Fasten 10

"ပြသနာလာမရှာနဲ့ mark မင်းလမ်းမင်းသွား"

"ဟားဟား ဘယ်လိုလဲ။လေသံတွေတောင်ပြောင်းနေပါ့လား။ဘာလဲ အားကိုမရှိတော့လို့ကြောက်နေတာလား"

"သူများအားကိုးနဲ့မိုက်နေတဲ့မင်းလိုကောင်ကို ရွံတာ"

နောက်ဆုံးစကားကိုဖိပြောလိုက်တော့ ချက်ချင်းရှုးရှုးရှဲရှဲဖြစ်သွားပြီး santaလက်ကို‌ဖမ်းကိုင်လာတယ်။အရက်ရှိန်ကြောင့်ရီဝေဝေဖြစ်နေတဲ့လူ‌က ရုံးနေပေမယ့်စိတ်အတိုင်းကိုယ်ကပါမလာဘူး။နေရာကဂျောင်ကျနေတာကြောင့် ရုန်းရင်းဆန်ခတ်ဖြစ်နေတဲ့သူတို့ကိုလည်း ဘယ်သူမှမြင်ပုံမရဘူး။

နီးကပ်နေတဲ့မျက်နှာကိုဖုန်းစောင်းနဲ့ပစ်ရိုက်လိုက်လိုက်ပြီး ထွက်ပြေးဖို့ပြင်လိုက်တယ်။ဝိုင်းအုံလာတဲ့လူတွေကြားမှာပြေးလမ်းမရှိတော့တာသိရမှ santaတုန်လှုပ်သွားမိတယ်။

"ဒီနေ့မင်းကိုအလွတ်မပေးဘူး။ ဇောင်းကြွနေတဲ့အလှလေးကို ကိုယ်ကအပိုင်‌သိမ်းပေးမယ်"

"အွန့်! လွှတ်! ခွေးကောင် mark!!"

ပါးစပ်ကိုအုပ်လာတဲ့ပုဝါစကြောင့် ထိန့်လန့်သွားပြီးချုပ်ခံထားရာကနေ အကြောက်အကန်ရုံးလိုက်မိတယ်။ဘယ်လိုပဲရုန်းရုန်းအများနဲ့တစ်ယောက်မို့ ဖိကိုင်ထားခံရတဲ့ပုခုံးတွေကျိမ်းစက်လာတယ်။သတိမေ့မသွားစေဖို့သာ စိတ်ထိန်းရင်း မှီသမျှလှမ်းကန်နေပေမယ့် နောက်ဆုံးလေးကန်လာတဲ့မျက်ခွံတွေက ဖျက်ကနဲလင်းသွားတဲ့ဖုန်း screenကcontact ကိုမြင်ဖြစ်အောင်မြင်လိုက်ရတယ်။အဲဒီနောက် ဦးနှောက်အာရုံတွေထုံထိုင်းလာပြီးအမှောင်ဖုံးသွားတော့တယ်။.....တစ်ဆစ်ဆစ်ကိုက်နေတဲ့ခေါင်းကြောင့် ဖျက်ကနဲမျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်မိတယ်။ဖြူလွလွမျက်နှာချက်ကျမြင်နေကျမဟုတ်မြင်ကွင်းဖြစ်နေတာကြောင့် ဆက်ကနဲထထိုင်လိုက်မိတယ်။santaရောက်နေတဲ့ကုတင်နဲ့မျက်နှာချင်း‌ဆိုင်မှာခြေချိတ်ထိုင်နေတဲ့ကောင်က သူနိုးလာတာနဲ့ဘနားကိုဝင်ထိုင်လာတယ်။

"နိူးပြီလား"

"မင်း ဘာစောက်ရေးမပါတာတွေလုပ်နေတာလဲ။ငါ့ကိုအခုလွတ်ပေး!"

"မလောပါနဲ့ အခုလွှတ်ပေးလိုက်ရင်ဘယ်ပျော်စရာကောင်းတော့မလဲ။မကြာခင်မင်းငါ့ကိုတောင်းဆိုလာအောင်ငါလုပ်ပေးမယ်။ပျော်စရာ‌ပိုကောင်းသွားတာပေါ့ မဟုတ်ဘူးလား"

"တောက်! မင်းအမေကိုပဲသွားပြောလိုက်!ခွေးသတောင်းစား!!"

