5

ဒီနေ့ မနက်နိုးတော့ ညက fourth နဲ့ vc ပြောနေရင်းအိပ်ပျော်သွားတာကို ဖုန်း screen ထပ်ကနေအိပ်ပျော်နေတဲ့ ငါ့ရဲ့ကျောင်းသားလေးကို ကြည့်ရင်းသိလိုက်သည်။

"အရူးလေး"

အိုးဟိုး! ငါဘာဖြစ်နေတာလဲ!

ပြုံးမိသွားတဲ့ ငါ့ကိုငါ သတိအမြန်ပေးလိုက်ပြီး ပြုံးတာကိုရပ်ကာ ဖုန်းကိုချလိုက်သည်။ ကျောင်းပိတ်ရက်လဲဖြစ်တာကြောင့် ငါဒီနေ့အားနေသည်။ညနေ ကျောင်းသားတယောက်ကိုသာ စာသင်ပေးဖို့ရှိသည်။ဘာလို့မှန်းမသိ မနက်စာစားနေရင်းလည်း fourth လာမဲ့ အချိန်ကိုဘဲ စိတ်တွေကရောက်ချင်နေမိသည်။

တွေ့တာများလို့ သံယောဇဉ်တွယ်သွားတာဖြစ်မှာပါ ငါမှ ကလေးတွေကိုစိတ်မဝင်စားတာ။

"Mae ဘယ်သွားမလို့လဲ"

ပြင်ပြင်ဆင်ဆင်ဝတ်ကာ တံခါးဝရောက်နေတဲ့ ငါ့ အမေ ကိုမေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

"သားလေး ကမနက်စာလိုက်ကျွေးမယ်ဆိုလို့ သွားမလို့"

ငါ မနက်စာစားပြီးတာပင် တော်တော်ကြာနေပြီမို့ ငါကြောင်သွားသည်။ငါပြောမိပြီး သတိမေ့နေတာလား?

"ဟမ် သားကမနက်စာစားပြီးသွားပြီလေ"

"fourth ကိုပြောတာပါ သားရဲ့ နောက်ကျနေပြီ သွားတော့မယ် သားရေ တာ့တာ"

"ဟုတ် ဟုတ်ပါပြီ"

ငါ နာရီကြည့်လိုက်တော့ မနက် ၁၁ နာရီရှိနေပြီ သူ့သားလေးက မနက် ၁၁ နာရီကိုမနက်စာကျွေးချင်တာတဲ့လား။

ငါ ခေါင်းခါစွာ Mae ထွက်သွားတာကိုကြည့်ရင်း ဖုန်းဆက်သုံးနေလိုက်တော့သည်။__________________ညနေ ၅နာရီရှိပြီ။စာသင်ချိန်က ၄နာရီဆိုစသည် ဒါပေမဲ့ fourth ကအမြဲ နေ့လည် ၂ နာရီထဲကလာတတ်ပြီး စကားတွေပြောလေ့ရှိသည်။အခု fourth ရောက်မလာသေးပါ။

"Mae fourth မလာသေးဘူး"

"အယ် ဟုတ်လား သားလေးတခုခုများဖြစ်လို့လား"

"သားမသိဘူးလေ မနက်ကသွားတုန်းက သူ မလာဘူးလို့ပြောလိုက်လား"

"မပြောလိုက်ဘူး ဒါပေမဲ့ သူနေလို့ထိုင်လို့မကောင်းဘူးတော့ပြောတယ်"

"သားသွားကြည့်လိုက်အုန်းမယ်"

"Mae လဲလိုက်မယ်လေ"

"နေခဲ့ပါ နောက်နေ့မှမနက်စာသွားစားနော်"

ငါထိုသို့ပြောလိုက်တော့ mae ကငါ့အားရိုက်ကာ သူ့သားလေးအား သေချာဂရုစိုက်ခဲ့ဖို့ပြောပြီး နှင်လွှတ်သည်။

အိမ်တော့သေချာမသိပေမဲ့ ကျောင်းအပ်တုန်းကဖြည့်ထားတာရှိတာမို့ ငါ လိုက်ရှာရင်း နောက်ဆုံး ရှာတွေ့ခဲ့သည်။

Fourth အိမ်ရှေ့ရောက်တော့ ငါ ဘယ်လိုဝင်ရမလဲမသိတာနဲ့ ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန်လမ်းလျှောက်နေတုန်း winny ဆိုတဲ့ကျောင်းသားကို တွေ့သည်။

"အော် ဆရာ ဘာလာလုပ်တာလဲ"

ငါ့ကိုတွေ့တာနဲ့ ပြာပြာသလဲလာနှုတ်ဆက်သည်။မျက်နှာကလဲ ဖြီးနေတာဘဲ။

"Fourth နေမကောင်းဘူးဆိုလို့ လာကြည့်တာ"

