4

Unicode

ရှောင်းကျန့် အခန်းတံခါးဖွင့်ထားသည်ကြောင့် မူမမှန်ဘူးဆိုတာတန်းသိလိုက်တယ်။ အခန်းထဲကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဝင်ခဲ့တော့ကုတင်ပေါ်မှာ တစ်ခုခုလုပ်နေတဲ့ ရှောင်းပေါ်ကိုတွေ့လိုက်ရတယ်။အနီးနားကိုကပ်သွားလိုက်မှ မြင်လိုက်ရတဲ့ မြင်ကွင်းကြောင့်သူမျက်လုံးပြူးသွားရင်း ဒေါသတွေထောင်းခနဲ ထလာကာ....

"ရှောင်းပေါ်ပေါ် မင်းဘာလုပ်တာလည်းကွ!!!!

ရှောင်းပေါ် ဘယ်ကနေ ရှာတွေ့သွားမှန်းမသိတဲ့ စာချုပ်တွေကအိပ်ယာပေါ်မှာ ကပ်ကြေးနဲ့ အပိုင်းပိုင်း ညှပ်ခံထားရတယ်။ အပြစ်လုပ်ထားတာတောင် ရှောင်းပေါ်က ဘာမှ လုပ်မထားသလိုတည့်တည့်ကြည့်လာ၍ သူ ပိုပြီးစိတ်တိုရခြင်း။

"ငါမေးနေတယ်လေ မင်းဘာလုပ်နေတာလည်းလို့ ခွေးသားရဲ့!!

"မြင်တဲ့အတိုင်းပဲ!!!!

ရှောင်းပေါ် စကားဆုံးသည်နဲ့ သူချက်ချင်း ထိုကလေးကိုအိပ်ယာပေါ်မှာ ကိုင်ပေါက်ပစ်ရင်း လည်ပင်းပေါ် အားထည့်ပြီးလက်တင်လိုက်တယ်။ သန်မာတဲ့ လက်တစ်ဖက်ရဲ့ ဖိအားကြောင့်ရှောင်းပေါ်မှာ လှုပ်မရတဲ့အပြင် သွေးမရှိတော့သလိုမျိုး ဖြူဖက်ဖြူလျော်ဖြစ်ကာ လက်ထဲက ကပ်ကြေးကလည်း ကြမ်းပြင်ပေါ်ကိုဒေါက်ခနဲကျလျက်...

ရိပေါ် အခန်းထဲ ပြန်ဝင်လာတော့ ရှေ့ကမြင်ကွင်းကြောင့်ပြူးပြူးပြာပြာဖြစ်သွားကာ ထိုနေရာကို ပြေးရတော့သည်..။ပြီးနောက် ရှောင်းကျန့်ကို ဘေးကနေ ထုရိုက်ရင်း နှုတ်ကလည်းတရစပ်စကားတို့အား လွှတ်ထုတ်လျက်

"ရှောင်းကျန့် ခင်ဗျား ကျွန်တော်သားကို အခုချက်ချင်းလွှတ်နော်"

သူ့ရဲ့ အင်အားက ရှောင်းကျန့်နဲ့ယှဉ်တော့ တကယ်ကိုရယ်ချင်စရာ။ ရှောင်းကျန့်မှာ နည်းနည်းမှ မရွေ့။ သားရဲ့ ဖြူလျော်နေတဲ့သွင်ပြင်ကြောင့် ရိပေါ်မှာ မျက်ရည်တွေတောင် ဝဲတက်လာရသည်အထိ။

"ကျွန်တော်ပြောနေတယ်လေ သားကိုလွှတ်!!!!

ရှောင်းကျန့် သူ့စကားစုအား နားမဝင်။ အံကိုတင်းတင်းကြိတ်ထား သည့်အတွက် မေးရိုးတွေက တင်းနေခဲ့၏။ ထို့နောက်ရှောင်းပေါ်ရဲ့ ဖြူလျော်ပြီး အားနည်းလာတဲ့ မျက်နှာလေးကြောင့်အသိစိတ်တွေက ခန္ဓာနဲ့ ပြန်ကပ်ကာ လည်ပင်းပေါ်က လက်ကိုဖယ်ပေးလိုက်သည်။

"အဟွတ်!! အဟွတ်"

အသည်းအသန် ချောင်းဆိုးနေတဲ့ ရှောင်းပေါ်ကို သနားရမယ့်အစား စိတ်ပျက်သလို ကြည့်နေလိုက်တယ်။ သူ့လက်ချက်ကြောင့် သေမလိုဖြစ်သွားတာတောင် ထိုကလေးက မျက်ရည်တစ်စက်မကျ။ သူ့ကို လွှတ်ပေးဖို့ကိုလည်း မတောင်းပန်။

"သား!! အဆင်ပြေလား ဘယ်လိုနေလဲ!!

ရိပေါ် သားကိုစိုးရိမ်တကြီး စစ်မေးပြီး ရင်ခွင်ထဲ ထည့်ချင်ပေမယ့်သားက သူ့ဆီကနေ ရုန်းထွက်လိုက်သည်။

"သား!!!

ရိပေါ် တအံ့တဩနဲ့ သားကိုကြည့်လိုက်တယ်။ ဒီနေ့မှ သားရဲ့အကြည့်တွေက စူးရှပြီး ကလေးတစ်ယောက်ရဲ့ မျက်ဝန်းထဲကအမုန်းတရားတွေကို ဖျတ်ခနဲ တွေ့လိုက်ရတော့ ရင်ထဲဒိန်းခနဲဖြစ်သွားရတာတော့အမှန်။

သူသားကို ငေးကြည့်နေတုန်းမှာပဲ သားက အပြင်ကို ဘာမှမဖြစ်သလိုမျိုး ထွက်သွားတယ်။

"ခင်ဗျား သားကို ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ!!!

ရိပေါ်ရဲ့ အံကြိတ်ရင်းပြောလာသည့် စကားတို့ကိုမကြားသည့်အလား သူကတော့ ရှောင်းပေါ်ဖျက်စီးပြီးထားခဲ့တဲ့ စာချုပ်အပိုင်းစတွေကို နှမျောတသစွာ ကောက်ယူနေတယ်..။

"မင်းရဲ့သား ရူးနေပြီ ဝမ်ရိပေါ်!!!

"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ မပြောနဲ့ ရှောင်းကျန့်.. ခင်ဗျား ဘာဖြစ်လို့သားကို ထိခိုက်အောင် လုပ်ရတာလဲ ရှောင်းပေါ်က ခင်ဗျားရဲ့သား မဟုတ်ဘူးလား"

"ငါကတော့ သူဖျက်စီးခဲ့တာတွေပဲ စိတ်ဝင်စားတယ် ဝမ်ရိပေါ်!!မင်းရဲ့သားကို မင်းနည်းနည်းပါးပါး ပိုဆုံးမရင် ကောင်းမှာပဲမင်းအလိုလိုက်တော့ အဲ့ကလေး အသိဉာဏ်တွေ မရှိတော့ဘူးအခုလည်း စာချုပ်‌တွေ ဖျက်စီးသွားတယ်!!

"အဲ့ဒါတွေက ကျွန်တော်သားထက် အရေးပါလို့လားဟမ်!!ခင်ဗျားက တစ်ကိုယ်ကောင်းသမား ကိုယ့်အတွက်ပဲကိုကြည့်တယ် ခင်ဗျားသာ အကျိုးမြတ်ရှိလို့ရင် မိသားစုကိုတောင်ချနင်းဖို့ ဝန်မလေးဘူး"

ရိပေါ်စကားကြောင့် အစကတည်းက စိတ်မကြည်တဲ့ ရှောင်းကျန့်ဒေါကန်သွားတယ်။

"အေး!! ငါက တစ်ကိုယ်ကောင်းသမား ဟုတ်တယ်ငါပိုက်ဆံကို သည်းကြီးမည်းကြီး ရှာနေတာ ဘယ်သူ့အတွက်လဲမင်းတို့သားအဖ ဖြုန်းချင်တိုင်း ဖြုန်းလို့ရအောင် မဟုတ်ဘူးလား"

"ဘယ်သူက ခင်‌ဗျားရဲ့ ပိုက်ဆံကို လိုချင်နေလို့လဲ"

ရှောင်းကျန့်အော်တော့ ရိပေါ်ကလည်း ပြန်အော်တယ်..။ရိပေါ် သားကို လုပ်တာ မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့မို့ အသားတွေတဆတ်ဆတ်တုန်တဲ့အထိ စိတ်တိုနေတာ အမှန်။

"ဒါဆို ငါမေးပါအုံးမယ် မင်းတို့သားအဖ ငွေမလိုဘူးပေါ့ ဟုတ်လား ဒါဆို မယူနဲ့လေ လမ်းပေါ်မှာ သွားတောင်းစားချေမင်းသိထားရမှာ တစ်ခုက ငါလုပ်သမျှတွေအကုန်လုံး မင်းနဲ့အဲ့ကျက်သတုံးကောင်အတွက်ပဲကွ နားလည်ရဲ့လား.."