"အေး!! အဲ့လိုလျှာဇောင်းထက်နေတဲ့မင်းကိုငါကလည်း မရရအောင်ယူမှာ!မင်းငါ့ကို ခွေးထက်မကပြောခဲ့တာတွေကိုတသသနဲ့ပြန်သတိရနေအောင်လုပ်ပေးမှာ"

ချစ်ကြောင်းဝန်ခံတိုင်းအငြင်းခံခဲ့ရပြီးအရှက်ကွဲခဲ့ရတဲ့နေ့တွေ။သူ့ခံစားချက်တွေကို ရွံစရာတစ်ခုကိုသဘောထားခဲ့တဲ့အကြည့်တွေ။နောက်ဆုံး သူ့ဘဝကို အဝေးမှာပဲပို့ထားခံရပြီး စွန့်ပစ်ခံဖြစ်အောင်လုပ်ခဲ့တဲ့လူကို သူသေမတတ်ချစ်ခဲ့တာ နောင်တအရဆုံးပဲ။ဒီနေ့တော့ သူဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ။ Santa Pongsapakကသူ့အပိုင်ဖြစ်လာစေရမယ်!

"ငါမင်းကိုမချစ်ဘူးလို့ပြောထားခဲ့ပြီးသား။မင်းဘာသာစောက်ရှက်မရှိ မပြီးနိုင်မစီးနိုင်ဖြစ်နေတာမင်းကိစ္စ ငါ့ကိုလွှတ်! အာ့!"

ဆစ်ကနဲအသားထဲစိုက်ဝင်လာတဲ့အပ်ထဲက ဆေးရည်တွေက သူ့ကိုယ်ထဲကိုစီးဆင်းသွားတယ်။santaတစ်ကိုယ်လုံး ပူထူသွားပြီးမျက်နှာကိုခပ်ပြင်းပြင်းထိုးချလိုက်တယ်။တစ်ပြိုင်နက်တည်းပူတက်လာတဲ့ခန္ဒာကိုယ်ကြောင့် နောက်ကိုဆုတ်မိသွားတယ်။သူထင်သလိုမဟုတ်ဘူးမလား။

"ဟက်! ဘယ်ထိတင်းခံနိုင်မလဲစောင့်ကြည့်မယ်။မခံနိုင်တော့ရင် ငါ့ကိုတောင်းဆိုလိုက်လေ။"

"သွားသေလိုက်!"

ကုတင်စွန်းထိတဖြေးဖြေးတိုးကပ်လိုက်ရင်း မျက်လုံးတွေကိုမှိတ်ချလိုက်မိတယ်။ပြောင်းလဲလာ‌ခန္ဒာကိုယ်က အသံရှူသံပြင်ပြင်းကြားမှာနိမ့်ချည်မြင့်ချည်ဖြစ်နေပြီး လက်တွေကိုတင်းတင်းဆုပ်လိုက်မိတယ်။အဆုံးထိတင်းခံနေတဲ့သူ့ကို markက နစ်ဝင်မတတ်စိုက်ကြည့်ပြီး အနားကိုတိုးကပ်လာတယ်။ဒီလိုပဲ အရှုံးပေးလိုက်ရတော့မှာလား။santaဘဝကသူ့လက်ထဲမှာပဲ အဆုံးသတ်တော့မှာလား။

ဘုန်း**

တိုးလာတဲ့လူကိုရှိသမျှအားနဲ့တွန်းလွှတ်လိုက်ပြီး ကုတင်ပေါ်ကနေတုန်တုန်ရီရီနဲ့ဆင်းပြေးတယ်။တွန်းတိုက်သွားတဲ့ စားပွဲပေါ်ကပစ္စည်းတွေကျကွဲသံက သူ့နားထဲမှာကြားတစ်ချက်မကြားတစ်ချက်။တံခါးနားရောက်မှခွေယိုင်သွားတဲ့ ခြေထောက်တွေက ရှေ့ဆက်လှမ်းဖို့ဆန့်ကျင်တယ်။

သူဖြစ်ပျက်နေသမျကိုမတ်တပ်ရပ်ကြည့်နေတဲ့markက တံခါးနားမှာခွေကျနေတဲ့သူ့ကို ဆိုဖာပါ်ပွေ့တင်သွားတာသိလိုက်ရတယ်။တစ်နေရာရာက တင်းကျပ်လာတဲ့ခံစားချက်နဲ့အတူ ခြေချောင်းတွေကိုကုပ်လိုက်မိတယ်။ကြမ်းပြင်ပေါ်ကိုတစ်တောက်တောက်ပြုတ်ကျသွားတဲ့အင်္ကျီကြယ်သီးသံတွေကတော့ သူ့နားထဲမှာကျယ်လောင်နေတယ်။

Perth Tanapon...ကျေးဇူးပြုပြီးရောက်လာခဲ့ပေးပါ...။....."boss ပြသနာဖြစ်နေပြီ။ သခင်ငယ်လေးလူသုံးယောက်နဲ့ကားပေါ်ပါသွားတယ်။ကျွန်တော်နောက်ကလိုက်နေတယ်။locationပို့ပေးထားလိုက်မယ်"

တောက်!