"ဆရာကဘယ်လိုသိတာလဲ ဒီနေ့ကျောင်းလဲမဖွင့်ဘဲနဲ့"

ငါလူမိသွားသလို မျက်နှာအမူအရာပြောင်းသွားတော့ မှေးနေတဲ့မျက်လုံးကို ကျုံ့ကာ ငါ့နားကပ်လာသည်။

"ဘယ်လိုသိတာလဲလို့"

"Winny! မင်းလွယ်အိတ်ကျန်ခဲ့တယ်"

အော်သံနှင့်အတူထပ်မံထွက်လာတဲ့ ငါ့ရဲ့ကျောင်းသားလေး..

"အောင်း p'gem! ဘာလာလုပ်တာလဲ"

"P'gem?? မင်းကဘာလို့ဆရာ့ကို phi လို့ခေါ်တာလဲ ဘာတွေလဲ"

လွယ်အိတ်ကိုယူရင်း winny က fourth အားပြောလိုက်သည်။

"နောက်မှပြောပြမယ် အခုပြန်တော့ သွား သွား"

ငါ winny ကိုအတင်းနှင်လွှတ်လိုက်ပြီး phi အား ငါ့အမေနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးပြီး အိမ်ထဲခေါ်လိုက်သည်။

"Phi ဘာလာလုပ်တာလဲ"

"မင်းနေမကောင်းဘူးဆို ဘယ်လိုလဲ သက်သာလား"

Phi က ငါ့နဖူးအားလာစမ်းပြီးမေးသည်။ရင်တွေခုန်လိုက်တာ...

"အာ သက်သာပါတယ် ဒါနဲ့ phi ကဘယ်လိုသိတာလဲ"

"Mae ပြောတာ"

"Mae ကကောဘယ်လိုသိတာလဲ"

"မင်းဘဲမနက်ကပြောလိုက်တာလေ နေစမ်းပါအုန်း မင်း ငါ့ကိုကျမနက်စာခေါ်မကျွေးဘူး"

"ဒီမှာစားသွားလိုက်လေ"

"ဟမ်??"

"အခု ကျတော့်အိမ်မှာ ညနေစာစားသွားလိုက်"

"ငါကစတာပါကွာ"

"ကျတော်ကျွေးတယ်နော် ပြီးတော့မှ မကျွေးဘူးဆိုပြီးလာမပြောနဲ့"

ငါ နှုတ်ခမ်းဆူကာပြောမိသွားတော့ phi ကရယ်ကာ ခေါင်းငြိမ့်သည်။

"Phi ပြန်တော့မှာလားဟင် ကျတော် အိပ်ချင်နေလို့"

မပြန်ပါသေးနဲ့လို့ စိတ်ကဆုတောင်းနေမိပေမဲ့ ငါ အရမ်းအိပ်ချင်နေပြီလေ။

"လိုက်ခဲ့ချင်တယ်"

"ဟမ် ဘယ်ကိုလဲ"

"မင်းအခန်းထဲကို"

"အာ ဟုတ်ကဲ့"

ငါ phi အားအခန်းထဲခေါ်ခဲ့လိုက်ပြီး ကုတင်ပေါ်ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။phi ကငါ့စာကြည့်စားပွဲနား ရောက်သွားသည်။

"ဟာ အဲ့ကိုမသွားနဲ့ p'gem!"

"မင်းပြောတော့ မနေ့ညကသချာ်တွက်နေတာဆို ဘာလို့ဒီစာအုပ်ကြီးကပွင့်နေတာလဲ ကူးနေတာလား"

ငါ ကူးနေတဲ့စာအုပ်ကိုမပိတ်မိတာကြောင့် phi တွေ့သွားသည်။ဘယ်တတ်နိုင်မလဲ..

"အာ မဟုတ်ပါဘူး ကျတော် မတွက်တတ်လို့ကြည့်နေတာ"

"Fourth!"

"မသိဘူး ခေါင်းမူးလာပြီ ကျတော်အိပ်ပြီနော်"

ငါ စောင်ကိုခေါင်းအထိခြုံလိုက်ကာ ချက်ချင်းအိပ်ချင်ယောင်ဆောင်လိုက်သည်။

"Fourth.."

Phi လေသံက လျော့သွားတာသိသာသည်။ငါ စောင်ကိုတဖြေးဖြေးဖယ်လိုက်တော့ phi မျက်နှာက ငါနဲ့နီးနီးလေးပင်!!