"ငွေပေးရုံနဲ့ ခင်ဗျားတာဝန်ကြေပြီထင်တယ်ပေါ့ ဟုတ်လား ခင်ဗျားဘက်က ငွေပုံပေးရုံနဲ့ သားကို ၊ ကိုယ်ထိလက်ရောက်ကျူးလွန်လို့ရရောလား!!!

ရှောင်းကျန့်မျက်နှာက တင်းမာလျက် နည်းနည်းလေးမှတောင်မလျှော့ဘူးရယ်။

"ဒီမှာ ရှောင်းကျန့်.. သားက ခင်ဗျားရဲ့ သားအရင်းပဲကျွန်တော် သူများနဲ့အိပ်ပြီး ရထားတာမဟုတ်ဘူး ခင်ဗျားကလုပ်ရုံပဲ လုပ်ပြီးထားခဲ့ပေမယ့် ကျွန်တော်က ကိုယ်တိုင်မွေးထားခဲ့ရတာ!!!

ရှောင်းကျန့် စိတ်တိုလွန်းလို့ ဘာမှတောင် ပြန်မပြောနိုင်ဘူး။ ရိပေါ်ပြောချင်တဲ့ စကားရဲ့ အတိမ်အနက်ကိုလည်း သူသိပါရဲ့။ ဒါပေမယ့် လိုအပ်လို့လား...

အချစ်တွေ မေတ္တာတွေကရော ဒီမိသားစုမှာ မရှိမဖြစ်တကယ် လိုအပ်တာမျိုးလား။

အသက်၈နှစ်လောက်က ပါးနဲ့မားက တရားရုံးမှာ ကွာရှင်းခဲ့ကြပြီးသူ့ရဲ့ဆန္ဒကို ဘယ်သူမှ ဂရုမစိုက်သလို မေးမြန်းခြင်းလည်းမရှိခဲ့။မျက်ရည်အဝိုင်းသားနဲ့ ထွက်သွားတော့မယ့် ပါးရဲ့ ဘောင်းဘီစကိုဆွဲထားခဲ့ပေမယ့် တစ်ချက်သာကြည့်ပြီး လှည့်မကြည့်စတမ်းထွက်သွားခဲ့တဲ့ အဲ့ဒီနာကျင်စရာ မှတ်ဉာဏ်ကို သူကောင်းကောင်း မှတ်မိနေပါသေးတယ်။

နောက်ပြီး အဲ့ဒီလူရဲ့ အသံ၊ အပြုံး သူ့အပေါ် နွေးထွေးမှုနဲ့ရုတ်တရက်ဆန်တဲ့ ဥပေက္ခာပြုမှုတွေ။ ယုံကြည်မှု ဆိုတာလည်းမှန်တစ်ချပ်ကို ကျောက်ခဲနဲ့ ပစ်ပေါက်လိုက်တဲ့အတိုင်း။ အဲ့ဒီလူအပေါ် သူ့ယုံကြည်မှုတွေနဲ့အချစ်တွေကလည်း အစိပ်စိပ်အမြွှာမြွှာကွဲထွက်သွားတယ်။

သူ့ငယ်ဘဝရဲ့ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှာ ထိုလူ့ရဲ့ ပုံရိပ်တို့အားခပ်ဝါးဝါးတော့ မှတ်မိနေပါသေးသည်။

ကွာရှင်းပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ မားက အလုပ်တွေချည်းဖိလုပ်ပြီးမကြာခဏ အလုပ်ခရီးထွက်ရတာမို့ တစ်ခြား ရွယ်တူကလေးတွေမေမေ့ရင်ခွင်မှာလှဲပြီး ညအိပ်ယာဝင်ပုံပြင်ကို နားထောင်နိုင်တဲ့အချိန်မှာ သူကတော့ ကလေးထိန်းနဲ့ပဲ အချိန်ကုန်ခဲ့ရတာ။

ကျောင်းကပွဲတွေ ဆုယူရမယ့်နေ့တွေ မိဘခေါ်ရမယ့်အထိမ်းမှတ် နေ့တွေမှာလည်း မားက မအားဘူးဆိုတဲ့အကြောင်းပြချက်နဲ့ သူ့ဆီကို ရောက်မလာခဲ့။ ဘယ်လောက်ပဲ ကြိုးစားပါစေမားရဲ့တုန့်ပြန်မှုက မပြောင်းလဲတဲ့နောက်မှာတော့ သူ့နှလုံးသားကထုံထိုင်းလာခဲ့တယ်။

ဘယ်လိုနေ့ကိုမှ မားရောက်လာဖို့ ‌မမျှော်လင့်တော့..။သူ့မွေးနေ့မှာလည်း အပြင်က လေလွင့် ခွေးတွေနဲ့ပဲ ကျင်းပဖြစ်တော့တယ်။

မားလုပ်သမျှက ကိုယ့်အတွက်ချည်းပါပဲဆိုတဲ့ စကားကြောင့်ပြောချင်ပေမယ့် မြိုချခဲ့ရတဲ့ စကားလုံးတွေ။ အဲ့ဒီနောက်သူ့ရည်ရွယ်ချက်က ပိုက်ဆံတွေ အများကြီးရှာရမယ် ပြီးရင်မိသားစုကို ကောင်းကောင်းကျွေးမွေးမယ်။

သူ့ရဲ့စီမံကိန်းထဲမှာတော့ အချစ်နဲ့မေတ္တာအတွက် နေရာရှိမနေခဲ့သလို တွေးလည်း မတွေးထားမိပါဘူး။

အခု ပိုက်ဆံအများကြီးရှာနိုင်ပြီး ကောင်းကောင်းထောက်ပံ့တယ်လေ။ ဒါတောင် ဝမ်ရိပေါ်က ကိုယ့်ကို၊ တစ်ကိုယ်ကောင်းသမားလို့ဘာကြောင့်စွပ်စွဲနေမှန်း မသိတော့ဘူး။ တကယ်ဆို သူတို့ကရှာလို့ရသမျှ ငွေတွေနဲ့ ပျော်ပျော်ကြီး နေသင့်တာ။

အစတည်းက ခံစားချက်မပါပဲ ဆောက်တည်ခဲ့တဲ့ အိမ်ထောင်းရေးမှာ အချစ်တွေ မေတ္တာတွေက လိုရော လိုအပ်လို့လား..။ရှိမှကိုဖြစ်မယ့်အရာတွေလား... ။ ဒီငွေတွေ ရှာထားတာကဘယ်သူ့အတွက်မလို့လဲ ငါ့တစ်ယောက်ထဲအတွက် ရှာထားတယ်ထင်လို့လား။

ဒီညရဲ့ ညတာက ပိုရှည်ခဲ့တယ်။ ရှောင်းကျန့်လည်း တစ်ညလုံးမျက်လုံးတွေမှိတ်မရဘူး။ ဝရံတာဘက်ကို ထွက်ပြီး စီးကရက်တွေပိုသောက်ခဲ့မိတယ်။ အခန်းထဲမှာတော့ ရိပေါ်အိပ်၊ မအိပ်ကိုသူမသိသလို တကူးတကလည်း မသိချင်တော့ဘူး။

ရိပေါ်ကလည်း တော်တော်နဲ့ အိပ်မရ။ ဘာလို့လည်းဆိုတော့သားရဲ့ အခန်းတံခါးကို သွားခေါက်ပေမယ့် သားက အသံလည်းမပြုလာသလို တံခါးလည်းဖွင့်မပေးဘူး။ နောက်ဆုံးမှာတော့ သူပဲလက်လျှော့ပြီး အခန်းထဲ ပြန်လာလိုက်တော့တယ်။ အိပ်ယာပေါ်မှာ အိပ်ရမယ့်အစား ငူငူကြီး ထိုင်ရင်း သက်ပြင်းခဏခဏပဲချနေမိတော့တယ်။

သားကို မွေးထုတ်ထားတဲ့လူ တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဘာကြောင့်ပဲဖြစ်ပါစေ ရွေးချယ်မှူတိုင်းက သားပဲဖြစ်နေအုံးမှာ။

အခန်းရှေ့မှာတော့ ခပ်ဟဟ စေ့ထားတဲ့ တံခါးကနေ ငွေမျှင်ရောင် ဆံနွယ်နဲ့ ကလေးတစ်ယောက် မျက်ရည်အဝိုင်းသားနဲ့မတ်တပ်ရပ်နေလေရဲ့။ မျက်ဝန်းထဲမှာလည်း သူတို့မြင်ရဖို့ခက်ခဲတဲ့ မျက်ရည်တွေက မျက်ဝန်းအိမ်နဲ့အပြည့် လျှံတတ်လို့။ ခဏကြာတော့မှ ထိုအရိပ်လေးက အခန်းရှေ့ကနေ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတယ်။

.......................

