Part-13
18:21, 8 September 2023မနက်ခင်း နေရောင်ခြည်နွေးနွေးကြောင့် ဂျောင်ကုနိုးလာရသည်။ မနက်လင်းပြန်ပြီလား.....
ဂျောင်ကုမျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ သူ့အခန်းမဟုတ်မှန်း သတိရသွားပြီး ညကအကြောင်းတွေကို အမှတ်ရတော့သည်။
ထိုလူကို ကြည့်လိုက်တော့ အသက်ရှူမှန်မှန်နဲ့ အိပ်မောကျနေတုန်း ။ ညကသူ့ကို သန့်ရှင်းရေလုပ်ပေးပြီး ဆေးပါလိမ်းပေးပြီးနောက် တွေ့တဲ့အဝတ်အစားကို ကောက်ဝတ်ပေးလိုက်တာက ကုတင်အောက်ကိုကျနေတဲ့ ကျတော့် ရှပ်အက်ျီ..ဘောင်းဘီတောင်မဝတ်ပေးလိုက်တော့...ဘာလို့ဒီလိုတွေလုပ်ပေးနေမိမှန်းကိုမသိ။ အခြားလူတွေဆို ပိုက်ဆံပေးပြီးတန်းထွက်လာတာသာ များ၏။ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပေးဖို့ နေနေသာသာ မနက်လင်းသည် အထိတောင် အတူမအိပ်။ ဒီလူနဲ့ကျမှ တကယ်....
တကယ်တော့ သူ့ကို လက်စားချေဖို့သပ်သပ်သာ စိတ်ကူးထားခဲ့တာ။ ဒါပေမယ့်လူကို မချစ်ချစ်လာအောင် ပြုစားနေတာ သေချာသည်။
ဟက်...ခင်များ ကျွန်တော့်ကို ပြုစားပြီးရင်တော့ အဆုံးထိတာဝန်ယူရမယ်ဆိုတာသိထား....
အသဲယားတာနဲ့ သူ့တကိုယ်လုံးကို ခြေထောက်တွေနဲ့ပါခွပြီး ဖျစ်ညှစ်ပြစ်တော့ လူးလွန့်ပြီးပြန်အိပ်သွားပြန်သည်။
ခြေထောက်တွေနဲ့ ပါခွထားတာကြောင့် ဘောင်းဘီမဝတ်ထားတဲ့ သူ့အသားနုနုတွေကို ထိတွေ့နေတော့ တစ်ချို့နေရာတွေ ရုန်းကြွလာသည်။ အဲ့တာပဲကြည့် ဒီလူက မနက်စောစောစီးစီး လာမြှူဆွယ်ပြန်ပြီ...
သူ့ပါးတွေကို အတင်းဖျစ်ညှစ်ပြီး နှုတ်ခမ်းသားတွေကို စုပ်ယူပြီး လက်တွေကလဲ သူ့တင်ပါးတွေကို ကိုင်တွယ်ဖျစ်ညှစ်နေလိုက်တော့ ရုန်းကန်လာသည်..
အင်းးး
"နာ အွင်းးးး လွှတ် "
ဘုန်း! ဘုန်း !
ဂျီမင်းအိပ်ပျော်နေတုန်း နှုတ်ခမ်းတွေကိုလဲနမ်း တင်ပါးတွေကို အလွတ်မပေးသူကြောင့် အဝတ်မပါတဲ့ သူ့ရင်ဘက်ကြီးကို အတင်းရိုက်ပြစ်တော့လဲ မလွှတ်...
"ဟင့် မင်း! အ့ "
ပြွတ် !
"ညကကောင်းလား "
ဂျီမင်းနှုတ်ခမ်းတွေကို လွှတ်ပေးပြီး ပထမဆုံးပြောလာသောစကား..
"မင်း! "
ဂျီမင်းမှာ မျက်နှာကို ဘယ်နားသွားထားရမှန်းကို မသိတော့။ ပေါင်ကိုလာထောက်နေတဲ့ သူ့အရာကြီးကြောင့် အတင်းရုန်းကန်ပြစ်တော့
အား!
