Fanfics

PondPhuwin [ 1 ]

22:32, 29 June 2024

[ Unicode ]

"ကိုကို..."

ရုံးခန်းထဲကဆိုဖာခုံပေါ်မှာဂိမ်းထိုင်ဆော့နေရင်းအလုပ်လုပ်နေတဲ့သူ့ကိုကို ကိုလှမ်းခေါ်လိုက်တယ်။

"ကိုကိုရေ..!!!Pond!!!"

"ဗျာ..ဗျာ.."

အခုမှအသဲအသန်ထူးပီးအနားလာကပ်ထိုင်လိုက်တယ်။

"ဘာတွေလုပ်နေလို့ကျွန်တော်ခေါ်တာတောင်မကြားတာလဲ..."

"ကိုယ်အလုပ်ထဲစိတ်ရောက်သွားလို့"

"အော်..အော်..ကိုကိုကလူတယောက်လုံးကိုခေါ်လာပီးအဲ့အလုပ်ထဲပဲစိတ်ထည့်ထားတာလား ကျွန်တော်ကကိုကို့စိတ်ထဲမှာတောင်မရှိတော့ဘူးလား..."

"အဲ့လို..."

ဒေါက်..ဒေါက်..ဒေါက်

"ကျစ်..ဝင်ခဲ့"

သူကောက်စိန်ရစ်လုံးလေးကိုရှင်းပြမလို့ပြောနေချိန်တံခါးခေါက်သံကြားတာကြောင့်စိတ်ညစ်သွားတယ်။

"ဟို..boss.."

ချက်ချင်းပြာဖြစ်သွားနိုင်တဲ့အကြည့်စူးစူးတွေပစ်လွှတ်ပီးကြည့်နေတဲ့Pondကြောင့်အတွင်းရေးမှူးလေးကြောက်နေမိတယ်။

"ပြော!"

"ဧည့်သည်ရောက်နေလို့ပါရှင့်..."

"အထဲလွှတ်လိုက် "

အတွင်းရေးမှူးထွက်သွားတော့မိန်းမတယောက်ဝင်လာခဲ့တယ်။

"Khun Pond..."

*ဟွန်း..ရုပ်ကြီးကလဲမိတ်ကပ်တွေရောကျန်သေးရဲ့လားမသိဘူး နှုတ်ခမ်းနီဆိုးထားတာများတဘူးလုံးကုန်လောက်တယ် *

Phuwinလေးတို့ဝင်လာတဲ့မိန်းမကိုကြည့်ပီးစိတ်ထဲကနေဝေဖန်နေမိတယ်။

"ထိုင်ပါ...ကျွန်တော်တို့အလုပ်အကြောင်းလေးမြန်မြန်ပြောကြတာပေါ့..ကျွန်တော့်ကလေးနေ့လယ်စာစားချိန်မလို့ပါ.."

"အော်...Khunညီလေးထင်တယ် ချစ်စရာလေးနော်"

"ကျွန်တော့်နှလုံးသားပိုင်ရှင် အသဲအသက် အိမ်သားလေးပါ... "

"အော်.."

ထိုအမျိုးသမီးမှာဘာမှပြန်မပြောနိုင်ပဲစကားလမ်းကြောင်းလှည့်လိုက်ရတယ်။စိတ်ထဲမှာတော့သူသတင်းကြားထားတာမှန်တာပဲလို့တွေးနေမိတယ်။မဟုတ်ရင်သူ့အိမ်သားလေးအကြောင်းဆက်ပြောမှာတွေနဲ့တင်အချိန်ကုန်သွားလောက်တယ်။

"အ့ဆိုကျွန်မကိုခွင့်ပြုပါအုံး...ကျန်တာMailနဲ့အတွင်းရေးမှူးကိုပို့ပေးလိုက်ပါ့မယ်"

နာရီဝက်လောက်ပြင်လိုက်ပြောလိုက်နဲ့အလုပ်တွေတဝက်လောက်ပီးသွားတော့တယ်။ဖြစ်နိုင်ရင်၅မိနစ်လောက်နဲ့တင်ထပြေးချင်စိတ်ပေါက်နေတဲ့ထိုအမျိုးသမီးကPondစကားဆက်ပြောနေတာမလို့ခုလိုကြာသွားခဲ့တာပင်။

"ကောင်းကောင်းသွားပါဗျ.."

