Part 7(End)

Unicode.....

Sunghoonဒီနေ့မနက်စောစောJaeyunအိမ်ထွက်လာခဲ့လိုက်သည်။

Jaeyunရဲ့ကွန်ဒိုကိုလိုက်ကြည့်ချင်သည့်အတွက်။

JaeyunလဲSunghoonလာမှာသိတဲ့အတွက်မနက်စာလုပ်နေလိုက်သည်။

Jaeyunရဲ့အမေဟာဆိုလဲSunghoonကိုအရမ်းချစ်၏။ဘယ်သူကသားအရင်းလဲမေးယူရသည့်အထိ။

ခုလဲSunghoonကိုမတွေ့ရတာကြာလို့ဆိုပြီးသွားမယ့်အလုပ်ကိုမသွားသေးဘဲ ထိုင်စောင့်နေသည်။

အစကတစ်JayထဲJayနေတဲ့သူကSunghoonကိုတွေ့ပြီးကတည်းကသားသားနဲ့ပါးစပ်ကမချအဖေကတောင်အမြင်ကပ်လာပြီနော်ပြောရတဲ့အထိ။

"မေမေ"

"ဟယ်သားလေးလာပြီလား မေမေကလွမ်းနေတာ"

"သားကခုတလောအလုပ်တွေရှုပ်နေလို့ပါပြီးတော့ဟိုတစ်ခါလာတုန်းကလဲJakeကမှမရှိဘဲအဲ့တာကြောင့်မဝင်တော့တာ"

"ဟုတ်ပါပြီကွယ် ခုဘယ်သွားကြမလို့လဲ မနက်စာစားသွားကြအုန်း"

"ဒီတိုင်းလျှောက်လည်ရုံပဲမေမေ"

"အင်းဒါဆိုမေမေအလုပ်သွားတော့မယ်နော်"

"ဟုတ်ကဲ့မေမေ"

Jaeyunမေမေထွက်သွားမှJaeyunရှိတဲ့ထမင်းစားခန်းထဲကိုဝင်လာတဲ့Sunghoon။

"Jakeကိုယ်ဗိုက်ဆာနေပြီ"

"ငါရှိတယ်ဆိုတာသိသေးသားပဲ အိမ်ကမစားခဲ့ဘူးလား"

"Jakeကိုတွေ့ချင်နေပြီမလို့ မြန်မြန်လာလိုက်ရတာဘာမှမစားခဲ့ရဘူး"

ခုတလောဒီလိုမရိုးမသားစကားတွေပြောပြောလာလာကြောင့်Jaeyunတစ်ယောက်ရင်ခုန်ရတာခနခန။

"အေးပါကွာခနပဲ​စောင့် ကျက်တော့မယ်"

မနက်စာစားပြီး Sunghoonသွားချင်နေတဲ့Jaeyunရဲ့ကွန်ဒိုကိုထွက်လာခဲ့လိုက်တယ်။

ကျောင်းပိတ်ရက်အတွင်းSunghoonနဲ့ပဲအမြဲအတူတူရှိနေဖြစ်သည်။

အဲ့လိုပဲJaeyunနှလုံးသားလေးဟာSunghoonဆီကိုအလုံးစုံပေးအပ်လိုက်ရပြီဖြစ်၏။

SunghoonလဲJaeyunကိုဖလစ်နှုန်းတွေနဲ့စမ်းသပ်နေပေမဲ့Jaeyunဘက်ကဘယ်လိုပုံစံမှမပြလို့ရှေ့ဆက်မတိုးရဲ။

Jeongsongနဲ့Jungwonတောင်အရမ်းသဲကဲနေပြီးအမြင်ကပ်စရာလိုကြည်နူးပြနေကြပြီကို။

"တကယ်ချစ်မိတော့လဲမလွယ်ပါလား park sunghoonရေခံလိုက်ပေအုန်းပေါ့"

Sunghoonအိပ်ယာပေါ်လှဲနေရင်းညည်းညူမိသောစကားတစ်ခွန်း။

ဒီနေ့အထက်တန်းဒုတိယနှစ်ရဲ့ပထမဆုံးကျောင်းဖွင့်ရက်။

"Jake Jake Jake!"

