CHAPTER TWENTY-SIX

Flashback..

Thirdy's POV

(3 weeks ago)

Umuwi akong umiiyak dahil sa pagkawala ng pangalan ko sa list. I feel so disappointed on myself. I should have done better. Dapat mas ginalingan ko pa. Inis kong sinabunutan ang sarili habang nasa sala.

"Thirdy". I look up and saw it was mama.

"Ma.." . Hikbi ko

Agad siyang lumapit sakin at niyakap ako.

"Ma.. I'm not on the list anymore". Bulong kong sabi,kasi kahit kay mama nahihiya ako.

"Shh it's okay,makakabawi ka rin nyan. I'm sure next season masasali na ang name mo". I look at her.

Umiling ako ng paulit-ulit.

"Ma hindi.. I'm such a disappointment. Hindi okay na natanggal ako". Inis kong sabi.

"Shh". Alo niya sakin.

It's not okay,it will never be okay because I know in myself that I can be on the league on if ginawa ko lang ang best ko. Pero hindi nangyari.

"Magpapahinga muna ako ma". Nasabi ko nalang at umakyat sa kwarto ko.

I wipe the tears on my eyes.

Ng makapasok ako sa kwarto agad kong sinara yun at tinapon ng malakas ang bag ko. Inis kong sinabunutan ang sarili at galit kong tiningnan ang sarili sa salamin. I feel miserable, disappointed. Hindi ko inaakalang ganito ang magyayari sakin.

"Kuya". Nakangiting tawag ni Dani sakin.

Dalawang araw din akong nagkulong sa kwarto ko at ninamnam ang sakit ng pagkawala ng opportunity sakin.

I smile at her.

"Uy nakangiti na siya. Kuya kailan ka papasok?". Natigilan ako sa pagkuha ng fried rice.

Hindi ko alam kung kaya ko na bang magpakita ngayon sa school. I'm sure kalat na kalat na ang nangyari sakin. I sighed. Hindi ko pa nadadalaw sina Davin dahil ayokong nagmumukha akong miserable habang dumadalaw doon. Ayoko ring sabihin kay Bea dahil baka makadagdag lang sa isipin niya at maapektuhan ang baby namin.

No contact at all. Hindi ko rin nagawang mag-online. Puro pagmumukmok lang ang ginawa ko sa kwarto.

"Okay lang naman kung hindi ka pa handa kuya. Maintindihan naman nila". Napangiti ako sa sinabing yun ni Dani.

Hindi nga ako pumunta sa school ng isang buong linggo. Hindi ako lumabas ng Bahay,puro work out ang ginagawa ko para ma distract ako. Miss na miss ko na si Bea at ang mga bata pero hindi ko magawa ng dumalaw. I sighed again and again .

"Alam ko naman yun Hon,pero Bea is about to give birth. Ayoko namang pati sa pangalawang apo e sila pa ang gumastos. Wala namang problema yun sa mga De Leon alam ko pero apo din natin ang bata".

Paakyat na ako sa kwarto ko pero narining kong nag-uusap sina mama at daddy sa terrace. Pumikit ako ng mariin.

"Hindi din naman issue sa akin kung tayo ang gagastos dahil anak natin si Thirdy at apon natin ang bata pero kung ganyan lang ang gagawin ni Thirdy buong araw magmumukmok sa tingin mo ba may mangyayari sa kaniya? I want him to be responsible". Si daddy ulit.

"Responsible ang anak mo Bong. He just need some waking up dahil apektado siya sa nangyari,kakausapin ko rin si Kuya". Sagot ni mama.

I sighed.

Pati parents ko namoproblema na. Para nga akong natauhan dahil sa narining ko. Kailangan ako ni Bea at ng mga bata.

Ano bang ginagawa ko?

I sighed and make my way to my room. Ng makapasok I sighed once again.

Pumasok agad sa isip ko sina Bea. Sigurado ako na nagtataka na yun sa pagkawala ko. Kumunot ang noo ko ng maisip na bakit di man lang siya tumawag. But knowing Bea she will always think na baka busy lang ako,na baka makaistorbo siya sakin.

Nag-alala din ako na baka mahirapan siya pag-aalaga kay Davin. Her bump is getting bigger baka mag- tantrums na naman si Davin at mahirapan siya.

Sobrang daming Bahay ang tumatakbo sa isip ko at parang sasabog na Ang ulo ko. Hindi ko alam ang uunahin ko. Kung sina Bea ba o hahabulin ko muna ang opportunity?

Maaga akong nagising at naligo. Agad kong inayos ang mga gamit ko at naghanda sa pagbaba.

