Part 8

Part 8

🍢 Josh POV-

Nandito na kami sa bahay, pagkapasok namin ng gate tanaw ko agad si Justin. I'm sure na kanina nya pa 'ko hinihintay.

"Bakit ngayon ka lang? madaling araw na!"-Justin said kalmado pero halatang galit

"Hon I'm sorry." -tipid kong tugon

"Don't be mad at Josh kasalanan ko, pasensya na." -sabat ni Ken, "Yung anak ko kukunin ko na" -dagdag pa ni Ken

"Huh?? bakit!?" -Justin said

"Nakakahiya na sa inyo, babalik narin naman si yaya next week." -Ken said

"Ken ok lang naman kung dito lang si Liam, may kalaro pa sya dito si Elias." -saad ko

"No, wag na! ako na bahala sa kanya." -Ken said

"Bukas nalang Ken, gabi na eh. Dito ka nalang muna matulog."-Justin said

"Uuwe nalang ako, Pakihatid nalang si Liam sa office bukas."- Ken said, pipigilan ko sana sya kaya lang umalis na agad sya. Nakainom sya pero alam kong alam nya ang ginagawa nya.

Pagkaalis ni Ken bigla akong niyakap ni Justin

"Hmm Hon are you ok?" -saad ko sa kanya at humarap naman sya sakin

"Yeah, nag-alala lang ako sayo." -Justin said, hinawakan ko sya at umupo kami

"I'm ok hon, don't worry. Pero si Ken I don't think if matino pa ba sya" -saad ko sa malungkot na boses

"What do you mean hon?" -tanong nya sakin

"Pumatay sya hon kitang-kita nang dalawang mata ko." -Saad ko sa kanya at kita ko naman ang takot sa kanyang mukha

"P-Paano hon?? bakit??"-Justin asked

"Nag-kainitan sila nung tatlong binatilyo kanina sa bar."-I said, napatakip pa ko sa bibig ko kasi hindi yun ang paalam ko sa kanya

🌽: Ang sabi mo! susunduin mo sya sa office nya!! bakit kayo nasa bar!!?🍢: Hon kasi ano.. niyaya nya ko, pero hindi naman ako nag-inom nang marami eh.. sorry hon..🌽: Nambabae kayo!!?🍢: Huh?? hindi ahh.. promise hon, hindi talaga.. si Ken lang🌽: What!!! wala pang isang taon na wala si Stell!! nambabae agad sya!!! (bulyaw nito)🍢: Pero hon hindi naman nya gusto umiiwas nga sya eh🌽: Bakit naman sya pumatay!!? pag nalaman yan ni Liam! naku naman talaga hindi kayo nag iisip! dapat pinigilan mo!!!🍢: Ginawa ko hon pero hindi sya nag pa awat,🌽: *his mind* Pumapatay na ulit sya, siguradong ako isusunod nya pag nalaman nya ang ginawa ko🍢: Hon sarado na utak ni Ken, kahit ako hindi ko na sya ma control. Nagkakaganun sya dahil sa pagkawala ni Stell! Kaya di ko narin sya pipigilan kong papatayin nya yung mga taong dahilan nang pagkawala ng kapatid ko!

🌽 Justin POV-

Nang sabihin yun ni Josh, para akong unti-unting pinapatay.. Sobrang sakit! ang sikip nang dibdib ko! hindi ko namalayan na tumutulo na pala ang mga luha ko

"Hon bakit ka umiiyak? may nasabi ba ko? sorry hon." -saad ni Josh, mabilis kong pinunasan ang mga luha ko

"Ahh w-wala, gusto ko na matulog." -saad ko, tumayo ako at umakyat ng kwarto ramdam ko naman na sumunod sya.

