Part-16

Zaw

ေ႐ွာင္က်န္႔သည္ ဝမ္ရိေပၚရဲ႕လက္တစ္စုံကုိ ကုိင္၍ဝမ္ရိေပၚရဲ႕တကၠသုိလ္ထဲကထြက္လာခဲ့သည္ဒီေန႔ေကာင္ေလးေမြးေနမုိ႔လုိ႔ေကာင္ေလးေက်ာင္းနားမည္ျဖစ္ေၾကာင္းသူကုိယ္တုိင္ခြင့္လာတုိင္ၿပီး ေကာင္ေလးကုိ လာေခၚတာျဖစ္သည္ေကာင္ေလးရဲ႕လက္တစ္စုံကုိတြဲၿပီးေက်ာင္းထဲကေနထြက္လာရတဲ့ေပ်ာ္ရႊင္မူ႕ဟာဘာနဲ႔မွမလဲႏုိင္ေပ

"သားတုိ႔ေရာက္လာၿပီလားလာၾကေလ"

ေ႐ွာင္က်န္႔အေမလန္ရီကတံခါးဖြင့္ေပးကာအထဲသုိ႔ဝင္ေစသည္ဧည့္ခန္းမွာေတာ့ဝမ္ပါးနဲ႔ေ႐ွာင္းပါးကေတာ့စကားေကာင္းေနၾကသည္

"ပါး"

မိဘကုိျမင္တာနဲ႔ေကာင္ေလးဟာအခြၽဲလုံးေလးျဖစ္သြားၿပီသူအေဖကုိသြားဖက္ေတာ့သည္ ဝမ္႐ုိဟန္ကသူ႔သားငယ္ေလးကုိတင္းက်ပ္စြာေထြးေပြ႔ထားခဲ့သည္ သားေလးနဲ႔ခြဲရတာ ၁လမျပည့္ေသးေပမဲ့လဲ သူအရမ္းလြမ္းေနခဲ့တာ

"ၾကည့္ပါဦး...အေဖ့သားေလးကမေတြ႕တာရက္ပုိင္းပဲ႐ွိေသးဝလာလုိက္တာကြာ....သားေ႐ွာင္းကအရမ္းအလုိလုိက္ထားတာပဲျဖစ္ရမယ္.."

ေ႐ွာင္က်န္႔ကျပံဳးေနလ်က္ဘာမွမေျပာေပ

"သားဝမ္ေလး သားကသားအေဖကုိပဲျမင္တာလား ဦးဦးကုိေရာမျမင္ဘူးလား"

ဝမ္ရိေပၚသည္ သူ႔အေဖကုိဖက္ထားရာကေန သူ႔ဦးေလးေယာကၡမကုိေျပာင္းဖက္သည္

"မဟုတ္ပါဘူး ဦးငယ္ေလးကုိ ျမင္တာေပါ့ ဒါေပမဲ့ဦးငယ္ေလးကအရမ္းေခ်ာခန္႔ေနၿပီးကုိယ္ေရာင္ကုိယ္ဝါေတြ ေတာက္ပေနေတာ့ဦးငယ္ေလးနားကပ္ရင္ သားရဲ႕ေခ်ာေမာမူ႕ေတြေပ်ာက္သြားမွာဆုိးလုိ႔ပါ"

"အတက္ကေလး အေျပာကေတာ့ခ်ိဳေနတာပဲ"

ေ႐ွာင္ယန္သည္ သူတူေလးရဲ႕ဝမ္ရိေပၚရဲ႕ႏွာေခါင္းလုံးလုံးကုိလက္ကေလးထိရင္းေမးလာသည္

"ေျပာပါဦး သားေ႐ွာင္းက သားကုိစိတ္ညစ္ေအာင္လုပ္ေသးလား"

"မလုပ္ပါဘူး ေ႐ွာင္းက ကြၽန္ေတာ့္ကုိအရမ္းေကာင္းတာ မ်က္ႏွာတစ္ခ်က္အညိဳးမခံဘူး"

ထုိအခါသက္႐ွည္ေခါက္ဆြဲယူလာတဲ့ေ႐ွာင္းခ်ဴးလန္ကသက္႐ွည္ေခါက္ဆြဲကုိ စားပြဲေပၚခ်ရင္း

"အမေလး ေယာက္်ားကုိပဲ အမြမ္းတင္ေနလုိက္တာဒီအေမကေရာ ဘယ္တုန္းကမ်ား မင္းကုိမ်က္ႏွာတစ္ခ်က္အပ်က္ခံခဲ႔လုိ႔လဲ"

ဝမ္႐ုိဟန္ကသူ႔မိန္းစကားကုိေထာက္ခံတဲ့အေနနဲ႔စကားတစ္ခြန္းဝင္ေျပာလုိက္တယ္

"ေျပာမေနပါနဲ႔ေတာ့ မိန္းမေရ မင္းသားကအခုဆုိရင္ေ႐ွာင္းရိေပၚ ျဖစ္သြားၿပီေလ ဝမ္ရိေပၚ မွမဟုတ္ေတာ့တာ"

"အေဖကလဲ"

ဝမ္ရိေပၚကသူ႔အေဖကုိျပန္ေခ်ပရင္းေ႐ွာင္က်န္႔ေဘးနားေရာက္သြားသည္

"ေဟာ!ၾကည့္ပါလားေျပာရင္းဆုိရင္းနဲ႔ကုိသူ႔ေယာက္်ားနားေရာက္သြားၿပီ"

ဝမ္ရိေပၚသည္အန္တီလန္ရီရဲ႕စကားေၾကာင့္႐ွက္သြားၿပီေ႐ွာင္က်န္႔ပုခုံးေပၚကုိမ်က္ႏွာတင္လုိက္ကာမိဘေတြကုိမ်က္ႏွာလြဲလုိက္ေတာ့သည္ မိဘေတြကေတာ့သူတုိ႔ကုိစေနာက္လုိ႔မၿပီးေတာ့ဘူးေနာက္ဆုံးမွာေတာ့မိသားစုဝင္ေတြကသက္႐ွည္ေခါက္ဆြဲကုိသူ႔ကုိခြံ႕ေကြၽးခဲ့ၾကသည္ လက္ေဆာင္ေတြလဲေပးခဲ့သည္လက္ေဆာင္ကေတာ့အျခားမဟုတ္ပါဘူး ပင္လယ္နားမွာ႐ွိတဲ့အပန္းေျဖစံအိမ္တစ္လုံးပါပဲ သူ႕အမ်ိဳးသားေ႐ွာင္က်န္႔ကေတာ့ သူလုိခ်င္ေနတဲ့ ေနာက္ဆုံးထြက္YAMAHA ဆုိင္ကယ္ဘီးႀကီးတစ္စီးကုိဝယ္ေပးခဲ့သည္

