6

အဆင့် ၄ - C A R E

ဖျားသွားတာကို တကယ်ကျေးဇူးတင်တယ်။

မနေ့ကရုတ်တရက်ကြီး phi ကဘာဖြစ်သွားမှန်းမသိတာကြောင့် ငါ ဖုန်းဆက်ကာ အကျိုးအကြောင်းလှမ်းမေးလိုက်တော့မှ "phi မင်းကိုအားနာသွားလို့ပါ" တဲ့လေ။

ဘာတွေလာအားနာနေတာလဲ အဲ့လူကြီးကလဲ။

အခုထိအဖျားက အရမ်းမကျသေးတာကြောင့် ကျောင်းမတက်ဘဲ အိမ်မှာဘဲနေလိုက်ရသည်။ငါ့ရဲ့ တဦးတည်းသော သူငယ်ချင်းလေးကတော့ ငါ့အားလာမပြုစုဘဲ ကျောင်းဆေးခန်းကသူ့ဒေါက်တာလေးကိုကာကွယ်ဖို့ ကျောင်းသွားသည်တဲ့လေ။

နေ့လည်ထိ ငါ အိပ်ရင်းနဲ့ဘဲဖြတ်သန်းခဲ့သည်။ငါ ပြန်နိုးလာတော့ ငါ့အမေက ဆန်ပြုတ် လာကျွေးရင်း မနေ့ကကောင်လေးရောက်လာတယ် ပြောသည်။

"သားအခန်းထဲဘဲလာခိုင်းလိုက် mae သားမထနိုင်လို့"

ငါ maeရဲ့လက်မောင်းကိုဖက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အပျင်းတစ်နေတာ ကြည့်အုန်း ဟုတ်ပါပြီရှင့် ပြောလိုက်မယ်"

ငါ့အမေက ပြောရင်း အခန်းပြင်ပြန်ထွက်သွားသည်။ခနအကြာ တံခါးကပွင့်လာတာနဲ့အမျှ...

"မင်းအခုမှဘာလာလုပ်တာလဲ လင်အတွက်နဲ့ ဖျားနေတဲ့သူငယ်ချင်းကိုတောင်ပစ်သွားတဲ့ကောင်"

ငါ့ဘေးနားကအရုပ်နဲ့ပါ တံခါးကိုပစ်ပေါက်ပလိုက်သည်။

"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ fourth"

ဟမ် ဒါ winny ရဲ့အသံနဲ့လဲမတူဘူး...

"P'gem!! ကျတော်တောင်းပန်ပါတယ် ဟို.. Winny ထင်လို့ပါ"

ငါ ကပြာကယာတောင်းပန်ရင်း phi ထိုင်ဖို့ ကုတင်နေရာကိုနည်းနည်းဖယ်ပေးလိုက်သည်။

"အရုပ်လေးပြန်ကောက်ခဲ့နော် phi"

Phi က ငါ့အားကြည့်လာတော့ ငါ သွားဖြီးပြလိုက်သည်။သက်ပြင်းချလျက် ခေါင်းကိုခါရင်း ကြမ်းပြင်ကအရုပ်ကိုကောက်ကာ ငါ ဖယ်ပေးထားတဲ့နေရာကိုလာထိုင်သည်။

"ရော့ မင်းအရုပ်"

"ကျေးဇူးပါဗျ အာ ဒါနဲ့ phi ဒီနေ့ကျောင်းရှိတယ်မလား"

"ရှိတယ်လေ"

"အဲ့ဒါဆိုအခုကျောင်းမှာရှိရမှာလေ မဟုတ်ဘူးလား"

"ဟုတ်တယ် ပြိုင်ပွဲတွေနဲ့စာမသင်ရတာနဲ့ မင်းဆီလာလိုက်တာ"

ငါ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပြီး နဖူးပေါ်ရောက်လာတဲ့ နူးညံ့တဲ့လက်တဖက်..

"အဖျားကကျသွားပြီထင်တယ် နေရထိုင်ရတာအဆင်ပြေလား"

"အဆင်ပြေပါတယ်ဗျ"

"အော် ဒီမှာဆန်ပြုတ်ဘဲ ပူတုန်းလေးစားလိုက်လေ"

"အာ ရပါတယ် အေးဆေးပေါ့"

ငါ ဇောချွေးတွေထွက်လာပြီ။ဆန်ပြုတ်မကြိုက်တာကြောင့် ပုံမှန်ဆို အမေထွက်သွားရင် ပြတင်းပေါက်ကနေ သွန်ချနေကျကို အခု phi ကရှိနေတယ်။

"ဆန်ပြုတ်တွေအေးတော့မယ်နော်"

ငါ့အားကြည့်ကာ phi က ဆန်ပြုတ်ကိုလက်ညိုးထိုးပြသည်။

"ရပါတယ် ကျတော်ကအေးမှကြိုက်တာ phi မပြန်သေးဘူးလား"

ငါ့ပုံစံကိုသေချာကြည့်ပြီး phi ကရယ်သည်။

"ဘာရယ်တာတုန်း မပြန်သေးဘူးလားမေးတာကို"

"Fourth မင်းဆန်ပြုတ်မကြိုက်ဘူးမလား"

"အာ...မဟုတ်ပါဘူး"

"လိမ်မနေပါနဲ့တော့ မင်းမသောက်ချင်လို့မလား"

"ဟုတ်"

"အရင်နေ့တွေကသောက်တယ်ဆို မင်းအမေက"

"အယ် အဲ့ဒါက.."

Phi က တခုခုကိုသိသွားဟန် မျက်နှာတည်သွားပြီးတော့..

"မင်းအရင်က ဆန်ပြုတ်တွေကိုသွန်ပစ်တာလား fourth"

"အာ...အဲ့ဒါက.."

"Fourth!"

"ဟို...ဟုတ် တယ်"

"ဖြုန်းတီးလိုက်တာ.."

"ကျတော်မှမကြိုက်တာကို..."

"ဟ နေဦး"

"ဟမ်"

Phi ကဆန်ပြုတ်အားယူကာ ငါ့ဘေးနားဝင်ထိုင်သည်။

"ဒီတခါတော့စားလိုက်"

"ဟင့်အင်း မစားချင်ဘူး"

"Fourth! စားရမယ်"

"မစားဘူး"

"Phi ခွံ့ကျွေးမယ်လေ"

ထိုစကားကြောင့် ငါရပ်တန့်သွားသည်။

"လိမ်မာတယ်မလား fourth စားမယ်မလား"

"ဟုတ်"

ငါ ထိုတချက်နဲ့တင်စားဖို့လက်ခံကာ ပါးစပ်ကိုဟပေးလိုက်တော့ phi က ဇွန်းဖြင့်ခပ်ကာ ပါးစပ်ထဲထည့်ပေးသည်။

အချစ်က ဆိုးဝါးလွန်းတဲ့ အရာကိုတောင် ချိုမြိန်အောင်ပြောင်းလဲပေးနိုင်တာဘဲ။

"ခါးလိုက်တာ"

"ဒါကုန်အောင်သောက်ရမယ်"

"ဘာ!"

