7

Ang araw ay tila mas mahaba sa panahong lumilipas, at habang mas tumatagal kaming magkakasama, mas lalo kong nararamdaman kung paano nagiging bahagi ng buhay ko ang mga taong nakilala ko sa eskwelahan.

"Gail, bilisan mo!" sigaw ni Sara habang hinahatak ako papunta sa open grounds ng school. "Magsisimula na 'yung event!"

Hindi ko alam kung bakit palagi siyang ganito ka-energetic, pero kahit papaano, nakakahawa ang sigla niya. Sa gilid ng mata ko, nakita kong naglalakad lang nang kalmado si Millicent, walang pakialam sa pagmamadali ng kapatid niya. Tulad ng dati, para siyang nasa sarili niyang mundo.

Habang papasok kami sa event area, nakita ko agad ang iba't ibang estudyante na abala sa kani-kanilang ginagawa. May iba na kasali sa program, may nag-aayos ng stage, at may mga nagkukumpulan lang para manood.

Napansin kong si Jette ay nasa isang gilid, kausap ang ilang miyembro ng The Lumina Gazette. Halatang seryoso siya sa usapan, pero nang makita niya kami, saglit siyang lumayo sa grupo niya.

"Akala ko hindi kayo pupunta," sabi niya habang inaayos ang ID niya.

"Of course not! Ang daming cute dito, Jette!" tukso ni Sara, sabay kindat. "Baka ma-miss mo ang chance mo kay Saoirse!"

Napairap si Jette. "Wala akong oras sa kalokohan mo, Sara." Pero kahit pilit niyang itinatanggi, kita ko ang bahagyang pamumula ng pisngi niya.

Samantala, si Adelia naman ay tahimik lang na nakikinig sa usapan namin. Pero halata sa mata niya ang pag-oobserba sa paligid. Palagi siyang ganoon—parang nakikita niya ang mga bagay na hindi napapansin ng iba.

"Ang ganda ng setup nila," bulong niya habang tumitingin sa stage. "Mukhang pinag-isipan talaga."

Hindi ko alam kung bakit, pero sa tono ng boses niya, parang may higit pa siyang iniisip kaysa sa simpleng event decor.

Sa di kalayuan, nakita ko si Noelle kasama ang grupo niya. At syempre, kasama roon si Millicent. Pero ang mas lalong umagaw ng pansin ko ay ang isang pamilyar na presensya—si Georgia. Tahimik siya, tulad ng dati, pero may isang klase ng presensya na hindi mo basta pwedeng balewalain.

"Sara, sino nga ulit 'yung girl na 'yon?" tanong ko, kahit alam ko na ang sagot.

Nangiti si Sara, pero parang may bahagyang nerbiyos sa mata niya. "Si Georgia Aurelia Vhirenne. Alam mo 'yon, yung tipong impossible basahin? 'Yan siya."

Sinundan ko ang tingin ni Sara at nakita kong si Adelia ay nakatingin din kay Millicent, parang may iniisip nang malalim. Hindi ko alam kung ano, pero parang may dumaan na emosyon sa mukha niya bago siya muling bumaling sa amin.

"Dapat ata kumuha tayo ng upuan, malapit nang magsimula," sabi niya, halatang iniiwasan ang kahit anong diskusyon tungkol sa mga tingin niya kanina.

Habang kumpleto na kaming nakaupo, doon ko lang naisip na ang iba't ibang taong ito—ang mga bagong kaibigan kong ito—ay may kanya-kanyang mundo, may kanya-kanyang kwento. Hindi ko pa alam ang buong larawan ng bawat isa sa kanila, pero alam kong unti-unti, matutuklasan ko rin.

At kahit hindi ko pa sigurado kung paano magsasanga ang mga landas namin, isang bagay ang alam ko—ang koneksyon namin, gaano man kaiba ang mga buhay namin, ay nagsisimulang mabuo.