သူအရမ္းေပ်ာ္လြန္းလုိ႔ထခုန္ခဲ့သည္ ပါးေ႐ွာင္ကေတာ့ သားေတာ္ေမာင္ကုိဆူလုိက္ပါေသးသည္ သူ႔စိတ္က်န္းမာေရးအေျခအေနကဆုိင္ကယ္စီးလုိ႔မရေပေနာက္ဆုံးမွာေတာ့ေရွာင္က်န္႕ဟာဒီဆုိင္ကယ္ကုိဝမ္ရိေပၚကုိေပးမေမာင္းခုိင္းပဲသူပဲေမာင္းျပီးဝမ္ရိေပၚသြားခ်င္တဲ့ေနရာကုိလုိက္ပုိ႕ေပးမွာပါလုိ႔ကတိေပးလုိက္မွပဲပါးေ႐ွာင္ကဘာမွမေျပာေတာ့တာ

*ေဒါက္...ေဒါက္*

"ဝမ္လား"

ေ႐ွာင္က်န္႔သည္စာၾကည့္ခန္းတံခါးကုိအလ်ွင္အျမန္ဖြင့္လုိက္သည္ေ႐ွာင္းအိမ္မွာမိဘေတြနဲ႔ေမြးေန႔ပဲလုပ္ၿပီးေနာက္ေကာင္ေလးကပင္ပန္ၿပီးအိပ္ေပ်ာ္သြားခဲ့လုိ႔သူမႏုိးခဲ့ဘဲအခန္းထဲမွာသိပ္ထားခဲ့တာ အခုနာရီဝတ္ေတာင္မ႐ွိေသးဘူးေကာင္ေလးကႏုိးေနၿပီလား

အခန္းတံခါးမွာရပ္ေစာင့္ေနတဲ့ေကာင္ေလးေၾကာင့္ပုံေၾကာင့္သူ႔မွာေၾကာင္အန္းအန္းေကာင္ေလးမွာဘယ္တုန္းကမ်ားဒီလုိဝတ္စုံ႐ွိသြားတာလဲပါးလႊာလြန္းတဲ့ဇာအမဲေ႐ွာင္႐ွပ္အက်ႌဟာ ထိန္လင္းလြန္းတဲ့စာၾကည့္ခန္းရဲ႕မီးေရာင္ေၾကာင့္ အထဲကုိျပတ္ျပတ္သားသားျမင္ေနရသည္

"ႁပြတ္စ္...."

႐ုတ္တရက္ေကာင္ေလးဟာသူ႔ႏႈတ္ခမ္းကုိဆြဲစုပ္နမ္းလာသည္ေ႐ွာင္က်န္႔သည္ေၾကာင္ေနတုန္း ဝမ္ရိေပၚကစကားတစ္ခြန္းေျပာလာသည္

"ကြၽန္ေတာ့္ကုိစားခ်င္တယ္လဲေျပာေသး...ဘာလုိ႔အခန္းထဲကုိမလာတာလဲ....ကြၽန္ေတာ္ကခင္ဗ်ားကုိေကြၽးဖုိ႔ေစာင့္ေနတာလုိ႔"

ဝမ္ရိေပၚကေျပာရင္းေ႐ွာင္က်န္႔လက္ထဲကုိအထုတ္တစ္ထုတ္ထည့္ေပးလာသည္ စေတာ္ဘယ္ရီအရသာ ကြန္ဒုံး

"ဝမ္.."

"ဘာလဲမစားခ်င္ေတာ့ဘူးလား...အဲ့တာဆုိလဲမေကြၽးေတာ့ဘူး...အငတ္ေန"

ထြက္သြားဖုိျပင္​ေနတဲ့​ေကာင္​ေလးကုိဖမ္းဆြဲကာစာၾကည့္ခန္းတံခါးကုိ​ေလာ့ခ်လုိက္​ေတာ့သည္ေကာင္ေလးကအသားစားသည့္က်ားကုိလာစခဲ့တယ္ဆုိတာမသိခဲ့သလား

"ဘာလုိ႔ေလာ့ခ်လုိက္တာလဲ ကြၽန္ေတာ္ခင္ဗ်ားကုိေကြၽးခ်င္စိတ္မ႐ွိေတာ့ဘူးေနာ္"

"မင္းမေကြၽးခ်င္လဲကုိယ္ကအရမ္းဆာေနၿပီ"

ေ႐ွာင္က်န္႔သည္ဝမ္ရိေပၚကုိေပြ႔ခ်ီလုိက္ကာေရြးခ်ယ္ခုိင္းသည္

"မင္းအခန္းလား!!ကုိ႔အခန္းလား??ေရြးခ်ယ္လုိက္ဝမ္...."

"ကြၽန္ေတာ့္အခန္းထဲပဲသြားမယ္!"

ဝမ္ရိေပၚမ်က္ႏွာကုိတစ္ခ်က္အညိဳးမခံတဲ့ေ႐ွာင္က်န္႔ဟာဒီတစ္ခါလဲဝမ္ရိ​ေပၚကုိအလုိလုိက္ခဲ့ကာဝမ္ရိ​ေပၚအခန္းကုိသြားခဲ့သည္

​ေ႐ွာင္က်န္သည္အစိမ္းရင့္ေရာင္ကုတင္​ေပၚကုိဝမ္ရိ​ေပၚအားအသာအယာတင္လုိက္ကာအေပၚကေနအုပ္မုိးလုိက္သည္

သူရဲ႕လက္ကေတာ့ဝမ္ရိေပၚဝတ္ထားတဲ႕ဇာ႐ွပ္အက်ႌရဲ႕ၾကယ္သီးေတြကုိျဖဳတ္ေနမိတယ္

"ဘာလုိ႔ကုိယ့္အိပ္ယာထဲကုိမသြားခ်င္ရတာလဲ ကုိယ္မင္းနဲ႔ကုိယ့္အိပ္ယာေပၚမွာတစ္ခါ​ေလာက္ခ်စ္ၾကည့္ခ်င္တယ္"

"ဟင့္အင္း....လက္ထပ္ၿပီးမွပဲအဲ့ကုတင္ေပၚမွာခ်စ္ရေအာင္....အခုေတာ့ဒီမွာပဲခ်စ္ပါေနာ္...."

