【19】

⟨ Unicode Version ⟩Me, Myself & Bad romanceအပိုင်း ၁၉

ခန်းဆီးကန့်လန့်ကာတွေကို ဆွဲဖွင့်လိုက်တော့ အိပ်ပျော်နေတဲ့ကောင်ငယ်လေး လူးလွန့်လာသည်။ နေရောင်နုနုက မှန်ပြတင်းကနေ ဝင်ဖြတ်လာတော့မှ ထိုကောင်လေး မျက်လုံးတွေကို ပွတ်သပ်ကာ သူ့ကို ကြည့်သည်။  နေရောင်ထိုးနေတာမို့ မြင်ရမယ်လို့တော့ သူမထင်။

" နိုးပြီလား ~~ ကိုယ်လက်သန့်စင်ပြီး မနက်စာစားလိုက်ဦး ... ပြီးရင် ဟိုအပေါ်မှာ ထုတ်ထားပေးတဲ့အဝတ် ဝတ်ပြီး ဆင်းလာခဲ့ "

မချိုသာနိုင်သေးတဲ့စကားလုံးတွေကို ရေရွတ်တော့ ထိုကောင်ငယ်လေးက နားမလည်သလို ကြည့်ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်းထထိုင်ဖို့ ကြိုးစားသည်။ အဲ့ဒီတော့မှ သူ့ကိုမြင်သွားပုံပေါ်သည်။ အိပ်ရာနိုးနိုးချင်း ပြူးတူးပြဲတဲနဲ့ ဘာဖြစ်ခဲ့လဲ ပြန်စဉ်းစားနေပုံရသည်မို့ သူ စိတ်မရှည်စွာ ကုတင်ပေါ်  ထိုင်ချရင်း ဂျောင်ဂုလက်တွေကို ဆွဲယူရှင်းပြမိသည်။

" ... အခု အိမ်ကြီးဆီပြန်ရောက်နေတာ ... မင်းကို ဂရုစိုက်ပေးတာမျိုး လိုချင်နေတာမလား ... အပြည့်အဝဂရုစိုက်ပေးလို့ရပြီး နေမကောင်းဖြစ်တာမျိုး ထပ်မဖြစ်ရအောင် ဒီနေ့ကစပြီး ဒီမှာပဲနေမယ် ... ပြီးတော့ ဒါငါ့အခန်း ~~ "

သူပြောမိတော့မှပဲ မျက်မှောင်ပိုကြုတ်ကာ သူဆုပ်ကိုင်ထားမိတဲ့လက်ကို ပြန်ဆွဲယူလေတော့ သူအလွှတ်မပေးဘဲ တင်းတင်းကျပ်ကျပ်ပြန်ဖမ်းဆွဲလိုက်မိသည်။

" ဒါ အစ်ကို့အခန်းဆိုတော့ ကျွန်တော်က ထွက်သွားပေးရမယ့်ပုံပဲ ... "

ထိုစကားကြောင့် ဆော့ဂျင် ဂျောင်ဂု နဖူးကို လက်ညှိုးလေးနဲ့ တောက်လိုက်မိသည်။

" အ့! "

" ဘယ်ကို ထွက်သွားချင်နေပြန်ပြီလဲ ... ငါ့အခန်းပါဆို ~~  သေချာကြည့်! "

အဲ့ဒီ့တော့မှ ဂျောင်ဂုက အခန်းဝန်းကျင်တွေကို ဝေ့ဝိုက်ကြည့်တော့ မျက်ဝန်းတွေ အရောင်ပြောင်းသွားတာ သတိထားမိလိုက်သည်။

" အာ~~ ကိုကို့အခန်းကိုး ... အရင်ကနဲ့မတူတော့ဘူးပဲ ..."

တစ်ယောက်တည်းပြောနေသလို ရေရွတ်‌လာတော့ မျက်မှောင်ကြုတ်ရမယ့်သူက ကင်ဆော့ဂျင်ဆိုတဲ့သူဖြစ်သွားပြန်သည်။

" ...မင်းဟာလေ ~~ ငါ ငြိမ်းချမ်းရေး ခဏယူဖို့ စဉ်းစားထားတဲ့အချိန်ဆို ဖြစ်ပြီ ... ဂျောင်ဂု! ငါတို့ ရန်မဖြစ်ဘဲ နေကြရအောင် ~~ ငါ မင်းကို မုန်းနေသေးတယ်ဆိုပေမယ့် ငါရန်မဖြစ်ချင်ဘူး ပြီးတော့ မနေ့ကလိုမျိုး ငါ မဖြစ်ချင်ဘူး ..."

သူ့စကားကြောင့် ဂျောင်ဂုလုံးလေးက မကျေမနပ်ကြည့်လာသည်။

" ဘာလဲ !! အချိုလာသပ်နေတာလား ... အစ်ကို့မှာရှိနေလျက်သားနဲ့ ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကိုလက်ထပ်ထားရတာလဲ ... ကိုကို့မှာ မနေ့ကလူကြီးရှိနေလျက်သားနဲ့ ကျွန်တော့်ကို အနိုင်ယူဖို့အတွက် လက်ထပ်ထားတယ်ဆိုရင် ကိုကို နိုင်‌နေပြီးသားပါ ... ကျွန်တော့်ကို မနင်းချေလို့ရမလား ကိုကို "

မခေါ်နဲ့လို့ ပြောထားတဲ့စကားကိုတောင် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ခေါ်ကာ ခြေမဆောင့်ရုံတမယ် ပြောနေတာမို့ ဆော့ဂျင် ရယ်လိုက်မိသည်။ တစ်ခါတလေ ဂျောင်ဂုက သူ့ကို ကြောက်နေသလိုဖြစ်ပေမယ့် တစ်ခါတလေ ဟိုးအရင်ကလိုမျိုး သူ့အပေါ်ဆိုးနေတုန်းပင်။

" .... ဘယ်သူက နင်းချေနေလို့လဲ ကိုယ့်ဟာကိုယ် အနင်းခံနေတာမဟုတ်လား ... ပြီးတော့ ငါပြောပြမယ် ... မနေ့က မင်းမြင်ခဲ့တာအကုန်အမှန်ပဲ ... ဒါပေမဲ့ သူက ငါ့ရဲ့တစ်ဦးတည်း‌သော သူငယ်ချင်း ... အဲ့ဒီတော့ ငါလည်း သူ့ကို ချစ်တယ် ... ဒီလောက်ပဲ ... ငါ ပြောထားပြီးသားပါ ... ငါ မင်းကို မုန်းလည်းမုန်းသလို ချစ်လည်း ချစ်တယ်ဆိုတာလေ ... ငါ့ဘက်ကရှင်းတယ်ဂျောင်ဂု ! "

ကိုကို့စကားကြောင့် သူ မျက်နှာလွှဲရင်း သက်ပြင်းယဲ့ယဲ့ချမိသည်။ ကိုကို့ဆီက ဒီလိုရှင်းပြတာမျိုး ကြားရတဲ့အတွက် ဝမ်းသာသွားပေမယ့် အပြည့်အဝကြီးမဟုတ်။ ကိုကို့ရဲ့ မုန်းလည်း မုန်းတယ်၊ ချစ်လည်းချစ်တယ်ဆိုတဲ့ခံစားချက်ကြီးကို သူ လိုက်မမှီနိုင်တာဖြစ်သည်။

" ကျွန်တော့်ဘက်ကလည်း ရှင်းပါတယ်နော် ... ကျွန်တော့်မှာလည်း ခူရိုကလွဲလို့ ဘယ်သူမှမရှိဘူး ... ပြီးတော့ ကျွန်တော်နဲ့ ခူရိုက ~~~ "

" တော်တော့ ... မကြားချင်ဘူး ... ငြိမ်းချမ်းရေး မပျက်ပြားချင်ဘူးဆိုရင် ရှင်းခူရိုနဲ့အတိတ်အကြောင်းလာမပြောနဲ့ .. "

သူ့စကားမဆုံးသေး ဆူငေါက်လာတဲ့ ကိုကို့ကို သူ မျက်စောင်းသာ ထိုးလိုက်မိသည်။

" ဘာပြောစရာရှိသေးလဲ ... ကြည့်ရတာ တစ်ခုခုကျန်နေသေးပုံပဲ "

သူ့လက်ကို မလွှတ်တမ်းဖမ်းဆုပ်ရင်း မေးခွန်းထုတ်လာတဲ့ ကိုကို့ကြောင့် ကိုကို့မျက်ဝန်းကို သူပြန်ကြည့်မိသည်။ ဒီနေ့ ကိုကို့မျက်ဝန်းဟာ သိပ်ကို နူးညံ့သည်။ စကားပြောတာက မာထန်နေပေမယ့် မျက်ဝန်းတွေကတော့ သူ့နှလုံးသားကို ဆွဲခါနိုင်လောက်အောင် နူးညံ့လွန်းသည်။ ပြောရရင် အချစ်တွေအပြည့်နဲ့ သူ့ကို ကြင်ကြင်နာနာလေး ကြည့်တတ်တဲ့ ကိုကို့ကို ပြန်မြင်နေရသလိုပင်။ ဒီအချိန်မှာ ကိုကို့မျက်ဝန်းကြောင့် သူကိုယ်တိုင်ပါ နူးညံ့လာရင်း ကိုကို့ကို သူ နမ်းချင်လာမိသည်။ သို့ပေမယ့် ကိုကိုက ခွင့်မပြုထားဘူးလေ ...။ ပြန်စဉ်းစားမိပြန်ရင်လည်း ညက ~~ ညက ~~ တစ်ခုခုရှိခဲ့ပုံပင်။

" .. ညက ... "

" အင်း ... "

" ညကလိုမျိုး … မဟုတ်သေးဘူး ... "

" ....ညကလိုမျိုး ဘာဖြစ်လဲ ... "

" ... ညက .. ကျွန်တော့်ကို ဘာလုပ် ~~ အာ ... မသိတော့ဘူး ... ဖြစ်ချင်ရာဖြစ် ... "

တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်ရင်း ယောက်ယက်ခတ်နေတဲ့ကောင်ငယ်လေးကို ကြည့်နေရင်းမှာပဲ ရုတ်တရက် သူ့လည်တိုင်ကို ဆွဲချခံရကာ သူ့နှုတ်ခမ်းတွေ အပ်ုင်သိမ်းခံလိုက်ရသည်။ ဂျောင်ဂု သူ့ကို နမ်းလိုက်ခြင်းပင်။

ရုတ်တရက်ဆန်လွန်းသည်မို့ ဂျောင်ဂုကို ဆွဲခွာချကာ ကြည့်မိတော့ ဂျောင်ဂုမျက်ဝန်းတွေက ပြိုကျတော့မယ့်အလား ~~ ။

" ဆောရီး အစ်ကို ~~ အစ်ကို့ကို နမ်းဖို့ ခွင့်မပြုတာ သိပေမယ့် ... ကျွန်တော်က ~~ ကျွန်တော်က စိတ်မထိန်း .... "

အပြစ်ရှိသလို လုပ်လာပြန်တဲ့မျက်နှာဘေးကြောင့် သူ ဂျောင်ဂုနှုတ်ခမ်းကို ဆွဲကပ်နမ်းလိုက်မိသည်။ ခဏတာဖိကပ်ခြင်းအဆုံးမှာ သူ နဖူးချင်းကပ်ကာ ဂျောင်ဂုကို မေးခွန်းထုတ်လိုက်မိသည်။

" ....  ‘ညကလိုမျိုး’ ဆိုတာ ... ဒီတစ်ခုလား ..."

သူ့မေးခွန်းကြောင့် ဂျောင်ဂုက အသက်ရှူသံပြင်းပြင်းကြားကနေ ခေါင်းခါသည်။

" ... ဒီ.. ဒီထက်ပိုခဲ့တယ် မဟုတ်လား ..."

စကားအဆုံးမှာတော့ ဂျောင်ဂုကိုယ်လေး အိပ်ယာပေါ် ကျသွားကာ သူ ငုံ့်မိုးလိုက်သည်။ အဲ့ဒီ့နောက် လက်ဖျားတွေကို ဂျောင်ဂုအင်္ကျီအောက် လျှိုဝင်ကာ ဆော့ကစားမိတော့ ဂျောင်ဂုရင်ဘတ်တွေ မောဟိုက်လာပုံရသည်။

" ဒီတစ်ခုလား ..."

သူမေးခွန်းထုတ်မိတော့ ဂျောင်ဂုက ခေါင်းခါသည်။ သူလည်း အဆင့်တက်ကာ အင်္ကျီကြယ်သီးတွေ ဖြုတ်ချရင်း ဂျောင်ဂု လည်တိုင်ကို အနမ်းခြွေမိသည်။ တုန်တက်သွားတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်လေးက အပြစ်ကင်းသယောင်ရှိနေပေမယ့် ဂျောင်ဂု နှုတ်ခမ်းသားတွေကို နောက်တစ်ကြိမ်ထိကပ်လိုက်တဲ့အချိန်မှာတော့ ဂျောင်ဂုလက်တွေက သူ့ရှပ်အင်္ကျီကို အလောတကြီး ချွတ်သည်။ အဲ့ဒီ့နောက် ဂျောင်ဂု ဗိုက်သားပြင်ကို ခပ်ဖွဖွလေး အနမ်းပေးကာ ညအိပ်ဘောင်းဘီကိုဆွဲချွတ်ပြီး အလိုရှိရာ ဦးတည်လိုက်မိတော့သည်။

ပထမဦးဆုံးအနေနဲ့ နှစ်‌ယောက်လုံး ကြည်ကြည်ဖြူဖြူ ပြီးဆုံးသွားတဲ့အချိန်မှာတော့ ဂျောင်ဂုက သူ့ကိုယ်ကနေ မခွာ။ ရုံးသွားဖို့အတွက် အဝတ်တွေပြန်လဲဖို့ အိပ်ယာပေါ်ကနေ ထတာတောင် ဂျောင်ဂုဂီက သူ့ကျောပေါ်ကုပ်တွယ်ထားသေးသည်။

" ဂျောင်ဂုရား ~~ ဆင်းလို့ရပြီ ... မင်းလည်း လိုက်ရမှာကို မဆိုးနဲ့ ..."

သူ့ကို ကုပ်တွယ်ထားတာမို့ ဂျောင်ဂုတင်ပါးကို ပုတ်ကာ ‌ပြောလိုက်ပေမယ့် ဂျောင်ဂုကတော့ မမှု။ သူ့ကိုပဲ ကပ်တွယ်သည်ထက် ပိုကပ်တွယ်ကာ သူ့လည်တိုင်တွေကို နှုတ်ခမ်းနှစ်လွှာနဲ့ ခပ်ဖွဖွလေး ငုံထွေးထားသည်။

" ကျွန်တော် အသက် ၃၀ပြည့်ရင် ပြန်ချီပေးမယ် အခုလိုမျိုး ~~ "

မပွင့်တပွင့်နဲ့ပြောလာတဲ့ဂျောင်ဂုအပြောကို သူသဘောကျစွာနဲ့ ရေချိုးခန်းထဲ ဝင်လာခဲ့ရသည်။ မိုးလင်းကတည်းက ရေတောင်မချိုးရသေးတဲ့ဂျောင်ဂုကို သူ bathtub ထဲ ချပေးမိတော့ ကြောင်ကလေးကို ရေထဲချတဲ့အတိုင်း ရုန်းကန်ရင်း သူ့လက်ကို လှမ်းဆွဲသည်။ ထို့ကြောင့် bathtub ပေါ်ထိုင်ရင်း လက်ထောက်ကာ ဂျောင်ဂုကို ကြည့်မိသည်။ ဂျောင်ဂုကတော့ သူ့ကို မော့ကြည့်ကာ လက်တွေက သူ့ပါးတွေဆီ လှမ်းလာသည်။မဝံ့မရဲဖြစ်နေပုံရသည်မို့ သူကပဲ ဆွဲယူကာ ပါးပြင်နဲ့ကပ်လိုက်မိတော့ ဂျောင်ဂုက ပြုံးသည်။ တကယ့်နှစ်လိုဖွယ် အပြုံးမို့လို့ သူ ကြောင်တောင်တောင်လေး ငေးနေစဉ်ခဏမှာပဲ ဂျောင်ဂုက ကိုယ်ဟန်ကို မြင့်ကာ သူ့နဖူးဆီ အနမ်းတစ်ပွင့်ခြွေသည်။ အဲ့ဒီ့နောက် သူ့ကိုပြောတာလား ... ဒီအတိုင်းလေး ရေရွတ်လိုက်တာလား မသဲကွဲတဲ့စကားလေး တစ်ခွန်းကို ကြားလိုက်ရသည်။

“ ... ကိုကို့ကို သားသား သိပ်လွမ်းတယ် ...” တဲ့ ...။

ဂျောင်ဂုရဲ့အပြုအမူကြောင့် သူ ရင်တစ်အုံလုံး ဆူပူထကြွလာရပေမယ့် ထိန်းသိမ်းရင်း သူ ဂျောင်ဂုကို ကြည့်လိုက်မိသည်။

" ရပြီ ကျွန်တော် ရေချိုးလိုက်တော့မယ် အစ်ကို ... အပြင်ကပဲ စောင့်ပေးတော့ ..."

စိတ်မပါတဲ့ ဂျောင်ဂုစကားကို သူကြားလိုက်ရတော့ အပြင်ထွက်ချင်စိတ်မရှိတော့။ ဂျောင်ဂုထုတ်မပြောပေမယ့် သူ့ကို အပြင် မထွက်စေချင်ဘူးဆိုတာ သူ သိသည်။ ထုတ်မပြောလဲ သိနေတဲ့ အသိမျိုး ...။

" ဘာလို့ မင်းပြောတဲ့အတိုင်း ငါက လိုက်လုပ်ရမှာလဲ  ... အတူတူ ချိုးရအောင်  "

ပြောရင်းဆိုရင်း သူပါ bathtub ထဲဝင်မိတော့ ဂျောင်ဂု မျက်ဝန်းတွေ တောက်ပသွားသည်။ သို့ပေမယ့် ...