"တောင်းပန်ပါတယ် နေမကောင်းတာကို ပင်ပန်းသွားပြီလား"

Phi က ငါ့အားတောင်းပန်စကားဆိုသည်။

"အိပ်ချင်ရင်အိပ်တော့နော် phi ပြန်တော့မယ် သက်သာအောင်နေ"

Phi ကအဲ့လိုပြောပြီးအခန်းထဲမှပြန်ထွက်သွားသည်။ခံစားချက်ကြီးကတမျိုးပင်။

ရုတ်တရက်ကြီးဘာဖြစ်သွားတာလဲ??_____________________ဒေါက်တာ့ကို အူတိုလိုက်တာ။

"ဒေါက်တာ.."

"Winny ဘာလို့လာတာလဲ"

ဒီနေ့ ပြိုင်ပွဲတွေလေ့ကျင့်ဖို့ ကျောင်းပိတ်ပေးတာမလို့ ဒေါက်တာက ငါ့အား နားခိုင်းသည်။ဒါပေမဲ့ ဒေါက်တာ့ကို တရက်မတွေ့ရရင် မနေနိုင်တာကြောင့် fourth ဆီကနေအပြန် ကျောင်းဆေးခန်းကိုလာခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။

"ဘောလုံးကျင့်ဖို့လေဗျ"

"နားလို့ပြောထားတယ်လေ မင်းစကားကိုနားမထောင်ဘူး မကြိုက်လိုက်တာ"

ဒေါက်တာဘက်က အခုလိုဆိုတော့ ငါ ဝမ်းနည်းမိသွားသည်။

"ကျတော် တောင်းပန်ပါတယ်..အခုပြန်လိုက်ပါ့မယ်"

ငါ မျက်နှာငယ်နဲ့ခပ်တိုးတိုးပြောကာ ပြန်ဖို့ပြင်လိုက်တော့ ဒေါက်တာက လက်ဖြင့်တားသည်။

"ရောက်နေမှတော့ မပြန်နဲ့တော့..ကျတော်လဲပျင်းနေတာ အဖော်ရတာပေါ့"

"ဟုတ်ပြီ ကျတော်ထိုင်မယ်နော်" ဟု ဆိုရင်း ငါ ဒေါက်တာ့ဘေးမှာဘဲ ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

"ပြောပါအုန်း nong က ဘောလုံးကန်ရတာအရမ်းကြိုက်လို့လား"

"မဟုတ်ပါဘူး"

"အဲ့ဒါဆို နားဖို့ပြောနေရင် နားလိုက်တော့လေ"

"ကျတော် လာတာအကြောင်းရှိပါတယ်ဗျ"

"ဘာအကြောင်းလဲ"

"တခုက ဒေါက်တာ့ကိုတွေ့ချင်လို့ နောက်တခုက sam ခေါ်ထားလို့"

"Sam ကလား ဘာလို့ခေါ်တာလဲသူက"

"ဘောလုံးကန်ကျင့်ဖို့တဲ့"

"မင်းတို့ဘယ်လိုအဆက်အသွယ်ရတာလဲ"

"အာ ဒေါက်တာမသိသေးတာ မနေ့က sam ကျတော့်ဖုန်းနံပါတ်လာတောင်းသွားတာ"

"အော်...အင်း သွားကျင့်လေ"

"အယ် ခုနကဘဲနားနေဆို"

"မင်း လေ့ကျင့်ဖို့လာတာမလား သွားကျင့်"

"မဟုတ်သေးပါဘူး ဒေါက်တာ.."

"ဘာလဲ!"

"အမလေးဗျာ အော်လိုက်တာ"

"Winny ရောက်နေပြီလားဗျ"

"အာ ဟုတ်"

Sam ဝင်လာပြီးမေးတော့ ငါ ပြန်ဖြေကြားလိုက်သည်။

"အဲ့တာဆို လေ့ကျင့်တဲ့နေရာကနေစောင့်နေပေးပါလားဗျ ကျတော် ဒေါက်တာနဲ့ပြောစရာရှိလို့"

ငါ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပြီး လေ့ကျင့်တဲ့ကွင်းဆီထွက်လာလိုက်သည်။အဲ့ sam ဆိုတဲ့ကောင်! စိတ်တိုလိုက်တာ

"မင်းကြားလား ဒီနေ့အသင်းခေါင်းဆောင်က ဒေါက်တာ့ကိုဖွင့်ပြောမှာထင်တယ် မနက်က ချောကလက်တဗူးဝယ်သွားတာတွေ့တယ်"

"အင်း အခုသွားတွေ့တာဆိုတော့ သေချာပေါက်ဖွင့်ပြောတော့မှာပေါ့"

ကွင်းထဲက လူတွေရဲ့စကားသံတွေကြောင့် ငါ သွေးတွေဆောင့်တက်သွားသလိုပင်! ချက်ချင်း ဆေးခန်းဆီခပ်သွက်သွက်သွားကာ ဒေါက်တာ့ကိုပြန်လုရမယ်။

"Sam မင်းပြောစရာရှိလို့လား"

"ဟုတ်တယ် ဒေါက်တာ"

"ဘယ်သူမှမရှိဘူး phi ဘဲခေါ်"

ကြားရတဲ့အသံတွေကို ငါ နားထောင်နေလိုက်သည်။Sam sam မင်းငါ့လက်သီးစာမိဖို့ပြင်ထား!!