"လက္ထပ္မယ္!"

"ဟုတ္တယ္လက္ထပ္မယ္!ကြၽန္ေတာ္ခင္ဗ်ားကုိခ်စ္တာမုိ႔လုိ႔လက္ထပ္ၾကရေအာင္ "

"ဘာ!ဝမ္ဝမ္...အခုဘာေျပာလုိက္တာလဲ"

ေ႐ွာင္က်န္႔သည္သူ႔နားေတြကုိပင္မယုံႏုိင္ျဖစ္ေန၏

"ခ်စ္တယ္ ကြၽန္ေတာ္ခင္ဗ်ားကုိအရမ္းခ်စ္တယ္ ခ်စ္မိသြားၿပီလုိ႔"

ေ႐ွာင္က်န္႔သည္ၾကယ္သီးကုိျဖဳတ္ေနတဲ့လက္ေတြကုိရပ္တန္႔လုိက္ၿပီးထထုိင္လုိက္တယ္ထုိေနာက္ကုတင္ေပၚမွာလွဲေနတဲ့ေကာင္ေလးကုိဆြဲထူကာဖက္လုိက္သည္

"ကုိယ္ေပ်ာ္လုိက္တာဝမ္ရယ္....ကုိမင္းဆီကဒီစကားၾကားရဖုိ႔ေစာင့္ေနရတာၾကာၿပီ"

ပုခုံးေပၚကစုိစြတ္ေနတဲ့အထိအေတြ႔ေၾကာင့္ေ႐ွာင္းက်န္႔ငုိေႏုၿပီဆုိတာသူသိလုိက္ရတယ္

"ဘာလုိ႔ငုိေနတာလဲေ႐ွာင္းရယ္...."

"ကုိယ္မင္းအခ်စ္ကုိရခဲ့ၿပီ...ကုိကုိဝမ္ဝမ္ရဲ႕အခ်စ္ကုိတစ္ခါျပန္ရခဲ့ၿပီ"

"ဟင့္အင္း...ကုိကုိကဝမ္ဝမ္အခ်စ္ကုိတစ္ခါျပန္ရခဲ့တာမဟုတ္ဘူးအစကတည္းကဝမ္ဝမ္အခ်စ္ေတြကကုိကုိ႔တစ္ေယာက္ထဲအတြက္ျဖစ္ခဲ့တာ...အားလုံးကဝမ္ဝမ့္အမွားပါ...ဝမ္ဝမ္သာအတိတ္မေမ့ခဲ့ရင္....ကုိကုိဒီလုိခံစားရမွာမဟုတ္ဘူး"

"မဟုတ္ပါဘူးကေလးေလးရယ္....အားလုံးကုိကုိ႔အမွားပါကြာအဲ့ေန႔ကကုိကုိမင္းကုိေဆး႐ုံအခ်ိန္မွီေရာက္ေအာင္မပုိ႔ေပးႏုိင္တဲ့အထိေပ်ာ့ညံခဲ့လုိ႔...ကေလးေလးအတိတ္​ေမ့သြားခဲ့တာ...ကုိကုိ႔အမွားေတြပါကြာ"

ဝမ္ရိေပၚသည္ေ႐ွာင္က်န္႔ရဲ႕ေက်ာျပင္ေလးကုိပြတ္သတ္ၿပီးႏွစ္သိမ့္လုိက္သည္

"ေတာ္ၿပီကုိကုိ...ဝမ္ဝမ္တုိ႔ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္အျပစ္မတင္ပဲေနၾကရေအာင္...အခုကစၿပီးအဲ့အေၾကာင္းေတြကုိေမ့ပစ္လုိက္ရေအာင္ေနာ္"

"အင္းကုိယ္တုိ႔ေမ့လုိက္ၾကမယ္"

ဝမ္ရိေပၚသည္ေ႐ွာင္က်န္႔ကုိျပံဳးျပရင္းကုတင္ေပၚကထကာအဝတ္ဗီ႐ုိဆီကုိသြားလုိက္သည္

ေ႐ွာင္က်န္႔ကေတာ့ဝမ္ေလးဘာလုပ္မလဲဆုိတာသိခ်င္စိတ္ျဖင့္ကုတင္ေပၚကဆင္းလုိက္သည္

သူ႔ဆီကုိျပန္ေလ်ာက္လာတဲ့ဝမ္ရိေပၚလက္ထဲမွာ အနက္ေရာင္ကတၱီပါဗူးေလးကုိကုိင္ထားလ်ွက္မဟုတ္ဘူးမလား....သူထင္ထားသလုိဝမ္...မလုပ္ေလာက္ဘူးမလားေ႐ွာင္က်န္႔အေတြးမဆုံးခင္ဝမ္ရိေပၚကမတ္တပ္ရပ္ေနတဲ့သူ႔ေျခေထာက္နားမွာဗူးေလးကုိဖြင့္ရင္းဒူးေထာက္ခ်လုိက္သည္ထုိဗူးထဲတြင္ေယာက္်ားဝတ္စုံတြဲလက္စြပ္၂ကြင္းကေနရာယူလုိ႔

"ေ႐ွာင္း..ဒီေန႔မွာဝမ္ရိေပၚဆုိတဲ့ကြၽန္ေတာ္ကအသက္၂၀ျပည့္သြားခဲ့ၿပီ ေ႐ွာင္းပဲေျပာခဲ့တယ္ေလ...အသက္၂၀ေရာက္ရင္ႏုိင္ငံတကာဥပေဒအရလူႀကီးတစ္ေယာက္ျဖစ္ၿပီလုိ႔...အဲ့ေတာ့ကြၽန္ေတာ္ဒီစကားေတြကုိကေလးအေတြးကေလးတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ေျပာေနတာမဟုတ္ဘူးဆုိတာကုိေတာ့ေ႐ွာင္းသတိရေပးပါ....ကြၽန္ေတာ္ေလေ႐ွာင္းကုိအရမ္းခ်စ္တယ္...ကြၽန္ေတာ့္ကုိလက္ထပ္ႏုိင္မလား....ကြၽန္ေတာ့္ကုိခင္ဗ်ားေလာက္မခ်စ္ေပးႏုိင္ေပမဲ့....ခင္ဗ်ားအခ်စ္ေတြထက္မေလ်ာ့ေအာင္ေတာ့ကြၽန္ေတာ္ခင္ဗ်ားကုိခ်စ္ေပးပါ့မယ္ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕လက္ထက္ခြင့္ကုိလက္ခံေပးႏုိင္မလားဟင္...."