အလောတကြီးဖုန်းဆက်လာတဲ့nutကိုဘာမှပြန်မပြောနိုင်တော့ဘဲ လုပ်လက်စတွေရပ်ပြီးထွက်လာခဲ့လိုက်တယ်။သူကားပေါ်ရောက်တာနဲ့ aouက santaပျောက်သွားကြောင်းဖုန်းဆက်လာတယ်။ပါသွားတဲ့သူ့သူငယ်ချင်းနှစ်ယောက်ကboom ကိုစိတ်ပူပြီးအကြောင်းကြားလိုက်တဲ့ပုံပဲ။အဲ့ဒါကြောင့် သူ့ဖုန်းတွေကိုမကိုင်တာလား။အရင်ကညိခဲ့တဲ့ကောင်တွေနဲ့လို့ပြောလာတာကြောင့် ပိုစိတ်ပူသွားမိပြီး ကားကိုအရှိန်တင်လိုက်တယ်။

Perthလူကြီးတွေကိုစိတ်မပူစေဖို့ပြောပြီးnutပို့ပေးလာတဲ့locationအတိုင်းထောက်လိုက်တယ်။nutလည်းရောက်သေးပုံမပေါ်ပဲ ကားမောင်းနေဆဲမို့ လမ်းကြောင်းအတိုင်းလိုက်သွားလိုက်တယ်။

ကလန်ကဆန်လုပ်တတ်တဲ့ဟာလေးက perthမသွားနဲ့ဆိုတဲ့လမ်းကိုသွားလိုက်ရမှကျေနပ်ပြီး အရွဲ့တိုက်ဖို့ပဲဦးနှောက်ထဲရှိတာ။ဖြစ်လာမဲ့အန္တရာယ်ကိုဘယ်တော့မှကြိုမတွေးဘူး။

စီယာတိုင်ပေါ်တင်ထားတဲ့လက်တွေက အကြောတွေထိထောင်ထနေပြီး ကားအရှိန်ကလည်း သူ့ဒေါသတွေလိုပဲ ဟိုးဂိတ်ဆုံးမှာ။သွားရတဲ့ခရီးပိုဝေးလေလေ တင်းထားတဲ့ဒေါသတွေပို‌တောက်လောင်လေလေဖြစ်လာတယ်။

Pongsapakကသတ်ပစ်ချင်စရာကောင်းအောင်ကို ပြသနာရှာနိုင်လွန်းတယ်။

လူနေတိတ်ဆိတ်တဲ့ခြံဝင်းတစ်ခုမှာအရှိန်နဲ့ကားနှစ်စီးထိုးရပ်သွားတယ်။ရှေ့ကအရင်သွားနှင့်တဲ့nutကိုတောင် မီအောင်မောင်းလာခဲ့ပုံက ဘယ်အတိုင်းအတာထိပူပန်နေတာလဲ ခန့်မှန်းစရာမလိုဘူး။ကားတံခါးကိုစောင့်ပိတ်လိုက်တာနဲ့ လူနှစ်ယောက်ထွက်လာပြီးတိုက်ခိုက်ဖို့ပြင်တယ်။Perth Tanaponဆီဦးတည်လာတဲ့လူမှန်သမျှကို nutကဝင်လုံးနေပြီး စူးရဲနေတဲ့မျက်လုံးတွေ တစ်နေရာကိုပဲဦးတည်နေတယ်။

အိမ်ထဲဝင်သွားတဲ့ ပေါ့ပါးတဲ့ခြေလှမ်းကျဲတွေနဲ့ ဆန့်ကျင်စွာပဲလေးလံနေတဲ့စိတ်က တစ်စုံတစ်ရာမဖြစ်ဖို့ပူပန်နေမိတယ်။တွေ့ရာအခန်းတိုင်းဆွဲဖွင့်ပြီးတဲ့နောက်မှာ သေပိတ်ထားတဲ့တံခါးတစ်ခုက အားပြင်းပြင်းကန်ချက်ကြောင့် ကျိုးမတတ်ပွင့်သွားခဲ့တယ်။

ဒုန်း!!!

