အပိုင်း၁၃

အပိုင်း၁၃

မနက်ခင်းအလင်းရောင် ဖျော့ဖျော့အောက်မှာ ငုတ်တုတ်လေးထိုင်နေသည့် မိန်းကလေးတစ်‌ဦး ။မျက်ဝန်းများဟာ မှုံ့မှိုင်းနေကာ မလှုတ်မရှားဖြင့် ထိုင်နေသည်မှာ အသက်ရှူနေကြောင်းပြသည့် ရင်ဘတ်လေးသာနိမ့်ချည်မြင့်ချည်ဖြစ်မနေခဲ့ရင် သေပြီးလားလူတစ်ယောက်ဟုပင် ထင်မှတ်ရ၏ ။ထိုအချိန်တံခါးဖွင့်ကာ ဝက်လာသည့် လူတစ်ယောက်။

" နိုးပြီးလား။ "

ဟန့်ကိုပြောလာသည့် မမအသံဟာ နူးညံ့နေသည်ကို အတွေးထဲနစ်နေသည့် ဟန်ကတော့ သတိမထားလိုက်မိပေ ။‌

" ဖျားတော့မဖျားတော့ဘူး။ လမ်းလျှောက်ထွက်ချင်လား? "

နှာဖူးကိုအသာစမ်းလို့ ကိုယ်ပြောလိုက်တော့ မော့ကြည့်လာခဲ့သည့် မျက်ဝန်းလေးမှာ မျက်ရည်များစို့လို့။ဒါပထမဆုံးမဟုတ်တော့ သူသတိပြန်ရလာကတည်းက ထိုသို့ထိုင်းထိုင်းမှိုင်းမှိုင်းသာဖ့စ်နေတတ်သည်။ ကိုယ်ပြောလိုက်တိုင်း မျက်ရည်လေးဝဲကာကြည့်လာမည် ။ ပြီးရင် သူ့အကိုအကြောင်းကို အမှတ်မရှိစွာမေးဦးမညိ။

" ကိုကို ..."

" မင်းအကိုက မင်းကိုထားပြီးထွက်သွားပြီလို့။ မင်းထက့်သူ့အသက်ကို ပိုချစ်လို့ မင်းကို ပေးပြီးထွက်သွားတာ "

" ဟင့် မမ "

ချက်ချင်းရှိုက်သံလေးထွက်လာသည့် ဟန်လေးကို ချီမလိုက်ကာ ပြတင်းပေါက်ဘေးတွင်ထိုင်လိုက်သည်။ သံစဉ်ပြောတယ် ကလေးက လေကောင်းလေသန့်ရှူဖို့လိုနေတယ်တဲ့။

မမရဲ့ ရင်ခွင်က မမရဲ့အေးစက်စက်စကားများ၊မျက်ဝန်းများနဲ့ ဆန့်ကျင်စွာနွေးထွေးလှသည် ။ ဆောင်းဦးဝင်လာပြီဖြစ်တာကြောင့် အနည်းငယ် ချမ်းစိမ့်စိမ့်ရှိလှသည်။ မမရင်ခွင်ထဲသို့ ခေါင်းတိုးဝင်လိုက်ကာ ကိုယ်သင်းနံ့လကို ခိုးကာရှူရှိုက်မိသည်။မမက အမြဲရင်ဘတ်ကိုအဟနဲ့သာ ဝတ်တတ်တယ်။အဲ့လိုအဟနဲ့ suit တွေဝတ်ထားတိုင်း မြင်ရတဲ့ ညှပ်ရိုးလေးနားက မှည့်နက်ကလေးမှာ ဟန့်ကို ညှို့ယူနိုင်လွန်းတယ်။

ဟန်သိသွားပြီ။ ဟန် မမကိုချစ်မိသွားခဲ့တာ။ ဟန့်ကိုအမြဲနာကျင်စေတဲ့ မမကိုမှလေ။အခုလို ကိုယ့်အကိုရှေ့တွင် ဝတ်လက်စလက်ဖြင့် ဆက်ဆံခံရသော်ငြား နာကြည်းမုန်းတီးခြင်းမရှိပါဘဲ။ ရင်နာတာဘဲ ဖြစ်တယ်တဲ့လေ။ဟန်တောင် မသိလိုက်ပါဘဲ ဟန်မမကို အရမ်းကိုချစ်မိသွားခဲ့တာ ။ မြင်နေရသည့် ညှပ်ရိုးလေးကို မထိန်းနိုင်စွာ ဖိကပ်နမ်းလိုက်ပြီး မမကိုမော့က့ည့်မိတော့ ဟန့်ကို ရီဝေစွာကြည့်နေခဲ့သည်။