When mama saw me wearing my Ateneo Shirt ang ID I saw her smile but tears glitters in her eyes. I smile at her.

"Papasok ka na kuya?". Tanong niya.

I nodded.

Hindi man sabihin ni mama alam kong masaya siyang makita akong unti-unting bumabalik sa katinuan.

Tumayo si mama at hinaplos ang mukha ko. She smile as her eyes met mine.

"I'm so proud of you Kuya". Ngumiti ako kay mama but deep inside I wanna cry.

"Salamat ma". At niyakap ko siya mahigpit

"Naks naman ang sweet ng mag-ina sa Umaga". I rolled my eyes when I heard kuya.

Kasunod non ang nakakainis ding tawa ni Dani. Inis akong bumaling sa kaniya.

"Saya ka Dani?". Inis kong tanong sa kaniya habang nakaakbay ako kay Mama.

"Naman,papasok ka na eh may sasabayan na ako. Ito kasing si Manong ayaw akong isama". Sumbong niya.

"Deserve". Nakangiti kong sabi kaya si Dani naman ang nainis.

Kumain lang kami at pumasok na din pagkatapos. Yun na nga kasama ko nga si Dani sa pagpasok.

"Hi Thirdy". Nakangiting bati ni Biatrice sakin.

Tipid akong ngumiti sa kaniya at tumango. Nakita ko ang hilim na pag-irap ni Dani kaya kinalabit ko siya and pulled her to walk with me,leaving Biatrice to where she's standing.

Hindi ko siya nilingon at nagmamadali nalang akong pumasok sa klase. Magkatabi lang kasi ang classroom namin ni Dani.

But unfortunately late pa rin ako. I took my seat,my eyes went to the empty chair beside me. It's Bea's. But because she's taking online class kaya walang nakaupo doon.

Damn,I miss her!

We were about to start our lesson when someone knock on the door. And when it opened,tumaas ang kilay ko ng makitang si Biatrice ang sumilip doon.

"Yes?". Taas ang kilay na bungad ng Prof namin sa kaniya.

"I'm Marie Biatrice Castro ma'am,ako po yung bagong student ng subject na to". Nahihiya niyang sabi.

Kumunot ang noo ng Prof namin,she opened her class record. Maya-maya lang ay tumango Siya at nilingon si Biatrice,I prefer calling her that than 'Bia' that she wants me to call her.

"Okay Miss Castro,come in. Next time don't be late ha". Our Prof said strictly.

Nahihiya naman siyang tumango. She look around and when she saw me,she smiled. I look away. Bakit di man lang siya nagulat to see me in this class?

"You can sit beside Mr. Ravena,Miss Castro". I was about to protests,this is Bea's seat pero naisip ko ring wala naman si Bea so I just sigh and let her sit beside me.

"Hi Thirdy,magkaklase na tayo hihihi". Kinililig niyang sabi, naguguluhan ko siyang tiningnan.

Why is she acting so weird? I just focus on the discussion avoiding to talk to her.

Pagkatapos ng klase agad din akong tumayo at tumakbo papuntang gym. I need to talk to coach. Nasa bungad na ako ng gym ng may biglang humawak sakin. Kunot-noo ko namang nilingon kung sino yun.

"Yes Biatrice?". I asked her impatiently.

"Ah naiwan mo,sana hinintay ko nalang ako kasi dito naman pala ang punta mo. Dito rin kasi ako pupunta". Aniya at inabot ang notebook ko.

This is Bea's notebook actually,hiniram ko pero hindi ko na sinauli at ginamit ko nalang.

Naguguilty ko siyang tiningnan nainis pa ako kanina sa kaniya .

"Thank you". I said genuinely.

She smiled at me then sabay na kaming pumasok sa loob ng gym. Bumuntong-hininga ako bago puntahan si Coach na kasalukayang nakaupo at nakamasid sa mga players.

"Good afternoon Coach". Bati ko,he look at me.

I heard him sigh.

"Good afternoon Ravena". Aniya at tumitig sakin.

"Coach--".

"Sayang ka Ravena,I've seen your strength and skills on court at talagang pambihira ito. Masakit din sakin ang tanggalin ka sa listahan pero natatakot akong umasa sayo tapos bigla nalang akong madidissapoint". I gulped at what he said.

"Naiintindihan ko coach,you're just thinking about the team. Pero coach I believe I deserve a second chance just to prove to you na kaya ko po". Masumamo ko.

He look at me intently,matapang kong sinalubong ang tingin niya.