" ဟ !! အစ်ကိုနော် ဖယ် !! ရုံးသွားရမယ်မလား ... သွားတော့ ကျွန်တော့်ကို လာမနှောင့်ယှက်နေနဲ့ "

ငြင်းဆန်ဟန်ပြုနေတဲ့ကောင်လေးကို သူ ရင်ခွင်ထဲ ဆွဲသွင်းရင်း ပါးပြင်ကို ခပ်ကျဲကျဲနမ်းတော့ တော်တော်ကြာပျောက်ရှနေတဲ့ အဖြူလုံးလေးရဲ့ အပြုံးတွေ ပြန်လည်အသက်ဝင်လာသည်။ သေးသေးလေးဆိုပေမယ့် အားသန်လွန်းတဲ့ဒီကလေးကို သူ ခြေထောက်တွေပါ ချုပ်ရင်း တရှုံ့ရှုံ့နဲ့ နမ်းနေခဲ့မိတော့သည်။

တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် အကန်စကားတွေမပြောဘဲ အခုလိုအလိုက်တသိနဲ့ ပျော်စရာအခိုက်အတန့်လေးတွေကို အမြဲဖန်တီးပေးမယ် မဟုတ်လားဟင် ~~~

💠💠💠

" ဂွမ်ယူမီ ၊ ဟီဆောင်ဂျွန်၊ ဂျန်အူယောင်း၊ မင်ဂျယ်ဂီ !! အားလုံး ထွက်စာတင်လိုက်ပါ ... ကျွန်တော်တို့ ရုံးခွဲက ခင်ဗျားတို့ကို အလိုမရှိတော့ဘူး "

သူ့အသံကြောင့် ဂျောင်ဂုက လန့်ပြီး သူ့ကို မော့ကြည့်သလို အားလုံးက အထိတ်တလန့်လန့် မျက်ပြူးတွေဖြစ်ကုန်ကြသည်။

" ဘာ ~~ ဘာအမှားလုပ်မိလို့လဲ ဒါရိုက်တာကင် ~~"

" မနေ့ကတည်းက ကျွန်တော် သေချာပြောခဲ့ပါတယ် ကိုယ့်အလုပ်တွေကို ကိုယ်တိုင်လုပ်ပါ ... ဆိုပြီးတော့လေ ... လေ့လာမိရသလောက် ဒီဘက်ရုံးခန်းကို ရောက်လာတဲ့အချိန်ကစပြီး ကိုယ့်အလုပ်ကိုယ်မလုပ်ဘဲ အလုပ်သင်တွေအပေါ် အကုန်ပုံချတာခဲ့တာလေ ... ဂျန်အူယောင်း၊ ဟီဆောင်ဂျွန် ... ကျွန်တော်ပြောတာမှားလား ... သက်သေအနေနဲ့ မနေ့ကအလုပ်ထုတ်ခံရတဲ့ ဂျွန်ဂျောင်ဂုရှိတယ် ... ဘာငြင်းချင်သေးလဲ .."

ကြည်လင်ပြတ်သားနေတဲ့ ကိုကို့အသံကြောင့် သူ ကိုကို့ကို မဝံ့မရဲကြည့်မိသည်။ ကိုကို သူ့ကို ဒီအတိုင်း ခေါ်ထုတ်လာတယ်ထင်နေတာ ... ရောက်မှ ရုံးကို ရောက်နေတယ်ဆိုတာ သူသိခဲ့ရသည်။ ပြန်မယ်လို့ ပြောလည်းမရ။ ခြေဦးမလှည့်ချင်ဆုံး ဒီနေရာကို ပြန်ရောက်လာလို့ မနေ့က ကိုကိုအလုပ်ထုတ်ခဲ့တာကို သူ ပြန်သတိရနေတာဖြစ်သည်။ အခုတော့ အလုပ်ထုတ်ခံထားရတဲ့ရုံးခန်းကိုပဲ ပြန်ရောက်လာလေလျှင် သူခေါင်းငုံ့ထားမိသည်။ အဲ့လိုအချိန်မှာပဲ ကိုကို့ဆီက ဒီလို စကားသံတွေကြားလိုက်ရတော့ သူအလုပ်များ ပြန်ရလေမလား မျှော်လင့်ချက်ရောင်ခြည် နည်းနည်းလေး သန်းလာရသည်။ သူဟာ အလုပ်နဲ့ပတ်သက်ရင် ထူးချွန်ထက်မြက်တဲ့သူ မဟုတ်ပေမယ့် လူတစ်ယောက်ဖြစ်နေသည်မို့ အလုပ်တစ်ခုခုတော့ သူလုပ်ချင်သည်။

" အာ~~ ဒါရိုက်တာကင် မဟုတ်ပါဘူး ဂျောင်ဂုက ဂျောင်ဂုက ကူညီပေးမယ်ဆိုလို့ပါ ... ပြီးတော့ ဂျောင်ဂုက အလုပ်ထုတ်ခံထားရပြီးသားလေ ဂျောင်ဂုစကားကို ဒါရိုက်တာကင်က ယုံတာလား ..."

" ဟင်အင်း .. သူ ငါ့ကို ဘာတစ်ခွန်းမှ မပြောဘူး ... ငါ က ငါ့မျက်စိနဲ့ ကိုယ်တိုင် မြင်ခဲ့ရတာတွေ အကုန်ယုံတယ် ... သက်သေပြပေးရမလား ဟိုးနားက စီစီတီဗွီမှတ်တမ်းတွေလေ ...."

" ... "

" နောက်တစ်ခုက ယူမီ ဂျန်အူယောင်း ... သူများစာတမ်းကို ခိုးယူပြီး ကိုယ့်နာမည်ကိုယ်ပြောင်းခဲ့တဲ့အပြင် ပိုင်ရှင်အစစ်ကိုပါ စွပ်စွဲခဲ့တယ် ... အဲ့ဒီ့အတွက် လုံးဝသက်ညှာပေးမှာ မဟုတ်ဘူး ... ကုမ္ပဏီဘက်က အနေနဲ့ရော ... ဂျွန်ဂျောင်ဂုရဲ့ အုပ်ထိန်းသူအနေနဲ့ရော ... ငါ မင်းတို့နှစ်ယောက်ကို တရားစွဲထားပါတယ် ကိုယ်ပိုင်ရှေ့နေ့ ငှားခွင့်ရှိတယ် .."

ကိုကို့အသံကြောင့် ဌာနထဲကလူတွေ အားလုံး ကိုကို့နောက်က သူ့ကို  ကွက်ကြည့်ကွက်ကြည့် ကြည့်သည်။

" ... ဒီလောက်တောင် ကာကွယ်ပေးနေတာ သူ ဒါရိုက်တာကင်နဲ့ အိပ်လိုက်လို့လား ..."

နောက်ဆုံးနားလေးက နှစ်ယောက် တီးတိုး တီးတိုးလုပ်တာကိုတော့ သူအပါအဝင် အကုန်လုံးက ကြားလိုက်မည်ထင်သည်။  ကိုကိုကတော့ တစ်ခုခုတုံ့ပြန်ဖို့ စကားပြင်ပြီးမှ ယူမီ့အသံကြောင့် စကားဦးတည်ချက်ပြောင်းသွားသည်။

" ခိုးယူတယ်လို့ သက်သေရှိလို့လား ဒါရိုက်တာကင်! ဒါရိုက်တာကင်ပဲ မနေ့က ဂျောင်ဂုကို အလုပ်ဖြုတ်ခဲ့ပြီး ဒီနေ့မှ နောက်တစ်မျိုး လာပြောတာက အရမ်းသိသာလွန်းပါတယ် ... ကုမ္ပဏီမှာ ပျံ့နေတဲ့ကောလဟာလကို ကိုယ်တိုင်အတည်ပြုလိုက်တာလား ... ဒါမျိုး ယူမီ လက်မခံနိုင်ပါဘူး ... "

ယူမီ့စကားအဆုံး ကိုကို သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

" မပြောတော့ဘူး လုပ်ထားပေမယ့် အသိပေးရတော့မယ်ထင်တယ် .."

ခပ်နောက်နောက်ရေရွတ်ကာ ကိုကို့နောက်မှာရှိနေတဲ့သူ့ကို ကိုကိုက လှည့်ကြည့်သည်။ သူကလည်း ဘာလုပ်ဖို့လဲ ဆိုတဲ့အကြည့်နဲ့ ပြန်ကြည့်မိတော့ အရှေ့မှာယှက်သွယ်ထားမိတဲ့သူ့လက်နှစ်ဖက်ကထဲက လက်စွပ်ဝတ်ထားတဲ့လက်ကို ကိုကိုက ဆွဲယူပြီး အားလုံးရှေ့မှာ ဆုပ်ကိုင်သည်။

" ...  မနေ့က ဂျောင်ဂုကို အလုပ်ဖြုတ်ခဲ့တယ် ! ဟုတ်တယ် ... ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ... ကုမ္ပဏီကို တစ်ဝက်လောက်ပိုင်နေတဲ့သူ့ကို ဒီရာထူးနဲ့ ဘာလုပ်ဖို့ သုံးလွှာမှာထားမလဲ ... သူ့အဆင့်အတန်းက ဟိုးထိပ်က အလွှာမှာလေ ... ပြီးတော့ ဂျောင်ဂုက ကျွန်တော့်ရဲ့တစ်ဦးတည်းသော အမျိုးသားပါ ... "

ကိုကို့စကားအဆုံး သူ့မျက်ဝန်းတွေ ဝိုင်းစက်ကာ ဘာတွေပြောနေလဲဆိုတဲ့အကြည့်နဲ့ သူမော့ကြည့်မိသည်။ ကိုကိုကတော့ သူ့လက်ကို ကိုင်ထားရာကနေ သူ့ခါးကို တင်းကျပ်နေအောင် ပွေ့ဖက်သည်။ ဒါ ငါ့အပိုင် မင်းတို့ ထိချင်တိုင်း ထိလို့ရတာမျိုး မဟုတ်ဘူး ဆိုတဲ့သဘော ... သူ့ပင်ကိုယ်စရိုက်က နည်းနည်းတော့ရှက်တတ်ပေမယ့် အခုလို ကိုကိုက လူရှေ့သူရှေ့ချပြတဲ့အခါ သူ အရမ်းပျော်ရွှင်မိသည်။ ဒီကိစ္စက သူ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ကိစ္စလေ။ သူကိုကို့ကို ကြည့်နေတုန်းမှာပဲ ကိုကို့ဆီက စကားသံ ထပ်ထွက်လာသည်။

“ ... ကျွန်တော့်ရဲ့အသုံးမကျမှုကြောင့် အမျိုးသားကို သုံးလွှာမှာ ထားခဲ့ရတဲ့အတွက် တစ်နေ့မှ စိတ်မချမ်းသာပါဘူး ... ဂျောင်ဂုက စိတ်အရမ်းကောင်းလွန်းတာမို့ သူများတွေ အနိုင်ကျင့်မှာ စိုးရိမ်ခဲ့တယ် ... အဲ့ဒီ့အတွက် သူ့အမျိုးသားအနေနဲ့ စောင့်ကြည့်ကင်မရာတပ်ထားမိခဲ့ပါတယ် ... ထင်တဲ့အတိုင်း တကယ်လည်း အနိုင်ကျင့်ခံခဲ့ရတာမို့လို့ ဆက်မထားနိုင်တော့ဘဲ အလုပ်ဖြုတ်လိုက်တာပါ ...  အခုတော့ ကင်မရာမှတ်တမ်းအရ ပါဝင်သူအားလုံးကို အရေးယူသွားမှာပါ ... ကျန်တာကို တာဝန်ရှိသူက ဆက်ပြောပါမယ် ..."

သူ့စကားဆုံးတာနဲ့ ဂျောင်ဂု ခါးကို ဖက်ကာ ခပ်တည်တည်ပဲ သူပြန်ထွက်လာမိသည်။ အဲ့ဒီ့နောက် အစည်းအဝေးမစသေးတာမို့ နားနေခန်းထဲ ခေါ်သွားမိတော့ ဂျောင်ဂုက တွန့်ဆုတ် တွန့်ဆုတ် လိုက်ပါလာသည်။

အေးလေ မနေ့က သူ ယွန်ဂီကို ပွေ့ဖက်မိတဲ့အချိန် ဒီကောင်လေးက အတင်းဇွတ်ဝင်လာတာ မဟုတ်လား ... အဲ့ဒီ့ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီးလည်း တော်တော်လေး ဝမ်းနည်းသွားပုံပေါက်သည်မို့ အခု သူ ဂျောင်ဂုလေးကို အလိုလိုက်နေမိတာဖြစ်သည်။

အခန်းထဲရောက်တာနဲ့  ဂျောင်ဂုက ဆိုဖာရှေ့ထိရောက်အောင် လျှောက်သွားပေမယ့် သူကတော့ တံခါးပိတ်ပြီး အဝကနေပဲ လက်ဆန့်တန်းလိုက်မိသည်။

" ... ဂျောင်ဂု-ah .... ”

ရုတ်တရက် လက်ဆန့်တန်းပြီး မျက်ဝန်းတွေပိတ်ကာ အပြုံးကြီး ပြုံးလာပါတဲ့ ကိုကို့ကြောင့် သူမျက်မှောင်ကြုတ်မိသွားသည်။

ဒါ ဘာလုပ်မလို့တုန်း ...

ကိုကို ဒီနေ့ တော်တော်လေး ထူးဆန်းနေတာ သူ ကျောချမ်းလာပြီဖြစ်သည်။

" ... တော်တယ်မလား ဂျောင်ဂု-ah ..."

ဆော့ဂျင် ပြောရင်း ဂျောင်ဂုကို ကြည့်မိတော့ ဂျောင်ဂုက နားမလည်သလို ခေါင်းလေးစောင်းကာ ငဲ့ကြည့်သည်။ ဂျောင်ဂုမျက်ဝန်းတွေကတော့ 'ကိုကို ဘာတွေပြောနေလဲ' ပေါ့။

အူတူတူအတတဖြစ်နေတဲ့ကောင်ငယ်လေးကို သူ အစိုးမရနိုင်တော့ဘဲ ‌လက်ဆန့်တန်းလျက်သား ခြေလှမ်းကျဲနဲ့လျှောက်ကာ ဦးတည်လိုက်မိသည်။

" ... ဖက်ထားပေးပါဦး ... ခုနက အရမ်းတော်ခဲ့လို့လေ ..."

ပြောပြောဆိုဆို ဂျောင်ဂုကို သူပွေ့ဖက်ကာ ဂျောင်ဂုပခုံးပေါ် သူ့မျက်နှာအပ်ရင်း ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖျော့ချမိတော့ ဂျောင်ဂု နားလည်သွားပုံပေါ်သည်။ ဂျောင်ဂုလက်တွေက သူ့ကို ပြန်ပွေ့ဖက်ပြီး နောက်ပြန်မယိုင်ကျသွားအောင် သူ့ကိုယ်ကို ပွေ့ပိုက်သည်။ ဘာရယ်မဟုတ်တဲ့ ပွေ့ဖက်မှုလေးဆိုပေမယ့် ‌အမြဲတမ်းအထီးကျန်နေခဲ့ရတဲ့နှလုံးသားကတော့ အရမ်းတောင့်တခဲ့လို့လားတော့မသိ၊ ဂျောင်ဂုဆီက ပွေ့ဖက်ပေးထားတာနဲ့တင် ပျော်ရွှင်မှုတွေ လှိုက်တက်ပြီး မျက်ဝန်းအိမ်က စိုစိစိလေး ဖြစ်လာသည်။

" ... ဒီနေ့ကစပြီး မင်းကို ကာကွယ်ပေးမယ် ... ဘယ်သူမှ အနိုင်မကျင့်စေရဘူး ... အနိုင်ကျင့်မယ်ဆိုရင်တောင် ငါပဲ ဖြစ်စေရမယ် ဂျောင်ဂု-ah ... "

မပွင့်တပွင့်ရေရွတ်ရင်း ပွေ့ဖက်ထားမိတော့ ဂျောင်ဂုက လက်ကို အားထည့်လိုက်ပုံပေါ်သည်။ သူ့ကို တင်းကျပ်နေအောင် ဖက်လာသည်။

" ... CCTV တပ်ထားတယ် ... မင်းအလုပ်စဝင်တဲ့အချိန်ကတည်းက ငါ မင်းကို အချိန်တိုင်း ကြည့်မိခဲ့တာ ... ဘာလုပ်နေမလဲဆိုပြီးတော့လေ ... အဲ့ဒါကြောင့် စာတမ်းဖိုင်က အခိုးခံရတယ်ဆိုတာ သိပြီး အခုလို အပြစ်ပေးနိုင်ခဲ့တာ ... ပြီးတော့ မင်းကို အနိုင်ကျင့်တဲ့သူတွေကို တစ်ယောက်ချင်းစီ ငါမှတ်ထားတယ် ဂျောင်ဂု-ah ... "

သူရှင်းပြမိတော့ ဂျောင်ဂုက အသံတစ်စက်လေးတောင် မထွက်လာ။ သို့ပေမယ့် တရှုံ့ရှုံ့ဖြစ်လာတာမို့ သူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ရင်ခွင်ထဲက ဆွဲထုတ်ပြီး ဂျောင်ဂုမျက်နှာကို ကြည့်ဖို့ ကြိုးစားမိတော့ ဂျောင်ဂုက လက်မခံ။ သူ့ကိုသာ တင်းကျပ်နေအောင် ပွေ့ဖက်သည်။

" ... ဒါဆို ... မနေ့က အဲ့လူကြီးကို ဖက်ထားတာကရော ... ချစ်တယ်လို့တောင် ပြောခဲ့တယ်လေ ... ကိုကို သားသားကို မုန်းနေသေးတယ်ဆိုရင်တောင် တခြားတစ်ယောက်ကို ချစ်တယ်လို့ ပြောလို့မှ မရတာ ...  အဲ့လိုဆို ဟိုအနိုင်ကျင့်တဲ့သူတွေနဲ့ ကိုကိုက ဘာကွာသေးလို့လဲ "

မပွင့်တပွင့်အသံသေးသေးနဲ့ နှစ်ကိုယ်ကြားပြောလာလေတော့ ဆော့ဂျင် မျက်ခုံးတွေ မြင့်တက်သွားသည်။ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ကြီး သားသားလို့ သုံးလိုက်တာက ဆော့ဂျင်နှုတ်ခမ်းတွေကို ပိတ်မရအောင် လုပ်ပစ်လိုက်သည့်ပုံပင်။ ထိန်းမနိုင် သိမ်းမနိုင် အပြုံးကြီး ပြုံးလိုက်မိသည်။  လမ်းခွဲပြီးကတည်းက သားသား ဆိုတဲ့နာမ်စားလေး ပျောက်ရှသွားခဲ့တာဖြစ်သည်။ ဘယ်တော့မှ မကြားရတော့ဘူးထင်တယ် ဒီအခေါ်အဝေါ်လေး အခုတော့ ပြန်သုံးနှုန်းလာတယ်ဆိုရင်ဖြင့် ဆော့ဂျင် ရင်ထဲ ကြည်နူးသွားမိသည်။ ဂျောင်ဂုက သူ့ဆီကို စိတ်ပြန်လည်လာတယ်လို့ ဆိုလိုချင်တာ မဟုတ်လား။ ဒီအချိန်မှာ ဂျောင်ဂုက ကြယ်လိုချင်တယ်ပြောပြော၊ လမင်းကြီးလိုချင်တယ်ပြောပြော သူ အကုန်ခူးဆွတ်ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိသည်။

" ... အဲ့ဒီ့တော့ သားသားက ကိုကို့ကို သဝန်တိုနေတာလား ..."

