31 ☁️
17:23, 26 November 2024Jumping on the Cloud ☁️ EP 31
" ဒီလူက ဘယ်လိုပဲ ကြည့်ကြည့် ဒေါက်တာကင်မ်ပဲမလား?.."
ဘန်ဘန်းက ဒစ်စပတ်က တင်ထားသည့် ပုံတွေကို အတင်းဖြဲရဲလိုက်ကြည့်ရင်း အဝေးမှ ရိုက်ထားတာကြောင့် ခပ်ဝါးဝါးသာ မြင်နေရသည့် ပုံကို အာကျူးရှီးပါဟု တရားသေပြောကြားနေသည်..
သူလည်း ဒါကို သိသည်.. ဒါပေမယ့် အာကျူးရှီးမဟုတ်ပါစေနဲ့လို့ သူဆုတောင်းလည်း သူ့ကောင်တွေတောင် သိနေသည့် ခန့်မှန်းချက်တွေကြောင့် ဂျောင်ဂု တစ်ဖြည်းဖြည်း ကြောက်စိတ်ဝင်လာရသည်..
ဂျောင်ဂု မနက်ကထဲက နေဗာမှာတက်နေတဲ့သတင်းတွေအရ အတင်းရောအဖျင်းရော သူရှာဖွေစရာမလိုအောင်ကို အကုန်ဖတ်ပြီးပြီ..
လူအများစုကတော့ မင်းသားဆောင်ကွမ်ရဲ့ တိတ်တိတ်ပုန်းယောက်ျားလေးချစ်သူ "အေ" အမည်ခံဟာ ဘယ်သူလဲဆိုတာ အရမ်းစိတ်ဝင်စားနေကြပြီး အနုပညာအသိုင်းအဝိုင်းထဲက မဟုတ်ဘူးဆိုတဲ့ ထင်မြင်ချက်တွေကိုလည်း ဝိုင်းဝန်းပေးနေကြသည်..
နဂိုထဲက ဂေးတစ်ယောက်ပါဆိုတာကို ဝန်ခံထားတဲ့ မင်းသားဆောင်ကွမ်က ဒီသတင်းတက်လာပြီးနောက်မှာ ပိုပြီး အမည်ကြီးသွားခဲ့ပြီး လန်ဂျီဘေဒီအသ်ိုင်းအဝိုင်းရဲ့ ခေါင်းကိုင်ကြီးလို ဖြစ်နေတော့သည်..
မင်းသားရဲ့ အေဂျင်စီက အခုထက်ထိတော့ အကြောင်းတစ်စုံတစ်ရာ ထုတ်ဖော်ပြောကြားခြင်း မရှိသေးပေမယ့် ဒစ်စပတ်က ဖွင့်ချလိုက်တဲ့ ဒီသတင်းကို ကြာရှည်တော့ မျက်ကွယ်ပြုထားလို့ ရမှာမဟုတ်ချေ..
" ငါ ပြန်တော့မယ်.."
" ဟမ့် ပဲခေါက်ဆွဲ သွားစားမယ်ဆို.."
" လွှတ်လိုက်ပါ ငါတို့ပဲ သွားစားကြတာပေါ့.. ဂျောင်ကြီး အသည်းကွဲနေတဲ့ဟာကို.."
ဘန်ဘန်းအပြောကြောင့် ယူးဂယောင်း လက်တို့လိုက်သေးပေမယ့်..
" ဘာလဲ ငါအမှန်ပြောတဲ့ဟာကို~"
" အဲ့တာကြောင့် မင်းကို ဗလက ကြိတ်တာ.. မင်း သူ့ဥ ထပ်စုပ်ချင်လို့လား?.."
" ဟင့်အင်.."
" အေး အဲ့ဒါဆို ငြိမ်ငြိမ်နေ.. မင်း ပါးစပ်ကို ပိတ်ထား!.."
ဂျေဟျွန်းက လက်ထဲက ဘောလုံးကို မြေကြီးပေါ်နှစ်ချက်လောက်ပုတ်ဆော့ရင်း ဘန်ဘန်းကို ဘာမှတော့ မပြော.. ဒါပေမယ့် အကြည့်တွေထဲမှာ သတိထားစမ်းကွာဆိုတဲ့ အသံတိတ်စကားတွေ အများကြီးပါတယ်..
" ငါလည်း မလိုက်တော့ဘူး.. အိမ်မှာ လုပ်စရာလေးရှိသေးလို့.."
ဂျောင်ကြီးနောက် ပြေးလိုက်သွားတဲ့ ဂျေဟျွန်းကို သူတို့လည်း တားမနေတော့ပါ.. ဂျောင်ကြီး တစ်ယောက်ထဲထက်စာရင် ဘေးနားမှာ ဂျေဟျွန်းရှိနေတာ ကောင်းပါတယ်.. တစ်ကောင်ထဲ စိတ်ညစ်ရမယ့်ဟာ နှစ်ကောင်ညစ်သွားတာပေါ့..
...
