MINE-10
17:08, 21 October 2023ယွန်ဂီယျောင်းတို့တိုက်ခန်းကနေ ပြေးထွက်လာခဲ့ပြီး အိမ်မပြန်ဖြစ်သေးပဲ ရောက်တတ်ရာရာကိုသွားနေမိသည်။ အိမ်ကိုလဲမပြန်ချင်သေး...
Buzz! Buzz!
ဖုန်းဝင်လာတာကြောင့်ကြည့်လိုက်တော့ တီလေး။ ဂျွန်ဂျောင်ကုက သူ့ဖုန်းနံပါတ်ကလွဲတခြားဖုန်းနံပါတ်တွေ မှတ်မထားရဘူးဆိုလို့ ဂျီမင်းမှာအလွတ်ကျက်ထားရတာ။
" ဟယ်လို.. တီလေး "
" အမယ်လေး..ငါ့တူရယ် ဂျွန်ဂျောင်ကုအိမ်ပြောင်းသွားပြီးကတည်းက ကိုယ့်အဒေါ်ဆီကိုဖုန်းလဲမဆက် လူလဲမလာ... နေနိုင်လွန်းတယ် အဒေါ်ဆိုတော့ တုန်းတိုက်တိုက်ကျားကိုက်ကိုက်ပေါ့လေ.."
" အဲ့လိုမဟုတ်ပါဘူး တီလေးကလဲ.."
" ကဲပါ တူလေး.. ငါ့ဆီငွေလေးနည်းနည်းလွှဲပေးပါဦး အခုစားဖို့ကိုမရှိတော့ဘူး...."
" ကျွန်တော့်မှာလဲ....."
" မရှိဘူးလို့တော့မပြောနဲနော် ဂျွန်ဂျောင်ကုနဲ့ပတ်သတ်နေပြီး ငွေမရှိဘူးပြောရင် နင့်အဒေါ်ငါက မယုံဘူး လွှဲပေးလိုက်!! "
" ဒါပေမယ့် အဲ့တာတွေက ကျွန်တော့်ပိုက်ဆံတွေမှမဟုတ်တာ..! "
" ဟဲ့! ငါ့တူ ခန္တာကိုယ်တစ်ခုလုံးပေးထားလို့ သူကလဲငွေတွေပြန်ပေးထားတာလေ အေး..အဲ့လိုတုံးတုံးအအလုပ်နေ ဘာမှမရပဲနေမယ်! ရတုန်းယူထား ငါ့တူရဲ့..."
" တီလေး! ကျွန်တော်လွှဲပေးလိုက်မယ် ရပြီလား..."
" အမယ်လေးတော် သူ့ကိုအားကိုနေရတယ်ဆိုပြီး လေသံကလဲမာနေလိုက်တာ.... "
" အဲ့လိုမဟုတ်ပါဘူး.. "
" ကဲပါ ငွေလွှဲပေးလိုက်! "
တီ!
ကျသွားပြီဖြစ်တဲ့ ဖုန်းကိုကြည့်ကာသက်ပြင်းချမိပြန်သည်။ ကိုယ့်အဒေါ်ဖြစ်တာကောင့် ဂျီမင်းလဲသူဌေးတစ်ယောက်လိုမျိုးထားချင်တာပေါ့။ ဒါပေမယ့်ပိုက်ဆံတွေက ဂျီမင်းဟာတွေမှမဟုတ်တာ။ ပြီးတော့ တီလေးထပ်ယူထားတဲ့ငွေတွေကလဲရှိသေးသည်။
ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဂျီမင်း တီလေးကိုငွေလွှဲပေးလိုက်ပါသည်။ အိမ်ကိုပြန်ဖို့အတွက် Taxi ငှားပြီး ကားပေါ်တတ်မလို့လုပ်တုန်း...
" ဂျီမင်းဟျောင်း...ခဏလေး! "
" ဟင်! ဂျီဟို.."
ဂျီဟိုက ဂျီမင်းကိုလက်လှမ်းပြရင်းပြေးလာတာကြောင့် ဂျီမင်းစောင့်နေလိုက်ပြီး ကားကိုသွားခိုင်းလိုက်သည်။
" မောလိုက်တာဟျောင်းရာ ခေါ်တာလဲမကြားဘူး! "
" ဂျီဟို ဆိုင်မသွားဘူးလား "
" ဒီနေ့ဆိုင်ပိတ်တယ် ပြီးတော့ဟိုဆော့ဟျောင်းက ဆေးရုံမှာ "
" ဟမ်! ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ "
" ကာနဲ့တိုက်မိမလို့ဖြစ်ပြီး ခြေခေါက်သွားတာ "
" ဆိုးဆိုးဝါးဝါးကြီး ဖြစ်သွားသေးလား "
" အဲ့လိုတော့မဖြစ်ဘူး ကျွန်တော်အခုဆေးရုံကိုသတင်းသွားမေးမှာ ဟျောင်းလိုက်ရင်လိုက်ခဲ့လေ "
" အင်း.. ဟျောင်းလဲအားတယ်လိုက်ခဲ့မယ်လေ "
" နေဦး! ဟျောင်းငိုထားတာမလား "
" မ..မဟုတ်ပါဘူး "
" လိမ်နေတယ် မျက်နှာတွေဒီလောက်နီရဲနေတာကို.. "
" လာပါ ဆေးရုံသွားမှာကို ..."
" နေဦး!. .. "
" ဘာဖြစ်ပြန်ပြီလဲ.. "
" ဟီးး ကျွန်တော်နေ့လည်စာမစားရသေးလို့.. "
" လာ ဟျောင်းဝယ်ကျွေးမယ် "
" တကယ်နော်! "
" အင်း "
" ဟျောင်းကချစ်စရာလေး "
ဂျီဟိုနဲ့အတူနေ့လည်စာဝင်စားကာ ဆေးရုံသို့သွားလိုက်ကြသည်။
" ဂျီဟို ဒီဆေးရုံတော့ဟုတ်ပါတယ်နော် အကြီးကြီးပဲ "
" ဟုတ်တယ် ဟိုဆော့ဟျောင်းကိုတိုက်မိမလိုဖြစ်သွားတဲ့ကားက သူဌေးကားထင်တယ်။ သူကပဲတာဝန်ယူထားတာ "
" ဪ... "
" လာဒီအခန်းပဲ "
အခန်းထဲဝင်လိုက်တော့ ဟိုဆော့ဟျောင်းက လူနာကုတင်ပေါ်မှာ လှဲနေသည်။
" ဟျောင်း ကျွန်တော်တို့လာတယ် "
" ဟင်! ဂျီမင်းကောလိုက်လာတာလား "
"ဟုတ်တယ် ဂျီဟိုနဲ့လမ်းမှာတွေ့လို့ သက်သာရဲ့လား "
" သက်သာပါတယ် မနက်ဖြန်ဆင်းရတော့မှာ "
" ဟုတ်! "
ဂျီမင်း ဆေးရုံမှာအချိိန်အတော်ကြာသည်အထိ နေဖြစ်ခဲ့သည်။ ဟိုလူကလဲညမှပြန်လာမှာဆိုတော့ အရေးတော့မကြီးပါဘူး။အပြန်လဲ ဂျီဟိုနဲ့ပဲအတူပြန်ခဲ့လိုက်သည်။
" အမေ့! ..'
ဂျီမင်းလမ်းဖြတ်ကူးမလို့လုပ်တုန်း ကားတစ်စီးကဖြတ်မောင်းသွားလို့ ဂျီဟိုကဆွဲလိုက်တာကြောင့် ဂျီဟို့ရင်ခွင်ထဲရောက်သွားသည်။
ဂျီမင်းဟျောင်းရဲ့ခန္တာကိုယ်သေးသေးလေးက ဂျီဟို့ရင်ခွင်ထဲမှာ။ နှလုံးခုန်သံတွေကသာမာန်ထက်နှစ်ဆလောက်ခုန်ပေါက်လာတော့သည်။ ဂျီဟို့အရပ်ထက်ခေါင်းတစ်လုံးစာနိမ့်တဲ့ ဂျီမင်းဟျောင်းမျက်နှာလေးကိုကြည့်ကာ တဖြည်းဖြည်းငုံဆင်းသွားကာ ဂျီမင်းဟျောင်းရဲ့နှုတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးကို ငုံနမ်းလိုက်သည်။ ဂျီမင်းဟျောင်းကလဲ အက်ျီစကိုခပ်တင်းတင်းဆွဲကာ အနမ်းတို့ကိုတုန့်ပြန်လာသည်။
" ဂျီဟို ဘာဖြစ်နေတာလဲ! "
" ဟင်! "
ဒါတွေကစိတ်ကူးတွေလား!
ဂျီမင်းဟျောင်းကရင်ခွင်ထဲက ထွက်သွားပြီး Taxi ငှားနေတော့သည်။
တောက်!
ဂျောင်ကု ဆေးရုံကို ထယ်ယောင်းအမေဆီလာရင်း တွေ့လိုက်ရတဲ့ပုံရိပ်တွေကြောင့် ဒေါသကအလိပ်လိုက်ထွက်လာတော့သည်။ အကြည်စိုက်နေလိုက်ကြတာ လူမြင်ကွင်းမှာအရှက်မရှိ!
မင်ယွန်ဂီတို့တိုက်ခန်းကိုလိုက်သွားတာကိုလဲသိတယ်။ ကင်မ်ထယ်ယောင်းလဲရှိနေတာကြောင့် လွှတ်ထားပေးလိုက်သည်။ ပြီးရင်အိမ်ပြန်မယ်လို့ထင်ထားတာ နောက်တစ်ယောက်နဲ့လာချိန်းတွေ့နေတာကိုး။ လူပုံစံကြည့်တော့ ရိုးမလိုလို အမလိုလိုနဲ့ အကုန်လုံးကဟန်ဆောင်ထားတာကြီးပဲ။
မင်း အိမ်ရောက်ရင်ငါနဲ့တွေ့မယ် ပတ်ခ်ဂျီမင်း!
ဂျီမင်းအိမ်ပြန်ရောက်တော့ ခဏနားကာ ရေချိုးလိုက်ပြီး အိမ်နေရင်းဝတ်လေးကိုသာဝတ်ထားလိုက်သည်။ ဘာလိုလိုနဲ့ ညနေဘက်တောင်ရောက်နေပြီ။ ယွန်ဂီဟျောင်းတို့ကော ပြန်အဆင်ပြေရဲ့လား။ ဖုန်းဆက်လိုက်သင့်လား!။ ပြဿနာတွေပိုကြီးသွားမှာလဲ ကြောက်မှာရသေးသည်။ နောက်နေ့မှပဲ ဆက်လိုက်တော့မယ်။
ညနေ ၆ နာရီ.....
