အပိုင်း၁၇
12:57, 29 June 2024အပိုင်း၁၇
" မမ အာ့ ဟန် မရတော့ဘူး ဟင့် "
ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင်ခွေလဲကျနေသည့် ကလေးဟာ ခြေထောက်တွင်သွေးများရဲလို့ပင်။ နီရဲနေသည့် မျက်ခမ်းစပ်များနဲ့ စိးကျနေသည့် မျက်ရည်များကြောင့် သနားစဖွယ်ကောင်းလှသည်။
" ကိုယ့်အမှားကို ပြောကြည့် "
" ဟန် ဟိုမိန်းမ အ့ "
" ကိုယ့်ထက်အကြီးကိုဘယ်လိုခေါ်တာလဲ "
နာကျင်သွားသည့် လက်မောင်းတစ်ဖက်ကို စုတ်ကိုင်ရင် ဟန်မမကို သနားစဖွယ်ကြည့်မိသည်။ သို့သော်လည်း မမဟာဂရုမစိုက်ခဲ့။
" ဟင့် မ..မမလီလီ ကို တွန်းမိပါတယ် "
" ဒါဘဲလား။ "
Suit ကိုချွတ်ကာ ဆိုဖာပေါ်တင်လိုက်သည့် မမရံ့လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုချင်းစီတိုင်းကို ဟန်လိုက်ကြည့်ရင်း ကြမ်းပြင်တွင်သာ ကော်ကပ်သလိုထိုင်နေမိသည်။ ထပြေးလို့လည်း မရဘူးလေ။ ပြီးတော့ ဟန် ထိုအပစ်တစ်ခုဘဲလုပ်ထားမိတာပါ ။
" ဟာ့ ကိုယ့်အပစ်ကိုမသိသေးဘူးပဲ "
ဟန့်မေးဖျားကို ဆွဲလို့ ပြောလာသည့် ကြောင့် ဟန်ဘားမပြောပါဘဲအကြောင်သားကြည့်နေမိသည်။ ဟန်တကယ်ဘာမှမလုပ်ခဲ့ပါဘူး။
" အ့ "
ရှေ့ရှိ အူကြောင်ကြောင်လေးဖြစ်နေသည့် ကလေးရဲ့ ပါးကို ခပ်စပ်စပ်တစ်ချက်ပုတ်လိုက်တော့ ရဲတက်လာသည်။ ကလေးအသားဟာဘဲ နူးညံ့လွန်းသလား။ သူ့အားကပင် ပြင်းလွန်းသလား ဧကရီမသိတော့ပါ။
" အူကြောင်ကြောင်နဲ့ ! "
" ဟင့် "
ဧကရီရဲ့ ဒေါသတကြီးပြောသံကြောင့် ဟန့်ကိုယ်လေးဟာတစ်ချက်တုန်သွားခဲ့သည်။ထို့နောက်ပို၍ ကွေးသွားသည့် ကိုယ်လေးမှာ ချက်ချင်းပင်ပျောက်ကွယ်သွားချင်ဟန်တူ၏။
" လူကြီးတွေစကားပြောရင် ပြန်မပြောရဘူးဆိုတာကိုမသိဘူးလား? "
မမအပြောကြောင့် ဟန်နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ထားလိုက်မိသညခ။ မမမျက်လုံးထဲမှာ ဟန်ဟာကလေးတစ်ယောက်မျှသာရှိသေးတယ်ထင်နေသလား။ ထိုသို့တွေးလို့ ဟန့်ကိုပြန်မချစ်နိုင်တာများလား။
" အ့ မမ "
ပြတင်းပေါက်မှဝင်ရောက်လာသည့် လရောင်လေးများဟာ ထိုကလေးရဲ့ ကိုယ်ပေါ်မှာကျရောက်နေခဲ့သည်။ ဖြူဖွေးလွန်းသည့် အသားအရည်တွေဟာ လရောင်အောက်မှာပို၍ ထင်းလင်းနေ၏။ တဆတ်ဆတ်တုန်ရီနေသည့် နှုတ်ခမ်းလေးများနှင့် ပါးပြင်ပေါ်မှာနေရာယူထားသည့် မျက်ရည်အပြည့်ဟာလည်း တစ်မျိုးပင် ဧကရီ့ကို စိတ်ကြွစေသလိုခံစားရ၏။