Breakfast စားရန် ၃ယောက်လုံး စားပွဲမှာ နေရာယူတော့သွေးအေးတိုက်ပွဲဆင်နွှဲနေတဲ့ ထိုနှစ်ယောက်ကြားမှာ ရိပေါ်ဟိုကြည့် ဒီကြည့်နဲ့ အသက်တောင်ဝဝမရှူရဲဘူး။ ‌ရှောင်းကျန့်တို့သားအဖမှာ အခုထိ ဘယ်သူက ဘယ်သူ့ကို စကား စမပြောပဲအေးဆေးနေတာ ၅ရက်လောက်ရှိနေပြီ။

သားကလည်း သူ့ဒယ်ဒီကို စကားပြောဖို့နေနေသာသာ တစ်ချက်မှ မပြုံးပြသလို သူ့ကိုလည်း စကားမပြောပါပဲ သူ့ဟာသူလေးတစ်ယောက်ထဲ နေနေခြင်းဖြစ်သည်။ အခုလည်း သူ့ဒယ်ဒီနဲ့မျက်နှာချင်းဆိုင်မှာထိုင်ပြီး ပန်းကန်ထဲက ကြက်ဥကြော်အလွတ်ကို ခက်ရင်းနဲ့ထိုးဆွနေခြင်းသာဖြစ်တယ်။

ရှောင်းကျန့် သားကို မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း ရေတစ်ခွက်ကိုယူသောက်ကာ စိတ်လျှော့လိုက်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူကသားရဲ့ ဒယ်ဒီတစ်ယောက်မို့ ခြေတစ်လှမ်းဆုတ်ပေးဖို့ မာနကိုခဝါချလိုက်ရတယ်။

"မနေ့က Reportcard ရတယ်‌ဆို !!!

ထိုအခါ သူ့ကိုပြောနေမှန်းသိတဲ့ ရှောင်းပေါ်က မျက်လုံးပင့်ကြည့်လာတယ်။။ ပြီးမှ လေသံတိုးတိုးလေးနဲ့...

"ဟုတ်တယ်!!

"အဲ့ဒါက ဘယ်မှာလဲ ယူခဲ့လေ ဒယ်ဒီလက်မှတ်ထိုးမလို့"

အမှန်တော့ Reportcard က သူ့ဆီမရောက်ခင် မားမားရှောင်းဆီ ‌အရင်ရောက်သွားတယ်ဆိုတာ ရှောင်းကျန့်သိတယ်...။ ဒါပေမယ့် သားကို စကားစဖို့ အကြောင်းပြချက် လိုနေခြင်းကြောင့် သူထုတ်ပြောရခြင်း။

"ဖွားဖွား ထိုးပေးလိုက်ပါတယ်!!!

အဲ့ဒီအခါမှ သူရှောင်းပေါ် ဘယ်လိုလူစားလည်းဆိုတာ နားလည်သွားတယ်။ သားက မာနကြီးတစ်ခွဲသားနဲ့ သူ့ဘက်က စကားမစရင် ဘယ်လိုအခြေနေရောက်ရောက် စကားစတတ်သူမဟုတ်ဘူးရယ်။ ဒီတော့ သားရဲ့ ဒယ်ဒီတစ်ယောက်အနေနဲ့ သူကအနောက်ကိုခြေတစ်လှမ်းဆုတ်ပေးခြင်းပါ။

"ဒီကိုယူခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး ဒယ်ဒီထိုးပေးမှာပေါ့ ဒီလအမှတ်တွေ ကောင်းတယ်ဆို!!

ရှောင်းပေါ်က ဘာမှထပ်မပြောပဲ ခေါင်းပဲညိတ်ပြတယ်..။ရိပေါ်ကလည်း ငြိမ်ငြိမ်လေးထိုင်နေပြီး ထိုသားအဖကို ကြည့်ရင်းဘယ်ချိန်ထသတ်မလည်းလို့ ရင်တမမ။ မနက်တိုင်း လက်ဆုံစားဖြစ်ကြပေမယ့် ဒီနေ့လေထုက ပိုအေးတယ်လို့ ရိပေါ်ခံစားရတယ်။

"ကောင်းတယ်..ကောင်းတယ်.. ဆက်ကြိုးစားထား ဒယ်ဒီကို မျက်နှာမပျက်စေနဲ့!!

ရိပေါ်မျက်နှာက မဲ့ခနဲဖြစ်သွားရတယ်။ နောက်ဆုံးတော့လည်းရှောင်းပေါ်ကိုဖိအားပေးတဲ့ ဘူတာပဲပြန်ဆိုက်တာပဲ။ ဒါမှလည်းရှောင်းကျန့် ပီသတော့မှာပေါ့။ ဒါပေမယ့် ရှောင်းပေါ်ရဲ့ ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေတဲ့ မျက်နှာကိုကြည့်ပြီး ရိပေါ်သက်ပြင်းသဲ့သဲ့ချရတယ်။

"သူဌေး!!

အိမ်အကူ ကလေးမက ချက်ချင်းရောက်လာပြီး အမောတကောနဲ့မို့ ရိပေါ်ရော ရှောင်းကျန့်ပါ ထိုကလေးမဆီ အကြည့်တွေရောက်ကုန် ကြတယ်။

"မဒမ်ရှောင်း ရောက်နေပါတယ်!!!

မနက်စောစောစီးစီး လာလေ့မရှိတဲ့မားက မရောက်စဖူး ရောက်လာ၍ ရှောင်းကျန့် တွေခနဲဖြစ်သွားတယ်။

"အထဲလွှတ်လိုက်လေ"

"ဟုတ်ကဲ့"

ထိုကလေးမ ထွက်သွားပြီးတာနဲ့ မားက လက်ဆွဲအိတ်ကိုလက်မှာချိတ်တွယ်ရင်း ထမင်းစားခန်းဆီ လျှောက်လာခဲ့သည်.. ။ ခပ်တည်တည်ဖြစ်နေတဲ့ မျက်နှာအသွင်က မြေးဖြစ်သူကို ကြည့်လိုက်မိ ချိန်မှာတော့ အပြုံးနုနုက ဖြစ်ထွန်းလျက် ရှောင်းပေါ်ရဲ့ဘေးမှာဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

"မား!! စောစောစီးစီး ဘာလာလုပ်တာလဲ"

ရှောင်းရွှယ်က ဟွန်းခနဲတစ်ချက်လုပ်ပြီးမှ

"ဒီနေ့ တနင်္ဂနွေလေ!!

"အဲ့ဒီတော့?

"ငါ့မြေးကို လာခေါ်တာ!!

"ဘာလို့လဲ သူက အိမ်မှာ စာကောင်းကောင်းလုပ်ရအုံးမှာမား သူ့ကို အရမ်းအလိုမလိုက်နဲ့"

"မင်းက ငါ့မြေးကို ထိန်းချုပ်နေတာပဲ စာလုပ်လို့ ဦးနှောက်တွေပျက်ကုန်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ မင်းက အဲ့လိုရှေးရိုးစွဲတော့ရှောင်းပေါ်က ဘယ်လိုပျော်နိုင်မှာလဲ"

ရှောင်းကျန့်က ထပ်ပြီးစကားပြောချင်ပေမယ့် မားကိုနိုင်အောင်မပြောနိုင်မှန်း နားလည်လိုက်တယ်။ မားက သူ့မြေးမှ သူ့မြေးပဲကာလည်းကာတာမို့ ရှောင်းပေါ်ဆိုးနေရခြင်း အကြောင်းပြချက်ကမားနဲ့လည်းပတ်သတ်နေတာ။

တစ်ချို့ကိစ္စသေးသေးလေးကိုတော့ မားကို ထုတ်မပြောတော့ပါဘူး။

"အဲ့ဒီတော့ မားဘာဖြစ်ချင်တာလဲ"

"ငါက ရှောင်းပေါ်ကိုလာခေါ်တာပါဆို နောက်ကျရင် ရှောင်းပေါ်က အရပ်လည်းရှည်ပြီး အသက်လည်းကြီးလာမှာမင်းထက်တောင် ပိုကြည့်ကောင်းလာအုံးမှာ အခုကတည်းကရှောင်းပေါ် သိသင့်တာတွေ နားလည်ဖို့လိုအပ်တာတွေကိုဖြည်းဖြည်းချင်း ရှင်းပြပေးမှာ!!