"ဘာကို ဘာ တာလဲ"

"မသောက်နိုင်ဘူး"

"သောက်ရမယ် မရဘူး fourth"

"ဟာဗျာ phi ကတော့.."

"လိမ်မာတယ် နောက်တလုပ် လာ ဟ"

ငါ့အား ကလေးချော့သလိုချော့ကာ ခွံ့ကျွေးရင်း ဆန်ပြုတ်အားလုံးမကုန်မချင်းရပ်တန့်မသွားပေ။

"Nong fot ကလိမ်မာလိုက်တာ အကုန်ကုန်သွားပြီ။

ငါ့ ခေါင်းအားပွတ်ပေးကာ ထိုသို့ဆိုလေတော့ ငါ့ မျက်နှာဖြီးတတ်သွားသည်။

"အဲ့တာဆို အိမ်စာလျော့ပေးနော်"

"မ ရ ဘူး"

"အောင်း phi! ဘာလဲဗျာ"

ငါ စိတ်ပျက်လက်ပျက်နဲ့ ငြီးတွားတော့ phi က ရယ်ကာခေါင်းကိုလာပွတ်ပြန်သည်။______________________"Winny fourth မလာဘူးလား"

Gemini မနက်ကျောင်းရောက်တော့ fourth ကိုမတွေ့တာနဲ့ winny ကိုမေးကြည့်ခြင်းဖြစ်သည်။

"ဟုတ်တယ် ဆရာ မသက်သာသေးလို့တဲ့"

"အော်.."

ငါ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပြီး အတန်းထဲဝင်လာလိုက်သည်။

Fourth ကနဂိုထဲက အမှတ်မကောင်းတဲ့ကလေးမျိုး..သူအခု သင်လိုက်ရင်လဲ အိမ်မှာပြန်ကူးရမှာက ကိစ္စမရှိဘူး တခြားဆရာတွေသင်လို့ သူပြန်မကူးနိုင်ရင် ဒုက္ခ။

အတန်းထဲက အကုန်လုံးကလဲ ပြိုင်ပွဲလေ့ကျင့်တာကိုသွားကြည့်ချင်နေကြတာမို့ ငါ စဉ်းစားလိုက်သည်။ဒီကျောင်းမှာ အာဏာလဲရှိသည်မို့ ငါလုပ်ချင်တာလုပ်လို့ရသည်။

"ဒီနေ့ ပြိုင်ပွဲတွေနဲ့မို့လို့ နားပေးမယ် ပြန်ချင်ရင်လဲပြန်လို့ရတယ်"

"တကယ်လား ဆရာ"

"အင်းပေါ့"

"ထူးဆန်းလိုက်တာ ဒါငါတို့ဆရာကောဟုတ်ရဲ့လား"

ငါ မေးခွန်းတွေကိုပြန်ဖြေကြားရင်း အတန်းထဲကထွက်လာလိုက်တယ်။

"ဘယ်လို! မင်းက အတန်းကိုနားပေးတယ်"

ငါ့အား satang က အံဩတကြီးကြည့်ကာ မေးသည်။

"အေးလေ"

"ဘာကိစ္စတွေရှိလို့လဲ"

"ထွေထွေထူးထူးမဟုတ်ပါဘူးကွာ ပြိုင်ပွဲဝင်ပြိုင်တဲ့လူတွေများလို့ပါ"

"မင်းလိုကောင်က ကျောင်းမီးလောင်ရင်တောင် အတန်းနားမှာမဟုတ်ဘူး မှန်မှန်ပြော ဘာလို့လဲ တခုခုဝင်ပူးတာလား"

"ပေါက်ကရတွေ ဟေ့ကောင် ငါအခုပြန်တော့မယ်"

ထိုသို့ပြောပြီး ထွက်လာတော့ satang က အနောက်ကနေအော်ပါတော့သည်။

"အေးပါ လုပ်လို့ရတော့လုပ်ထားပေါ့"

ထိုအော်သံတွေကို လျစ်လျူရှုကာ တဦးတည်းသော တပည့်လေးအိမ်သို့ဦးတည်လိုက်သည်။___________WS_______________အဆင့် ၄ - jealous

"ဒေါက်..."

ငါ ဆေးခန်းထဲဝင်ဖို့လုပ်တုန်း အခန်းထဲမှာ Sam ဆိုတဲ့ကောင်ရှိနေပြန်ပြီ။

ဒေါက်တာ့ရဲ့ညီမို့လို့ပေါ့ မဟုတ်ရင် ငါ ဘယ်အချိန်ဆွဲထိုးမိမလဲမသိဘူး။

"Winny ဘဲ လာလေဗျ"

Sam ကခေါ်တာနဲ့ ငါဝင်သွားလိုက်သည်။

"Winny က phi ဆီကိုအရမ်းလာတာဘဲနော်ဗျ"

"ကျတော်ကခြေထောက်ထိထားတာမို့ လာလာပြနေတာပါ"

"ဟုတ်တာဘဲ သက်သာရဲ့လား"

"သက်သာပါတယ်ဗျ"

"ဒါနဲ့ winny ညကျအားလားဗျ"

"ဘာလို့လဲဗျ"

"ကျတော့်ရဲ့မွေးနေ့ပါ အဲ့ဒါ အိမ်မှာပွဲလုပ်မှာဖိတ်ချင်လို့"

ဒေါက်တာက ငါ့အား ဖိတ်စာတခုကမ်းပေးကာ ဝင်ပြောသည်။

"လာခဲ့မှာပေါ့ဗျ"

"Nong တို့သချာ်ဆရာလဲလာမယ်ပြောတယ်"

"အာ ဆရာ Gemini လား"

"ဟုတ်တယ် fourth ကိုလဲဖိတ်လိုက်ပါအုန်း"

ငါ တခုခုကိုသတိရသွားပြီး ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။

"အငယ်ကောင် မင်းဘောလုံးသွားမကျင့်ဘူးလား"

"ရတယ် ဘာမှမဖြစ်ဘူး"

"သဘော သဘော အသင်းခေါင်းဆောင်က အရမ်းကြိုးစားနေတာ"

ဒေါက်တာပြောသည်ကို sam ဆိုတာကရယ်နေတာကို ငါ ကြည့်နေလိုက်သည်။ညီအကိုဆိုပေမဲ့ တူတာလဲမရှိဘူး။ငါ့ ဒေါက်တာလေးကပိုချစ်ဖို့ကောင်းသည်။

"winny လာလေ ခြေထောက်ကြည့်ပေးမယ်"

"ဟုတ်ကဲ့ဗျ"

Satang winny အားကုတင်ပေါ်တက်ခိုင်းကာ လုပ်စရာရှိတာလုပ်လိုက်သည်။

"Phi winny ရဲ့ခြေထောက်ကဘယ်လိုလဲဟင်"