ေ႐ွာင္က်န္႔သည္သူကုိေမာ့ၾကည့္လာတဲ့ေငြ႕ရည္ဖြဲ႕ေနတဲ့မ်က္ဝန္းလွလွေလးေတြေၾကာင့္ သူပါဒူးေထာက္ထုိင္ကာေကာင္ေလးကုိေထြးေပြးလုိက္သည္

"ဝမ္ရယ္....ကုိကုိ႔ကေလးေလး"

"ဘာကေလးလဲ!!!လူႀကီးျဖစ္ပါၿပီဆုိေနမွ"

ဝမ္ေကာင္ေလးႏႈတ္ခမ္းေလးစူကာေျပာလာေတာ့ေ႐ွာင္က်န္႔ခင္ဗ်ာထုိႏႈတ္ခမ္းေလးကုိခပ္ဖြဖြေလးနမ္းလုိက္သည္

"ဟုတ္ပါၿပီ....ကုိကုိ႔လူႀကီးေပါက္စေလးရယ္....ကုိကုိလက္ခံပါတယ္ကြာ....ကုိကုိမင္းကုိလက္ထပ္မယ္ေနာ္"

ထုိအခါဝမ္ရိ​ေပၚသည္​ေ႐ွာင္က်န္႔လက္ကုိလက္စြပ္တစ္ကြင္းဝတ္​ေပးလာတယ္

ေရႊေရာင္လက္စြပ္ေပၚမွာထြင္းထားတဲ့Xiao Wang ဆုိတဲ့စားသားေလးဟာအထင္းသား

"မင္းေလးကေတာ့ကြာ!ကုိယ္လုပ္ရမဲ့အရာေတြအကုန္လုံးကုိလုပ္သြားတာပဲ"

"ေ႐ွာင္း...ကေဝ့ေနတာေလအဲ့ေတာ့ကြၽန္ေတာ္ပဲဦးေဆာင္ရတာေပါ့ဒါနဲ႔အခုဒီကိစၥကုိလဲကြၽန္ေတာ္ပဲဦးေဆာင္လုိက္ရမလား"

ဝမ္ေကာာင္ေလးရဲ႕လက္ေတြကသူ႔ခါးပတ္ေပၚေရာက္လာေတာ့ေ႐ွာင္က်န္႔ကခ်က္ခ်င္းလက္ကုိဆြဲကုိင္ကာတားလာသည္

"မလုိဘူး..ကုိယ္ကဒါမ်ိဳးဆုိကြၽမ္းတယ္"

"ခင္ဗ်ားႏွာဗူးပဲ"

"အင္းကုိယ္ဘယ္ေလာက္ဗူးႏုိင္လဲဆုိတာမင္းကုိသက္ေသျပမယ္"

ဝမ္ရိေပၚရဲ႕ခႏၶာကုိယ္ဟာ ဆြဲေပြ႕ခံလုိက္ရၿပီးကုတင္ေပၚကုိပစ္ခ်ခံလုိက္ရသည္...ေ႐ွာင္က်န္႔ရဲ႕ဟာသူ႔ေဘာင္းဘီခါးပတ္ကုိမတ္တပ္ရပ္ရင္းခြၽတ္ေနကာ....ကုတင္ေပၚမွာလွဲေနတဲ့ေကာင္ေလးကုိျပံဳးကာၾကည့္ေနတယ္ေနာက္ေတာ့သူဟာေကာင္ေလးကုိေျမေခြးတစ္ေကာင္ပမာခုန္အုပ္ကာအႀကိမ္ႀကိမ္အခါခါသိမ္းပုိက္ခဲ့တယ္ေရွာင္က်န္႔သည္သူနဲ႕ဆင္တူလက္စြပ္ဝတ္ထားတဲ့လက္ကေလးကုိသူရဲ႕လက္စြပ္ဝတ္ထားတဲ့လက္နဲ႔ယွက္ႏြယ္ကာဆုပ္ကုိင္ထားရင္းဝမ့္ရဲ႕ခႏၶာကုိယ္ကုိထဲအႀကိမ္ႀကိမ္ထုိးသြင္းသည္ေနာက္ဆုံးၿပီးေျမႇာက္သြားေသာအခါ....ဝမ္ရဲ႕ခႏၶာကုိယ္ကုိရင္ခြင္ထဲဆြဲသြင္းကာအိပ္ဖုိ႔လုပ္ေတာ့သည္

"ေ႐ွာင္း...."

"ေျပာေလဝမ္"

"လက္ထပ္ဖုိ႔အျမန္ရက္ေရြးလုိက္ေတာ့ေနာ္....ကြၽန္ေတာ္ခင္ဗ်ားရဲ႕အိပ္ယာေပၚမွာ....ခင္ဗ်ားကုိေယာက္်ားလုိ႔ေခၚၿပီး....ခင္ဗ်ားခ်စ္တာကုိခံခ်င္ေနၿပီ"

"ဝမ္....မင္းတကယ္ဒီညမအိပ္ခ်င္တာ့ဘူးလား"

ေ႐ွာင္းက်န္႔သည္ဝမ္ရိေပၚအ​ေပၚမွအုပ္မုိး၍​ေမးလုိက္သည္သုိ႔ေသာ္လဲေကာင္ေလးကမေၾကာက္မလန္႔ သူ႔လည္ပင္းကုိေတာင္သိုင္းဖက္လာသည့္အျပင္သူ႔ကုိအိပ္ယာေပၚတြန္းလဲကာသူ႔ခႏၶာကုိယ္ေပၚကုိေတာင္တက္ထုိင္လာေသးတယ္