ဒေါက်! ဒေါက်!
" အကိုလေးဂျီမင်း သူဌေးက ဧည့်ခန်းထဲကိုလာခဲ့ပါတဲ့ "
" ဟုတ် ကျွန်တော်လာခဲ့ပါ့မယ် "
ဂျီမင်းအမြန်ထွက်လာခဲ့တော့ သူကဧည့်ခန်းထဲက ဆိုဖာပေါ်တွင်ထိုင်နေသည်။ မျက်ခုံးတန်းတွေကတွန့်ချိုးထားဆဲ။ အခုမှအလုပ်ကပြန်ရောက်တဲ့ပုံစံဖြစ်ကာ အပေါ်ထပ်ကိုတော့ချွတ်ထားသည်။ အလုပ်ကပြန်လာတာတောင် ချောမောမှုကပျောက်ကွယ်မသွားသေး။
ဂျီမင်းလဲ အဲ့လိုယောက်ျားဆန်ဆန်ချောမောချင်သည်။ ဖြူစွပ်နေတဲ့အသားအရေအစား ထိုလူရဲ့အလယ်အလတ်အသားအရေကိုပိုသဘောကျသည်။ သေးသေးသွယ်သွယ်ခန္တာကိုအစား ထိုလူရဲ့တောင့်တောင့်တင်းခန္တာကိုယ်ကိုလိုချင်မိသည်။ လက်ချောင်းသေးသေးလေးတွေအစားထိုလူရဲ့ ရှည်သွယ်သွယ်လက်တွေ၊ ပြီးတော့ သူ့လက်က tattoo ကြီးတွေ......
" ကြည့်လို့ဝပြီလား! "
" ဟင်! "
ဂျီမင်းတဖက်လူသတိထားမိအောင်အထိ ကြည့်နေမိခဲ့သည်လား။ သေချာပေါက် ဂျီမင်းရဲ့ပါးပြင်ထက် ပန်းနုရောင်သန်းနေတော့မှာ..
ဂျောင်ကုပြောလိုက်မှသတိဝင်လာသလို။ ရောက်ကတည်းကြည့်နေလိုက်တာ တစ်ခါမမြင်ဖူးကြတဲ့လူတွေအတိုင်း... မူပိုကာ ရှက်ဟန်ဆောင်နေပေမယ့် ထိုအရာတွေကအလိမ်အညာတွေ မာယာတွေမှန်း ဂျောင်ကုသိပြီးသား။ သေချာပေါက် ကိုယ်လိုလူဆီကအချစ်ကိုလိုချင်ကြတာ အဆန်းလား!
ခန္တာကိုယ်၊ ရုပ်ရည်အပြင် ငွေရေးကြေးရေးကပါ မက်လောက်စရာတွေလေ။ ထိုကောင်လေးအတွက်ဆို ပိုပြီးလိုချင်စရာ၊ အမိဖမ်းချင်စရာကောင်းနေမှာပေါ့။ ဒါပေမယ့် ဂျွန်ဂျောင်ကုဆိုတဲ့ကောင်က မချစ်တတ်တော့ခက်ပြီ။ ပြီးတော့ကိုယ်အမုန်းဆုံးလူကို ဂျောင်ကုချစ်လိမ့်မည်မဟုတ်။ သူ့ကြောင့်ဆုံးရှုံးခဲ့ရတာတွေက....
" ဒီနေ့ဘယ်သွားတာလဲ ! "
" ဟင်..! "
" ဘယ်ကပြန်လာတာလဲ ပတ်ခ်ဂျီမင်..!! "
ရုတ်တရက်ထအော်ပြစ်တာကြောင့် ဂျီမင်းကိုယ်လေးတုန်တတ်သွားသည်။အလုပ်လုပ်နေတဲ့ အလုပ်သမားတွေတောင် မသိမသာရော သိသိသာသာပါ အကဲခတ်လာကြသည်။
" ဟို... ကျွန်တော် သူငယ်ချင်း..ဆီ..ဆေးရုံတတ်နေရလို့သတင်းသွားမေးတာ! "
ကြည်ကြည်လင်လင်မျက်လုံးလေးတွေနဲ့ကြည့်ကာ ပြောလာပုံက သာမာန်ယောက်ျားတွေဆိုရင်တော့ လဲပြိုသွားလောက်စရာ! ဒါတွေကလဲ မာယာတွေပဲလား..
" အဟက်..! အဲ့ကိုပဲလား "
" ဒီမှာ ကျွန်တော့မှာအပြင်ထွက်ပိုင်ခွင့်ကိုမရှိတော့ဘူးလား... "
ထိုကောင်လေးက ဂျွန်ဂျောင်ကုဆိုတဲ့ကိုယ်ကို လုံးဝမကြောက်..!
" လူတိုင်းမှာကိုယ်ရေးကိုယ်တာဆိုတာရှိတယ်။ ကျွန်တော်တို့ကစာချုပ်အရပဲ အဲ့လောက်ထိ အာ့..! "
ရုတ်တရက် ဂျီမင်းပြောနေတာကိုဆုံးအောင်နားမထောင်ပဲ သူထိုင်နေတဲ့ခုံပေါ်ကိုဆွဲချပြစ်ကာ အပေါ်ကအုပ်မိုးလာတာကြောင့် ဂျီမင်းဇွတ်ရုန်းပြစ်သည်။ ရှက်စရာကောင်းတဲ့ပုံစံကြီးလေ..အလုပ်သမားတွေရောရှိနေတာ..
" ဖယ်..လွှတ်! "
" ရအောင်ရုန်းလေ.."
" လွှတ်.....!! "
ဂျီမင်းလက်တွေကိုလဲချုပ်နှောင်ထားပြီး ခြေထောက်တွေကိုလဲရုန်းလို့မရအောင် သူ့ကိုယ်ကြီးနဲ့ဖိချုပ်ထားသည်။
" အာ့ နာတယ်! အွန့်! "
ဂျီမင်းနှုတ်ခမ်းတွေကိုအကြမ်းပတမ်းငုံစုပ်လာတော့သည်။ တမင်နာအောင် ကိုက်ပြီးတော့ကိုစုပ်ယူနေတာ။
ပြွတ်!
နှုတ်ခမ်းချင်း ပွတ်တိုက်မှုကြောင့် ရှက်စရာအသံတွေကထွက်လာသည်။ ဧည့်ခန်းထဲကြီးမှာ အလုပ်သမားတွေလဲရှိနေတာကို အရှက်မရှိအနမ်းခံနေရသည်။ နှုတ်ခမ်းတွေကိုအငြိုးနဲ့ငုံကာစုပ်ယူနေတာကြောင့် ဂျီမင်းအော်တော့ ပို့လို့ပင်ရှက်စရာကောင်းလာတော့သည်။
" အာ့..ဟင့်! အင့်...."
ပြွတ်! ပြွတ်!
ဂျီမင်းဘယ်လောက်ရုန်းရုန်းလွှတ်မပေးပဲ ပို၍ပင်တိုးကာစုပ်ယူသည်။ အာခံတွင်းတစ်ခုလုံးကိုလဲသူ့စိတ်ကြိုက်ငုံစုပ်ကာ လျှာအချင်းချင်းဆွဲငင်မှုကြောင့် သွားရည်များပင်ကျဆင်းလာတော့ သည်။
ဘုန်း! ဘုန်း!
သူ့ပုခုံးကြီးကိုတွန်းကာ ရိုက်လဲ ပန်းနဲ့ပေါက်နေသလို ပို၍ပင်ကြမ်းတမ်းလာတော့သည်။
" အ့.....အွန်းးး! ပြွတ်! "
" ဒီနေရာကြီးမှာ အာ့ မလုပ်နဲ့! "
" ငါကမင်းထက်ပိုဆိုးတယ် ပတ်ခ်ဂျီမင်း လူမြင်ကွင်းမှာလဲသရုပ်မပျက်ချင်သလို သူများထိပြီးသား ခန္တာကိုယ်ကိုလဲမထိချင်ဘူး! "
" အင့်..! "
ရုတ်တရက်ဂျီမင်းကိုပွေ့ချီပြစ်တာကြောင့် သူလည်ပင်းကိုဖက်ထားလိုက်ရပေမယ့် ဂျီမင်းရုန်းကန်မိနေတုန်း။ လူမြင်ကွင်းမှာသရုပ်မပျက်ချင်ဘူးလို့ပြောပြီး အိမ်အပြင်ကိုချီသွားသည်။
" ချပေး..! ကျွန်တော်ဒီအိမ်မှာမနေဘူး! လွှတ်..!ထွက်သွားမှာ..!'
" ငြိမ်ငြိမ်နေ! သွားရဲရင်သွားကြည့် မင်းဘဝရစရာမရှိပဲဖြစ်သွားမယ်! "
" လူယုတ်မာ...! "
" ယုတ်မာတာထက် ပိုတယ်ဆိုတာ မင်းသိလာပါလိမ့်မယ်! "
ဂျီမင်းကိုပွေ့ချီရင်း ရေကူးကန်ရှိရာကိုပွေ့ချီသွားသည်။
" ဘာလုပ်မလို့လဲ! ကျွန်တော်ရေချိုပြီးပြီ! "
" ရွံလို့! သူများထိပြီးကိုယ်ကို! "
" ဒါဆိုဘာလို့နမ်းသေးလဲ! "
" မုန်းလို့..! "
" ခင်ဗျားကိုဘာလုပ်လို့မုန်..!"
ဗွမ်း!
မေ..မေ့!
ဂျီမင်းကိုရေကန်ထဲပြစ်ချပြစ်သည်။ ဂျီမင်းရေကူးတတ်လို့သာတော်တော့သည်။ ဂျီမင်း ကန်ဘောင်ပေါ် ပြန်တတ်မလို့လုပ်တော့...