ပခုံးပေါ်မျက်နှာအပ်ထားရာကနေ ‌ဂျောင်ဂုနားရွက်ဖျားလေးကို ဆွဲစုပ်ကာမေးမိတော့ ဂျောင်ဂုက သူ့ရင်ခွင်ကနေ ရုန်းကာ သူ့မျက်နှာကို မော့ကြည့်လာသည်။ သို့ပေမယ့် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ဖက်တွယ်ထားတာကတော့ ပုံစံမပျက်သေး။  သူရော ဂျောင်ဂုရော ဖက်ထားတာကို လွှတ်လိုက်မိရင်ပဲ ကမ္ဘာပျက်မလို ခံစားနေရပုံပေါ်သည်။

" ... တိုတာပေါ့ ... ကိုကို့ကို ဘယ်သူနဲ့မှ တွဲမမြင်ချင်ဘူး ... သားသားမှ ကိုကို့ကို မရရင်လည်း ကိုကို့ကို မမြင်နိုင်တဲ့နေရာမှာပဲ နေပစ်တော့မှာ !! "

ကလေးလေး စကားကြောင့် ဆော့ဂျင်ရယ်လိုက်မိရင်း နှာဖျားထိပ်လေးနဲ့ ဂျောင်ဂု နှာခေါင်းလုံးလုံးလေးကို ကျီစယ်လိုက်မိသည်။

" ... ဘယ်သူက မင်းကို ကိုကိုလို့ ခေါ်ခွင့်ပြုပြီလို့လဲ ... အတင့်ရဲပြီး အပြစ်ပေးခံချင်လို့ ကိုကိုလို့ ခေါ်နေတာလား ..."

" ... "

ဒီတစ်ခါတော့ သူကျီစယ်တာကို အတည်ထင်သွားပုံပေါ်သည်။ ဘာသံမှ ထွက်မလာတော့ဘဲ နှုတ်ခမ်းတွေကို သွားနဲ့ကိုက်သည်။ ဒီပုံစံက ဂျောင်ဂု အကြံအိုက်ရင် လုပ်တတ်တဲ့ ပုံစံမျိုး။ ကြည့်ရတာ ဘယ်လိုတုံ့ပြန်ရင်ကောင်းမလဲ စဉ်းစားနေပုံပင်။ ထို့ကြောင့် သူ ရုတ်တရက် ခပ်ဆတ်ဆတ်လေး ခေါ်လိုက်မိသည်။

" ဂျောင်ဂု! "

" ဟင်! "

သူ့အသံကြောင့် အလန့်တကြားမော့ကြည့်လာတဲ့ ဂျောင်ဂုကိုတော့ သူ ခေါင်းကနေ ထိန်းကိုင်ရင်း အစကတည်းက အသည်းယားအောင်လုပ်နေတဲ့ ပါးလျလျနှုတ်ခမ်းကွေးကွေးလေးကို ငုံထွေးလိုက်မိသည်။ ရုတ်တရက်မို့ အံ့ဩသွားပုံပေါ်ပေမယ့် ပြန်လည်တုံ့ပြန်လာတဲ့ ဂျောင်ဂုကြောင့် ဂျောင်ဂု လိုက်မမှီနိုင်အောင် ပိုပြီးတိုးဝင်မိသည်။ ဒါကိုပဲ ဂျောင်ဂုက သဘောကျစွာနဲ့ ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကို သူ့ခါးထက် ခွင်ကာ သူ့ကိုယ်ပေါ်ခုန်တက်လာတော့ သူ ထိန်းကိုင်လိုက်မိသည်။ တော်တော်ဆိုးလာတဲ့အဆိုးလေးကို သူထိန်းမနိုင်စွာ ပြုံးရင်း ဆိုဖာထက်ကို ‌ဖြည်းဖြည်းလေး ထိုင်ချမိတော့  ဂျောင်ဂုက အားမလိုအားမရ သူ့ကုတ်ကို ဆွဲဆုပ်ကိုင်သည်။ အဲ့ဒီ့နောက် ပါးလျလျနဲ့ သိပ်ချစ်ရပါတဲ့နှုတ်ခမ်းသားလေးကို သွားချွန်ချွန်နဲ့ တိကနဲ့ ကိုက်ချမိတော့ ဂျောင်ဂုက သူ့ရင်ဘတ်ကို ထုရိုက်ကာ ရုန်းလာသည်။

" ( အင့် ) "

" !!! "

သူကလည်း နည်းနည်းလေးတောင် အလွတ်မပေးဘဲ ကိုက်မိတဲ့နေရာကိုပဲ လျှာနဲ့ သပ်မိတော့ အသည်းနက်နက်ထဲ အအေးလှိုင်းတွေ တစ်ကိုယ်လုံးကို ရစ်ပတ်ဖွဲ့ခြုံသည်။ ထိန်းမနိုင်တော့ပြီမို့ ဂျောင်ဂုကရှပ်ထဲ လက်ထည့်ဖိ့ ကြိုးစားမိတော့

"  ... ဆော့ဂျင် အဆင်သင့်ဖြစ်~~ "

ရုတ်တရက် အခန်းတံခါးဖွင့်ကာ  ဝင်လာတဲ့ အဖေဖြစ်သူကြောင့် အရှိန်သတ်လိုက်ရတော့သည်။

" အဟမ်း ..."

အဖေ့အသံအကြောင့် ဂျောင်ဂုက သူ့ကိုယ်ပေါ်ကနေ ချက်ချင်းထကာ ရှက်စရာကြီး ဆိုတဲ့ မျက်နှာဘေးနဲ့ အဖေ့ကို ဦးညွတ်နှုတ်ဆက်သည်။ သူကတော့ မျက်ခုံးနှစ်ဖက်ပင့်ကာ အဖေ့ကို ကြည့်ရင်း ဂျောင်ဂုလက်ကို ပြန်ဆွဲချကာ သူ့အနားမှာ ပြန်ထိုင်စေသည်။ အဖေကတော့ ခပ်တည်တည်ပင် သူ့အရှေ့ဆိုဖာမှာ ဝင်ထိုင်ရင်း သူ့ကို ခနဲ့တဲ့တဲ့ပြုံးသည်။

" ဆက်လုပ်ကြလေ .. ပြီးတဲ့အထိစောင့်ပေးမယ်ဆော့ဂျင် "

" ဟ! အဖေ! "

ထုံးစံအတိုင်း အဖေက သူ့ကို စနောက်တော့မှာမို့ သူမျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိရင်း ဂျောင်ဂုကို ကြည့်မိသည်။ ဂျောင်ဂုကတော့ သွားတွေ ပေါ်အောင် ပြုံးရင်း အဖေ့ကို မျက်နှာချိုသွေးနေပုံပင်။

" ဘာလို့ နားနေခန်းထဲမှာလဲ ... ရုံးခန်းထဲဆို ပိုမကောင်းဘူးလား View လှတယ်လေ ... ဆိုးလ်တစ်မြို့လုံးကို မြင်နိုင်သလိုမျိုး ဟန်မြစ်ကိုပါ မြင်နိုင်တယ်လေ.."

" အဖေ! မစပါနဲ့တော့ ... သားသား ရှက်နေပြီ ..."

သူပြောမိတော့ အဖေက ကျေနပ်သလိုမျိုး အားရပါးရယ်သည်။

"  ဟား ... ဟား...ဆော့ဂျင်! ဆော့ဂျင်! ... မချစ်လို့ ဒီလောက်နော် ... ချစ်များ ချစ်ရင်တော့ မတွေးရဲစရာပဲ ... ငါတို့ သားသားကို မြင်နိုင်ပါဦးမလား ..."

ထိုစကားကြောင့် ဂျောင်ဂုကို ကြည့်မိတော့ ဂျောင်ဂုက လည်ဂုတ်ကို ပွတ်ကာ ပြုံးနေပြန်သည်။ နှုတ်ခမ်းမှာတော့ သူကိုက်ထားလို့ သွေးစို့နေတဲ့အရာလေးက ခပ်ရဲရဲ။

လှလိုက်တာ ဂျွန်ဂျောင်ဂု! ရုတ်တရက်ကြီး ဖွက်ထားချင်ရလောက်တဲ့အထိ ခံစားချက်တွေ တအားမြင့်နေတာ ... မင်းတာဝန်ယူပေးမှ ရတော့မယ် ထင်တယ် ...

ဆော့ဂျင် ဂျောင်ဂုနှုတ်ခမ်းဆီကနေ အကြည့်လွှဲကာ အဖေ့ဘက်ကို ပြန်လှည့်လိုက်မိသည်။

" ထားပါတော့ အဖေ! ... ဒီလောက်ဆို အဖေ့သားဂျောင်ဂုကို ကျွန်တော်နဲ့ စိတ်ချလိုက်တော့ "

" ဟုတ်ပြီ ကဲ  အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီဆိုရင် အစည်းအဝေးခန်းထဲသွားကြရအောင် ... အင်္ကျီတွေ ဘာတွေ နည်းနည်းပါးပါးပြင်ခဲ့ .."

အဖေ့ရဲ့မထိတထိအသိပေးသံကို သူပြုံးရင်းနဲ့ပဲ ကျေနပ်စွာ ဂျောင်ဂုအင်္ကျီစတွေကို ဘောင်းဘီထဲ သေချာပြန်ထည့်ပေးရင်း ပြင်ဆင်ပေးလိုက်မိသည်။ အဖေကတော့ သူတို့နှစ်ယောက်ကို မကြည့်နေသလိုလိုမျိုးနဲ့ ခိုးကြည့်ပြီး ပြုံးနေမှာကိုတော့ သူ သေချာသိပါသည်။ အဲ့ဒီ့နောက် ဂျောင်ဂုဟာ သူနဲ့အတူ ဆက်ခံသူဖြစ်ကြောင်း ကြေညာဖို့အတွက် အစည်းအဝေးခန်းထဲ ဦးတည်သွားမိတော့သည်။ ကုမ္ပဏီအတွင်းပိုင်း လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်တွေ ပြီးတဲ့အခါ သူ မီဒီယာတွေအရှေ့ ပြန်သွားရင်း ဂျောင်ဂုကိုပါ ချပြဖို့ သူရည်ရွယ်ပါသည်။ Idol Jinအနေနဲ့ မဟုတ်တော့ပေမယ့် Businessman Jin အနေနဲ့ ဂျောင်ဂုဟာ သူ့အပိုင်ဆိုတာ တစ်နိုင်ငံလုံးသိစေဖို့ သူရည်ရွယ်ပါသည်။ ဟိုးအရင်ကတည်းက သူလုပ်ချင်ခဲ့တဲ့အရာတစ်ခုပဲလေ။

💠💠💠

" မပြီးသေးဘူးလား အိမ်ပြန်ချင်နေပြီ အိမ်ပြန်ချင်ပြီလို့!! "

ရုံးခန်းရဲ့ဆိုဖာပေါ်မှာ အပျင်းကြောဆန့်ပြီး ကလေးတွေလို ခြေထောက်တွေကို ဆောင့်ကာ  ပြောလာတဲ့ သားသားလေး ဂျွန်ဂျောင်ဂု။ သူကတော့ ရုံးခန်းရဲ့စားပွဲပေါ်မှာ စာတမ်းတွေ ရှာရင်း အလုပ်ရှုပ်နေတုန်းပင်။ အချိန်ကတော့ ညကိုးနာရီခွဲနေပြီဖြစ်သည်။ 

" အင်း ပြီးတော့မယ် ... နောက်တစ်နာရီလောက်ဆိုပြီးပြီ "

" သားသား အရင်ပြန်လိုက်မယ်လေ အစ်ကိုကတော့ နေခဲ့လိုက်! တစ်‌နေကုန် ဒီလိုနေရတာကို ပျင်းနေပြီ ..."

ဆက်ခံသူအဖြစ် ကြေညာပြီးတော့ ဂျောင်ဂုက အလုပ်လုပ်နေတဲ့သူ့အနားမှာ တစ်နေကုန်ရှိနေခဲ့တာမို့ ဒီလိုစကားတွေ ထွက်လာတာဖြစ်သည်။

" ဟုတ်ပြီ မပျင်းရအောင် ငါ အဲ့ကိုလာခဲ့မယ်!  မင်းကတော့ ငြိမ်ငြိမ်နေ ! "

ပြောရင်း လပ်တော့ကိုမကာ ဂျောင်ဂုအိပ်နေတဲ့ဆိုဖာမှာ ဝင်ထိုင်တော့ ဂျောင်ဂုက ဆန့်ထားတဲ့ခြေထောက်တွေကို ကွေးလိုက်သည်။ သူကတော့ နေရာအကျအနယူပြီး ဂျောင်ဂုကွေးထားတဲ့ခြေထောက်တွေကို ဆွဲယူကာ သူ့ပေါင်ပေါ်တင်မိသည်။ အဲ့ဒီ့နောက် ခြေအိတ်ကို ချွတ်ကာ ဂျောင်ဂုခြေဖျားလေးတွေကို လက်နဲ့ဆုပ်နယ်မိတော့ ဂျောင်ဂုက သူ့ကို မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ကြည့်လာသည်။

" ဘာလုပ်ပြန်ပြီလဲ ... အလုပ်ကိုသာ ပြီးအောင်အရင်လုပ်ပါဦး ... သားသား .. အိမ်ပြန်ချင်နေပြီကို ... "

ခပ်ဆောင့်ဆောင့်လေးပြောတော့ သူရယ်မိရင်း ဂျောင်ဂု ခြေဖျားကို ဆွဲယူနမ်းမိသည်။

" အာ~~ ရွံစရာကြီးကို ကိုကိုကလည်း ..."