ဂျီမင်းအောက်ပိုင်းက မခံမရပ်နိုင်အောင် နာလာတော့သည်။ ဟိုနေရာကဆို စပ်ဖျင်းဖျင်းနဲ့ ဘယ်လိုကြီးမှန်းမသိ..
"ကျစ် ဘာလို့အတင်းရုန်းနေတာလဲ မောင်တို့က ရှက်စရာတွေမှ မဟုတ်တော့တာ ညတုန်းကပဲ.."
"မင်း! မပြောနဲ့ "
သူ့ပါးစပ်ကြီးကို အတင်းပိတ်ထားလိုက်သည်။ ရှက်စရာစကားတွေကို ပြောလာဉီးမှာ..
တီ တီ တီ
ဂျီမင်းရဲ့ဖုန်းက မြည်လာတာကြောင့် ရှာလိုက်တော့ ကုတင်အောက်မှာ ။ ညကမထိန်းနိုင် မသိမ်းနိုင်နဲ့ ထားချင်ရာတွေ ထားထားမိတာ။ ဂျီမင်းဆင်းဖို့ အဆင်မပြေတာကြောင့် သူ့ကို ယူပေးဖို့ပြောလိုက်သည်။
"ငါဆင်းဖို့ အဆင်ပြေလို့ "
"အင်း! "
မကောက်ပေးချင်တဲ့ အသံနဲ့။ ဂျောင်ကု စောင်ထဲကနေ ထသွားတော့
"မင်း! "
ဟွင်း
သူ့ကိုယ်မှာ အဝတ်တွေမှ မပါပဲ ။ တော်တော်အရှက်မရှိတဲ့သူ။ ဂျီမင်းမျက်နှာသာ လွှဲထားလိုက်ရသည်။ အဝတ်မပါဘူးဆိုလဲ စောင်လေးတော့ ပတ်သွားဦးမှပေါ့ အခုတော့
"ရော့ ဒယ်ဒီ့ဆီက "
"ဟင်! မင်းတိတ်တိတ်နေ "
" ..... "
"ဟယ်လို ဦး "
" .... "
"ဟုတ် အခုပဲထတာ "
" ..... "
"ဟုတ်နေကောင်းပါတယ် "
" .... "
"အာ ဟုတ် ဦးလဲဂရုစိုက်ပါ ဟုတ် "
" ..... "
"ဟုတ်ကဲ့ ဦး "
တီ
"အား! မင်း! "
စောင်ကိုအတင်းဆွဲဖယ်ပြီး အပေါ်ကနေအုပ်မိုးလာသူကြောင့် အော်ပြစ်လိုက်သည်။ ဂျီမင်းမှာ အက်ျီတစ်ထည်တည်း ဘောင်းဘီကမပါ ပေါင်တွေကိုသာ စိထားသည်။ စောင်ကလဲ ကုတင်အောက်ကို ရောက်သွားပြီ
"ဘာလို့ ဒယ်ဒီ့ကို မောင်တို့အကြောင်း မပြောလိုက်တာလဲ "
"ကျစ် ငါဦးကို သေချာတောင်းပန်ပြီးမှ ဖွင့်ပြောမယ် ပြီးတော့ မင်း! "
"မောင်ကဘာလဲ "
"မင်းလဲတောင်းပန်ရမယ် "
"ဟ! ဘာဆိုင်လို့လဲ "
"ဒီမှာ! ..."
"ဟုတ်ပြီ ဟုတ်ပြီ တောင်းပန်မယ် အခုတော့မောင့်ကို.. "
"ဟင့်အင်းနော် ငါနာနေတုန်း အ့"
ဂျီမင်းအတွင်းဝကို သူ့အရာကြီးနဲ့ ချိန်လာတာကြောင့်
"ဟင့် နောက်နေ့မှလေနော် "
"ကျစ် မောင်မှမရတော့တာ "
"ဟို မင်းလက်နဲ့ လုပ်လိုက် "
"ကျစ် မှောက်လိုက် "
"ဟင် ဘာ ဘာလုပ်မလို့လဲ! "
"ဘာမှမလုပ်ဘူး မှောက်လိုက် "
သူ့အလိုကျအတိုင်း မှောက်ပေးရပြန်သည်။ ရှက်ရှက်နဲ့ မျက်နှာကို မွေ့ယာထဲထိ ဝှက်ထားလိုက်ပြီး အိပ်ယာခင်းစကိုသာ ကျစ်နေအောင် ကိုင်ထားမိသည်။
ရုတ်တရက် ခါးကနေဆွဲမပြစ်တာကြောင့် လန့်သွားရသည် ဒါဘယ်လို အခြေအနေကြီးလဲ...