"တော်တော်သက်သာနေပါပြီ"

"အဲ့တာဆို ကျတော်ခေါ်သွားလို့ရလား"

"ဘယ်ကိုလဲ"

"ဘောလုံးလေ့ကျင့်မလို့လေ တယောက်ထဲပျင်းလို့"

"မင်းမှာ မင်းအသင်းကလူတွေရှိတာဘဲ sam"

Satang winny ခြေထောက်ကိုကြည့်ကာပင် ပြန်ဖြေကြားလိုက်သည်။

"အိုး! Phi ကလဲ သူတို့ကမတူဘူးလေ"

"Sam"

Satang လေသံခပ်မာမာနဲ့ခေါ်လိုက်တော့ sam မျက်နှာငုံ့သွားသည်။

"ကျတော်သွားတော့မယ်"

Sam ထွက်သွားတော့ ဒေါက်တာကစပြီး စကားဆိုသည်။

"အဲ့ကလေးက အဲ့လိုဘဲ ကျတော့်ကိုတော့သူကြောက်ပါတယ်"

"ဒါနဲ့ ကျတော့်ကိုဘာလို့မထည့်ပေးတာလဲ"

"အာ..."ဟု ပြောရင်း ဒေါက်တာရပ်တန့်သွားသည်။

"ဘာဖြစ်သွားတာလဲဗျ ဖြေအုန်းလေ"

"အာ...ကျတော် ပြန်တော့မယ်နော် winny လဲပြန်တော့ ညကျလာခဲ့နော်"

ဒေါက်တာက ပစ္စည်းတွေအမြန်သိမ်းကာ ထွက်သွားသည်။

"ဘာဖြစ်သွားတာလဲဟ အကျီတောင်လဲမသွားဘူး"

ငါလဲ ဒေါက်တာပြန်သွားတာနဲ့ မကြာမှာဘဲ အိမ်ပြန်လာခဲ့သည်။အိမ်ရောက်တော့ ဖုန်းဆက်ပြီး ချစ်သူငယ်ချင်းလေးကိုလဲ မွေးနေ့ကိစ္စပြောကာ အဝတ်အစားအပြန်အလှန်ရွေးပေးကြသည်။

"အဲ့ဒါဘဲဝတ်လိုက် ကောင်းတယ် ညကျတွေ့မယ် တာ့တာ"

Fourth ဘက်ကဖုန်းချသွားတော့ ငါ နာရီကြည့်လိုက်တော့ အချိန်လဲမဝေးတော့တာကြောင့် ငါ ရေချိုးဖို့ပြင်လိုက်သည်။

သွားဖို့ မိနစ် ၃၀ မှာရေချိုးပြီးတော့ fourth ရွေးချယ်ပေးထားတဲ့ အကျီနဲ့ဘောင်းဘီကိုတွဲဖက်ဝတ်ဆင်ပြီး ထွက်လာခဲ့လိုက်သည်။

ငါ ဟိုရှာဒီရှာလုပ်ရင်း အိမ်ကိုတွေ့သွားခဲ့သည်။ငါသိတဲ့လူတွေသိပ်မပါတာကြောင့် အိမ်ရှေ့မှာ နေနေတုန်း fourth ရောက်လာသည်။

"Winny မင်းငါ့ကိုစောင့်နေတာလား"

"အေး ဟုတ်တယ် လာ ဝင်ကြမယ်"

ငါ fourth ပုခုံးဖက်ကာ ပွဲထဲဝင်လာခဲ့လိုက်သည်။စစဝင်ပြီးမကြာမှာဘဲ ငါ့သူငယ်ချင်းရဲ့အချစ်တော် ဆရာဟာ ဝိုင်ခွက်ကြီးကိုင်ကာ ငါတို့ဆီတန်းရောက်လာတာဘဲ။

"ဘာလာလုပ်တာလဲ"

"ဟမ် ဒေါက်တာကဖိတ်ထားလို့"

ငါ ဝင်မဖြေပါ။ fourth ကငါ့ရှေ့တွင်နေကာ ပြန်ဖြေသည်။

"Fourth မင်းဖျားနေတယ်လေ"

"သက်သာသွားပါပြီ အဖျားတောင်မရှိတော့ဘူး"

"မင်းမနက်ဖြန်ကျောင်းလာရမယ်နော် အဲ့ဒါဆို"

"အယ်...အာ လာမှာပေါ့"

"နေစမ်းပါအုန်း ဒီမှာမင်းတို့သိတဲ့လူမှမရှိတာ"

"p'gem ကိုသိတယ် ဒေါက်တာ့ကိုသိတယ်လေ"

"Winny ရောက်ပြီလားဗျ ရော့"

Sam က ငါ့ဘေးနားရောက်လာကာ ဝိုင်ခွက်တခွက်လာပေးတော့ ငါ ယူထားလိုက်သည်။

"Fourth မင်းငါ့ဘေးနားမှာဘဲနေ အဲ့တာတွေမသောက်ရဘူးနော်" ဟု ဆရာကမှာသောကြောင့် fourth မှာ ကြောင်ပျောက်လျက်

"Sam ဒေါက်တာကော"

"Phi က မွေးနေ့ရှင်ဆိုတော့သေချာပြင်နေတာ..ခနနေလာလိမ့်မယ်"

ငါ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပြီး ဘေးနားမှာ မရှိတော့တဲ့ fourth ကိုလိုက်ရှာလိုက်တော့..တွေ့ပါပြီ ဆရာ့နားမှာ ကုပ်ကုပ်လေးရပ်နေတာ ငါကြည့်နေတာတွေ့တော့ လာခေါ်ပါဆိုပြီး လက်အုပ်ချီကာပြောသည်။

Fourth အဖြစ်ကိုသနားမိပြီး ငါအနားသွားလိုက်သည်။

"Fourth မင်းမသောက်ဘူးလား ရော့"

ငါ ဝိုင်တခွက်ကမ်းပေးလိုက်တော့..fourth က လက်နဲ့ကာပြီး..