Sunghoonအိမ်ထဲမဝင်သေးပဲအပြင်ကနေလှမ်းခေါ်တော့ပြတင်းပေါက်လေးကနေပြူထွက်လာတဲ့ခေါင်းသေးသေးလေးကချစ်စရာအတိ။

"ဝင်ခေါ်မှာကိုကြိုမပြောဘူး"

"ကိုယ်ကsurpriseတိုက်လိုက်တာလေ"

"​ေဩာ်တကယ့်surpriseကြီးပါပဲ"

"Jakeကရွဲ့တာလားကိုယ့်ကို"

"မရွဲ့ပါဘူး"

"ကိုယ်ကမင်းကို..."

"ဟာဟိုမှာHeeseung hyungသွားရအောင်မြန်မြန်"

Sunghoonပြောမဲ့စကားတောင်ပျောက်ပြီးHeeseung hyungဆီပြေးသွားတဲ့လူကိုကြည့်ပြီးနှခမ်းဆူမိသည်။

Jakeကလဲတမင်စကားဖြတ်ခြင်းမဟုတ်ပါ Heeseung hyungကိုအကူအညီတောင်းထားတဲ့ဟာလေးမေးမလို့ဖြစ်၏။

"Heeseung hyung morning"

"morning Jaeyun ဒါနဲ့Sunghoonကိုမတွေ့ပါလား"

"ဟာဟုတ်သားတစ်ယောက်ထဲသွားနှင့်ပြီထင်တယ်"

အကူအညီတောင်းထားတဲ့ဟာအကြောင်းရယ် တစ်ခြားရောက်လေရောအကြောင်းလေးတွေပြောပြီး ကျောင်းကိုလာခဲ့လို့က်သည်။

Sunghoonကတော့ဘာလို့တစ်ယောက်ထဲအရင်ထွက်သွားလဲမသိပါ။

Jaeyunအခန်းထဲရောက်သွားတော့ဆူပုတ်ပြီးစာအုပ်ပေါ်လျှောက်ခြစ်နေသည့်Sunghoonကြောင့်Jaeyunဘာဖြစ်နေတာလဲနားမလည်တော့။

စကားပြန်ပြောရင်လဲအင်းတစ်လုံးသားပြန်ပြောသည်။

"Sunghoon မင်းဘာဖြစ်နေတာလဲ မနက်ကထိအကောင်းကြီးကို"

"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး"

"အိုကေလေ"

"Jake"

"ဟင်"

"ညနေကြကိုယ်နဲ့တစ်နေရာလိုက်ခဲ့ပြစရာလဲရှိတယ်ပြောစရာလဲရှိတယ်"

"အင်းလိုက်ခဲ့မယ်"

အဲ့စကားပဲ​ဲပြောပြီးစကားတစ်ခွန်းမှထပ်မပြောတော့တဲ့သူကဘာမြန်းဖြစ်နေပါလိမ့်။

ညနေကျောင်းဆင်းတော့Sunghoonခေါ်ရာနောက်Jaeyunလိုက်လာခဲ့လိုက်သည်။

တောင်ကုန်းလေးတစ်ခုပေါ်ဖြစ်ပြီးအဲ့တောင်ကုန်းပေါ်မှာခုံတန်းလေးတစ်ခုသာရှိသည်။

Sunghoonတစ်ယောက်Jaeyunကိုခေါ်လာတဲ့နေရာကတောင်ကုန်လေးတစ်ခု။

Sunghoonဒီနေရာကိုစတွေ့တုန်းကဘာဆိုဘာမှမရှိ။စတွေ့တဲ့နေ့ကJaeyunကိုချစ်မိနေပြီးလားဆိုတာသေချာအောင်အချိန်ယူဖို့ထွက်လာရင်းတွေ့ခဲ့ခြင်း။

နောက်ပိုင်းဒီနေ့ရာလေးဟာSunghoonအတွက်အေးချမ်းမှုလေးဖြစ်လာတဲ့အတွက် တစ်ချို့ပန်းပင်လေးတွေစိုက်ပျိုးပြီး ခုံတန်းလေးတစ်ခုကိုကိုယ်တိုင်ရိုက်ခဲ့၏။

Jaeyunကိုတစ်နေ့ဒီကိုခေါ်လာမယ်လို့စဥ်းစားပြီးအရာအားလုံးကိုလုပ်ခဲ့တာ။

အဲ့တစ်နေ့က SunghoonကJaeyunဆိုတဲ့တစ်ဦးတည်းသောSunghoonအပိုင်ဖြစ်လာရမဲ့Jakeကိုဖွင့်ပြောမဲ့နေ့။