🐣 Ken's POV-

Nandito na naman ako sa tabing dagat, nakahiga at pinag mamasdan ang makinang na bituin, ang aking asawa.. Stell miss na kita, sana nandito ka, gustong-gusto na kitang yakapin at hagkan.. Gusto ko na muling makita ang maganda mong mukha, ang matatamis mong ngiti na ako ang dahilan. Love sorry ah, nakapatay na naman ako kasi naman nainsulto ako sa mga sinasabi nila. Love kahit wala kana sa tabi ko po-protektahan parin kita, ganun kita kamahal eh. Sorry din love kasi nambabae ako pero hindi ko naman gusto yun, sinubukan ko lang talaga love, I'm sorry alam kong magagalit ka wag ka mag alala ikaw parin ang mahal ko, alam mo yan. Ikaw lang ang gusto ko wala nang iba.

Muli na naman tumulo ang mga luha ko, para akong tanga na nag sasalita mag isa at kinakausap ang kawalan. Sobrang miss ko na ang asawa ko.

~Skip Time~-Kinabukasan sa office ni Ken

🐣 Ken's POV-

Nandito ako sa office kakatapus lang ng meeting, naayos ko narin ang mga kailangan. Nagpalit ako ng damit dahil mamaya lang dadalhin nila si Liam dito, balak ko syang ilabas makabawe manlang ako dahil hindi ko na sya nabibigyan ng oras.. Biglang bumukas ang pinto, pumasok ang secretary ko

"Ayy sorry sir, nag bibihis po pala kayo."-secretary said,

Inayos ko ang damit ko at nagulat naman ako dahil lumapit sya

"Tulungan na kita sir," -saad nya at sya ang nag botones ng damit ko

Para akong na stock up sa kinatatayuan ko, nakatinggin lang ako sa kanya at tumingin naman sya sakin. She hold my chin at hinalikan nya ko nagulat ako at bahagya ko syang tinulak. Lumapit naman sya ulit

"C'mon sir wala naman na ang asawa mo, I can do what ever you want." -pag aakit nya sakin,

Ginapang nya ang kamay nya sa labi ko hanggang sa dibdib ko. Pumasok sa isip ko si Stell, I miss him the way na ginagawa nya sakin ang ganito. Hahalikan nya ulit ako nang bigla bumukas ang pinto. Kaya naitulak ko ang secretary ko. Napatingin ako sa pumasok and it was Justin, Liam, Pablo and Josh halos lahat sila gulat na gulat sa nakita nila, bigla naman tumakbo si Liam palabas at sinundan ito ni Josh

"Liam!" -sigaw ko, bigla naman akong sinapak ni Pablo

Samantala si Justin ay nilapitan ang secretary ko at malakas nya itong sinampal,

"Malandi kang hayop ka! get out!!!" -bulyaw ni Justin

"Sir hindi mo ba 'ko ipagtatanggol!" -mataray na saad ng secretary ko

"Talagang ang kapal ng mukha mo noh!!! I said get out!!" -bulyaw ulit ni Justin

"Umalis kana!" -saad ko at agad naman din syang lumabas

Lumapit sakin si Justin at bigla nya akong sinampal,

"Porket wala na si Stell! kung kani-kanino ka nalang makikipag landian! respeto naman para kay Liam!!" -galit na saad ni Justin

"Mali, mali naman yung iniisip nyo. Lumapit lang sakin yun, hindi ko naman ginusto." -paliwanag ko sa kanila

Bigla akong hinawakan sa damit ni Pablo at galit na galit syang tumingin sakin

"Manloloko ka!!!" -singhal ni Pablo

"What!? manloloko?? hindi ko naman gagawin yun kung buhay pa si Stell!" -bulyaw ko at tinulak naman nya ko. Matalim akong tumingin sa kanya at lumabas ako, pag kalabas ko nakasalubong ko si Josh na hinihingal

"Ken si Liam, hindi ko mahanap" -naiiyak na saad ni Josh at nag hahabol pa ito sa kanyang hininga.