သူ အာကျူးရှီးကို စာတောက်လျှောက်ပို့နေပေမယ့် စာမပြန်တာကြောင့် အိမ်ထိ လိုက်သွားတော့ အိမ်က တံခါးပိတ်ထားသည်.. နှင်းတွေကျနေသည်ကို မမူဘဲ အာကျူးရှီးပြန်လာသည်ထိ စောင့်နေမိတာ တစ်ကိုယ်လုံး ခိုက်ခိုက်တုန်လို့..
မီးအလင်းရောင်မြင်တာကြောင့် မတ်တပ်ထ,ရပ်လိုက်တော့ ခြံရှေ့ထိုးရပ်လာတာ တကယ်ပဲ အာကျူးရှီးကား..
သူ ဝမ်းသာအားရ ကားဆီ ပြေးသွားလိုက်တော့ ကားထဲမှာ အာကျူးရှီးအပြင် နှာခေါင်းစည်းတပ်ထားသည့် မင်းသားဆောင်ကွမ်ကိုပါ မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ ဂျောင်ဂု ရင်ထဲ ထုံထိုင်းသွားသည်..
" အရင်တစ်ခေါက်ထဲက ကိုယ်တို့ ဆုံဖူးတယ်လေ.."
မင်းသားဆောင်ကွမ့်စကားကြောင့် သူမကောင်းတတ်လို့သာ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ရင်း အာကျူးရှီးဖျော်တိုက်သည့် ဂျင်းပျားရည်နွေးကိုသာ တိတ်တဆိတ် သောက်နေမိသည်.. ဒီနေ့ကျမှ ဒီအိမ်ထဲက ဘာလို့ ထွက်ပြေးချင်မိမှန်း သူ မသိတော့ဘူး..
ညစာအတွက်ပြင်နေတဲ့ အာကျူးရှီးနဲ့ မင်းသားဆောင်ကွမ်က မီးဖိုခန်းထဲမှာ ရယ်ရယ်မောမော.. အခု သူက အပြင်လူ ဖြစ်နေတာလား?.. အပြင်ပိုင်းမှာ သူ ပြုံးထားရပေမယ့် ရင်ထဲမှာတော့ မိုးတွေ သဲသဲမဲမဲ ရွာသွန်းဖြိုးနေခဲ့ပြီ..
သတင်းတွေက အမှန်ပဲလား?.. မင်းသားဆောင်ကွမ်ရဲ့ တိတ်တိတ်ပုန်းချစ်သူအဖြစ် အာကျူးရှီးက တကယ်ဖြစ်နေခဲ့တာလား?..
ပြီးတော့ ဂျေဟျွန်းပြောသလို အာကျူးရှီးက တကယ်ပဲ သူ့ကို ကလေးတစ်ယောက်လို့ပဲ တွေးထားတာလား?.. သူတို့နှစ်ယောက် ခုတင်တစ်ခုထဲတောင် တူတူသုံးပြီးပြီလေ..
" ဂျောင်ဂု.. ညစာစားရအောင်.."
အာကျူးရှီးရဲ့ ထမင်းစားပွဲဝ်ိုင်းက သူသာမရှိရင် ပိုပြီးပြည့်စုံမယ် ထင်ပါတယ်.. စားဖူးသမျှ ညစာတွေထဲမှာ ဒီတစ်ခေါက် ညစာက သူ့အတွက် မျိုချရအခက်ဆုံးပဲ..
ညစာစားပြီးတာနဲ့ မန်နေဂျာလာခေါ်လို့ ပြန်လိုက်သွားသည့် မင်းသားဆောင်ကွမ်က သူ့ကိုလည်း ခပ်အေးအေးပဲ နှုတ်ဆက်သွားသေးသည်..
ပြန်ရောက်ရင် မက်ဆေ့ချ်ပို့အုံးနော်လို့ ပြောလိုက်သည့် အာကျူးရှီးစကားကြောင့် သူ့မှာ ရင်နာရသေးသည်.. သူ့ရဲ့ မက်ဆေ့ချ်တွေကျ အဖက်မတန်သလို ဥပေက္ခာပြုထားရက်ပြီး မင်းသားဆောင်ကွမ်ရဲ့ မက်ဆေ့ချ်တွေကျ အရေးတစ်ယူရှိတယ်ပေါ့..
" အာကျူးရှီးနဲ့ အဲ့မင်းသားက?.."
" အင်း ဘာဖြစ်လဲ?.."
" မသိလို့ မေးနေတာလား အာကျူးရှီး?.. အခု ကျနော့်ရင်ထဲ ဘာတွေဖြစ်နေလဲ အာကျူးရှီး သိရဲ့လား?.."
" မင်းရင်ထဲ ဘာဖြစ်နေလဲ ကိုယ်ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သိမှာလဲကွ!.."
" ဒါဖြစ်နေတာဗျာ!.."