ခုလည်းရောက်ကတည်းကအရမ်းအံ့ဩပြီးပတ်ဝန်းကျင်ရဲ့အလှကိုငေးနေတဲ့Jaeyunကိုငေးနေရတဲ့Sunghoonရဲ့မျက်နှာဟာတစ်ကမ္ဘာလုံးမှာသူကပဲကံအကောင်းဆုံးလူလို။

"Sunghoonမင်းဒီနေရာကိုဘယ်လိုရှာတွေ့ခဲ့တာလဲမိုက်လိုက်တာ"

"အဟမ်းအဲ့တာက ဒီနေရာကိုတစ်ခုခုလာလုပ်ရင်းတွေ့ခဲ့တာ"

"ဆေးလိပ်လာသောက်တာလို့တော့မပြောနဲ့နော်"

"ဟာမင်းကလဲကိုယ်ကမင်းနဲ့တွေ့ပြီးကတည်းကဆေးလိပ်မသောက်တော့တာသိသားနဲ့"

"ဟေးဟေးအဲ့လိုမပြောနဲ့တစ်ခါတစ်လေမင်းခိုးသောက်နေတာငါတွေ့ပါတယ်နော်"

"....."

"ငါ့ကြောင့်မသောက်ရဘူးဆိုတာမဖြစ်ရအောင်ဘာမှမပြောတော့တာ"

"မင်းနဲ့ချစ်သူဖြစ်ရင်တော့လုံးဝမသောက်တော့ဘူးဆုံးဖြတ်ထားတယ်"

"ဟင်"

"ကိုယ်မင်းကိုချစ်တယ်Jake"

"...."

"စတေွ့ကတည်းကမင်းကကိုယ့်အတွက်အမြဲထူးခြားခဲ့တာ ကိုယ်စကားပြောတိုင်းကိုယ်ကဘယ်သူနဲ့မှကိုယ်လို့မသုံးဖူးဘူးမင်းနဲ့စတေ​ွ့မှ"

"...."

"ကိုယ့်သူများစကားကိုလဲဘယ်တော့မှနားမထောင်ခဲ့ဘူးဒါပေမဲ့မင်းစကားကိုတစ်ခွန်းမကျန်နားထောင်ခဲ့တယ်"

"...."

"ကိုယ့်အချစ်ကိုလက်ခံနိုင်မလားဟင်"

"ငါကလက်မခံဘူးဆိုရင်ရော"

"မင်းလက်ခံလာမဲ့အချိန်ထိကိုယ်ကြိုးစားမှာ"

"ငါ့မှာချစ်ရမဲ့သူရှိပြီးသားဆိုရင်ရော"

"....."

"အဲ့ချစ်ရမဲ့သူကမင်းပဲဖြစ်နေခဲ့တာဆိုရင်ရော"

"ဟမ်တကယ်လားJake"

"ငါဖြေဖို့မလိုတော့ဘူးထင်ပါတယ်"

"ဖြေဖို့လိုတာပေါ့ကိုယ်ကမင်းရဲ့နှခမ်းလေးကထွက်လာမဲ့ချစ်တယ်ဆိုတဲ့စကားကိုပိုမျှော်လင့်တယ်"

"ငါလဲမင်းကိုချစ်ပါတယ်Sunghoon မင်းငါ့ကိုချစ်သလောက်ထက်ပိုပြီးချစ်တယ်"

"ကိုယ်မင်းကိုအရမ်းချစ်လိုက်တာJakeရယ်"

"အင်းငါရော"

"မင်းကကိုယ့်ရဲ့ဘဝကြီးပဲ"

"အေးပါကွာဖက်ထားတာလွှတ်ပါတော့ကြာရင်ငါသေတော့မယ်"

Jakeတစ်ယောက်Sunghoonရဲ့ဖွင့်ပြောမှုမှာပထမဆုံးတော့အံ့အားသင့်ခဲ့ပေမဲ့နောက်တော့အတည်ကြီးတွေပြောနေတဲ့သူကိုစချင်လာတာကြောင့်စလိုက်တော့ဝမ်းနည်းသလိုဖြစ်သွားတဲ့မျက်နှာကြောင့်ဆက်မစတော့ဘဲ Jaeyunချစ်နေတဲ့သူဟာလဲSunghoonဆိုတဲ့သူဖြစ်နေကြောင်းတစ်ခါတည်းပြောပြခဲ့လိုက်တယ်။