" မ..မမ ဟင့် "
ဟန့်ကိုပွေ့ချီထားသည့် မမကြောင့် ခြေထောက်ရှိဒဏ်ရာများမှာ လက်ဖြင့်ထိ၍ အလွန်ကိုနာကျင်လှ၏။ မမရဲ့ ရှပ်အကျီစကို ဆုတ်ကိုင်၍ သာ မမခေါ်ရာလိုက်ခဲ့ရသည်။ ရုန်းမှမရုန်းကန်ရဲဘဲလေ။ ဟန်ဟာ မမနဲ့ဆိုထိုသို့ ပျော့ညံ့လွန်းလှ၏။
" နာလား? "
" ဟင့် ဟုတ် "
" အဲ့ဒါဆို အစကတည်းက လိမ်လိမ်မာမာနေလေ။ "
ကိုယ့်အပြောကို ခေါင်းလေးတစ်ဆတ်ဆတ်ငြိမ့်လို့ပြန်ဖြေလာသည့် ကလေးကြောင့် ရင်ဘတ်တနေရာမှယားယံလာသလိုပင်။ နှုတ်ခမ်းလေးကို ကြမ်းရှစွာနမ်းရင်း မွေ့ရာ ပေါ်ချပေးလိုက်သည်။ မရုန်းကန်သော်ငြားလည်း မတုံ့ပြန်ခဲ့ပေ။
" အ့ ဟာ့ မမ "
အိပ်ယာခင်းစကိုတင်းကျပ်စွာဆုတ်ကိုင်ထားသည့် လက်ဖျားများဟာ ဖြူဖျော့လာခဲ့သည်။ နှုတ်ခမ်းတစ်ခုလုံးပူထူနေပီဖြစ်သော်ငြား ဟန်မတွန်းကန်မိသေးပေ။ ဟန်မမရံ့အနမ်းတွေကို လွမ်းနေခဲ့တာလေ။ ပြီးတော့ ဒီကိုယ်သင်းနံ့လေး ၊ မဲ့နက်ကလေး ။
" အာ့ အွန်း ဟာ့ "
အလျင်မမြန်ပဲ ဟန့်ခန္ဓာကိုယ်မျ အဝတ်တွေလွတ်ကင်းသွားခဲ့သည်။ အပေါ်စီးမျာ ရီဝေစွာ စိုက်ကြည့်နေသည့် မမကြောင့် ဟန်ရှက်ရွံ့ကာ မျက်နျာကို လက်ဖြင့်အုပ်ထားလိုက်မိသည်။ သို့သော်လည်း မမဟာ ဟန့်နှုတ်ခမ်းများကိုအလွတ်မပေးပါဘဲ မလွတ်တမ်းနမ်းရှိုက်နေခဲ့၏။
" အာ့ ဟာ့ မမ အွင်းး "
တိုးဝင်လာသည့်အရာကြောင့်နာကျင်ကာ အမှတ်တမဲ့ မမကိုတွန်းထုပ်လိုက်မိသည်။ အောက်ပိုင်းမှ တဖြည်းဖြည်းလှုပ်ရှားနေသည့် အရာမှာ နာကျင်လွန်းလှ၏။ မဆပ်ဆံတာကြာပြီးဖြစ်တာကြောင့် ပို၍ပင် ပြည့်ကျပ်နေသလိုပင်။
" အာ့ ဟာ့ မမ ဟင့် နာတယ် အ့ ခန ဟင့် နာလို့ပါ "
" ဟ့ တိတ်စမ်း ! ညီးသံကလွဲပြီးမကြားချင်ဘူး။ "
နူးညံ့ကာပြည့်ကျပ်နေသည့် သာယာလှသည့် ခံစားချက်ကြောင့် ဧကရီခေါင်းကို မော့၍ ညည်းလိုက်မိသည်။ မျက်ရည်စလေးများဖြင့် မျက်ဝန်းဝိုင်းလေးတွေမှာ အလွန်ကိုလှပကာ ဆွဲဆောင်မှုရှိလှ၏။
ပေါင်တံနှစ်ချောင်းကို ဆုတ်ကိုင်လိုက်ကာ ပုခုံးပေါ်ထမ်း၍ အတင်းဆောင့်လိုက်တော့ လှုပ်ခါသွားသည့် ရင်သားလေးတွေမှာ မီးထဲလောင်စာထပ်ဖြည့်လိုက်သလို သူ့ရမ္မတ်မီးတွေကိုတောက်လောင်စေသည်။
" အာ့ ဟာ့ မမ ဟင့် အ့ ဟာ့ အွင်း "