" တတ်မလာနဲ့! "
" ရူးနေတာလား ခင်ဗျား! "
" 8 နာရီမထိုးမချင်း ရေကန်ထဲမှာနေ ပြီးရင်အပေါ်ထိပ်ကငါ့အခန်းကိုလာခဲ့! "
" မရဘူး! ကျွန်တော်ဖျားသွားမှာပေါ့! "
" မသေစေရဘူး..! မင်းကိုဒီထက်ပိုပြီးနှိပ်စက်ဦးမှာ! "
" ခင်ဗျား...! "
" တတ်လာရင် မင်းထင်မထားတာတွေဖြစ်လာလိမ့်မယ်! "
လို့ပြောကာ ထိုကေယင်လေးကိုကျောခိုင်းခဲ့လိုက်သည်။
* မုန်းဖို့ကောင်းလိုက်တာ ပတ်ခ်ဂျီမင်း! *
ထွက်သွားပြီဖြစ်တဲ့ ထိုလူကိုကြည့်ကာ ဂျီမင်းရေထဲမှာသာနေလိုက်ရသည်။ အပေါ်ကိုလဲမတတ်ရဲတာတော့အမှန် သူ့ကိုဂျီမင်းနည်းနည်းတော့ကြောက်မိပါသည်။ သူ့ရဲ့အရှိန်အဝါ၊ ပြီးတော့ခန္တာကိုယ်အရွယ်အစား အကုန်လုံးက ဂျီမင်းကြောက်ဖို့ကိုလုံလောက်တယ်လို့ထင်ပါသည်။
ရေထဲမှာနေနေရတာအချိန်အတော်ကြာနေပြီဖြစ်သည်။ ကြာလာတော့ချမ်းစိမ့်စိမ့်ဖြစ်လာသည်။ ဂျီမင်းတတ်သွားလိုက်ရင်ကောင်းမလား။ ဂျီမင်း ဝရန်တာဘက်ကိုမော့ကြည့်လိုက်တော့ ထိုလူကဘောင်းဘီအိပ်ကပ်ထဲကို လက်တစ်ဖက်ထည့်ကာ ဂျီမင်းကိုစူးစူးဝါးဝါးကြည့်နေတာကြောက့် ခေါင်းငုံ့နေလိုက်ရသည်။
" အကိုလေး..ရေထဲကတတ်ပြီး သူဌေးကသူ့အခန်းကိုလာခဲ့ပါတဲ့ "
ဂျီမင်းခေါင်းညိတ်ပြပြီး ရေပေါ်ကိုတတ်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းကြီးတော့မပေါ်ထပ်ကိုတတ်မသွားသေး အဝတ်အစားအရင်လဲလိုက်သည်။ မဟုတ်ရင်ဂျီမင်းဖျားတော့မှာ။ ညနေဘက်လဲရေတစ်ခါချိုးထားသေးသည်လေ။ အခုလဲအကြာကြီးရေထဲမှာနေနေရတာ... နည်းနည်းလေးမှစာနာမပေးဘူး!!
ဂျီမင်းညဝတ်အက်ျီကိုလဲဝတ်လိုက်ပြီး အပေါ်ထပ်ကဟိုလူကြီးအခန်းကိုတတ်သွားလိုက်သည်။
ဒေါက်! ဒေါက်!
" ဝင်ခဲ့! "
ဂျီမင်းဝင်သွားလိုက်ပြီး သူထိုင်နေတဲ့ဆိုဖာနားကိုသွားရပ်လိုက်သည်။ ထိုလူက စာရင်စာရွက်တွေကိုကြည့်နေကာ ဂျီမင်းကိုတစ်ချက်မျှမော့ကြည့်မလာသေး။ ရေချိုးပြီးပြီဖြစ်တာကြောင့် အိမ်နေရင်းဝတ်ဖြင့်လူငယ်ဆန်လှသည်။ ထိုလူပြုံးရယ်ရင်ဘယ်လိုပုံစံဖြစ်မလဲ ဂျီမင်းသိချင်စမ်းပါဘိ။
ဂျောင်ကုထိုကောင်လေးကိုမော့ကြည့်လိုက်တော့ ခေါင်းကိုငုံ့ကာ သူ့ခြေထောက်တွေကိုစိတ်ဝင်တစားကြည့်နေသည်။
" လာထိုင်! "
ဂျီမင်းထိုလူပြတဲ့နား ခပ်ကျုံ့ကျုံ့သာဝင်ထိုင်လိုက်သည်။ ဂျီမင်းရင်တွေအဆမတန်ခုန်လာသည်။ သူကဂျီမင်းကိုရီဝေဝေမျက်လုံးတွေနဲ့ကြည့်နေတာကြောင့် ဂျီမင်းလက်နှစ်ဖက်ကိုခပ်တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။
" အဆင်သင့်ပြင်ထားလား! "
" ဟင်! ဟင့်အင်း! "
" ဟ! မင်းပဲတောင်းဆိုခဲ့တာလေ..!'
" ကျွန်တော်အဲ့သဘောပြောတာမဟုတ်ဘူးလို့ ပြောပြီးပြီပဲ "
" ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီနေ့အတွက်ကိုယ်မင်းကိုအပြစ်ပေးရလိမ့်မယ် "
" ကျွန်တော့်မှာမပြစ်မှမရှိပဲ "
" ကိုယ့်ဆီကခွင့်ပြုချက်မရှိပဲ အပြင်ထွက်သွားတာလေ... "
" စောနကအပြစ်ပေးပြီးပြီပဲ! "
သူ့ကိုရေကန်ထဲဆင်းခိုင်းထားလို့ဖြစ်မည်။ ပတ်ခ်ဂျီမင်းကတကယ်မလွယ် တစ်ခွန်းမကျန်ပြန်ပြောသည်။ ကိုယ့်ကိုဆိုနည်းနည်းလေးမှမကြောက်၊ မလေးစား။ အဲ့တာတွေကိုပဲ အပြစ်ပေးချင်တာ။
" အင့်! ဘာ..ဘာလုပ်မလို့လဲ! "
" ဘာလုပ်မယ်ထင်လို့လဲ "
ဂျီမင်းကိုရုတ်တရက်ပွေ့ချီသွားကာ King size bed အိပ်ယာအနက်ရောင်ပေါ်ကိုပြစ်တင်ပြစ်သည်။ ထို့နောက် ချက်ချင်းပါပဲဂျီမင်းပေါ်ကနေအုပ်မိုးလာတာကြောင့် ဂျီမင်းသူ့ရင်ဘတ်ကြီးကိုတွန်းထားလိုက်ရသည်။
" ဒီနေ့ညအတွက် ' ဂျွန် ' လို့ပဲခေါ် "
" ဟင့် အင့်! "
ဂျီမင်းနှုတ်ခမ်းတွေကိုငုံစုပ်လာတော့တာကြောက့် ဂျီမင်းသူ့အက်ျီကိုတင်းကြပ်နေအောင်ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်မိသည်။
အနမ်းတွေကငြင်သာမှုမရှိပဲ အရိုင်းဆန်လှသည်။ နှုတ်ခမ်းတစ်ခုလုံးကို သူ့စိတ်ကြိုက်စုပ်ယူရင်း ဂျီမင်းအက်ျီကြယ်သီးတို့ကိုဖြုတ်နေတာကြောင့်သူ့လက်ကိုတားလိုက်သည်။
" ရုန်းကန်နေရင် ပထမညကလို ခါးပတ်နဲ့ချီထားရလိမ့်မယ်! "
" ဟင့်! "
ပတ်ခ်ဂျီမင်းက အဲ့လိုလဲမြှူဆွယ်တတ်ပါသေးသည်။ တမင်သပ်သပ်အသံပေးကာ ဆွဲဆောင်သည်။ အသနားခံတဲ့မျက်လုံးတွေနဲ့ကြည့်ကာ လွှတ်ပေးဖို့တောင်းဆိုနေပုံက ဒီလိုအချိန်မှာ ဆန္ဒမီးတွေကိုပို၍ပင်တောက်လောင်စေသည်ကို မသိတာလား တမင်သပ်သပ်ပဲလား ။ဂျောင်ကု နှုတ်ခမ်းတွေကိုပိုမိုပြင်းထန်စွာစုပ်ယူမိသည်။
ပြွတ်! ပြွတ်!
" အွင့်! ဟင်းးးး! "
ဂျီမင်းနှုတ်ခမ်းတစ်ခုလုံးသူ့စိတ်ကြိုက်မွှေနှောက်ပြီးနောက် ဂျီမင်းလည်တိုင်ဖွေးဖွေးဆီသို့ခြေဦးလှည့်လာပြန်သည်။ ဂျီမင်းညဝတ်အက်ျီလေးသည်ဘယ်အချိန်ကျွတ်သွားလဲပင်မသိလိုက်။
" အာ့..! နာတယ်.."
ဂျီမင်းလည်တိုင်ဖွေးဖွေးအပြင် ညှပ်ရိုးတွေကိုပါ အားပါးပါးကိုက်ဆွဲမှုကြောင့် ဂျီမင်းအော်ရင်းထိုလူ့ခေါင်းကိုတွန်းထားလိုက်သည်။ သို့သော်ထိုလူကတော့နမ်းမြဲနမ်းဆဲသာ။
ဂျီမင်းထိုအခြေအနေကြီးကိုရှက်နေမိသည်။ ဘယ်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်နဲ့မှထိုမျှလောက်အထိမဖြစ်ဖူး။ ပထမတစ်ခေါက်ဆိုတာက ဂျီမင်းမှာအသိစိတ်လွတ်နေသည်မဟုတ်လား။
" အ! မလုပ်နဲ့... ! "
ဂျီမင်းရင်ဘတ်တစ်လျှောက်ကိုနမ်းရှိုက်ရင်း ပန်းနုရောင်ပွင့်ချပ်တို့ကိုငုံစုပ်လာသောကြောင့် ဂျီမင်းခါးတွေပင်ကော့တတ်သွားရသည်။
" ဟင့်..! မကိုက်နဲ့ အာ့..! "
မကိုက်နဲ့လို့ပြောလေ ပို၍ပင်ကိုက်ကာ တဖက်ကိုလဲဖိချေလာသည်။ ဂျီမင်းမှာ အိပ်ယာခင်းစကိုခပ်တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ရင်ခုန်သံတွေကိုတစ်ဖက်လူမကြားစေဖို့ဆုတောင်းနေမိသည်။
ဂျီမင်းခန္တာကိုယ်အပေါ်ပိုင်းအနှံ့ထိုလူအနမ်းတွေပေးနေတုန်း ဂျီမင်းရဲ့လိုချင်တပ်မက်မှုကိုပြသသည့်တစ်နေရာကြောင့် မျက်လုံးကိုမှိတ်ကာ ကိုယ့်နှုတ်ခမ်းကိုသာကိုက်ထားပြီး ပေါင်အချင်းချင်းလှိမ်ယှက်ထားရသည်။ တဖက်လူသာသိသွားရင် ဘယ်လောက်တောင်ရှက်စရာကောင်းလိုက်မလဲ။
" အာ့.. ဟင့်! "
ဂျီမင်းကိုနမ်းနေရင်းကပင် ဘောင်းဘီကိုဆွဲချွတ်ပြစ်တာ တားချိန်ပင်မရှိလိုက် အတွင်းခံလေးပါပါသွားသည်။ ဂျီမင်းပေါင်တွေကိုစုထားလိုက်သည်။ ဂျီမင်းခန္တာကိုယ်အနှံ့ကို တစ်နေရချင်းဆီကြည့်နေတာကြောင့်ဂျီမင်း ထမလို့လုပ်တော့ပြန်ဖိချသည်။
" မကြည့်နဲ့! အဲ့လိုကြီးမကြည့်ပါနဲ့... ! "
ထိုလူကဂျီမင်းအပေါ်ကနေထပ်လျက်အတိုင်း အဝတ်အစားတွေကိုချွတ်နေသည်။ အက်ျီချွတ်လိုက်တာကြောင့် တောင့်တင်းကာ ကြွက်သားအပြည့်နဲ့ခန္တာကိုယ်ကပေါ်ထွက်လာသည်။ လက်မောင်းကြွက်သားတွေဆိုဂျီမင်းပေါင်လုံးလောက်တောင်ရှိပါလိမ့်မည်။ ကြွက်သားတွေကသူ့နေရာနဲ့သူအစီအရီရှိနေပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိလှသည်။ ဘောင်းဘီချွတ်လိုက်တော့ မည်းနက်နေတဲ့အမွှေးအမျှင်တစ်ချို့ ဂျီမင်းဆက်မကြည့်ရဲတော့ပါ။မျက်လုံးတို့ကိုမှိတ်ကာအိပ်ယာခင်းစကိုသာ ဖိချေနေလိုက်သည်။
ထို့နောက် ဂျီမင်းနားနားကိုကပ်လာကာ အက်ရှရှအသံဖြင့်ဆိုလာသည်က...