" ကိုယ့်စိတ်ကို လာမစွနဲ့ကလေးငယ် "

နားရွက်ရဲရဲလေးကိုအသာကပ်၍ ပြောလိုက်တော့ ရင်ခွင်ထဲပို၍ ကြုံဝင်သွားသည့် ကိုယ်လေးကြောင့်တင်းနေအောင်သာဖက်ထားလိုက်မိသည်။ တလ...တလအတွင်းသူထိုကလေးကို ဘာမလုပ်ဘဲထားခဲ့တာကြောင့် ပါးကလေးမှာပြန်လည်ပေါင်းအစ်လာခဲ့သည်မှာ အသဲယားစရာ။ အပိုင်လေး ကိုယ့်အပိုင်လေး။

" မမကြီး ရေနွေးစပ်ပြီးပါပြီ "

" အွင်း "

အိမ်ရှိ မမပြန်ခေါ်ထားသည့် အစေခံလေးတစ်ယောက်ရဲ့အပြောကို မမက လည်ချောင်းထဲမှအသံဖြင့်ပြန်ထူးလိုက်ကာ ဟန့်ကို ကုတင်ပေါ်ချပေးခဲ့သည်။ ဆောင်း‌တွင်းတွေကို မနက်အစောကြီးရေချိုးရတာ ဟန်မကြိုက်ပါ။ ဒါပေမဲ့လည်း မမကို မငြင်းရဲပေ။

" ဟ...ဟန့် ဘာသာ လမ်းလျှောက်သွားလိုက်မယ် မမ "

ပြောပြီးထ သွားသော ကလေးဟာ ခြေထောက်မှ ထော့နဲ့နဲ့ဖြင့်သာ။ တလလောက်ကြာပြီဖြစ်သော်ငြား အချို့နေရာတွေက ဒဏ်ရာတွေအရှင်းမပျောက်သေးပေ။ အထူးသဖြင့် အရိုက်ခံရတာအများဆုံးဖြစ်သည့် ခြေထောက်များပင်။ သံစဉ်ပြောတာတော့ အသားတွေကျေသွားတာတဲ့။ ကိုယ်ရိုက်တာအဲ့လောက်ကို ပြင်းသွားခဲ့မယ်လို့မထင်ခဲ့ရိုးအမှန်ပါ။

" အာ့ "

" ကလေးငယ် "

ရေချိုးခန်းမှအသံကြားတာကြောင့် ရင်ဘတ်ထဲထိပ်ခနဲပင်။ သူဘားမှမတွေးတောနိုင်ခင်မှာဘဲ အခန်းထဲသို့ရောက်သွာပြီးပြီ။

" အဲ့တာကြောင့် ကိုယ်ချိုးပေးမယ်ပြောနေတယ်မလား။ "

ဘေးရှိနံရံကိုမှီကာ ရပ်တေသည့် ဟန် မမအသံကြောင့် မော့ကြည့်မိရာ ဟန့်ကို စိုးရိပ်စွာကြည့်တေသည့် မမကြောင့် ရင်ဘတ်ထဲ လေပြေနုလေးများဖြတ်သန်းသွားငလိုပင်။ ဘာမှမတုံ့ပြန်နိုငိဘဲ ကြောင်အစွာငေးကြည့်နေမိသည်။

" မ...မမ "

" ငြိမ်ငြိမ်နေ "

ဟန့်ကိုချီမလိုက်ပြန်ကာ ရေနွေးထဲထည့်ပေးလိုက်သော်လည်း ဆောင်းရာသီဖြစ်တာကြောင့် ရေနွေးလည်း အေး၏ ။ ရေဖြင့်ဟန့်ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ပွတ်တပ်ကာ စိုစွတ်အောင်ပြုလုပ်နေသည့် မမရဲ့ အပြုအမူတစ်ခုစီတိုင်းဟာ နူးညံ့ညှင်သာလှသည်။ ဟန် ရိုက်ခံရပြန်တော့မှာလား။ထိုသို့တွေးမိတာနဲ့ ဟန့်မျက်နှာလေးမှာ သွေးမရှိတော့သလိုဖြူစုတ်သွားသည်။

ဟန်ထိုသို့တွေးတာလဲမပြောနဲ့ ဧကရီနူးညံ့စွာပြုမူပြီးတိုင်းမှာ ဟန့်ကိုမမေ့နိုင်လောက်တဲ့ နာကျင်မှုတွေပေးတတ်တယ်မဟုတ်ပါလား။