"မင်းအဖေက ငါ့နားမှာလေ ဘယ်လိုသောက်ရမှာလဲ"

Fourth ပြောသလို ဟုတ်ပါသည်။ဆရာကငါတို့နားလောက်မှာပင်။ဒါပေမဲ့ တခြားလူတွေနဲ့စကားပြောနေတော့ ငါတို့ပြောတာကို အာရုံမစိုက်နိုင်တာပေ။

"သောက်သာသောက်စမ်းပါ ဘာလို့ကြောက်နေတာလဲ ချ"

ငါ မြှောက်ပေးတော့ fourth ကခေါင်းကို ခပ်ပြင်းပြင်းငြိမ့်ကာ မော့ချပလိုက်သည်။

"ကောင်းလား" ဟု ငါမေးလိုက်တော့ ခေါင်းတငြိမ့်ငြိမ့်ဖြင့်ဖြေသည်။ငါတို့နှစ်ယောက် ဆက်သောက်ရင်း တနေရာကိုအကြည့်ရောက်သွားသည်။

"ချီး မင်းဆရာ မင်းကိုကြည့်နေတယ် အခု မင်းဆီလာနေပြီ"

"ကယ်အုန်း မင်းတိုက်တာလေ"

"ငါသွားပြီနော် တာ့တာ"

ငါထွက်သွားတော့ အနောက်ကဆဲနည်းမျိုးစုံနဲ့ဆဲနေတဲ့ fourth ရဲ့အသံကိုငါကြားလိုက်ပါသေးသည်။

"Winny"

ငါ လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ထိုခေါ်သံက ဒေါက်တာ ဆီကပင်။

"ဒေါက်တာ happy birthday ပါဗျ"

"ကျေးဇူးပါဗျ"

"ဒီနေ့အရမ်းချောနေတယ်ဗျ"

"အာ nong ကတော့ အဲ့လိုမပြောလဲ အခုကျွေးနေတာဘဲကိုဗျာ"

"ကျတော် တကယ်ပြောတာပါ"

ရှက်ပြုံးလေးပြုံးတော့ ငါ ဒေါက်တာ့ အနားသွားဖို့ပြင်လိုက်ချိန် ငါ့လက်ကိုလူတယောက်လာဆွဲသည်။

"Sam"

ထိုသူက ငါ့လက်ကိုချိတ်တောင်ချိတ်လိုက်သေးတယ်။

"Sam ဘာဖြစ်လို့လဲဗျ"

"ကျတော်နဲ့အတူတူသွားရအောင်" ဆိုကာ ငါ့လက်ကြီးကိုချိတ်ပြီး လျှောက်သွားသည်။အရက်တွေလဲတိုက်၍ ငါ တကယ်မူးနေပြီ။ငါ မူးနေပေမဲ့ သတိထားမိသည် ဒေါက်တာ့ရဲ့မျက်နှာကတခုခုကိုအလိုမကျသလိုပင်။

ခနအကြာ ကိတ်ခွဲပြီး မွေးနေ့ပွဲလဲပြီးခံနီးတာကြောင့် လူတော်တော်များများပြန်သွားကြသည်။fourth ကိုတော့ သူ့ဆရာကအတင်းခေါ်တာကြောင့် မူးမူးဖြင့်ပြန်သွားရသည်။

လူလဲသိပ်မရှိတော့တာကြောင့် ငါလဲပြန်ဖို့ပြင်လိုက်ပေမဲ့ မူးနေတာကြောင့်မနေနိုင်စွာ ပြန်ပြန်ထိုင်ကျသည်။

"Winny အဆင်ပြေရဲ့လား"

ငါ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပေမဲ့ အမှန်မှာ မပြေပါ။ငါ့ကိုအခုလာမေးတာ ဒေါက်တာလား samလား ဆိုတာတောင်မသဲကွဲတော့ပေ။

"ကျတော်အခန်းထဲခေါ်သွားပေးမယ်"

ထိုလူဟာ ငါ့ကိုအခန်းထဲတွဲခေါ်သွားပေးပြီး ကုတင်ပေါ်ချပေးသည်။အထိအတွေ့တွေကြောင့် သိလိုက်သည် သူငါ့အကျီကိုချွတ်နေတယ်။

"ရတယ်"

"ကျတော့်အကျီတွေဝတ်ထားလိုက်ပါ nong"

Nong လို့ခေါ်သံကြားလိုက်တာမို့ ဒါ ဒေါက်တာမှန်းငါသိလိုက်သည်။မူးနေလို့လားတော့မသိ ငါရေအရမ်းဆာသည်။

အကျီချွတ်ပေးနေတဲ့ ဒေါက်တာ့ရဲ့လက်ကိုစမ်းကာ ငါ့အနားဆွဲခေါ်လိုက်တော့ ဒေါက်တာကငါ့ရင်ခွင်ထဲ တန်းခနဲ။

"ဘာ..ဘာလုပ်တာလဲ winny...အွန့်"

ငါ့ဘက်ကစတင်နမ်းရှိုက်တော့ ရင်ဖက်ကို ထုလာတဲ့လက်သီးလေးတွေ...ခနအကြာ ငါပြန်လွှတ်ပေးလိုက်တော့ ထိုလက်တွေက လည်ပင်းကနေတဆင့်ကိုင်ကာ စတင်နမ်းရှိုက်လာသည်။

ရင်ခွင်ထဲကနေ ငါ့အောက်သို့ပို့လိုက်ပြီး အုပ်မိုးကာ ရင်ဘတ်နှင့်အခြားနေရာများသို့ ငါ အမှတ်အသားများပေးလိုက်သည်။

"နာတယ်..မ မကိုက်နဲ့"

ထိုငြင်းဆိုတဲ့အသံလေးအား ထပ်မံကြားချင်၍ အောက်ပိုင်းသို့ဆင်းကာ ငါ အစိမ်းသက်သက်စတင်လှုပ်ရှားတော့ ခန္ဓာကိုယ်လေးကအစရုန်းကန်လာသည်။

"Winny! မ မလုပ်နဲ့ အား ပြန်ထုတ်"

ငါ ဘာတခွန်းမှမဆိုဘဲ လုပ်လက်စအလုပ်ကိုသာ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။

ရီဝေဝေမျက်လုံးတွေထဲမှာတောင် အဝတ်မပါတဲ့ကိုယ်လေးကအရမ်းကိုလှသည်။

အဲ့ညတော့ ငါ ဒေါက်တာ့ကို အလွတ်ပေးတော့မည်မဟုတ်ပါ။____________________ပစ်ထားမိလို့ အရှည်ကြီးရေးပေးထားတယ်နော်Vote လေးတွေ ပေးကြပါအုန်းဗျာ

Zawgyi

အဆင့္ ၄ - C A R E

ဖ်ားသြားတာကို တကယ္ေက်းဇူးတင္တယ္။

မေန႔က႐ုတ္တရက္ႀကီး phi ကဘာျဖစ္သြားမွန္းမသိတာေၾကာင့္ ငါ ဖုန္းဆက္ကာ အက်ိဳးအေၾကာင္းလွမ္းေမးလိုက္ေတာ့မွ "phi မင္းကိုအားနာသြားလို႔ပါ" တဲ့ေလ။

ဘာေတြလာအားနာေနတာလဲ အဲ့လူႀကီးကလဲ။

အခုထိအဖ်ားက အရမ္းမက်ေသးတာေၾကာင့္ ေက်ာင္းမတက္ဘဲ အိမ္မွာဘဲေနလိုက္ရသည္။ငါ့ရဲ့ တဦးတည္းေသာ သူငယ္ခ်င္းေလးကေတာ့ ငါ့အားလာမျပဳစုဘဲ ေက်ာင္းေဆးခန္းကသူ႔ေဒါက္တာေလးကိုကာကြယ္ဖို႔ ေက်ာင္းသြားသည္တဲ့ေလ။

ေန႔လည္ထိ ငါ အိပ္ရင္းနဲ႔ဘဲျဖတ္သန္းခဲ့သည္။ငါ ျပန္နိုးလာေတာ့ ငါ့အေမက ဆန္ျပဳတ္ လာေကၽြးရင္း မေန႔ကေကာင္ေလးေရာက္လာတယ္ ေျပာသည္။

"သားအခန္းထဲဘဲလာခိုင္းလိုက္ mae သားမထနိုင္လို႔"

ငါ maeရဲ့လက္ေမာင္းကိုဖက္ကာ ေျပာလိုက္သည္။

"အပ်င္းတစ္ေနတာ ၾကည့္အုန္း ဟုတ္ပါၿပီရွင့္ ေျပာလိုက္မယ္"

ငါ့အေမက ေျပာရင္း အခန္းျပင္ျပန္ထြက္သြားသည္။ခနအၾကာ တံခါးကပြင့္လာတာနဲ႔အမၽွ...