ရင်သားများကို ဖိကာညှစ်လာတာကြောင့်အောင့်တက်၍ပင်နေပြီ။သို့သော်လည်း ဟန်နာတယ်လို့လည်းမပြောရဲသလို အရှိန်လျော့ဖို့လည်း မပြောနိုင်ပေ။ ပါးစပ်ကိုသာလက်ဖြင့် အုပ်ထားမိ၏။ ရုတ်တရက်မမဟာ ထကာထွက်သွားတာကြောင့်မျက်ရည်တွေကြားမှလိုက်ကြည့်နေမိသည်။
" မင်းဒီလည်ပတ်ကိုအရမ်းကြိုက်တယ်မလား။ "
မမဟာ ဟန်ဖွက်ထားခဲ့သည့် လည်ပတ်လေးကို ယူလာခဲ့တာကြောင့် အံ့ဩသွားမိသည်။ ဟန်ဖွက်ထားတဲ့နေရာကိုမမက ဘယ်လိုသိတာလဲ။ သို့သော်လည်း ထုပ်မပေးလိုက်။ မမက ထိုလည်ပတ်ကိစ္စကိုအခဲမကျေဖြစ်နေသေးဟန်တူသည်။
" အ့ အဟွတ်..ဟွတ် မမ "
တင်းကျပ်စွာရောက်ရှိလာသည့် လည်ပင်းမှ လည်ပတ်ကြောင့်ဟန်ချောင်းများပင် ဆိုးသွားရသည်။ မမလက်ကို ဆုတ်ကိုင်၍ မလုပ်ရန် တောင်းဆိုဖို့ပြင်သော်ငြား မျက်လုံးများကိုပါ အဝတ်စတစ်ခုဖြင့် အုပ်မိုးခံလိုက်ရသည်ကြောင့် ဟန်ရင်ဘတ်တနေရာမှာ ဝုန်းဒိုင်းကျဲလာခဲ့သည်။မြင်နေရခြင်းထက် မမြင်ရတာက ပိုကြောက်စရာကောင်းလှ၏။
" အွန်း ဟင့် အာ့ မမ အား အသက်..ဟာ့ အသက်ရှူကျပ်တယ် ..အ့ ဟင့် "
လည်ပတ်ကြောင့် အသက်ရှူရန်ခက်ခဲနေသည့် ဟန့်လည်တိုင်ကို ထပ်ကာဖိညှစ်၍ အားယူကာ အောက်ပိုင်းမှဆောင့်နေခဲ့သည်။ မမြင်ရသော်ညား နာကျင်လှသည့်အထိအတွေမှာ ဟန့်အတွက်အိမ်မက်ဆိုးတစ်ခုလိုပင်။
" အ့ ဟာ့ အဟွတ်... ဟွတ် အာ့ "
" ဟာ့ ဘာလဲ မင်းဒီလည်ပတ်ကိုအရမ်းသဘောကျတယ်မလား? "
" ဟင့် အာ့ ဟာ့ ဟင့် "
မမအပြောကြောင့် ဟန့်မျက်ရည်များဟာ မျက်ဝန်းရှိပုဝါစလေးများကို စိုစွတ်စေခဲ့သည်။ ဟန်က ဒီလည်ပတ်ကိုသဘောကျတာမဟုတ်ပါဘူး မမရယ်။ ဟန်က မမပေးထားတဲ့အရာမလို့ မြတ်နိုးမိတာပါ။ မမပေးတဲ့အရာဆိုရင် နာကျင်မှုတွေဆိုရင်တောင် ဟန်သဘောကျမိမှာပါ။
" ဟာ့ ရှစ်....အာ့ "
ပူနွေးသည့် အရည်အချို့ဟာ ဟန့်အတွင်းသားထဲသို့ပြည့်ကျပ်စွာစိးဆင်းလာသည်။ မမရဲ့အသက်ရှူသံပြင်းပြင်ကို ဟန့်လည်တိုင်တစ်ေလျှာက်မှာခံစားရသည်။
" အာ့ ဟာ့ မမ "
ဟန့်ကို မှောက်လိုက်ကာ နောက်မှတိုးဝင်လာပြန်သည့် အရာကြောင့် ဟန်အော်ညီးရန်ပင်မတတ်နိုင်တော့။ အိပ်ယာခင်းနှင့်ထိတွေ့နေသည့် ခြေထောက်များဟာလညး်အလွန်ကိုနာကျင်လှ၏။ တချက်တချက် မမဟာ ဟန့်တင်ပါးများကို ရြိက်လိုက်သေး၏။ ထိုနေ့ညဟာ ဟန့်အတွက်တော့ ငရဲလိုပင်။ ငရဲကိုလည်း မမပါတော့ ဟန်ဆင်း,ရဲပါတယ်။
_____________
" အဆင်ပြေရဲ့လား ဟန်လေးရယ် "
" ရပါတယ်..မ.. အွက် .."