ပြောပြီး သူမ ရှောင်းပေါ်ကို ကြည့်လိုက်တယ်။

"စားလို့ပြီးပြီလား ရှောင်းပေါ်!!!

ရှောင်းပေါ်က ဖြည်းဖြည်းချင်း သူမဘက်ကို ကြည့်လာတယ်။ပြီးမှ ခပ်ရေးရေးပြုံးလျက်

"ဟုတ်ကဲ့ ဖွားဖွား!!

"ဒါဆို သွားကြတော့မလား!!

ရှောင်းပေါ်က တစ်ချက်မှမငြင်းပဲ သူမလက်ကို ဆွဲကာလိုက်လာခဲ့သည်။ ရိပေါ်နဲ့ ရှောင်းကျန့်မှာ ရှောင်းပေါ်ရဲ့ အနောက်ကျောပြင်သေးသေးလေးကို ငေးကြည့်နေပေမယ့် သားဖြစ်သူကတော့ နည်းနည်းမှ လှည့်မကြည့်။

မြင်ကွင်းထဲကနေ ပျောက်ကွယ်သွားမှ နှစ်ယောက်လုံးစားစရာရှိတာ ဆက်စားနေလိုက်တယ်။

Ring........Ring

ကျယ်လောင်သော ဖုန်းမြည်သံက ရှောင်းကျန့်ဆီက။ ဖုန်းကိုတစ်ချက် ကြည့်လိုက်တော့ Contact ထဲ ထည့်မထားသည့်နံပါတ်ကြီး။ တွေခနဲဖြစ်သွားပြီးမှ ချက်ချင်း ကိုင်လိုက်ကာ ဖုန်းကို နားနားကပ်လိုက်တော့ ခပ်ချွဲချွဲအသံတစ်ခုက နားထဲကိုကန့်လန်ဝင်လာသည်။

"ဦး!!!

"ဘယ်သူ!!!!

"သိုသိုလေ!! ဦး မမှတ်မိဘူးလား"

ထိုအခါမှ ရှောင်းကျန့် အကြိတ်အနယ်စဉ်းစားရတယ်။ ဒီအသံဒီနာမည်ကို ဘယ်လိုပဲစဉ်းစားပါစေ လုံးဝ မမှတ်မိ။ သို့ပေမယ့်ခဏကြာတဲ့အထိ စဉ်းစားလိုက်တော့ ဘားက အဖြစ်ပျက်တစ်ချို့ကို ခပ်ရေးရေးမှတ်မိသွားတယ်။

"အာ..မင်းပါလား"

'ဟင့်.. ဦး သိုသိုကို မေ့သွားပြီထင်တာ'

တကယ်လည်း မေ့နေပြီလေ..။

ရှောင်းကျန့် အသံထွက်ရယ်ပြီးမှ

"မေ့စရာလား မင်းကိုယ့်ကို တန်းဖုန်းဆက်မယ် ထင်နေတာ"

'ဦးကို စောင့်ရအောင်လုပ်ဖို့ မရည်ရွယ်ပါဘူး'

"ပြဿနာမရှိပါဘူး အခု ကိုယ် မင်းနဲ့ အဆက်သွယ်ရနေပြီလေ"

'အဲ့နေ့က ဦး ဘယ်သူလည်းဆိုတာ သိုသိုမသိခဲ့ဘူး ဒါပေမယ့်သူငယ်ချင်းတွေကတော့ သိကြတယ်လေ ဦးရဲ့အကြောင်းအင်တာနက်ပေါ်မှာရှာကြည့်လိုက်တော့ ပိုပြီး သိသွားခဲ့တာ'

ရှောင်းကျန့် မျက်ခုံးတွေ ပင့်တက်လာရတယ်.. အဲ့နေ့ကဘားမှာ ထိုကလေးတစ်ယောက်ထဲ မဟုတ်ဘူးပေါ့။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်သူနည်းနည်းတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စိတ်ပျက်သွားမိတာ အမှန်။အဲ့နေ့က မားသာ ဖုန်းဆက်မခေါ်ပါက နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာတွေက ဘယ်လိုဖြစ်လိမ့်မလဲ။

'ဟင်းဟင်း!! သိုသိုအားတဲ့နေ့မှ ဦးရဲ့ ကုမ္ပဏီကိုအလည်လာရမယ် သိုသိုကို ခွင့်ပြုမှာလားဟင်'

ရှောင်းကျန့် တွေးဆဆဖြစ်လျက် သူ့ဘာသာ ထမင်းငုံ့စားနေတဲ့ရိပေါ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးမှ နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းလေးကအပေါ်ကိုကွေးတက်လာတယ်။

"ရတာပေါ့ လာခဲ့လေ ကိုယ် ကုမ္ပဏီက လုံခြုံရေးတွေကိုပြောထားလိုက်မယ် မင်းအတွက်ဆို တံခါးမရှိ ဓားမရှိပါပဲ.."

တစ်ဖက်က ကောင်လေးမှာတော်တော်ပျော်သွားပုံနဲ့ ရယ်သံလွင်လွင်လေးကိုလည်း အတိုင်းသား ကြားလိုက်ရတယ်။

'တကယ်ပြောတာနော်..ဦး ဆုံးဖြတ်ချက်လုံးဝ မပြင်ရဘူးနော်'

"သေချာတာပေါ့ ချာတိတ်ရဲ့.... "

အသံကိုသေချာမြှင့်ပြီး ရိပေါ်ကြားပါစေ ဆိုတဲ့စိတ်နဲ့ ပြောလိုက်ပေမယ့် ရိပေါ်စိတ်တွေကတော့ ပန်းကန်ထဲက အမဲသားကိုအားစိုက်လှီးနေတဲ့ဆီမှာသာ သူ့အာရုံတွေရှိနေတယ်။ရှောင်းကျန့် စိတ်ထဲ ထောင်းခနဲ ဒေါသထွက်သွားပြီး ဖုန်းကိုကိုင်ထားတဲ့လက်တွေကလည်းတောင့်တင်းသွားတယ်။

'အဲ့ဒါကြောင့် သိုသိုက ဦးကိုချစ်နေရတာ ... မွမွ!!

"ဒါဆို ကိုယ်တစ်ခြားဟာတစ်ခု လုပ်စရာရှိနေလို့ ဖုန်းချပြီ ချာတိတ်"

ပြောပြီး ရှောင်းကျန့် တန်း‌ဖုန်းချလိုက်တယ်။ အဲ့ဒီအချိန်ထိရိပေါ်မှာ အမဲသားကို သည်းကြီးမည်းကြီး လှီးနေတုန်းပဲ..။

"ငါကူညီရမလား!!

"မလိုတော့ဘူး.."

နောက်ဆုံးမှာတော့ ရိပေါ်မျက်နှာ အပြုံးလေး ဖြစ်တည်ခြင်းကအမဲသားကို လှီးလို့ရသွားတဲ့အတွက်ဖြစ်ပုံပါပဲ။ ရိပေါ်က သူ့ဆီကိုအာရုံရောက်မနေဘူးဆိုတာ သိရတော့ သူ့မှာ ပြုံးတောင်မပြုံးနိုင်ရှာတော့ဘူး...။

Zawgyi

ေရွာင္းက်န့္ အခန္းတံခါးဖြင့္ထားသည္ေြကာင့္ မူမမွန္ဘူးဆိုတာတန္းသိလိုက္တယ္။ အခန္းထဲကို ြဖည္းြဖည္းခ်င္း ဝင္ခဲ့ေတာ့ကုတင္ေပါ္မွာ တစ္ခုခုလုပ္ေနတဲ့ ေရွာင္းေပါ္ကိုေတြ့လိုက္ရတယ္။အနီးနားကိုကပ္သြားလိုက္မွ ျမင္လိုက္ရတဲ့ ျမင္ကြင္းေြကာင့္သူမ်က္လုံးျပူးသြားရင္း ေဒါသေတြေထာင္းခနဲ ထလာကာ....

"ေရွာင္းေပါ္ေပါ္ မင္းဘာလုပ္တာလည္းကြ!!!!

ေရွာင္းေပါ္ ဘယ္ကေန ရွာေတြ့သြားမွန္းမသိတဲ့ စာခ်ုပ္ေတြကအိပ္ယာေပါ္မွာ ကပ္ေြကးနဲ့ အပိုင္းပိုင္း ညွပ္ခံထားရတယ္။ အျပစ္လုပ္ထားတာေတာင္ ေရွာင္းေပါ္က ဘာမွ လုပ္မထားသလိုတည့္တည့္ြကည့္လာ၍ သူ ပိုျပီးစိတ္တိုရြခင္း။

"ငါေမးေနတယ္ေလ မင္းဘာလုပ္ေနတာလည္းလို့ ေခြးသားရဲ့!!