"Phi ကျတော်ချစ်မိသွားပြီထင်တယ်"

"ဘယ်သူ့ကိုလဲ"

"Phi..."

"ဒေါက်တာ့ အားး နာတယ်"

စကားမဆုံးခင် ငါ အကြံဉာဏ်ထုတ်ကာ အမြန် ခြေထောက်နာဟန်ဆောင်လိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ winny လာ လာ"

ဒေါက်တာနဲ့sam က ငါ့အားအမြန်တွဲကာ ကုတင်ပေါ်တင်ပေးသည်။

"ခြေထောက်ကဘာမှတော့မဖြစ်ပါဘူး ဒါပေမဲ့ ဒဏ်ကြောင့်ဖြစ်မယ် သေချာအနားမယူရင်အခုလိုဘဲနာနာနေလိမ့်မယ်"

"အဲ့တာဆို winny ကနားမှရမှာလား"

ဘေးက sam ကဝင်ပြောတာကြောင့် ဒေါက်တာက ခေါင်းငြိမ့်ကာ ငါ့ဘက်ထပ်လှည့်လာသည်။

"ဘယ်လိုလဲ winny နားရမယ်ဆိုတာသိပြီမလား"

"ဟုတ်"

ငါ ဟန်ဆောင်နေတာကိုမသိစေရန် နာနေဟန်ဆက်ဆောင်နေရသည်။

"ကဲ ဒီနေ့ကစပြီးနားလိုက်တော့နော် ကျတော်ပြန်လိုက်ပို့ပေးမယ်"

"နေပါ မင်းက လေ့ကျင့်စရာရှိတာကျင့် ငါ လိုက်ပို့လိုက်မယ်"

"Phi မရှိရင် ဘောလုံးကွင်းကလူတွေတခုခုဖြစ်ရင် ဘယ်သူကကုပေးမှာလဲ"

"အကြီးစကားနားထောင်"

"အကြီးဆိုပြီး အနိုင်လာမကျင့်နဲ့လေဗျ"

"တော်ပြီ!! ကိုယ့်ဘာသာပြန်တော့မယ်"

"မ ရ ဘူး!!"

ငါ့ကို နှစ်ယောက်သား အော်ဟစ်ကာပြောနေသည်ကို ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် ကြည့်နေမိရင်း sam က

"Winny ရွေး ဒေါက်တာနဲ့ကျတော် ဘယ်သူလိုက်ပို့ပေးရမလဲ"

"အာ...sam ကအသင်းခေါင်းဆောင်ဆိုတော့လိုအပ်တယ်လေ ဒေါက်တာဘဲလိုက်ပို့လိုက်ပါ"

"တွေ့ပြီလား အငယ်ကောင်! လာ သွားမယ် nong"

"အငယ်ကောင်??"

"အယ်..."

ဒေါက်တာက လူမိသလို မျက်နှာပေးမျိုးဖြင့် sam ကလဲ ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် ငါ့အားကြည့်သည်။

"ဒေါက်တာနဲ့ sam ကညီအကိုတွေလား!!"

"ဟုတ်"

ထိုနှစ်ယောက် တပြိုင်နက်ထဲ ငါ့အားပြန်ဖြေသည်။ငါ့မှာ အူတိုလိုက်ရတာ အခုကျ ညီအကိုတဲ့လား။_____________________ပေါ့သွားတယ်ဗျ ဆောတီးပါ

Zawgyi

ဒီေန႔ မနက္နိုးေတာ့ ညက fourth နဲ႔ vc ေျပာေနရင္းအိပ္ေပ်ာ္သြားတာကို ဖုန္း screen ထပ္ကေနအိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ့ ငါ့ရဲ့ေက်ာင္းသားေလးကို ၾကည့္ရင္းသိလိုက္သည္။

"အ႐ူးေလး"

အိုးဟိုး! ငါဘာျဖစ္ေနတာလဲ!