"ဝမ္....ျမဴစြယ္ေနတာရပ္ေတာ့"

"အေဖတုိ႔ကေျပာတယ္ေလကြၽန္ေတာ္ဆုိင္ကယ္မစီးရဘူးတဲ့အဲ့ေတာ့ကြၽန္ေတာ္အျခားဟာစီး....အ!ဘာလုိ႔မညာမတာထည့္လုိက္တာလဲ...ေ႐ွာင္း"

"ကုိယ္ကမင္းရဲ႕ေမြးေန႔မုိ႔လုိ႔စိတ္ကုိအတင္းထိန္းထားရတာ ဒါကုိမင္းကလာဆြတယ္ေလ....အဲ႔ေတာ႔ကုိဆက္မထိန္းႏုိင္ေတာ့ဘူး...ဒီေန႔မင္းေမြးေန႔ကုိမင္းဘယ္ေတာ့မွေမ့မသြားေအာင္....ကုိမင္းကုိF**kေပးမယ္"

ေ႐ွာင္က်န္႔သည္အေျပာနဲအလုပ္ညီစြာပင္ေမြးေန႔႐ွင္ေလးကုိတစ္ညလုံးစားသုံးပါေတာ့သည္

ေမြးေန႔မွာေမြးေန႔႐ွင္ေလးကုိစားရတာသိပ္အရသာ႐ွိသဗ်

*******Uni

ရှောင်ကျန့်သည် ဝမ်ရိပေါ်ရဲ့လက်တစ်စုံကို ကိုင်၍ဝမ်ရိပေါ်ရဲ့တက္ကသိုလ်ထဲကထွက်လာခဲ့သည်ဒီနေ့ကောင်လေးမွေးနေမို့လို့ကောင်လေးကျောင်းနားမည်ဖြစ်ကြောင်းသူကိုယ်တိုင်ခွင့်လာတိုင်ပြီး ကောင်လေးကို လာခေါ်တာဖြစ်သည်ကောင်လေးရဲ့လက်တစ်စုံကိုတွဲပြီးကျောင်းထဲကနေထွက်လာရတဲ့ပျော်ရွှင်မူ့ဟာဘာနဲ့မှမလဲနိုင်ပေ

"သားတို့ရောက်လာပြီလားလာကြလေ"

ရှောင်ကျန့်အမေလန်ရီကတံခါးဖွင့်ပေးကာအထဲသို့ဝင်စေသည်ဧည့်ခန်းမှာတော့ဝမ်ပါးနဲ့ရှောင်းပါးကတော့စကားကောင်းနေကြသည်

"ပါး"

မိဘကိုမြင်တာနဲ့ကောင်လေးဟာအချွဲလုံးလေးဖြစ်သွားပြီသူအဖေကိုသွားဖက်တော့သည် ဝမ်ရိုဟန်ကသူ့သားငယ်လေးကိုတင်းကျပ်စွာထွေးပွေ့ထားခဲ့သည် သားလေးနဲ့ခွဲရတာ ၁လမပြည့်သေးပေမဲ့လဲ သူအရမ်းလွမ်းနေခဲ့တာ

"ကြည့်ပါဦး...အဖေ့သားလေးကမတွေ့တာရက်ပိုင်းပဲရှိသေးဝလာလိုက်တာကွာ....သားရှောင်းကအရမ်းအလိုလိုက်ထားတာပဲဖြစ်ရမယ်.."

ရှောင်ကျန့်ကပြုံးနေလျက်ဘာမှမပြောပေ

"သားဝမ်လေး သားကသားအဖေကိုပဲမြင်တာလား ဦးဦးကိုရောမမြင်ဘူးလား"

ဝမ်ရိပေါ်သည် သူ့အဖေကိုဖက်ထားရာကနေ သူ့ဦးလေးယောက္ခမကိုပြောင်းဖက်သည်

"မဟုတ်ပါဘူး ဦးငယ်လေးကို မြင်တာပေါ့ ဒါပေမဲ့ဦးငယ်လေးကအရမ်းချောခန့်နေပြီးကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါတွေ တောက်ပနေတော့ဦးငယ်လေးနားကပ်ရင် သားရဲ့ချောမောမူ့တွေပျောက်သွားမှာဆိုးလို့ပါ"

"အတက်ကလေး အပြောကတော့ချိုနေတာပဲ"

ရှောင်ယန်သည် သူတူလေးရဲ့ဝမ်ရိပေါ်ရဲ့နှာခေါင်းလုံးလုံးကိုလက်ကလေးထိရင်းမေးလာသည်

"ပြောပါဦး သားရှောင်းက သားကိုစိတ်ညစ်အောင်လုပ်သေးလား"

"မလုပ်ပါဘူး ရှောင်းက ကျွန်တော့်ကိုအရမ်းကောင်းတာ မျက်နှာတစ်ချက်အညိုးမခံဘူး"

ထိုအခါသက်ရှည်ခေါက်ဆွဲယူလာတဲ့ရှောင်းချူးလန်ကသက်ရှည်ခေါက်ဆွဲကို စားပွဲပေါ်ချရင်း

"အမလေး ယောက်ျားကိုပဲ အမွမ်းတင်နေလိုက်တာဒီအမေကရော ဘယ်တုန်းကများ မင်းကိုမျက်နှာတစ်ချက်အပျက်ခံခဲ့လို့လဲ"

ဝမ်ရိုဟန်ကသူ့မိန်းစကားကိုထောက်ခံတဲ့အနေနဲ့စကားတစ်ခွန်းဝင်ပြောလိုက်တယ်

"ပြောမနေပါနဲ့တော့ မိန်းမရေ မင်းသားကအခုဆိုရင်ရှောင်းရိပေါ် ဖြစ်သွားပြီလေ ဝမ်ရိပေါ် မှမဟုတ်တော့တာ"

"အဖေကလဲ"

ဝမ်ရိပေါ်ကသူ့အဖေကိုပြန်ချေပရင်းရှောင်ကျန့်ဘေးနားရောက်သွားသည်

"ဟော!ကြည့်ပါလားပြောရင်းဆိုရင်းနဲ့ကိုသူ့ယောက်ျားနားရောက်သွားပြီ"