" ကိုယ့်ပုခုံးကိုကိုက်ထားပြီး ကိုယ့်ကျောပြင်မှာမင်းလက်သည်းရာတွေချန်ခဲ့လို့ရတယ် "
" ဟင်! အာ့! "
ဂျီမင်းအရာနဲ့ ဂျောင်ကုအရာကိုပူးကိုင်ကာ ပွတ်ဆွဲလာတော့ ဂျီမင်းသူပြောတဲ့အတိုင်းမလုပ်ပဲ အိပ်ယာခင်းစကိုသာဆွဲကိုင်ထားတုန်း။ ပွတ်ဆွဲမှုကိုအရှိန်တင်စေတော့ ဂျီမင်းအရာလေးကတစ်ခဏအတွင့် ပြီးမြောက်သွားသည်။ ထိုလူ့အရာကတော့ ခပ်မာမာအတိုင်း..
ဂျီမင်းနှုတ်ခမ်းလေးဟစိဟစိနဲ့ အသက်ရှူနေတုန်း တဖက်လူက ဂျီမင်းခြေတံသွယ်သွယ်တို့ကိုသူ့ခါးတွင်ချိတ်စေကာ ဂျီမင်းအဝလေးကိုချိန်တွယ်လာတော့သည်။ ဂျီမင်းမျက်လုံးစုံမှတ်ကာ လက်ခံဖို့သာဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ မငြင်းဆန်မိတော့ မငြင်းဆန်ချင်တော့တာဆိုပိုမှန်လေမလား...
" အာ့..! ဟင့်! "
အစပျိုးမှုမရှိပဲ ဂျီမင်းအဝလေးထဲတရစ်ရစ်တိုးဝင်လာတဲ့ ခပ်မာမာအရာ..။
" ဟာ့ နာတယ်..! ဂျွန်..."
ဂျောင်ကုအောက်ကနေခက်ခက်ခဲခဲလက်ခံနေသူလေးကို ကြည့်ကာတစ်ကိုယ်လုံးပူလောင်လာသည်။ လိုချင်တပ်မက်မှုကဘာနဲ့မှမတူ။ ဂျွန် ဆိုတဲ့အော်ငြီးသံတွေက ဂျောင်ကုကိုတောက်လောင်စေတဲ့ မီးတောက်လှလှတွေ...
" အား... ဟင့်! "
ဂျီမင်းအတွင်းသားထဲ အရှိန်နဲ့ဝင်ရောက်လာတာကြောင့် ငိုမိသည်။ ဂျီမင်းအပေါ်ကိုထပ်လျက်အတိုင်းနေရင်း အဆုံးထိတိုးဝင်မှုကြောင့် သူ့ပုခုံးသာကိုကိုက်ခဲပြစ်ပြီး သူ့ကျောကိုကုတ်ဆွဲမိသည်။ ပါးစပ်ထဲဝင်လာတဲ့ သွေးအရသာကိုသိပေမယ့် ဂျီမင်းကိုက်ခဲထားတုန်း။
အတွင်းထဲကိုရောက်မှ တဖြည်းဖြည်းလှုပ်ရှားတော့ ဆွဲညှစ်ထားတဲ့အတွင်းသားတို့သည် နူးညံ့တာထက်ပိုသည်။ အော်ငြီးသံတွေက ဂျောင်ကုကိုပိုပြီးလှုံဆော်နေသလို...
" ဟာ့ အာ့..! "
" အာ့.. အင့်! နာတယ် "
ဂျီမင်းနှုတ်ခမ်းတို့ကိုငုံစုပ်ရင်း လှုပ်ရှားမှုတို့သည်မြန်သထက်မြန်လာသည်။ အချိန်အနည်းငယ်ကြာလာတော့ အဲဝင်ခွင်ကျဖြစ်လာသည့် ဆက်သွယ်မှုတို့သည် နာကျင်မှုမှသာယာမှုသို့ကူးပြောင်းသွားတော့ ဂျီမင်းအော်ငြီးရင် ပြီးဆုံးပြန်သည်။
" ဟင့်! အာ့းးး ဟင်းး! ဂျွန်...."
" ကိုယ့်ကိုချစ်လား..! "
" ဟင်! အာ့..! ဖြည်းဖြည်း... ဂျွန်!"
သူ့လှုပ်ရှားမှုတွေအတိုင်း အထက်အော်ရွေ့လျားရင်းမေးတာကိုမဖြေတော့ မထင်မှတ်ထားတဲ့အရှိန်နဲ့ လှုပ်ရှားလာတော့သည်။
" အာ့...ဖြည်းပေး... ဟင့်! "
" မေးတာကိုဖြေ ဟာ့..!! "
" မ..မသိဘူး အင့်! "
ဂျောင်ကု ဘာကြောင့်မှန်းမသိပဲ ထိုကောင်လေးဆီကချစ်တယ်ဆိုတဲ့စကားကို ကြားပြီးမှပြီးမြောက်ချင်းကိုရောက်ချင်သည်။ သို့သော် ထိုကောင်လေးဘက်မှအဖြေပြန်မလာတော့ ထိန်းမထားနိုင်တဲ့အဆုံး အတွင်းသားနုနုတို့ကိုပက်ဖြန်းပြစ်လိုက်တော့သည်။
ဂျီမင်းအပေါ်ကထသွားကာ ရေချိုးခန်းထဲဝင်သွားသူကြောင့် ဂျီမင်းလှဲနေမိသည်။ ဟိုနေရာကဆို လှုပ်ရှားမှုတွေကြောင့်ပူရှိန်းရှိန်းကြီးဖြစ်နေကာ စီးကပ်ကပ်ကြီးဖြစ်နေသည်။ သူထွက်လာမှာသာ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ဖို့စိတ်ကူးလိုက်ပြီး စောင်ကိုဆွဲခြုံကာ မှေးနေလိုက်တော့သည်။
ချပ်!
ဂျောင်ကုထွက်လာတော့ ထိုကောင်လေးကစောင်ပုံကြားထဲမှာအိပ်ပျော်နေပြီ။ အစကတော့ကိုယ်လိုချင်တဲ့အဖြေမရှိတာကြောင့် ဘာဖြစ်ဖြစ်ဒီတိုင်းထားလိုက်မလို့ မနေနိုင်ပြန်တော့သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပေးလိုက်ပြီး အခန်းထဲကဆိုဖာပေါ်မှာသိပ်ထားလိုက်သည်။ ကုတင်ပေါ်မှာအတူမအိပ်ဘူးလားဆို မအိပ်ဘူး ဘာပြောချင်လို့လဲ။
_______________________________စိတ်ကောက်သွားပုံပဲ😁 ဂျွန်ကလူကြီးလူကောင်းဆိုတော့ တစ်ချီပဲ😁😁
ကျေးဇူးပါ 💗💗 Love U All😚
Zg
ယြန္ဂီေယ်ာင္းတို႔တိုက္ခန္းကေန ေျပးထြက္လာခဲ့ၿပီး အိမ္မျပန္ျဖစ္ေသးပဲ ေရာက္တတ္ရာရာကိုသြားေနမိသည္။ အိမ္ကိုလဲမျပန္ခ်င္ေသး...
Buzz! Buzz!
ဖုန္းဝင္လာတာေၾကာင့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ တီေလး။ ဂြၽန္ေဂ်ာင္ကုက သူ႕ဖုန္းနံပါတ္ကလြဲတျခားဖုန္းနံပါတ္ေတြ မွတ္မထားရဘူးဆိုလို႔ ဂ်ီမင္းမွာအလြတ္က်က္ထားရတာ။
" ဟယ္လို.. တီေလး "
" အမယ္ေလး..ငါ့တူရယ္ ဂြၽန္ေဂ်ာင္ကုအိမ္ေျပာင္းသြားၿပီးကတည္းက ကိုယ့္အေဒၚဆီကိုဖုန္းလဲမဆက္ လူလဲမလာ... ေနနိုင္လြန္းတယ္ အေဒၚဆိုေတာ့ တုန္းတိုက္တိုက္က်ားကိုက္ကိုက္ေပါ့ေလ.."
" အဲ့လိုမဟုတ္ပါဘူး တီေလးကလဲ.."
" ကဲပါ တူေလး.. ငါ့ဆီေငြေလးနည္းနည္းလႊဲေပးပါဦး အခုစားဖို႔ကိုမရွိေတာ့ဘူး...."
" ကြၽန္ေတာ့္မွာလဲ....."
" မရွိဘူးလို႔ေတာ့မေျပာနဲေနာ္ ဂြၽန္ေဂ်ာင္ကုနဲ႕ပတ္သတ္ေနၿပီး ေငြမရွိဘူးေျပာရင္ နင့္အေဒၚငါက မယုံဘူး လႊဲေပးလိုက္!! "
" ဒါေပမယ့္ အဲ့တာေတြက ကြၽန္ေတာ့္ပိုက္ဆံေတြမွမဟုတ္တာ..! "
" ဟဲ့! ငါ့တူ ခႏၱာကိုယ္တစ္ခုလုံးေပးထားလို႔ သူကလဲေငြေတြျပန္ေပးထားတာေလ ေအး..အဲ့လိုတုံးတုံးအအလုပ္ေန ဘာမွမရပဲေနမယ္! ရတုန္းယူထား ငါ့တူရဲ႕..."
