Part-17
16:30, 14 September 2023Warning - 18+________________________
ဗွမ်း! ဗွမ်း!
ရေကူးကန်ဘေးမှာ ဂျီမင်းထိုင်ရင်း အိပ်ငိုက်နေရသည်။ သူရေကူးတာကို စောင့်ရမယ်ဆိုလို့ စောင့်နေတာ တော်တော်ကြာနေပြီ။ အခုထိမပြီးသေး။
အခုတလော ဂျောင်ကုက အပြင်သိပ်မထွက်ပဲ ကျွန်တော့အနားမှာပဲ ကပ်နေတော့တာ။ အပြင်သွားရင်လဲလိုက် ဖေဖေ့ဆီသွားရင်လိုက် အမြဲတမ်းတကောက်ကောက်နဲ့။ အိမ်မှာနေရင်လဲ ကော်နဲ့ကပ်ထားတဲ့အတိုင်း လူကိုမတွေ့ရင်လဲ တကြော်ကြော်အော်နေတော့တာ။
"လာ မောင်နဲ့အတူ ရေလာကူး"
"ငါမှရေမကူးတတ်တာ"
"လာ မောင်သင်ပေးမယ်"
"ဟင့်အင်း ကိုယ့်ဘာသာကူး"
ရေကန်ထဲကနေတက်လာတာကြောင့် ဂျီမင်းလက်ထဲက တဘတ်ကိုပေးလိုက်သည်။ တဘတ်ကိုမယူပဲ ဂျီမင်းကိုပွေ့ချီပြစ်သည်။
"မောင့်! ဘာလုပ်မလို့လဲ"
"ရေအတူကူးမယ်"
"မကူးဘူး! မောင်လဲကြာနေပြီ တော်တော့"
" မရဘူး ကူးရမယ်"
"မောင့်! ရေမကူးတတ်ဘူးလို့! "
ပြောလဲမရ ရေထဲကိုဆင်းနေပြီမို့ သူ့လည်ပင်းကိုသာ မြဲနေအောင် ဖက်ထားလိုက်သည်။
"ရေမကူးချင်ပါဘူးဆို! "
"အခုရေထဲတောင်ရောက်နေပြီကို "
သူ့ခါးမှာချိတ်ထားတဲ့ ဂျီမင်းခြေထောက်တွေကို ဖြုတ်ပြီး ရေထဲကိုချသည်။
"မောင် ကြောက်တယ်"
သူ့လည်ပင်းကို အတင်းဖက်ထားကာ သူ့ကိုမော့ကြည့်လိုက်တော့ ရီဝေဝေမျက်လုံးတွေနဲ့ စူးစိုက်ကြည့်နေတာကြောင့်...
"မောင့်! အပေါ်ပြန်ပို့ပေး အ့! "
ဂျီမင်းခါးကလက်တွေက ဘောင်းဘီထဲကို လျှိုဝင်လာကာ တင်ပါးတွေကို ဖျစ်ညစ်လာပြီး ဂျီမင်းအဝထဲကို လက်တစ်ချောင်းထိုးထည့်လာ၏။
"ဟင့်! မောင် မလုပ်ဘူး! "
" ...... "
ဂျီမင်းပြောတာကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သုံးချောင်းအထိထည့်လာပြီး လှုပ်ရှားသည်။
"ဟင့် ရပ်! ဟ့ "
ဘုန်း! ဘုန်း!
သူ့ရင်ဘတ်ကြီးကို အတင်းရိုက်လဲမရ...
" မောင့်! ဟိုနေ့ကပဲ အင့် လုပ်ထားတယ်လေ ဟင့် ဟ့"
ဘယ်လိုပြောပြော သူ့စိတ်ကြိုက်လှုပ်ရှားနေတာကြောင့် သူ့လည်ပင်းကြားထဲ ခေါင်းကိုဝှက်ထားကာ အော်ငြီးနေရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။
"မြင်းစီးမလား "
"ဟင့်အင်း ဟ့ အ! "
"မြင်းမစီးချင်ရင် မောင့်ကိုစီး "
"အ့ အင်း "
"ဟမ်! စီးမှာလား"
သူပြောတာတွေကိုလဲ မဖြေနိုင်တော့ သူ့လှုပ်ရှားမှုတွေကြောင့် တစ်ခုခုလိုချင်လာပြီး မောင့် ကျောကိုသာ ကုတ်ဆွဲနေမိတော့သည်။
"အ့ အ ဟင်းး"
ဗျစ်!