"ညနေနေဝင်တာကြည််ပြီးမှပြန်ကြမယ်နော်ခနနေဝင်တော့မှာဆိုတော့"

"အင်းJakeသဘော မင်းကနေဝင်တာကြည့် ကိုယ်ကမင်းကိုကြည့်မယ်"

"အရင်ကောင်မလေးတွေလဲအဲ့လိုစကားတွေနဲ့ကြွေအောင်လုပ်ခဲ့တာမလား"

"မဟုတ်ပါဘူးနော် အချစ်ဦးကလွဲကျန်တာမင်းကပထမဆုံးတွေကြည့်ပဲ"

"မယံုပါဘူးနော်"

"ကိုယ့်first kissကိုလဲမင်းပထမဆုံးရမှာနော်"

"တော်တော့ဆက်မပြောနဲ့တော့"

"ကိုယ်မင်းကိုနမ်းလို့ရမလား"

"မရဘူးဆိုရင်ရော"

"နောက်မှခိုးနမ်းရုံပေါ့"

"အဲ့လိုတော့ခွင့်မပြုနိုင်ပါဘူး"ဆိုပြီးSunghoonနှခမ်းပေါ်ကိုသုံးစက္ကန့်ထိကပ်လိုက်တဲ့Jaeyunနှခမ်းလေး။

"မင်းကကိုယ့်ကိုဒီလိုလာစမ်းတာပေါ့ဟုတ်လား"

"မင်းကမကျေနပ်...အွန့်"

စကားတောင်ဆုံးအောင်ပြောခွင့်မပေးပဲSunghoonဟာJaeyunရဲ့နှခမ်းတစ်ခုလုံးကိုသိမ်းပိုက်လိုက်၏။

နေဝင်လာပြီဖြစ်လို့အဝါရောင်သန်းနေတဲ့နေရောင်ခြည်အောက်တောင်ကုန်းပေါ်ကခုံတန်းလေးတစ်ခုပေါ်မှာတစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်ချိုမြိန်တဲ့အနမ်းတွေကိုပုံဖော်နေကြတဲ့မြင်ကွင်းဟာပန်းချီတစ်ချပ်အလား။

ညရောက်တော့နောက်ဆုံးမှီတဲ့busပေါ်တက်ပြီးနောက်ဆုံးခုံပေါ်မှာနှစ်ယောက်သားဝင်ထိုင်လိုက်ကြသည်။

Sunghoonပါလာတဲ့ဖုန်းနဲ့နားကြပ်ကိုထုတ် သီချင်းတစ်ပုဒ်ကိုဖွင့်ပြီး တစ်ယောက်တစ်ဖက်ဆီတက်လိုက်သည်။

သီချင်းကြောင့်ရောပင်ပန်းတာရောကြောင့်ထင်တယ်Jaeyunအိပ်ငိုက်နေသောကြောင့်Sunghoonမိမိပုခုံးပေါ်မှီအိပ်ခိုင်းလိုက်ရသည်။

နောက်ဆုံးအိပ်ပျော်သွားပြီထင်တယ် အသက်ရှူသံပုံမှန်လေးထွက်ပေါ်လာတဲ့ကောင်လေးကိုသူ့ရဲ့မြတ်နိုးဖွယ်ရာလိုတစ်လမ်းလုံးကြည့်လာပြီး နောက်ဆုံးရောက်ခါနီး ပါး နှဖူး နှခမ်း နှာခေါင်းလုံးလုံးလေးတို့ကခိုးနမ်းနေတယ်ဆိုအိပ်ပျော်နေတဲ့ကောင်လေးကတော့သိမယ်မထင်ပါ။

End......

Donationအတွက်ficလေးတစ်ပုဒ်တော့အဆုံးသတ်ပေးနိုင်ခဲ့ပါပြီ ခုလိုယုံ"ကြည်"နဲ့လာရောက်လှူဒါန်းပြီးficလေးကိုအပ်ပေးတဲ့အတွက်ကျေးဇူးပါနော်

မီကလဲကျွမ်းကျင်တဲ့စာရေးသူမဟုတ်တော့လိုအပ်ချက်တွေအများကြီးရှိပါသေးတယ် အဲ့ဒီလိုအပ်ချက်တွေအတွက်လဲတောင်းပန်ပါတယ်

အားလုံးပျော်ရွှင်နိုင်ကြပါစေရှင့်

နောက်ထပ် Donaterတွေလဲခနပဲစောင့်ပေးပါနော် updateမှန်မှန်နဲ့ပြန်လာနိုင်အောင်ကြိုးစားနေပါတယ်ရှင့်

Zawgyi.....