" တီေလး! ကြၽန္ေတာ္လႊဲေပးလိုက္မယ္ ရၿပီလား..."
" အမယ္ေလးေတာ္ သူ႕ကိုအားကိုေနရတယ္ဆိုၿပီး ေလသံကလဲမာေနလိုက္တာ.... "
" အဲ့လိုမဟုတ္ပါဘူး.. "
" ကဲပါ ေငြလႊဲေပးလိုက္! "
တီ!
က်သြားၿပီျဖစ္တဲ့ ဖုန္းကိုၾကည့္ကာသက္ျပင္းခ်မိျပန္သည္။ ကိုယ့္အေဒၚျဖစ္တာေကာင့္ ဂ်ီမင္းလဲသူေဌးတစ္ေယာက္လိုမ်ိဳးထားခ်င္တာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ပိုက္ဆံေတြက ဂ်ီမင္းဟာေတြမွမဟုတ္တာ။ ၿပီးေတာ့ တီေလးထပ္ယူထားတဲ့ေငြေတြကလဲရွိေသးသည္။
ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ဂ်ီမင္း တီေလးကိုေငြလႊဲေပးလိုက္ပါသည္။ အိမ္ကိုျပန္ဖို႔အတြက္ Taxi ငွားၿပီး ကားေပၚတတ္မလို႔လုပ္တုန္း...
" ဂ်ီမင္းေဟ်ာင္း...ခဏေလး! "
" ဟင္! ဂ်ီဟို.."
ဂ်ီဟိုက ဂ်ီမင္းကိုလက္လွမ္းျပရင္းေျပးလာတာေၾကာင့္ ဂ်ီမင္းေစာင့္ေနလိုက္ၿပီး ကားကိုသြားခိုင္းလိုက္သည္။
" ေမာလိုက္တာေဟ်ာင္းရာ ေခၚတာလဲမၾကားဘူး! "
" ဂ်ီဟို ဆိုင္မသြားဘူးလား "
" ဒီေန႕ဆိုင္ပိတ္တယ္ ၿပီးေတာ့ဟိုေဆာ့ေဟ်ာင္းက ေဆး႐ုံမွာ "
" ဟမ္! ဘယ္လိုျဖစ္တာလဲ "
" ကာနဲ႕တိုက္မိမလို႔ျဖစ္ၿပီး ေျခေခါက္သြားတာ "
" ဆိုးဆိုးဝါးဝါးႀကီး ျဖစ္သြားေသးလား "
" အဲ့လိုေတာ့မျဖစ္ဘူး ကြၽန္ေတာ္အခုေဆး႐ုံကိုသတင္းသြားေမးမွာ ေဟ်ာင္းလိုက္ရင္လိုက္ခဲ့ေလ "
" အင္း.. ေဟ်ာင္းလဲအားတယ္လိုက္ခဲ့မယ္ေလ "
" ေနဦး! ေဟ်ာင္းငိုထားတာမလား "
" မ..မဟုတ္ပါဘူး "
" လိမ္ေနတယ္ မ်က္ႏွာေတြဒီေလာက္နီရဲေနတာကို.. "
" လာပါ ေဆး႐ုံသြားမွာကို ..."
" ေနဦး!. .. "
" ဘာျဖစ္ျပန္ၿပီလဲ.. "
" ဟီးး ကြၽန္ေတာ္ေန႕လည္စာမစားရေသးလို႔.. "
" လာ ေဟ်ာင္းဝယ္ေကြၽးမယ္ "
" တကယ္ေနာ္! "
" အင္း "
" ေဟ်ာင္းကခ်စ္စရာေလး "
ဂ်ီဟိုနဲ႕အတူေန႕လည္စာဝင္စားကာ ေဆး႐ုံသို႔သြားလိုက္ၾကသည္။
" ဂ်ီဟို ဒီေဆး႐ုံေတာ့ဟုတ္ပါတယ္ေနာ္ အႀကီးႀကီးပဲ "
" ဟုတ္တယ္ ဟိုေဆာ့ေဟ်ာင္းကိုတိုက္မိမလိုျဖစ္သြားတဲ့ကားက သူေဌးကားထင္တယ္။ သူကပဲတာဝန္ယူထားတာ "
" ဪ... "
" လာဒီအခန္းပဲ "
အခန္းထဲဝင္လိုက္ေတာ့ ဟိုေဆာ့ေဟ်ာင္းက လူနာကုတင္ေပၚမွာ လွဲေနသည္။
" ေဟ်ာင္း ကြၽန္ေတာ္တို႔လာတယ္ "
" ဟင္! ဂ်ီမင္းေကာလိုက္လာတာလား "
"ဟုတ္တယ္ ဂ်ီဟိုနဲ႕လမ္းမွာေတြ႕လို႔ သက္သာရဲ႕လား "
" သက္သာပါတယ္ မနက္ျဖန္ဆင္းရေတာ့မွာ "
" ဟုတ္! "
ဂ်ီမင္း ေဆး႐ုံမွာအခ်ိိန္အေတာ္ၾကာသည္အထိ ေနျဖစ္ခဲ့သည္။ ဟိုလူကလဲညမွျပန္လာမွာဆိုေတာ့ အေရးေတာ့မႀကီးပါဘူး။အျပန္လဲ ဂ်ီဟိုနဲ႕ပဲအတူျပန္ခဲ့လိုက္သည္။
" အေမ့! ..'
ဂ်ီမင္းလမ္းျဖတ္ကူးမလို႔လုပ္တုန္း ကားတစ္စီးကျဖတ္ေမာင္းသြားလို႔ ဂ်ီဟိုကဆြဲလိုက္တာေၾကာင့္ ဂ်ီဟို႔ရင္ခြင္ထဲေရာက္သြားသည္။
ဂ်ီမင္းေဟ်ာင္းရဲ႕ခႏၱာကိုယ္ေသးေသးေလးက ဂ်ီဟို႔ရင္ခြင္ထဲမွာ။ ႏွလုံးခုန္သံေတြကသာမာန္ထက္ႏွစ္ဆေလာက္ခုန္ေပါက္လာေတာ့သည္။ ဂ်ီဟို႔အရပ္ထက္ေခါင္းတစ္လုံးစာနိမ့္တဲ့ ဂ်ီမင္းေဟ်ာင္းမ်က္ႏွာေလးကိုၾကည့္ကာ တျဖည္းျဖည္းငုံဆင္းသြားကာ ဂ်ီမင္းေဟ်ာင္းရဲ႕ႏႈတ္ခမ္းဖူးဖူးေလးကို ငုံနမ္းလိုက္သည္။ ဂ်ီမင္းေဟ်ာင္းကလဲ အက္်ီစကိုခပ္တင္းတင္းဆြဲကာ အနမ္းတို႔ကိုတုန့္ျပန္လာသည္။
" ဂ်ီဟို ဘာျဖစ္ေနတာလဲ! "
" ဟင္! "
ဒါေတြကစိတ္ကူးေတြလား!
ဂ်ီမင္းေဟ်ာင္းကရင္ခြင္ထဲက ထြက္သြားၿပီး Taxi ငွားေနေတာ့သည္။
ေတာက္!
ေဂ်ာင္ကု ေဆး႐ုံကို ထယ္ေယာင္းအေမဆီလာရင္း ေတြ႕လိုက္ရတဲ့ပုံရိပ္ေတြေၾကာင့္ ေဒါသကအလိပ္လိုက္ထြက္လာေတာ့သည္။ အၾကည္စိုက္ေနလိုက္ၾကတာ လူျမင္ကြင္းမွာအရွက္မရွိ!
မင္ယြန္ဂီတို႔တိုက္ခန္းကိုလိုက္သြားတာကိုလဲသိတယ္။ ကင္မ္ထယ္ေယာင္းလဲရွိေနတာေၾကာင့္ လႊတ္ထားေပးလိုက္သည္။ ၿပီးရင္အိမ္ျပန္မယ္လို႔ထင္ထားတာ ေနာက္တစ္ေယာက္နဲ႕လာခ်ိန္းေတြ႕ေနတာကိုး။ လူပုံစံၾကည့္ေတာ့ ရိုးမလိုလို အမလိုလိုနဲ႕ အကုန္လုံးကဟန္ေဆာင္ထားတာႀကီးပဲ။
မင္း အိမ္ေရာက္ရင္ငါနဲ႕ေတြ႕မယ္ ပတ္ခ္ဂ်ီမင္း!
ဂ်ီမင္းအိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ခဏနားကာ ေရခ်ိဳးလိုက္ၿပီး အိမ္ေနရင္းဝတ္ေလးကိုသာဝတ္ထားလိုက္သည္။ ဘာလိုလိုနဲ႕ ညေနဘက္ေတာင္ေရာက္ေနၿပီ။ ယြန္ဂီေဟ်ာင္းတို႔ေကာ ျပန္အဆင္ေျပရဲ႕လား။ ဖုန္းဆက္လိုက္သင့္လား!။ ျပႆနာေတြပိုႀကီးသြားမွာလဲ ေၾကာက္မွာရေသးသည္။ ေနာက္ေန႕မွပဲ ဆက္လိုက္ေတာ့မယ္။
ညေန ၆ နာရီ.....
ေဒါက္! ေဒါက္!
" အကိုေလးဂ်ီမင္း သူေဌးက ဧည့္ခန္းထဲကိုလာခဲ့ပါတဲ့ "
" ဟုတ္ ကြၽန္ေတာ္လာခဲ့ပါ့မယ္ "
ဂ်ီမင္းအျမန္ထြက္လာခဲ့ေတာ့ သူကဧည့္ခန္းထဲက ဆိုဖာေပၚတြင္ထိုင္ေနသည္။ မ်က္ခုံးတန္းေတြကတြန့္ခ်ိဳးထားဆဲ။ အခုမွအလုပ္ကျပန္ေရာက္တဲ့ပုံစံျဖစ္ကာ အေပၚထပ္ကိုေတာ့ခြၽတ္ထားသည္။ အလုပ္ကျပန္လာတာေတာင္ ေခ်ာေမာမႈကေပ်ာက္ကြယ္မသြားေသး။
ဂ်ီမင္းလဲ အဲ့လိုေယာက္်ားဆန္ဆန္ေခ်ာေမာခ်င္သည္။ ျဖဴစြပ္ေနတဲ့အသားအေရအစား ထိုလူရဲ႕အလယ္အလတ္အသားအေရကိုပိုသေဘာက်သည္။ ေသးေသးသြယ္သြယ္ခႏၱာကိုအစား ထိုလူရဲ႕ေတာင့္ေတာင့္တင္းခႏၱာကိုယ္ကိုလိုခ်င္မိသည္။ လက္ေခ်ာင္းေသးေသးေလးေတြအစားထိုလူရဲ႕ ရွည္သြယ္သြယ္လက္ေတြ၊ ၿပီးေတာ့ သူ႕လက္က tattoo ႀကီးေတြ......