ခေါင်းပဲညိမ့်ပြလိုက်တဲ့Pondကိုယ်စားသူ့အသဲအသက်လေးကဝင်ပြောပေးလိုက်ရတယ်။

"အရမ်းပျော်နေပုံပဲနော် Khun PondNaravit"

"ဗျာ..."

နည်းနည်းလေးတောင်မပြုံးပဲအလုပ်ပဲလုပ်နေပီးသူလေးကိုတောင်စကားလှည့်လှည့်ပြောပေးနေတာကိုခုလိုလေးထရစ်ပြန်ပါပီ။

"မဗျာနဲ့...ခဗျား..တော်ပီ တော်ပီ အိမ်ပြန်တော့မယ် "

"ဟောဗျာ..ကိုကို့အသဲအသက်လေးကစိတ်ကောက်သွားတာလား"

ထပြန်တော့မယ့်ပုံလုပ်နေတဲ့Phuwinကိုသူ့ပေါင်ပေါ်ဆွဲတင်လိုက်ပီးပြောလိုက်တယ်။

"ဖယ်..လွှတ်..ခဗျားစီကရေမွှေးနံ့စူးစူးကြီးတွေရတယ်"

"မဟုတ်ပါဘူး.."

သူ့ကိုယ်သူပြန်ငုံ့နမ်းကြည့်လိုက်တယ်။

"အဲ့တာခုနမိန်းမအလကားရတဲ့ရေမွှေးတွေအများကြီးစွတ်လာပီးကိုကို့ ကိုပါအနံ့စွဲသွားတာနေမယ် ခနပဲစောင့်.."

အပေါ်coatချက်ချင်းချွတ်ပစ်လိုက်ပီးအတွင်းရေးမှူးစီဖုန်းတန်းဆက်လိုက်တယ်။

"နောက်တခါဧည့်သည်တွေလာရင်ဘယ်ဧည့်သည်မှရေမွှေးမစွတ်လာခိုင်းနဲ့ ကြားလား.."

"ရှင်..Bossအဲ့တာက.."

"ငါပြောတာမှတ်ထား!!"

ပြောချင်ရာပြောပီးဖုန်းချသွားတဲ့boosကြောင့်တဖက်ကအတွင်းရေးမှူးစိတ်ညစ်သွားရပြန်တယ်။ဒီလကbossကတော့...အဲ့တာကြောင့်boss pondတို့သူ့လင်တော်မောင်ကိုဘယ်လိုသဲကြောင်းဆိုတာဒီလောက်နာမည်ကြီးနေတာ။

"ကိုကို့အသဲအသက်လေးခုစိတ်ချမ်းသာပီလားဗျ"

"ကိုကိုကတော့ဗျာ...အဲ့လောက်မလိုပါဘူး အားနာစရာကြီး"

"အားနာစရာမလိုပါဘူး သူတို့ကPhuwintangမှမဟုတ်တာ"

"ကိုကို့ကိုအဲ့တာကြောင့်ကိုပိုကြီးလို့ပြောနေကြတာ"

"ပြောပါစေပေါ့ သူတို့မနာလိုလို့ပြောတာပဲ ကိုကိုကဒီ့ထပ်တောင်ပိုချစ်ပြချင်သေးတာ"

"ကိုပိုကြီးကိုချစ်တယ်နော်"

"ကိုကိုကပိုချစ်တယ်"

ထပ်တူကျသွားတဲ့နှုတ်ခမ်းတစုံ...လူတိုင်းရဲ့အားကျမှုတွေရရှိထားတဲ့အတွဲလေးရယ်ပါ။

🐻❤️🐼

[ Zawgyi ]

"ကိုကို..."

ရံုးခန္းထဲကဆိုဖာခံုေပၚမွာဂိမ္းထိုင္ေဆာ့ေနရင္းအလုပ္လုပ္ေနတဲ့သူ႔ကိုကို ကိုလွမ္းေခၚလိုက္တယ္။

"ကိုကိုေရ..!!!Pond!!!"