ဂျောင်ဂု အာကျူးရှီးကို အတင်းဆွဲယူပြီး နမ်းပစ်လိုက်တာကြောင့် အတင်းရုန်းကန်လာတော့ နှစ်ယောက်သား လုံးထွေးပြီး ဆိုဖာပေါ် ပစ်ချသွားသည်.. သူ အလျော့မပေးဘဲ အတင်းချုပ်ထားပြီး နမ်းနေတာကြောင့် အာကျူးရှီးရဲ့ လက်သီးတွေက သူ့ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့..
" အင့် မင်း!.."
" ပြွတ်စ်!.. ဟမ်း~~"
" အ့! အဟင့်~"
အနမ်းတွေက ကြမ်းတယ်.. သူ့လို အများတကာ အားကျရတဲ့ ဆရာဝန်တစ်ယောက်ကို ဒီအထက်တန်းကျောင်းသားလေးက..
ဆော့ဂျင် စိတ်တ်ိုလွန်းလို့ အသားတွေတောင် တုန်နေတယ်.. ဒါပေမယ့် သူ ဂျောင်ဂုလက်ထဲကနေ နည်းနည်းလေးတောင် မရုန်းနိုင်ဘူး..
လျှာတွေ နှုတ်ခမ်းကနေ လွှတ်သွားတဲ့အချိန်မှသာ သူလေကို ကောင်းကောင်းရှုနိုင်ပြီး ဆဲဖို့ ရည်ရွယ်လိုက်ပေမယ့် သူ့ပါးစပ်က အဆဲသံတွေအစား သူ့က်ိုယ်တိုင်တောင် ပြန်မကြားရဲတဲ့ ညည်းသံတွေက တန်းစီပြီး ထွက်လာတယ်..
ဂျောင်ဂုရဲ့ နှုတ်ခမ်းပါးပါးတွေက သူ့လည်ပင်းတစ်လျှောက်ပြေးလွှားနေပြီး နားထဲကို လျှာ မွှေထည့်လိုက်တဲ့အခါ သူ့ခံစားချက်တွေက ရုတ်ချည်းပြောင်းလဲသွားပြီး တစ်ခုခုကို ပိုပိုပြီးသာ လိုချင်လာခဲ့တယ်..
သူ့တင်ပါးကို ဖြန်းခနဲ့ ရိုက်လိုက်တဲ့ လက်ဖဝါးကြီးကြီးအပေါ် သူထပ်ဆုပ်ကိုင်လိုက်မိရင်း အရှေ့ဘက်ခြမ်းအရာတွေ နီးကပ်သွားအောင် သူဆိုဖာပေါ်မှာ နေရာပြင်ထိုင်လိုက်တော့တဲ့အချိန်ကစပြီး သူ့ဘောင်းဘီက ဂျောင်ဂုလက်ထဲ ပါသွားတော့တယ်..
နောက် သူ့ရဲ့ ပြန်ရာလမ်းမဲ့တဲ့ ရမ္မက်နွံထဲကို ဂျောင်ဂုနဲ့ အတူတူ ခုန်ဆင်းမိခဲ့ပြန်တယ်.. ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးဟာ လေထဲလွင့်နေသလိုပဲ.. စိတ်က ခံစားသိရှိနေတာက ဒါဟာ အရမ်းကောင်းနေတယ်ဆိုတာကို.. မဖြစ်သင့်ဘူးဆိုတာ သိပေမယ့် ဖြစ်သွားတဲ့အလျှောက် သူ သူ့ကိုယ်သူသာ အပြစ်တင်မိတယ်..
အချိန်တွေ ဘယ်လောက်ကြာသွားလဲ သူမသိဘူး.. အပြင်မှာတော့ မိုးမလင်းသေးဘူး.. နိုးလာတဲ့အချိန်မှာ သူဟာ တစ်ကိုယ်လုံး ကိုင်ရိုက်ခံထားရသလိုမျိုး နာကျင်ကိုက်ခဲနေတယ်.. ဂျောင်ဂုက သူ့ကိုခပ်တင်းတင်းဖက်လို့ ဆိုဖာပေါ်မှာ အိပ်ပျော်နေတယ်.. အိပ်မပျော်နေတာက ဂျောင်ဂုအရာ..
သူ ဂျောင်ဂုအရာနဲ့ မထိမိအောင် အသာအယာထလိုက်ရင်း ရေချိုးသန့်စင်တော့ သူ့ရဲ့အနောက်ပိုင်းရပ်ဝန်းက ညစ်ပတ်နေတာမျိုးမရှိတာမို့ ဂျောင်ဂုသန့်ရှင်းပေးထားတာကို ရင်ထဲမှာ လှိုက်ခနဲ့ဖြစ်သွားရတယ်.. အပြုံးတွေက အတွေးတစ်ချို့ဖြတ်သန်းသွားတဲ့အခါ ရုတ်ချည်း အကျဉ်းတန်သွားရပြန်တယ်..
ဆောင်းမနက်ခင်းတွေက မြူကွဲဖို့ အချိန်ကြာတယ်.. သူကော်ဖီတစ်ခွက်ဖျော်ရင်း ဂျောင်ဂုအတွက် စောင်ခြုံပေးထားလိုက်တယ်.. ဖုန်းကိုကြည့်မိတော့ ညက စီနီယာ့ဆီက ကောင်းကောင်းပြန်ရောက်ကြောင်း ပို့ထားတဲ့ စာ..