"မင္းအခုမွဘာလာလုပ္တာလဲ လင္အတြက္နဲ႔ ဖ်ားေနတဲ့သူငယ္ခ်င္းကိုေတာင္ပစ္သြားတဲ့ေကာင္"

ငါ့ေဘးနားကအ႐ုပ္နဲ႔ပါ တံခါးကိုပစ္ေပါက္ပလိုက္သည္။

"ဘာေတြျဖစ္ေနတာလဲ fourth"

ဟမ္ ဒါ winny ရဲ့အသံနဲ႔လဲမတူဘူး...

"P'gem!! က်ေတာ္ေတာင္းပန္ပါတယ္ ဟို.. Winny ထင္လို႔ပါ"

ငါ ကျပာကယာေတာင္းပန္ရင္း phi ထိုင္ဖို႔ ကုတင္ေနရာကိုနည္းနည္းဖယ္ေပးလိုက္သည္။

"အ႐ုပ္ေလးျပန္ေကာက္ခဲ့ေနာ္ phi"

Phi က ငါ့အားၾကည့္လာေတာ့ ငါ သြားၿဖီးျပလိုက္သည္။သက္ျပင္းခ်လ်က္ ေခါင္းကိုခါရင္း ၾကမ္းျပင္ကအ႐ုပ္ကိုေကာက္ကာ ငါ ဖယ္ေပးထားတဲ့ေနရာကိုလာထိုင္သည္။

"ေရာ့ မင္းအ႐ုပ္"

"ေက်းဇူးပါဗ် အာ ဒါနဲ႔ phi ဒီေန႔ေက်ာင္းရွိတယ္မလား"

"ရွိတယ္ေလ"

"အဲ့ဒါဆိုအခုေက်ာင္းမွာရွိရမွာေလ မဟုတ္ဘူးလား"

"ဟုတ္တယ္ ၿပိဳင္ပြဲေတြနဲ႔စာမသင္ရတာနဲ႔ မင္းဆီလာလိုက္တာ"

ငါ ေခါင္းၿငိမ့္ျပလိုက္ၿပီး နဖူးေပၚေရာက္လာတဲ့ ႏူးညံ့တဲ့လက္တဖက္..

"အဖ်ားကက်သြားၿပီထင္တယ္ ေနရထိုင္ရတာအဆင္ေျပလား"

"အဆင္ေျပပါတယ္ဗ်"

"ေအာ္ ဒီမွာဆန္ျပဳတ္ဘဲ ပူတုန္းေလးစားလိုက္ေလ"

"အာ ရပါတယ္ ေအးေဆးေပါ့"

ငါ ေဇာေခၽြးေတြထြက္လာၿပီ။ဆန္ျပဳတ္မႀကိဳက္တာေၾကာင့္ ပုံမွန္ဆို အေမထြက္သြားရင္ ျပတင္းေပါက္ကေန သြန္ခ်ေနက်ကို အခု phi ကရွိေနတယ္။

"ဆန္ျပဳတ္ေတြေအးေတာ့မယ္ေနာ္"

ငါ့အားၾကည့္ကာ phi က ဆန္ျပဳတ္ကိုလက္ညိဳးထိုးျပသည္။

"ရပါတယ္ က်ေတာ္ကေအးမွႀကိဳက္တာ phi မျပန္ေသးဘူးလား"

ငါ့ပုံစံကိုေသခ်ာၾကည့္ၿပီး phi ကရယ္သည္။

"ဘာရယ္တာတုန္း မျပန္ေသးဘူးလားေမးတာကို"

"Fourth မင္းဆန္ျပဳတ္မႀကိဳက္ဘူးမလား"

"အာ...မဟုတ္ပါဘူး"

"လိမ္မေနပါနဲ႔ေတာ့ မင္းမေသာက္ခ်င္လို႔မလား"

"ဟုတ္"

"အရင္ေန႔ေတြကေသာက္တယ္ဆို မင္းအေမက"

"အယ္ အဲ့ဒါက.."

Phi က တခုခုကိုသိသြားဟန္ မ်က္ႏွာတည္သြားၿပီးေတာ့..

"မင္းအရင္က ဆန္ျပဳတ္ေတြကိုသြန္ပစ္တာလား fourth"

"အာ...အဲ့ဒါက.."

"Fourth!"

"ဟို...ဟုတ္ တယ္"

"ျဖဳန္းတီးလိုက္တာ.."

"က်ေတာ္မွမႀကိဳက္တာကို..."

"ဟ ေနဦး"

"ဟမ္"

Phi ကဆန္ျပဳတ္အားယူကာ ငါ့ေဘးနားဝင္ထိုင္သည္။

"ဒီတခါေတာ့စားလိုက္"

"ဟင့္အင္း မစားခ်င္ဘူး"

"Fourth! စားရမယ္"

"မစားဘူး"

"Phi ခြံ႕ေကၽြးမယ္ေလ"

ထိုစကားေၾကာင့္ ငါရပ္တန့္သြားသည္။

"လိမ္မာတယ္မလား fourth စားမယ္မလား"

"ဟုတ္"

ငါ ထိုတခ်က္နဲ႔တင္စားဖို႔လက္ခံကာ ပါးစပ္ကိုဟေပးလိုက္ေတာ့ phi က ဇြန္းျဖင့္ခပ္ကာ ပါးစပ္ထဲထည့္ေပးသည္။

အခ်စ္က ဆိုးဝါးလြန္းတဲ့ အရာကိုေတာင္ ခ်ိဳၿမိန္ေအာင္ေျပာင္းလဲေပးနိုင္တာဘဲ။

"ခါးလိုက္တာ"

"ဒါကုန္ေအာင္ေသာက္ရမယ္"

"ဘာ!"

"ဘာကို ဘာ တာလဲ"

"မေသာက္နိုင္ဘူး"

"ေသာက္ရမယ္ မရဘူး fourth"

"ဟာဗ်ာ phi ကေတာ့.."