Sunghoonဒီနေ့မနကျစောစောJaeyunအိမျထှကျလာခဲ့လိုကျသညျ။

Jaeyunရဲ့ကှနျဒိုကိုလိုကျကွညျ့ခငြျသညျ့အတှကျ။

JaeyunလဲSunghoonလာမှာသိတဲ့အတှကျမနကျစာလုပျနလေိုကျသညျ။

Jaeyunရဲ့အမဟောဆိုလဲSunghoonကိုအရမျးခစြျ၏။ဘယျသူကသားအရငျးလဲမေးယူရသညျ့အထိ။

ခုလဲSunghoonကိုမတှေ့ရတာကွာလို့ဆိုပွီးသှားမယျ့အလုပျကိုမသှားသေးဘဲ ထိုငျစောငျ့နသေညျ။

အစကတဈJayထဲJayနတေဲ့သူကSunghoonကိုတှေ့ပွီးကတညျးကသားသားနဲ့ပါးစပျကမခအြဖကေတောငျအမွငျကပျလာပွီနောျပွောရတဲ့အထိ။

"မမေေ"

"ဟယျသားလေးလာပွီလား မမေကေလှမျးနတော"

"သားကခုတလောအလုပျတှရှေုပျနလေို့ပါပွီးတော့ဟိုတဈခါလာတုနျးကလဲJakeကမှမရှိဘဲအဲ့တာကွောငျ့မဝငျတော့တာ"

"ဟုတျပါပွီကှယျ ခုဘယျသှားကွမလို့လဲ မနကျစာစားသှားကွအုနျး"

"ဒီတိုငျးလြှောကျလညျရုံပဲမမေေ"

"အငျးဒါဆိုမမေအေလုပျသှားတော့မယျနောျ"

"ဟုတျကဲ့မမေေ"

JaeyunမမေထှေကျသှားမှJaeyunရှိတဲ့ထမငျးစားခနျးထဲကိုဝငျလာတဲ့Sunghoon။

"Jakeကိုယျဗိုကျဆာနပွေီ"

"ငါရှိတယျဆိုတာသိသေးသားပဲ အိမျကမစားခဲ့ဘူးလား"

"Jakeကိုတှေ့ခငြျနပွေီမလို့ မွနျမွနျလာလိုကျရတာဘာမှမစားခဲ့ရဘူး"

ခုတလောဒီလိုမရိုးမသားစကားတှပွေောပွောလာလာကွောငျ့Jaeyunတဈယောကျရငျခုနျရတာခနခန။

"အေးပါကှာခနပဲ​စောငျ့ ကကြျတော့မယျ"

မနကျစာစားပွီး Sunghoonသှားခငြျနတေဲ့Jaeyunရဲ့ကှနျဒိုကိုထှကျလာခဲ့လိုကျတယျ။

ကြောငျးပိတျရကျအတှငျးSunghoonနဲ့ပဲအမွဲအတူတူရှိနဖွေဈသညျ။

အဲ့လိုပဲJaeyunနှလုံးသားလေးဟာSunghoonဆီကိုအလုံးစုံပေးအပျလိုကျရပွီဖွဈ၏။

SunghoonလဲJaeyunကိုဖလဈနှုနျးတှနေဲ့စမျးသပျနပေမေဲ့Jaeyunဘကျကဘယျလိုပုံစံမှမပွလို့ရှေ့ဆကျမတိုးရဲ။

Jeongsongနဲ့Jungwonတောငျအရမျးသဲကဲနပွေီးအမွငျကပျစရာလိုကွညျနူးပွနကွေပွီကို။

"တကယျခစြျမိတော့လဲမလှယျပါလား park sunghoonရခေံလိုကျပအေုနျးပေါ့"

Sunghoonအိပျယာပေါျလှဲနရေငျးညညျးညူမိသောစကားတဈခှနျး။

ဒီနေ့အထကျတနျးဒုတိယနှဈရဲ့ပထမဆုံးကြောငျးဖှငျ့ရကျ။

"Jake Jake Jake!"