တစ်ချက်တစ်ချက် ကိုကို လို့ထွက်လာတတ်တဲ့ ဂျောင်ဂုကတော့ အခုလည်း သတိမမူမိဘဲ ကိုကိုလို့ ခေါ်ရင်း ခြေထောက်တွေကို ပြန်ရုတ်သည်။ သူကတော့ ဂျောင်ဂုခြေထောက်တွေကို ပြန်ဆွဲကာ ပေါင်ပေါ်တင်ရင်း လပ်တော့ဆီ ဦးတည်လိုက်သည်။

" ဒါဆို ငြိမ်ငြိမ်နေနေ ~~ ငါမြန်မြန်ပြီးရင် မင်းလည်း မြန်မြန်ပြန်ရ‌တာပေါ့ "

အဲ့ဒီ့နောက် ဂျောင်ဂုဆီက ဘာအသံမှ မထွက်လာတော့ဘဲ သူ့ပေါင်ပေါ်တင်ထားတဲ့ခြေဖျားက ခြေချောင်းလေးတွေကို ဆော့ကစားသည်။ မျက်ဝန်းတွေကတော့ အလုပ်လုပ်နေတဲ့သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေပုံပင်။ ဂျောင်ဂုနဲ့ သူ ပြေပြေလည်လည်ဖြစ်တာ တစ်ရက်တောင် ကောင်းကောင်းမပြည့်သေးပေမယ့် အဲ့ဒီ့အချိန်ခဏလေးတွေက သူ့ဘဝရဲ့ အကောင်းဆုံးအခိုက်အတန့်တွေလို့ ဆိုလို့ရလေမလား။ ဘာရယ်မဟုတ်ပေမယ့် သူပျော်ရသည်၊ နှစ်ယောက်ကြား စိမ်းသက်နေတာမျိုးလည်း မရှိသလို လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်တွေက ချစ်သူဖြစ်ခဲ့ကြတဲ့ပုံစံအတိုင်းပင်။ သူ့နှလုံးသားကို ဂျောင်ဂုက သိပ်ရင်းနှီးသလို ဂျောင်ဂုနှလုံးသားကိုလည်း သူ သိပ်ရင်းနှီးသည်။ တစ်ခါတလေ သူအတည်ပေါက်နဲ့ပြောတာကို တကယ်ထင်သွားတဲ့ဂျောင်ဂု‌ကတော့ မပြောင်းလဲသေး။ အသက်၂၅နှစ်အရွယ်မှာတောင် ကလေးလေးဖြစ်နေတုန်းပင်။

ဆော့ဂျင်တွေးရင်း ပြုံးလိုက်မိသည်။

ဒီပုံစံအတိုင်းလေးပဲ တစ်သက်လုံးဖြတ်သန်းသွားချင်မိတယ် လောကကြီးရယ် ... ဒါပေမဲ့ ... ခူရို ပြန်လာရင် သူကတော့ ဂျောင်ဂုရဲ့အပယ်ခံထပ်ဖြစ်‌လာဦးလေမလား မတွေးတတ်။ ကလေးလေးလည်း ရှိနေတာမို့လို့ သိသိသာသာကြီးမဟုတ်ရင်တောင် သူက အနောက်ရောက်နေဦးမှာပင်။ အဲ့ဒီ့တော့ သူဆုတောင်းမိပါသည်၊ ရှင်းခူရို ဘယ်တော့မှ ကိုးရီးယားမြေကို ခြေမချပါစေနဲ့လို့ ... ။ သို့ပေမယ့် ဆုတောင်းကတော့ မပြည့်။ အဘွား‌နာရေးကြောင့် ရှင်းခူရိုက နောက်သုံးရက်မှာ ပြန်လာပြီး ရှယ်ယာတွေကို လွှဲပြောင်းလက်ခံယူမှာဖြစ်သည်။ အဲ့ဒီ့သတင်းကို ဂျောင်ဂုမသိအောင် သူ ဖုံးထားရတာကလည်း လွယ်လှတာမဟုတ်။ ခူရိုပြန်လာမယ့်နေ့မှာ သူ ဂျောင်ဂုနဲ့ ဒိတ်ဖို့ စီစဉ်ထားမိသည်။ အဲ့ဒါမှ လမ်းလွှဲနိုင်မှာလေ။ ကွာရှင်းထားကြတဲ့လင်မယားနှစ်ယောက်ကို ပြန်တွေ့ပြီး ချစ်ကြည်နူး တစ်တီတူးလုပ်မှာကို သူလက်မခံနိုင်။ သံသယထားတာ မကောင်းမှန်းသိပေမယ့် ဒီတစ်ခါ ဂျောင်ဂုကို ဆုံးရှုံးရရင် အရင်ကထက်ပိုပြီး စိတ်ဖောက်သွားနိုင်တာ  သူ့ကိုယ်သူ သိနေလို့ဖြစ်သည်။ အဲ့ဒီ့အခါကျရင် ပိုနာကျင်ရမယ့်သူက သူမဟုတ်ဘဲ ဂျောင်ဂုဖြစ်နိုင်သည်မို့လို့ ဂျောင်ဂုကို တွေ့ပါရစေဆိုတဲ့ ခူရိုရဲ့အမှာစကားကို သူ ငြင်းဆိုလိုက်မိသည်။

// " ... ဆောရီးပါ ရှင်း ... အလုပ်နဲ့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ခွဲခြားပေးပါ .. ရောထွေးတာမျိုးကို HYPE က လက်မခံပါဘူး ... အားနာပါတယ် " //

သူပြန်စာရေး၊ မေးလ်ပို့လိုက်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ သူ့အလုပ်က အဆုံးသတ်သွားခဲ့သည်။ အဲ့ဒီ့နောက် ကျောဆန့်ရင်း ဂျောင်ဂုကို ကြည့်မိတော့ အိပ်ပျော်နေပြီဖြစ်သည်။ suit နဲ့ မို့လို့ ကျဉ်းကျပ်နေပုံရသည်၊ သူ ဖြည်းဖြည်းချင်းအနားတိုးကပ်ကာ နက်ကတိုင်ကို ဆွဲဖြုတ်ပေးရင်း ရှပ်အင်္ကျီကြယ်သီးကို နှစ်လုံးလောက်ဖြုတ်မိသည်။ အဲ့ဒီ့နောက် ဘောင်းဘီခါးပတ်ကိုပါ ချွတ်ပေးရင်း သက်သောင့်သက်သာရှိစေလိုက်သည်။ သူလုပ်ပေးနေတာတွေကြောင့် လှုပ်လှုပ်ရွရွဖြစ်လာခဲ့တဲ့ဂျောင်ဂုက အိပ်နေရင်းတောင် နှုတ်ခမ်းတွေကို လျှာနဲ့သပ်ကာ ရှပ်အင်္ကျီကိုဆွဲတင်ပြီး ဗိုက်သားနေရာကို ကုတ်ခြစ်လာတော့ သူ့မျက်ရိုးကို လက်နဲ့ သူဖိထားမိလိုက်သည်။

" S#*t! လုပ်မိတော့မယ် "

တိုးတိုးလေးဆဲရင်း ‌ဂျောင်ဂုနားကနေ သူအမြန်ထကာ ရုံးခန်းတံခါးကို လော့ချလိုက်သည်။ အဲ့ဒီ့နောက် CCTV ကိုပါပိတ်ချကာ နက်ကတိုင်ကို ဆွဲချွတ်သည်။ အိပ်နေတဲ့ကောင်လေးကတော့ မသိနိုင်ပေမယ့် သူ ဂျောင်ဂုကို ငုံ့မိုးရင်း မေးဖျားကို ဆွဲယူမော့မိသည်။ သွေးခဲနေတဲ့နေရာ‌လေးကို သူအရင်ဆုံး ငုံထွေးမိတော့ ဂျောင်ဂုက လှုပ်လှုပ်ရှားရှားဖြစ်လာသည်။ သို့ပေမယ့် မနိုးလာသေး။ အတူတူနေဖို့ မ‌ရည်ရွယ်ပေမယ့် ဂျောင်ဂုကို တဖွဖွ နမ်းချင်နေမိသည်။ ထို့ကြောင့် အင်္ကျီလှန်လိုက်လို့ ပေါ်လာတဲ့ဗိုက်သားပြင်လေးကို သူ့ နှုတ်ခမ်းလေးနဲ့ ခပ်ဖွဖွထိကပ်ရင်း ဘောင်းဘီကိုပါ ချွတ်လိုက်မိသည်။ အဲ့ဒီတော့မှ ထင်းလာတဲ့ ပေါင်တံနဲ့ခြေထောက်လေးတွေကို နှုတ်ခမ်းလေးနဲ့ နမ်းမိတော့ ဂျောင်ဂုမျက်ဝန်းတွေ ပွင့်ကျလာသည်။

"  ~~ ကိုကို ဘာလုပ်နေတာလဲ  ~~ "

အိပ်ချင်မူးတူး‌နဲ့ပြောရင်း ထထိုင်လာတော့ ဂျောင်ဂုခြေထောက်ကို သူလွှတ်ပေးမိသည်။

" ~~ ဦးဦးပြောသွားတဲ့အတိုင်း ဒီမှာလုပ်မလို့ ကြိုးစားနေတာလား ~~ "

အိပ်ချင်မူးတူးဖြစ်နေသည်မို့ ဘာစကားတွေပြောနေမှန်း နားလည်ချင်မှ နားလည်ပါလိမ့်မည်။ ကြားလိုက်ရတဲ့သူကတော့ ရုတ်တရက် ဆူပူထကြွလာသလိုပင်။ ဂျောင်ဂုကတော့ အိပ်ချင်မပြေသေးတဲ့ပုံနဲ့ လက်ဆန့်တန်းကာ သူ့ကို ခုန်အုပ်ပြီး ဆိုဖာပေါ်ကျသွားတဲ့ သူ့ရင်ဘတ်ကို မေးတင်လာသည်။

အဲ့ဒီ့နောက် မပွင့်တပွင့် မျက်ဝန်းတွေက သူ့နှုတ်ခမ်းကို မော်ကြည့်ကာ တိုးကပ်လာသည်။

" ... အိပ်ချင်ပေမယ့် လုပ်ကြည့်ကြရအောင် ကိုကို "