အင့်
ဂျီမင်းပေါင်ကြားထဲကို ဝင်လာတဲ့ မာမာတောင့်တောင့် အသားချောင်းကြီး
"အားး ဟ့"
တဖက်လူရဲ့ ငြီးငြူသံတွေကလဲ ပလုံစီလျက် ဂျီမင်းမှာတော့ ကုန်းကုန်းကြီးအတိုင်း
ဖပ် ဖပ် ဖပ်
ဂျောင်ကု ထိုလူရဲ့ ခါးသေးကျင်ကျင်လေးကို ကိုင်ဆွဲကာ သူ့ပေါင်ကြားထဲ၌ လှုပ်ရှားသည်။ ကြည်လင်နေတဲ့ အသားအရေနဲ့ ထိုလူရဲ့ကျောပြင်ကို ကိုက်ဆွဲကာ အမှတ်အသားတွေပေးမိပြန်သည်။ လုံးဝန်းနေတဲ့ သူ့တင်ပါးတွေကိုလဲ
ဖြန်း ဖြန်း
"အ့ နာတယ် "
"ဟ့ ပတ်ဂျီမင်း ကောင်းတယ် "
ဂျီမင်းမှာတော့ သူ့လှုပ်ရှားမှုတွေအတိုင်း ယိုင်ထိုးလျက်သာ အချိန်အတော်ကြာထိ ဖြည့်ဆည်းပေးနေရတော့သည်။
....
ဂျီမင်းနေ့လည်ပိုင်းလောက်မှ အိပ်ယာကပြန်နိုးလာတာမို့ ရေမိုးချိုးပြီးနောက် ညနေစာကို ဆန်ပြုတ်လေးသာ သောက်ပြီးနေလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် အခန်းတံခါးကို ဂျက်ချကာ အခန်းထဲ၌သာ နေနေလိုက်တော့သည်။
ဂျက်မချလို့လဲမရ ဒီနေ့ညတော့ တကယ် အနမ်းလဲ မခံနိုင်တော့ဘူး။ ကောင်းကောင်းအိပ်ချင်တယ်။ သူလာအိပ်ရင် အနမ်းခံနေရမှာကသေချာပေါက်..
ထယ်ယောင်းဆီက ဖုန်းလာတော့ ထယ်ယောင်းနဲ့ စကားပြောနေလိုက်သည်။ ထယ်ယောင်းရဲ့ မိဘတွေက စေ့စပ်ပွဲအထိပါ စီစဥ်နေကြပြီတဲ့လေ။
ဒီတစ်ခါတော့ ထယ်ယောင်းတကယ်အိမ်ထောင်ကျတော့မယ် ထင်တယ်။
အတွေးတောင် မဆုံးသေး
ဒုန်း! ဒုန်း!
"ဂျီမင်း ဘာလို့ ဂျက်ချထားတာလဲ တံခါးလာဖွင့် မောင်ဒီည ဒီမှာအိပ်မှာ "
"မရဘူး ငါအေးအေးဆေးဆေး အိပ်ပါရစေ "
"မောင်ကလဲ မရဘူး တံခါးလာဖွင့် "
" ..... "
"ဂျီမင်း မောင့်မှာသော့ရှိတယ်နော် "
"ကျစ် အိပ်တော့မယ်! '"
"မောင် ဘာမှမလုပ်ဘူးနော် တံခါးဖွင့် "
" .... "
"မောင်းမင်းနဲ့ ခွဲမအိပ်နိုင်လို့ပါကွာ နော် "
ဂျောင်ဂျွန်ကုတို့ကတော့ တကယ်ရယ်ရတယ်။ တစ်ညလေးအတူတူအိပ်ရသေးတယ် ခွဲမအိပ်နိုင်ဘူးတဲ့လေ။ တကယ် ညဏ်များလွန်းတယ်...