" ၾကည့္လို႔ဝၿပီလား! "
" ဟင္! "
ဂ်ီမင္းတဖက္လူသတိထားမိေအာင္အထိ ၾကည့္ေနမိခဲ့သည္လား။ ေသခ်ာေပါက္ ဂ်ီမင္းရဲ႕ပါးျပင္ထက္ ပန္းႏုေရာင္သန္းေနေတာ့မွာ..
ေဂ်ာင္ကုေျပာလိုက္မွသတိဝင္လာသလို။ ေရာက္ကတည္းၾကည့္ေနလိုက္တာ တစ္ခါမျမင္ဖူးၾကတဲ့လူေတြအတိုင္း... မူပိုကာ ရွက္ဟန္ေဆာင္ေနေပမယ့္ ထိုအရာေတြကအလိမ္အညာေတြ မာယာေတြမွန္း ေဂ်ာင္ကုသိၿပီးသား။ ေသခ်ာေပါက္ ကိုယ္လိုလူဆီကအခ်စ္ကိုလိုခ်င္ၾကတာ အဆန္းလား!
ခႏၱာကိုယ္၊ ႐ုပ္ရည္အျပင္ ေငြေရးေၾကးေရးကပါ မက္ေလာက္စရာေတြေလ။ ထိုေကာင္ေလးအတြက္ဆို ပိုၿပီးလိုခ်င္စရာ၊ အမိဖမ္းခ်င္စရာေကာင္းေနမွာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ဂြၽန္ေဂ်ာင္ကုဆိုတဲ့ေကာင္က မခ်စ္တတ္ေတာ့ခက္ၿပီ။ ၿပီးေတာ့ကိုယ္အမုန္းဆုံးလူကို ေဂ်ာင္ကုခ်စ္လိမ့္မည္မဟုတ္။ သူ႕ေၾကာင့္ဆုံးရႈံးခဲ့ရတာေတြက....
" ဒီေန႕ဘယ္သြားတာလဲ ! "
" ဟင္..! "
" ဘယ္ကျပန္လာတာလဲ ပတ္ခ္ဂ်ီမင္..!! "
႐ုတ္တရက္ထေအာ္ျပစ္တာေၾကာင့္ ဂ်ီမင္းကိုယ္ေလးတုန္တတ္သြားသည္။အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ အလုပ္သမားေတြေတာင္ မသိမသာေရာ သိသိသာသာပါ အကဲခတ္လာၾကသည္။
" ဟို... ကြၽန္ေတာ္ သူငယ္ခ်င္း..ဆီ..ေဆး႐ုံတတ္ေနရလို႔သတင္းသြားေမးတာ! "
ၾကည္ၾကည္လင္လင္မ်က္လုံးေလးေတြနဲ႕ၾကည့္ကာ ေျပာလာပုံက သာမာန္ေယာက္်ားေတြဆိုရင္ေတာ့ လဲၿပိဳသြားေလာက္စရာ! ဒါေတြကလဲ မာယာေတြပဲလား..
" အဟက္..! အဲ့ကိုပဲလား "
" ဒီမွာ ကြၽန္ေတာ့မွာအျပင္ထြက္ပိုင္ခြင့္ကိုမရွိေတာ့ဘူးလား... "
ထိုေကာင္ေလးက ဂြၽန္ေဂ်ာင္ကုဆိုတဲ့ကိုယ္ကို လုံးဝမေၾကာက္..!
" လူတိုင္းမွာကိုယ္ေရးကိုယ္တာဆိုတာရွိတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ကစာခ်ဳပ္အရပဲ အဲ့ေလာက္ထိ အာ့..! "
႐ုတ္တရက္ ဂ်ီမင္းေျပာေနတာကိုဆုံးေအာင္နားမေထာင္ပဲ သူထိုင္ေနတဲ့ခုံေပၚကိုဆြဲခ်ျပစ္ကာ အေပၚကအုပ္မိုးလာတာေၾကာင့္ ဂ်ီမင္းဇြတ္႐ုန္းျပစ္သည္။ ရွက္စရာေကာင္းတဲ့ပုံစံႀကီးေလ..အလုပ္သမားေတြေရာရွိေနတာ..
" ဖယ္..လႊတ္! "
" ရေအာင္႐ုန္းေလ.."
" လႊတ္.....!! "
ဂ်ီမင္းလက္ေတြကိုလဲခ်ဳပ္ႏွောင္ထားၿပီး ေျခေထာက္ေတြကိုလဲ႐ုန္းလို႔မရေအာင္ သူ႕ကိုယ္ႀကီးနဲ႕ဖိခ်ဳပ္ထားသည္။
" အာ့ နာတယ္! အြန့္! "
ဂ်ီမင္းႏႈတ္ခမ္းေတြကိုအၾကမ္းပတမ္းငုံစုပ္လာေတာ့သည္။ တမင္နာေအာင္ ကိုက္ၿပီးေတာ့ကိုစုပ္ယူေနတာ။
ႁပြတ္!
ႏႈတ္ခမ္းခ်င္း ပြတ္တိုက္မႈေၾကာင့္ ရွက္စရာအသံေတြကထြက္လာသည္။ ဧည့္ခန္းထဲႀကီးမွာ အလုပ္သမားေတြလဲရွိေနတာကို အရွက္မရွိအနမ္းခံေနရသည္။ ႏႈတ္ခမ္းေတြကိုအၿငိဳးနဲ႕ငုံကာစုပ္ယူေနတာေၾကာင့္ ဂ်ီမင္းေအာ္ေတာ့ ပို႔လို႔ပင္ရွက္စရာေကာင္းလာေတာ့သည္။
" အာ့..ဟင့္! အင့္...."
ႁပြတ္! ႁပြတ္!
ဂ်ီမင္းဘယ္ေလာက္႐ုန္း႐ုန္းလႊတ္မေပးပဲ ပို၍ပင္တိုးကာစုပ္ယူသည္။ အာခံတြင္းတစ္ခုလုံးကိုလဲသူ႕စိတ္ႀကိဳက္ငုံစုပ္ကာ လွ်ာအခ်င္းခ်င္းဆြဲငင္မႈေၾကာင့္ သြားရည္မ်ားပင္က်ဆင္းလာေတာ့ သည္။
ဘုန္း! ဘုန္း!
သူ႕ပုခုံးႀကီးကိုတြန္းကာ ရိုက္လဲ ပန္းနဲ႕ေပါက္ေနသလို ပို၍ပင္ၾကမ္းတမ္းလာေတာ့သည္။
" အ့.....အြန္းးး! ႁပြတ္! "
" ဒီေနရာႀကီးမွာ အာ့ မလုပ္နဲ႕! "
" ငါကမင္းထက္ပိုဆိုးတယ္ ပတ္ခ္ဂ်ီမင္း လူျမင္ကြင္းမွာလဲသ႐ုပ္မပ်က္ခ်င္သလို သူမ်ားထိၿပီးသား ခႏၱာကိုယ္ကိုလဲမထိခ်င္ဘူး! "
" အင့္..! "
႐ုတ္တရက္ဂ်ီမင္းကိုေပြ႕ခ်ီျပစ္တာေၾကာင့္ သူလည္ပင္းကိုဖက္ထားလိုက္ရေပမယ့္ ဂ်ီမင္း႐ုန္းကန္မိေနတုန္း။ လူျမင္ကြင္းမွာသ႐ုပ္မပ်က္ခ်င္ဘူးလို႔ေျပာၿပီး အိမ္အျပင္ကိုခ်ီသြားသည္။
" ခ်ေပး..! ကြၽန္ေတာ္ဒီအိမ္မွာမေနဘူး! လႊတ္..!ထြက္သြားမွာ..!'
" ၿငိမ္ၿငိမ္ေန! သြားရဲရင္သြားၾကည့္ မင္းဘဝရစရာမရွိပဲျဖစ္သြားမယ္! "
" လူယုတ္မာ...! "
" ယုတ္မာတာထက္ ပိုတယ္ဆိုတာ မင္းသိလာပါလိမ့္မယ္! "
ဂ်ီမင္းကိုေပြ႕ခ်ီရင္း ေရကူးကန္ရွိရာကိုေပြ႕ခ်ီသြားသည္။
" ဘာလုပ္မလို႔လဲ! ကြၽန္ေတာ္ေရခ်ိဳၿပီးၿပီ! "
" ႐ြံလို႔! သူမ်ားထိၿပီးကိုယ္ကို! "
" ဒါဆိုဘာလို႔နမ္းေသးလဲ! "
" မုန္းလို႔..! "
" ခင္ဗ်ားကိုဘာလုပ္လို႔မုန္..!"
ဗြမ္း!
ေမ..ေမ့!
ဂ်ီမင္းကိုေရကန္ထဲျပစ္ခ်ျပစ္သည္။ ဂ်ီမင္းေရကူးတတ္လို႔သာေတာ္ေတာ့သည္။ ဂ်ီမင္း ကန္ေဘာင္ေပၚ ျပန္တတ္မလို႔လုပ္ေတာ့...