ဝမ်ရိပေါ်သည်အန်တီလန်ရီရဲ့စကားကြောင့်ရှက်သွားပြီရှောင်ကျန့်ပုခုံးပေါ်ကိုမျက်နှာတင်လိုက်ကာမိဘတွေကိုမျက်နှာလွဲလိုက်တော့သည် မိဘတွေကတော့သူတို့ကိုစနောက်လို့မပြီးတော့ဘူးနောက်ဆုံးမှာတော့မိသားစုဝင်တွေကသက်ရှည်ခေါက်ဆွဲကိုသူ့ကိုခွံ့ကျွေးခဲ့ကြသည် လက်ဆောင်တွေလဲပေးခဲ့သည်လက်ဆောင်ကတော့အခြားမဟုတ်ပါဘူး ပင်လယ်နားမှာရှိတဲ့အပန်းဖြေစံအိမ်တစ်လုံးပါပဲ သူ့အမျိုးသားရှောင်ကျန့်ကတော့ သူလိုချင်နေတဲ့ နောက်ဆုံးထွက်YAMAHA ဆိုင်ကယ်ဘီးကြီးတစ်စီးကိုဝယ်ပေးခဲ့သည်

သူအရမ်းပျော်လွန်းလို့ထခုန်ခဲ့သည် ပါးရှောင်ကတော့ သားတော်မောင်ကိုဆူလိုက်ပါသေးသည် သူ့စိတ်ကျန်းမာရေးအခြေအနေကဆိုင်ကယ်စီးလို့မရပေနောက်ဆုံးမှာတော့ရှောင်ကျန့်ဟာဒီဆိုင်ကယ်ကိုဝမ်ရိပေါ်ကိုပေးမမောင်းခိုင်းပဲသူပဲမောင်းပြီးဝမ်ရိပေါ်သွားချင်တဲ့နေရာကိုလိုက်ပို့ပေးမှာပါလို့ကတိပေးလိုက်မှပဲပါးရှောင်ကဘာမှမပြောတော့တာ

*ဒေါက်...ဒေါက်*

"ဝမ်လား"

ရှောင်ကျန့်သည်စာကြည့်ခန်းတံခါးကိုအလျှင်အမြန်ဖွင့်လိုက်သည်ရှောင်းအိမ်မှာမိဘတွေနဲ့မွေးနေ့ပဲလုပ်ပြီးနောက်ကောင်လေးကပင်ပန်ပြီးအိပ်ပျော်သွားခဲ့လို့သူမနိုးခဲ့ဘဲအခန်းထဲမှာသိပ်ထားခဲ့တာ အခုနာရီဝတ်တောင်မရှိသေးဘူးကောင်လေးကနိုးနေပြီလား

အခန်းတံခါးမှာရပ်စောင့်နေတဲ့ကောင်လေးကြောင့်ပုံကြောင့်သူ့မှာကြောင်အန်းအန်းကောင်လေးမှာဘယ်တုန်းကများဒီလိုဝတ်စုံရှိသွားတာလဲပါးလွှာလွန်းတဲ့ဇာအမဲရှောင်ရှပ်အကျႌဟာ ထိန်လင်းလွန်းတဲ့စာကြည့်ခန်းရဲ့မီးရောင်ကြောင့် အထဲကိုပြတ်ပြတ်သားသားမြင်နေရသည်

"ပြွတ်စ်...."

ရုတ်တရက်ကောင်လေးဟာသူ့နှုတ်ခမ်းကိုဆွဲစုပ်နမ်းလာသည်ရှောင်ကျန့်သည်ကြောင်နေတုန်း ဝမ်ရိပေါ်ကစကားတစ်ခွန်းပြောလာသည်

"ကျွန်တော့်ကိုစားချင်တယ်လဲပြောသေး...ဘာလို့အခန်းထဲကိုမလာတာလဲ....ကျွန်တော်ကခင်ဗျားကိုကျွေးဖို့စောင့်နေတာလို့"

ဝမ်ရိပေါ်ကပြောရင်းရှောင်ကျန့်လက်ထဲကိုအထုတ်တစ်ထုတ်ထည့်ပေးလာသည် စတော်ဘယ်ရီအရသာ ကွန်ဒုံး

"ဝမ်.."

"ဘာလဲမစားချင်တော့ဘူးလား...အဲ့တာဆိုလဲမကျွေးတော့ဘူး...အငတ်နေ"

ထွက်သွားဖိုပြင်​နေတဲ့​ကောင်​လေးကိုဖမ်းဆွဲကာစာကြည့်ခန်းတံခါးကို​လော့ချလိုက်​တော့သည်ကောင်လေးကအသားစားသည့်ကျားကိုလာစခဲ့တယ်ဆိုတာမသိခဲ့သလား

"ဘာလို့လော့ချလိုက်တာလဲ ကျွန်တော်ခင်ဗျားကိုကျွေးချင်စိတ်မရှိတော့ဘူးနော်"

"မင်းမကျွေးချင်လဲကိုယ်ကအရမ်းဆာနေပြီ"

ရှောင်ကျန့်သည်ဝမ်ရိပေါ်ကိုပွေ့ချီလိုက်ကာရွေးချယ်ခိုင်းသည်

"မင်းအခန်းလား!!ကို့အခန်းလား??ရွေးချယ်လိုက်ဝမ်...."

"ကျွန်တော့်အခန်းထဲပဲသွားမယ်!"

ဝမ်ရိပေါ်မျက်နှာကိုတစ်ချက်အညိုးမခံတဲ့ရှောင်ကျန့်ဟာဒီတစ်ခါလဲဝမ်ရိ​ပေါ်ကိုအလိုလိုက်ခဲ့ကာဝမ်ရိ​ပေါ်အခန်းကိုသွားခဲ့သည်

​ရှောင်ကျန်သည်အစိမ်းရင့်ရောင်ကုတင်​ပေါ်ကိုဝမ်ရိ​ပေါ်အားအသာအယာတင်လိုက်ကာအပေါ်ကနေအုပ်မိုးလိုက်သည်

သူရဲ့လက်ကတော့ဝမ်ရိပေါ်ဝတ်ထားတဲ့ဇာရှပ်အကျႌရဲ့ကြယ်သီးတွေကိုဖြုတ်နေမိတယ်

"ဘာလို့ကိုယ့်အိပ်ယာထဲကိုမသွားချင်ရတာလဲ ကိုယ်မင်းနဲ့ကိုယ့်အိပ်ယာပေါ်မှာတစ်ခါ​လောက်ချစ်ကြည့်ချင်တယ်"

"ဟင့်အင်း....လက်ထပ်ပြီးမှပဲအဲ့ကုတင်ပေါ်မှာချစ်ရအောင်....အခုတော့ဒီမှာပဲချစ်ပါနော်...."