Sunghoonအိမျထဲမဝငျသေးပဲအပွငျကနလှေမျးခေါျတော့ပွတငျးပေါကျလေးကနပွေူထှကျလာတဲ့ခေါငျးသေးသေးလေးကခစြျစရာအတိ။

"ဝငျခေါျမှာကိုကွိုမပွောဘူး"

"ကိုယျကsurpriseတိုကျလိုကျတာလေ"

"​ေဩာျတကယျ့surpriseကွီးပါပဲ"

"Jakeကရှဲ့တာလားကိုယျ့ကို"

"မရှဲ့ပါဘူး"

"ကိုယျကမငျးကို..."

"ဟာဟိုမှာHeeseung hyungသှားရအောငျမွနျမွနျ"

Sunghoonပွောမဲ့စကားတောငျပြောကျပွီးHeeseung hyungဆီပွေးသှားတဲ့လူကိုကွညျ့ပွီးနှခမျးဆူမိသညျ။

Jakeကလဲတမငျစကားဖွတျခွငျးမဟုတျပါ Heeseung hyungကိုအကူအညီတောငျးထားတဲ့ဟာလေးမေးမလို့ဖွဈ၏။

"Heeseung hyung morning"

"morning Jaeyun ဒါနဲ့Sunghoonကိုမတှေ့ပါလား"

"ဟာဟုတျသားတဈယောကျထဲသှားနှငျ့ပွီထငျတယျ"

အကူအညီတောငျးထားတဲ့ဟာအကွောငျးရယျ တဈခွားရောကျလရေောအကွောငျးလေးတှပွေောပွီး ကြောငျးကိုလာခဲ့လို့ကျသညျ။

Sunghoonကတော့ဘာလို့တဈယောကျထဲအရငျထှကျသှားလဲမသိပါ။

Jaeyunအခနျးထဲရောကျသှားတော့ဆူပုတျပွီးစာအုပျပေါျလြှောကျခွဈနသေညျ့Sunghoonကွောငျ့Jaeyunဘာဖွဈနတောလဲနားမလညျတော့။

စကားပွနျပွောရငျလဲအငျးတဈလုံးသားပွနျပွောသညျ။

"Sunghoon မငျးဘာဖွဈနတောလဲ မနကျကထိအကောငျးကွီးကို"

"ဘာမှမဖွဈပါဘူး"

"အိုကလေေ"

"Jake"

"ဟငျ"

"ညနကွေကိုယျနဲ့တဈနရောလိုကျခဲ့ပွစရာလဲရှိတယျပွောစရာလဲရှိတယျ"

"အငျးလိုကျခဲ့မယျ"

အဲ့စကားပဲ​ဲပွောပွီးစကားတဈခှနျးမှထပျမပွောတော့တဲ့သူကဘာမွနျးဖွဈနပေါလိမျ့။

ညနကြေောငျးဆငျးတော့SunghoonခေါျရာနောကျJaeyunလိုကျလာခဲ့လိုကျသညျ။

တောငျကုနျးလေးတဈခုပေါျဖွဈပွီးအဲ့တောငျကုနျးပေါျမှာခုံတနျးလေးတဈခုသာရှိသညျ။

SunghoonတဈယောကျJaeyunကိုခေါျလာတဲ့နရောကတောငျကုနျလေးတဈခု။

Sunghoonဒီနရောကိုစတှေ့တုနျးကဘာဆိုဘာမှမရှိ။စတှေ့တဲ့နေ့ကJaeyunကိုခစြျမိနပွေီးလားဆိုတာသခြောအောငျအခြိနျယူဖို့ထှကျလာရငျးတှေ့ခဲ့ခွငျး။

နောကျပိုငျးဒီနေ့ရာလေးဟာSunghoonအတှကျအေးခမြျးမှုလေးဖွဈလာတဲ့အတှကျ တဈခြို့ပနျးပငျလေးတှစေိုကျပြိုးပွီး ခုံတနျးလေးတဈခုကိုကိုယျတိုငျရိုကျခဲ့၏။

Jaeyunကိုတဈနေ့ဒီကိုခေါျလာမယျလို့စဥျးစားပွီးအရာအားလုံးကိုလုပျခဲ့တာ။

အဲ့တဈနေ့က SunghoonကJaeyunဆိုတဲ့တဈဦးတညျးသောSunghoonအပိုငျဖွဈလာရမဲ့Jakeကိုဖှငျ့ပွောမဲ့နေ့။