" မောင်ဝင်လာပြီနော် ဘာမှမလုပ်ဘူး ကတိ"
"ထိလဲမထိရဘူး "
"ဖက်တော့ဖက်မယ်လေ နော် ဒီလောက်ချစ်ဖို့ကောင်းနေတာ မဖက်ပဲနဲ့တော့ မနေနိုင်လို့ "
" .... "
"နော် အချစ် နော် "
"အွန်း "
ဂျောင်ကု အခန်းထဲဝင်သွားတော့သူက စောင်ပုံကြားထဲမှာ ကွေးကွေးလေး။ ဂျောင်ကု ကတိအတိုင်း ဘေးမှာဝင်လှဲလိုက်ပြီး အိပ်လိုက်တော့သည်။ မဟုတ်ရင် နောက်နေ့ညတွေ အတူမအိပ်ရပဲနေလိမ့်မယ်...
"မောင် ခင်များကိုချစ်တယ်.... "
_______________________________ကျေးဇူးပါ 💗
Zg
မနက္ခင္း ေနေရာင္ျခည္ႏြေးႏြေးေၾကာင့္ ေဂ်ာင္ကုနိုးလာရသည္။ မနက္လင္းျပန္ၿပီလား.....
ေဂ်ာင္ကုမ်က္လုံးဖြင့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ သူ႕အခန္းမဟုတ္မွန္း သတိရသြားၿပီး ညကအေၾကာင္းေတြကို အမွတ္ရေတာ့သည္။
ထိုလူကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အသက္ရႉမွန္မွန္နဲ႕ အိပ္ေမာက်ေနတုန္း ။ ညကသူ႕ကို သန့္ရွင္းေရလုပ္ေပးၿပီး ေဆးပါလိမ္းေပးၿပီးေနာက္ ေတြ႕တဲ့အဝတ္အစားကို ေကာက္ဝတ္ေပးလိုက္တာက ကုတင္ေအာက္ကိုက်ေနတဲ့ က်ေတာ့္ ရွပ္အက္်ီ..ေဘာင္းဘီေတာင္မဝတ္ေပးလိုက္ေတာ့...ဘာလို႔ဒီလိုေတြလုပ္ေပးေနမိမွန္းကိုမသိ။ အျခားလူေတြဆို ပိုက္ဆံေပးၿပီးတန္းထြက္လာတာသာ မ်ား၏။ သန့္ရွင္းေရးလုပ္ေပးဖို႔ ေနေနသာသာ မနက္လင္းသည္ အထိေတာင္ အတူမအိပ္။ ဒီလူနဲ႕က်မွ တကယ္....
တကယ္ေတာ့ သူ႕ကို လက္စားေခ်ဖိဳ႕သပ္သပ္သာ စိတ္ကူးထားခဲ့တာ။ ဒါေပမယ့္လူကို မခ်စ္ခ်စ္လာေအာင္ ျပဳစားေနတာ ေသခ်ာသည္။
ဟက္...ခင္မ်ား ကြၽန္ေတာ့္ကို ျပဳစားၿပီးရင္ေတာ့ အဆုံးထိတာဝန္ယူရမယ္ဆိုတာသိထား....
အသဲယားတာနဲ႕ သူ႕တကိုယ္လုံးကို ေျခေထာက္ေတြနဲ႕ပါခြၿပီး ဖ်စ္ညွစ္ျပစ္ေတာ့ လူးလြန့္ၿပီးျပန္အိပ္သြားျပန္သည္။
ေျခေထာက္ေတြနဲ႕ ပါခြထားတာေၾကာင့္ ေဘာင္းဘီမဝတ္ထားတဲ့ သူ႕အသားႏုႏုေတြကို ထိေတြ႕ေနေတာ့ တစ္ခ်ိဳ႕ေနရာေတြ ႐ုန္းႂကြလာသည္။ အဲ့တာပဲၾကည့္ ဒီလူက မနက္ေစာေစာစီးစီး လာျမႇူဆြယ္ျပန္ၿပီ...