"လက်ထပ်မယ်!"

"ဟုတ်တယ်လက်ထပ်မယ်!ကျွန်တော်ခင်ဗျားကိုချစ်တာမို့လို့လက်ထပ်ကြရအောင် "

"ဘာ!ဝမ်ဝမ်...အခုဘာပြောလိုက်တာလဲ"

ရှောင်ကျန့်သည်သူ့နားတွေကိုပင်မယုံနိုင်ဖြစ်နေ၏

"ချစ်တယ် ကျွန်တော်ခင်ဗျားကိုအရမ်းချစ်တယ် ချစ်မိသွားပြီလို့"

ရှောင်ကျန့်သည်ကြယ်သီးကိုဖြုတ်နေတဲ့လက်တွေကိုရပ်တန့်လိုက်ပြီးထထိုင်လိုက်တယ်ထိုနောက်ကုတင်ပေါ်မှာလှဲနေတဲ့ကောင်လေးကိုဆွဲထူကာဖက်လိုက်သည်

"ကိုယ်ပျော်လိုက်တာဝမ်ရယ်....ကိုမင်းဆီကဒီစကားကြားရဖို့စောင့်နေရတာကြာပြီ"

ပုခုံးပေါ်ကစိုစွတ်နေတဲ့အထိအတွေ့ကြောင့်ရှောင်းကျန့်ငိုနေုပြီဆိုတာသူသိလိုက်ရတယ်

"ဘာလို့ငိုနေတာလဲရှောင်းရယ်...."

"ကိုယ်မင်းအချစ်ကိုရခဲ့ပြီ...ကိုကိုဝမ်ဝမ်ရဲ့အချစ်ကိုတစ်ခါပြန်ရခဲ့ပြီ"

"ဟင့်အင်း...ကိုကိုကဝမ်ဝမ်အချစ်ကိုတစ်ခါပြန်ရခဲ့တာမဟုတ်ဘူးအစကတည်းကဝမ်ဝမ်အချစ်တွေကကိုကို့တစ်ယောက်ထဲအတွက်ဖြစ်ခဲ့တာ...အားလုံးကဝမ်ဝမ့်အမှားပါ...ဝမ်ဝမ်သာအတိတ်မမေ့ခဲ့ရင်....ကိုကိုဒီလိုခံစားရမှာမဟုတ်ဘူး"

"မဟုတ်ပါဘူးကလေးလေးရယ်....အားလုံးကိုကို့အမှားပါကွာအဲ့နေ့ကကိုကိုမင်းကိုဆေးရုံအချိန်မှီရောက်အောင်မပို့ပေးနိုင်တဲ့အထိပျော့ညံခဲ့လို့...ကလေးလေးအတိတ်​မေ့သွားခဲ့တာ...ကိုကို့အမှားတွေပါကွာ"

ဝမ်ရိပေါ်သည်ရှောင်ကျန့်ရဲ့ကျောပြင်လေးကိုပွတ်သတ်ပြီးနှစ်သိမ့်လိုက်သည်

"တော်ပြီကိုကို...ဝမ်ဝမ်တို့ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်အပြစ်မတင်ပဲနေကြရအောင်...အခုကစပြီးအဲ့အကြောင်းတွေကိုမေ့ပစ်လိုက်ရအောင်နော်"

"အင်းကိုယ်တို့မေ့လိုက်ကြမယ်"

ဝမ်ရိပေါ်သည်ရှောင်ကျန့်ကိုပြုံးပြရင်းကုတင်ပေါ်ကထကာအဝတ်ဗီရိုဆီကိုသွားလိုက်သည်

ရှောင်ကျန့်ကတော့ဝမ်လေးဘာလုပ်မလဲဆိုတာသိချင်စိတ်ဖြင့်ကုတင်ပေါ်ကဆင်းလိုက်သည်

သူ့ဆီကိုပြန်လျောက်လာတဲ့ဝမ်ရိပေါ်လက်ထဲမှာ အနက်ရောင်ကတ္တီပါဗူးလေးကိုကိုင်ထားလျှက်မဟုတ်ဘူးမလား....သူထင်ထားသလိုဝမ်...မလုပ်လောက်ဘူးမလားရှောင်ကျန့်အတွေးမဆုံးခင်ဝမ်ရိပေါ်ကမတ်တပ်ရပ်နေတဲ့သူ့ခြေထောက်နားမှာဗူးလေးကိုဖွင့်ရင်းဒူးထောက်ချလိုက်သည်ထိုဗူးထဲတွင်ယောက်ျားဝတ်စုံတွဲလက်စွပ်၂ကွင်းကနေရာယူလို့

"ရှောင်း..ဒီနေ့မှာဝမ်ရိပေါ်ဆိုတဲ့ကျွန်တော်ကအသက်၂၀ပြည့်သွားခဲ့ပြီ ရှောင်းပဲပြောခဲ့တယ်လေ...အသက်၂၀ရောက်ရင်နိုင်ငံတကာဥပဒေအရလူကြီးတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီလို့...အဲ့တော့ကျွန်တော်ဒီစကားတွေကိုကလေးအတွေးကလေးတစ်ယောက်အနေနဲ့ပြောနေတာမဟုတ်ဘူးဆိုတာကိုတော့ရှောင်းသတိရပေးပါ....ကျွန်တော်လေရှောင်းကိုအရမ်းချစ်တယ်...ကျွန်တော့်ကိုလက်ထပ်နိုင်မလား....ကျွန်တော့်ကိုခင်ဗျားလောက်မချစ်ပေးနိုင်ပေမဲ့....ခင်ဗျားအချစ်တွေထက်မလျော့အောင်တော့ကျွန်တော်ခင်ဗျားကိုချစ်ပေးပါ့မယ်ကျွန်တော့်ရဲ့လက်ထက်ခွင့်ကိုလက်ခံပေးနိုင်မလားဟင်...."