ဂျီမင်းအရာက ဖြူပြစ်ပြစ်အရည်တွေ ထွက်လာတာကြောင့် ဂျီမင်းမျက်နှာ တစ်ပြင်လုံးနီရဲနေတော့မှာ။ ဘာမှတောင်မလုပ်ရသေးဘူး ပြီးသွားတာ ဘယ်လောက်တောင် ရှက်စရာကောင်းလိုက်လဲ...
ဘုန်း! ဘုန်း!
ဂျီမင်းရှက်ရှက်နဲ့ သူ့ရင်ဘတ်ကြီးကို အတင်းရိုက်ပြစ်လိုက်သည်။ လူကိုလုပ်ချင်တိုင်းလုပ်နေတာ...
" ကောင်းလား "
"ဟင့်! မကောင်းဘူး လူယုတ်မာ! "
"အင်း လူယုတ်မာ အခုလဲ ဆက်ယုတ်မာဦးမှာ"
ဂျီမင်းကို ချီထားတဲ့အတိုင်း ကန်ဘောင်ပေါ်ကို တတ်ပြီး အဲ့ပုံစံအတိုင်း အခန်းထဲခေါ်သွား၏။ ဘယ်လောက်တောင် အမြင်ဆိုးနေလိုက်မလဲ။ သူကအတွင်းခံတစ်ထည်တည်း ဂျီမင်းအဝတ်အစားတွေကလဲ ရေတွေစိုလို့ ။ တကယ်အရှက်မရှိတဲ့လူ!
သူ့အခန်းထဲရောက်တော့ ဂျီမင်းနှုတ်ခမ်းတွေကို စုပ်ယူကာ အဝတ်အစားတွေကိုလဲ အလျင်စလို ဆွဲချွတ်သည်။ သူ့ဘောင်းဘီကလဲ ဘယ်အချိန်ချွတ်လိုက်မှန်းမသိ။ သူ့အရာကြီးကထောက်နေတာကြောင့် နေရခက်လာကာ..
" မောင် အ့"
ချီလျက်အတိုင်း အိပ်ယာပေါ်လဲဲပစ်လိုက်တာ သူကအောက်က ဂျီမင်းကအပေါ်က ထပ်လျက်အတိုင်း..
"မောင့်ဟာကိုကိုင်းပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်းထည့်"
ဂျီမင်းသူ့ခါးပေါ်မှာထိုင်နေရတာကို သူကအောက်ကနေရီဝေဝေနဲ့ကြည့်ကာ ပြောသည်။
"ဟင့်အင်း အဲ့လိုကြီး ကြောက်တယ်"
"ဖြည်းဖြည်းထည့် မနာဘူး မောင်ချဲ့ထားပြီးပြီ"
"ဟင့်အင်း! "
"ဂျီမင်း မောင့်ကိုမချစ်ဘူးလား "
"ဟင့်! ချစ်ပေမယ့်"
မျက်နှာငယ်လေးနဲ့ လုပ်ပြနေတာမို့ သူ့အရာကိုကိုင်ပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ထိုင်ချလိုက်သည်။
"အ့ နာတယ် "
" ..... "
တဝက်လောက်သာ ရောက်သေးကာ ဂျီမင်းက တွန့်ဆုတ်နေတာကြောင့် ခါးကနေကိုင်ကာ ဖိချလိုက်သည်။
"အား! မောင့် နာ အ့"
"ဖြည်းဖြည်းချင်း ထိုင်ထလုပ်"
သူပြောတဲ့အတိုင်း ဖြည်းဖြည်းချင်းလှုပ်ရှားနေလိုက်သည်။ ဂျီမင်းတယောက်ထဲ လှုပ်ရှားနေတာကြောင့် သိပ်တော့မနာပေမယ့် အောက်ကနေ ဂျီမင်းမျက်နှာ ဖြစ်ပျက်သမျှကို စက္ကန့်မလပ်လိုက်ကြည့်နေတာကြောင့် နေရခက်ကာ သူ့ပေါ်ထပ်လျက်အတိုင်း လည်ပင်းကြားထဲခေါင်းကိုဝှက်ထားလိုက်သည်။
"ဘာလို့ရပ်လိုက်တာလဲ "
"မောင်ကကြည့်နေတာကို "
"ဒါဆို မောင်စပြီ "
"အ့ အ့ နာ အင့် "
မောင်က ထိုင်ပြီး ဂျီမင်းခါးကိုကိုင်ကာ အောက်ကလဲပင့်ဆောင့် လက်ကနေလဲ ဖိဖိချနေတာကြောင့် ဂျီမင်းမှာအီစိမ့်နေအောင်ခံရတော့သည်။
"ဟင့်! အထဲကြီးထိ အ့ ဟ့ မောင့်! "
"ဟား ဟ့ အား"
"ဖြည်းဖြည်း! ရပ် မောင့်! "
"ဟ့ ဟ့ အ ဂျီမင်း ဟင်း"
ဂျီမင်းပြောနေတာကိုဂရုမစိုက် သူ့စိတ်ကြိိုက်လှုပ်ရှားကာ စိတ်ကြိုက်ငြီးငြူပြီး လှုပ်ရှား၏။
"နာတယ်လို့ အ! "
ဂျီမင်းမှာ ပြီးနေတာ နှစ်ကြိမ်သုံးကြိမ်မကတော့တာတောင် သူမှာတော့ လှုပ်ရှားဆဲ။ ဒီနေ့လဲ သူ့စိတ်ကြိုက်ပေးဆပ်ရင်းသာ....