"ျမင္တဲ့အတိုင္းပဲ!!!!

ေရွာင္းေပါ္ စကားဆုံးသည္နဲ့ သူခ်က္ခ်င္း ထိုကေလးကိုအိပ္ယာေပါ္မွာ ကိုင္ေပါက္ပစ္ရင္း လည္ပင္းေပါ္ အားထည့္ျပီးလက္တင္လိုက္တယ္။ သန္မာတဲ့ လက္တစ္ဖက္ရဲ့ ဖိအားေြကာင့္ေရွာင္းေပါ္မွာ လွုပ္မရတဲ့အျပင္ ေသြးမရွိေတာ့သလိုမ်ိုး ြဖူဖက္ြဖူေလ်ာ္ြဖစ္ကာ လက္ထဲက ကပ္ေြကးကလည္း ြကမ္းျပင္ေပါ္ကိုေဒါက္ခနဲက်လ်က္...

ရိေပါ္ အခန္းထဲ ျပန္ဝင္လာေတာ့ ေရွ့ကျမင္ကြင္းေြကာင့္ျပူးျပူးျပာျပာြဖစ္သြားကာ ထိုေနရာကို ေျပးရေတာ့သည္..။ျပီးေနာက္ ေရွာင္းက်န့္ကို ေဘးကေန ထုရိုက္ရင္း နွုတ္ကလည္းတရစပ္စကားတို့အား လြွတ္ထုတ္လ်က္

"ေရွာင္းက်န့္ ခင္ဗ်ား က်ြန္ေတာ္သားကို အခုခ်က္ခ်င္းလြွတ္ေနာ္"

သူ့ရဲ့ အင္အားက ေရွာင္းက်န့္နဲ့ယွဉ္ေတာ့ တကယ္ကိုရယ္ခ်င္စရာ။ ေရွာင္းက်န့္မွာ နည္းနည္းမွ မေရြ့။ သားရဲ့ ြဖူေလ်ာ္ေနတဲ့သြင္ျပင္ေြကာင့္ ရိေပါ္မွာ မ်က္ရည္ေတြေတာင္ ဝဲတက္လာရသည္အထိ။

"က်ြန္ေတာ္ေျပာေနတယ္ေလ သားကိုလြွတ္!!!!

ေရွာင္းက်န့္ သူ့စကားစုအား နားမဝင္။ အံကိုတင္းတင္းြကိတ္ထား သည့္အတြက္ ေမးရိုးေတြက တင္းေနခဲ့၏။ ထို့ေနာက္ေရွာင္းေပါ္ရဲ့ ြဖူေလ်ာ္ျပီး အားနည္းလာတဲ့ မ်က္နွာေလးေြကာင့္အသိစိတ္ေတြက ခန္ဓာနဲ့ ျပန္ကပ္ကာ လည္ပင္းေပါ္က လက္ကိုဖယ္ေပးလိုက္သည္။

"အဟြတ္!! အဟြတ္"

အသည္းအသန္ ေခ်ာင္းဆိုးေနတဲ့ ေရွာင္းေပါ္ကို သနားရမယ့္အစား စိတ္ပ်က္သလို ြကည့္ေနလိုက္တယ္။ သူ့လက္ခ်က္ေြကာင့္ ေသမလိုြဖစ္သြားတာေတာင္ ထိုကေလးက မ်က္ရည္တစ္စက္မက်။ သူ့ကို လြွတ္ေပးဖို့ကိုလည္း မေတာင္းပန္။

"သား!! အဆင္ေျပလား ဘယ္လိုေနလဲ!!

ရိေပါ္ သားကိုစိုးရိမ္တြကီး စစ္ေမးျပီး ရင္ခြင္ထဲ ထည့္ခ်င္ေပမယ့္သားက သူ့ဆီကေန ရုန္းထြက္လိုက္သည္။

"သား!!!

ရိေပါ္ တအံ့တဩနဲ့ သားကိုြကည့္လိုက္တယ္။ ဒီေန့မွ သားရဲ့အြကည့္ေတြက စူးရွျပီး ကေလးတစ္ေယာက္ရဲ့ မ်က္ဝန္းထဲကအမုန္းတရားေတြကို ဖ်တ္ခနဲ ေတြ့လိုက္ရေတာ့ ရင္ထဲဒိန္းခနဲြဖစ္သြားရတာေတာ့အမွန္။

သူသားကို ေငးြကည့္ေနတုန္းမွာပဲ သားက အျပင္ကို ဘာမွမြဖစ္သလိုမ်ိုး ထြက္သြားတယ္။

"ခင္ဗ်ား သားကို ဘာလုပ္လိုက္တာလဲ!!!

ရိေပါ္ရဲ့ အံြကိတ္ရင္းေျပာလာသည့္ စကားတို့ကိုမြကားသည့္အလား သူကေတာ့ ေရွာင္းေပါ္ဖ်က္စီးျပီးထားခဲ့တဲ့ စာခ်ုပ္အပိုင္းစေတြကို နွေမ်ာတသစြာ ေကာက္ယူေနတယ္..။

"မင္းရဲ့သား ရူးေနျပီ ဝမ္ရိေပါ္!!!

"အဓိပ္ပာယ္မရွိတာ မေျပာနဲ့ ေရွာင္းက်န့္.. ခင္ဗ်ား ဘာြဖစ္လို့သားကို ထိခိုက္ေအာင္ လုပ္ရတာလဲ ေရွာင္းေပါ္က ခင္ဗ်ားရဲ့သား မဟုတ္ဘူးလား"

"ငါကေတာ့ သူဖ်က္စီးခဲ့တာေတြပဲ စိတ္ဝင္စားတယ္ ဝမ္ရိေပါ္!!မင္းရဲ့သားကို မင္းနည္းနည္းပါးပါး ပိုဆုံးမရင္ ေကာင္းမွာပဲမင္းအလိုလိုက္ေတာ့ အဲ့ကေလး အသိဉာဏ္ေတြ မရွိေတာ့ဘူးအခုလည္း စာခ်ုပ္‌ေတြ ဖ်က္စီးသြားတယ္!!

"အဲ့ဒါေတြက က်ြန္ေတာ္သားထက္ အေရးပါလို့လားဟမ္!!ခင္ဗ်ားက တစ္ကိုယ္ေကာင္းသမား ကိုယ့္အတြက္ပဲကိုြကည့္တယ္ ခင္ဗ်ားသာ အက်ိုးျမတ္ရွိလို့ရင္ မိသားစုကိုေတာင္ခ်နင္းဖို့ ဝန္မေလးဘူး"

ရိေပါ္စကားေြကာင့္ အစကတည္းက စိတ္မြကည္တဲ့ ေရွာင္းက်န့္ေဒါကန္သြားတယ္။

"ေအး!! ငါက တစ္ကိုယ္ေကာင္းသမား ဟုတ္တယ္ငါပိုက္ဆံကို သည္းြကီးမည္းြကီး ရွာေနတာ ဘယ္သူ့အတြက္လဲမင္းတို့သားအဖ ြဖုန္းခ်င္တိုင္း ြဖုန္းလို့ရေအာင္ မဟုတ္ဘူးလား"

"ဘယ္သူက ခင္‌ဗ်ားရဲ့ ပိုက္ဆံကို လိုခ်င္ေနလို့လဲ"

ေရွာင္းက်န့္ေအာ္ေတာ့ ရိေပါ္ကလည္း ျပန္ေအာ္တယ္..။ရိေပါ္ သားကို လုပ္တာ မ်က္ျမင္ကိုယ္ေတြ့မို့ အသားေတြတဆတ္ဆတ္တုန္တဲ့အထိ စိတ္တိုေနတာ အမွန္။

"ဒါဆို ငါေမးပါအုံးမယ္ မင္းတို့သားအဖ ေငြမလိုဘူးေပါ့ ဟုတ္လား ဒါဆို မယူနဲ့ေလ လမ္းေပါ္မွာ သြားေတာင္းစားေခ်မင္းသိထားရမွာ တစ္ခုက ငါလုပ္သမ်ွေတြအကုန္လုံး မင္းနဲ့အဲ့က်က္သတုံးေကာင္အတြက္ပဲကြ နားလည္ရဲ့လား.."

"ေငြေပးရုံနဲ့ ခင္ဗ်ားတာဝန္ေြကျပီထင္တယ္ေပါ့ ဟုတ္လား ခင္ဗ်ားဘက္က ေငြပုံေပးရုံနဲ့ သားကို ၊ ကိုယ္ထိလက္ေရာက္က်ူးလြန္လို့ရေရာလား!!!