ျပဳံးမိသြားတဲ့ ငါ့ကိုငါ သတိအျမန္ေပးလိုက္ၿပီး ျပဳံးတာကိုရပ္ကာ ဖုန္းကိုခ်လိုက္သည္။ ေက်ာင္းပိတ္ရက္လဲျဖစ္တာေၾကာင့္ ငါဒီေန႔အားေနသည္။ညေန ေက်ာင္းသားတေယာက္ကိုသာ စာသင္ေပးဖို႔ရွိသည္။ဘာလို႔မွန္းမသိ မနက္စာစားေနရင္းလည္း fourth လာမဲ့ အခ်ိန္ကိုဘဲ စိတ္ေတြကေရာက္ခ်င္ေနမိသည္။

ေတြ႕တာမ်ားလို႔ သံေယာဇဥ္တြယ္သြားတာျဖစ္မွာပါ ငါမွ ကေလးေတြကိုစိတ္မဝင္စားတာ။

"Mae ဘယ္သြားမလို႔လဲ"

ျပင္ျပင္ဆင္ဆင္ဝတ္ကာ တံခါးဝေရာက္ေနတဲ့ ငါ့ အေမ ကိုေမးလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။

"သားေလး ကမနက္စာလိုက္ေကၽြးမယ္ဆိုလို႔ သြားမလို႔"

ငါ မနက္စာစားၿပီးတာပင္ ေတာ္ေတာ္ၾကာေနၿပီမို႔ ငါေၾကာင္သြားသည္။ငါေျပာမိၿပီး သတိေမ့ေနတာလား?

"ဟမ္ သားကမနက္စာစားၿပီးသြားၿပီေလ"

"fourth ကိုေျပာတာပါ သားရဲ့ ေနာက္က်ေနၿပီ သြားေတာ့မယ္ သားေရ တာ့တာ"

"ဟုတ္ ဟုတ္ပါၿပီ"

ငါ နာရီၾကည့္လိုက္ေတာ့ မနက္ ၁၁ နာရီရွိေနၿပီ သူ႔သားေလးက မနက္ ၁၁ နာရီကိုမနက္စာေကၽြးခ်င္တာတဲ့လား။

ငါ ေခါင္းခါစြာ Mae ထြက္သြားတာကိုၾကည့္ရင္း ဖုန္းဆက္သုံးေနလိုက္ေတာ့သည္။__________________ညေန ၅နာရီရွိၿပီ။စာသင္ခ်ိန္က ၄နာရီဆိုစသည္ ဒါေပမဲ့ fourth ကအျမဲ ေန႔လည္ ၂ နာရီထဲကလာတတ္ၿပီး စကားေတြေျပာေလ့ရွိသည္။အခု fourth ေရာက္မလာေသးပါ။

"Mae fourth မလာေသးဘူး"

"အယ္ ဟုတ္လား သားေလးတခုခုမ်ားျဖစ္လို႔လား"

"သားမသိဘူးေလ မနက္ကသြားတုန္းက သူ မလာဘူးလို႔ေျပာလိုက္လား"

"မေျပာလိုက္ဘူး ဒါေပမဲ့ သူေနလို႔ထိုင္လို႔မေကာင္းဘူးေတာ့ေျပာတယ္"

"သားသြားၾကည့္လိုက္အုန္းမယ္"

"Mae လဲလိုက္မယ္ေလ"

"ေနခဲ့ပါ ေနာက္ေန႔မွမနက္စာသြားစားေနာ္"

ငါထိုသို႔ေျပာလိုက္ေတာ့ mae ကငါ့အားရိုက္ကာ သူ႔သားေလးအား ေသခ်ာဂ႐ုစိုက္ခဲ့ဖို႔ေျပာၿပီး ႏွင္လႊတ္သည္။

အိမ္ေတာ့ေသခ်ာမသိေပမဲ့ ေက်ာင္းအပ္တုန္းကျဖည့္ထားတာရွိတာမို႔ ငါ လိုက္ရွာရင္း ေနာက္ဆုံး ရွာေတြ႕ခဲ့သည္။

Fourth အိမ္ေရွ႕ေရာက္ေတာ့ ငါ ဘယ္လိုဝင္ရမလဲမသိတာနဲ႔ ေခါက္တုံ႔ေခါက္ျပန္လမ္းေလၽွာက္ေနတုန္း winny ဆိုတဲ့ေက်ာင္းသားကို ေတြ႕သည္။

"ေအာ္ ဆရာ ဘာလာလုပ္တာလဲ"

ငါ့ကိုေတြ႕တာနဲ႔ ျပာျပာသလဲလာႏွုတ္ဆက္သည္။မ်က္ႏွာကလဲ ၿဖီးေနတာဘဲ။

"Fourth ေနမေကာင္းဘူးဆိုလို႔ လာၾကည့္တာ"

"ဆရာကဘယ္လိုသိတာလဲ ဒီေန႔ေက်ာင္းလဲမဖြင့္ဘဲနဲ႔"

ငါလူမိသြားသလို မ်က္ႏွာအမူအရာေျပာင္းသြားေတာ့ ေမွးေနတဲ့မ်က္လုံးကို က်ဳံ႕ကာ ငါ့နားကပ္လာသည္။

"ဘယ္လိုသိတာလဲလို႔"

"Winny! မင္းလြယ္အိတ္က်န္ခဲ့တယ္"

ေအာ္သံႏွင့္အတူထပ္မံထြက္လာတဲ့ ငါ့ရဲ့ေက်ာင္းသားေလး..