" ဘာဖြစ်လို့လဲ ပူလို့လား? "

မျက်နှာလေးမှာဖြူဖျော့နေတာကြောင့် ပါးကိုအသာထိ၍ ပေးမိသည်။ထိုအခါ မျက်ရည်များဝေ့သီနေပြန်သည့် မျက်ဝန်းလေးတွေနဲ့ သနားစဖွယ်ကြည့်လာပြန်၏။ ထိုပုံစံကိုမြင်သည်နှင့် ဧကရီ့မျက်ဝန်းထဲမှ မီးတောက်လေးများဟာ ထကြွလာကြသည်။ ပုံမှန်အချိန်ထိုသို့ပုံစံလေးမြင်ရလျှင် သနားစိတ်ဝင်မိမှာမှန်ပေမဲ့။ ယခုတော့မတူပေ။ ကလေးကိုယ်ပေါ်မှာဘာအဝတ်မှ ကပ်မနေဘဲ။ထိုသည်ကသူ့ကိုမြူစွယ်နေသလိုပင်။

" မ...မမ ဟင့်အင် "

မမမျက်နှာမှာ ဟန့်မျက်နှာနှင့်နီးကပ်လာနတာကြောင့်ဟန်ကြောက်လန့်တကြား ငြင်းဆန်မိသည်။ သို့သော်မမက ဟန့်မေးကိုဖိကိုင်၍ ထားလိုက်တာကြာေင့်ရုန်းကန်၍မရတော့ပေ။ တဖြညါးဖြည်းနီးကပ်လာသော ကြောင့်မျက်လုံးများကိုသာမှိတ်ထားလိုက်မိ၏။။ ထို့နောက်ဟန့်ခန္ဓာကိုယ်လေးမှာတောင့်ခြသွားရသည်။ ဘာလို့လဲဆို မမကဟန့်ကို အရင်ါကလိုအတင်းနမ်းနေခြင်းမဟုတ် နူးညံ့စွာ ဖိကပ်၍နမ်းနေခြင်းဖြစ်သည်။ ဟန့်ရင်ခုန်သံများဟာ အမှတ်မရျိစွာ ပြန်လည်၍ ပြင်းထန်စွာ ုန်လာခဲ့သည်။

" ွအွန်း ဟင့် အ့ မမ ဟာ့ "

နမ်စတာကိုလွှတ်တာနဲ့ ဟန်ခေါင်းကိုရှေ့သို့အမြန်လှည့်လိုက်မိ၏။ ထိုအခါမမလက်များက ဟန့်ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ပြေးလွှားလာခဲ့သည်။နာထင်နားလေးကိုအသာနမ်းလိုက်ပီ နှာဖူးချင်းထိစေကာ ကြည့်နေသည့် မမအကြည့်တွေက ဟန့်ကိုညှို့ယူနေသလိုပင်။အပေါ်အောက်လှုပ်ရှားသွားတဲ့ လည်စိရေးရေးလေးကိုဟန်မြင်ရသည်။ဟန်ကိုတိုင်ပင်မသိလိုက်ဘဲ မမအနမ်းတွေကိုပြန်တုန့်ပြန်လိုက်မိသည်။

" အွင်း...ဟင်းးး အ့ "

" ကိုယ်မထိန်းနိုင်တော့ဘူး "

ရေချိုးကန်ထဲသို့ဆင်းလိုက်ကာ ထိုကလေးကိုယ်ကို ရင်ခွင်ထဲဆွဲထည့်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ပွတ်သတ်နေမိသည်။နူးညံ့တယ် ။ ကိုယ့်အပိုင်လေး။

" မ..မမ ဟန့်တူတူချိုးလို့ရလား။ "

" ဟားဟား ကိုယ်တို့အတူတူချိုးနေတာဘဲလေ "

" အဲ့ ..အဲ့လိုပြောတာ မဟုတ်ဘူး။ "