ေရွာင္းက်န့္မ်က္နွာက တင္းမာလ်က္ နည္းနည္းေလးမွေတာင္မေလ်ွာ့ဘူးရယ္။

"ဒီမွာ ေရွာင္းက်န့္.. သားက ခင္ဗ်ားရဲ့ သားအရင္းပဲက်ြန္ေတာ္ သူမ်ားနဲ့အိပ္ျပီး ရထားတာမဟုတ္ဘူး ခင္ဗ်ားကလုပ္ရုံပဲ လုပ္ျပီးထားခဲ့ေပမယ့္ က်ြန္ေတာ္က ကိုယ္တိုင္ေမြးထားခဲ့ရတာ!!!

ေရွာင္းက်န့္ စိတ္တိုလြန္းလို့ ဘာမွေတာင္ ျပန္မေျပာနိုင္ဘူး။ ရိေပါ္ေျပာခ်င္တဲ့ စကားရဲ့ အတိမ္အနက္ကိုလည္း သူသိပါရဲ့။ ဒါေပမယ့္ လိုအပ္လို့လား...

အခ်စ္ေတြ ေမတ္တာေတြကေရာ ဒီမိသားစုမွာ မရွိမြဖစ္တကယ္ လိုအပ္တာမ်ိုးလား။

အသက္၈နွစ္ေလာက္က ပါးနဲ့မားက တရားရုံးမွာ ကြာရွင္းခဲ့ြကျပီးသူ့ရဲ့ဆန္ဒကို ဘယ္သူမွ ဂရုမစိုက္သလို ေမးျမန္းြခင္းလည္းမရွိခဲ့။မ်က္ရည္အဝိုင္းသားနဲ့ ထြက္သြားေတာ့မယ့္ ပါးရဲ့ ေဘာင္းဘီစကိုဆြဲထားခဲ့ေပမယ့္ တစ္ခ်က္သာြကည့္ျပီး လွည့္မြကည့္စတမ္းထြက္သြားခဲ့တဲ့ အဲ့ဒီနာက်င္စရာ မွတ္ဉာဏ္ကို သူေကာင္းေကာင္း မွတ္မိေနပါေသးတယ္။

ေနာက္ျပီး အဲ့ဒီလူရဲ့ အသံ၊ အျပုံး သူ့အေပါ္ ေနြးေထြးမွုနဲ့ရုတ္တရက္ဆန္တဲ့ ဥေပက္ခာျပုမွုေတြ။ ယုံြကည္မွု ဆိုတာလည္းမွန္တစ္ခ်ပ္ကို ေက်ာက္ခဲနဲ့ ပစ္ေပါက္လိုက္တဲ့အတိုင္း။ အဲ့ဒီလူအေပါ္ သူ့ယုံြကည္မွုေတြနဲ့အခ်စ္ေတြကလည္း အစိပ္စိပ္အျမြွာျမြွာကြဲထြက္သြားတယ္။

သူ့ငယ္ဘဝရဲ့ မွတ္ဉာဏ္ထဲမွာ ထိုလူ့ရဲ့ ပုံရိပ္တို့အားခပ္ဝါးဝါးေတာ့ မွတ္မိေနပါေသးသည္။

ကြာရွင္းျပီးတဲ့ေနာက္မွာေတာ့ မားက အလုပ္ေတြခ်ည္းဖိလုပ္ျပီးမြကာခဏ အလုပ္ခရီးထြက္ရတာမို့ တစ္ြခား ရြယ္တူကေလးေတြေမေမ့ရင္ခြင္မွာလွဲျပီး ညအိပ္ယာဝင္ပုံျပင္ကို နားေထာင္နိုင္တဲ့အခ်ိန္မွာ သူကေတာ့ ကေလးထိန္းနဲ့ပဲ အခ်ိန္ကုန္ခဲ့ရတာ။

ေက်ာင္းကပြဲေတြ ဆုယူရမယ့္ေန့ေတြ မိဘေခါ္ရမယ့္အထိမ္းမွတ္ ေန့ေတြမွာလည္း မားက မအားဘူးဆိုတဲ့အေြကာင္းျပခ်က္နဲ့ သူ့ဆီကို ေရာက္မလာခဲ့။ ဘယ္ေလာက္ပဲ ြကိုးစားပါေစမားရဲ့တုန့္ျပန္မွုက မေျပာင္းလဲတဲ့ေနာက္မွာေတာ့ သူ့နွလုံးသားကထုံထိုင္းလာခဲ့တယ္။

ဘယ္လိုေန့ကိုမွ မားေရာက္လာဖို့ ‌မေမ်ွာ္လင့္ေတာ့..။သူ့ေမြးေန့မွာလည္း အျပင္က ေလလြင့္ ေခြးေတြနဲ့ပဲ က်င္းပြဖစ္ေတာ့တယ္။

မားလုပ္သမ်ွက ကိုယ့္အတြက္ခ်ည္းပါပဲဆိုတဲ့ စကားေြကာင့္ေျပာခ်င္ေပမယ့္ ျမိုခ်ခဲ့ရတဲ့ စကားလုံးေတြ။ အဲ့ဒီေနာက္သူ့ရည္ရြယ္ခ်က္က ပိုက္ဆံေတြ အမ်ားြကီးရွာရမယ္ ျပီးရင္မိသားစုကို ေကာင္းေကာင္းေက်ြးေမြးမယ္။

သူ့ရဲ့စီမံကိန္းထဲမွာေတာ့ အခ်စ္နဲ့ေမတ္တာအတြက္ ေနရာရွိမေနခဲ့သလို ေတြးလည္း မေတြးထားမိပါဘူး။

အခု ပိုက္ဆံအမ်ားြကီးရွာနိုင္ျပီး ေကာင္းေကာင္းေထာက္ပံ့တယ္ေလ။ ဒါေတာင္ ဝမ္ရိေပါ္က ကိုယ့္ကို၊ တစ္ကိုယ္ေကာင္းသမားလို့ဘာေြကာင့္စြပ္စြဲေနမွန္း မသိေတာ့ဘူး။ တကယ္ဆို သူတို့ကရွာလို့ရသမ်ွ ေငြေတြနဲ့ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ြကီး ေနသင့္တာ။

အစတည္းက ခံစားခ်က္မပါပဲ ေဆာက္တည္ခဲ့တဲ့ အိမ္ေထာင္းေရးမွာ အခ်စ္ေတြ ေမတ္တာေတြက လိုေရာ လိုအပ္လို့လား..။ရွိမွကိုြဖစ္မယ့္အရာေတြလား... ။ ဒီေငြေတြ ရွာထားတာကဘယ္သူ့အတြက္မလို့လဲ ငါ့တစ္ေယာက္ထဲအတြက္ ရွာထားတယ္ထင္လို့လား။

ဒီညရဲ့ ညတာက ပိုရွည္ခဲ့တယ္။ ေရွာင္းက်န့္လည္း တစ္ညလုံးမ်က္လုံးေတြမွိတ္မရဘူး။ ဝရံတာဘက္ကို ထြက္ျပီး စီးကရက္ေတြပိုေသာက္ခဲ့မိတယ္။ အခန္းထဲမွာေတာ့ ရိေပါ္အိပ္၊ မအိပ္ကိုသူမသိသလို တကူးတကလည္း မသိခ်င္ေတာ့ဘူး။

ရိေပါ္ကလည္း ေတာ္ေတာ္နဲ့ အိပ္မရ။ ဘာလို့လည္းဆိုေတာ့သားရဲ့ အခန္းတံခါးကို သြားေခါက္ေပမယ့္ သားက အသံလည္းမျပုလာသလို တံခါးလည္းဖြင့္မေပးဘူး။ ေနာက္ဆုံးမွာေတာ့ သူပဲလက္ေလ်ွာ့ျပီး အခန္းထဲ ျပန္လာလိုက္ေတာ့တယ္။ အိပ္ယာေပါ္မွာ အိပ္ရမယ့္အစား ငူငူြကီး ထိုင္ရင္း သက္ျပင္းခဏခဏပဲခ်ေနမိေတာ့တယ္။

သားကို ေမြးထုတ္ထားတဲ့လူ တစ္ေယာက္အေနနဲ့ ဘာေြကာင့္ပဲြဖစ္ပါေစ ေရြးခ်ယ္မွူတိုင္းက သားပဲြဖစ္ေနအုံးမွာ။

အခန္းေရွ့မွာေတာ့ ခပ္ဟဟ ေစ့ထားတဲ့ တံခါးကေန ေငြမ်ွင္ေရာင္ ဆံနြယ္နဲ့ ကေလးတစ္ေယာက္ မ်က္ရည္အဝိုင္းသားနဲ့မတ္တပ္ရပ္ေနေလရဲ့။ မ်က္ဝန္းထဲမွာလည္း သူတို့ျမင္ရဖို့ခက္ခဲတဲ့ မ်က္ရည္ေတြက မ်က္ဝန္းအိမ္နဲ့အျပည့္ လ်ွံတတ္လို့။ ခဏြကာေတာ့မွ ထိုအရိပ္ေလးက အခန္းေရွ့ကေန ြဖည္းြဖည္းခ်င္း ေပ်ာက္ကြယ္သြားတယ္။

.......................

