Chapter 8

Szymon's

"Have you eaten your dinner?" basa ko sa text ni Sam.

Binaba ko muna ang hawak na ballpen at nagreply sa kaniya.

"Hindi pa, I'm still studying." reply ko.

Kanina pa kasi siya panay text at panay din ako tingin sa cellphone ko kung nagreply na siya.

I was busy studying dahil may quiz bukas at itong isa ay nambubulabog.

Tiningnan ko ulit ang cellphone ko pero ilang minuto na ay di na nagreply kaya nagpatuloy na ako sa pagre-review.

Five days had passed nung huli ko siyang nakita pero panay pa rin ang pambubulabog at padala ng kung ano ano dito sa bahay.

Hindi na nga rin alam ni Nanay kung para saan ba yun.

She always includes me, she always asked me what I like and then asked me what will Veina would like.

Si Veina lang naman kailangan kong pag-effortan.

Ilang minuto na rin ang nakalipas nang bigla akong tinawag ni Nanay.

"Mon, halika muna sa labas." rinig kong tawag ni Nanay sa'kin tsaka ko binaba ang ballpen ko at lumabas.

"Bakit po, Na--- Sam?" takang tanong ko ng makita siyang nakaupo sa sala.

"Good evening." bati niya sa'kin.

"Goodevening?" nagtatakang bati ko sa kaniya.

"I brought you dinner." sabi niya.

"Wait, what?" tanong ko.

"You told me that you haven't eaten yet kaya dinalhan na kita." sabi niya.

"Nako, Sam. May niluto naman ako sadyang hindi pa kumakain si Mon kasi nagrereview siya." sabi ni Nanay.

"Ah ganun po ba, Nay? I didn't know that she's studying." sabi niya sabay tumango tango.

"Well, just taste what I brought." nakangiting sabi niya sa'kin.

Sadyang wala pa talaga akong gana.

"Yeah, titikman ko later need ko kasing magreview muna." sagot ko sa kaniya, bigla naman tumamlay ang mukha niya.

"Uhm okay, just finish what you are doi---" hindi niya natapos ang sasabihin ng may kumatok sa pintuan.

Dali dali naman binuksan yun ni Nanay at pumasok si Veina.

Napangiti ako ng makita siyang nakangiti, agad kong napansin ang bitbit niyang Tupperware at may lamang ulam din yata.

"Magandang gabi ho, Nanay Louisa, Mon. Oh hi Sam? Nandito ka rin pala." nakangiting sabi ni Veina.

"Uh Veina may kailangan ka ba?" tanong ko.

"Oh I almost forgot, nagluto kasi ako ng Sinigang kaya naisipan kong dalhan kayo dito." napangiti naman ako ng inabot niya sa'kin ang Tupperware.

"Really? Thank you, favorite ko naman to. Kumain ka na ba? Sabayan mo na kami ni Nanay." sabi ko sa kaniya.

"Wait, you'll eat that?" nagulat ako sa pagsalita ni Sam kaya napatingin ako sa kaniya.

"Of course, kung gusto mo ay sumabay ka na din sa'min." sabi ko sa kaniya.

"Oo Sam, pwede ka namang sumabay sa'min." sabi ni Nanay.

"I'd love to, Nanay. But I still have work to do, mauuna na po ako." Sabi niya at nahuli ko pa ang pag tingin nito sa'kin bago siya makipag beso kay Nanay at umalis.

Sinundan ko naman ang likod niyang papalabas sa bahay, bakit ganun ang nakita ko sa mga mata niya?

"Oh, paborito mo pala 'tong dala ni Sam, Mon. Kare-kare." nilingon ko naman si Nanay at ang hawak niyang tupperware.

Bakit parang nagui-guilty ako? What the hell is happening?

Samantha's

Sinigang? Tss, she hates any sour food when she was a kid. Well, baka nagbago na ang taste niya.

Nag-stay ako sa kotse at hindi pa umaalis nang makalabas ako sa bahay nila.

I can see from their window through here how happy she is eating with the one she likes.

Why am I still here by the way?

I'm staying here for one week now and what I did was to think about her, what can make her happy, but I can finally see the answer right infront of me now.

The one who can make her happy, it's Veina.

We are still kids that time when we made that fucking fake contract, pinanghahawakan ko pa yun?

Hindi nga niya ako kilala, she never pays attention to know me. She only cares about Veina.

Kung pano siya magugustuhan ni Veina, kung pano siya aamin.

What the fuck am I doing this? Just for the sake of her happiness?

Umayos ako ng upo nang makita ko silang dalawa na papalabas na sa bahay.

They're talking, she wave her hand on Veina who's now ready to go.

Pero bumalik si Veina at hinalikan ulit siya sa pisngi at umalis na.