"ေအာင္း p'gem! ဘာလာလုပ္တာလဲ"

"P'gem?? မင္းကဘာလို႔ဆရာ့ကို phi လို႔ေခၚတာလဲ ဘာေတြလဲ"

လြယ္အိတ္ကိုယူရင္း winny က fourth အားေျပာလိုက္သည္။

"ေနာက္မွေျပာျပမယ္ အခုျပန္ေတာ့ သြား သြား"

ငါ winny ကိုအတင္းႏွင္လႊတ္လိုက္ၿပီး phi အား ငါ့အေမနဲ႔ မိတ္ဆက္ေပးၿပီး အိမ္ထဲေခၚလိုက္သည္။

"Phi ဘာလာလုပ္တာလဲ"

"မင္းေနမေကာင္းဘူးဆို ဘယ္လိုလဲ သက္သာလား"

Phi က ငါ့နဖူးအားလာစမ္းၿပီးေမးသည္။ရင္ေတြခုန္လိုက္တာ...

"အာ သက္သာပါတယ္ ဒါနဲ႔ phi ကဘယ္လိုသိတာလဲ"

"Mae ေျပာတာ"

"Mae ကေကာဘယ္လိုသိတာလဲ"

"မင္းဘဲမနက္ကေျပာလိုက္တာေလ ေနစမ္းပါအုန္း မင္း ငါ့ကိုက်မနက္စာေခၚမေကၽြးဘူး"

"ဒီမွာစားသြားလိုက္ေလ"

"ဟမ္??"

"အခု က်ေတာ့္အိမ္မွာ ညေနစာစားသြားလိုက္"

"ငါကစတာပါကြာ"

"က်ေတာ္ေကၽြးတယ္ေနာ္ ၿပီးေတာ့မွ မေကၽြးဘူးဆိုၿပီးလာမေျပာနဲ႔"

ငါ ႏွုတ္ခမ္းဆူကာေျပာမိသြားေတာ့ phi ကရယ္ကာ ေခါင္းၿငိမ့္သည္။

"Phi ျပန္ေတာ့မွာလားဟင္ က်ေတာ္ အိပ္ခ်င္ေနလို႔"

မျပန္ပါေသးနဲ႔လို႔ စိတ္ကဆုေတာင္းေနမိေပမဲ့ ငါ အရမ္းအိပ္ခ်င္ေနၿပီေလ။

"လိုက္ခဲ့ခ်င္တယ္"

"ဟမ္ ဘယ္ကိုလဲ"

"မင္းအခန္းထဲကို"

"အာ ဟုတ္ကဲ့"

ငါ phi အားအခန္းထဲေခၚခဲ့လိုက္ၿပီး ကုတင္ေပၚဝင္ထိုင္လိုက္သည္။phi ကငါ့စာၾကည့္စားပြဲနား ေရာက္သြားသည္။

"ဟာ အဲ့ကိုမသြားနဲ႔ p'gem!"

"မင္းေျပာေတာ့ မေန႔ညကသခ်ာ္တြက္ေနတာဆို ဘာလို႔ဒီစာအုပ္ႀကီးကပြင့္ေနတာလဲ ကူးေနတာလား"

ငါ ကူးေနတဲ့စာအုပ္ကိုမပိတ္မိတာေၾကာင့္ phi ေတြ႕သြားသည္။ဘယ္တတ္နိုင္မလဲ..

"အာ မဟုတ္ပါဘူး က်ေတာ္ မတြက္တတ္လို႔ၾကည့္ေနတာ"

"Fourth!"

"မသိဘူး ေခါင္းမူးလာၿပီ က်ေတာ္အိပ္ၿပီေနာ္"

ငါ ေစာင္ကိုေခါင္းအထိျခဳံလိုက္ကာ ခ်က္ခ်င္းအိပ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္လိုက္သည္။

"Fourth.."

Phi ေလသံက ေလ်ာ့သြားတာသိသာသည္။ငါ ေစာင္ကိုတေျဖးေျဖးဖယ္လိုက္ေတာ့ phi မ်က္ႏွာက ငါနဲ႔နီးနီးေလးပင္!!