စကားဆုံးအောင်ပင်မပြောရသေးထပ်ကာ ဘေစဉ်စီသို့ခေါင်းစိုက်သွားသူကြောင့် သင်းထွေးတစ်ယောက်ပြာယာခပ်သွားပြန်သည်။ ဟန်လေးထိုသို့ခနခန အန်နေသည်မှာ တစ်ပတ်ခန့်ရှိပီ ဖြစ်သည်။ ထမင်းလည်းမစားတာကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်လေးမှာပို၍ ပိန်လာခဲ့သည်။
" ဆန်ပြုတ်လေး နည်းနည်းတော့ သောက်လိုက်ပါလား ဟန်လေးရယ် "
" ဟင့်အင် ဟန်တကယ် မသောက်ချင်လို့ပါ မမသင်းရယ် "
သနားစဖွယ်မျက်ဝန်းလေးတွေနဲ့ကြည့်ကာ ပြောလာသည့် ဟန်လေးကြောင့်သင်းထွေးမှာကြံရာမရဖြစ်နေတော့သည်။ ဘာမှလည်း မစားချင်မသောက်ချင် အန်ဘဲ အန်နေတတ်တာမသိရင် ဗိုက်ကြီးနာစွဲနေသလိုပင်။ အမ် ဗိုက်ကြီးနာ !!!
သင်းထွေးတစ်ယောက်တွေးရင်းဖြင့်တစ်စုံတစ်ခုကို အမှတ်ရကာ မျက်ဝန်းများပြူကျယ်သွားခဲ့သည်။
" ဟန်...ဟန်လေး ခန ကျုပ်ပြန်လာခဲ့မယ် "
ချက်ချင်းထိပ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးသွားသူကြောင့် ဟန် ကြောင်အစွာကျန်နေခဲ့မိသည်။ အခုတလောနေရတာအဆင်မပြေပါ။ လူရော စိတ်ရော ပင်ပန်းရသည်။ ဘားမှမစားချင်မသောက်ချင်သလို စားရင်လည်း ပြန်ကာ အန်တတ်၏။ ပြီးတော့ ဟိုမိန်းမကလည်း ဟန့်ကို အမြဲချောက်ချတတ်၏။
မမရှေ့ဆို ကြာပန်းဖြူလေးလိုဟန်ဆောင်နေခဲ့ပြီး ဟန့်ရှေ့တွင်ဆို ဘီလူမကြီးလိုပင်။ သူ့ကိုမတွေချင်တာကြောင့် အမြဲအခန်းထဲသာပုန်းနေမိသည်။ ဒါကိုပင် တစ်ခါတလေ အခန်းထဲထိလာကာ ပြဿနာရှာတတ်သေး၏။ မကြာပါ မမသင်းထွေးက အမြန်ပြန်လေးလာခဲ့သည်။
" လာ ဟန်လေး "
ရေချိုးခန်းထဲခေါ်သွားသူကြောင့် ဟနကြောင်အစွာလိုက်သွားမိသည်။
" ဒါ ဒါ စစ်ကြည့် "
ဟန့်လက်ထဲထည့်လာသည့် ဆီးစစ်တံကြောင့် မျက်နှာ ဖြူနုနုဟာ ရဲတက်လာမိသည်။
" ဟန်..ဟန်က ဘာလို့စစ်ရမှာလဲ "
" မသိဘူးလေ တော် ကျုပ်တို့ရွာမှာဆို ဟန်လေးဖြစ်နေသလိုဖြစ်ကြပြီး မကြာဘူး ကလေးတွေမွေးတော့တာ။ ကျုပ် ဒီအတံကြီးလဲ ဆေးခန်းက မေးခဲ့တာ တော့ စစ်ကြည့်လို့ရတယ်ဆိုလို့ "
စကားတွေအများကြိးပြောပြီး ရေချိုးခန်းထဲမှ ထွက်သွားသူကြောင့် ဟန်ဘာလုပ်ရမလဲ မသိတော့။ ဘယ်လိုစစ်ရမလဲလည်း မသိပါ။ ပြီးတော့ ဟန်ဘယ်သူနဲ့မှ မဆက်ဆံတာ ဘယ်လိုလုပ်ကိုယ်ဝန်ရပါ့မလဲ။ ထိုချိန်ခေါင်းထဲရောက်လာသည်က