Sabay-sabay kaming nag takbuhan papuntang elevator, since 2nd floor ang office ko sure akong nasa baba na sya, nag patulong na rin ako sa mga staff at bodyguards para hanapin si Liam.

Nasa baba na kami, ilang minuto dumating na ang mga staff na inutusan ko. Pero wala daw silang nakita. Maya-maya ay may dumating na guard at lumapit sakin

"Sir nakalabas na po ang anak nyo, may nakapansin sa kanya pero hindi na nila alam kung saan dumeretso." -guard said

Hindi na ko nag salita tumakbo ako palabas, sumunod naman sila sakin. Kinakabahan na 'ko, nanginginig na 'ko, nag-aalala na 'ko. Pag may mangyaring masama sa anak ko hindi ko mapapatawad ang sarili ko. Nag lakad lakad kami.. si Justin at Josh ay nag sama, si Pablo naman sumunod sakin para hanapin si Liam. Sumigaw ako at tinatawag ko ang pangalan ng anak ko, naiiyak na ko at pinag-papawisan nang malamig.

"Pag may mang-yaring masama kay Liam! pag sisisihan mo 'toh Ken!" -bulyaw ni Pablo

"Sino ka ba at bakit ka ganyan makapag salita huh!!?" -Galit kong sigaw sa kanya, nilapitan naman nya ko at muli nyang hinawakan ang damit ko

"Kukunin ko si Liam pag ako ang makakakita sa kanya! wala ka na sa isip Ken! you are enjoying killing people!! akala mo hindi ko malalaman!! what's wrong with you huh!! hindi deserve ni Liam ang katulad mo!" -bulyaw nya sakin, nagalit ako sinabi nya kaya sinapak ko sya hanggang sa mag-away na kaming dalawa.

🍢Josh POV-

Pareho na kami ni Justin na umiiyak dahil sa pag aalala kay Liam, lumipas na ang isang oras pero hindi parin namin sya nakikita. Nasan ka na ba Liam, hindi magugustuhan ni Stell pag napahamak ka.

"Kasalanan 'toh ni Ken eh!!" -naiiyak na saad ni Justin pero galit sa kanyang tono

"Hindi ko ibibigay sa kanya si Liam pag nakita natin sya" -Saad ko

"Hindi yun papayag! sigurado ako!" -Justin said,

patuloy parin kami sa pag lalakad na ikot na namin ang buong lugar, nakita naman namin na may nag-aaway. Si Ken at Pablo

"Hon yung dalawa!" -sigaw ko at agad kaming tumakbo papunta sa dalawa,

Pagkarating namin, agad namin silang inawat

"Ken tama na!" -sigaw ko

"Kuya, enough!!" -Justin shout

Naawat naman namin sila.

"P*tang*na! hindi pa natin nahahanap si Liam nag aaway pa kayo!! may maitutulong ba yang pag tatalo nyo huh!!" -singhal ko sa kanila at kita ko naman na, natauhan sila sa sinabi ko.

Bigla naman umiyak si Ken at humagulgol, nakaramdam naman agad ako nang awa, naintindihan ko sya, nagkakaganito sya dahil sa pagkawala ni Stell

"Kasalanan ko, hindi ko mapapatawad ang sarili ko pag may masamang mangyari sa anak ko.. please tulungan nyo ko, hindi ko naman gusto yung kanina nagulat lang din ako, maniwala kayo! Oo muntik akong madala sa tukso, sorry! sorry.." -sunod-sunod na saad ni Ken habang umiiyak

Matapang na tao si Ken, but it comes about love alam kong seryoso sya at malaki ang pinagbago nya dahil dun, pero yun din ang dahilan kung bakit nag kakaganito si Ken ngayon.