"ေတာင္းပန္ပါတယ္ ေနမေကာင္းတာကို ပင္ပန္းသြားၿပီလား"

Phi က ငါ့အားေတာင္းပန္စကားဆိုသည္။

"အိပ္ခ်င္ရင္အိပ္ေတာ့ေနာ္ phi ျပန္ေတာ့မယ္ သက္သာေအာင္ေန"

Phi ကအဲ့လိုေျပာၿပီးအခန္းထဲမွျပန္ထြက္သြားသည္။ခံစားခ်က္ႀကီးကတမ်ိဳးပင္။

႐ုတ္တရက္ႀကီးဘာျဖစ္သြားတာလဲ??_____________________ေဒါက္တာ့ကို အူတိုလိုက္တာ။

"ေဒါက္တာ.."

"Winny ဘာလို႔လာတာလဲ"

ဒီေန႔ ၿပိဳင္ပြဲေတြေလ့က်င့္ဖို႔ ေက်ာင္းပိတ္ေပးတာမလို႔ ေဒါက္တာက ငါ့အား နားခိုင္းသည္။ဒါေပမဲ့ ေဒါက္တာ့ကို တရက္မေတြ႕ရရင္ မေနနိုင္တာေၾကာင့္ fourth ဆီကေနအျပန္ ေက်ာင္းေဆးခန္းကိုလာခဲ့ရျခင္းျဖစ္သည္။

"ေဘာလုံးက်င့္ဖို႔ေလဗ်"

"နားလို႔ေျပာထားတယ္ေလ မင္းစကားကိုနားမေထာင္ဘူး မႀကိဳက္လိုက္တာ"

ေဒါက္တာဘက္က အခုလိုဆိုေတာ့ ငါ ဝမ္းနည္းမိသြားသည္။

"က်ေတာ္ ေတာင္းပန္ပါတယ္..အခုျပန္လိုက္ပါ့မယ္"

ငါ မ်က္ႏွာငယ္နဲ႔ခပ္တိုးတိုးေျပာကာ ျပန္ဖို႔ျပင္လိုက္ေတာ့ ေဒါက္တာက လက္ျဖင့္တားသည္။

"ေရာက္ေနမွေတာ့ မျပန္နဲ႔ေတာ့..က်ေတာ္လဲပ်င္းေနတာ အေဖာ္ရတာေပါ့"

"ဟုတ္ၿပီ က်ေတာ္ထိုင္မယ္ေနာ္" ဟု ဆိုရင္း ငါ ေဒါက္တာ့ေဘးမွာဘဲ ဝင္ထိုင္လိုက္သည္။

"ေျပာပါအုန္း nong က ေဘာလုံးကန္ရတာအရမ္းႀကိဳက္လို႔လား"

"မဟုတ္ပါဘူး"

"အဲ့ဒါဆို နားဖို႔ေျပာေနရင္ နားလိုက္ေတာ့ေလ"

"က်ေတာ္ လာတာအေၾကာင္းရွိပါတယ္ဗ်"

"ဘာအေၾကာင္းလဲ"

"တခုက ေဒါက္တာ့ကိုေတြ႕ခ်င္လို႔ ေနာက္တခုက sam ေခၚထားလို႔"

"Sam ကလား ဘာလို႔ေခၚတာလဲသူက"

"ေဘာလုံးကန္က်င့္ဖို႔တဲ့"

"မင္းတို႔ဘယ္လိုအဆက္အသြယ္ရတာလဲ"

"အာ ေဒါက္တာမသိေသးတာ မေန႔က sam က်ေတာ့္ဖုန္းနံပါတ္လာေတာင္းသြားတာ"

"ေအာ္...အင္း သြားက်င့္ေလ"

"အယ္ ခုနကဘဲနားေနဆို"

"မင္း ေလ့က်င့္ဖို႔လာတာမလား သြားက်င့္"

"မဟုတ္ေသးပါဘူး ေဒါက္တာ.."

"ဘာလဲ!"

"အမေလးဗ်ာ ေအာ္လိုက္တာ"

"Winny ေရာက္ေနၿပီလားဗ်"

"အာ ဟုတ္"

Sam ဝင္လာၿပီးေမးေတာ့ ငါ ျပန္ေျဖၾကားလိုက္သည္။

"အဲ့တာဆို ေလ့က်င့္တဲ့ေနရာကေနေစာင့္ေနေပးပါလားဗ် က်ေတာ္ ေဒါက္တာနဲ႔ေျပာစရာရွိလို႔"

ငါ ေခါင္းၿငိမ့္ျပလိုက္ၿပီး ေလ့က်င့္တဲ့ကြင္းဆီထြက္လာလိုက္သည္။အဲ့ sam ဆိုတဲ့ေကာင္! စိတ္တိုလိုက္တာ

"မင္းၾကားလား ဒီေန႔အသင္းေခါင္းေဆာင္က ေဒါက္တာ့ကိုဖြင့္ေျပာမွာထင္တယ္ မနက္က ေခ်ာကလက္တဗူးဝယ္သြားတာေတြ႕တယ္"