တိုတိုတုတ်တုတ်ပြီးသွားတဲ့စကားလုံးနောက်ဆက်တွဲမှာတော့ သူ့နှုတ်ခမ်းတွေကို ဂျောင်ဂုက အပိုင်သိမ်းပြီး ကပ်တွယ်လာသည်။ ပထမတော့ ဒီကောင်လေး ယောင်နေတယ်လို့ ထင်မိပေမယ့် နောက်ပိုင်းမှာ အားပါလာတဲ့အတွက် သူ ရယ်လိုက်မိသည်။ ဂျွန်ဂျောင်ဂုဆိုတဲ့ ကလေးငယ်ဟာ သူ့အထိအတွေ့တွေကို ယစ်မူးနေပြီဖြစ်ကြောင်း သူ သေချာသိလိုက်ရတော့သည်။

~~~~~

" .. ဆိုးလ် ~~ ဆိုးလ်မြို့ရဲ့ night view က လှလား ဂျောင်ဂု ~~ "

ချွေးတွေရွှဲနစ်နေပေမယ့် ဂျောင်ဂုကို မှန်ဘက်ထိကပ်ရင်း အနောက်ကနေ လည်တိုင်ကို ငုံ့နမ်းကာ မေးခွန်းထုတ်မိသည်။ ဂျောင်ဂုလက်တွေကတော့ သူ့လက်ဖဝါးရဲ့ဝါးမြိုခြင်းကို ခံရပြီး မှန်သားပြင်ပေါ် တစ်သားတည်းပေါင်းစည်းနေသည်။

" ~ •• ~ ••  ah ... အင်း  .. ကြိုက်တယ်  ကိုကို ..."

" ... ဒါဆို နေ့တိုင်း လာကြည့်ကြမလား ..."

အချိတ်အဆက်မှန်မှန်၊ စည်းချက်မှန်မှန် လှုပ်ရှားရင်းမေးမိတော့ ဂျောင်ဂုက ခေါင်းညိတ်ကာ အသံမထွက်လာတော့။ ထို့ကြောင့် ဂျောင်ဂုလက်ကို ဖိကပ်ထားမိတဲ့ သူ့လက်တွေကို ခွာကာ နောက်ကျောကနေ သိုင်းဖက်ရင်း မူပိုင်ငယ်လေးဆီ ရွေ့လျားလှုပ်ရှားမိတော့ ဂျောင်ဂုမျက်နှာက နောက်လှည့်ကာ သူ့နှုတ်ခမ်းတွေကို တောင်းဆိုလာသည်။

" ဖြေ! နေ့တိုင်းလာကြည့်မှာကို ကြိုက်လား .. ဒီလိုပုံစံမျိုးနဲ့ ..."

" အင်း ~~ အင်း ကြိုက်တယ် ~~ နေ့တိုင်း ~~ နေ့တိုင်း လာကြည့်ကြမယ် "

ဂျောင်ဂုအဖြေအဆုံး သူ ဂျောင်ဂုနှုတ်ခမ်းကို ငုံထွေးပြီး အားမလိုအားမရ ခါးကို ဆုပ်ကိုင်မိသည်။

" ဟိုး‌မှာ မြင်နေရတဲ့ လမင်းကြီးဆီကိုရော သွားချင်လား ..."

ဟန်မြစ်ရဲ့အပေါ်ဘက်မှာ အထင်းသားမြင်နေရတဲ့လမင်းကြီးကို ပြကာ မေးမိတော့ ဂျောင်ဂုက ချွေးတွေ နစ်နေတဲ့ကြားက ပြုံးလာသည်။

" ... လမင်းကြီးဆီရောက်ဖို့ ဆိုရင် ကိုကို ဒီထက် အရှိန်ပိုမြန်ဖို့ လိုလိမ့်မယ်  ... ကျေးဇူးပြုပြီး ...ဒီထက် ပိုမြန်ပေးပါ ...  အဲ့ဒါမှ ... အဲ့ဒါမှ လမင်းကြီးဆီ မြန်မြန်ရောက်မှာ ... ကိုကို ... ပြီးရင် ကြယ်တွေကို အတူတူ ခူးခူးဖို့  ‌နောက်ထပ် ခရီးထွက်ကြရအောင် ~~ "

တောင်းဆိုလာတဲ့ကောင်ငယ်ကြောင့် ဆော့ဂျင် အားရပါးရပြုံးလိုက်မိသည်။ အဲ့ဒီ့နောက် လှုပ်ခါနေတဲ့ ဂျောင်ဂု ဆံနွယ်တွေကို နမ်းရှိုက်မိရင်း ဂျောင်ဂုခါးလေးကို သူဆုပ်ကိုင်လိုက်မိသည်။

" အင်း ~~ ကြယ်တွေအထိ လက်လှမ်းမှီအောင် မင်းခြေဖျားထောက်နိုင်ဖို့တော့ လိုတယ်နော်  ... ပြီးရင်  ကြယ်တွေအတွက် သီချင်းဆိုပြဖို့ အသံကို ပိုသုံးနိုင်မှ ဖြစ်မှာ ~~ "

" အဟား!! အခုတော့ လမင်းကြီးဆီပဲ မြန်မြန်သွားကြရအောင် ကိုကို ~~ ဒီထက် ခပ်မြန်မြန်လေး ~~ "

"  ~~ သဘောကျလား ~~ ဂျောင်ဂု-ah ..."

"  ~~ အွန်း ~~ ကြိုက်တယ် ကိုကို ... "

အဲ့ဒီ့နောက် ရုံးခန်းငယ်လေးထဲကနေ လမင်းကြီးဆီရောက်သွားတဲ့အချစ်ယာဉ်လေးဟာ ကြယ်တွေကို ခူးဆွတ်ဖို့အတွက် ဒုတိယအကြိမ်ခရီးစဉ်ကို သံစဉ်တွေနဲ့ အတူ ကခုန်ရင်း ကမ္ဘာမြေဆီ ပြန်လည်ဆင်းသက်ဖို့ မေ့လျော့နေခဲ့ကြပါတော့သည်။

💠💠💠

Dec 05, 2022

[ နားလည်မယ်လို့ မျက်နှာပူစွာဖြင့် .... 🙇🏻‍♀️ ]

▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬

⟨ Zawgyi Version ⟩Me, Myself & Bad romanceအပိုင္း ၁၉

ခန္းဆီးကန႔္လန႔္ကာေတြကို ဆြဲဖြင့္လိုက္ေတာ့ အိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ့ေကာင္ငယ္ေလး လူးလြန႔္လာသည္။ ေနေရာင္ႏုႏုက မွန္ျပတင္းကေန ဝင္ျဖတ္လာေတာ့မွ ထိုေကာင္ေလး မ်က္လုံးေတြကို ပြတ္သပ္ကာ သူ႔ကို ၾကည့္သည္။  ေနေရာင္ထိုးေနတာမို႔ ျမင္ရမယ္လို႔ေတာ့ သူမထင္။

" ႏိုးၿပီလား ~~ ကိုယ္လက္သန႔္စင္ၿပီး မနက္စာစားလိုက္ဦး ... ၿပီးရင္ ဟိုအေပၚမွာ ထုတ္ထားေပးတဲ့အဝတ္ ဝတ္ၿပီး ဆင္းလာခဲ့ "

မခ်ိဳသာႏိုင္ေသးတဲ့စကားလုံးေတြကို ေရ႐ြတ္ေတာ့ ထိုေကာင္ငယ္ေလးက နားမလည္သလို ၾကည့္ကာ ျဖည္းျဖည္းခ်င္းထထိုင္ဖို႔ ႀကိဳးစားသည္။ အဲ့ဒီေတာ့မွ သူ႔ကိုျမင္သြားပုံေပၚသည္။ အိပ္ရာႏိုးႏိုးခ်င္း ျပဴးတူးၿပဲတဲနဲ႔ ဘာျဖစ္ခဲ့လဲ ျပန္စဥ္းစားေနပုံရသည္မို႔ သူ စိတ္မရွည္စြာ ကုတင္ေပၚ  ထိုင္ခ်ရင္း ေဂ်ာင္ဂုလက္ေတြကို ဆြဲယူရွင္းျပမိသည္။

" ... အခု အိမ္ႀကီးဆီျပန္ေရာက္ေနတာ ... မင္းကို ဂ႐ုစိုက္ေပးတာမ်ိဳး လိုခ်င္ေနတာမလား ... အျပည့္အဝဂ႐ုစိုက္ေပးလို႔ရၿပီး ေနမေကာင္းျဖစ္တာမ်ိဳး ထပ္မျဖစ္ရေအာင္ ဒီေန႔ကစၿပီး ဒီမွာပဲေနမယ္ ... ၿပီးေတာ့ ဒါငါ့အခန္း ~~ "

သူေျပာမိေတာ့မွပဲ မ်က္ေမွာင္ပိုၾကဳတ္ကာ သူဆုပ္ကိုင္ထားမိတဲ့လက္ကို ျပန္ဆြဲယူေလေတာ့ သူအလႊတ္မေပးဘဲ တင္းတင္းက်ပ္က်ပ္ျပန္ဖမ္းဆြဲလိုက္မိသည္။

" ဒါ အစ္ကို႔အခန္းဆိုေတာ့ ကြၽန္ေတာ္က ထြက္သြားေပးရမယ့္ပုံပဲ ... "

ထိုစကားေၾကာင့္ ေဆာ့ဂ်င္ ေဂ်ာင္ဂု နဖူးကို လက္ညႇိဳးေလးနဲ႔ ေတာက္လိုက္မိသည္။

" အ့! "

" ဘယ္ကို ထြက္သြားခ်င္ေနျပန္ၿပီလဲ ... ငါ့အခန္းပါဆို ~~  ေသခ်ာၾကည့္! "

အဲ့ဒီ့ေတာ့မွ ေဂ်ာင္ဂုက အခန္းဝန္းက်င္ေတြကို ေဝ့ဝိုက္ၾကည့္ေတာ့ မ်က္ဝန္းေတြ အေရာင္ေျပာင္းသြားတာ သတိထားမိလိုက္သည္။

" အာ~~ ကိုကို႔အခန္းကိုး ... အရင္ကနဲ႔မတူေတာ့ဘူးပဲ ..."

တစ္ေယာက္တည္းေျပာေနသလို ေရ႐ြတ္‌လာေတာ့ မ်က္ေမွာင္ၾကဳတ္ရမယ့္သူက ကင္ေဆာ့ဂ်င္ဆိုတဲ့သူျဖစ္သြားျပန္သည္။

" ...မင္းဟာေလ ~~ ငါ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ခဏယူဖို႔ စဥ္းစားထားတဲ့အခ်ိန္ဆို ျဖစ္ၿပီ ... ေဂ်ာင္ဂု! ငါတို႔ ရန္မျဖစ္ဘဲ ေနၾကရေအာင္ ~~ ငါ မင္းကို မုန္းေနေသးတယ္ဆိုေပမယ့္ ငါရန္မျဖစ္ခ်င္ဘူး ၿပီးေတာ့ မေန႔ကလိုမ်ိဳး ငါ မျဖစ္ခ်င္ဘူး ..."

သူ႔စကားေၾကာင့္ ေဂ်ာင္ဂုလုံးေလးက မေက်မနပ္ၾကည့္လာသည္။

" ဘာလဲ !! အခ်ိဳလာသပ္ေနတာလား ... အစ္ကို႔မွာရွိေနလ်က္သားနဲ႔ ဘာလို႔ ကြၽန္ေတာ့္ကိုလက္ထပ္ထားရတာလဲ ... ကိုကို႔မွာ မေန႔ကလူႀကီးရွိေနလ်က္သားနဲ႔ ကြၽန္ေတာ့္ကို အႏိုင္ယူဖို႔အတြက္ လက္ထပ္ထားတယ္ဆိုရင္ ကိုကို ႏိုင္‌ေနၿပီးသားပါ ... ကြၽန္ေတာ့္ကို မနင္းေခ်လို႔ရမလား ကိုကို "

မေခၚနဲ႔လို႔ ေျပာထားတဲ့စကားကိုေတာင္ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ေခၚကာ ေျခမေဆာင့္႐ုံတမယ္ ေျပာေနတာမို႔ ေဆာ့ဂ်င္ ရယ္လိုက္မိသည္။ တစ္ခါတေလ ေဂ်ာင္ဂုက သူ႔ကို ေၾကာက္ေနသလိုျဖစ္ေပမယ့္ တစ္ခါတေလ ဟိုးအရင္ကလိုမ်ိဳး သူ႔အေပၚဆိုးေနတုန္းပင္။

" .... ဘယ္သူက နင္းေခ်ေနလို႔လဲ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ အနင္းခံေနတာမဟုတ္လား ... ၿပီးေတာ့ ငါေျပာျပမယ္ ... မေန႔က မင္းျမင္ခဲ့တာအကုန္အမွန္ပဲ ... ဒါေပမဲ့ သူက ငါ့ရဲ႕တစ္ဦးတည္း‌ေသာ သူငယ္ခ်င္း ... အဲ့ဒီေတာ့ ငါလည္း သူ႔ကို ခ်စ္တယ္ ... ဒီေလာက္ပဲ ... ငါ ေျပာထားၿပီးသားပါ ... ငါ မင္းကို မုန္းလည္းမုန္းသလို ခ်စ္လည္း ခ်စ္တယ္ဆိုတာေလ ... ငါ့ဘက္ကရွင္းတယ္ေဂ်ာင္ဂု ! "

ကိုကို႔စကားေၾကာင့္ သူ မ်က္ႏွာလႊဲရင္း သက္ျပင္းယဲ့ယဲ့ခ်မိသည္။ ကိုကို႔ဆီက ဒီလိုရွင္းျပတာမ်ိဳး ၾကားရတဲ့အတြက္ ဝမ္းသာသြားေပမယ့္ အျပည့္အဝႀကီးမဟုတ္။ ကိုကို႔ရဲ႕ မုန္းလည္း မုန္းတယ္၊ ခ်စ္လည္းခ်စ္တယ္ဆိုတဲ့ခံစားခ်က္ႀကီးကို သူ လိုက္မမွီႏိုင္တာျဖစ္သည္။

" ကြၽန္ေတာ့္ဘက္ကလည္း ရွင္းပါတယ္ေနာ္ ... ကြၽန္ေတာ့္မွာလည္း ခူ႐ိုကလြဲလို႔ ဘယ္သူမွမရွိဘူး ... ၿပီးေတာ့ ကြၽန္ေတာ္နဲ႔ ခူ႐ိုက ~~~ "

" ေတာ္ေတာ့ ... မၾကားခ်င္ဘူး ... ၿငိမ္းခ်မ္းေရး မပ်က္ျပားခ်င္ဘူးဆိုရင္ ရွင္းခူ႐ိုနဲ႔အတိတ္အေၾကာင္းလာမေျပာနဲ႔ .. "

သူ႔စကားမဆုံးေသး ဆူေငါက္လာတဲ့ ကိုကို႔ကို သူ မ်က္ေစာင္းသာ ထိုးလိုက္မိသည္။

" ဘာေျပာစရာရွိေသးလဲ ... ၾကည့္ရတာ တစ္ခုခုက်န္ေနေသးပုံပဲ "

သူ႔လက္ကို မလႊတ္တမ္းဖမ္းဆုပ္ရင္း ေမးခြန္းထုတ္လာတဲ့ ကိုကို႔ေၾကာင့္ ကိုကို႔မ်က္ဝန္းကို သူျပန္ၾကည့္မိသည္။ ဒီေန႔ ကိုကို႔မ်က္ဝန္းဟာ သိပ္ကို ႏူးညံ့သည္။ စကားေျပာတာက မာထန္ေနေပမယ့္ မ်က္ဝန္းေတြကေတာ့ သူ႔ႏွလုံးသားကို ဆြဲခါႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ႏူးညံ့လြန္းသည္။ ေျပာရရင္ အခ်စ္ေတြအျပည့္နဲ႔ သူ႔ကို ၾကင္ၾကင္နာနာေလး ၾကည့္တတ္တဲ့ ကိုကို႔ကို ျပန္ျမင္ေနရသလိုပင္။ ဒီအခ်ိန္မွာ ကိုကို႔မ်က္ဝန္းေၾကာင့္ သူကိုယ္တိုင္ပါ ႏူးညံ့လာရင္း ကိုကို႔ကို သူ နမ္းခ်င္လာမိသည္။ သို႔ေပမယ့္ ကိုကိုက ခြင့္မျပဳထားဘူးေလ ...။ ျပန္စဥ္းစားမိျပန္ရင္လည္း ညက ~~ ညက ~~ တစ္ခုခုရွိခဲ့ပုံပင္။

" .. ညက ... "

" အင္း ... "

" ညကလိုမ်ိဳး … မဟုတ္ေသးဘူး ... "

" ....ညကလိုမ်ိဳး ဘာျဖစ္လဲ ... "

" ... ညက .. ကြၽန္ေတာ့္ကို ဘာလုပ္ ~~ အာ ... မသိေတာ့ဘူး ... ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္ ... "

တစ္ေယာက္တည္း ေရ႐ြတ္ရင္း ေယာက္ယက္ခတ္ေနတဲ့ေကာင္ငယ္ေလးကို ၾကည့္ေနရင္းမွာပဲ ႐ုတ္တရက္ သူ႔လည္တိုင္ကို ဆြဲခ်ခံရကာ သူ႔ႏႈတ္ခမ္းေတြ အပ္ုင္သိမ္းခံလိုက္ရသည္။ ေဂ်ာင္ဂု သူ႔ကို နမ္းလိုက္ျခင္းပင္။

႐ုတ္တရက္ဆန္လြန္းသည္မို႔ ေဂ်ာင္ဂုကို ဆြဲခြာခ်ကာ ၾကည့္မိေတာ့ ေဂ်ာင္ဂုမ်က္ဝန္းေတြက ၿပိဳက်ေတာ့မယ့္အလား ~~ ။

" ေဆာရီး အစ္ကို ~~ အစ္ကို႔ကို နမ္းဖို႔ ခြင့္မျပဳတာ သိေပမယ့္ ... ကြၽန္ေတာ္က ~~ ကြၽန္ေတာ္က စိတ္မထိန္း .... "

အျပစ္ရွိသလို လုပ္လာျပန္တဲ့မ်က္ႏွာေဘးေၾကာင့္ သူ ေဂ်ာင္ဂုႏႈတ္ခမ္းကို ဆြဲကပ္နမ္းလိုက္မိသည္။ ခဏတာဖိကပ္ျခင္းအဆုံးမွာ သူ နဖူးခ်င္းကပ္ကာ ေဂ်ာင္ဂုကို ေမးခြန္းထုတ္လိုက္မိသည္။

" ....  ‘ညကလိုမ်ိဳး’ ဆိုတာ ... ဒီတစ္ခုလား ..."

သူ႔ေမးခြန္းေၾကာင့္ ေဂ်ာင္ဂုက အသက္ရႉသံျပင္းျပင္းၾကားကေန ေခါင္းခါသည္။

" ... ဒီ.. ဒီထက္ပိုခဲ့တယ္ မဟုတ္လား ..."

စကားအဆုံးမွာေတာ့ ေဂ်ာင္ဂုကိုယ္ေလး အိပ္ယာေပၚ က်သြားကာ သူ ငုံ႔္မိုးလိုက္သည္။ အဲ့ဒီ့ေနာက္ လက္ဖ်ားေတြကို ေဂ်ာင္ဂုအက်ႌေအာက္ လွ်ိဳဝင္ကာ ေဆာ့ကစားမိေတာ့ ေဂ်ာင္ဂုရင္ဘတ္ေတြ ေမာဟိုက္လာပုံရသည္။

" ဒီတစ္ခုလား ..."

သူေမးခြန္းထုတ္မိေတာ့ ေဂ်ာင္ဂုက ေခါင္းခါသည္။ သူလည္း အဆင့္တက္ကာ အက်ႌၾကယ္သီးေတြ ျဖဳတ္ခ်ရင္း ေဂ်ာင္ဂု လည္တိုင္ကို အနမ္းေႁခြမိသည္။ တုန္တက္သြားတဲ့ ခႏၶာကိုယ္ေလးက အျပစ္ကင္းသေယာင္ရွိေနေပမယ့္ ေဂ်ာင္ဂု ႏႈတ္ခမ္းသားေတြကို ေနာက္တစ္ႀကိမ္ထိကပ္လိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ေဂ်ာင္ဂုလက္ေတြက သူ႔ရွပ္အက်ႌကို အေလာတႀကီး ခြၽတ္သည္။ အဲ့ဒီ့ေနာက္ ေဂ်ာင္ဂု ဗိုက္သားျပင္ကို ခပ္ဖြဖြေလး အနမ္းေပးကာ ညအိပ္ေဘာင္းဘီကိုဆြဲခြၽတ္ၿပီး အလိုရွိရာ ဦးတည္လိုက္မိေတာ့သည္။

ပထမဦးဆုံးအေနနဲ႔ ႏွစ္‌ေယာက္လုံး ၾကည္ၾကည္ျဖဴျဖဴ ၿပီးဆုံးသြားတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ေဂ်ာင္ဂုက သူ႔ကိုယ္ကေန မခြာ။ ႐ုံးသြားဖို႔အတြက္ အဝတ္ေတြျပန္လဲဖို႔ အိပ္ယာေပၚကေန ထတာေတာင္ ေဂ်ာင္ဂုဂီက သူ႔ေက်ာေပၚကုပ္တြယ္ထားေသးသည္။

" ေဂ်ာင္ဂုရား ~~ ဆင္းလို႔ရၿပီ ... မင္းလည္း လိုက္ရမွာကို မဆိုးနဲ႔ ..."

သူ႔ကို ကုပ္တြယ္ထားတာမို႔ ေဂ်ာင္ဂုတင္ပါးကို ပုတ္ကာ ‌ေျပာလိုက္ေပမယ့္ ေဂ်ာင္ဂုကေတာ့ မမႈ။ သူ႔ကိုပဲ ကပ္တြယ္သည္ထက္ ပိုကပ္တြယ္ကာ သူ႔လည္တိုင္ေတြကို ႏႈတ္ခမ္းႏွစ္လႊာနဲ႔ ခပ္ဖြဖြေလး ငုံေထြးထားသည္။

" ကြၽန္ေတာ္ အသက္ ၃၀ျပည့္ရင္ ျပန္ခ်ီေပးမယ္ အခုလိုမ်ိဳး ~~ "

မပြင့္တပြင့္နဲ႔ေျပာလာတဲ့ေဂ်ာင္ဂုအေျပာကို သူသေဘာက်စြာနဲ႔ ေရခ်ိဳးခန္းထဲ ဝင္လာခဲ့ရသည္။ မိုးလင္းကတည္းက ေရေတာင္မခ်ိဳးရေသးတဲ့ေဂ်ာင္ဂုကို သူ bathtub ထဲ ခ်ေပးမိေတာ့ ေၾကာင္ကေလးကို ေရထဲခ်တဲ့အတိုင္း ႐ုန္းကန္ရင္း သူ႔လက္ကို လွမ္းဆြဲသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ bathtub ေပၚထိုင္ရင္း လက္ေထာက္ကာ ေဂ်ာင္ဂုကို ၾကည့္မိသည္။ ေဂ်ာင္ဂုကေတာ့ သူ႔ကို ေမာ့ၾကည့္ကာ လက္ေတြက သူ႔ပါးေတြဆီ လွမ္းလာသည္။မဝံ့မရဲျဖစ္ေနပုံရသည္မို႔ သူကပဲ ဆြဲယူကာ ပါးျပင္နဲ႔ကပ္လိုက္မိေတာ့ ေဂ်ာင္ဂုက ၿပဳံးသည္။ တကယ့္ႏွစ္လိုဖြယ္ အၿပဳံးမို႔လို႔ သူ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ေလး ေငးေနစဥ္ခဏမွာပဲ ေဂ်ာင္ဂုက ကိုယ္ဟန္ကို ျမင့္ကာ သူ႔နဖူးဆီ အနမ္းတစ္ပြင့္ေႁခြသည္။ အဲ့ဒီ့ေနာက္ သူ႔ကိုေျပာတာလား ... ဒီအတိုင္းေလး ေရ႐ြတ္လိုက္တာလား မသဲကြဲတဲ့စကားေလး တစ္ခြန္းကို ၾကားလိုက္ရသည္။