Breakfast စားရန္ ၃ေယာက္လုံး စားပြဲမွာ ေနရာယူေတာ့ေသြးေအးတိုက္ပြဲဆင္နြွဲေနတဲ့ ထိုနွစ္ေယာက္ြကားမွာ ရိေပါ္ဟိုြကည့္ ဒီြကည့္နဲ့ အသက္ေတာင္ဝဝမရွူရဲဘူး။ ‌ေရွာင္းက်န့္တို့သားအဖမွာ အခုထိ ဘယ္သူက ဘယ္သူ့ကို စကား စမေျပာပဲေအးေဆးေနတာ ၅ရက္ေလာက္ရွိေနျပီ။

သားကလည္း သူ့ဒယ္ဒီကို စကားေျပာဖို့ေနေနသာသာ တစ္ခ်က္မွ မျပုံးျပသလို သူ့ကိုလည္း စကားမေျပာပါပဲ သူ့ဟာသူေလးတစ္ေယာက္ထဲ ေနေနြခင္းြဖစ္သည္။ အခုလည္း သူ့ဒယ္ဒီနဲ့မ်က္နွာခ်င္းဆိုင္မွာထိုင္ျပီး ပန္းကန္ထဲက ြကက္ဥေြကာ္အလြတ္ကို ခက္ရင္းနဲ့ထိုးဆြေနြခင္းသာြဖစ္တယ္။

ေရွာင္းက်န့္ သားကို မ်က္ေမွာင္ြကုတ္ရင္း ေရတစ္ခြက္ကိုယူေသာက္ကာ စိတ္ေလ်ွာ့လိုက္သည္။ ဘာပဲြဖစ္ြဖစ္ သူကသားရဲ့ ဒယ္ဒီတစ္ေယာက္မို့ ေြခတစ္လွမ္းဆုတ္ေပးဖို့ မာနကိုခဝါခ်လိုက္ရတယ္။

"မေန့က Reportcard ရတယ္‌ဆို !!!

ထိုအခါ သူ့ကိုေျပာေနမွန္းသိတဲ့ ေရွာင္းေပါ္က မ်က္လုံးပင့္ြကည့္လာတယ္။။ ျပီးမွ ေလသံတိုးတိုးေလးနဲ့...

"ဟုတ္တယ္!!

"အဲ့ဒါက ဘယ္မွာလဲ ယူခဲ့ေလ ဒယ္ဒီလက္မွတ္ထိုးမလို့"

အမွန္ေတာ့ Reportcard က သူ့ဆီမေရာက္ခင္ မားမားေရွာင္းဆီ ‌အရင္ေရာက္သြားတယ္ဆိုတာ ေရွာင္းက်န့္သိတယ္...။ ဒါေပမယ့္ သားကို စကားစဖို့ အေြကာင္းျပခ်က္ လိုေနြခင္းေြကာင့္ သူထုတ္ေျပာရြခင္း။

"ဖြားဖြား ထိုးေပးလိုက္ပါတယ္!!!

အဲ့ဒီအခါမွ သူေရွာင္းေပါ္ ဘယ္လိုလူစားလည္းဆိုတာ နားလည္သြားတယ္။ သားက မာနြကီးတစ္ခြဲသားနဲ့ သူ့ဘက္က စကားမစရင္ ဘယ္လိုအေြခေနေရာက္ေရာက္ စကားစတတ္သူမဟုတ္ဘူးရယ္။ ဒီေတာ့ သားရဲ့ ဒယ္ဒီတစ္ေယာက္အေနနဲ့ သူကအေနာက္ကိုေြခတစ္လွမ္းဆုတ္ေပးြခင္းပါ။

"ဒီကိုယူခဲ့တာ မဟုတ္ဘူး ဒယ္ဒီထိုးေပးမွာေပါ့ ဒီလအမွတ္ေတြ ေကာင္းတယ္ဆို!!

ေရွာင္းေပါ္က ဘာမွထပ္မေျပာပဲ ေခါင္းပဲညိတ္ျပတယ္..။ရိေပါ္ကလည္း ျငိမ္ျငိမ္ေလးထိုင္ေနျပီး ထိုသားအဖကို ြကည့္ရင္းဘယ္ခ်ိန္ထသတ္မလည္းလို့ ရင္တမမ။ မနက္တိုင္း လက္ဆုံစားြဖစ္ြကေပမယ့္ ဒီေန့ေလထုက ပိုေအးတယ္လို့ ရိေပါ္ခံစားရတယ္။

"ေကာင္းတယ္..ေကာင္းတယ္.. ဆက္ြကိုးစားထား ဒယ္ဒီကို မ်က္နွာမပ်က္ေစနဲ့!!

ရိေပါ္မ်က္နွာက မဲ့ခနဲြဖစ္သြားရတယ္။ ေနာက္ဆုံးေတာ့လည္းေရွာင္းေပါ္ကိုဖိအားေပးတဲ့ ဘူတာပဲျပန္ဆိုက္တာပဲ။ ဒါမွလည္းေရွာင္းက်န့္ ပီသေတာ့မွာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ေရွာင္းေပါ္ရဲ့ ခံစားခ်က္ကင္းမဲ့ေနတဲ့ မ်က္နွာကိုြကည့္ျပီး ရိေပါ္သက္ျပင္းသဲ့သဲ့ခ်ရတယ္။

"သူေဌး!!

အိမ္အကူ ကေလးမက ခ်က္ခ်င္းေရာက္လာျပီး အေမာတေကာနဲ့မို့ ရိေပါ္ေရာ ေရွာင္းက်န့္ပါ ထိုကေလးမဆီ အြကည့္ေတြေရာက္ကုန္ ြကတယ္။

"မဒမ္ေရွာင္း ေရာက္ေနပါတယ္!!!

မနက္ေစာေစာစီးစီး လာေလ့မရွိတဲ့မားက မေရာက္စဖူး ေရာက္လာ၍ ေရွာင္းက်န့္ ေတြခနဲြဖစ္သြားတယ္။

"အထဲလြွတ္လိုက္ေလ"

"ဟုတ္ကဲ့"

ထိုကေလးမ ထြက္သြားျပီးတာနဲ့ မားက လက္ဆြဲအိတ္ကိုလက္မွာခ်ိတ္တြယ္ရင္း ထမင္းစားခန္းဆီ ေလ်ွာက္လာခဲ့သည္.. ။ ခပ္တည္တည္ြဖစ္ေနတဲ့ မ်က္နွာအသြင္က ေျမးြဖစ္သူကို ြကည့္လိုက္မိ ခ်ိန္မွာေတာ့ အျပုံးနုနုက ြဖစ္ထြန္းလ်က္ ေရွာင္းေပါ္ရဲ့ေဘးမွာဝင္ထိုင္လိုက္သည္။

"မား!! ေစာေစာစီးစီး ဘာလာလုပ္တာလဲ"

ေရွာင္းရြွယ္က ဟြန္းခနဲတစ္ခ်က္လုပ္ျပီးမွ

"ဒီေန့ တနင္္ဂေနြေလ!!

"အဲ့ဒီေတာ့?

"ငါ့ေျမးကို လာေခါ္တာ!!

"ဘာလို့လဲ သူက အိမ္မွာ စာေကာင္းေကာင္းလုပ္ရအုံးမွာမား သူ့ကို အရမ္းအလိုမလိုက္နဲ့"

"မင္းက ငါ့ေျမးကို ထိန္းခ်ုပ္ေနတာပဲ စာလုပ္လို့ ဦးေနွာက္ေတြပ်က္ကုန္ရင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ မင္းက အဲ့လိုေရွးရိုးစြဲေတာ့ေရွာင္းေပါ္က ဘယ္လိုေပ်ာ္နိုင္မွာလဲ"

ေရွာင္းက်န့္က ထပ္ျပီးစကားေျပာခ်င္ေပမယ့္ မားကိုနိုင္ေအာင္မေျပာနိုင္မွန္း နားလည္လိုက္တယ္။ မားက သူ့ေျမးမွ သူ့ေျမးပဲကာလည္းကာတာမို့ ေရွာင္းေပါ္ဆိုးေနရြခင္း အေြကာင္းျပခ်က္ကမားနဲ့လည္းပတ္သတ္ေနတာ။

တစ္ခ်ို့ကိစ္စေသးေသးေလးကိုေတာ့ မားကို ထုတ္မေျပာေတာ့ပါဘူး။

"အဲ့ဒီေတာ့ မားဘာြဖစ္ခ်င္တာလဲ"

"ငါက ေရွာင္းေပါ္ကိုလာေခါ္တာပါဆို ေနာက္က်ရင္ ေရွာင္းေပါ္က အရပ္လည္းရွည္ျပီး အသက္လည္းြကီးလာမွာမင္းထက္ေတာင္ ပိုြကည့္ေကာင္းလာအုံးမွာ အခုကတည္းကေရွာင္းေပါ္ သိသင့္တာေတြ နားလည္ဖို့လိုအပ္တာေတြကိုြဖည္းြဖည္းခ်င္း ရွင္းျပေပးမွာ!!