သူ စာတစ်ချို့ကို ရေးလိုက်ဖျက်လိုက်နဲ့ အကြိမ်များစွာ လုပ်ပြီးသည့်နောက်မှ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုကို ချရင်း စီနီယာ့ဆီ စာပို့လိုက်တော့တယ်.. ပြီးတော့ အိပ်ပျော်နေဆဲ ဂျောင်ဂုကို သူလှမ်းကြည့်ရင်း..
" ကိုယ့်ကို ခွင့်မလွှတ်ပါနဲ့.."
...
ဒီနေ့က ဂျောင်ဂုတို့ ပထမဆုံး တက္ကသိုလ် စတက်သည့်နေ့..
မနက်ထဲက စီနီယာတွေရဲ့ အပြိုင်အဆိုင် ဖိတ်ခေါ်အသင်းတွေထဲ ဆွဲသွင်းခံရပြီးနောက် သူတို့တွေအကုန် အဖွဲ့ကွဲကုန်ရသည်..
ကျောင်းစတက်သည့်နေ့မှာပဲ သူတို့ အားလုံးနားလည်သွားရသည်က တစ်အုပ်လုံး အမြဲအတူတူ မရနိုင်တော့ဘူးဆိုတာ..
ဘူဆန်မှာတုန်းကဆိုရင်တော့ အဖေတွေပါဝါအကြောင်းပြပြီး တစ်ခန်းထဲ အတူတူကျအောင် ဆရာမတွေကို ပြောခိုင်းတာတို့ ဘတ်စကပ်ဘောအသင်းကို သူတို့ကောင်တွေပဲ သက်သက်သုံးတာတို့ အခွင့်ထူးတွေကို တစ်အုပ်စုလုံး တူတူ သုံးခဲ့ကြပေမယ့် ဆိုးလ်ကတော့ ဘူဆန်လို ဟုတ်မနေခဲ့..
တစ်ပြေးညီဆိုတဲ့ ကျင့်ထုံးကို ဖယ်ကျဉ်လို့ မရခဲ့သလို စည်းစနစ်တကျဆိုတဲ့ နည်းလမ်းကလည်း သူတို့ကောင်တွေအကုန်လုံးကို ရိုက်ပုတ်ထုတ်လိုက်သလို ခံစားလိုက်ရသည်.. တက္ကသိုလ်တူ အိမ်တူ မေဂျာတူသည်အထိ ကံကောင်းခဲ့သည့်တိုင်အောင် ဝင်ရသည့် အသင်းတွေပါ တူသည်ထိတော့ မဟုတ်ခဲ့တော့..
ဖြစ်ချင်တိုင်းတွေ ဖြစ်မနေတော့တဲ့အခါ ဖြစ်သင့်တာတွေကိုပဲ ဖြစ်ပေးလိုက်ရတော့တာပေါ့.. အနည်းဆုံးတော့ သူက ဖြစ်လာတာတွေကို သူ့စိတ်တိုင်းကျ ဖြစ်သွားစေချင်သေးတာ.. မရတော့တဲ့အဆုံး ဒါဟာ ဘဝဆိုတာကို ဦးနှောက်ထဲ ရိုက်သွင်းလိုက်ရတော့တာမျိုး..
အခုဆို သူနဲ့ ဆော့ဂျွန်းက ကမ်ပိန်းအသင်းထဲရောက်သွားပြီး တခြားကောင်တွေကလည်း ဓာတ်ပုံအသင်းတို့ ပန်းချီအသင်းတို့ကို အသီးသီးရောက်ကုန်သည်.. သူတို့ထဲမှာ အပျော်လွန်နေသူကတော့ တစ်ယောက်ပဲ ရှိသည်.. ရေကူးအသင်းထဲ ရောက်သွားသည့် ဗလက စော်လေးတွေကို ဘစ်ကနီနဲ့ နေ့တိုင်းတွေ့ရတော့မှာမလို့..
" နင်က ဂျောင်ဂုနော်.."
သူ့အနားရောက်လာတာ မျက်လုံးဝိုင်းဝိုင်းနဲ့ ပါးလေးတွေရဲနေသည့် အင်မတန်လှတဲ့ ကောင်မလေးပါ.. ဒီနှစ်ဖရက်ရှာထဲမှာ ကွင်းအဖြစ် လူတိုင်းပါးစပ်ဖျားမှာ ကနီဦး မှန်းနေကြတာမို့ သူလည်း မနက်ကထဲက သတိတော့ထားမိပါသည်..
" အင်း.. ဟုတ်တယ်.."
" ငါက ဆိုရာပါ.. ငါတို့အဖွဲ့တူတူပဲလေ.."
" အော.."
ဆိုရာက သူ့ကို လှလှလေးပြုံးပြပြီး သူနဲ့အတူ ယှဉ်တွဲလို့လျှောက်သည်.. ဟိုကောင်တွေက အသံတိတ်လက်မ ထောင်ပြပြီး သူနဲ့ဆိုရာကို အရှေ့သွားခိုင်းကာ အဲ့ကောင်တွေက နောက်ကနေ ကပ်လ်ိုက်လျှောက်ကြသည်..