"How can you be so sure na worth it ang ibibigay kong second chance sayo? Na kaya mong pagsabayin ang pagigjng player ko at daddy ng anak mo? I'll be honest with you Ravena. Napansin kong nawala ka sa focus when De Leon and the kid came in the picture". Sumama na ng kaunti ang timpla ko sa sinabi ni Coach.

As much as I want to talk back and say hateful words.. I can't kasi makikisuyo na nga ako. Iniisip ko si Bea at ang mga bata kailangan kong gawin to para sa kanila. For now lulunukin ko muna ang lahat.

"Because I'm a father coach, because I love my family and I want to give them everything that they deserve. I deserve secod chance at kaya kong patunayan yun sa inyo just like what I'm doing with the chance Bea gave me. I'm willing to do anything for the second chance coach. Please. I need this. My family need this". Pagmamakaawa ko.

No room for shame right now lalo na at nasa utak ko lang ay si Bea.. si Bea at ang mga bata.

"Okay,but prove it to me. 100 push ups now Ravena".

Wala akong sinayang na oras at ginawa ang sinabi ni Coach. Matapos nun ay agad niya akong pinalaro. Hindi ako sanay sa trato sakin ni Coach,I am used to be one of his favorites as what my teammates would say pero ngayon parang pinahihirapan niya ko.

Pero hindi ako susuko. Sa bawat patak ng pawis ko si Bea ang nasa utak ko. Sa bawat pagod at sakit ng muscle na iniinda ko si Davin ang iniisip ko at sa bawat lagnat ang binat na inaabot ko iniisip ko si Deila.

Ang pamilya ko ang nasa isip ko. Pero gustuhin ko man hindi ko sila magawang dalawin manlang,usual time ko ng pagdalaw ay bago ako pumasok around 7:00 am pero hindi ko na nagagawa ngayon dahil 5:00 am ang calling time samin ni Coach.

Sa hapon naman ay bagsak agad ako sa dami ng ginawa ko sa buong araw. Bukas ay sabado na at doon ko sana balak bumisita pero hindi pa rin pwede dahil nagyaya si Coach ng clubbing. Pangpa-relax daw dahil batak kami sa training though mas prefer kong dumalaw kina Bea at doon mag-relax.

"Coach,pwede lang ba if hindi ako sumama?". I tried to tell him.

Kunot-noo niya akong nilingon.

"Akala ko ba kaya mong pagsabayin?". Tanong niya at tinaasan ako ng kilay.

Wala akong nagawa kundi ang pumayag at sumama nalang.

"Wew kasama pala ang pep squad?". Tanong ng katabi ko.

I shrugged my shoulders.

Uminom kami the whole night. Umiinom din ako pero sinisiguro ko lang na hindi ako masyadong malalasing baka kasi kapag napaaga ang uwi namin makapunta pa ako kay Bea.

"Thirdy? Hi! ". Si Biatrice

I nod my head and smile a bit.

"Alam mo Thirdy panay ang tingin sayo ni Biatrice ha". Kunot-noo kong tiningnan si Zolo.

"Hindi ko sana malalaman kaso sinabi mo". Nakangisi kong sabi.

"Tsk Ewan ko sayo. Basta ako sa ibang Beatriz ako boto!". Sabi niya,ngumiti naman ako sa kaniya.

"Ako naman yung Beatriz De Leon lang ang mahal ko". Nakipag-apir ako kay Zolo matapos sabihin yun.

"Tamang Behavior pare". At nagtawanan kami.

"Woi halina kayo magpicture daw!". Tawag samin ni Manong.

Bumuntong-hininga muna ako bago tumayo at lumapit sa kanila.

"Okay,sige na lapit  na".

Pumwesto ako sa medyo gitnang part. Kasama namin ang pep squad sa picture.

"Compress guys!". Kaya lumapit kami sa isa't-isa.

"Uy Thirdy pahiram ng phone,full storage na to oh,kaninong phone ba to?". Binigay ko naman ang phone sa kukuha ng picture.

So okay lang na phone ko ang ma full storage nyan?

"Uy Thirdy nasan na yung kamay mo? Hindi kita. Para Kang walamg kamay sa pic ang creepy. e akbay mo nalang kay Biatrice para kita". Nilingon ko ang katabi ko at medyo nagulat pa ako ng makitang si Biatrice nga ang katabi ko.

She's smiling at me as always. Awkward ko siyang inakbayan at ngumiti sa taong kumukuha ng photo namin.

Tapos nun ay agad akong dumistansya sa kanilang lahat. Sabay ulit kaming umupo ni Zolo sa couch.

"Thirds pahiram muna ng phone mo ha". Si Julia .