" တတ္မလာနဲ႕! "
" ႐ူးေနတာလား ခင္ဗ်ား! "
" 8 နာရီမထိုးမခ်င္း ေရကန္ထဲမွာေန ၿပီးရင္အေပၚထိပ္ကငါ့အခန္းကိုလာခဲ့! "
" မရဘူး! ကြၽန္ေတာ္ဖ်ားသြားမွာေပါ့! "
" မေသေစရဘူး..! မင္းကိုဒီထက္ပိုၿပီးႏွိပ္စက္ဦးမွာ! "
" ခင္ဗ်ား...! "
" တတ္လာရင္ မင္းထင္မထားတာေတြျဖစ္လာလိမ့္မယ္! "
လို႔ေျပာကာ ထိုေကယင္ေလးကိုေက်ာခိုင္းခဲ့လိုက္သည္။
* မုန္းဖို႔ေကာင္းလိုက္တာ ပတ္ခ္ဂ်ီမင္း! *
ထြက္သြားၿပီျဖစ္တဲ့ ထိုလူကိုၾကည့္ကာ ဂ်ီမင္းေရထဲမွာသာေနလိုက္ရသည္။ အေပၚကိုလဲမတတ္ရဲတာေတာ့အမွန္ သူ႕ကိုဂ်ီမင္းနည္းနည္းေတာ့ေၾကာက္မိပါသည္။ သူ႕ရဲ႕အရွိန္အဝါ၊ ၿပီးေတာ့ခႏၱာကိုယ္အ႐ြယ္အစား အကုန္လုံးက ဂ်ီမင္းေၾကာက္ဖို႔ကိုလုံေလာက္တယ္လို႔ထင္ပါသည္။
ေရထဲမွာေနေနရတာအခ်ိန္အေတာ္ၾကာေနၿပီျဖစ္သည္။ ၾကာလာေတာ့ခ်မ္းစိမ့္စိမ့္ျဖစ္လာသည္။ ဂ်ီမင္းတတ္သြားလိုက္ရင္ေကာင္းမလား။ ဂ်ီမင္း ဝရန္တာဘက္ကိုေမာ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ထိုလူကေဘာင္းဘီအိပ္ကပ္ထဲကို လက္တစ္ဖက္ထည့္ကာ ဂ်ီမင္းကိုစူးစူးဝါးဝါးၾကည့္ေနတာေၾကာက့္ ေခါင္းငုံ႕ေနလိုက္ရသည္။
" အကိုေလး..ေရထဲကတတ္ၿပီး သူေဌးကသူ႕အခန္းကိုလာခဲ့ပါတဲ့ "
ဂ်ီမင္းေခါင္းညိတ္ျပၿပီး ေရေပၚကိုတတ္လိုက္သည္။ ခ်က္ခ်င္းႀကီးေတာ့မေပၚထပ္ကိုတတ္မသြားေသး အဝတ္အစားအရင္လဲလိုက္သည္။ မဟုတ္ရင္ဂ်ီမင္းဖ်ားေတာ့မွာ။ ညေနဘက္လဲေရတစ္ခါခ်ိဳးထားေသးသည္ေလ။ အခုလဲအၾကာႀကီးေရထဲမွာေနေနရတာ... နည္းနည္းေလးမွစာနာမေပးဘူး!!
ဂ်ီမင္းညဝတ္အက္်ီကိုလဲဝတ္လိုက္ၿပီး အေပၚထပ္ကဟိုလူႀကီးအခန္းကိုတတ္သြားလိုက္သည္။
ေဒါက္! ေဒါက္!
" ဝင္ခဲ့! "
ဂ်ီမင္းဝင္သြားလိုက္ၿပီး သူထိုင္ေနတဲ့ဆိုဖာနားကိုသြားရပ္လိုက္သည္။ ထိုလူက စာရင္စာ႐ြက္ေတြကိုၾကည့္ေနကာ ဂ်ီမင္းကိုတစ္ခ်က္မွ်ေမာ့ၾကည့္မလာေသး။ ေရခ်ိဳးၿပီးၿပီျဖစ္တာေၾကာင့္ အိမ္ေနရင္းဝတ္ျဖင့္လူငယ္ဆန္လွသည္။ ထိုလူၿပဳံးရယ္ရင္ဘယ္လိုပုံစံျဖစ္မလဲ ဂ်ီမင္းသိခ်င္စမ္းပါဘိ။
ေဂ်ာင္ကုထိုေကာင္ေလးကိုေမာ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေခါင္းကိုငုံ႕ကာ သူ႕ေျခေထာက္ေတြကိုစိတ္ဝင္တစားၾကည့္ေနသည္။
" လာထိုင္! "
ဂ်ီမင္းထိုလူျပတဲ့နား ခပ္က်ဳံ႕က်ဳံ႕သာဝင္ထိုင္လိုက္သည္။ ဂ်ီမင္းရင္ေတြအဆမတန္ခုန္လာသည္။ သူကဂ်ီမင္းကိုရီေဝေဝမ်က္လုံးေတြနဲ႕ၾကည့္ေနတာေၾကာင့္ ဂ်ီမင္းလက္ႏွစ္ဖက္ကိုခပ္တင္းတင္းဆုပ္ကိုင္ထားလိုက္သည္။
" အဆင္သင့္ျပင္ထားလား! "
" ဟင္! ဟင့္အင္း! "
" ဟ! မင္းပဲေတာင္းဆိုခဲ့တာေလ..!'
" ကြၽန္ေတာ္အဲ့သေဘာေျပာတာမဟုတ္ဘူးလို႔ ေျပာၿပီးၿပီပဲ "
" ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီေန႕အတြက္ကိုယ္မင္းကိုအျပစ္ေပးရလိမ့္မယ္ "
" ကြၽန္ေတာ့္မွာမျပစ္မွမရွိပဲ "
" ကိုယ့္ဆီကခြင့္ျပဳခ်က္မရွိပဲ အျပင္ထြက္သြားတာေလ... "
" ေစာနကအျပစ္ေပးၿပီးၿပီပဲ! "
သူ႕ကိုေရကန္ထဲဆင္းခိုင္းထားလို႔ျဖစ္မည္။ ပတ္ခ္ဂ်ီမင္းကတကယ္မလြယ္ တစ္ခြန္းမက်န္ျပန္ေျပာသည္။ ကိုယ့္ကိုဆိုနည္းနည္းေလးမွမေၾကာက္၊ မေလးစား။ အဲ့တာေတြကိုပဲ အျပစ္ေပးခ်င္တာ။
" အင့္! ဘာ..ဘာလုပ္မလို႔လဲ! "
" ဘာလုပ္မယ္ထင္လို႔လဲ "
ဂ်ီမင္းကို႐ုတ္တရက္ေပြ႕ခ်ီသြားကာ King size bed အိပ္ယာအနက္ေရာင္ေပၚကိုျပစ္တင္ျပစ္သည္။ ထို႔ေနာက္ ခ်က္ခ်င္းပါပဲဂ်ီမင္းေပၚကေနအုပ္မိုးလာတာေၾကာင့္ ဂ်ီမင္းသူ႕ရင္ဘတ္ႀကီးကိုတြန္းထားလိုက္ရသည္။
" ဒီေန႕ညအတြက္ ' ဂြၽန္ ' လို႔ပဲေခၚ "
" ဟင့္ အင့္! "
ဂ်ီမင္းႏႈတ္ခမ္းေတြကိုငုံစုပ္လာေတာ့တာေၾကာက့္ ဂ်ီမင္းသူ႕အက္်ီကိုတင္းၾကပ္ေနေအာင္ဆုပ္ကိုင္ထားလိုက္မိသည္။
အနမ္းေတြကျငင္သာမႈမရွိပဲ အရိုင္းဆန္လွသည္။ ႏႈတ္ခမ္းတစ္ခုလုံးကို သူ႕စိတ္ႀကိဳက္စုပ္ယူရင္း ဂ်ီမင္းအက္်ီၾကယ္သီးတို႔ကိုျဖဳတ္ေနတာေၾကာင့္သူ႕လက္ကိုတားလိုက္သည္။
" ႐ုန္းကန္ေနရင္ ပထမညကလို ခါးပတ္နဲ႕ခ်ီထားရလိမ့္မယ္! "
" ဟင့္! "
ပတ္ခ္ဂ်ီမင္းက အဲ့လိုလဲျမႇူဆြယ္တတ္ပါေသးသည္။ တမင္သပ္သပ္အသံေပးကာ ဆြဲေဆာင္သည္။ အသနားခံတဲ့မ်က္လုံးေတြနဲ႕ၾကည့္ကာ လႊတ္ေပးဖို႔ေတာင္းဆိုေနပုံက ဒီလိုအခ်ိန္မွာ ဆႏၵမီးေတြကိုပို၍ပင္ေတာက္ေလာင္ေစသည္ကို မသိတာလား တမင္သပ္သပ္ပဲလား ။ေဂ်ာင္ကု ႏႈတ္ခမ္းေတြကိုပိုမိုျပင္းထန္စြာစုပ္ယူမိသည္။
ႁပြတ္! ႁပြတ္!
" အြင့္! ဟင္းးးး! "
ဂ်ီမင္းႏႈတ္ခမ္းတစ္ခုလုံးသူ႕စိတ္ႀကိဳက္ေမႊႏွောက္ၿပီးေနာက္ ဂ်ီမင္းလည္တိုင္ေဖြးေဖြးဆီသို႔ေျခဦးလွည့္လာျပန္သည္။ ဂ်ီမင္းညဝတ္အက္်ီေလးသည္ဘယ္အခ်ိန္ကြၽတ္သြားလဲပင္မသိလိုက္။
" အာ့..! နာတယ္.."