" ဒါနဲ့ ငါ့ကို ဒီဗူးလေးဖွင့်ပေးပါလား?.."
" နင့်မှာ လက်မပါလို့လား?.."
" ဟင်?.."
ဂျောင်ဂုရဲ့ ငေါတူးတူးအသံကြောင့် ကောင်မလေးက အံ့သြသွားပြီး ဂျောင်ဂုကို မော့ကြည့်သည်.. ဂျောင်ဂုကတော့ အရေးမစိုက်စွာ မေဂျာအကျီဂျာစီအိတ်ကပ်ထဲကို လက်တွေထည့်လို့ ဖရက်ရှာတွေကို ကြိုဆိုပွဲလုပ်ပေးနေသည့် အခမ်းအနားထဲသို့ လျှောက်သွားသည်..
ဘေးက အားနာသွားသည့် အွန်နူးကပဲ ဆိုရာ့လက်ထဲက ဖျော်ရည်ဗူးကို ဆွဲယူဖောက်ပေးလိုက်ရင်း အားနာကြောင်း ပြောခဲ့လိုက်ရသည်.. ပြီးနောက် ထွက်သွားသည့် ဂျောင်ဂုနောက်ကို အပြေးအလွှား လိုက်သွားလ်ိုက်ရင်း..
" နွေးဂါး!.. နူးညံ့တဲ့ကောင်မလေးတွေကို အဲ့လိုမလုပ်ရဘူးလေ.."
" ဟိတ် ဟိတ် မဆဲကြတော့ဖို့ ဂတိလုပ်ထားတယ်လေ.. ဘာလို့ ဆဲနေတာလဲ?.."
ဘန်ဘန်းက အသားညှပ်ပေါင်မုန့်ကို ပလုတ်ပလောင်းဝါးနေရင်း ညစ်ညစ်ပတ်ပတ်တွေ ဆဲတတ်သည့် သူတို့အဖွဲ့ရဲ့ အကျင့်ကို တတ်န်ိုင်သလောက် လိုက်ဖျောက်ပေးနေရှာသည်.. တစ်သက်လုံး ပါးစပ်အကျင့်ပါလာသည့် သူတို့က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖျောက်နိုင်မှာတဲ့လဲ?.. အံ့သြစရာ..
ဖရက်ရှာကြိုဆိုပွဲက အစပိုင်းတော့ ပျင်းဖို့ကောင်းပေမယ့် ဘီယာတ်ိုင်း ရောက်လာတဲ့အချိန်မှာတော့ နီးတဲ့အဖွဲ့ဆီက ဘီယာတွေ ယူမော့ရင်း သူတို့အကုန် ရေချိန်တက်ကုန်သည်..
ဟောခန်းထဲမှာ မေဂျာပေါင်းစုံက ကျောင်းသူကျောင်းသားတွေရှိပြီး ကိုယ့်အသင်းနဲ့ကိုယ် ခွဲပြီး အုပ်စုဖွဲ့နေကြပေမယ့် အချင်းချင်း အင်စတာလဲတာကို အလုပ်တစ်ခုလို လုပ်နေကြတာတော့ မဟုတ်သေးဘူးမလား?.. သူဖြင့် ဘယ်သူနဲ့မှ ခင်ချင်မနေပါ..
ဗလကတော့ ကောင်မလေးတွေ တစ်အုပ်ကြားထဲ ရောက်နေပြီး ဂျေဟျွန်းကတော့ စီနီယာတွေဆီက ဒီနှစ်ရဲ့ ကျောင်းသားခေါင်းဆောင်အဖြစ် အလျာခံလိုက်ရသည်.. နူးလေးနဲ့ ဆော့ဂျွန်းကတော့ ခပ်စောစောပြန်သွားကြပြီး ယူးဂယောင်းကတော့ မိုက်ဆွဲကာ အသံကုန် ဟစ်နေပြီဖြစ်သည်..
လူကြောက်သည့် ဘန်ဘန်းကတော့ သူ့အနားက မခွာဘဲ လာထ်ိုင်နေသည့်မို့ စ,ချင်လာတာနဲ့ ခပ်လှမ်းလှမ်းက နို့ကြီးကြီးနဲ့ ချီးယားလီဒါလုပ်သည့်စီနီယာအမကို အော်ခေါ်လိုက်ပြီး ဘန်ဘန်းက ခင်ချင်လို့လို့ ပြောပေးလိုက်သည်..
မျက်လုံးပြူး မျက်ဆန်ပြူးနဲ့ ထိုစော်လေးတွေအုပ်ထဲ ပါသွားသော ဘန်ဘန်းက မျက်မှန်လေးကို တစ်ပင့်ပင့်နဲ့..