"Ken makinig ka, naiintindihan kita. Ok? sa ngayon hanapin muna natin si Liam. Pag nahanap natin sya, mag focus naman tayo sa pag hahanap sa mga taong dahilan kung bakit nawala si Stell satin, ok? wag mo sayangin oras mo sa mga walang kwentang bagay." -saad ko sa kanya, tumango lamang sya, huminga nang malalim at pinunasan nya ang kanyang mga luha.

🌽 Justin POV-

When I heard what Josh said, nag katinginan kami ni kuya, hindi ko na talaga alam gagawin ko. Halo-halo na ang nararamdaman ko, natigilan ako nang hawakan ako ni Josh

"Hon dali na, hanapin na natin si Liam, kay Pablo kana lang sumama tapus kami ni Ken ang mag sasama." -saad ni Josh at tumango lamang ako.

"Mag txt kayo or tawag, pag nakita nyo na si Liam" -saad ni kuya Pablo, at tumalikod na kami.

Naglakad na kami at patuloy na nag hahanap kay Liam, habang nag lalakad kinausap ko si kuya

"Kuya narinig mo yung sinabi ni Josh kanina, alam mo ba sabi nya kagabi hahayaan nya lang si Ken na patayin yung taong dahilan kung bakit namatay si Stell." -wala kong ganang saad

"Mag tiwala kalang sakin, ako nang bahala. Hindi nila malalaman, gagawin ko lahat. Hanggang sa sumuko nalang sila sa pag hahanap." -seryosong saad ni Kuya

🐣 Ken's POV-

Bumalik kami ng company ni Josh, saglit kaming tumingin sa CCTV at agad naman namin nakitang sumakay si Liam ng taxi na dumadaan dito sa harapan ng company. Nagmadali kaming dalawa, nang makalabas kami, si Josh na ang nag insist na mag drive dahil nga natataranta ako kaya hinayaan ko nalang sya baka ma disgrasya pa kami.

Mabilis nyang pinatakbo ang sasakyan, tumawag narin ako sa mga police para humingi ng tulong. Patuloy sa pag-drive si Josh, hanggang sa makarating kami sa ma traffic. Ginabi na kami sa paghahanap, naiinis ako dahil traffic! Nilibot ko ang paninggin ko sa paligid, may isang park na maraming ilaw, may natanaw akong bata,

"Liam! anak!" -saad ko at agad akong bumaba ng kotse, naiwan naman si Josh.

Tumakbo ako iniiwasan ko lamang ang mga sasakyan hindi pa naman umaandar, hanggang sa marating ko ang park. Tanaw ko agad ang aking anak na umiiyak. Mabilis ko syang nilapitan at niyakap

"Son, Liam, pinag aalala mo naman si dada eh." -umiiyak kong saad, tinutulak nya ko kaya bumitaw ako sa pag kakayakap ko sa kanya

"I hate you dada!!" -sigaw ni Liam habang umiiyak

"Son, yung kanina hindi yun gusto ni dada.. mali yung nakita mo at pag kakaintindi mo. Liam maniwala ka, please I'm sorry." -saad ko sa kanya habang naka luhod sa harapan nya

"Dad ok lang naman po if mag mamahal kayo ulit, but I'm not ready to have a mommy! kasi kayo lang ni daddy ang gusto ko!" -humagulgol na saad ni Liam

"Hindi ko ipagpapalit ang daddy mo Liam, maniwala ka." -saad ko, hahawakan ko sya pero umatras sya

"Alam nyo po ba na dati, secretary nyo rin dahilan kung bakit gusto kayong iwan ni daddy. Yes dada alam ko yun! dada sabi mo hindi mo kami sasaktan lalo na si daddy! pero ginawa nyo po! But after what you did, sabi sakin ni daddy na wag po akong magagalit sayo dahil mahal ka nya at mahal rin po kita kaya ayokong magalit. Dada you deserve better! yung secretary mo kanina, I hate her!!!" -bulyaw ni Liam,

I'm so much hurt dahil sa mga sinabi nya, sobrang sakit! humagulgol nalang ako sa harapan ng anak ko. Hindi ko na kakayanin kung pati sya mawawala sakin.