"ဗ်ာ..ဗ်ာ.."

အခုမွအသဲအသန္ထူးပီးအနားလာကပ္ထိုင္လိုက္တယ္။

"ဘာေတြလုပ္ေနလို႔ကြၽန္ေတာ္ေခၚတာေတာင္မၾကားတာလဲ..."

"ကိုယ္အလုပ္ထဲစိတ္ေရာက္သြားလို႔"

"ေအာ္..ေအာ္..ကိုကိုကလူတေယာက္လံုးကိုေခၚလာပီးအဲ့အလုပ္ထဲပဲစိတ္ထည့္ထားတာလား ကြၽန္ေတာ္ကကိုကို႔စိတ္ထဲမွာေတာင္မရိွေတာ့ဘူးလား..."

"အဲ့လို..."

ေဒါက္..ေဒါက္..ေဒါက္

"က်စ္..ဝင္ခဲ့"

သူေကာက္စိန္ရစ္လံုးေလးကိုရွင္းျပမလို႔ေျပာေနခ်ိန္တံခါးေခါက္သံၾကားတာေၾကာင့္စိတ္ညစ္သြားတယ္။

"ဟို..boss.."

ခ်က္ခ်င္းျပာျဖစ္သြားႏိုင္တဲ့အၾကည့္စူးစူးေတြပစ္လႊတ္ပီးၾကည့္ေနတဲ့Pondေၾကာင့္အတြင္းေရးမွဴးေလးေၾကာက္ေနမိတယ္။

"ေျပာ!"

"ဧည့္သည္ေရာက္ေနလို႔ပါရွင့္..."

"အထဲလႊတ္လိုက္ "

အတြင္းေရးမွဴးထြက္သြားေတာ့မိန္းမတေယာက္ဝင္လာခဲ့တယ္။

"Khun Pond..."

*ဟြန္း..ရုပ္ႀကီးကလဲမိတ္ကပ္ေတြေရာက်န္ေသးရဲ့လားမသိဘူး ႏႈတ္ခမ္းနီဆိုးထားတာမ်ားတဘူးလံုးကုန္ေလာက္တယ္ *

Phuwinေလးတို႔ဝင္လာတဲ့မိန္းမကိုၾကည့္ပီးစိတ္ထဲကေနေဝဖန္ေနမိတယ္။

"ထိုင္ပါ...ကြၽန္ေတာ္တို႔အလုပ္အေၾကာင္းေလးျမန္ျမန္ေျပာၾကတာေပါ့..ကြၽန္ေတာ့္ကေလးေန့လယ္စာစားခ်ိန္မလို႔ပါ.."

"ေအာ္...Khunညီေလးထင္တယ္ ခ်စ္စရာေလးေနာ္"

"ကြၽန္ေတာ့္ႏွလံုးသားပိုင္ရွင္ အသဲအသက္ အိမ္သားေလးပါ... "

"ေအာ္.."

ထိုအမ်ိဳးသမီးမွာဘာမျွပန္မေျပာႏိုင္ပဲစကားလမ္းေၾကာင္းလွည့္လိုက္ရတယ္။စိတ္ထဲမွာေတာ့သူသတင္းၾကားထားတာမွန္တာပဲလို႔ေတြးေနမိတယ္။မဟုတ္ရင္သူ႔အိမ္သားေလးအေၾကာင္းဆက္ေျပာမွာေတြနဲ႔တင္အခ်ိန္ကုန္သြားေလာက္တယ္။

"အ့ဆိုကြၽန္မကိုခြင့္ျပဳပါအံုး...က်န္တာMailနဲ႔အတြင္းေရးမွဴးကိုပို႔ေပးလိုက္ပါ့မယ္"

နာရီဝက္ေလာက္ျပင္လိုက္ေျပာလိုက္နဲ႔အလုပ္ေတြတဝက္ေလာက္ပီးသြားေတာ့တယ္။ျဖစ္ႏိုင္ရင္၅မိနစ္ေလာက္နဲ႔တင္ထေျပးခ်င္စိတ္ေပါက္ေနတဲ့ထိုအမ်ိဳးသမီးကPondစကားဆက္ေျပာေနတာမလို႔ခုလိုၾကာသြားခဲ့တာပင္။

"ေကာင္းေကာင္းသြားပါဗ်.."