"လိမ္မာတယ္ ေနာက္တလုပ္ လာ ဟ"

ငါ့အား ကေလးေခ်ာ့သလိုေခ်ာ့ကာ ခြံ႕ေကၽြးရင္း ဆန္ျပဳတ္အားလုံးမကုန္မခ်င္းရပ္တန့္မသြားေပ။

"Nong fot ကလိမ္မာလိုက္တာ အကုန္ကုန္သြားၿပီ။

ငါ့ ေခါင္းအားပြတ္ေပးကာ ထိုသို႔ဆိုေလေတာ့ ငါ့ မ်က္ႏွာၿဖီးတတ္သြားသည္။

"အဲ့တာဆို အိမ္စာေလ်ာ့ေပးေနာ္"

"မ ရ ဘူး"

"ေအာင္း phi! ဘာလဲဗ်ာ"

ငါ စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္နဲ႔ ၿငီးတြားေတာ့ phi က ရယ္ကာေခါင္းကိုလာပြတ္ျပန္သည္။______________________"Winny fourth မလာဘူးလား"

Gemini မနက္ေက်ာင္းေရာက္ေတာ့ fourth ကိုမေတြ႕တာနဲ႔ winny ကိုေမးၾကည့္ျခင္းျဖစ္သည္။

"ဟုတ္တယ္ ဆရာ မသက္သာေသးလို႔တဲ့"

"ေအာ္.."

ငါ ေခါင္းၿငိမ့္ျပလိုက္ၿပီး အတန္းထဲဝင္လာလိုက္သည္။

Fourth ကနဂိုထဲက အမွတ္မေကာင္းတဲ့ကေလးမ်ိဳး..သူအခု သင္လိုက္ရင္လဲ အိမ္မွာျပန္ကူးရမွာက ကိစၥမရွိဘူး တျခားဆရာေတြသင္လို႔ သူျပန္မကူးနိုင္ရင္ ဒုကၡ။

အတန္းထဲက အကုန္လုံးကလဲ ၿပိဳင္ပြဲေလ့က်င့္တာကိုသြားၾကည့္ခ်င္ေနၾကတာမို႔ ငါ စဥ္းစားလိုက္သည္။ဒီေက်ာင္းမွာ အာဏာလဲရွိသည္မို႔ ငါလုပ္ခ်င္တာလုပ္လို႔ရသည္။

"ဒီေန႔ ၿပိဳင္ပြဲေတြနဲ႔မို႔လို႔ နားေပးမယ္ ျပန္ခ်င္ရင္လဲျပန္လို႔ရတယ္"

"တကယ္လား ဆရာ"

"အင္းေပါ့"

"ထူးဆန္းလိုက္တာ ဒါငါတို႔ဆရာေကာဟုတ္ရဲ့လား"

ငါ ေမးခြန္းေတြကိုျပန္ေျဖၾကားရင္း အတန္းထဲကထြက္လာလိုက္တယ္။

"ဘယ္လို! မင္းက အတန္းကိုနားေပးတယ္"

ငါ့အား satang က အံဩတႀကီးၾကည့္ကာ ေမးသည္။

"ေအးေလ"

"ဘာကိစၥေတြရွိလို႔လဲ"

"ေထြေထြထူးထူးမဟုတ္ပါဘူးကြာ ၿပိဳင္ပြဲဝင္ၿပိဳင္တဲ့လူေတြမ်ားလို႔ပါ"

"မင္းလိုေကာင္က ေက်ာင္းမီးေလာင္ရင္ေတာင္ အတန္းနားမွာမဟုတ္ဘူး မွန္မွန္ေျပာ ဘာလို႔လဲ တခုခုဝင္ပူးတာလား"

"ေပါက္ကရေတြ ေဟ့ေကာင္ ငါအခုျပန္ေတာ့မယ္"

ထိုသို႔ေျပာၿပီး ထြက္လာေတာ့ satang က အေနာက္ကေနေအာ္ပါေတာ့သည္။

"ေအးပါ လုပ္လို႔ရေတာ့လုပ္ထားေပါ့"

ထိုေအာ္သံေတြကို လ်စ္လ်ဴရွုကာ တဦးတည္းေသာ တပည့္ေလးအိမ္သို႔ဦးတည္လိုက္သည္။___________WS_______________အဆင့္ ၄ - jealous

"ေဒါက္..."

ငါ ေဆးခန္းထဲဝင္ဖို႔လုပ္တုန္း အခန္းထဲမွာ Sam ဆိုတဲ့ေကာင္ရွိေနျပန္ၿပီ။

ေဒါက္တာ့ရဲ့ညီမို႔လို႔ေပါ့ မဟုတ္ရင္ ငါ ဘယ္အခ်ိန္ဆြဲထိုးမိမလဲမသိဘူး။

"Winny ဘဲ လာေလဗ်"

Sam ကေခၚတာနဲ႔ ငါဝင္သြားလိုက္သည္။

"Winny က phi ဆီကိုအရမ္းလာတာဘဲေနာ္ဗ်"

"က်ေတာ္ကေျခေထာက္ထိထားတာမို႔ လာလာျပေနတာပါ"

"ဟုတ္တာဘဲ သက္သာရဲ့လား"

"သက္သာပါတယ္ဗ်"

"ဒါနဲ႔ winny ညက်အားလားဗ်"

"ဘာလို႔လဲဗ်"

"က်ေတာ့္ရဲ့ေမြးေန႔ပါ အဲ့ဒါ အိမ္မွာပြဲလုပ္မွာဖိတ္ခ်င္လို႔"

ေဒါက္တာက ငါ့အား ဖိတ္စာတခုကမ္းေပးကာ ဝင္ေျပာသည္။

"လာခဲ့မွာေပါ့ဗ်"

"Nong တို႔သခ်ာ္ဆရာလဲလာမယ္ေျပာတယ္"

"အာ ဆရာ Gemini လား"

"ဟုတ္တယ္ fourth ကိုလဲဖိတ္လိုက္ပါအုန္း"

ငါ တခုခုကိုသတိရသြားၿပီး ေခါင္းၿငိမ့္ျပလိုက္သည္။

"အငယ္ေကာင္ မင္းေဘာလုံးသြားမက်င့္ဘူးလား"

"ရတယ္ ဘာမွမျဖစ္ဘူး"

"သေဘာ သေဘာ အသင္းေခါင္းေဆာင္က အရမ္းႀကိဳးစားေနတာ"

ေဒါက္တာေျပာသည္ကို sam ဆိုတာကရယ္ေနတာကို ငါ ၾကည့္ေနလိုက္သည္။ညီအကိုဆိုေပမဲ့ တူတာလဲမရွိဘူး။ငါ့ ေဒါက္တာေလးကပိုခ်စ္ဖို႔ေကာင္းသည္။

"winny လာေလ ေျခေထာက္ၾကည့္ေပးမယ္"

"ဟုတ္ကဲ့ဗ်"

Satang winny အားကုတင္ေပၚတက္ခိုင္းကာ လုပ္စရာရွိတာလုပ္လိုက္သည္။

"Phi winny ရဲ့ေျခေထာက္ကဘယ္လိုလဲဟင္"