................
ဂျီမင်းနိုးလာတော့ မနက်တောင်လင်းနေပြီ။ မနေ့ကသူနဲ့အတူနေတာ ညနေစောင်းသွားတာမို့ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပြီး တစ်ခါတည်းသာအိပ်ယာဝင်လိုက်တော့ကာ ညစာပါမစားဖြစ်လိုက်။
မနက်လင်းတိုင်း မောင့်ရင်ခွင်ထဲမှာ နိုးထလာရတာ ဂျီမင်းအတွက်တော့အဓိပ္ပါယ်ရှိလှသည်။ ဂျီမင်းရှေ့မှာရှိနေတဲ့ မောင့်ရင်ဘတ်ကြီးကို နမ်းလိုက်ပြီး ကြွက်သားနဲ့ လက်မောင်းကြီးတွေကိုလဲ နမ်းနေလိုက်သည်။
" ဟိတ် ဘာတွေခိုးနမ်းနေတာလဲ "
ဂျောင်ကုအိပ်နေတုန်း ရွစိရွစိနဲ့ခိုးနမ်းနေသူကြောင့် နိုးလာရသည်။
"ဘာမှခိုးမနမ်းဘူး ပေါ်တင်နမ်းတာ "
"ဟုတ်ပါပြီကွာ "
" ..... "
" ဂျီမင်း မောင်ဒီနေ့မောင့်သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ ချိန်းထားတာရှိတယ် "
"အင်းသွားလေ ဘယ်သွားမှာလဲ "
"ကားပြိုင်ကွင်း အရေးကြီးလို့ "
"အင်း သွားပေါ့ "
"ဒါဆိုမောင်ပြင်ဆင်တော့မယ် စောစောချိန်းထားလို့ "
"အင်း "
"မင်းကတော့ နားနေလိုက် မောင်ဆန်ပြုတ်ပို့ခိုင်းလိုက်မယ် "
"အင်း "
မောင် ရေမိုးချိုးအဝတ်အစားလဲပီးသည်အထိ ဂျီမင်းအိပ်ယာပေါ်ကမထသေး
ပြွတ်!
"မောင်သွားပြီ "
မောင်ထွက်သွားလို့ မကြာသေး....
တီ တီ တီ
ဖုန်းဝင်လာတာကြောင့် ကြည့်လိုက်တော့ ဦး ။ ဂျီမင်းမှာ ဖုန်းတောင်မကိုင်ရဲ သလိုအဖြစ်မျိုး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရှောင်လွှဲလို့မှ မရတာ..
"ဟယ်လို ဦး "
" ..... "
"ဟင်! "
" ..... '
"မ မဟုတ်ပါဘူး "
" ..... '
"ဟုတ် "
တီ
ဦးကအခု ကိုရီးယားကို ပြန်ရောက်နေပြီတဲ့လေ။ ဂျီမင်းကိုလာကြိုဖို့ ကားလွှတ်လိုက်မယ်တဲ့ ။ အခုလိုကြီး ချက်ချင်းရင်ဆိုင်ဖို့ ဂျီမင်းမှာ အားမရှိသေး။ မောင်ကလဲ အပြင်သွားနေတယ်။
ဂျီမင်းအမြန်ထကာ ရေချိုး အဝတ်စားလဲလိုက်ပြီး အောက်ဆင်းလာတော့ ကားကရောက်တောင်နေပြီ။
ကားပေါ်တတ်လိုက်တော့ ချက်ချင်းမောင်းထွက်သွား၏။
"ဟို အခုကလေဆိပ်သွားတာ မဟုတ်ဘူးလား"
"မဟုတ်ပါဘူး Boss ကအေးဆေးစကားပြောဖို့ ဆိုင်ကိုခေါ်ခိုင်းလိုက်တာပါ "
"အာ ဟုတ် "
ဘာလို့ဦးက အေးဆေးစကားပြောဖို့ခေါ်ခိုင်းလိုက်လဲတော့ မသိပေမယ့် ဂျီမင်းစိတ်ထဲ လေးလံနေတာတော့အမှန်...