As usual, she's stunned.

Who else would be sad if the one you like kisses you?

She jumped like she have won a million on a lottery before going back inside of their house.

What in a fantasy world did I watched?

Napahigpit ang kapit ko sa manibela at pinaandar yun at umuwi na.

Pagkarating ko sa bahay ay sumalubong agad si Manang sa'kin.

"Oh, akala ko ba doon ka kakain kina Mon?" tanong niya.

"Hindi na po, I will eat here." sabi ko at dumiretso sa kusina at kumuha ng mangkok.

"Ang dami mong nilutong kare-kare, Sam. Dalhan mo ulit si Mon bukas, hindi ba ay paborito niya yan?" napailing ako sa sinabi ni Manang.

"She doesn't like it anymore, Manang. She's more on Sinigang now." sabi ko.

Hindi naman na nagsalita si Manang at binigyan ako ng tubig.

"Kumain na ho ba kayo?" tanong ko.

"Oo kanina pa, sana ay nagtext ka na dito ka kakain para sinabayan na lang sana kita." sabi ni Manang.

"It's okay, Manang." sabi ko at sumubo ng kare-kareng niluto ko.

If she won't eat it, I will eat it.

"Manang, okay na po ba yung nga bulaklak na pinapitas ko kanina?" tanong ko kay Manang.

"Ah yung mga rosas? Oo naman, inarrange ko na rin yun para madala mo bukas." nginitian ko naman si Manang sa sinabi niya.

She didn't tell what Veina would like kaya ako na ang pumili.

I will start helping her tomorrow so that I can go back to Manila and continue my life there.

Nang matapos akong kumain ay kumuha ako ng dalawang can ng beer at pumunta sa may pool area.

Binuksan ko yun at umupo sa gilid ng pool.

I sighed heavily and look at those stars above.

I'm starting to think that this is not a good idea to come back here.

Napangiti ako ng makita ang maliit na lawn area sa gilid ng pool.

We used to play there, our sacred place that no one can enter that space.

"Stupid." tatawa tawang bulong ko ng maalala ko kung pano siyang bumalintong pababa ng pool dahil sa kakulitan niya.

She likes to be treated like a princess so I always treating her like one.

I always asked my mom to buy her different kind of dresses and toys so that she can pick which one she likes.

She never failed to amused me when we was a kid.

But now? She doesn't even know me. I am just a no one to her.

I drink those two cans of beer and decided to go upstairs and sleep.

I was awaken by the alarm clock on my bedside table, agad kong pinatay yun at nag stretch.

"Damn, my head hurts." bulong ko.

Dumiretso ako sa banyo to start my morning routine.

I took a shower and pick the best outfit for today.

Now that I finished all my Dad wants me to do, I am now free to do what I want before going back to Manila.

And the first thing I would do is to make Veina know that Mon likes her.

How stupid it is? She can just tell it right away. If she got rejected, then tanggapin niya na lang agad.

Tss.

Bumaba na ako at nakita ang bulaklak sa ibabaw ng counter sa kusina, alam ko naman na yun ang pinaayos ko kay Manang kaya hindi ko na siya hinanap para tanungin.

Girls like Veina likes red roses, I think.

Nagsimula na akong mag drive at papunta sa kanila, hindi na ako nag text sa kaniya kaya bahala na siya kung anong sasabihin niya dun kung bakit niya binibigyan ng bulaklak.

Nakalahating oras din ako bago ko matungo ang bahay nila. Wait, bakit parang ako yung kinakabahan?

I knocked three times on their door, sa wakas ay binuksan niya na at nagtataka itong tumingin sa'kin. Tiningnan pa 'ko nito mula ulo hanggang paa.

I noticed that she's wearing a uniform na mukhang kakauwi lang, wait, I didn't notice that it's nearly lunch time.

"Sam? Para san yan?" takang tanong niya.

"You didn't tell me what Veina would like kaya ako na ang pumili. Here, samahan kita papunta sa kanila." diretsahang sabi ko sabay abot sa kaniya ng bulaklak.

"Right now?" tanong niya na tinanguan ko naman.

"I'm not prepared." sabi niya.

"You don't need to prepare something, just say what you want." sabi ko.

"Magbibihis muna ako." sabi niya pero hinila ko na agad siya.

"Let's go, you're still pretty what you wear." sabi ko.

"W-what?" hindi ko na siya pinansin at hinila papunta sa sasakyan ko.

"Get inside." sabi ko.

"Bakit ka ba nagmamadali?" tanong niya.

"So you two can live happily ever after." sagot ko.

Hindi na rin naman siya umimik at pumasok na sa loob ng kotse, malapit lang naman ang bahay ni Veina.

Damn this, I never done this before.