အပိုင်း၁၁

အပိုင်း၁၁

ကုတင်ပေါ်မှဖြူဖျော့နေသည့် သူ့ညီမကိုကြည့်ကာ နေဦးရင်တွေနာလှသည်။ မလှုပ်တော့ဘဲ သွေးများဖြင့်ရဲရဲနီနေသည်မှာသနားစဖွယ်။သတိမေ့နေတာတောင် စီးကျနေသည့် မျက်ရည်များဟာ ဘယ်လောက်နာကျင်နေမလဲ သိနိုငိ၏။ဒေါသကြောင့် ချည်ခံထားရသည့် ကြိုးမှလွတ်စေရန် အတင်းရုန်းလိုက်ရာ ခုန်မှာလည်းပြီး ဘေးတဇောင်းကျသွားတာကြောင့် လက်မောင်းမှာကျိုးသွားတာကို သူခံစားမိသည်။သို့သော်လည်း အတင်းရုန်းကန်နေမိသည်။

ထိုအချိန်တံခါးဖွင့်သံနှင့်အတူ လမ်းလျှောက်လာသည့်အသံကိုကြားရသည် ။ မျက်ရည်များကြောင့် သေချာမမြင်ရသော်ငြား ပိန်သွယ်လှသည့်ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့်ဘယ်သူလဲဆိုတာသူခန့်မှန်းမိသည်။

" တောက် !!! ဧကရီ !!! "

" အို ဖြေးဖြေးပေါ့။ ကိုယ်ကြားပါတယ် "

ဧကရီ့အသံမှာ ရီသံအချို့စွတ်နေခဲ့သည် သူများနာကျင်တာကို သူအလွန်ပျော်နေဟန် ။

" ဘယ်လိုလဲ ပြပွဲလေးကြိုက်ရဲ့လား။ "

နေဦး မျက်နှာကို လက်ဖြင့်ဆွဲညှစ်လိုက်ကာ ပြောတော့ မျက်နှာဖြူဖြူဟာ ရဲတက်လာခဲ့သည်။ဒေါသအလွန်ထွက်သွားဟန်သူ၏။သူတို့မောင်နှမဟာ အသားတော့အလွန်ဖြူလှသည်။

" ဘာလို့လဲ ဘာလို့အဲ့လိုလုပ်နေရတာလဲလို့ "

" ဟာ့ အဲ့လောက် လုပ်ခံရတာကိုတောင် အကြောင်းရင်းကိုမသိသေးဘူးတဲ့လားကွာ "

တဟားဟားရီနေသော်ငြား မျက်ဝန်းများကတော့အေးစက်နေခဲ့သည်။သူ့ကြောင့် ထက်ထက်သေခဲ့ရတာကို သိပုံတောင်မပေါ်ပေ။

" ထက်ထက်ကို သိလား။ "

" ထက်ထက် "

ထိုနံမည်ကိုကြားလိုက်သည်နှင့် နေဦးမျက်လုံးများက ညှိုးငယ်သွားခဲ့သည်။ထက်ထက်ကိုသူ တကယ်သဘောကျတယ်။ထိုကလေးရဲ့ဖြူဖြူစင်စင် အပြုံးလေးတွေက သူ့ညီမကိုသတိရစေတယ်။ဒါပေမဲ့ သူခနလေးစွန့်ပစ်လိုက်တာနဲ့ဘဲ ချက်ချင်း သတ်သေသွားမယ်လို့ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ။သူ့မှာပြန်ပြင်ခွင့်တောင်မရှိခဲ့ဘူး။

" ‌မင်း သောက်ပါးစပ်က ငါ့ညီမနာမည်ထွက်ဖို့တန်ရဲ့လား။ "

" အာ့ "

ပါးစောင်းကို ထိုးလိုက်သည့် အားမှာမနည်းလှ။သူ့ညီမနာမည်ကို ပြောဖို့သူ့လိုမျိုးမစစ်မှာ ဘာအဆင့်ရှိလို့လဲ။။ဒေါသကြောင့် မျက်လုံးများဟာနီရဲလာခဲ့သည်။ထို့နောက် ‌လဲနေသည့် ထိုင်ခုံကိုပြန်ဆွဲတည့်လိုက်ကာ တီဗီဖြင့်ကွက်တိဖြစ်ရန်ထားလိုက်ပြီ။ ခြေလှမ်းများက ဟိုကလေးရှိရာဆီ။သူမလိမ်တန်းပြောရရင် သွေးများရွှဲနေသည့် ဟန်လေးကြောင့်အနည်းငယ်သနားစိတ်ဝင်သွားမိသည်။ထို့ကြောင့် နှိူးကာ မဆက်ဆံတော့ဘဲထားလိုက်မည်စိတ်ကူသော်လည်း နေဦးကြောင်ြ ဒေါသများဟာ ဒီရေလိုထိုးတက်လာခဲ့တော့သည်။