မျက်နှာလေးရဲရဲနီသွားသော ကလေးကိုမှာ မက်မွတ်သီးတစ်လုံးလို ရေကန်ထဲမှာ အပန်းရောင်သန်းနေသည်မှာ ကိုက်စားချင်စရာ။ကလေးပြောချင်သည့် အဓိပွပယ်ကိုသိသော်ငြား ကိုယ်မသိချင်ယာင်ဆောင်ထားလိုက်သည်။ထို့နောက်ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ဆပ်ပြာတိုက်ပေးလိုက်၏။ကိုယ့်အတွက် ပထမဆုံး‌ရေချိုးပေးခြင်းမဟုတ်ပေမဲ့ ဟန်လေးကတော့ သတိမေ့နေသည့် အချိန်သာချိုးပေးခံခဲ့ရတယကြောင့် အခုတော့ အလွန်ကိုရှက်နေဟန်။ နှာရွက်လေးဟာလည်း ထိပ်လေးရဲရဲနီကာ မျက်နှာလေးမှာလည်း ခရမ်းချဉ်သီးလေးလို အသဲယားစရာ။

" အ့ ဟာ့ မမ "

ဟန့်ရင်သားများကိုပါ ဆပ်ပြာတိုက်ပေးလာသည့် မမကြောင့် ဟန်မသိလိုက်ဘဲ ငြီးသံထွက်မိသွားသည်။ထိပ်ပိုင်းလေးကို ကစားပီး လက်ဖြင့် နူးညံ့စွာပယ်ပယ ််နယ်နယ်ကိုင်နေသည့် မမကြောင့် အသက်ရှူသံများပြင်းလာကာ ထူးခြားသည့် ခံစားချက်မှာလှိုက်တက်လာသည်။မမလက်ကိုဖယ်ကာ အခြားနေရာကိုပို့လိုက်မှသာ ထိုခံစားချက်မှာပျောက်သွားခဲ့သည်။

" မ..မမ ဟင့်အင် မလုပ်နဲ့ အ့ "

ဟန့်၏ိတ်သက်သာရာရစွာ သက်ပြင်းပင်မချရသေး။ မမလက်များက ဟန့်ပေါင်တံများကိုကစားလာခဲ့သည်။တဖြည်းဖြည်း အတွင်းနားကိုကပ်လာတာကြောင့် ဟန်တာစလိုက်သော်လည်း ဒီတစ်ခါတော့ မမက လွှတ်ပေးမည့်ဟန်မတူ။ ဟန့်နားရွက်လေးကို နောက်မှ အသာကိုက်လိုက်တာကြောင့် ကြက်သီးမွှေးညှင်းများပင်ထသွားရသည်။

" အာ့ ဟာ့ မမ ဟင့် နာ...နာတယ် "

" နာတယ်ပေါ့? "

တကယ်တော့ မမလက်များက ဟန့်အောက်ပိုင်းကို အသာအယာလေးသာတိုးဝင်လာခဲ့တာပါ။ဟန်ကသာ ပို၍ကြောက်နေမိခြင်းပင်။မမလက်မောင်းကို ဆုတ်ကိုင်လိုက်ကာ စီးကျလုနီးနီးမျက်ရည်များကို မျက်လုံးမှိတ်ကာတားဆီးထားလိုက်သည်။ဟန့်အောက်ပိုင်းမှာ အဝင်အထွက်ပြုလုပ်နေသည့် မမလက်များဟာ အလွန်ကိုရှည်လျားသည်။ တချက်တချက်လှိုက်တက်လာသည့် ခံစားချက်မှာ ဟန့်ကိုမောဟိုက်စေရန်လုံ‌ေ‌လာက်၏။

" အ့ ဟာ့ မမ ဟင့် အာ့ ဟာ့ "

ဟန့်လေးကို‌ေကျာနောက်နားမှ အမှတ်ရာထင်စေရန်အနည်းငယ်ကိုက်ဆုတ်လိုက်ပြီး လည်ပတ်လေးကို ကျန်တစ်ဖက်မှပွတ်သပ်နေမိသည်။ ဒါလေးက သူ့အပိုင်‌ေိုတဲ့ သင်ကေတလေးလေ။

" အ့ ဟာ့ ဟင့် ဟင်း ဟာ့ အ့ မ..မမ "

" အေးနေပြီမလား? "

အတွင်းသားလေးများမှာကိုယ့်လက်ကိုအတင်းဆွဲညှစ်လာတာကြောင့် ဟန်လေးစိတ်ပါကာ ပြီးမြောက်တော့မယ်ဆိုတာကို သိလိုကိုသည်။ နည်းနည်းလောက်ညစ်ချင်သေးတာမို့ ဟန့်ကိုချီမလိုက်ကာရေချိုးကန်အပြင်ကို ထုပ်လိုက်သည်။ကိုယ့်ကိုကြည့်လာသည့် မျက်ဝန်းလေးတွေမှာရီဝေလို့။ချွေးစလေးများဖြင့် မျက်နှာဖြူဖြူလေးဟာလည်း အနည်းငယ်ရဲလို့။