ဂ်ီမင္းလည္တိုင္ေဖြးေဖြးအျပင္ ညွပ္ရိုးေတြကိုပါ အားပါးပါးကိုက္ဆြဲမႈေၾကာင့္ ဂ်ီမင္းေအာ္ရင္းထိုလူ႕ေခါင္းကိုတြန္းထားလိုက္သည္။ သို႔ေသာ္ထိုလူကေတာ့နမ္းၿမဲနမ္းဆဲသာ။
ဂ်ီမင္းထိုအေျခအေနႀကီးကိုရွက္ေနမိသည္။ ဘယ္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္နဲ႕မွထိုမွ်ေလာက္အထိမျဖစ္ဖူး။ ပထမတစ္ေခါက္ဆိုတာက ဂ်ီမင္းမွာအသိစိတ္လြတ္ေနသည္မဟုတ္လား။
" အ! မလုပ္နဲ႕... ! "
ဂ်ီမင္းရင္ဘတ္တစ္ေလွ်ာက္ကိုနမ္းရွိုက္ရင္း ပန္းႏုေရာင္ပြင့္ခ်ပ္တို႔ကိုငုံစုပ္လာေသာေၾကာင့္ ဂ်ီမင္းခါးေတြပင္ေကာ့တတ္သြားရသည္။
" ဟင့္..! မကိုက္နဲ႕ အာ့..! "
မကိုက္နဲ႕လို႔ေျပာေလ ပို၍ပင္ကိုက္ကာ တဖက္ကိုလဲဖိေခ်လာသည္။ ဂ်ီမင္းမွာ အိပ္ယာခင္းစကိုခပ္တင္းတင္းဆုပ္ကိုင္ထားၿပီး ရင္ခုန္သံေတြကိုတစ္ဖက္လူမၾကားေစဖို႔ဆုေတာင္းေနမိသည္။
ဂ်ီမင္းခႏၱာကိုယ္အေပၚပိုင္းအႏွံ႕ထိုလူအနမ္းေတြေပးေနတုန္း ဂ်ီမင္းရဲ႕လိုခ်င္တပ္မက္မႈကိုျပသသည့္တစ္ေနရာေၾကာင့္ မ်က္လုံးကိုမွိတ္ကာ ကိုယ့္ႏႈတ္ခမ္းကိုသာကိုက္ထားၿပီး ေပါင္အခ်င္းခ်င္းလွိမ္ယွက္ထားရသည္။ တဖက္လူသာသိသြားရင္ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ရွက္စရာေကာင္းလိုက္မလဲ။
" အာ့.. ဟင့္! "
ဂ်ီမင္းကိုနမ္းေနရင္းကပင္ ေဘာင္းဘီကိုဆြဲခြၽတ္ျပစ္တာ တားခ်ိန္ပင္မရွိလိုက္ အတြင္းခံေလးပါပါသြားသည္။ ဂ်ီမင္းေပါင္ေတြကိုစုထားလိုက္သည္။ ဂ်ီမင္းခႏၱာကိုယ္အႏွံ႕ကို တစ္ေနရခ်င္းဆီၾကည့္ေနတာေၾကာင့္ဂ်ီမင္း ထမလို႔လုပ္ေတာ့ျပန္ဖိခ်သည္။
" မၾကည့္နဲ႕! အဲ့လိုႀကီးမၾကည့္ပါနဲ႕... ! "
ထိုလူကဂ်ီမင္းအေပၚကေနထပ္လ်က္အတိုင္း အဝတ္အစားေတြကိုခြၽတ္ေနသည္။ အက္်ီခြၽတ္လိုက္တာေၾကာင့္ ေတာင့္တင္းကာ ႂကြက္သားအျပည့္နဲ႕ခႏၱာကိုယ္ကေပၚထြက္လာသည္။ လက္ေမာင္းႂကြက္သားေတြဆိုဂ်ီမင္းေပါင္လုံးေလာက္ေတာင္ရွိပါလိမ့္မည္။ ႂကြက္သားေတြကသူ႕ေနရာနဲ႕သူအစီအရီရွိေနၿပီး ဆြဲေဆာင္မႈရွိလွသည္။ ေဘာင္းဘီခြၽတ္လိုက္ေတာ့ မည္းနက္ေနတဲ့အေမႊးအမွ်င္တစ္ခ်ိဳ႕ ဂ်ီမင္းဆက္မၾကည့္ရဲေတာ့ပါ။မ်က္လုံးတို႔ကိုမွိတ္ကာအိပ္ယာခင္းစကိုသာ ဖိေခ်ေနလိုက္သည္။
ထို႔ေနာက္ ဂ်ီမင္းနားနားကိုကပ္လာကာ အက္ရွရွအသံျဖင့္ဆိုလာသည္က...
" ကိုယ့္ပုခုံးကိုကိုက္ထားၿပီး ကိုယ့္ေက်ာျပင္မွာမင္းလက္သည္းရာေတြခ်န္ခဲ့လို႔ရတယ္ "
" ဟင္! အာ့! "
ဂ်ီမင္းအရာနဲ႕ ေဂ်ာင္ကုအရာကိုပူးကိုင္ကာ ပြတ္ဆြဲလာေတာ့ ဂ်ီမင္းသူေျပာတဲ့အတိုင္းမလုပ္ပဲ အိပ္ယာခင္းစကိုသာဆြဲကိုင္ထားတုန္း။ ပြတ္ဆြဲမႈကိုအရွိန္တင္ေစေတာ့ ဂ်ီမင္းအရာေလးကတစ္ခဏအတြင့္ ၿပီးေျမာက္သြားသည္။ ထိုလူ႕အရာကေတာ့ ခပ္မာမာအတိုင္း..
ဂ်ီမင္းႏႈတ္ခမ္းေလးဟစိဟစိနဲ႕ အသက္ရႉေနတုန္း တဖက္လူက ဂ်ီမင္းေျခတံသြယ္သြယ္တို႔ကိုသူ႕ခါးတြင္ခ်ိတ္ေစကာ ဂ်ီမင္းအဝေလးကိုခ်ိန္တြယ္လာေတာ့သည္။ ဂ်ီမင္းမ်က္လုံးစုံမွတ္ကာ လက္ခံဖို႔သာဆုံးျဖတ္လိုက္သည္။ မျငင္းဆန္မိေတာ့ မျငင္းဆန္ခ်င္ေတာ့တာဆိုပိုမွန္ေလမလား...
" အာ့..! ဟင့္! "
အစပ်ိဳးမႈမရွိပဲ ဂ်ီမင္းအဝေလးထဲတရစ္ရစ္တိုးဝင္လာတဲ့ ခပ္မာမာအရာ..။
" ဟာ့ နာတယ္..! ဂြၽန္..."
ေဂ်ာင္ကုေအာက္ကေနခက္ခက္ခဲခဲလက္ခံေနသူေလးကို ၾကည့္ကာတစ္ကိုယ္လုံးပူေလာင္လာသည္။ လိုခ်င္တပ္မက္မႈကဘာနဲ႕မွမတူ။ ဂြၽန္ ဆိုတဲ့ေအာ္ၿငီးသံေတြက ေဂ်ာင္ကုကိုေတာက္ေလာင္ေစတဲ့ မီးေတာက္လွလွေတြ...
" အား... ဟင့္! "
ဂ်ီမင္းအတြင္းသားထဲ အရွိန္နဲ႕ဝင္ေရာက္လာတာေၾကာင့္ ငိုမိသည္။ ဂ်ီမင္းအေပၚကိုထပ္လ်က္အတိုင္းေနရင္း အဆုံးထိတိုးဝင္မႈေၾကာင့္ သူ႕ပုခုံးသာကိုကိုက္ခဲျပစ္ၿပီး သူ႕ေက်ာကိုကုတ္ဆြဲမိသည္။ ပါးစပ္ထဲဝင္လာတဲ့ ေသြးအရသာကိုသိေပမယ့္ ဂ်ီမင္းကိုက္ခဲထားတုန္း။
အတြင္းထဲကိုေရာက္မွ တျဖည္းျဖည္းလႈပ္ရွားေတာ့ ဆြဲညွစ္ထားတဲ့အတြင္းသားတို႔သည္ ႏူးညံ့တာထက္ပိုသည္။ ေအာ္ၿငီးသံေတြက ေဂ်ာင္ကုကိုပိုၿပီးလႈံေဆာ္ေနသလို...
" ဟာ့ အာ့..! "
" အာ့.. အင့္! နာတယ္ "
ဂ်ီမင္းႏႈတ္ခမ္းတို႔ကိုငုံစုပ္ရင္း လႈပ္ရွားမႈတို႔သည္ျမန္သထက္ျမန္လာသည္။ အခ်ိန္အနည္းငယ္ၾကာလာေတာ့ အဲဝင္ခြင္က်ျဖစ္လာသည့္ ဆက္သြယ္မႈတို႔သည္ နာက်င္မႈမွသာယာမႈသို႔ကူးေျပာင္းသြားေတာ့ ဂ်ီမင္းေအာ္ၿငီးရင္ ၿပီးဆုံးျပန္သည္။
" ဟင့္! အာ့းးး ဟင္းး! ဂြၽန္...."
" ကိုယ့္ကိုခ်စ္လား..! "
" ဟင္! အာ့..! ျဖည္းျဖည္း... ဂြၽန္!"
သူ႕လႈပ္ရွားမႈေတြအတိုင္း အထက္ေအာ္ေ႐ြ႕လ်ားရင္းေမးတာကိုမေျဖေတာ့ မထင္မွတ္ထားတဲ့အရွိန္နဲ႕ လႈပ္ရွားလာေတာ့သည္။
" အာ့...ျဖည္းေပး... ဟင့္! "
" ေမးတာကိုေျဖ ဟာ့..!! "
" မ..မသိဘူး အင့္! "
ေဂ်ာင္ကု ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိပဲ ထိုေကာင္ေလးဆီကခ်စ္တယ္ဆိုတဲ့စကားကို ၾကားၿပီးမွၿပီးေျမာက္ခ်င္းကိုေရာက္ခ်င္သည္။ သို႔ေသာ္ ထိုေကာင္ေလးဘက္မွအေျဖျပန္မလာေတာ့ ထိန္းမထားနိုင္တဲ့အဆုံး အတြင္းသားႏုႏုတို႔ကိုပက္ျဖန္းျပစ္လိုက္ေတာ့သည္။
ဂ်ီမင္းအေပၚကထသြားကာ ေရခ်ိဳးခန္းထဲဝင္သြားသူေၾကာင့္ ဂ်ီမင္းလွဲေနမိသည္။ ဟိုေနရာကဆို လႈပ္ရွားမႈေတြေၾကာင့္ပူရွိန္းရွိန္းႀကီးျဖစ္ေနကာ စီးကပ္ကပ္ႀကီးျဖစ္ေနသည္။ သူထြက္လာမွာသာ သန့္ရွင္းေရးလုပ္ဖို႔စိတ္ကူးလိုက္ၿပီး ေစာင္ကိုဆြဲၿခဳံကာ ေမွးေနလိုက္ေတာ့သည္။
ခ်ပ္!
ေဂ်ာင္ကုထြက္လာေတာ့ ထိုေကာင္ေလးကေစာင္ပုံၾကားထဲမွာအိပ္ေပ်ာ္ေနၿပီ။ အစကေတာ့ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့အေျဖမရွိတာေၾကာင့္ ဘာျဖစ္ျဖစ္ဒီတိုင္းထားလိုက္မလို႔ မေနနိုင္ျပန္ေတာ့သန့္ရွင္းေရးလုပ္ေပးလိုက္ၿပီး အခန္းထဲကဆိုဖာေပၚမွာသိပ္ထားလိုက္သည္။ ကုတင္ေပၚမွာအတူမအိပ္ဘူးလားဆို မအိပ္ဘူး ဘာေျပာခ်င္လို႔လဲ။
_______________________________စိတ္ေကာက္သြားပုံပဲ😁 ဂြၽန္ကလူႀကီးလူေကာင္းဆိုေတာ့ တစ္ခ်ီပဲ😁😁
ေက်းဇူးပါ 💗💗 Love U All😚
There are no comments yet. Log in to be the first to leave a review!
![POSSESSIVE BOY [ Completed ]](https://fanficsread.net/media/fs-stories-1/1552/conversions/8e0d6e8cb45ace696d5d1175c2046800.jpg)