“ ... ကိုကို႔ကို သားသား သိပ္လြမ္းတယ္ ...” တဲ့ ...။

ေဂ်ာင္ဂုရဲ႕အျပဳအမူေၾကာင့္ သူ ရင္တစ္အုံလုံး ဆူပူထႂကြလာရေပမယ့္ ထိန္းသိမ္းရင္း သူ ေဂ်ာင္ဂုကို ၾကည့္လိုက္မိသည္။

" ရၿပီ ကြၽန္ေတာ္ ေရခ်ိဳးလိုက္ေတာ့မယ္ အစ္ကို ... အျပင္ကပဲ ေစာင့္ေပးေတာ့ ..."

စိတ္မပါတဲ့ ေဂ်ာင္ဂုစကားကို သူၾကားလိုက္ရေတာ့ အျပင္ထြက္ခ်င္စိတ္မရွိေတာ့။ ေဂ်ာင္ဂုထုတ္မေျပာေပမယ့္ သူ႔ကို အျပင္ မထြက္ေစခ်င္ဘူးဆိုတာ သူ သိသည္။ ထုတ္မေျပာလဲ သိေနတဲ့ အသိမ်ိဳး ...။

" ဘာလို႔ မင္းေျပာတဲ့အတိုင္း ငါက လိုက္လုပ္ရမွာလဲ  ... အတူတူ ခ်ိဳးရေအာင္  "

ေျပာရင္းဆိုရင္း သူပါ bathtub ထဲဝင္မိေတာ့ ေဂ်ာင္ဂု မ်က္ဝန္းေတြ ေတာက္ပသြားသည္။ သို႔ေပမယ့္ ...

" ဟ !! အစ္ကိုေနာ္ ဖယ္ !! ႐ုံးသြားရမယ္မလား ... သြားေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ကို လာမေႏွာင့္ယွက္ေနနဲ႔ "

ျငင္းဆန္ဟန္ျပဳေနတဲ့ေကာင္ေလးကို သူ ရင္ခြင္ထဲ ဆြဲသြင္းရင္း ပါးျပင္ကို ခပ္က်ဲက်ဲနမ္းေတာ့ ေတာ္ေတာ္ၾကာေပ်ာက္ရွေနတဲ့ အျဖဴလုံးေလးရဲ႕ အၿပဳံးေတြ ျပန္လည္အသက္ဝင္လာသည္။ ေသးေသးေလးဆိုေပမယ့္ အားသန္လြန္းတဲ့ဒီကေလးကို သူ ေျခေထာက္ေတြပါ ခ်ဳပ္ရင္း တရႈံ႕ရႈံ႕နဲ႔ နမ္းေနခဲ့မိေတာ့သည္။

တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ အကန္စကားေတြမေျပာဘဲ အခုလိုအလိုက္တသိနဲ႔ ေပ်ာ္စရာအခိုက္အတန႔္ေလးေတြကို အၿမဲဖန္တီးေပးမယ္ မဟုတ္လားဟင္ ~~~

💠💠💠

" ဂြမ္ယူမီ ၊ ဟီေဆာင္ဂြၽန္၊ ဂ်န္အူေယာင္း၊ မင္ဂ်ယ္ဂီ !! အားလုံး ထြက္စာတင္လိုက္ပါ ... ကြၽန္ေတာ္တို႔ ႐ုံးခြဲက ခင္ဗ်ားတို႔ကို အလိုမရွိေတာ့ဘူး "

သူ႔အသံေၾကာင့္ ေဂ်ာင္ဂုက လန႔္ၿပီး သူ႔ကို ေမာ့ၾကည့္သလို အားလုံးက အထိတ္တလန႔္လန႔္ မ်က္ျပဴးေတြျဖစ္ကုန္ၾကသည္။

" ဘာ ~~ ဘာအမွားလုပ္မိလို႔လဲ ဒါ႐ိုက္တာကင္ ~~"

" မေန႔ကတည္းက ကြၽန္ေတာ္ ေသခ်ာေျပာခဲ့ပါတယ္ ကိုယ့္အလုပ္ေတြကို ကိုယ္တိုင္လုပ္ပါ ... ဆိုၿပီးေတာ့ေလ ... ေလ့လာမိရသေလာက္ ဒီဘက္႐ုံးခန္းကို ေရာက္လာတဲ့အခ်ိန္ကစၿပီး ကိုယ့္အလုပ္ကိုယ္မလုပ္ဘဲ အလုပ္သင္ေတြအေပၚ အကုန္ပုံခ်တာခဲ့တာေလ ... ဂ်န္အူေယာင္း၊ ဟီေဆာင္ဂြၽန္ ... ကြၽန္ေတာ္ေျပာတာမွားလား ... သက္ေသအေနနဲ႔ မေန႔ကအလုပ္ထုတ္ခံရတဲ့ ဂြၽန္ေဂ်ာင္ဂုရွိတယ္ ... ဘာျငင္းခ်င္ေသးလဲ .."

ၾကည္လင္ျပတ္သားေနတဲ့ ကိုကို႔အသံေၾကာင့္ သူ ကိုကို႔ကို မဝံ့မရဲၾကည့္မိသည္။ ကိုကို သူ႔ကို ဒီအတိုင္း ေခၚထုတ္လာတယ္ထင္ေနတာ ... ေရာက္မွ ႐ုံးကို ေရာက္ေနတယ္ဆိုတာ သူသိခဲ့ရသည္။ ျပန္မယ္လို႔ ေျပာလည္းမရ။ ေျခဦးမလွည့္ခ်င္ဆုံး ဒီေနရာကို ျပန္ေရာက္လာလို႔ မေန႔က ကိုကိုအလုပ္ထုတ္ခဲ့တာကို သူ ျပန္သတိရေနတာျဖစ္သည္။ အခုေတာ့ အလုပ္ထုတ္ခံထားရတဲ့႐ုံးခန္းကိုပဲ ျပန္ေရာက္လာေလလွ်င္ သူေခါင္းငုံ႔ထားမိသည္။ အဲ့လိုအခ်ိန္မွာပဲ ကိုကို႔ဆီက ဒီလို စကားသံေတြၾကားလိုက္ရေတာ့ သူအလုပ္မ်ား ျပန္ရေလမလား ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေရာင္ျခည္ နည္းနည္းေလး သန္းလာရသည္။ သူဟာ အလုပ္နဲ႔ပတ္သက္ရင္ ထူးခြၽန္ထက္ျမက္တဲ့သူ မဟုတ္ေပမယ့္ လူတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနသည္မို႔ အလုပ္တစ္ခုခုေတာ့ သူလုပ္ခ်င္သည္။

" အာ~~ ဒါ႐ိုက္တာကင္ မဟုတ္ပါဘူး ေဂ်ာင္ဂုက ေဂ်ာင္ဂုက ကူညီေပးမယ္ဆိုလို႔ပါ ... ၿပီးေတာ့ ေဂ်ာင္ဂုက အလုပ္ထုတ္ခံထားရၿပီးသားေလ ေဂ်ာင္ဂုစကားကို ဒါ႐ိုက္တာကင္က ယုံတာလား ..."

" ဟင္အင္း .. သူ ငါ့ကို ဘာတစ္ခြန္းမွ မေျပာဘူး ... ငါ က ငါ့မ်က္စိနဲ႔ ကိုယ္တိုင္ ျမင္ခဲ့ရတာေတြ အကုန္ယုံတယ္ ... သက္ေသျပေပးရမလား ဟိုးနားက စီစီတီဗြီမွတ္တမ္းေတြေလ ...."

" ... "

" ေနာက္တစ္ခုက ယူမီ ဂ်န္အူေယာင္း ... သူမ်ားစာတမ္းကို ခိုးယူၿပီး ကိုယ့္နာမည္ကိုယ္ေျပာင္းခဲ့တဲ့အျပင္ ပိုင္ရွင္အစစ္ကိုပါ စြပ္စြဲခဲ့တယ္ ... အဲ့ဒီ့အတြက္ လုံးဝသက္ညႇာေပးမွာ မဟုတ္ဘူး ... ကုမၸဏီဘက္က အေနနဲ႔ေရာ ... ဂြၽန္ေဂ်ာင္ဂုရဲ႕ အုပ္ထိန္းသူအေနနဲ႔ေရာ ... ငါ မင္းတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို တရားစြဲထားပါတယ္ ကိုယ္ပိုင္ေရွ႕ေန႔ ငွားခြင့္ရွိတယ္ .."

ကိုကို႔အသံေၾကာင့္ ဌာနထဲကလူေတြ အားလုံး ကိုကို႔ေနာက္က သူ႔ကို  ကြက္ၾကည့္ကြက္ၾကည့္ ၾကည့္သည္။

" ... ဒီေလာက္ေတာင္ ကာကြယ္ေပးေနတာ သူ ဒါ႐ိုက္တာကင္နဲ႔ အိပ္လိုက္လို႔လား ..."

ေနာက္ဆုံးနားေလးက ႏွစ္ေယာက္ တီးတိုး တီးတိုးလုပ္တာကိုေတာ့ သူအပါအဝင္ အကုန္လုံးက ၾကားလိုက္မည္ထင္သည္။  ကိုကိုကေတာ့ တစ္ခုခုတုံ႔ျပန္ဖို႔ စကားျပင္ၿပီးမွ ယူမီ့အသံေၾကာင့္ စကားဦးတည္ခ်က္ေျပာင္းသြားသည္။

" ခိုးယူတယ္လို႔ သက္ေသရွိလို႔လား ဒါ႐ိုက္တာကင္! ဒါ႐ိုက္တာကင္ပဲ မေန႔က ေဂ်ာင္ဂုကို အလုပ္ျဖဳတ္ခဲ့ၿပီး ဒီေန႔မွ ေနာက္တစ္မ်ိဳး လာေျပာတာက အရမ္းသိသာလြန္းပါတယ္ ... ကုမၸဏီမွာ ပ်ံ႕ေနတဲ့ေကာလဟာလကို ကိုယ္တိုင္အတည္ျပဳလိုက္တာလား ... ဒါမ်ိဳး ယူမီ လက္မခံႏိုင္ပါဘူး ... "

ယူမီ့စကားအဆုံး ကိုကို သက္ျပင္းခ်လိုက္သည္။

" မေျပာေတာ့ဘူး လုပ္ထားေပမယ့္ အသိေပးရေတာ့မယ္ထင္တယ္ .."

ခပ္ေနာက္ေနာက္ေရ႐ြတ္ကာ ကိုကို႔ေနာက္မွာရွိေနတဲ့သူ႔ကို ကိုကိုက လွည့္ၾကည့္သည္။ သူကလည္း ဘာလုပ္ဖို႔လဲ ဆိုတဲ့အၾကည့္နဲ႔ ျပန္ၾကည့္မိေတာ့ အေရွ႕မွာယွက္သြယ္ထားမိတဲ့သူ႔လက္ႏွစ္ဖက္ကထဲက လက္စြပ္ဝတ္ထားတဲ့လက္ကို ကိုကိုက ဆြဲယူၿပီး အားလုံးေရွ႕မွာ ဆုပ္ကိုင္သည္။

" ...  မေန႔က ေဂ်ာင္ဂုကို အလုပ္ျဖဳတ္ခဲ့တယ္ ! ဟုတ္တယ္ ... ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ... ကုမၸဏီကို တစ္ဝက္ေလာက္ပိုင္ေနတဲ့သူ႔ကို ဒီရာထူးနဲ႔ ဘာလုပ္ဖို႔ သုံးလႊာမွာထားမလဲ ... သူ႔အဆင့္အတန္းက ဟိုးထိပ္က အလႊာမွာေလ ... ၿပီးေတာ့ ေဂ်ာင္ဂုက ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕တစ္ဦးတည္းေသာ အမ်ိဳးသားပါ ... "

ကိုကို႔စကားအဆုံး သူ႔မ်က္ဝန္းေတြ ဝိုင္းစက္ကာ ဘာေတြေျပာေနလဲဆိုတဲ့အၾကည့္နဲ႔ သူေမာ့ၾကည့္မိသည္။ ကိုကိုကေတာ့ သူ႔လက္ကို ကိုင္ထားရာကေန သူ႔ခါးကို တင္းက်ပ္ေနေအာင္ ေပြ႕ဖက္သည္။ ဒါ ငါ့အပိုင္ မင္းတို႔ ထိခ်င္တိုင္း ထိလို႔ရတာမ်ိဳး မဟုတ္ဘူး ဆိုတဲ့သေဘာ ... သူ႔ပင္ကိုယ္စ႐ိုက္က နည္းနည္းေတာ့ရွက္တတ္ေပမယ့္ အခုလို ကိုကိုက လူေရွ႕သူေရွ႕ခ်ျပတဲ့အခါ သူ အရမ္းေပ်ာ္႐ႊင္မိသည္။ ဒီကိစၥက သူ မေမွ်ာ္လင့္ထားတဲ့ကိစၥေလ။ သူကိုကို႔ကို ၾကည့္ေနတုန္းမွာပဲ ကိုကို႔ဆီက စကားသံ ထပ္ထြက္လာသည္။

“ ... ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕အသုံးမက်မႈေၾကာင့္ အမ်ိဳးသားကို သုံးလႊာမွာ ထားခဲ့ရတဲ့အတြက္ တစ္ေန႔မွ စိတ္မခ်မ္းသာပါဘူး ... ေဂ်ာင္ဂုက စိတ္အရမ္းေကာင္းလြန္းတာမို႔ သူမ်ားေတြ အႏိုင္က်င့္မွာ စိုးရိမ္ခဲ့တယ္ ... အဲ့ဒီ့အတြက္ သူ႔အမ်ိဳးသားအေနနဲ႔ ေစာင့္ၾကည့္ကင္မရာတပ္ထားမိခဲ့ပါတယ္ ... ထင္တဲ့အတိုင္း တကယ္လည္း အႏိုင္က်င့္ခံခဲ့ရတာမို႔လို႔ ဆက္မထားႏိုင္ေတာ့ဘဲ အလုပ္ျဖဳတ္လိုက္တာပါ ...  အခုေတာ့ ကင္မရာမွတ္တမ္းအရ ပါဝင္သူအားလုံးကို အေရးယူသြားမွာပါ ... က်န္တာကို တာဝန္ရွိသူက ဆက္ေျပာပါမယ္ ..."

သူ႔စကားဆုံးတာနဲ႔ ေဂ်ာင္ဂု ခါးကို ဖက္ကာ ခပ္တည္တည္ပဲ သူျပန္ထြက္လာမိသည္။ အဲ့ဒီ့ေနာက္ အစည္းအေဝးမစေသးတာမို႔ နားေနခန္းထဲ ေခၚသြားမိေတာ့ ေဂ်ာင္ဂုက တြန႔္ဆုတ္ တြန႔္ဆုတ္ လိုက္ပါလာသည္။

ေအးေလ မေန႔က သူ ယြန္ဂီကို ေပြ႕ဖက္မိတဲ့အခ်ိန္ ဒီေကာင္ေလးက အတင္းဇြတ္ဝင္လာတာ မဟုတ္လား ... အဲ့ဒီ့ကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးလည္း ေတာ္ေတာ္ေလး ဝမ္းနည္းသြားပုံေပါက္သည္မို႔ အခု သူ ေဂ်ာင္ဂုေလးကို အလိုလိုက္ေနမိတာျဖစ္သည္။

အခန္းထဲေရာက္တာနဲ႔  ေဂ်ာင္ဂုက ဆိုဖာေရွ႕ထိေရာက္ေအာင္ ေလွ်ာက္သြားေပမယ့္ သူကေတာ့ တံခါးပိတ္ၿပီး အဝကေနပဲ လက္ဆန႔္တန္းလိုက္မိသည္။

" ... ေဂ်ာင္ဂု-ah .... ”

႐ုတ္တရက္ လက္ဆန႔္တန္းၿပီး မ်က္ဝန္းေတြပိတ္ကာ အၿပဳံးႀကီး ၿပဳံးလာပါတဲ့ ကိုကို႔ေၾကာင့္ သူမ်က္ေမွာင္ၾကဳတ္မိသြားသည္။

ဒါ ဘာလုပ္မလို႔တုန္း ...

ကိုကို ဒီေန႔ ေတာ္ေတာ္ေလး ထူးဆန္းေနတာ သူ ေက်ာခ်မ္းလာၿပီျဖစ္သည္။

" ... ေတာ္တယ္မလား ေဂ်ာင္ဂု-ah ..."

ေဆာ့ဂ်င္ ေျပာရင္း ေဂ်ာင္ဂုကို ၾကည့္မိေတာ့ ေဂ်ာင္ဂုက နားမလည္သလို ေခါင္းေလးေစာင္းကာ ငဲ့ၾကည့္သည္။ ေဂ်ာင္ဂုမ်က္ဝန္းေတြကေတာ့ 'ကိုကို ဘာေတြေျပာေနလဲ' ေပါ့။

အူတူတူအတတျဖစ္ေနတဲ့ေကာင္ငယ္ေလးကို သူ အစိုးမရႏိုင္ေတာ့ဘဲ ‌လက္ဆန႔္တန္းလ်က္သား ေျခလွမ္းက်ဲနဲ႔ေလွ်ာက္ကာ ဦးတည္လိုက္မိသည္။

" ... ဖက္ထားေပးပါဦး ... ခုနက အရမ္းေတာ္ခဲ့လို႔ေလ ..."

ေျပာေျပာဆိုဆို ေဂ်ာင္ဂုကို သူေပြ႕ဖက္ကာ ေဂ်ာင္ဂုပခုံးေပၚ သူ႔မ်က္ႏွာအပ္ရင္း ခႏၶာကိုယ္ကို ေဖ်ာ့ခ်မိေတာ့ ေဂ်ာင္ဂု နားလည္သြားပုံေပၚသည္။ ေဂ်ာင္ဂုလက္ေတြက သူ႔ကို ျပန္ေပြ႕ဖက္ၿပီး ေနာက္ျပန္မယိုင္က်သြားေအာင္ သူ႔ကိုယ္ကို ေပြ႕ပိုက္သည္။ ဘာရယ္မဟုတ္တဲ့ ေပြ႕ဖက္မႈေလးဆိုေပမယ့္ ‌အၿမဲတမ္းအထီးက်န္ေနခဲ့ရတဲ့ႏွလုံးသားကေတာ့ အရမ္းေတာင့္တခဲ့လို႔လားေတာ့မသိ၊ ေဂ်ာင္ဂုဆီက ေပြ႕ဖက္ေပးထားတာနဲ႔တင္ ေပ်ာ္႐ႊင္မႈေတြ လႈိက္တက္ၿပီး မ်က္ဝန္းအိမ္က စိုစိစိေလး ျဖစ္လာသည္။

" ... ဒီေန႔ကစၿပီး မင္းကို ကာကြယ္ေပးမယ္ ... ဘယ္သူမွ အႏိုင္မက်င့္ေစရဘူး ... အႏိုင္က်င့္မယ္ဆိုရင္ေတာင္ ငါပဲ ျဖစ္ေစရမယ္ ေဂ်ာင္ဂု-ah ... "

မပြင့္တပြင့္ေရ႐ြတ္ရင္း ေပြ႕ဖက္ထားမိေတာ့ ေဂ်ာင္ဂုက လက္ကို အားထည့္လိုက္ပုံေပၚသည္။ သူ႔ကို တင္းက်ပ္ေနေအာင္ ဖက္လာသည္။

" ... CCTV တပ္ထားတယ္ ... မင္းအလုပ္စဝင္တဲ့အခ်ိန္ကတည္းက ငါ မင္းကို အခ်ိန္တိုင္း ၾကည့္မိခဲ့တာ ... ဘာလုပ္ေနမလဲဆိုၿပီးေတာ့ေလ ... အဲ့ဒါေၾကာင့္ စာတမ္းဖိုင္က အခိုးခံရတယ္ဆိုတာ သိၿပီး အခုလို အျပစ္ေပးႏိုင္ခဲ့တာ ... ၿပီးေတာ့ မင္းကို အႏိုင္က်င့္တဲ့သူေတြကို တစ္ေယာက္ခ်င္းစီ ငါမွတ္ထားတယ္ ေဂ်ာင္ဂု-ah ... "

သူရွင္းျပမိေတာ့ ေဂ်ာင္ဂုက အသံတစ္စက္ေလးေတာင္ မထြက္လာ။ သို႔ေပမယ့္ တရႈံ႕ရႈံ႕ျဖစ္လာတာမို႔ သူ မ်က္ေမွာင္ၾကဳတ္လိုက္သည္။ ရင္ခြင္ထဲက ဆြဲထုတ္ၿပီး ေဂ်ာင္ဂုမ်က္ႏွာကို ၾကည့္ဖို႔ ႀကိဳးစားမိေတာ့ ေဂ်ာင္ဂုက လက္မခံ။ သူ႔ကိုသာ တင္းက်ပ္ေနေအာင္ ေပြ႕ဖက္သည္။

" ... ဒါဆို ... မေန႔က အဲ့လူႀကီးကို ဖက္ထားတာကေရာ ... ခ်စ္တယ္လို႔ေတာင္ ေျပာခဲ့တယ္ေလ ... ကိုကို သားသားကို မုန္းေနေသးတယ္ဆိုရင္ေတာင္ တျခားတစ္ေယာက္ကို ခ်စ္တယ္လို႔ ေျပာလို႔မွ မရတာ ...  အဲ့လိုဆို ဟိုအႏိုင္က်င့္တဲ့သူေတြနဲ႔ ကိုကိုက ဘာကြာေသးလို႔လဲ "

မပြင့္တပြင့္အသံေသးေသးနဲ႔ ႏွစ္ကိုယ္ၾကားေျပာလာေလေတာ့ ေဆာ့ဂ်င္ မ်က္ခုံးေတြ ျမင့္တက္သြားသည္။ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ႀကီး သားသားလို႔ သုံးလိုက္တာက ေဆာ့ဂ်င္ႏႈတ္ခမ္းေတြကို ပိတ္မရေအာင္ လုပ္ပစ္လိုက္သည့္ပုံပင္။ ထိန္းမႏိုင္ သိမ္းမႏိုင္ အၿပဳံးႀကီး ၿပဳံးလိုက္မိသည္။  လမ္းခြဲၿပီးကတည္းက သားသား ဆိုတဲ့နာမ္စားေလး ေပ်ာက္ရွသြားခဲ့တာျဖစ္သည္။ ဘယ္ေတာ့မွ မၾကားရေတာ့ဘူးထင္တယ္ ဒီအေခၚအေဝၚေလး အခုေတာ့ ျပန္သုံးႏႈန္းလာတယ္ဆိုရင္ျဖင့္ ေဆာ့ဂ်င္ ရင္ထဲ ၾကည္ႏူးသြားမိသည္။ ေဂ်ာင္ဂုက သူ႔ဆီကို စိတ္ျပန္လည္လာတယ္လို႔ ဆိုလိုခ်င္တာ မဟုတ္လား။ ဒီအခ်ိန္မွာ ေဂ်ာင္ဂုက ၾကယ္လိုခ်င္တယ္ေျပာေျပာ၊ လမင္းႀကီးလိုခ်င္တယ္ေျပာေျပာ သူ အကုန္ခူးဆြတ္ေပးဖို႔ ဆႏၵရွိသည္။

" ... အဲ့ဒီ့ေတာ့ သားသားက ကိုကို႔ကို သဝန္တိုေနတာလား ..."

ပခုံးေပၚမ်က္ႏွာအပ္ထားရာကေန ‌ေဂ်ာင္ဂုနား႐ြက္ဖ်ားေလးကို ဆြဲစုပ္ကာေမးမိေတာ့ ေဂ်ာင္ဂုက သူ႔ရင္ခြင္ကေန ႐ုန္းကာ သူ႔မ်က္ႏွာကို ေမာ့ၾကည့္လာသည္။ သို႔ေပမယ့္ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ ဖက္တြယ္ထားတာကေတာ့ ပုံစံမပ်က္ေသး။  သူေရာ ေဂ်ာင္ဂုေရာ ဖက္ထားတာကို လႊတ္လိုက္မိရင္ပဲ ကမာၻပ်က္မလို ခံစားေနရပုံေပၚသည္။

" ... တိုတာေပါ့ ... ကိုကို႔ကို ဘယ္သူနဲ႔မွ တြဲမျမင္ခ်င္ဘူး ... သားသားမွ ကိုကို႔ကို မရရင္လည္း ကိုကို႔ကို မျမင္ႏိုင္တဲ့ေနရာမွာပဲ ေနပစ္ေတာ့မွာ !! "