" မမရဲ့ ကလေးဖြစ်နေခဲ့ရင် "
နှုတ်ခမ်းကိုလက်ဖြင့် အသာအုပ်လိုက်ပြီး ဟန်မျက်ရည်များစီးကျလာမိသည်။ ဟန်သာ မမရဲ့ကလေးလေးရှိခဲ့ရင် မမကဟန့်ကိုပြန်ချစ်လေမလား။ ဒါမှ မဟုတ်ဒီကလေးကို မလိုချင်ဘူးများပြောမလား။
" ပြီး ပြီလားဟန်လေး "
" ခ...ခနလေး မမသင်း ဟန် စစ်နေတယ် "
အပြင်မှ မမသင်းထွေးအသံကြားမှသာအတွေး ထဲမှ ရုန်းထွက်ပြီး ဟန်အမြန်စစ်ကြည့်ရန်ပြင်လိုက်သည်။ ဟန်မမနဲ့ ကလေးလိုချင်တယ်။ ဒါပေမဲ့မမက လိုချင်ပါ့မလားဟန်မသိပါ။
" ရလား... ရလား ဘာတဲ့လည်း "
" ဟန်...ဟန်လည်းမသိဘူး။"
ဘူးမှာပါတဲ့အညွှန်းစာဟာ ရေထဲကျသွားကာ စိုစွားတာကြောင့်ဘာမှမမြင်ရတော့ လျှောက်လုပ်လိုက်တော့လည်း ဘာမှန်းမသိပေ။
" ကျုပ်အသစ်တစ်ခု သွားဝယ်ချေမယ်။ ခနစောင့်ပေးဦး "
" နေနေ ထားလိုက်တော့ မမသင်း မမချိုကိုပဲ ခေါ်လိုက်ရအောင် "
" အေးဟုတ်တာပဲ ဆရာဝန် အမကြီးကိုခေါ်လို့ရတာဘဲ "
ပြောပြီးပြေးထွက်သွားပြန်သော မမသင်းထွေးဟာမောဟန်မတူ။ ကုတင်ပေါ်မှာ ထိုင်နေရင်း ဟန့်ရင်များဟာ အဆမတန်ခုန်နေခဲ့သည်။မကြာြာမှီကားရပ်သံနှင့်အတူ မမချိုမှာဆေးအိတ်ဆွဲ၍ ဝင်လာခဲ့သည်။
" မမချို "
" ဟန်လေး "
" တို့စစ်ကြည့်ဦးမယ် "
" ဟုတ်ကဲ့ "
စစ်ဆေးစရာတွေ စစ်ဆေးပြီးသည်နှင့် အဖြေထွက်လာခဲ့သည်က သံစဉ်ချိုကို ကျောက်ရုပ်ဖြစ်သွားစေသည်။ ဟန်လေးမှာ ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီ။ ဆေးစစ်ချက်အရ လေးလပင်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
" ဟန်လေးရယ် "
ဟန့်ကိုယ်ဖက်ကာ ငိုချလာသည့် မမချိုကြောင့် ဟန်ကြောင်အကာတောင့်ခဲသွားရသည်။
" မ..မမချို တစ်ခုခုဖြစ်လို့လားဟင် "
သံစဉ့်ပုခုံးကို တုန်လှုပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ပြ မျက်နှာလေးဖြူဖျော့လျက် မေးနေသည့် ဟန်လေးကိုသေချာကြည့်မိသည်။ ကံတရားက ဘာလို့ဒီလိုရက်စက်ရတာလဲ။ ဧကရီ့ဆီမှာအကြောင်းပြချက်မရှိ ချုပ်နှောင်ခံရတယ်။ လွတ်မြောက်ဖို့ရန်မ ဖြစ်နိုင်တဲ့အပြင်ကိုမှ ဧကရီ့ကိုမှထပ်ချစ်မိသွားသေးတယ်။ အခုအဆိုးဆုံးကတော့ ဧကရီနဲ့ရတဲ့ကလေးပင် ရှိနေခဲ့ပြီတဲ့လေ။