"ေတာ္ေတာ္သက္သာေနပါၿပီ"

"အဲ့တာဆို က်ေတာ္ေခၚသြားလို႔ရလား"

"ဘယ္ကိုလဲ"

"ေဘာလုံးေလ့က်င့္မလို႔ေလ တေယာက္ထဲပ်င္းလို႔"

"မင္းမွာ မင္းအသင္းကလူေတြရွိတာဘဲ sam"

Satang winny ေျခေထာက္ကိုၾကည့္ကာပင္ ျပန္ေျဖၾကားလိုက္သည္။

"အိုး! Phi ကလဲ သူတို႔ကမတူဘူးေလ"

"Sam"

Satang ေလသံခပ္မာမာနဲ႔ေခၚလိုက္ေတာ့ sam မ်က္ႏွာငုံ႔သြားသည္။

"က်ေတာ္သြားေတာ့မယ္"

Sam ထြက္သြားေတာ့ ေဒါက္တာကစၿပီး စကားဆိုသည္။

"အဲ့ကေလးက အဲ့လိုဘဲ က်ေတာ့္ကိုေတာ့သူေၾကာက္ပါတယ္"

"ဒါနဲ႔ က်ေတာ့္ကိုဘာလို႔မထည့္ေပးတာလဲ"

"အာ..."ဟု ေျပာရင္း ေဒါက္တာရပ္တန႔္သြားသည္။

"ဘာျဖစ္သြားတာလဲဗ် ေျဖအုန္းေလ"

"အာ...က်ေတာ္ ျပန္ေတာ့မယ္ေနာ္ winny လဲျပန္ေတာ့ ညက်လာခဲ့ေနာ္"

ေဒါက္တာက ပစၥည္းေတြအျမန္သိမ္းကာ ထြက္သြားသည္။

"ဘာျဖစ္သြားတာလဲဟ အက်ီေတာင္လဲမသြားဘူး"

ငါလဲ ေဒါက္တာျပန္သြားတာနဲ႔ မၾကာမွာဘဲ အိမ္ျပန္လာခဲ့သည္။အိမ္ေရာက္ေတာ့ ဖုန္းဆက္ၿပီး ခ်စ္သူငယ္ခ်င္းေလးကိုလဲ ေမြးေန႔ကိစၥေျပာကာ အဝတ္အစားအျပန္အလွန္ေရြးေပးၾကသည္။

"အဲ့ဒါဘဲဝတ္လိုက္ ေကာင္းတယ္ ညက်ေတြ႕မယ္ တာ့တာ"

Fourth ဘက္ကဖုန္းခ်သြားေတာ့ ငါ နာရီၾကည့္လိုက္ေတာ့ အခ်ိန္လဲမေဝးေတာ့တာေၾကာင့္ ငါ ေရခ်ိဳးဖို႔ျပင္လိုက္သည္။

သြားဖို႔ မိနစ္ ၃၀ မွာေရခ်ိဳးၿပီးေတာ့ fourth ေရြးခ်ယ္ေပးထားတဲ့ အက်ီနဲ႔ေဘာင္းဘီကိုတြဲဖက္ဝတ္ဆင္ၿပီး ထြက္လာခဲ့လိုက္သည္။

ငါ ဟိုရွာဒီရွာလုပ္ရင္း အိမ္ကိုေတြ႕သြားခဲ့သည္။ငါသိတဲ့လူေတြသိပ္မပါတာေၾကာင့္ အိမ္ေရွ႕မွာ ေနေနတုန္း fourth ေရာက္လာသည္။

"Winny မင္းငါ့ကိုေစာင့္ေနတာလား"

"ေအး ဟုတ္တယ္ လာ ဝင္ၾကမယ္"

ငါ fourth ပုခုံးဖက္ကာ ပြဲထဲဝင္လာခဲ့လိုက္သည္။စစဝင္ၿပီးမၾကာမွာဘဲ ငါ့သူငယ္ခ်င္းရဲ့အခ်စ္ေတာ္ ဆရာဟာ ဝိုင္ခြက္ႀကီးကိုင္ကာ ငါတို႔ဆီတန္းေရာက္လာတာဘဲ။

"ဘာလာလုပ္တာလဲ"

"ဟမ္ ေဒါက္တာကဖိတ္ထားလို႔"

ငါ ဝင္မေျဖပါ။ fourth ကငါ့ေရွ႕တြင္ေနကာ ျပန္ေျဖသည္။

"Fourth မင္းဖ်ားေနတယ္ေလ"

"သက္သာသြားပါၿပီ အဖ်ားေတာင္မရွိေတာ့ဘူး"

"မင္းမနက္ျဖန္ေက်ာင္းလာရမယ္ေနာ္ အဲ့ဒါဆို"

"အယ္...အာ လာမွာေပါ့"

"ေနစမ္းပါအုန္း ဒီမွာမင္းတို႔သိတဲ့လူမွမရွိတာ"

"p'gem ကိုသိတယ္ ေဒါက္တာ့ကိုသိတယ္ေလ"

"Winny ေရာက္ၿပီလားဗ် ေရာ့"

Sam က ငါ့ေဘးနားေရာက္လာကာ ဝိုင္ခြက္တခြက္လာေပးေတာ့ ငါ ယူထားလိုက္သည္။

"Fourth မင္းငါ့ေဘးနားမွာဘဲေန အဲ့တာေတြမေသာက္ရဘူးေနာ္" ဟု ဆရာကမွာေသာေၾကာင့္ fourth မွာ ေၾကာင္ေပ်ာက္လ်က္

"Sam ေဒါက္တာေကာ"

"Phi က ေမြးေန႔ရွင္ဆိုေတာ့ေသခ်ာျပင္ေနတာ..ခနေနလာလိမ့္မယ္"

ငါ ေခါင္းၿငိမ့္ျပလိုက္ၿပီး ေဘးနားမွာ မရွိေတာ့တဲ့ fourth ကိုလိုက္ရွာလိုက္ေတာ့..ေတြ႕ပါၿပီ ဆရာ့နားမွာ ကုပ္ကုပ္ေလးရပ္ေနတာ ငါၾကည့္ေနတာေတြ႕ေတာ့ လာေခၚပါဆိုၿပီး လက္အုပ္ခ်ီကာေျပာသည္။

Fourth အျဖစ္ကိုသနားမိၿပီး ငါအနားသြားလိုက္သည္။

"Fourth မင္းမေသာက္ဘူးလား ေရာ့"

ငါ ဝိုင္တခြက္ကမ္းေပးလိုက္ေတာ့..fourth က လက္နဲ႔ကာၿပီး..