"အင္း အခုသြားေတြ႕တာဆိုေတာ့ ေသခ်ာေပါက္ဖြင့္ေျပာေတာ့မွာေပါ့"

ကြင္းထဲက လူေတြရဲ့စကားသံေတြေၾကာင့္ ငါ ေသြးေတြေဆာင့္တက္သြားသလိုပင္! ခ်က္ခ်င္း ေဆးခန္းဆီခပ္သြက္သြက္သြားကာ ေဒါက္တာ့ကိုျပန္လုရမယ္။

"Sam မင္းေျပာစရာရွိလို႔လား"

"ဟုတ္တယ္ ေဒါက္တာ"

"ဘယ္သူမွမရွိဘူး phi ဘဲေခၚ"

ၾကားရတဲ့အသံေတြကို ငါ နားေထာင္ေနလိုက္သည္။Sam sam မင္းငါ့လက္သီးစာမိဖို႔ျပင္ထား!!

"Phi က်ေတာ္ခ်စ္မိသြားၿပီထင္တယ္"

"ဘယ္သူ႔ကိုလဲ"

"Phi..."

"ေဒါက္တာ့ အားး နာတယ္"

စကားမဆုံးခင္ ငါ အႀကံဉာဏ္ထုတ္ကာ အျမန္ ေျခေထာက္နာဟန္ေဆာင္လိုက္သည္။

"ဘာျဖစ္တာလဲ winny လာ လာ"

ေဒါက္တာနဲ႔sam က ငါ့အားအျမန္တြဲကာ ကုတင္ေပၚတင္ေပးသည္။

"ေျခေထာက္ကဘာမွေတာ့မျဖစ္ပါဘူး ဒါေပမဲ့ ဒဏ္ေၾကာင့္ျဖစ္မယ္ ေသခ်ာအနားမယူရင္အခုလိုဘဲနာနာေနလိမ့္မယ္"

"အဲ့တာဆို winny ကနားမွရမွာလား"

ေဘးက sam ကဝင္ေျပာတာေၾကာင့္ ေဒါက္တာက ေခါင္းၿငိမ့္ကာ ငါ့ဘက္ထပ္လွည့္လာသည္။

"ဘယ္လိုလဲ winny နားရမယ္ဆိုတာသိၿပီမလား"

"ဟုတ္"

ငါ ဟန္ေဆာင္ေနတာကိုမသိေစရန္ နာေနဟန္ဆက္ေဆာင္ေနရသည္။

"ကဲ ဒီေန႔ကစၿပီးနားလိုက္ေတာ့ေနာ္ က်ေတာ္ျပန္လိုက္ပို႔ေပးမယ္"

"ေနပါ မင္းက ေလ့က်င့္စရာရွိတာက်င့္ ငါ လိုက္ပို႔လိုက္မယ္"

"Phi မရွိရင္ ေဘာလုံးကြင္းကလူေတြတခုခုျဖစ္ရင္ ဘယ္သူကကုေပးမွာလဲ"

"အႀကီးစကားနားေထာင္"

"အႀကီးဆိုၿပီး အနိုင္လာမက်င့္နဲ႔ေလဗ်"

"ေတာ္ၿပီ!! ကိုယ့္ဘာသာျပန္ေတာ့မယ္"

"မ ရ ဘူး!!"

ငါ့ကို ႏွစ္ေယာက္သား ေအာ္ဟစ္ကာေျပာေနသည္ကို ပါးစပ္အေဟာင္းသားျဖင့္ ၾကည့္ေနမိရင္း sam က

"Winny ေရြး ေဒါက္တာနဲ႔က်ေတာ္ ဘယ္သူလိုက္ပို႔ေပးရမလဲ"

"အာ...sam ကအသင္းေခါင္းေဆာင္ဆိုေတာ့လိုအပ္တယ္ေလ ေဒါက္တာဘဲလိုက္ပို႔လိုက္ပါ"

"ေတြ႕ၿပီလား အငယ္ေကာင္! လာ သြားမယ္ nong"

"အငယ္ေကာင္??"

"အယ္..."

ေဒါက္တာက လူမိသလို မ်က္ႏွာေပးမ်ိဳးျဖင့္ sam ကလဲ ပါးစပ္အေဟာင္းသားျဖင့္ ငါ့အားၾကည့္သည္။

"ေဒါက္တာနဲ႔ sam ကညီအကိုေတြလား!!"

"ဟုတ္"

ထိုႏွစ္ေယာက္ တၿပိဳင္နက္ထဲ ငါ့အားျပန္ေျဖသည္။ငါ့မွာ အူတိုလိုက္ရတာ အခုက် ညီအကိုတဲ့လား။_____________________ေပါ့သြားတယ္ဗ် ေဆာတီးပါ