ဦးက မောင်နဲ့ကိစ္စကို သိသွားလို့များလား။ ဟင့်အင်း! အဲ့လိုတော့ မဖြစ်စေချင်ပါ။ ဂျီမင်းဘက်ကပဲ သေချာလေးတောင်းပန်ပြီးပြောပြချင်တာ...
စားသောက်ဆိုင်ရှေ့ရောက်တော့ ကားရပ်သွားတာကြောင့် ဂျီမင်းဆိုင်ထဲဝင်လာခဲ့သည်။ ဆိုင်ကတော်တော်လေးကြီးပြီး လူရှင်းတာကြောင့် ဦးရှိတဲ့ဝိုင်းကို တန်းမြင်ရသည်။ ဦးရှိတဲ့ဝိုင်းကိုသွားလိုက်တော့ ထိုင်ဖို့နေရာပြတာကြောင့် ဂျီမင်းဝင်ထိုင်လိုက်သည်။
"မတွေ့ရတဲ့ အတောအတွင်း ကလေးကပိုကြည့်ကောင်းလာတာပဲ ပျော်စရာတွေများရှိလို့လား"
"ဟို အဲ့လိုမဟုတ်ပါဘူး "
ဦးနဲ့ရှိနေတဲ့ အချိန်တိုင်းလိုလို ဂျီမင်းအတွက် နေရခက်တဲ့ ခံစားချက်ကို အမြဲတမ်းဖြစ်စေသည်။ ဦးရဲ့အရှိန်အဝါကြောင့်လား။ ဂျီမင်းဘက်မပြည့်စုံလို့ သိမ်ငယ်နေတာလားဆိုတာတော့ ဂျီမင်းကိုယ်တိုင်မသိ
"ကလေး ဦးပြောနေတာကြားရဲ့လား "
"ဗျာ ဟို မကြားလိုက်.."
"ဘယ်တွေစိတ်ရောက်နေတာလဲ "
"ဟို ကျတော်တောင်းပန်ပါတယ် "
"ကဲပါ ထားလိုက်တော့ ကလေးနေကောင်းရဲ့လား ""ဟုတ် ကောင်းပါတယ် "
"မျက်နှာက ဖြူဖတ်ဖြူရော်နဲ့ "
"ဟုတ် ဟို... "
"ဒါက ကလေးအတွက် "
"ဟင်! "
ဂျီမင်းရှေ့ကိုရောက်လာတဲ့ ငွေရောင်လက်စွပ်လေး ဟိုတစ်ခေါက်တုန်းကနဲ့ တစ်ပုံစံထဲ ။ ဂျီမင်းလက်မှာ ဦးပေးထားတဲ့ လက်စွပ်မရှိတော့တာကြောင့် အတော်လေးအားနာသွားရသည်။
" ဦးကလေးနဲ့ အမြန်ဆုံးလက်ထပ်ချင်တယ် "
"ဗျာ! "
________________________ကျေးဇူးပါ 💗
Zg
Warning - 18+________________________
ဗြမ္း! ဗြမ္း!