သူ လက်ကျန်ဘီယာကို အကုန်မော့သောက်လိုက်ပြီး ခန်းမအပြင်ဘက်ကို ထွက်ခဲ့လိုက်သည်.. နှင်းမကျတော့ပေမယ့် ဆောင်းလေအေးက အချမ်းဒဏ်ကို ခံစားနေရသေးသည်.. မျှော်နေသည့် ဖုန်းကောက ဝင်မလာတဲ့အခါ သူ့ဘက်က စတင်ပြီး ခေါ်ချင်မိခဲ့သည်..
ကြိုက်ပါ့မလား?.. မအားသေးလို့ လို့ ပြောလာမည့် စကားကို နားထောင်နိုင်ပေမယ့် တစ်စုံတစ်ယောက်နဲ့မလို့ နောက်မှပြောမယ်လို့ ပြောလာမည့် စကားကိုတော့ မကြားန်ိုင်..
ဂျောင်ဂု လေပူတွေကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ရင်း လက်ထဲက ဖုန်းကို ဘောင်းဘီအိတ်ကပ်ထဲ ပြန်ထည့်လိုက်သည်..
ပွဲက ပြီးဖို့ကြာလိမ့်အုံးမည်.. ဆက်ပြီးတော့လည်း မနေချင်တော့တာကြောင့် ဟိုကောင်တွေကို ထားခဲ့လိုက်ပြီး အိမ်ပြန်ဖို့ ကားပါကင်ဘက်ကိုသာ ထွက်ခဲ့လိုက်တော့သည်.. ကားထဲရောက်မှ သူ့ဖုန်းက နိုတီမြည်လာတာကြောင့် ဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ မျှော်နေသူထံမှ..
*ကိုယ် ဆိုးလ်ရောက်နေတယ်..*
စာက တစ်ကြောင်းထဲရယ်.. ဒါပေမယ့် အဲ့တစ်ကြောင်းထဲရဲ့ အနက်အဓိပ္ပါယ်တွေက များစွာ သက်ရောက်တယ်.. ဂျောင်ဂု အခုချက်ခြင်းလာခဲ့မည်ဖြစ်ကြောင်း စာပြန်ပို့လိုက်ရင်း အကြိမ်ကြိမ် ရောက်ဖူးနေကြ ယောင်းဆန်းဂု ဧရိယာဘက်က အာကျူးရှီးအိမ်ယာဘက်ကို သူ့ရဲ့ ပြိုင်ကားလေးကို ဦးတည်လိုက်သည်..
ဟုတ်တယ် အဲ့ဒီအိမ်ယာကို သူဆ်ိုးလ်ကို ကျောင်းတက်ဖို့ ကြိုပြောင်းလာပြီး နှစ်လအတွင်းမှာကို လက် ငါးချောင်းမကတဲ့ အခေါက်အရေအတွက်နဲ့ကို ရောက်ဖူးတယ်.. သွားတဲ့အခေါက်တိုင်းကလည်း ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားမူ အပြည့်နဲ့.. သူ့ဘက်ကပေါ့..
အခုလည်း အပေါ်ကိုတက်နေသည့် ဓာတ်လှေကားက နှေးလွန်းသည်ဟု သူထင်မိသည်.. စိတ်လှုပ်ရှားမူကြောင့် နဖူးမှာ ချွေးစနည်းနည်းရှိနေပေမယ့် ဓာတ်လှေကားမှန်မှာ မြင်နေရသည့် သူ့ပုံရိပ်ကတော့ နည်းနည်းလေးတောင် ရှိုးပဲ့မနေ..
ဂျောင်ဂု နဖူးပေါ် ကပိုကရိုကျနေသည့် ဆံချောင်းတွေကို သပ်တင်လိုက်ရင်း အာကျူးရှီးရဲ့ အခန်းတံခါးကို နှိပ်လိုက်သည်.. နှစ်ချက်လောက် မြည်သွားသည့် အသံဆုံး တံခါးပွင့်လာခဲ့ပြီး အာကျူးရှီးရဲ့ အခုမှ ရေချိုးပြီးစ ပုံစံလေးကြောင့် ရင်ထဲ လှပ်ခနဲ့ ခုန်သွားရသည်..
" ဒီနေ့ ကျောင်းစတက်တဲ့နေ့.."
" အွန်း.. ဘယ်လိုလဲ?.."
" အာ့ဟ အင်စတာ လိုက်တောင်းတဲ့သူတွေ အများကြီးပဲ.."
တကယ်တော့ အဖွဲ့တူများကသာ မဖြစ်မနေမို့ လာလဲကြပေမယ့် ဆူပုတ်နေတဲ့ သူ့ရုပ်ကြောင့် တခြားအဖွဲ့ကသူများက သူ့အကောင့်ကို လာမတောင်းရဲကြပါ.. သူသာ နည်းနည်းအချိုးပြေပြီး ဂျေဟျွန်းလို သဘောထားကြီးပြီး နူးလေးလို အပြုံးမျိုးနဲ့ဆိုရင် သူ့အနား ဝ်ိုင်းဝိုင်းလည်နေမှာ အသေချာပဲကို..