I nodded my head.

Nakipagkwentuhan lang ako kay Zolo Hanggang sa nagsiupuan na din ang mga kasama namin. We all talk about the upcoming league . Sumasagot lang ako kapag kailangan pero naka'y Bea talaga ang isip ko.

When I look at my wrist watch nanlumo ako ng makitang 1:00 am na ng Umaga. My plan of visiting her tonight is hopeless. Huminga ako ng malalim at isinandal ko ang ulo sa couch.

Hinintay kong magsabi si Coach na aalis na,at mga bandang 2:00 am finally nagdecide na siyang umuwi. Inalalayan ko si Manong papunta sa kotse,babalik na sana ako sa loob para Kunin ang phone ko kay Julia pero nakita ko siyang papunta na sa akin kaya hindi nalang ako gumalaw.

Naiilang niyang inabot sakin ang phone ko kaya kumunot ang noo ko.

"Ayos ka lang Julia?". Tanong ko.

She look at my eye and I saw nervousness on those.

"Eh kasi Thirdy.. sorry talaga. Dapat kasi titingnan ko lang ang photo natin kanina pero nakalimutan kong phone mo pala ang hawak ko,I took photos and put it on IG story pero phone mo pala ang nagamit ko kaya IG acc mo Yung may story". I stilled when she said that.

Pero kalaunan ay natawa nalang ako.

"Wag ka ngang tumawa kinabahan kaya ako". Inis niyang sabi.

"Hay naku sayo Julia. May dala Kang sasakyan". Pag-iiba ko ng usapan.

"Meron". She said and we bid goodbye to each other.

Agad akong magmaneho pauwi sa bahay habang tulog na tulog naman si Manong. Ng makauwi ay agad akong nagpalit at humiga hindi na ako inabot ng minuton at agad na nakatulog.

I woke up around 4:30 nasanay na ata ang katawan kong bumangon ng ganito kaaga. I sighed and sit on my bed. Kinuha ko ang phone ko just to see if may message si Bea pero as always wala. Napagdesisyonan kong ako nalang ang magmemessage pero hindi pa man ako nakaka-open ng Viber ay bigla nalang nag-pop ang mga notifications.

Kunot-noo kong binuksan ang IG when I saw all the notification is coming from it. Nagulat ako when I saw that a lot of people reacted on my story,or should say story ni Julia. I sighed and view my own story. Nagulat pa ako when I saw it has a lot.

I sighed again.

I tap my profile at nagulat ulit ako ng makitang may post akong bago. Or it's Julia again? Siya lang naman ang gumamit ng phone ko eh. The photos was taken last night. Madami yun. It's all about last night.

Wala namang caption ang post but it has a location. I just let it be.

I scroll some more and it was already 6:00 when I notice the time kaya agad akong tumayo at inayos ang mga gamit ko. I need to go to the gym pa pala.

"Thirdy! Hi! Good morning!". Masiglang bati ni Biatrice sakin.

"Good morning". I greeted back formally.

"Hmm last night was a blast noh? Grabe lasing na lasing ako". She said copping up with the speed of my walking.

"Ahh yeah. Pero hindi naman ako nalasing masyado". And I let her walk with me.

Sabay na kaming pumasok sa gym and there I saw my team doing some drills. Agad din akong pumunta sa kanila at sumabay sa ginagawa nilang drill.

"Boys we need to go to the admin building pinapatawag kayo". Inform ni Coach.

Tumango kami at agad na sumunod sa kaniya. Medyo nagulat pa ako ng makita ang pep swaud sa likod namin.

Pinatawag lang pala kami para e remind about sa mga schoolworks na kailangan naming e pass and also we need to cope up with some of the classes that we can't focus on that much because of the training.

After that ay bumalik din agad kami sa gym.

"Ikaw nga Keif lasing na lasing eh". I shake my head when they started to tease each other about the craziness they've done last night.

We're laughing when we enter the gym.

We settled on the bench. Naglalaro na pala ang mga lady eagles. We watch them play. My eyes bulged when Jho flipped on the air as she spike. Malakas masyado kaya medyo tumalbog yun sa bench.

Kumunot ang noo ko when I saw Bea sitting on the bench.

What is she doing here at the campus?

Napatayo ako when I saw her receive the ball. At bumalik ang bola sa court. Nag-alala ako sa kaniya kasi baka matumba siya at masaktan.

When she look at my direction and saw that I'm watching her she look away. I'm just staring at her. She went to the team and wave her hand as if bidding goodbyes.

She's leaving?