"Son, I'm sorry, about everything that happened, it's just a mistake.. I already regret it, I'm sorry son I won't do it again.. Promise, patawarin mo na si dada please.." -umiiyak kong saad sa kanya, he hold my face at muli syang nag salita

"Dada, I understand naman po. I'm sorry if nasagot ko kayo." -Liam said while crying, at yumakap sya sakin.

"I'm sorry son if naging mahina si dada ah, sorry kung nagkamali ako, your dada is not perfect but I promise babawe ako sayo. Mahal na mahal kita."-Saad ko sa kanya, biglang dumating sila Pablo at Justin, ganun narin si Josh

"Tinawagan ko na sila, na nakita na natin si Liam" -Josh said

"Come here Liam," -Pablo said, sabay kuha nito kay Liam sakin

"Sandali, anak ko yan! wala kang karapatan sa kanya!" -Bulyaw ko

"I know! pero hindi safe sayo si Liam! it's better if doon nalang sya sa  bahay nila Justin!" -tugon ni Pablo sakin

"Tito, it's ok. I will go with dada.. he needs me po, and he promised naman po na hindi na sya uulit." -Liam said, bumitaw ito kay Pablo at agad naman syang lumapit sakin. Muli akong umiyak at niyakap ko sya nang mahigpit

"Pangako, aayusin ko na sarili ko para kay Liam, pasensya na kayo.. Pablo, pasensya na. Josh, Justin, salamat sa inyo. salamat sa lahat, for now ako na bahala sa anak ko. Wag kayo mag-alala hindi ko na sya pababayaan." -saad ko sa kanila

"Asahan ko yan Ken ah, kasi kahit ako.. ayoko na sana ibigay si Liam sayo. Pero malaki na si Li"-Josh said

"Yung secretary mo, paalisin mo na yun sa office mo!" -saad ni Justin, tininggnan ko lang sya.

"Yung kotse mo nandun ko pinarada, uwe na kayo. Wag ka mahiya if kailangan mo nang tulong huh? nandito lang kami." -Josh said, tumango lamang ako

"Don't give up Ken, hindi mo kailangan nang ibang tao para makalimot. Hindi mo kailangan kalimutan si Stell, Maghintay ka lang, may dadating para mabuo ulit ang puso mo." -saad ni Pablo, biglang gumaan ang pakiramdam ko dahil sa sinabi nya, kahit hindi ko makuha ang point nya.. binitawan ko si Liam para yakapin siya.

"Pasensya kana ah, nasira ko pa ata mukha mo." -naiiyak kong saad pero may kasamang tawa at natawa nalang din sya

"Ok lang, nakabalos naman ako eh." -natawa nyang saad "Sige na, uwe na kayo, gabi na. Pasensya na din" -dagdag nya pa, tinapik nya ko sa balikat.. muli kong hinawakan si Liam, nag paalam na kami at tuluyan na kaming umalis para umuwe.

Nasa byahe na kami, dumaan muna kami sa Mcdo ni Liam at kumain, pagkatapus umuwe na kami. Nakatulog na sya sa byahe.

Muling tumulo ang mga luha ko, salamat dahil may mga kaibigan parin akong nariyan para damayan ako. Para intindihin ako. Araw-araw man akong sinasakal nang lungkot at problema lahat nang yun kakayanin ko para kay Liam. Napaka swerte ko parin dahil andito pa si Liam, dahilan para mabuhay pa 'ko.

Habang nasa byahe, mula sa aking sasakyan, marahan ko itong pinaandar at tumingin ako sa malaking buwan na nag bibigay liwanag sa paligid, tanaw ko rin ang makinang na bituin na tila laging nag babantay  sa akin. Love please guide me, sana lahat nang toh malampasan ko, kahit wala ka na sa buhay namin ni Liam.