သူ႕ပါးေတြကို အတင္းဖ်စ္ညွစ္ၿပီး ႏႈတ္ခမ္းသားေတြကို စုပ္ယူၿပီး လက္ေတြကလဲ သူ႕တင္ပါးေတြကို ကိုင္တြယ္ဖ်စ္ညွစ္ေနလိုက္ေတာ့ ႐ုန္းကန္လာသည္..
အင္းးး
"နာ အြင္းးးး လႊတ္ "
ဘုန္း! ဘုန္း !
ဂ်ီမင္းအိပ္ေပ်ာ္ေနတုန္း ႏႈတ္ခမ္းေတြကိုလဲနမ္း တင္ပါးေတြကို အလြတ္မေပးသူေၾကာင့္ အဝတ္မပါတဲ့ သူ႕ရင္ဘက္ႀကီးကို အတင္းရိုက္ျပစ္ေတာ့လဲ မလႊတ္...
"ဟင့္ မင္း! အ့ "
ႁပြတ္ !
"ညကေကာင္းလား "
ဂ်ီမင္းႏႈတ္ခမ္းေတြကို လႊတ္ေပးၿပီး ပထမဆုံးေျပာလာေသာစကား..
"မင္း! "
ဂ်ီမင္းမွာ မ်က္ႏွာကို ဘယ္နားသြားထားရမွန္းကို မသိေတာ့။ ေပါင္ကိုလာေထာက္ေနတဲ့ သူ႕အရာႀကီးေၾကာင့္ အတင္း႐ုန္းကန္ျပစ္ေတာ့
အား!
ဂ်ီမင္းေအာက္ပိုင္းက မခံမရပ္နိုင္ေအာင္ နာလာေတာ့သည္။ ဟိုေနရာကဆို စပ္ဖ်င္းဖ်င္းနဲ႕ ဘယ္လိုႀကီးမွန္းမသိ..
"က်စ္ ဘာလို႔အတင္း႐ုန္းေနတာလဲ ေမာင္တို႔က ရွက္စရာေတြမွ မဟုတ္ေတာ့တာ ညတုန္းကပဲ.."
"မင္း! မေျပာနဲ႕ "
သူ႕ပါးစပ္ႀကီးကို အတင္းပိတ္ထားလိုက္သည္။ ရွက္စရာစကားေတြကို ေျပာလာဉီးမွာ..
တီ တီ တီ
ဂ်ီမင္းရဲ႕ဖုန္းက ျမည္လာတာေၾကာင့္ ရွာလိုက္ေတာ့ ကုတင္ေအာက္မွာ ။ ညကမထိန္းနိုင္ မသိမ္းနိုင္နဲ႕ ထားခ်င္ရာေတြ ထားထားမိတာ။ ဂ်ီမင္းဆင္းဖို႔ အဆင္မေျပတာေၾကာင့္ သူ႕ကို ယူေပးဖို႔ေျပာလိုက္သည္။
"ငါဆင္းဖို႔ အဆင္ေျပလို႔ "
"အင္း! "
မေကာက္ေပးခ်င္တဲ့ အသံနဲ႕။ ေဂ်ာင္ကု ေစာင္ထဲကေန ထသြားေတာ့
"မင္း! "
ဟြင္း
သူ႕ကိုယ္မွာ အဝတ္ေတြမွ မပါပဲ ။ ေတာ္ေတာ္အရွက္မရွိတဲ့သူ။ ဂ်ီမင္းမ်က္ႏွာသာ လႊဲထားလိုက္ရသည္။ အဝတ္မပါဘူးဆိုလဲ ေစာင္ေလးေတာ့ ပတ္သြားဦးမွေပါ့ အခုေတာ့
"ေရာ့ ဒယ္ဒီ့ဆီက "
"ဟင္! မင္းတိတ္တိတ္ေန "
" ..... "
"ဟယ္လို ဦး "
" .... "
"ဟုတ္ အခုပဲထတာ "
" ..... "
"ဟုတ္ေနေကာင္းပါတယ္ "
" .... "
"အာ ဟုတ္ ဦးလဲဂ႐ုစိုက္ပါ ဟုတ္ "
" ..... "
"ဟုတ္ကဲ့ ဦး "
တီ
"အား! မင္း! "
ေစာင္ကိုအတင္းဆြဲဖယ္ၿပီး အေပၚကေနအုပ္မိုးလာသူေၾကာင့္ ေအာ္ျပစ္လိုက္သည္။ ဂ်ီမင္းမွာ အက္်ီတစ္ထည္တည္း ေဘာင္းဘီကမပါ ေပါင္ေတြကိုသာ စိထားသည္။ ေစာင္ကလဲ ကုတင္ေအာက္ကို ေရာက္သြားၿပီ
"ဘာလို႔ ဒယ္ဒီ့ကို ေမာင္တို႔အေၾကာင္း မေျပာလိုက္တာလဲ "
"က်စ္ ငါဦးကို ေသခ်ာေတာင္းပန္ၿပီးမွ ဖြင့္ေျပာမယ္ ၿပီးေတာ့ မင္း! "
"ေမာင္ကဘာလဲ "
"မင္းလဲေတာင္းပန္ရမယ္ "
"ဟ! ဘာဆိုင္လို႔လဲ "
"ဒီမွာ! ..."