ကေလးေလး စကားေၾကာင့္ ေဆာ့ဂ်င္ရယ္လိုက္မိရင္း ႏွာဖ်ားထိပ္ေလးနဲ႔ ေဂ်ာင္ဂု ႏွာေခါင္းလုံးလုံးေလးကို က်ီစယ္လိုက္မိသည္။

" ... ဘယ္သူက မင္းကို ကိုကိုလို႔ ေခၚခြင့္ျပဳၿပီလို႔လဲ ... အတင့္ရဲၿပီး အျပစ္ေပးခံခ်င္လို႔ ကိုကိုလို႔ ေခၚေနတာလား ..."

" ... "

ဒီတစ္ခါေတာ့ သူက်ီစယ္တာကို အတည္ထင္သြားပုံေပၚသည္။ ဘာသံမွ ထြက္မလာေတာ့ဘဲ ႏႈတ္ခမ္းေတြကို သြားနဲ႔ကိုက္သည္။ ဒီပုံစံက ေဂ်ာင္ဂု အႀကံအိုက္ရင္ လုပ္တတ္တဲ့ ပုံစံမ်ိဳး။ ၾကည့္ရတာ ဘယ္လိုတုံ႔ျပန္ရင္ေကာင္းမလဲ စဥ္းစားေနပုံပင္။ ထို႔ေၾကာင့္ သူ ႐ုတ္တရက္ ခပ္ဆတ္ဆတ္ေလး ေခၚလိုက္မိသည္။

" ေဂ်ာင္ဂု! "

" ဟင္! "

သူ႔အသံေၾကာင့္ အလန႔္တၾကားေမာ့ၾကည့္လာတဲ့ ေဂ်ာင္ဂုကိုေတာ့ သူ ေခါင္းကေန ထိန္းကိုင္ရင္း အစကတည္းက အသည္းယားေအာင္လုပ္ေနတဲ့ ပါးလ်လ်ႏႈတ္ခမ္းေကြးေကြးေလးကို ငုံေထြးလိုက္မိသည္။ ႐ုတ္တရက္မို႔ အံ့ဩသြားပုံေပၚေပမယ့္ ျပန္လည္တုံ႔ျပန္လာတဲ့ ေဂ်ာင္ဂုေၾကာင့္ ေဂ်ာင္ဂု လိုက္မမွီႏိုင္ေအာင္ ပိုၿပီးတိုးဝင္မိသည္။ ဒါကိုပဲ ေဂ်ာင္ဂုက သေဘာက်စြာနဲ႔ ေျခေထာက္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို သူ႔ခါးထက္ ခြင္ကာ သူ႔ကိုယ္ေပၚခုန္တက္လာေတာ့ သူ ထိန္းကိုင္လိုက္မိသည္။ ေတာ္ေတာ္ဆိုးလာတဲ့အဆိုးေလးကို သူထိန္းမႏိုင္စြာ ၿပဳံးရင္း ဆိုဖာထက္ကို ‌ျဖည္းျဖည္းေလး ထိုင္ခ်မိေတာ့  ေဂ်ာင္ဂုက အားမလိုအားမရ သူ႔ကုတ္ကို ဆြဲဆုပ္ကိုင္သည္။ အဲ့ဒီ့ေနာက္ ပါးလ်လ်နဲ႔ သိပ္ခ်စ္ရပါတဲ့ႏႈတ္ခမ္းသားေလးကို သြားခြၽန္ခြၽန္နဲ႔ တိကနဲ႔ ကိုက္ခ်မိေတာ့ ေဂ်ာင္ဂုက သူ႔ရင္ဘတ္ကို ထု႐ိုက္ကာ ႐ုန္းလာသည္။

" ( အင့္ ) "

" !!! "

သူကလည္း နည္းနည္းေလးေတာင္ အလြတ္မေပးဘဲ ကိုက္မိတဲ့ေနရာကိုပဲ လွ်ာနဲ႔ သပ္မိေတာ့ အသည္းနက္နက္ထဲ အေအးလႈိင္းေတြ တစ္ကိုယ္လုံးကို ရစ္ပတ္ဖြဲ႕ၿခဳံသည္။ ထိန္းမႏိုင္ေတာ့ၿပီမို႔ ေဂ်ာင္ဂုကရွပ္ထဲ လက္ထည့္ဖိ့ ႀကိဳးစားမိေတာ့

"  ... ေဆာ့ဂ်င္ အဆင္သင့္ျဖစ္~~ "

႐ုတ္တရက္ အခန္းတံခါးဖြင့္ကာ  ဝင္လာတဲ့ အေဖျဖစ္သူေၾကာင့္ အရွိန္သတ္လိုက္ရေတာ့သည္။

" အဟမ္း ..."

အေဖ့အသံအေၾကာင့္ ေဂ်ာင္ဂုက သူ႔ကိုယ္ေပၚကေန ခ်က္ခ်င္းထကာ ရွက္စရာႀကီး ဆိုတဲ့ မ်က္ႏွာေဘးနဲ႔ အေဖ့ကို ဦးၫြတ္ႏႈတ္ဆက္သည္။ သူကေတာ့ မ်က္ခုံးႏွစ္ဖက္ပင့္ကာ အေဖ့ကို ၾကည့္ရင္း ေဂ်ာင္ဂုလက္ကို ျပန္ဆြဲခ်ကာ သူ႔အနားမွာ ျပန္ထိုင္ေစသည္။ အေဖကေတာ့ ခပ္တည္တည္ပင္ သူ႔အေရွ႕ဆိုဖာမွာ ဝင္ထိုင္ရင္း သူ႔ကို ခနဲ႔တဲ့တဲ့ၿပဳံးသည္။

" ဆက္လုပ္ၾကေလ .. ၿပီးတဲ့အထိေစာင့္ေပးမယ္ေဆာ့ဂ်င္ "

" ဟ! အေဖ! "

ထုံးစံအတိုင္း အေဖက သူ႔ကို စေနာက္ေတာ့မွာမို႔ သူမ်က္ေမွာင္ၾကဳတ္လိုက္မိရင္း ေဂ်ာင္ဂုကို ၾကည့္မိသည္။ ေဂ်ာင္ဂုကေတာ့ သြားေတြ ေပၚေအာင္ ၿပဳံးရင္း အေဖ့ကို မ်က္ႏွာခ်ိဳေသြးေနပုံပင္။

" ဘာလို႔ နားေနခန္းထဲမွာလဲ ... ႐ုံးခန္းထဲဆို ပိုမေကာင္းဘူးလား View လွတယ္ေလ ... ဆိုးလ္တစ္ၿမိဳ႕လုံးကို ျမင္ႏိုင္သလိုမ်ိဳး ဟန္ျမစ္ကိုပါ ျမင္ႏိုင္တယ္ေလ.."

" အေဖ! မစပါနဲ႔ေတာ့ ... သားသား ရွက္ေနၿပီ ..."

သူေျပာမိေတာ့ အေဖက ေက်နပ္သလိုမ်ိဳး အားရပါးရယ္သည္။

"  ဟား ... ဟား...ေဆာ့ဂ်င္! ေဆာ့ဂ်င္! ... မခ်စ္လို႔ ဒီေလာက္ေနာ္ ... ခ်စ္မ်ား ခ်စ္ရင္ေတာ့ မေတြးရဲစရာပဲ ... ငါတို႔ သားသားကို ျမင္ႏိုင္ပါဦးမလား ..."

ထိုစကားေၾကာင့္ ေဂ်ာင္ဂုကို ၾကည့္မိေတာ့ ေဂ်ာင္ဂုက လည္ဂုတ္ကို ပြတ္ကာ ၿပဳံးေနျပန္သည္။ ႏႈတ္ခမ္းမွာေတာ့ သူကိုက္ထားလို႔ ေသြးစို႔ေနတဲ့အရာေလးက ခပ္ရဲရဲ။

လွလိုက္တာ ဂြၽန္ေဂ်ာင္ဂု! ႐ုတ္တရက္ႀကီး ဖြက္ထားခ်င္ရေလာက္တဲ့အထိ ခံစားခ်က္ေတြ တအားျမင့္ေနတာ ... မင္းတာဝန္ယူေပးမွ ရေတာ့မယ္ ထင္တယ္ ...

ေဆာ့ဂ်င္ ေဂ်ာင္ဂုႏႈတ္ခမ္းဆီကေန အၾကည့္လႊဲကာ အေဖ့ဘက္ကို ျပန္လွည့္လိုက္မိသည္။

" ထားပါေတာ့ အေဖ! ... ဒီေလာက္ဆို အေဖ့သားေဂ်ာင္ဂုကို ကြၽန္ေတာ္နဲ႔ စိတ္ခ်လိုက္ေတာ့ "

" ဟုတ္ၿပီ ကဲ  အဆင္သင့္ျဖစ္ၿပီဆိုရင္ အစည္းအေဝးခန္းထဲသြားၾကရေအာင္ ... အက်ႌေတြ ဘာေတြ နည္းနည္းပါးပါးျပင္ခဲ့ .."

အေဖ့ရဲ႕မထိတထိအသိေပးသံကို သူၿပဳံးရင္းနဲ႔ပဲ ေက်နပ္စြာ ေဂ်ာင္ဂုအက်ႌစေတြကို ေဘာင္းဘီထဲ ေသခ်ာျပန္ထည့္ေပးရင္း ျပင္ဆင္ေပးလိုက္မိသည္။ အေဖကေတာ့ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို မၾကည့္ေနသလိုလိုမ်ိဳးနဲ႔ ခိုးၾကည့္ၿပီး ၿပဳံးေနမွာကိုေတာ့ သူ ေသခ်ာသိပါသည္။ အဲ့ဒီ့ေနာက္ ေဂ်ာင္ဂုဟာ သူနဲ႔အတူ ဆက္ခံသူျဖစ္ေၾကာင္း ေၾကညာဖို႔အတြက္ အစည္းအေဝးခန္းထဲ ဦးတည္သြားမိေတာ့သည္။ ကုမၸဏီအတြင္းပိုင္း လုပ္႐ိုးလုပ္စဥ္ေတြ ၿပီးတဲ့အခါ သူ မီဒီယာေတြအေရွ႕ ျပန္သြားရင္း ေဂ်ာင္ဂုကိုပါ ခ်ျပဖို႔ သူရည္႐ြယ္ပါသည္။ Idol Jinအေနနဲ႔ မဟုတ္ေတာ့ေပမယ့္ Businessman Jin အေနနဲ႔ ေဂ်ာင္ဂုဟာ သူ႔အပိုင္ဆိုတာ တစ္ႏိုင္ငံလုံးသိေစဖို႔ သူရည္႐ြယ္ပါသည္။ ဟိုးအရင္ကတည္းက သူလုပ္ခ်င္ခဲ့တဲ့အရာတစ္ခုပဲေလ။

💠💠💠

" မၿပီးေသးဘူးလား အိမ္ျပန္ခ်င္ေနၿပီ အိမ္ျပန္ခ်င္ၿပီလို႔!! "

႐ုံးခန္းရဲ႕ဆိုဖာေပၚမွာ အပ်င္းေၾကာဆန႔္ၿပီး ကေလးေတြလို ေျခေထာက္ေတြကို ေဆာင့္ကာ  ေျပာလာတဲ့ သားသားေလး ဂြၽန္ေဂ်ာင္ဂု။ သူကေတာ့ ႐ုံးခန္းရဲ႕စားပြဲေပၚမွာ စာတမ္းေတြ ရွာရင္း အလုပ္ရႈပ္ေနတုန္းပင္။ အခ်ိန္ကေတာ့ ညကိုးနာရီခြဲေနၿပီျဖစ္သည္။ 

" အင္း ၿပီးေတာ့မယ္ ... ေနာက္တစ္နာရီေလာက္ဆိုၿပီးၿပီ "

" သားသား အရင္ျပန္လိုက္မယ္ေလ အစ္ကိုကေတာ့ ေနခဲ့လိုက္! တစ္‌ေနကုန္ ဒီလိုေနရတာကို ပ်င္းေနၿပီ ..."

ဆက္ခံသူအျဖစ္ ေၾကညာၿပီးေတာ့ ေဂ်ာင္ဂုက အလုပ္လုပ္ေနတဲ့သူ႔အနားမွာ တစ္ေနကုန္ရွိေနခဲ့တာမို႔ ဒီလိုစကားေတြ ထြက္လာတာျဖစ္သည္။

" ဟုတ္ၿပီ မပ်င္းရေအာင္ ငါ အဲ့ကိုလာခဲ့မယ္!  မင္းကေတာ့ ၿငိမ္ၿငိမ္ေန ! "

ေျပာရင္း လပ္ေတာ့ကိုမကာ ေဂ်ာင္ဂုအိပ္ေနတဲ့ဆိုဖာမွာ ဝင္ထိုင္ေတာ့ ေဂ်ာင္ဂုက ဆန႔္ထားတဲ့ေျခေထာက္ေတြကို ေကြးလိုက္သည္။ သူကေတာ့ ေနရာအက်အနယူၿပီး ေဂ်ာင္ဂုေကြးထားတဲ့ေျခေထာက္ေတြကို ဆြဲယူကာ သူ႔ေပါင္ေပၚတင္မိသည္။ အဲ့ဒီ့ေနာက္ ေျခအိတ္ကို ခြၽတ္ကာ ေဂ်ာင္ဂုေျခဖ်ားေလးေတြကို လက္နဲ႔ဆုပ္နယ္မိေတာ့ ေဂ်ာင္ဂုက သူ႔ကို မ်က္ေမွာင္ၾကဳတ္ကာ ၾကည့္လာသည္။

" ဘာလုပ္ျပန္ၿပီလဲ ... အလုပ္ကိုသာ ၿပီးေအာင္အရင္လုပ္ပါဦး ... သားသား .. အိမ္ျပန္ခ်င္ေနၿပီကို ... "

ခပ္ေဆာင့္ေဆာင့္ေလးေျပာေတာ့ သူရယ္မိရင္း ေဂ်ာင္ဂု ေျခဖ်ားကို ဆြဲယူနမ္းမိသည္။

" အာ~~ ႐ြံစရာႀကီးကို ကိုကိုကလည္း ..."

တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ ကိုကို လို႔ထြက္လာတတ္တဲ့ ေဂ်ာင္ဂုကေတာ့ အခုလည္း သတိမမူမိဘဲ ကိုကိုလို႔ ေခၚရင္း ေျခေထာက္ေတြကို ျပန္႐ုတ္သည္။ သူကေတာ့ ေဂ်ာင္ဂုေျခေထာက္ေတြကို ျပန္ဆြဲကာ ေပါင္ေပၚတင္ရင္း လပ္ေတာ့ဆီ ဦးတည္လိုက္သည္။

" ဒါဆို ၿငိမ္ၿငိမ္ေနေန ~~ ငါျမန္ျမန္ၿပီးရင္ မင္းလည္း ျမန္ျမန္ျပန္ရ‌တာေပါ့ "

အဲ့ဒီ့ေနာက္ ေဂ်ာင္ဂုဆီက ဘာအသံမွ မထြက္လာေတာ့ဘဲ သူ႔ေပါင္ေပၚတင္ထားတဲ့ေျခဖ်ားက ေျခေခ်ာင္းေလးေတြကို ေဆာ့ကစားသည္။ မ်က္ဝန္းေတြကေတာ့ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့သူ႔ကို စိုက္ၾကည့္ေနပုံပင္။ ေဂ်ာင္ဂုနဲ႔ သူ ေျပေျပလည္လည္ျဖစ္တာ တစ္ရက္ေတာင္ ေကာင္းေကာင္းမျပည့္ေသးေပမယ့္ အဲ့ဒီ့အခ်ိန္ခဏေလးေတြက သူ႔ဘဝရဲ႕ အေကာင္းဆုံးအခိုက္အတန႔္ေတြလို႔ ဆိုလို႔ရေလမလား။ ဘာရယ္မဟုတ္ေပမယ့္ သူေပ်ာ္ရသည္၊ ႏွစ္ေယာက္ၾကား စိမ္းသက္ေနတာမ်ိဳးလည္း မရွိသလို လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ေတြက ခ်စ္သူျဖစ္ခဲ့ၾကတဲ့ပုံစံအတိုင္းပင္။ သူ႔ႏွလုံးသားကို ေဂ်ာင္ဂုက သိပ္ရင္းႏွီးသလို ေဂ်ာင္ဂုႏွလုံးသားကိုလည္း သူ သိပ္ရင္းႏွီးသည္။ တစ္ခါတေလ သူအတည္ေပါက္နဲ႔ေျပာတာကို တကယ္ထင္သြားတဲ့ေဂ်ာင္ဂု‌ကေတာ့ မေျပာင္းလဲေသး။ အသက္၂၅ႏွစ္အ႐ြယ္မွာေတာင္ ကေလးေလးျဖစ္ေနတုန္းပင္။

ေဆာ့ဂ်င္ေတြးရင္း ၿပဳံးလိုက္မိသည္။

ဒီပုံစံအတိုင္းေလးပဲ တစ္သက္လုံးျဖတ္သန္းသြားခ်င္မိတယ္ ေလာကႀကီးရယ္ ... ဒါေပမဲ့ ... ခူ႐ို ျပန္လာရင္ သူကေတာ့ ေဂ်ာင္ဂုရဲ႕အပယ္ခံထပ္ျဖစ္‌လာဦးေလမလား မေတြးတတ္။ ကေလးေလးလည္း ရွိေနတာမို႔လို႔ သိသိသာသာႀကီးမဟုတ္ရင္ေတာင္ သူက အေနာက္ေရာက္ေနဦးမွာပင္။ အဲ့ဒီ့ေတာ့ သူဆုေတာင္းမိပါသည္၊ ရွင္းခူ႐ို ဘယ္ေတာ့မွ ကိုးရီးယားေျမကို ေျခမခ်ပါေစနဲ႔လို႔ ... ။ သို႔ေပမယ့္ ဆုေတာင္းကေတာ့ မျပည့္။ အဘြား‌နာေရးေၾကာင့္ ရွင္းခူ႐ိုက ေနာက္သုံးရက္မွာ ျပန္လာၿပီး ရွယ္ယာေတြကို လႊဲေျပာင္းလက္ခံယူမွာျဖစ္သည္။ အဲ့ဒီ့သတင္းကို ေဂ်ာင္ဂုမသိေအာင္ သူ ဖုံးထားရတာကလည္း လြယ္လွတာမဟုတ္။ ခူ႐ိုျပန္လာမယ့္ေန႔မွာ သူ ေဂ်ာင္ဂုနဲ႔ ဒိတ္ဖို႔ စီစဥ္ထားမိသည္။ အဲ့ဒါမွ လမ္းလႊဲႏိုင္မွာေလ။ ကြာရွင္းထားၾကတဲ့လင္မယားႏွစ္ေယာက္ကို ျပန္ေတြ႕ၿပီး ခ်စ္ၾကည္ႏူး တစ္တီတူးလုပ္မွာကို သူလက္မခံႏိုင္။ သံသယထားတာ မေကာင္းမွန္းသိေပမယ့္ ဒီတစ္ခါ ေဂ်ာင္ဂုကို ဆုံးရႈံးရရင္ အရင္ကထက္ပိုၿပီး စိတ္ေဖာက္သြားႏိုင္တာ  သူ႔ကိုယ္သူ သိေနလို႔ျဖစ္သည္။ အဲ့ဒီ့အခါက်ရင္ ပိုနာက်င္ရမယ့္သူက သူမဟုတ္ဘဲ ေဂ်ာင္ဂုျဖစ္ႏိုင္သည္မို႔လို႔ ေဂ်ာင္ဂုကို ေတြ႕ပါရေစဆိုတဲ့ ခူ႐ိုရဲ႕အမွာစကားကို သူ ျငင္းဆိုလိုက္မိသည္။

// " ... ေဆာရီးပါ ရွင္း ... အလုပ္နဲ႔ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာ ခြဲျခားေပးပါ .. ေရာေထြးတာမ်ိဳးကို HYPE က လက္မခံပါဘူး ... အားနာပါတယ္ " //

သူျပန္စာေရး၊ ေမးလ္ပို႔လိုက္ၿပီးတဲ့ေနာက္မွာေတာ့ သူ႔အလုပ္က အဆုံးသတ္သြားခဲ့သည္။ အဲ့ဒီ့ေနာက္ ေက်ာဆန႔္ရင္း ေဂ်ာင္ဂုကို ၾကည့္မိေတာ့ အိပ္ေပ်ာ္ေနၿပီျဖစ္သည္။ suit နဲ႔ မို႔လို႔ က်ဥ္းက်ပ္ေနပုံရသည္၊ သူ ျဖည္းျဖည္းခ်င္းအနားတိုးကပ္ကာ နက္ကတိုင္ကို ဆြဲျဖဳတ္ေပးရင္း ရွပ္အက်ႌၾကယ္သီးကို ႏွစ္လုံးေလာက္ျဖဳတ္မိသည္။ အဲ့ဒီ့ေနာက္ ေဘာင္းဘီခါးပတ္ကိုပါ ခြၽတ္ေပးရင္း သက္ေသာင့္သက္သာရွိေစလိုက္သည္။ သူလုပ္ေပးေနတာေတြေၾကာင့္ လႈပ္လႈပ္႐ြ႐ြျဖစ္လာခဲ့တဲ့ေဂ်ာင္ဂုက အိပ္ေနရင္းေတာင္ ႏႈတ္ခမ္းေတြကို လွ်ာနဲ႔သပ္ကာ ရွပ္အက်ႌကိုဆြဲတင္ၿပီး ဗိုက္သားေနရာကို ကုတ္ျခစ္လာေတာ့ သူ႔မ်က္႐ိုးကို လက္နဲ႔ သူဖိထားမိလိုက္သည္။

" S#*t! လုပ္မိေတာ့မယ္ "

တိုးတိုးေလးဆဲရင္း ‌ေဂ်ာင္ဂုနားကေန သူအျမန္ထကာ ႐ုံးခန္းတံခါးကို ေလာ့ခ်လိုက္သည္။ အဲ့ဒီ့ေနာက္ CCTV ကိုပါပိတ္ခ်ကာ နက္ကတိုင္ကို ဆြဲခြၽတ္သည္။ အိပ္ေနတဲ့ေကာင္ေလးကေတာ့ မသိႏိုင္ေပမယ့္ သူ ေဂ်ာင္ဂုကို ငုံ႔မိုးရင္း ေမးဖ်ားကို ဆြဲယူေမာ့မိသည္။ ေသြးခဲေနတဲ့ေနရာ‌ေလးကို သူအရင္ဆုံး ငုံေထြးမိေတာ့ ေဂ်ာင္ဂုက လႈပ္လႈပ္ရွားရွားျဖစ္လာသည္။ သို႔ေပမယ့္ မႏိုးလာေသး။ အတူတူေနဖို႔ မ‌ရည္႐ြယ္ေပမယ့္ ေဂ်ာင္ဂုကို တဖြဖြ နမ္းခ်င္ေနမိသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အက်ႌလွန္လိုက္လို႔ ေပၚလာတဲ့ဗိုက္သားျပင္ေလးကို သူ႔ ႏႈတ္ခမ္းေလးနဲ႔ ခပ္ဖြဖြထိကပ္ရင္း ေဘာင္းဘီကိုပါ ခြၽတ္လိုက္မိသည္။ အဲ့ဒီေတာ့မွ ထင္းလာတဲ့ ေပါင္တံနဲ႔ေျခေထာက္ေလးေတြကို ႏႈတ္ခမ္းေလးနဲ႔ နမ္းမိေတာ့ ေဂ်ာင္ဂုမ်က္ဝန္းေတြ ပြင့္က်လာသည္။

"  ~~ ကိုကို ဘာလုပ္ေနတာလဲ  ~~ "

အိပ္ခ်င္မူးတူး‌နဲ႔ေျပာရင္း ထထိုင္လာေတာ့ ေဂ်ာင္ဂုေျခေထာက္ကို သူလႊတ္ေပးမိသည္။

" ~~ ဦးဦးေျပာသြားတဲ့အတိုင္း ဒီမွာလုပ္မလို႔ ႀကိဳးစားေနတာလား ~~ "

အိပ္ခ်င္မူးတူးျဖစ္ေနသည္မို႔ ဘာစကားေတြေျပာေနမွန္း နားလည္ခ်င္မွ နားလည္ပါလိမ့္မည္။ ၾကားလိုက္ရတဲ့သူကေတာ့ ႐ုတ္တရက္ ဆူပူထႂကြလာသလိုပင္။ ေဂ်ာင္ဂုကေတာ့ အိပ္ခ်င္မေျပေသးတဲ့ပုံနဲ႔ လက္ဆန႔္တန္းကာ သူ႔ကို ခုန္အုပ္ၿပီး ဆိုဖာေပၚက်သြားတဲ့ သူ႔ရင္ဘတ္ကို ေမးတင္လာသည္။

အဲ့ဒီ့ေနာက္ မပြင့္တပြင့္ မ်က္ဝန္းေတြက သူ႔ႏႈတ္ခမ္းကို ေမာ္ၾကည့္ကာ တိုးကပ္လာသည္။

" ... အိပ္ခ်င္ေပမယ့္ လုပ္ၾကည့္ၾကရေအာင္ ကိုကို "

တိုတိုတုတ္တုတ္ၿပီးသြားတဲ့စကားလုံးေနာက္ဆက္တြဲမွာေတာ့ သူ႔ႏႈတ္ခမ္းေတြကို ေဂ်ာင္ဂုက အပိုင္သိမ္းၿပီး ကပ္တြယ္လာသည္။ ပထမေတာ့ ဒီေကာင္ေလး ေယာင္ေနတယ္လို႔ ထင္မိေပမယ့္ ေနာက္ပိုင္းမွာ အားပါလာတဲ့အတြက္ သူ ရယ္လိုက္မိသည္။ ဂြၽန္ေဂ်ာင္ဂုဆိုတဲ့ ကေလးငယ္ဟာ သူ႔အထိအေတြ႕ေတြကို ယစ္မူးေနၿပီျဖစ္ေၾကာင္း သူ ေသခ်ာသိလိုက္ရေတာ့သည္။