ေခါင္းပဲညိမ့္ျပလိုက္တဲ့Pondကိုယ္စားသူ႔အသဲအသက္ေလးကဝင္ေျပာေပးလိုက္ရတယ္။

"အရမ္းေပ်ာ္ေနပံုပဲေနာ္ Khun PondNaravit"

"ဗ်ာ..."

နည္းနည္းေလးေတာင္မၿပံဳးပဲအလုပ္ပဲလုပ္ေနပီးသူေလးကိုေတာင္စကားလွည့္လွည့္ေျပာေပးေနတာကိုခုလိုေလးထရစ္ျပန္ပါပီ။

"မဗ်ာနဲ႔...ခဗ်ား..ေတာ္ပီ ေတာ္ပီ အိမ္ျပန္ေတာ့မယ္ "

"ေဟာဗ်ာ..ကိုကို႔အသဲအသက္ေလးကစိတ္ေကာက္သြားတာလား"

ထျပန္ေတာ့မယ့္ပံုလုပ္ေနတဲ့Phuwinကိုသူ႔ေပါင္ေပၚဆြဲတင္လိုက္ပီးေျပာလိုက္တယ္။

"ဖယ္..လႊတ္..ခဗ်ားစီကေရေမႊးနံ႔စူးစူးႀကီးေတြရတယ္"

"မဟုတ္ပါဘူး.."

သူ႔ကိုယ္သူျပန္ငံု႔နမ္းၾကည့္လိုက္တယ္။

"အဲ့တာခုနမိန္းမအလကားရတဲ့ေရေမႊးေတြအမ်ားႀကီးစြတ္လာပီးကိုကို႔ ကိုပါအနံ႔စြဲသြားတာေနမယ္ ခနပဲေစာင့္.."

အေပၚcoatခ်က္ခ်င္းခြၽတ္ပစ္လိုက္ပီးအတြင္းေရးမွဴးစီဖုန္းတန္းဆက္လိုက္တယ္။

"ေနာက္တခါဧည့္သည္ေတြလာရင္ဘယ္ဧည့္သည္မွေရေမႊးမစြတ္လာခိုင္းနဲ႔ ၾကားလား.."

"ရွင္..Bossအဲ့တာက.."

"ငါေျပာတာမွတ္ထား!!"

ေျပာခ်င္ရာေျပာပီးဖုန္းခ်သြားတဲ့boosေၾကာင့္တဖက္ကအတြင္းေရးမွဴးစိတ္ညစ္သြားရျပန္တယ္။ဒီလကbossကေတာ့...အဲ့တာေၾကာင့္boss pondတို႔သူ႔လင္ေတာ္ေမာင္ကိုဘယ္လိုသဲေၾကာင္းဆိုတာဒီေလာက္နာမည္ႀကီးေနတာ။

"ကိုကို႔အသဲအသက္ေလးခုစိတ္ခ်မ္းသာပီလားဗ်"

"ကိုကိုကေတာ့ဗ်ာ...အဲ့ေလာက္မလိုပါဘူး အားနာစရာႀကီး"

"အားနာစရာမလိုပါဘူး သူတို႔ကPhuwintangမွမဟုတ္တာ"

"ကိုကို႔ကိုအဲ့တာေၾကာင့္ကိုပိုႀကီးလို႔ေျပာေနၾကတာ"

"ေျပာပါေစေပါ့ သူတို႔မနာလိုလို႔ေျပာတာပဲ ကိုကိုကဒီ့ထပ္ေတာင္ပိုခ်စ္ျပခ်င္ေသးတာ"

"ကိုပိုႀကီးကိုခ်စ္တယ္ေနာ္"

"ကိုကိုကပိုခ်စ္တယ္"

ထပ္တူက်သြားတဲ့ႏႈတ္ခမ္းတစံု...လူတိုင္းရဲ့အားက်မႈေတြရရိွထားတဲ့အတြဲေလးရယ္ပါ။

🐻❤️🐼

There are no comments yet. Log in to be the first to leave a review!

Similar stories