ဧကရီဟာ ထိုကလေးကို လက်ခံမယ် ထင်ရဲ့လား။ ဟင့်အင် သံစဉ်တော့မထင်ပါ။ သူစက်ဆုတ်မုန်းတီးနေတဲ့ လူရဲ့ သွေးသားတွေပါနေတဲ့ကလေးကို သူလိုချင်မည်မဟုတ်ပေ။ ထိုအခါ ဟန်လေးကသာ နာကျင်ရပြန်ဦးမည်။ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ သူဟန်လေးကို ထပ်မနာကျင်စေချင်တော့ပါ။ အလွန်ကို သနားစရာကောင်းလွန်း၏။
" ဟ..ဟန်လေးမှာ ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီ "
ထိုအခါ မျက်ရည်များစီးကျလာပြီး နှုတ်ခမ်းလေးဟာတော့ ပြုံးလာခဲ့တယ်။ လက်တစ်ဖက်ဟာ ဗိုက်ကို အသာအယာဖိကိုင်လိုက်၏။
" ဟင့် ဟ...ဟန် မမရဲ့ကလေးကို မွေးပေးလို့ရတယ်မလားဟင်။ "
ရှိုက်ငိုနေသည်ကိုထိန်းလိုက်ကာ မမချိုရဲ့ လက်မောင်းကို အသာဆုတ်ကိုင်လို့ မေးမိသည်။
" မသိဘူး။ တို့ကူပြောကြည့်ပေးပါမယ်။ စိတ်မကောင်းမဖြစ်နဲ့နော် "
မသိဘူးဆိုသည့် စကားကြောင့် မျက်နှာနုနုမှာ ဝမ်းနည်းစွာ ညှိုးကျသွားသည်ကို သံစဉ်မကြည့်ရက်။ သံစဉ်ဟာ တစ်ဦးတည်းသောတစ်မီးဖြစ်တာကြောင့် ထိုကလေးကို ညီမလေးတစ်ယောက်လိုပင် ခင်တွယ်မိသည်။ နောက်မှဆက်ပြောလိုက်သည့် စကားမျကြောင့် သံစဉ့်ကို ကျေးဇူးတင်စွာကြည့်လာခဲ့သည်။
ထို့နောက်ဆောင်ရ ရှောင်ရမည်ကို သေချာပြောပေးကာ ဧကရီအလုပ်ပြန်လာသည်အထိ စောင့်ပေးနေမိသည်။ လီလီဆိုတဲ့ မိန်းမအကြောင်းကို သူသိပါရဲ့။ ယုတ်မာကောက်ကျစ်သလို ခေါင်းထဲမှာလည်း အမြဲ အကြံအစည်တွေနဲ့ပြည့်နေတတ်သည်။ထို့ကြောင့်ထက်ထက်လေးဟာလည်း သူ့ကိုမနှစ်သက်။ ကိုယ်ဝန်ကိုအကြောင်းပြလို့ ဧကရီ့ကို အပိုင်ဖမ်းချင်နေသည့် စိတ်ဓာတ်မှာ ရွှံ့ရှာဖွယ်။
သို့သော်လည်း ထိုကိစ္စတွေဟာ ဧကရီနဲ့သာ သက်ဆိုင်တာကြောင့် သံစဉ်ဘာမှဝင်ပြောမရပေ။ အရင်က အခြေအနေဆိုဝင်ပြောလို့ရသေးပေမဲ့ အခုကမတူတော့။ သံစဉ်ဟာလူလွတ်မဟုတ်တော့ပေ။
_________
Description မှာ rape , BDSM ဆိုတာအလှရေးထားတယ်ထင်ကြလို့လားဟင်?
menstruate time ရောက်နေတာမို့ စိတ်ဆတ်နေတာသိလား။ negative ment တွေမြင်ရင် စာရေးချင်စိတ်ပါပျောက်ပျောက်သွားတယ်...။
There are no comments yet. Log in to be the first to leave a review!