ရှောင်ကျန့်သည်သူကိုမော့ကြည့်လာတဲ့ငွေ့ရည်ဖွဲ့နေတဲ့မျက်ဝန်းလှလှလေးတွေကြောင့် သူပါဒူးထောက်ထိုင်ကာကောင်လေးကိုထွေးပွေးလိုက်သည်

"ဝမ်ရယ်....ကိုကို့ကလေးလေး"

"ဘာကလေးလဲ!!!လူကြီးဖြစ်ပါပြီဆိုနေမှ"

ဝမ်ကောင်လေးနှုတ်ခမ်းလေးစူကာပြောလာတော့ရှောင်ကျန့်ခင်ဗျာထိုနှုတ်ခမ်းလေးကိုခပ်ဖွဖွလေးနမ်းလိုက်သည်

"ဟုတ်ပါပြီ....ကိုကို့လူကြီးပေါက်စလေးရယ်....ကိုကိုလက်ခံပါတယ်ကွာ....ကိုကိုမင်းကိုလက်ထပ်မယ်နော်"

ထိုအခါဝမ်ရိ​ပေါ်သည်​ရှောင်ကျန့်လက်ကိုလက်စွပ်တစ်ကွင်းဝတ်​ပေးလာတယ်

ရွှေရောင်လက်စွပ်ပေါ်မှာထွင်းထားတဲ့Xiao Wang ဆိုတဲ့စားသားလေးဟာအထင်းသား

"မင်းလေးကတော့ကွာ!ကိုယ်လုပ်ရမဲ့အရာတွေအကုန်လုံးကိုလုပ်သွားတာပဲ"

"ရှောင်း...ကဝေ့နေတာလေအဲ့တော့ကျွန်တော်ပဲဦးဆောင်ရတာပေါ့ဒါနဲ့အခုဒီကိစ္စကိုလဲကျွန်တော်ပဲဦးဆောင်လိုက်ရမလား"

ဝမ်ကောာင်လေးရဲ့လက်တွေကသူ့ခါးပတ်ပေါ်ရောက်လာတော့ရှောင်ကျန့်ကချက်ချင်းလက်ကိုဆွဲကိုင်ကာတားလာသည်

"မလိုဘူး..ကိုယ်ကဒါမျိုးဆိုကျွမ်းတယ်"

"ခင်ဗျားနှာဗူးပဲ"

"အင်းကိုယ်ဘယ်လောက်ဗူးနိုင်လဲဆိုတာမင်းကိုသက်သေပြမယ်"

ဝမ်ရိပေါ်ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ဟာ ဆွဲပွေ့ခံလိုက်ရပြီးကုတင်ပေါ်ကိုပစ်ချခံလိုက်ရသည်...ရှောင်ကျန့်ရဲ့ဟာသူ့ဘောင်းဘီခါးပတ်ကိုမတ်တပ်ရပ်ရင်းချွတ်နေကာ....ကုတင်ပေါ်မှာလှဲနေတဲ့ကောင်လေးကိုပြုံးကာကြည့်နေတယ်နောက်တော့သူဟာကောင်လေးကိုမြေခွေးတစ်ကောင်ပမာခုန်အုပ်ကာအကြိမ်ကြိမ်အခါခါသိမ်းပိုက်ခဲ့တယ်ရှောင်ကျန့်သည်သူနဲ့ဆင်တူလက်စွပ်ဝတ်ထားတဲ့လက်ကလေးကိုသူရဲ့လက်စွပ်ဝတ်ထားတဲ့လက်နဲ့ယှက်နွယ်ကာဆုပ်ကိုင်ထားရင်းဝမ့်ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကိုထဲအကြိမ်ကြိမ်ထိုးသွင်းသည်နောက်ဆုံးပြီးမြှောက်သွားသောအခါ....ဝမ်ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကိုရင်ခွင်ထဲဆွဲသွင်းကာအိပ်ဖို့လုပ်တော့သည်

"ရှောင်း...."

"ပြောလေဝမ်"

"လက်ထပ်ဖို့အမြန်ရက်ရွေးလိုက်တော့နော်....ကျွန်တော်ခင်ဗျားရဲ့အိပ်ယာပေါ်မှာ....ခင်ဗျားကိုယောက်ျားလို့ခေါ်ပြီး....ခင်ဗျားချစ်တာကိုခံချင်နေပြီ"

"ဝမ်....မင်းတကယ်ဒီညမအိပ်ချင်တာ့ဘူးလား"

ရှောင်းကျန့်သည်ဝမ်ရိပေါ်အ​ပေါ်မှအုပ်မိုး၍​မေးလိုက်သည်သို့သော်လဲကောင်လေးကမကြောက်မလန့် သူ့လည်ပင်းကိုတောင်သိုင်းဖက်လာသည့်အပြင်သူ့ကိုအိပ်ယာပေါ်တွန်းလဲကာသူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ကိုတောင်တက်ထိုင်လာသေးတယ်

"ဝမ်....မြူစွယ်နေတာရပ်တော့"

"အဖေတို့ကပြောတယ်လေကျွန်တော်ဆိုင်ကယ်မစီးရဘူးတဲ့အဲ့တော့ကျွန်တော်အခြားဟာစီး....အ!ဘာလို့မညာမတာထည့်လိုက်တာလဲ...ရှောင်း"

"ကိုယ်ကမင်းရဲ့မွေးနေ့မို့လို့စိတ်ကိုအတင်းထိန်းထားရတာ ဒါကိုမင်းကလာဆွတယ်လေ....အဲ့တော့ကိုဆက်မထိန်းနိုင်တော့ဘူး...ဒီနေ့မင်းမွေးနေ့ကိုမင်းဘယ်တော့မှမေ့မသွားအောင်....ကိုမင်းကိုF**kပေးမယ်"

ရှောင်ကျန့်သည်အပြောနဲအလုပ်ညီစွာပင်မွေးနေ့ရှင်လေးကိုတစ်ညလုံးစားသုံးပါတော့သည်

မွေးနေ့မှာမွေးနေ့ရှင်လေးကိုစားရတာသိပ်အရသာရှိသဗျ

*******