ေရကူးကန္ေဘးမွာ ဂ်ီမင္းထိုင္ရင္း အိပ္ငိုက္ေနရသည္။ သူေရကူးတာကို ေစာင့္ရမယ္ဆိုလို႔ ေစာင့္ေနတာ ေတာ္ေတာ္ၾကာေနၿပီ။ အခုထိမၿပီးေသး။
အခုတေလာ ေဂ်ာင္ကုက အျပင္သိပ္မထြက္ပဲ ကြၽန္ေတာ့အနားမွာပဲ ကပ္ေနေတာ့တာ။ အျပင္သြားရင္လဲလိုက္ ေဖေဖ့ဆီသြားရင္လိုက္ အၿမဲတမ္းတေကာက္ေကာက္နဲ႕။ အိမ္မွာေနရင္လဲ ေကာ္နဲ႕ကပ္ထားတဲ့အတိုင္း လူကိုမေတြ႕ရင္လဲ တေၾကာ္ေၾကာ္ေအာ္ေနေတာ့တာ။
"လာ ေမာင္နဲ႕အတူ ေရလာကူး"
"ငါမွေရမကူးတတ္တာ"
"လာ ေမာင္သင္ေပးမယ္"
"ဟင့္အင္း ကိုယ့္ဘာသာကူး"
ေရကန္ထဲကေနတက္လာတာေၾကာင့္ ဂ်ီမင္းလက္ထဲက တဘတ္ကိုေပးလိုက္သည္။ တဘတ္ကိုမယူပဲ ဂ်ီမင္းကိုေပြ႕ခ်ီျပစ္သည္။
"ေမာင့္! ဘာလုပ္မလို႔လဲ"
"ေရအတူကူးမယ္"
"မကူးဘူး! ေမာင္လဲၾကာေနၿပီ ေတာ္ေတာ့"
" မရဘူး ကူးရမယ္"
"ေမာင့္! ေရမကူးတတ္ဘူးလို႔! "
ေျပာလဲမရ ေရထဲကိုဆင္းေနၿပီမို႔ သူ႕လည္ပင္းကိုသာ ၿမဲေနေအာင္ ဖက္ထားလိုက္သည္။
"ေရမကူးခ်င္ပါဘူးဆို! "
"အခုေရထဲေတာင္ေရာက္ေနၿပီကို "
သူ႕ခါးမွာခ်ိတ္ထားတဲ့ ဂ်ီမင္းေျခေထာက္ေတြကို ျဖဳတ္ၿပီး ေရထဲကိုခ်သည္။
"ေမာင္ ေၾကာက္တယ္"
သူ႕လည္ပင္းကို အတင္းဖက္ထားကာ သူ႕ကိုေမာ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ရီေဝေဝမ်က္လုံးေတြနဲ႕ စူးစိုက္ၾကည့္ေနတာေၾကာင့္...
"ေမာင့္! အေပၚျပန္ပို႔ေပး အ့! "
ဂ်ီမင္းခါးကလက္ေတြက ေဘာင္းဘီထဲကို လွ်ိုဝင္လာကာ တင္ပါးေတြကို ဖ်စ္ညစ္လာၿပီး ဂ်ီမင္းအဝထဲကို လက္တစ္ေခ်ာင္းထိုးထည့္လာ၏။
"ဟင့္! ေမာင္ မလုပ္ဘူး! "
" ...... "
ဂ်ီမင္းေျပာတာကို ဂ႐ုမစိုက္ဘဲ သုံးေခ်ာင္းအထိထည့္လာၿပီး လႈပ္ရွားသည္။
"ဟင့္ ရပ္! ဟ့ "
ဘုန္း! ဘုန္း!
သူ႕ရင္ဘတ္ႀကီးကို အတင္းရိုက္လဲမရ...
" ေမာင့္! ဟိုေန႕ကပဲ အင့္ လုပ္ထားတယ္ေလ ဟင့္ ဟ့"
ဘယ္လိုေျပာေျပာ သူ႕စိတ္ႀကိဳက္လႈပ္ရွားေနတာေၾကာင့္ သူ႕လည္ပင္းၾကားထဲ ေခါင္းကိုဝွက္ထားကာ ေအာ္ၿငီးေန႐ုံသာ တတ္နိုင္ေတာ့သည္။
"ျမင္းစီးမလား "
"ဟင့္အင္း ဟ့ အ! "
"ျမင္းမစီးခ်င္ရင္ ေမာင့္ကိုစီး "
"အ့ အင္း "
"ဟမ္! စီးမွာလား"
သူေျပာတာေတြကိုလဲ မေျဖနိုင္ေတာ့ သူ႕လႈပ္ရွားမႈေတြေၾကာင့္ တစ္ခုခုလိုခ်င္လာၿပီး ေမာင့္ ေက်ာကိုသာ ကုတ္ဆြဲေနမိေတာ့သည္။
"အ့ အ ဟင္းး"
ဗ်စ္!
ဂ်ီမင္းအရာက ျဖဴျပစ္ျပစ္အရည္ေတြ ထြက္လာတာေၾကာင့္ ဂ်ီမင္းမ်က္ႏွာ တစ္ျပင္လုံးနီရဲေနေတာ့မွာ။ ဘာမွေတာင္မလုပ္ရေသးဘူး ၿပီးသြားတာ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ရွက္စရာေကာင္းလိုက္လဲ...
ဘုန္း! ဘုန္း!