"ဟင့်"

သူ့ခြေလှမ်းတွေရပ်တန့်သွားတယ်။ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ ခပ်တိုးတိုးငြီးသံကလူသုံးယောက်ရှိတဲ့အခန်းထဲမှာကျယ်လောင်စွာထွက်ပေါ်လာတယ်။

"တောက်! ခွေးသူတောင်းစား!!"

တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပဲ အဖြူရောင်အရိပ်ပေါ်အုပ်‌မိုးနေတဲ့လူကို ဆံပင်ကဆွဲဆောင့်ပြီးနံရံနဲ့ဆင့်ရိုက်လိုက်တယ်။သွေးထွက်လာလေလေ ဒေါသတွေထိန်းချုပ်မရလေဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးတစ်ချက်ကိုအားနဲ့လွှဲဆောင့်ချလိုက်တော့ လဲကျသွားတဲ့လူက အသက်ပြင်းစွာပြန်ထလာတယ်။ဘောင်းဘီကပ်ထဲကထုတ်လိုက်တဲ့ဓားက မှီရာရမ်းနေတာကြောင့် မျက်နှာကိုထိုးချလိုက်တဲ့သူ့လက်မောင်းမှာ ခပ်နက်နက်ပြတ်ရှရာထင်သွားတယ်။

ဒီနေရာမှာပဲPerth Tanaponဒေါသတွေကမ်းကုန်သွားပြီ။တစ်စိမ့်စိမ့်ထွက်နေတဲ့သွေးတွေကို လျစ်လျူရှုပြီး လဲကျသွားတဲ့ကောင်ရဲ့မျက်နှာကို ဖိနပ်နဲ့ဖိချနင်းချေပစ်လိုက်တယ်။

"ဘယ်သူ့ကိုလာထိရဲတာလဲ ဟမ်!Santa Pongsapakကိုထိရင် သေရမယ်ဆိုတာမသိဘူးလား!"

အက်ရှရှစကားသံမှာခြေထောက်အောက်ကလူက တုန်တက်သွားပြီးသတိမေ့သွားခဲ့ပြီ။

"boss ကျွန်တော်ကြည့်ရှင်းလိုက်တော့မယ်။သခင်ငယ်လေးကိုပဲခေါ်သွားလိုက်ပါ"

ပြေးဝင်လာတဲ့nutအသံကိုကြားမှ သတိပြန်ဝင်လာခဲ့ပြီး ကုတင်ဘေးမှာတုန်ရီနေတဲ့ခန္ဒာကိုယ်ဆီအကြည့်ရောက်သွားတယ်။အဖြူရောင်ချည်အင်္ကျီက အ‌ပေါ်ကြယ်သီးမရှိတော့ဘဲ နံရံကိုခေါင်းမှီထားတဲ့ပုံက အသိစိတ်မကပ်တော့တဲ့ပုံမို့ ဆက်မကြည့်နိုင်တော့ဘဲမျက်နှာလွှဲလိုက်မိတယ်။တင်းတင်းဆုပ်မိတဲ့လက်သီးစုပ်တွေက သွေးကြောတွေပေါက်ထွက်မတက်အားပြင်းတယ်။မြင်မြင်သမျှသတ်ပစ်ချင်နေတဲ့စိတ်ကိုချိုးနှိမ်ပြီး ဒူးတုပ်လျက်ငြီးငြူနေတဲ့လူကို ရင်ခွင်ထဲထည့်လိုက်မိတယ်။

"ဟင့်~p'perth.."

ကျဉ်တက်သွားတဲ့ရင်ဘက်တစ်‌နေရာက သူသာအချိန်မီရောက်မလာနိုင်ခဲ့ရင်ဆိုတဲ့ အသိစိတ်တွေဝင်လာတော့ ဘာစကားမှပြောမထွက်တော့ဘူး။သူ့အင်္ကျီစကို ခပ်တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လာတဲ့လက်တွေကပူပြင်းနေတာသတိထားမိတော့မှဝတ်ထားတဲ့အပေါ်ထပ်ကိုခြုံပေးလိုက်ပြီး ပွေ့ချီလိုက်တယ်။လည်တိုင်ကိုဖက်တွယ်လာတဲ့လူက perthခန္ဒာကိုယ်အနှံ့ကို ပွတ်သက်တိုးဝင်လာတာမို့ ခြေလှမ်းကျဲတွေနဲ့အပြန်လမ်းကိုအမြန်ဦးတည်ရတယ်။

Pongsapakကရိုက်သတ်ချင်စရာကောင်းနေပြီ!.....

