaw ko sa kaniya.

"What? E ang init naman talaga kagabi. Di mo ba ramdam? Hindi nga ako nakatulog ng maayos kagabi dahil nadidistract ako ng dibdib mo. Masyado kasing nakadikit sa'kin. I wanted to try it again but you're already asleep so yeah pinilit ko na lang ring matulog." diretsahang sabi niya na ikinapula ng mukha ko.

"Gosh, you're too cute when you're blushing." inirapan ko naman siya sa sinabi niya.

"Alright, I'm sorry. Come here, hug me." sabi niya at hinila ang kamay ko palapit sa kaniya.

"Ayaw ko lang na magduda si Nanay sa 'tin. I will tell it to her about us once na nasabi ko na kay Mama." sabi ko.

Tumango naman siya at niyakap ako.

"I'll wait, baby." bulong niya sa'kin.

"Oh halina kayo sa mesa at kumai---" parehas kaming napabitaw sa pagkakayakap ng marinig ang boses ni Nanay.

Tumayo naman kaming dalawa sa pagkakaupo.

"A-ah Nay sige po..." sabi ko na hindi mapakali.

"May dapat ba akong malaman, Mon?" tanong ni Nanay sa'min.

Nagkatinginan naman kami ni Sam.

Shit, this is not what we planned.

"Mon." tawag ni Nanay sa'kin.

"Nay ano po..." nauutal kong sabi.

"She's just saying thank you for me, Nanay. She wants to do camping and atlast may nag aya na din sa kaniya at ako daw po yun." nakangiting sabi ni Sam.

"Ah oo, naalala ko nung bata ka ay gustong gusto mong camping kaso ay hindi ka pinapayagan ng mama mo kasi sakitin ka." sabi ni Nanay sabay tawa.

Sinabayan ko na rin ang tawa niga kahit mamatay matay na ako sa kaba.

I just don't want her to stress out because of me, I already know my Nanay. She doesn't have any idea about this kind of relationship so I  need to slow it down.

"Oh siya tara na kumain na kayo at ikaw Sam mamaya ka na umuwi magpahinga ka muna sa kwarto ni Mon. Matulog kayong dalawa, mukha kayong puyat." sabi ni Nanay at nauna ng pumunta sa kusina.

Nagkatinginan kami ni Sam.

Lumapit siya sa'kin at bumulong.

"Hindi alam ni Nanay na napuyat talaga tayo." bulong niya kaya isang kurot na naman ang binigay ko sa tagiliran niya.

Kakamot kamot naman siya ng tagiliran niya habang papunta kaming kusina.

"Halina kayo, upo na at kumain." aya ni Nanay sa'min kaya umupo na rin kami.

"Mainit init pa yan." sabi ni Nanay.

Nagsimula na rin kaming kumain dahil mainit init pa.

"Kailan ka pala babalik ng Manila, Sam?" parehas kaming napatingin kay Nanay dahil sa tanong niya kay Sam.

"Ah one week and three days from now po." sagot ni Sam na nagpawala ng mood ko kumain.

"May oras kapa palang libutin ang buong baryo." sabi ni Nanay.

"I'm also planning to extend my stay here Nanay, I love it here. Mukhang mamimiss ko dito kapag bumalik ako kaagad sa Manila." sabi ni Sam.

"Hindi ka ba kailangan ng kompanya mo doon?" tanong ulit ni Nanay.

"My secretary always contacts me about the company po so I don't need to worry about my company, yun nga lang po maraming paper works kapag nakabalik na ako doon." sabi ni Sam.

Tumango naman si Nanay sa sinabi ni Sam.

Nagpatuloy naman kami sa pagkain namin. Sa kalagitnaan ng pagkain namin ay tinawag ko si Nanay.

"Nay." tawag ko Nanay.

"Bakit apo?" taong ni Nanay sa'kin.

"Bakit hindi niyo po sinabi na si Sam pala yung kababata ko noon? Ilang beses po kaya akong nagtanong pero hindi niyo man lang sinabi." bigla namang natigilan si Nanay sa pag kain.

"Alam mo na pala." sabi ni Nanay.

"Opo, itong isa din po kakasabi lang sa'kin. Ni hindi niyo man lang sinabi sa'kin. Ang daya niyo." nagtatampong sabi ko.

Hindi naman naka imik si Sam sa sinabi ko. Tahimik lang siya ganun din si Nanay.

"May masama po ba sa sinabi ko?" tanong ko.

"Bilisan niyo ng kumain at magpahinga na kayo." sabi ni Nanay sa'kin at tumayo na sa pagkakaupo at umalis.

What happened?

"Sam." tawag ko kay Sam.

Ngumiti naman siya sa'kin at hinalikan ang noo ko.

"I love you. Let's finish our food at ligpitin na natin 'tong pinagkainan natin." sabi niya sa'kin.

They are hiding something from me.

Samantha's

Flashback

"We need to stay away from here." I looked at my Mom who's now packing our clothes to go.

"Why all of a sudden, Mom? I need to see Princess pa po." I said to Mom.

I saw my mom's furious eyes and came to me. She held my both shoulders that made me stare at her, I'm scared.

"You can't see her again, Sam. You heard me? Don't see her again." My eyes started to get teary.

I can't lose Princess, I need to see her.

"Mom, I don't understand what's going on." but instead of answering me, she just start to pack our clothes again.

"Her dad scares us. You know who her dad is? You know?" my mom almost shout at me.

I didn't answered her because I really don't know who her dad.

I never seen her dad, only her mom.

"You don't need to know sweety. We just need to get out of here and we're safe." my mom said.

I saw my dad walks inside the room.

"Let's go." sabi ni daddy.

My mom holds my hand at hinila ako palabas.

While we are running papunta sa sasakyan namin, I saw Manang's worried face.

I really don't know what's going on.

That day, the day is the last day I saw my Princess.

Present

I let out a deep sighed while inhaling a fresh air here in her window.

Those memories will be forever in my mind.

"Wear my clothes. Kasya naman lahat ng damit ko sayo, magkasing katawanan lang naman tayo, Sam." napatingin ako kay Mon na kakalabas lang sa banyo.

"Why do I need to wear clothes? Huhubarin mo rin naman." I saw her rolled her eyes on me kaya napatawa ako.

"Kaharutan mo, Sam." sabi niya.

"I'm only maharot sayo." sabi ko tsaka siya niyakap, hindi naman siya umalma.

"You smell so nice without any body wash or perfume. Just your natural scent, it's addicting." bulong ko sa kaniya.

"Parehas tayong gusto ang amoy ng isa't isa." sabi niya.

"Yeah, it's called couple goals." sabi ko ng pabiro.

"Magbihis ka na nga doon." napatawa naman ako sa sinabi niya.

"Alright. I'll just change my clothes wait me here." sabi ko at hinalikan ang ulo niyo.

Kinuha ko naman ang damit sa kama niya na ipapahiram sa'kin. Kinindatan ko pa siya bago ako pumasok sa banyo niya kaya ayun namumula na naman ang pisnge niya.

Pagkapasok ko sa banyo niya ay napatingin ako sa salamin na nasa loob at huminga ng malalim.

If ever her dad will come back, sisiguraduhin kong hindi na ako lalayo kay Mon.