ဂ်ီမင္းရွက္ရွက္နဲ႕ သူ႕ရင္ဘတ္ႀကီးကို အတင္းရိုက္ျပစ္လိုက္သည္။ လူကိုလုပ္ခ်င္တိုင္းလုပ္ေနတာ...
" ေကာင္းလား "
"ဟင့္! မေကာင္းဘူး လူယုတ္မာ! "
"အင္း လူယုတ္မာ အခုလဲ ဆက္ယုတ္မာဦးမွာ"
ဂ်ီမင္းကို ခ်ီထားတဲ့အတိုင္း ကန္ေဘာင္ေပၚကို တတ္ၿပီး အဲ့ပုံစံအတိုင္း အခန္းထဲေခၚသြား၏။ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ အျမင္ဆိုးေနလိုက္မလဲ။ သူကအတြင္းခံတစ္ထည္တည္း ဂ်ီမင္းအဝတ္အစားေတြကလဲ ေရေတြစိုလို႔ ။ တကယ္အရွက္မရွိတဲ့လူ!
သူ႕အခန္းထဲေရာက္ေတာ့ ဂ်ီမင္းႏႈတ္ခမ္းေတြကို စုပ္ယူကာ အဝတ္အစားေတြကိုလဲ အလ်င္စလို ဆြဲခြၽတ္သည္။ သူ႕ေဘာင္းဘီကလဲ ဘယ္အခ်ိန္ခြၽတ္လိုက္မွန္းမသိ။ သူ႕အရာႀကီးကေထာက္ေနတာေၾကာင့္ ေနရခက္လာကာ..
" ေမာင္ အ့"
ခ်ီလ်က္အတိုင္း အိပ္ယာေပၚလဲဲပစ္လိုက္တာ သူကေအာက္က ဂ်ီမင္းကအေပၚက ထပ္လ်က္အတိုင္း..
"ေမာင့္ဟာကိုကိုင္းၿပီး ျဖည္းျဖည္းခ်င္းထည့္"
ဂ်ီမင္းသူ႕ခါးေပၚမွာထိုင္ေနရတာကို သူကေအာက္ကေနရီေဝေဝနဲ႕ၾကည့္ကာ ေျပာသည္။
"ဟင့္အင္း အဲ့လိုႀကီး ေၾကာက္တယ္"
"ျဖည္းျဖည္းထည့္ မနာဘူး ေမာင္ခ်ဲ့ထားၿပီးၿပီ"
"ဟင့္အင္း! "
"ဂ်ီမင္း ေမာင့္ကိုမခ်စ္ဘူးလား "
"ဟင့္! ခ်စ္ေပမယ့္"
မ်က္ႏွာငယ္ေလးနဲ႕ လုပ္ျပေနတာမို႔ သူ႕အရာကိုကိုင္ၿပီး ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ထိုင္ခ်လိဳက္သည္။
"အ့ နာတယ္ "
" ..... "
တဝက္ေလာက္သာ ေရာက္ေသးကာ ဂ်ီမင္းက တြန့္ဆုတ္ေနတာေၾကာင့္ ခါးကေနကိုင္ကာ ဖိခ်လိဳက္သည္။
"အား! ေမာင့္ နာ အ့"
"ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ထိုင္ထလုပ္"
သူေျပာတဲ့အတိုင္း ျဖည္းျဖည္းခ်င္းလႈပ္ရွားေနလိုက္သည္။ ဂ်ီမင္းတေယာက္ထဲ လႈပ္ရွားေနတာေၾကာင့္ သိပ္ေတာ့မနာေပမယ့္ ေအာက္ကေန ဂ်ီမင္းမ်က္ႏွာ ျဖစ္ပ်က္သမွ်ကို စကၠန့္မလပ္လိုက္ၾကည့္ေနတာေၾကာင့္ ေနရခက္ကာ သူ႕ေပၚထပ္လ်က္အတိုင္း လည္ပင္းၾကားထဲေခါင္းကိုဝွက္ထားလိုက္သည္။
"ဘာလို႔ရပ္လိုက္တာလဲ "
"ေမာင္ကၾကည့္ေနတာကို "
"ဒါဆို ေမာင္စၿပီ "
"အ့ အ့ နာ အင့္ "
ေမာင္က ထိုင္ၿပီး ဂ်ီမင္းခါးကိုကိုင္ကာ ေအာက္ကလဲပင့္ေဆာင့္ လက္ကေနလဲ ဖိဖိခ်ေနတာေၾကာင့္ ဂ်ီမင္းမွာအီစိမ့္ေနေအာင္ခံရေတာ့သည္။
"ဟင့္! အထဲႀကီးထိ အ့ ဟ့ ေမာင့္! "
"ဟား ဟ့ အား"
"ျဖည္းျဖည္း! ရပ္ ေမာင့္! "
"ဟ့ ဟ့ အ ဂ်ီမင္း ဟင္း"
ဂ်ီမင္းေျပာေနတာကိုဂ႐ုမစိုက္ သူ႕စိတ္ႀကိိုက္လႈပ္ရွားကာ စိတ္ႀကိဳက္ၿငီးျငဴၿပီး လႈပ္ရွား၏။
"နာတယ္လို႔ အ! "
ဂ်ီမင္းမွာ ၿပီးေနတာ ႏွစ္ႀကိမ္သုံးႀကိမ္မကေတာ့တာေတာင္ သူမွာေတာ့ လႈပ္ရွားဆဲ။ ဒီေန႕လဲ သူ႕စိတ္ႀကိဳက္ေပးဆပ္ရင္းသာ....