Without looking at me she immediately walk outside. I blink because of that.

Hindi niya ba ako namiss?

Sinundan ko agad siya at fortunately naabutan ako naman siya.

"How's Davin?". Tanong ko agad when my hand get a hold of her arm. I'm looking at her seriously.

"He's fine". Sagot naman niya.

I feel relief because of that. It's good to know na she can manage even without me. I felt a sour feeling on my throat just by the thought of them not needing me.

"Great. You can manage pa naman diba? I really have to train Bea". I said apologizing.

She nod her head.

"Sige alis ka na". I sighed and said. As much as I want her to stay it's not safe. Masyadong maselan ang pregnancy niya.

She blink multiple times. Nag-alala pa ako sa inaakto niya pero baka pagod lang siya.

"Ahh sige". She said  afterwards.

I badly wanna tell her everything that's going on my life. That I'm so tired. That I want to spend time with them but I can't. That I need her but because Davin needs her too I have to make way.

Konti nalang Bei,babawi ako.

I'm  looking at the calendar everyday kasi I'm counting down for Davin Forth's Birthday. My baby boy's turning 4 na 2 weeks from now. I smile as I plan on the things I will do for his day. I'm so excited.

"Oh Thirdy. Ngiti mo yern?." Pang-aasar sakin ni manong.

"Kasi nong 2 weeks from now 4 years old na si Davin. Excited lang ako". Sabi ko kaniya.

"2 weeks? Alam mo bang aalis tayo bukas para sa team building? Pero sure namang aabot tayo sa birthday niya". Kumunot ang noo ko.

"Bakit hindi ko alam yan nong?". Tanong ko.

He just shrugged.

Aabot ako sa mismong birthday ng anak ko or a day before  pero..

"Dani,may gagawin ka ba this week? O bukas?". Tanong ko agad Kay Dani pag-uwi ko ng Bahay.

Sandali pa siyang nag-isip bago sumagot.

"Wala naman. Pero kuya.. alam mo may bagong..".

"Oo bibilhan kita nun".

I cut her off that mader her giggle.

"Ayy kabog! HAHAHA ahh ano nga palang e uutos mo sir". She said,natigilan naman ako,si Bea lang lasi ang tumatawag sakin ng 'Sir' eh.

I smile at the thought.

"Luh huy Kuya wag ka ngang masyadong kiligin jan. Ano nga" . I blink and sighed.

"Birthday na kasi ni Davin 2 weeks from now. Pwede ka bang pumunta kina Bea and help her plan out?". She raised her eyebrow.

"Bakit hindi Ikaw ang gumawa?".

"Aalis na kami bukas for the team building,aabot ako the day before my son's birthday but I don't have time to help Bea plan out ". I explained.

"Aws okay sure, pupunta agad akong tomorrow".

I smile and pat her head.

"Thanks Dan". Sabi ko at tumalikod na para umakyat sa kwarto ko.

"Kuya". Nilingon ko siya.

"Forget about the shoes I want you to buy me". She said winked. ..

I shake my head. Buti naman at makakatipid ako.

Pumunta pa muna ako sa mall to buy a gift for Davin before I will go to the camp. I accidentally bumped into Biatrice at the mall,she asked me to eat lunch with her. As much I wanted to say no,nguguilty naman ako since she helped me to pick a perfect gift for my son.

"Ang swerte ng anak mo sayo". Napatingin ako sa kaniya. We're walking on the seafood restaurant I recommend. It's actually the favorite restaurant of Beadel. Mahilig kasi talaga yun sa seafood.

"Mas maswerte ako sa kanila. Sa kanila ng mommy niya". Sagot ko and my mind as being occupied my Bea.

"Ang swerte niya kasi mahal na mahal mo siya noh?". Natawa naman ako.

"Kanina ka pa sa "ang swerte" ko when in fact mas swerte ako kay Bea". She look away.

"Nasabi ko lang na Ang swerte niya kasi sobrang daming babae ang may gusto sayo pero sa kaniya pa rin ang uwi mo". Malungkot niyang sabi. So,what is she implying?

Naputol lang ang usapan namin ng dalhin na ng waiter ang pagkain sa table namin.

When I saw the crab I smiled.

"Let me guess she love seafoods?". Napunta ulit kay Biatrice dahil sa doon.

I nodded without getting the smile off my face.

"Thirdy can you open this crab for me please?".

"Sure". Sabi ko at binuksan ang crab niya,kung si Bea to ang bilis lang maubos ng mga crab na to because she can open it without any help.

"How could you!".

Nagulat ako when someone shouted... that voice..

Bea?

To be continued..