အချိန်ကြာလာလေပိုထိန်းချုပ်ရခက်လေဖြစ်နေတဲ့ဘေးကလူကြောင့် perthနီးရာဟိုတယ်တစ်ခုမှာကားထိုးရပ်ပြီး VIP roomတစ်ခုကိုယူလိုက်တယ်။ချီခေါ်လာတဲ့လူက perthခန္ဒာကိုယ်မှာပိုတိုးကပ်နေပြီး ခြေထောက်တွေကလည်းခါးကိုလွတ်ထွက်မတတ်ခွထားတယ်။

ဆေးအရှိန်ကြောင့်ပူကျစ်နေတဲ့ကိုယ်လေးကို ဖြူလွလွကုတင်ပေါ်ကိုအသာတင်ပေးလိုက်‌ပြီးထဖို့ပြင်လိုက်ပေမယ့် အထမခံဘဲလက်ကိုဆောင့်ဆွဲလိုက်တာကြောင့် perthမွေ့ယာပေါ်ပြန်လဲကျသွားတယ်။ခြုံပေးထားတဲ့အင်္ကျီကိုဆွဲချွတ်ပြီး သူ့ကိုယ်ပေါ်ကိုခွထိုင်လာတယ်။ဘာမှလုပ်မပေးဘဲ ခပ်စူးစူးစိုက်ကြည့်နေတဲ့perthရဲ့လက်တွေကို တစ်ဖက်ဆီဆွဲမြှောက်လိုက်တာကြောင့် မွေ့ယာပေါ်မှာနောက်ပြန်ကပ်ရပ်သားဖြစ်သွားတယ်။လက်ကောင်ဝတ်တွေကိုဆုပ်ကိုင်ထားတဲ့လက်နှစ်ဖက်ကပူကျစ်နေပြီး မျက်နှာအနားကိုငုံ့ကိုင်းလာတယ်။ပွတ်တိုက်သွားတဲ့အောက်ပိုင်းနေရာတွေကြောင့် သွေးကြောအစုံဟာထကြွလာတော့တယ်။

"ဟင်းးးp'perth..Taကိုနမ်း... ဟင့်!"

သူ့လည်တိုင်တွေမှာတိုးဝေ့နေတဲ့နှုတ်ခမ်းစိုရဲရဲတွေနဲ့ ခပ်တိုးတိုးငြီးငြူသံ‌ကြား ထိန်းထားသမျှလွတ်ထွက်ကုန်ပြီး ကိုယ်ပေါ်ခွထားတဲ့လူကို တစ်ပတ်လှိမ့်ပြီးအောက်ကိုပို့လိုက်တယ်။လှုပ်ရှားလိုက်တိုင်းထိကပ်ပွတ်တိုက်သွားတဲ့အောက်ပိုင်းနေရာတွေ စိတ်ဆန္ဒတွေကိုအဆုံးထိတွန်းပို့နေသလိုပဲ။

"သေချာလား Pongsapak"

"ဟင့်..Taကိုနမ်းပါ..."

တိကနဲပျောက်ရှသွားတဲ့ငြီးငြူသံတွေအစား နှုတ်ခမ်းချင်းစုပ်ယူသံတွေကလွှမ်းမိုးသွားတယ်။အပေါ်ကအုပ်မိုးပြီး စုပ်ယူနမ်းရှိုက်နေတဲ့နှုတ်ခမ်းလုံးလေးက perthအရှိန်အတိုင်းအမှီလိုက်ပြီး လည်ပင်းတွေကိုဖက်တွယ်လာတယ်။မောဟိုက်နေတဲ့ကြားမှာ ခဏဖယ်ခွာလိုက်ပြီး ဝတ်ထားဆဲဖြစ်တဲ့နှစ်ယောက်လုံးရဲ့အင်္ကျီတွေကတစ်စုံတစ်ယောက်လက်ချက်ကြောင့် စုတ်ပြဲကုန်တယ်။အသိစိတ်မရှိတဲ့လူကြောင့် ကိုယ်ပိုင်စိတ်ဆန္ဒတွေကို ထိန်းချုပ်ထားခဲ့တာperthကိုယ်တိုင်ပဲဖြစ်သလို အောက်မှာရှိနေတဲ့အလှတရားမှာ ရုန်းမထွက်နိုင်အောင်နစ်မြုပ်ပြိုလဲနေတာလဲperthသာဖြစ်တယ်။

TBC**