................
ဂ်ီမင္းနိုးလာေတာ့ မနက္ေတာင္လင္းေနၿပီ။ မေန႕ကသူနဲ႕အတူေနတာ ညေနေစာင္းသြားတာမို႔ သန့္ရွင္းေရးလုပ္ၿပီး တစ္ခါတည္းသာအိပ္ယာဝင္လိုက္ေတာ့ကာ ညစာပါမစားျဖစ္လိုက္။
မနက္လင္းတိုင္း ေမာင့္ရင္ခြင္ထဲမွာ နိုးထလာရတာ ဂ်ီမင္းအတြက္ေတာ့အဓိပၸါယ္ရွိလွသည္။ ဂ်ီမင္းေရွ႕မွာရွိေနတဲ့ ေမာင့္ရင္ဘတ္ႀကီးကို နမ္းလိုက္ၿပီး ႂကြက္သားနဲ႕ လက္ေမာင္းႀကီးေတြကိုလဲ နမ္းေနလိုက္သည္။
" ဟိတ္ ဘာေတြခိုးနမ္းေနတာလဲ "
ေဂ်ာင္ကုအိပ္ေနတုန္း ႐ြစိ႐ြစိနဲ႕ခိုးနမ္းေနသူေၾကာင့္ နိုးလာရသည္။
"ဘာမွခိုးမနမ္းဘူး ေပၚတင္နမ္းတာ "
"ဟုတ္ပါၿပီကြာ "
" ..... "
" ဂ်ီမင္း ေမာင္ဒီေန႕ေမာင့္သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ ခ်ိန္းထားတာရွိတယ္ "
"အင္းသြားေလ ဘယ္သြားမွာလဲ "
"ကားၿပိဳင္ကြင္း အေရးႀကီးလို႔ "
"အင္း သြားေပါ့ "
"ဒါဆိုေမာင္ျပင္ဆင္ေတာ့မယ္ ေစာေစာခ်ိန္းထားလို႔ "
"အင္း "
"မင္းကေတာ့ နားေနလိုက္ ေမာင္ဆန္ျပဳတ္ပို႔ခိုင္းလိုက္မယ္ "
"အင္း "
ေမာင္ ေရမိုးခ်ိဳးအဝတ္အစားလဲပီးသည္အထိ ဂ်ီမင္းအိပ္ယာေပၚကမထေသး
ႁပြတ္!
"ေမာင္သြားၿပီ "
ေမာင္ထြက္သြားလို႔ မၾကာေသး....
တီ တီ တီ
ဖုန္းဝင္လာတာေၾကာင့္ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဦး ။ ဂ်ီမင္းမွာ ဖုန္းေတာင္မကိုင္ရဲ သလိုအျဖစ္မ်ိဳး။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေရွာင္လႊဲလို႔မွ မရတာ..
"ဟယ္လို ဦး "
" ..... "
"ဟင္! "
" ..... '
"မ မဟုတ္ပါဘူး "
" ..... '
"ဟုတ္ "
တီ
ဦးကအခု ကိုရီးယားကို ျပန္ေရာက္ေနၿပီတဲ့ေလ။ ဂ်ီမင္းကိုလာႀကိဳဖို႔ ကားလႊတ္လိုက္မယ္တဲ့ ။ အခုလိုႀကီး ခ်က္ခ်င္းရင္ဆိုင္ဖို႔ ဂ်ီမင္းမွာ အားမရွိေသး။ ေမာင္ကလဲ အျပင္သြားေနတယ္။
ဂ်ီမင္းအျမန္ထကာ ေရခ်ိဳး အဝတ္စားလဲလိုက္ၿပီး ေအာက္ဆင္းလာေတာ့ ကားကေရာက္ေတာင္ေနၿပီ။
ကားေပၚတတ္လိုက္ေတာ့ ခ်က္ခ်င္းေမာင္းထြက္သြား၏။
"ဟို အခုကေလဆိပ္သြားတာ မဟုတ္ဘူးလား"
"မဟုတ္ပါဘူး Boss ကေအးေဆးစကားေျပာဖို႔ ဆိုင္ကိုေခၚခိုင္းလိုက္တာပါ "
"အာ ဟုတ္ "
ဘာလို႔ဦးက ေအးေဆးစကားေျပာဖို႔ေခၚခိုင္းလိုက္လဲေတာ့ မသိေပမယ့္ ဂ်ီမင္းစိတ္ထဲ ေလးလံေနတာေတာ့အမွန္...