"ဟုတ္ၿပီ ဟုတ္ၿပီ ေတာင္းပန္မယ္ အခုေတာ့ေမာင့္ကို.. "
"ဟင့္အင္းေနာ္ ငါနာေနတုန္း အ့"
ဂ်ီမင္းအတြင္းဝကို သူ႕အရာႀကီးနဲ႕ ခ်ိန္လာတာေၾကာင့္
"ဟင့္ ေနာက္ေန႕မွေလေနာ္ "
"က်စ္ ေမာင္မွမရေတာ့တာ "
"ဟို မင္းလက္နဲ႕ လုပ္လိုက္ "
"က်စ္ ေမွာက္လိုက္ "
"ဟင္ ဘာ ဘာလုပ္မလို႔လဲ! "
"ဘာမွမလုပ္ဘူး ေမွာက္လိုက္ "
သူ႕အလိုက်အတိုင္း ေမွာက္ေပးရျပန္သည္။ ရွက္ရွက္နဲ႕ မ်က္ႏွာကို ေမြ႕ယာထဲထိ ဝွက္ထားလိုက္ၿပီး အိပ္ယာခင္းစကိုသာ က်စ္ေနေအာင္ ကိုင္ထားမိသည္။
႐ုတ္တရက္ ခါးကေနဆြဲမျပစ္တာေၾကာင့္ လန့္သြားရသည္ ဒါဘယ္လို အေျခအေနႀကီးလဲ...
အင့္
ဂ်ီမင္းေပါင္ၾကားထဲကို ဝင္လာတဲ့ မာမာေတာင့္ေတာင့္ အသားေခ်ာင္းႀကီး
"အားး ဟ့"
တဖက္လူရဲ႕ ၿငီးျငဴသံေတြကလဲ ပလုံစီလ်က္ ဂ်ီမင္းမွာေတာ့ ကုန္းကုန္းႀကီးအတိုင္း
ဖပ္ ဖပ္ ဖပ္
ေဂ်ာင္ကု ထိုလူရဲ႕ ခါးေသးက်င္က်င္ေလးကို ကိုင္ဆြဲကာ သူ႕ေပါင္ၾကားထဲ၌ လႈပ္ရွားသည္။ ၾကည္လင္ေနတဲ့ အသားအေရနဲ႕ ထိုလူရဲ႕ေက်ာျပင္ကို ကိုက္ဆြဲကာ အမွတ္အသားေတြေပးမိျပန္သည္။ လုံးဝန္းေနတဲ့ သူ႕တင္ပါးေတြကိုလဲ
ျဖန္း ျဖန္း
"အ့ နာတယ္ "
"ဟ့ ပတ္ဂ်ီမင္း ေကာင္းတယ္ "
ဂ်ီမင္းမွာေတာ့ သူ႕လႈပ္ရွားမႈေတြအတိုင္း ယိုင္ထိုးလ်က္သာ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာထိ ျဖည့္ဆည္းေပးေနရေတာ့သည္။
....