အခု သူပြောလိုက်သည့် မယုတ်မလွန် စကားက အာကျူးရှီးရဲ့ စိတ်ကို ဖတ်ချင်တာကြောင့်လည်း ပါသည်.. သူ့စကားကြောင့် အာကျူးရှီးများ တစ်ခုခုတုန့်ပြန်လာမလားလို့ မျှော်လင့်ထားမိပေမယ့် ရေနွေးငဲ့နေသည့် အာကျူးရှီးက ပုံမှန်အတိုင်း ပကတိ ကြည်စင်လျှက်..
" အာကျူးရှီးရော.. အဆင်ပြေရဲ့လား?.."
" အင်း ဒီလိုပါပဲ.."
ဂျောင်ဂု သိပ်ထွေထွေထူးထူး ပြောစရာမရှိခဲ့တဲ့ သူတို့နှစ်ယောက်ကြားမှာ ဘယ်အရာကို ဦးတည်ပြီး လမ်းကြောင်းစဖွင့်ရမလဲ သူတကယ် မသိ.. အောက်နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ထားမိရင်း အာကျူးရှီးရဲ့ အရိပ်အခြေကို လိုက်ကြည့်နေမိသည်..
အာကျူးရှီးက ရေချိုးပြီးစမို့ ရေချိုးခန်းသုံး ကြိုးစီးသဘက်ကိုသာ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပတ်ဝတ်ထားတာကြောင့် နုအုဖွေးဥနေသည့် ခပ်ဟဟ ရင်ဘတ်အစုံနှင့် ခြေတံသွယ်သွယ်တွေကို အတိုင်းသား မြင်နေရသည်.. အနားကဖြတ်သွားတိုင်း ခေါင်းလျှော်ရည်အနံ့ကို ရနေတာကြောင့် သူ့စိတ်တွေကို ဘယ်လိုမှ ထိန်းချုပ်ထားလို့ မရတော့..
အိမ်တွင်းစီး ဖိနပ်တစ်ဖြတ်ဖြတ်နဲ့ သူ့အနားရောက်လာသော အာကျူးရှီးကို ဂျောင်ဂုဆွဲယူဖက်လိုက်ရင်း ဂုတ်ပေါ် မျက်နှာအပ်ကာ လွမ်းနေရသည့် ကိုယ်ငွေ့လေးကို တစ်၀ကြီး ရှူရှိုက်မိသည်.. လက်တွေက တင်ပါးနှစ်ဖက်ကို ခပ်တင်းတင်း ဖိဆုပ်က်ိုင်ထားပြီး လည်တိုင်တွေကို အနမ်းဖွဖွပေးမိသည်..
လက်ထဲမှာ ဖန်ခွက်ကိုင်ထားသည့် အာကျူးရှီးက သူ့ဆီက အနည်းငယ်ရုန်းဖယ်လာပြီး ဖန်ခွက်ကို စားပွဲပေါ် အရင်ချသည်.. ပြီးနောက် ကော့တေးထိုင်ခုံပေါ် ငုတ်တုတ်ထ်ိုင်နေဆဲ သူ့မျက်နှာကို သေချာကြည့်လာတာမို့..
" တကယ်မချစ်တာလား?~~"
" အင်း.."
နည်းနည်းလေးတောင် ဆိုင်းတွခြင်းမရှိဘဲ ဖြေလာသော စကားကြောင့် ဂျောင်ဂုတစ်ချက်မဲ့မိသည်.. မချစ်ဘူးတဲ့.. ဒီလူ သူ့ကို နည်းနည်းလေးတောင် မချစ်ဘူးတဲ့လေ.. အကြိမ်ကြိမ် ခန္ဓာကိုယ်ချင်း ရင်းနှီးထားတာတောင် သူက အာကျူးရှီးကို မဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့ဘူးတဲ့..
" ရင်နာဖို့ကောင်းလိုက်တာ~~"
" က်ိုယ်တို့ကြားမှာ ခံစားချက်တွေ မရှိရဘူးလို့ ပြောထားတယ်လေ.. တကယ်လို့ မင်း ဒီလိုမေးခွန်းမျိုး ထပ်မေးမယ်ဆိုရင် ကိုယ်နဲ့ ထပ်တွေ့စရာအကြောင်း မရှိတော့ဘူး.."
" မမေးနဲ့ဆို မမေးပါဘူး.. မတွေ့ဘူးဆိုတဲ့အကြောင်းတော့ ထပ်မပြောလိုက်ပါနဲ့လား?.."
ဂျောင်ဂု အာကျူးရှီးဆီက နောက်ထပ်ဘယ်လို အငြင်းစကားမျိုးမှ မကြားနိုင်တော့တာကြောင့် အာကျူးရှီးရဲ့ ခါးကို ပင့်မြှောက်လိုက်ရင်း အနမ်းတွေကို တရစပ်ကြမ်းတမ်းမိလိုက်သည်..
မတ်တပ်ရပ်လေးမို့ သူ့အနမ်းတွေကို အမှီလိုက်ရတဲ့အခါ အာကျူးရှီးဟာ ခြေဖျားလေးထောက်လို့..