"မင္းအေဖက ငါ့နားမွာေလ ဘယ္လိုေသာက္ရမွာလဲ"

Fourth ေျပာသလို ဟုတ္ပါသည္။ဆရာကငါတို႔နားေလာက္မွာပင္။ဒါေပမဲ့ တျခားလူေတြနဲ႔စကားေျပာေနေတာ့ ငါတို႔ေျပာတာကို အာ႐ုံမစိုက္နိုင္တာေပ။

"ေသာက္သာေသာက္စမ္းပါ ဘာလို႔ေၾကာက္ေနတာလဲ ခ်"

ငါ ေျမႇာက္ေပးေတာ့ fourth ကေခါင္းကို ခပ္ျပင္းျပင္းၿငိမ့္ကာ ေမာ့ခ်ပလိုက္သည္။

"ေကာင္းလား" ဟု ငါေမးလိုက္ေတာ့ ေခါင္းတၿငိမ့္ၿငိမ့္ျဖင့္ေျဖသည္။ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္ ဆက္ေသာက္ရင္း တေနရာကိုအၾကည့္ေရာက္သြားသည္။

"ခ်ီး မင္းဆရာ မင္းကိုၾကည့္ေနတယ္ အခု မင္းဆီလာေနၿပီ"

"ကယ္အုန္း မင္းတိုက္တာေလ"

"ငါသြားၿပီေနာ္ တာ့တာ"

ငါထြက္သြားေတာ့ အေနာက္ကဆဲနည္းမ်ိဳးစုံနဲ႔ဆဲေနတဲ့ fourth ရဲ့အသံကိုငါၾကားလိုက္ပါေသးသည္။

"Winny"

ငါ လွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ထိုေခၚသံက ေဒါက္တာ ဆီကပင္။

"ေဒါက္တာ happy birthday ပါဗ်"

"ေက်းဇူးပါဗ်"

"ဒီေန႔အရမ္းေခ်ာေနတယ္ဗ်"

"အာ nong ကေတာ့ အဲ့လိုမေျပာလဲ အခုေကၽြးေနတာဘဲကိုဗ်ာ"

"က်ေတာ္ တကယ္ေျပာတာပါ"

ရွက္ျပဳံးေလးျပဳံးေတာ့ ငါ ေဒါက္တာ့ အနားသြားဖို႔ျပင္လိုက္ခ်ိန္ ငါ့လက္ကိုလူတေယာက္လာဆြဲသည္။

"Sam"

ထိုသူက ငါ့လက္ကိုခ်ိတ္ေတာင္ခ်ိတ္လိုက္ေသးတယ္။

"Sam ဘာျဖစ္လို႔လဲဗ်"

"က်ေတာ္နဲ႔အတူတူသြားရေအာင္" ဆိုကာ ငါ့လက္ႀကီးကိုခ်ိတ္ၿပီး ေလၽွာက္သြားသည္။အရက္ေတြလဲတိုက္၍ ငါ တကယ္မူးေနၿပီ။ငါ မူးေနေပမဲ့ သတိထားမိသည္ ေဒါက္တာ့ရဲ့မ်က္ႏွာကတခုခုကိုအလိုမက်သလိုပင္။

ခနအၾကာ ကိတ္ခြဲၿပီး ေမြးေန႔ပြဲလဲၿပီးခံနီးတာေၾကာင့္ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားျပန္သြားၾကသည္။fourth ကိုေတာ့ သူ႔ဆရာကအတင္းေခၚတာေၾကာင့္ မူးမူးျဖင့္ျပန္သြားရသည္။

လူလဲသိပ္မရွိေတာ့တာေၾကာင့္ ငါလဲျပန္ဖို႔ျပင္လိုက္ေပမဲ့ မူးေနတာေၾကာင့္မေနနိုင္စြာ ျပန္ျပန္ထိုင္က်သည္။

"Winny အဆင္ေျပရဲ့လား"

ငါ ေခါင္းၿငိမ့္ျပလိုက္ေပမဲ့ အမွန္မွာ မေျပပါ။ငါ့ကိုအခုလာေမးတာ ေဒါက္တာလား samလား ဆိုတာေတာင္မသဲကြဲေတာ့ေပ။

"က်ေတာ္အခန္းထဲေခၚသြားေပးမယ္"

ထိုလူဟာ ငါ့ကိုအခန္းထဲတြဲေခၚသြားေပးၿပီး ကုတင္ေပၚခ်ေပးသည္။အထိအေတြ႕ေတြေၾကာင့္ သိလိုက္သည္ သူငါ့အက်ီကိုခၽြတ္ေနတယ္။

"ရတယ္"

"က်ေတာ့္အက်ီေတြဝတ္ထားလိုက္ပါ nong"

Nong လို႔ေခၚသံၾကားလိုက္တာမို႔ ဒါ ေဒါက္တာမွန္းငါသိလိုက္သည္။မူးေနလို႔လားေတာ့မသိ ငါေရအရမ္းဆာသည္။

အက်ီခၽြတ္ေပးေနတဲ့ ေဒါက္တာ့ရဲ့လက္ကိုစမ္းကာ ငါ့အနားဆြဲေခၚလိုက္ေတာ့ ေဒါက္တာကငါ့ရင္ခြင္ထဲ တန္းခနဲ။

"ဘာ..ဘာလုပ္တာလဲ winny...အြန့္"

ငါ့ဘက္ကစတင္နမ္းရွိုက္ေတာ့ ရင္ဖက္ကို ထုလာတဲ့လက္သီးေလးေတြ...ခနအၾကာ ငါျပန္လႊတ္ေပးလိုက္ေတာ့ ထိုလက္ေတြက လည္ပင္းကေနတဆင့္ကိုင္ကာ စတင္နမ္းရွိုက္လာသည္။

ရင္ခြင္ထဲကေန ငါ့ေအာက္သို႔ပို႔လိုက္ၿပီး အုပ္မိုးကာ ရင္ဘတ္ႏွင့္အျခားေနရာမ်ားသို႔ ငါ အမွတ္အသားမ်ားေပးလိုက္သည္။

"နာတယ္..မ မကိုက္နဲ႔"

ထိုျငင္းဆိုတဲ့အသံေလးအား ထပ္မံၾကားခ်င္၍ ေအာက္ပိုင္းသို႔ဆင္းကာ ငါ အစိမ္းသက္သက္စတင္လွုပ္ရွားေတာ့ ခႏၶာကိုယ္ေလးကအစ႐ုန္းကန္လာသည္။

"Winny! မ မလုပ္နဲ႔ အား ျပန္ထုတ္"

ငါ ဘာတခြန္းမွမဆိုဘဲ လုပ္လက္စအလုပ္ကိုသာ ဆက္လက္လုပ္ေဆာင္လိုက္သည္။

ရီေဝေဝမ်က္လုံးေတြထဲမွာေတာင္ အဝတ္မပါတဲ့ကိုယ္ေလးကအရမ္းကိုလွသည္။

အဲ့ညေတာ့ ငါ ေဒါက္တာ့ကို အလြတ္ေပးေတာ့မည္မဟုတ္ပါ။____________________ပစ္ထားမိလို႔ အရွည္ႀကီးေရးေပးထားတယ္ေနာ္Vote ေလးေတြ ေပးၾကပါအုန္းဗ်ာ