ေျပာျပီး သူမ ေရွာင္းေပါ္ကို ြကည့္လိုက္တယ္။

"စားလို့ျပီးျပီလား ေရွာင္းေပါ္!!!

ေရွာင္းေပါ္က ြဖည္းြဖည္းခ်င္း သူမဘက္ကို ြကည့္လာတယ္။ျပီးမွ ခပ္ေရးေရးျပုံးလ်က္

"ဟုတ္ကဲ့ ဖြားဖြား!!

"ဒါဆို သြားြကေတာ့မလား!!

ေရွာင္းေပါ္က တစ္ခ်က္မွမျငင္းပဲ သူမလက္ကို ဆြဲကာလိုက္လာခဲ့သည္။ ရိေပါ္နဲ့ ေရွာင္းက်န့္မွာ ေရွာင္းေပါ္ရဲ့ အေနာက္ေက်ာျပင္ေသးေသးေလးကို ေငးြကည့္ေနေပမယ့္ သားြဖစ္သူကေတာ့ နည္းနည္းမွ လွည့္မြကည့္။

ျမင္ကြင္းထဲကေန ေပ်ာက္ကြယ္သြားမွ နွစ္ေယာက္လုံးစားစရာရွိတာ ဆက္စားေနလိုက္တယ္။

Ring........Ring

က်ယ္ေလာင္ေသာ ဖုန္းျမည္သံက ေရွာင္းက်န့္ဆီက။ ဖုန္းကိုတစ္ခ်က္ ြကည့္လိုက္ေတာ့ Contact ထဲ ထည့္မထားသည့္နံပါတ္ြကီး။ ေတြခနဲြဖစ္သြားျပီးမွ ခ်က္ခ်င္း ကိုင္လိုက္ကာ ဖုန္းကို နားနားကပ္လိုက္ေတာ့ ခပ္ခ်ြဲခ်ြဲအသံတစ္ခုက နားထဲကိုကန့္လန္ဝင္လာသည္။

"ဦး!!!

"ဘယ္သူ!!!!

"သိုသိုေလ!! ဦး မမွတ္မိဘူးလား"

ထိုအခါမွ ေရွာင္းက်န့္ အြကိတ္အနယ္စဉ္းစားရတယ္။ ဒီအသံဒီနာမည္ကို ဘယ္လိုပဲစဉ္းစားပါေစ လုံးဝ မမွတ္မိ။ သို့ေပမယ့္ခဏြကာတဲ့အထိ စဉ္းစားလိုက္ေတာ့ ဘားက အြဖစ္ပ်က္တစ္ခ်ို့ကို ခပ္ေရးေရးမွတ္မိသြားတယ္။

"အာ..မင္းပါလား"

'ဟင့္.. ဦး သိုသိုကို ေမ့သြားျပီထင္တာ'

တကယ္လည္း ေမ့ေနျပီေလ..။

ေရွာင္းက်န့္ အသံထြက္ရယ္ျပီးမွ

"ေမ့စရာလား မင္းကိုယ့္ကို တန္းဖုန္းဆက္မယ္ ထင္ေနတာ"

'ဦးကို ေစာင့္ရေအာင္လုပ္ဖို့ မရည္ရြယ္ပါဘူး'

"ျပဿနာမရွိပါဘူး အခု ကိုယ္ မင္းနဲ့ အဆက္သြယ္ရေနျပီေလ"

'အဲ့ေန့က ဦး ဘယ္သူလည္းဆိုတာ သိုသိုမသိခဲ့ဘူး ဒါေပမယ့္သူငယ္ခ်င္းေတြကေတာ့ သိြကတယ္ေလ ဦးရဲ့အေြကာင္းအင္တာနက္ေပါ္မွာရွာြကည့္လိုက္ေတာ့ ပိုျပီး သိသြားခဲ့တာ'

ေရွာင္းက်န့္ မ်က္ခုံးေတြ ပင့္တက္လာရတယ္.. အဲ့ေန့ကဘားမွာ ထိုကေလးတစ္ေယာက္ထဲ မဟုတ္ဘူးေပါ့။ ဘာပဲြဖစ္ြဖစ္သူနည္းနည္းေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ စိတ္ပ်က္သြားမိတာ အမွန္။အဲ့ေန့က မားသာ ဖုန္းဆက္မေခါ္ပါက ေနာက္ဆက္တြဲ ျပဿနာေတြက ဘယ္လိုြဖစ္လိမ့္မလဲ။

'ဟင္းဟင္း!! သိုသိုအားတဲ့ေန့မွ ဦးရဲ့ ကုမ္ပဏီကိုအလည္လာရမယ္ သိုသိုကို ခြင့္ျပုမွာလားဟင္'

ေရွာင္းက်န့္ ေတြးဆဆြဖစ္လ်က္ သူ့ဘာသာ ထမင္းငုံ့စားေနတဲ့ရိေပါ္ကို တစ္ခ်က္ြကည့္ျပီးမွ နွုတ္ခမ္းေထာင့္စြန္းေလးကအေပါ္ကိုေကြးတက္လာတယ္။

"ရတာေပါ့ လာခဲ့ေလ ကိုယ္ ကုမ္ပဏီက လုံြခုံေရးေတြကိုေျပာထားလိုက္မယ္ မင္းအတြက္ဆို တံခါးမရွိ ဓားမရွိပါပဲ.."

တစ္ဖက္က ေကာင္ေလးမွာေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္သြားပုံနဲ့ ရယ္သံလြင္လြင္ေလးကိုလည္း အတိုင္းသား ြကားလိုက္ရတယ္။

'တကယ္ေျပာတာေနာ္..ဦး ဆုံးြဖတ္ခ်က္လုံးဝ မျပင္ရဘူးေနာ္'

"ေသခ်ာတာေပါ့ ခ်ာတိတ္ရဲ့.... "

အသံကိုေသခ်ာျမွင့္ျပီး ရိေပါ္ြကားပါေစ ဆိုတဲ့စိတ္နဲ့ ေျပာလိုက္ေပမယ့္ ရိေပါ္စိတ္ေတြကေတာ့ ပန္းကန္ထဲက အမဲသားကိုအားစိုက္လွီးေနတဲ့ဆီမွာသာ သူ့အာရုံေတြရွိေနတယ္။ေရွာင္းက်န့္ စိတ္ထဲ ေထာင္းခနဲ ေဒါသထြက္သြားျပီး ဖုန္းကိုကိုင္ထားတဲ့လက္ေတြကလည္းေတာင့္တင္းသြားတယ္။

'အဲ့ဒါေြကာင့္ သိုသိုက ဦးကိုခ်စ္ေနရတာ ... မြမြ!!

"ဒါဆို ကိုယ္တစ္ြခားဟာတစ္ခု လုပ္စရာရွိေနလို့ ဖုန္းခ်ျပီ ခ်ာတိတ္"

ေျပာျပီး ေရွာင္းက်န့္ တန္း‌ဖုန္းခ်လိုက္တယ္။ အဲ့ဒီအခ်ိန္ထိရိေပါ္မွာ အမဲသားကို သည္းြကီးမည္းြကီး လွီးေနတုန္းပဲ..။

"ငါကူညီရမလား!!

"မလိုေတာ့ဘူး.."

ေနာက္ဆုံးမွာေတာ့ ရိေပါ္မ်က္နွာ အျပုံးေလး ြဖစ္တည္ြခင္းကအမဲသားကို လွီးလို့ရသြားတဲ့အတြက္ြဖစ္ပုံပါပဲ။ ရိေပါ္က သူ့ဆီကိုအာရုံေရာက္မေနဘူးဆိုတာ သိရေတာ့ သူ့မွာ ျပုံးေတာင္မျပုံးနိုင္ရွာေတာ့ဘူး...။