ဂ်ီမင္းေန႕လည္ပိုင္းေလာက္မွ အိပ္ယာကျပန္နိုးလာတာမို႔ ေရမိုးခ်ိဳးၿပီးေနာက္ ညေနစာကို ဆန္ျပဳတ္ေလးသာ ေသာက္ၿပီးေနလိုက္ရသည္။ ထို႔ေနာက္ အခန္းတံခါးကို ဂ်က္ခ်ကာ အခန္းထဲ၌သာ ေနေနလိုက္ေတာ့သည္။
ဂ်က္မခ်လိဳ႕လဲမရ ဒီေန႕ညေတာ့ တကယ္ အနမ္းလဲ မခံနိုင္ေတာ့ဘူး။ ေကာင္းေကာင္းအိပ္ခ်င္တယ္။ သူလာအိပ္ရင္ အနမ္းခံေနရမွာကေသခ်ာေပါက္..
ထယ္ေယာင္းဆီက ဖုန္းလာေတာ့ ထယ္ေယာင္းနဲ႕ စကားေျပာေနလိုက္သည္။ ထယ္ေယာင္းရဲ႕ မိဘေတြက ေစ့စပ္ပြဲအထိပါ စီစဥ္ေနၾကၿပီတဲ့ေလ။
ဒီတစ္ခါေတာ့ ထယ္ေယာင္းတကယ္အိမ္ေထာင္က်ေတာ့မယ္ ထင္တယ္။
အေတြးေတာင္ မဆုံးေသး
ဒုန္း! ဒုန္း!
"ဂ်ီမင္း ဘာလို႔ ဂ်က္ခ်ထားတာလဲ တံခါးလာဖြင့္ ေမာင္ဒီည ဒီမွာအိပ္မွာ "
"မရဘူး ငါေအးေအးေဆးေဆး အိပ္ပါရေစ "
"ေမာင္ကလဲ မရဘူး တံခါးလာဖြင့္ "
" ..... "
"ဂ်ီမင္း ေမာင့္မွာေသာ့ရွိတယ္ေနာ္ "
"က်စ္ အိပ္ေတာ့မယ္! '"
"ေမာင္ ဘာမွမလုပ္ဘူးေနာ္ တံခါးဖြင့္ "
" .... "
"ေမာင္းမင္းနဲ႕ ခြဲမအိပ္နိုင္လို႔ပါကြာ ေနာ္ "
ေဂ်ာင္ဂြၽန္ကုတို႔ကေတာ့ တကယ္ရယ္ရတယ္။ တစ္ညေလးအတူတူအိပ္ရေသးတယ္ ခြဲမအိပ္နိုင္ဘူးတဲ့ေလ။ တကယ္ ညဏ္မ်ားလြန္းတယ္...
" ေမာင္ဝင္လာၿပီေနာ္ ဘာမွမလုပ္ဘူး ကတိ"
"ထိလဲမထိရဘူး "
"ဖက္ေတာ့ဖက္မယ္ေလ ေနာ္ ဒီေလာက္ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းေနတာ မဖက္ပဲနဲ႕ေတာ့ မေနနိုင္လို႔ "
" .... "
"ေနာ္ အခ်စ္ ေနာ္ "
"အြန္း "
ေဂ်ာင္ကု အခန္းထဲဝင္သြားေတာ့သူက ေစာင္ပုံၾကားထဲမွာ ေကြးေကြးေလး။ ေဂ်ာင္ကု ကတိအတိုင္း ေဘးမွာဝင္လွဲလိုက္ၿပီး အိပ္လိုက္ေတာ့သည္။ မဟုတ္ရင္ ေနာက္ေန႕ညေတြ အတူမအိပ္ရပဲေနလိမ့္မယ္...
"ေမာင္ ခင္မ်ားကိုခ်စ္တယ္.... "
_______________________________ေက်းဇူးပါ 💗
There are no comments yet. Log in to be the first to leave a review!
![MINE [ Completed ]](https://fanficsread.net/media/fs-stories-1/9937/conversions/49d676d31e479ec105c5fb4062b6846b.jpg)
![Dust Bones [Harry Styles]](https://fanficsread.net/media/fs-stories-1/1198/conversions/d040cfc2a6bb903a0f08894cfad08761.jpg)