ဦးက ေမာင္နဲ႕ကိစၥကို သိသြားလို႔မ်ားလား။ ဟင့္အင္း! အဲ့လိုေတာ့ မျဖစ္ေစခ်င္ပါ။ ဂ်ီမင္းဘက္ကပဲ ေသခ်ာေလးေတာင္းပန္ၿပီးေျပာျပခ်င္တာ...
စားေသာက္ဆိုင္ေရွ႕ေရာက္ေတာ့ ကားရပ္သြားတာေၾကာင့္ ဂ်ီမင္းဆိုင္ထဲဝင္လာခဲ့သည္။ ဆိုင္ကေတာ္ေတာ္ေလးႀကီးၿပီး လူရွင္းတာေၾကာင့္ ဦးရွိတဲ့ဝိုင္းကို တန္းျမင္ရသည္။ ဦးရွိတဲ့ဝိုင္းကိုသြားလိုက္ေတာ့ ထိုင္ဖို႔ေနရာျပတာေၾကာင့္ ဂ်ီမင္းဝင္ထိုင္လိုက္သည္။
"မေတြ႕ရတဲ့ အေတာအတြင္း ကေလးကပိုၾကည့္ေကာင္းလာတာပဲ ေပ်ာ္စရာေတြမ်ားရွိလို႔လား"
"ဟို အဲ့လိုမဟုတ္ပါဘူး "
ဦးနဲ႕ရွိေနတဲ့ အခ်ိန္တိုင္းလိုလို ဂ်ီမင္းအတြက္ ေနရခက္တဲ့ ခံစားခ်က္ကို အၿမဲတမ္းျဖစ္ေစသည္။ ဦးရဲ႕အရွိန္အဝါေၾကာင့္လား။ ဂ်ီမင္းဘက္မျပည့္စုံလို႔ သိမ္ငယ္ေနတာလားဆိုတာေတာ့ ဂ်ီမင္းကိုယ္တိုင္မသိ
"ကေလး ဦးေျပာေနတာၾကားရဲ႕လား "
"ဗ်ာ ဟို မၾကားလိုက္.."
"ဘယ္ေတြစိတ္ေရာက္ေနတာလဲ "
"ဟို က်ေတာ္ေတာင္းပန္ပါတယ္ "
"ကဲပါ ထားလိုက္ေတာ့ ကေလးေနေကာင္းရဲ႕လား ""ဟုတ္ ေကာင္းပါတယ္ "
"မ်က္ႏွာက ျဖဴဖတ္ျဖဴေရာ္နဲ႕ "
"ဟုတ္ ဟို... "
"ဒါက ကေလးအတြက္ "
"ဟင္! "
ဂ်ီမင္းေရွ႕ကိုေရာက္လာတဲ့ ေငြေရာင္လက္စြပ္ေလး ဟိုတစ္ေခါက္တုန္းကနဲ႕ တစ္ပုံစံထဲ ။ ဂ်ီမင္းလက္မွာ ဦးေပးထားတဲ့ လက္စြပ္မရွိေတာ့တာေၾကာင့္ အေတာ္ေလးအားနာသြားရသည္။
" ဦးကေလးနဲ႕ အျမန္ဆုံးလက္ထပ္ခ်င္တယ္ "
"ဗ်ာ! "
________________________ေက်းဇူးပါ 💗
There are no comments yet. Log in to be the first to leave a review!
![MINE [ Completed ]](https://fanficsread.net/media/fs-stories-1/9937/conversions/49d676d31e479ec105c5fb4062b6846b.jpg)
![Dust Bones [Harry Styles]](https://fanficsread.net/media/fs-stories-1/1198/conversions/d040cfc2a6bb903a0f08894cfad08761.jpg)