သူ ကော့တေးထိုင်ခုံပေါ်က ဆင်းလိုက်ရင်း အာကျူးရှီးရဲ့ တစ်ကိုယ်လုံးကို အားအင်ရှိသမျှ ညှစ်ချပစ်လိုက်သည်.. ငြီးသံသဲ့သဲ့ထွက်လာပေမယ့် သူ့ပါးစပ်ထဲလျှာထည့်ပေးလာသည်ထိ အတင့်ရဲတဲ့ အာကျူးရှီးကြောင့် ဆွဲမြှောက်ချီလိုက်ရင်း စားပွဲပေါ် ပစ်တင်လိုက်သည်..
စားပွဲပေါ် ပက်လက်လေးဖြစ်နေသူရဲ့ ခြေထောက်တွေကို ခွဲလိုက်ရင်း သူက ထိုခြေထောက်တွေကြား နေရာဝင်ယူကာ မတ်တပ်ရပ်အနေအထားနဲ့ပဲ နူးညံ့တဲ့နေရာကို တိုးဝင်ဖို့ ကြိုးစားသည်..
ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်က စားပွဲပေါ်မှာမို့ ခြေထောက်တွေ အောက်ကို တွဲလောင်းကျနေသည့် အာကျူးရှီးရဲ့ ပေါင်တံတွေကိို ဖျစ်ညှစ်လိုက်ရင်း လက်တွေက အာကျူးရှီးအရာလေးကို အစပျိုးမိသည်..
ခြေချောင်းလေးတွေကို စုပ်ယူလိုက်ကာ ဒူးခေါင်းခွက်ကို အာကျူးရှီးရဲ့ ရင်ဘတ်မှာ ပြန်ဖိကပ်လိုက်ကာ သူ့အကောင်ကို ကျင်းကျင်းကျပ်ကျပ်ထဲ ဝင်စေလိုက်တဲ့ အခိုက်အတန့်တိုင်းက အရူးရူးအမူးမူး..
သူ့အောက်မှာ အသံတွေပြာအောင် အော်ဟစ်နေတဲ့ အာကျူးရှီးက ရပ်တန့်ပေးဖို့ကို တောင်းဆိုနေပေမယ့် မြန်ဆန်ပေးဖို့ကိုလည်း ခယနေသည်မှာ ထိန်းချုပ်မူတွေကင်းလို့..
ကြည့်ပါအုံး.. သူ့အောက်မှာ ဒီလိုသာယာနေတဲ့ လူက သူ့အပြုအစုတွေကိုတော့ ရှယ်ကြိုက်ပေမယ့် သူ့ကိုတော့ နည်းနည်းလေးတောင် မချစ်ဘူးတဲ့..
...
ဂျောင်ဂု မနက်နိုးတော့ သူ့ဘေးမှာ အာကျူးရှီးက မရှိတော့.. ဒီလိုမျိုးက သူ့အတွက် အလေ့အကျင့်တောင် ဖြစ်နေရှာပါပြီ.. ရေချိုးခန်းထဲဝင်လို့ တစ်ကိုယ်ရေ သန့်ရှင်းရေးလုပ်လိုက်ရင်း မနေ့က ဝတ်ခဲ့တဲ့ အကျီတွေကိုပဲ ပြန်ဝတ်လိုက်သည်..
ဧည့်ခန်းထဲမှာ သန့်ပျံ့နေပုံအရ အာကျူးရှီး ထွက်မသွားခင် ရှင်းလင်းထားပုံ.. အာကျူးရှီးကို စာပို့ဖို့ စာရိုက်နေပြီးမှ မလိုအပ်သည့် လော်ကွတ်အချော်တွေကြောင့် အာကျူးရှီး စိတ်ပျက်သွားမှာ စိုးသည့်အတွက် ဖိနပ်ကောက်စီးလို့ အခန်းထဲမှ ထွက်ခဲ့လိုက်တော့သည်..
လန်းဆန်းတက်ကြွနေသည့် စိတ်နှင့် ခပ်အေးအေးပဲ လေလေးချွန် ကားသော့လေးယမ်းလို့ ထွက်လာတဲ့ ဂျောင်ဂုက ကားပါကင်အရောက် ကားတံခါးဆွဲဖွင့်ခါနီး တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့လက်ကို လာဆွဲတာကြောင့် လှည့်ကြည့်လ်ိုက်တော့..
ဂျေဟျွန်း!..
ဒီကောင်က ဒီကို ဘာလို့?..
သူ တအံ့တသြကြည့်နေတုန်းမှာဘဲ ဂျေဟျွန်းက မျက်ရည်တွေဝဲနေလို့ အံ့ကြိတ်ထားသည့်ကြားက မျက်ရည်တစ်စက်က ပါးပေါ် ပေါက်ခနဲ့ကျသွားရင်း..
" မင်း ဒေါက်တာကင်မ်နဲ့ ဖောက်ပြန်နေတာလား?.."
....
There are no comments yet. Log in to be the first to leave a review!