~~~~~

" .. ဆိုးလ္ ~~ ဆိုးလ္ၿမိဳ႕ရဲ႕ night view က လွလား ေဂ်ာင္ဂု ~~ "

ေခြၽးေတြ႐ႊဲနစ္ေနေပမယ့္ ေဂ်ာင္ဂုကို မွန္ဘက္ထိကပ္ရင္း အေနာက္ကေန လည္တိုင္ကို ငုံ႔နမ္းကာ ေမးခြန္းထုတ္မိသည္။ ေဂ်ာင္ဂုလက္ေတြကေတာ့ သူ႔လက္ဖဝါးရဲ႕ဝါးၿမိဳျခင္းကို ခံရၿပီး မွန္သားျပင္ေပၚ တစ္သားတည္းေပါင္းစည္းေနသည္။

" ~ •• ~ ••  ah ... အင္း  .. ႀကိဳက္တယ္  ကိုကို ..."

" ... ဒါဆို ေန႔တိုင္း လာၾကည့္ၾကမလား ..."

အခ်ိတ္အဆက္မွန္မွန္၊ စည္းခ်က္မွန္မွန္ လႈပ္ရွားရင္းေမးမိေတာ့ ေဂ်ာင္ဂုက ေခါင္းညိတ္ကာ အသံမထြက္လာေတာ့။ ထို႔ေၾကာင့္ ေဂ်ာင္ဂုလက္ကို ဖိကပ္ထားမိတဲ့ သူ႔လက္ေတြကို ခြာကာ ေနာက္ေက်ာကေန သိုင္းဖက္ရင္း မူပိုင္ငယ္ေလးဆီ ေ႐ြ႕လ်ားလႈပ္ရွားမိေတာ့ ေဂ်ာင္ဂုမ်က္ႏွာက ေနာက္လွည့္ကာ သူ႔ႏႈတ္ခမ္းေတြကို ေတာင္းဆိုလာသည္။

" ေျဖ! ေန႔တိုင္းလာၾကည့္မွာကို ႀကိဳက္လား .. ဒီလိုပုံစံမ်ိဳးနဲ႔ ..."

" အင္း ~~ အင္း ႀကိဳက္တယ္ ~~ ေန႔တိုင္း ~~ ေန႔တိုင္း လာၾကည့္ၾကမယ္ "

ေဂ်ာင္ဂုအေျဖအဆုံး သူ ေဂ်ာင္ဂုႏႈတ္ခမ္းကို ငုံေထြးၿပီး အားမလိုအားမရ ခါးကို ဆုပ္ကိုင္မိသည္။

" ဟိုး‌မွာ ျမင္ေနရတဲ့ လမင္းႀကီးဆီကိုေရာ သြားခ်င္လား ..."

ဟန္ျမစ္ရဲ႕အေပၚဘက္မွာ အထင္းသားျမင္ေနရတဲ့လမင္းႀကီးကို ျပကာ ေမးမိေတာ့ ေဂ်ာင္ဂုက ေခြၽးေတြ နစ္ေနတဲ့ၾကားက ၿပဳံးလာသည္။

" ... လမင္းႀကီးဆီေရာက္ဖို႔ ဆိုရင္ ကိုကို ဒီထက္ အရွိန္ပိုျမန္ဖို႔ လိုလိမ့္မယ္  ... ေက်းဇူးျပဳၿပီး ...ဒီထက္ ပိုျမန္ေပးပါ ...  အဲ့ဒါမွ ... အဲ့ဒါမွ လမင္းႀကီးဆီ ျမန္ျမန္ေရာက္မွာ ... ကိုကို ... ၿပီးရင္ ၾကယ္ေတြကို အတူတူ ခူးခူးဖို႔  ‌ေနာက္ထပ္ ခရီးထြက္ၾကရေအာင္ ~~ "

ေတာင္းဆိုလာတဲ့ေကာင္ငယ္ေၾကာင့္ ေဆာ့ဂ်င္ အားရပါးရၿပဳံးလိုက္မိသည္။ အဲ့ဒီ့ေနာက္ လႈပ္ခါေနတဲ့ ေဂ်ာင္ဂု ဆံႏြယ္ေတြကို နမ္းရႈိက္မိရင္း ေဂ်ာင္ဂုခါးေလးကို သူဆုပ္ကိုင္လိုက္မိသည္။

" အင္း ~~ ၾကယ္ေတြအထိ လက္လွမ္းမွီေအာင္ မင္းေျခဖ်ားေထာက္ႏိုင္ဖို႔ေတာ့ လိုတယ္ေနာ္  ... ၿပီးရင္  ၾကယ္ေတြအတြက္ သီခ်င္းဆိုျပဖို႔ အသံကို ပိုသုံးႏိုင္မွ ျဖစ္မွာ ~~ "

" အဟား!! အခုေတာ့ လမင္းႀကီးဆီပဲ ျမန္ျမန္သြားၾကရေအာင္ ကိုကို ~~ ဒီထက္ ခပ္ျမန္ျမန္ေလး ~~ "

"  ~~ သေဘာက်လား ~~ ေဂ်ာင္ဂု-ah ..."

"  ~~ အြန္း ~~ ႀကိဳက္တယ္ ကိုကို ... "

အဲ့ဒီ့ေနာက္ ႐ုံးခန္းငယ္ေလးထဲကေန လမင္းႀကီးဆီေရာက္သြားတဲ့အခ်စ္ယာဥ္ေလးဟာ ၾကယ္ေတြကို ခူးဆြတ္ဖို႔အတြက္ ဒုတိယအႀကိမ္ခရီးစဥ္ကို သံစဥ္ေတြနဲ႔ အတူ ကခုန္ရင္း ကမာၻေျမဆီ ျပန္လည္ဆင္းသက္ဖို႔ ေမ့ေလ်ာ့ေနခဲ့ၾကပါေတာ့သည္။

💠💠💠

Dec 05, 2022

[ နားလည္မယ္လို႔ မ်က္ႏွာပူစြာျဖင့္ .... 🙇🏻‍♀️ ]