" မမ ဟင့် ချ ဟန့်ကိုအောက်ချပေးပါ။ "

ဟန့်ကိုမင်းသမီးကိုပွေ့ချီသည့်ပုံစံဖြင့် ချီထားသောကြောငိ့ ဟန့်အောက်ပိုင်းတွင် အရည်တချို့စီးကျနေတာကိုခံစားရသည်။ မနေတတ်စွာဖြင့် ရုန်းကန်ကာ ငြင်းဆန်မိတော့ မမက ဟန့်ကိုအောက်သို့ချပေးလိုက်၏။ သို့ဟော်လည်း နံရံနဲ့ကပ်ကာ နောက်မှ ဟန့်ခါးကို ထိန်းကိုင်၍ တင်ပါးများကို မမက သူ့အရာဖြင့်ပွတ်သတ်နေခဲ့သည်။မမရဲ့ စပန့်‌ဘောင်းပီဟာ ရေစိုနေခဲ့တာကြောင့် အသားချင်းထိတွေ့သည်ကိုအတိုင်းသားခံစားရသည်။

" မမ ဟင်း ဘယ်လိုတွေ ဟာ့ အ့ လုပ် ဟင်း "

" ပြွတ် ပြွတ် "

ဟန့်ကျောပြင်ကိုအသံထွက်အောင်ပင် နမ်းရှိုက်နေသည့် မမက ဟန့်ကိုကစားနေသလိုပင်။ အောက်ပိုင်းမှလည်း နေရတာအဆင်မပြေတော့ .။

" ဟင်း အ့ ဟာ့ မမ အွင်း အာ့ "

ဟန့်ကိုခါးလေးမှာ ဆွဲကာ တင်ပါးလေးကိုကိုယ့်ဘက်ရောက်အောင်အနည်းငယ်ဆွဲလိုက်သည်။ထို့နောက် လက်ချောင်းများကို နောက်မှထည့်လိုက်တော့ ညီးသံချိုချိုလေးများကိုကြားရသည်။

" အာ့ ဟာ့ မမ ဟင့် အာ့ ဟာ့ "

" သဘောကျလား? "

" အ့ ဟင့် "

မမအမေးကြောင့် ဟန့် မျက်နှာလေးမှာပို၍ ရဲတက်လာမိသည်။ ထူးဆန်းသည့် ခံစားချက်မှာ ဗိုက်ထဲအထိလှိုက်တက်လာကာ တင်ပါးလေးကို မမလက်ဆီအထိလိုက်ကု ထိကပ်နေမိသည်။ မမက ဟန့်ကျောပြင်အနှံ့ကို အနမ်းများပေးရင်ဖြင့် လက်ကလှုပ်ရှားမှုကလည်းပို၍ မြန်လာခဲ့သည်။ တိတ်ဆိတ်သည့် ရေချိုးခန်းထဲတွင် ရေကျသံတစ်တောက်တောက်နှင့် ဟန့်ငြီးသံ ၊ အသားချင်းထိခပ်သံတွေပသာ မင်းမူလို့နေခဲ့မှာအချိန်ဘယ်လောက်ကြာသွားသလဲမသိနိုင်ပေ။

" ဟာ့ အ့ မမ ဟင့် အာ့ ထူးဆန်းတယ် အာ့ ဟာ့ ရပ် ...ရပ်ပေးပါ။ အာ့ ဟာ့ အားး ဟင့် "

များပ့ားလှငည့် အရည်များက ကိုယ့်လက်ပေါ်စီးကျလာကာ ရှေံ့ရှိကိုယ်လေးမှာ ခွေကျသွားတာကြောင့် ခါးမှထိန်းကိုင်ထားလိုက်သည်။ ကိုယ်ရင်ခွင်ထဲတွက် ပျိုလဲနေသည့် ကလေးရဲ့ မေးဖျားလေးကို ပင့်ကိုင်လိုက်ကာ နှုတ်ခမ်းရဲရဲလေကို စုတ်ယူလိုက်မိ၏။

" ကိုယ် မဝသေးဘူး။ "

______________

ငယ့်စိတ်တိုငိးကျသာဆိုရင်လေ ကြမ်းရမ်းပစ်ခိုင်းလိုက်ချင်ပေမဲ့ ရှင်တို့က အိမ်လာရိုက်မှာဆိုလို့ 😞💔