ခုလညျးရောကျကတညျးကအရမျးအံ့ဩပွီးပတျဝနျးကငြျရဲ့အလှကိုငေးနတေဲ့Jaeyunကိုငေးနရေတဲ့Sunghoonရဲ့မကြျနှာဟာတဈကမ်ဘာလုံးမှာသူကပဲကံအကောငျးဆုံးလူလို။

"Sunghoonမငျးဒီနရောကိုဘယျလိုရှာတှေ့ခဲ့တာလဲမိုကျလိုကျတာ"

"အဟမျးအဲ့တာက ဒီနရောကိုတဈခုခုလာလုပျရငျးတှေ့ခဲ့တာ"

"ဆေးလိပျလာသောကျတာလို့တော့မပွောနဲ့နောျ"

"ဟာမငျးကလဲကိုယျကမငျးနဲ့တှေ့ပွီးကတညျးကဆေးလိပျမသောကျတော့တာသိသားနဲ့"

"ဟေးဟေးအဲ့လိုမပွောနဲ့တဈခါတဈလမေငျးခိုးသောကျနတောငါတှေ့ပါတယျနောျ"

"....."

"ငါ့ကွောငျ့မသောကျရဘူးဆိုတာမဖွဈရအောငျဘာမှမပွောတော့တာ"

"မငျးနဲ့ခစြျသူဖွဈရငျတော့လုံးဝမသောကျတော့ဘူးဆုံးဖွတျထားတယျ"

"ဟငျ"

"ကိုယျမငျးကိုခစြျတယျJake"

"...."

"စတှေ့ကတညျးကမငျးကကိုယျ့အတှကျအမွဲထူးခွားခဲ့တာ ကိုယျစကားပွောတိုငျးကိုယျကဘယျသူနဲ့မှကိုယျလို့မသုံးဖူးဘူးမငျးနဲ့စတေ​့ှမှ"

"...."

"ကိုယျ့သူမြားစကားကိုလဲဘယျတော့မှနားမထောငျခဲ့ဘူးဒါပမေဲ့မငျးစကားကိုတဈခှနျးမကနြျနားထောငျခဲ့တယျ"

"...."

"ကိုယျ့အခစြျကိုလကျခံနိုငျမလားဟငျ"

"ငါကလကျမခံဘူးဆိုရငျရော"

"မငျးလကျခံလာမဲ့အခြိနျထိကိုယျကွိုးစားမှာ"

"ငါ့မှာခစြျရမဲ့သူရှိပွီးသားဆိုရငျရော"

"....."

"အဲ့ခစြျရမဲ့သူကမငျးပဲဖွဈနခေဲ့တာဆိုရငျရော"

"ဟမျတကယျလားJake"

"ငါဖွဖေို့မလိုတော့ဘူးထငျပါတယျ"

"ဖွဖေို့လိုတာပေါ့ကိုယျကမငျးရဲ့နှခမျးလေးကထှကျလာမဲ့ခစြျတယျဆိုတဲ့စကားကိုပိုမြှောျလငျ့တယျ"

"ငါလဲမငျးကိုခစြျပါတယျSunghoon မငျးငါ့ကိုခစြျသလောကျထကျပိုပွီးခစြျတယျ"

"ကိုယျမငျးကိုအရမျးခစြျလိုကျတာJakeရယျ"

"အငျးငါရော"

"မငျးကကိုယျ့ရဲ့ဘဝကွီးပဲ"

"အေးပါကှာဖကျထားတာလှှတျပါတော့ကွာရငျငါသတေော့မယျ"

JakeတဈယောကျSunghoonရဲ့ဖှငျ့ပွောမှုမှာပထမဆုံးတော့အံ့အားသငျ့ခဲ့ပမေဲ့နောကျတော့အတညျကွီးတှပွေောနတေဲ့သူကိုစခငြျလာတာကွောငျ့စလိုကျတော့ဝမျးနညျးသလိုဖွဈသှားတဲ့မကြျနှာကွောငျ့ဆကျမစတော့ဘဲ Jaeyunခစြျနတေဲ့သူဟာလဲSunghoonဆိုတဲ့သူဖွဈနကွေောငျးတဈခါတညျးပွောပွခဲ့လိုကျတယျ။

"ညနနေဝေငျတာကွညျျပွီးမှပွနျကွမယျနောျခနနဝေငျတော့မှာဆိုတော့"

"အငျးJakeသဘော မငျးကနဝေငျတာကွညျ့ ကိုယျကမငျးကိုကွညျ့မယျ"

"အရငျကောငျမလေးတှလေဲအဲ့လိုစကားတှနေဲ့ကွှအေောငျလုပျခဲ့တာမလား"

"မဟုတျပါဘူးနောျ အခစြျဦးကလှဲကနြျတာမငျးကပထမဆုံးတှကွေညျ့ပဲ"

"မယုံပါဘူးနောျ"

"ကိုယျ့first kissကိုလဲမငျးပထမဆုံးရမှာနောျ"

"တောျတော့ဆကျမပွောနဲ့တော့"

"ကိုယျမငျးကိုနမျးလို့ရမလား"

"မရဘူးဆိုရငျရော"

"နောကျမှခိုးနမျးရုံပေါ့"

"အဲ့လိုတော့ခှငျ့မပွုနိုငျပါဘူး"ဆိုပွီးSunghoonနှခမျးပေါျကိုသုံးစက်ကနျ့ထိကပျလိုကျတဲ့Jaeyunနှခမျးလေး။

"မငျးကကိုယျ့ကိုဒီလိုလာစမျးတာပေါ့ဟုတျလား"

"မငျးကမကြနေပျ...အှနျ့"

စကားတောငျဆုံးအောငျပွောခှငျ့မပေးပဲSunghoonဟာJaeyunရဲ့နှခမျးတဈခုလုံးကိုသိမျးပိုကျလိုကျ၏။

နဝေငျလာပွီဖွဈလို့အဝါရောငျသနျးနတေဲ့နရေောငျခွညျအောကျတောငျကုနျးပေါျကခုံတနျးလေးတဈခုပေါျမှာတဈယောကျနဲ့တဈယောကျခြိုမွိနျတဲ့အနမျးတှကေိုပုံဖောျနကွေတဲ့မွငျကှငျးဟာပနျးခြီတဈခပြျအလား။

ညရောကျတော့နောကျဆုံးမှီတဲ့busပေါျတကျပွီးနောကျဆုံးခုံပေါျမှာနှဈယောကျသားဝငျထိုငျလိုကျကွသညျ။

Sunghoonပါလာတဲ့ဖုနျးနဲ့နားကွပျကိုထုတျ သီခငြျးတဈပုဒျကိုဖှငျ့ပွီး တဈယောကျတဈဖကျဆီတကျလိုကျသညျ။

သီခငြျးကွောငျ့ရောပငျပနျးတာရောကွောငျ့ထငျတယျJaeyunအိပျငိုကျနသေောကွောငျ့Sunghoonမိမိပုခုံးပေါျမှီအိပျခိုငျးလိုကျရသညျ။

နောကျဆုံးအိပျပြောျသှားပွီထငျတယျ အသကျရှူသံပုံမှနျလေးထှကျပေါျလာတဲ့ကောငျလေးကိုသူ့ရဲ့မွတျနိုးဖှယျရာလိုတဈလမျးလုံးကွညျ့လာပွီး နောကျဆုံးရောကျခါနီး ပါး နှဖူး နှခမျး နှာခေါငျးလုံးလုံးလေးတို့ကခိုးနမျးနတေယျဆိုအိပျပြောျနတေဲ့ကောငျလေးကတော့သိမယျမထငျပါ။

End........

Donationအတြက္ficေလးတစ္ပုဒ္ေတာ့အဆုံးသတ္ေပးနိုင္ခဲ့ပါၿပီ ခုလိုယုံ"ၾကည္"နဲ႕လာေရာက္လႉဒါန္းၿပီးficေလးကိုအပ္ေပးတဲ့အတြက္ေက်းဇူးပါေနာ္

မီကလဲကြၽမ္းက်င္တဲ့စာေရးသူမဟုတ္ေတာ့လိုအပ္ခ်က္ေတြအမ်ားႀကီးရွိပါေသးတယ္ အဲ့ဒီလိုအပ္ခ်က္ေတြအတြက္လဲေတာင္းပန္ပါတယ္

အားလုံးေပ်ာ္႐ႊင္နိုင္ၾကပါေစရွင့္