အခန်းထဲရောက်သည်နှင့် ရေချိုးခန်းမှ ရေတဘုန်းဆွဲခဲ့ကာ အိပ်ယာပေါ်ရှိဟန်လေးပေါ်သို့‌ေလောင်းချလိုက်တော့သည်။ထိုအခါ တဟွတ်ဟွတ်ဖြင့်ချောင်းတွေ ဆိုးကာ နိုးလာခဲ့၏။

ဟန်ဟာနက်မှောင်ကာ အစအဆုံးမမြင်ရသည့်ပင်လယ်ကြီး ထဲတွင် မတ်တပ်ရပ်နေခဲ့သည်။အဆုံးမရှိမှောင်မိုက်နေသည်မှာထိပ်လန့်စဖွယ် အလင်းရောင်လေးမြင်လိုက်ရတဲ့ တခနမှာ ဟန်ချက်ချင်းထိုနေရာကိုပြေးလိုက်သောါငြား ပင်လယ်ထဲနက်မြုတ်သွားရသည်။မွန်းကျပ်လှသည့် ခံစားချက်ကြောင့် လက်ကိုဆန့်ကာ ထိုအလင်းရောင်ဆီသို့ လှမ်းလိုက်မိသော်ငြား မြင်လိုက်ရသည်က ဟန့်ကို နူးညံ့စွာပြုံးပြနေသည့် မမ။ဟန်ကြောက်ရသည့်ည့် အေးစက်သည့် အပြုံးမဟုတ်သလို ဒေါသထွက်နေဟန်လည်းမတူ။ချစ်ချင်းများ မြတ်နိုးချင်းများက မမမျက်လုံးထဲမှာနေရာယူနေခဲ့သည်။

" ဟင့် ဟာ့ မ.....အွင်း "

မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်နှင့် မမရဲ့အေးစက်လှသည့် မျက်ဝန်းတွေနဲ့အရင်အကြည့်စုံခဲ့သည်။ဟုတ်တယ် ဒါကမှ မမ။ခုနက အိမ်မက်တစ်ခုဘဲလေ။ဟန်ဘာမှမတွေးနိုင်ခင်မှာဘဲ ကြမ်းရှစွာ နမ်းခံလိုက်ရသည့် နှုတ်ခမ်းများ။ဟန်သတိမေ့သွားခဲ့တာဘဲ အေးစက်နေသည့် ခံစားချက်ကြောင့် မမက ဟန့်ကို ပြန်သတိလည်စေဖို့ရေနဲ့လောင်းးခဲ့တယ်ဆိုတာကို သိလိုက်ရသည်။

" အွင်း ဟင့် အ့ မမ "

ဟန့်ပေါ်ငို့ဒေါသတကြီးအုပ်မိုးလာသည့် မမကြောင့် ခေါင်းကိုသာ အမြန်ခါယမ်းလိုက်မိ၏။မမက ဟန်သတိမေ့သွားလို့ ဒေါသထွက်နေခဲ့တာလား။ဒါမှမဟုတ်အခြားတစ်ခုခု‌ေကြာင့်များလား။ကိုကိုရော အဆင်ပြေရဲ့လား။ဟန် အတွေးလွန်သွားကာ ရုန်းကန်ရန်မေ့သွားခဲ့သည်။ထိုသည်က မမဒေါသကို ပို စွသလိုဖြစ်သွား၏။

" အ့ ဟင့် နာတယ် ဟင့် အူဝါးးး ဟန်နာတယ် မမ ဟာ့ မလုပ်ပါနဲ့တော့ ဟင့် အာ့ အာ့ ဝါးးး ဟင့် "

အောက်ပိုင်းမှာ တိုးဝင်လာပြန်သည့် အရာကြောင့် ဟန်အော်ကာငိုမိသည်။အရမ်းနာတယ်။မမ သတိပေစထားတာကိုလည်း သတိမရတော့ ။အခုချိန်ဟန့်ခေါင်းထဲရှိတာက အရမ်းနာတယ် ။ ထိုအချိန်မှာ မမက လှုပ်ရှားမှုများရပ်သွားကာ စိတ်ကျေနပ်စွာထွက်ပေါ်လာတဲ့ ရီသံကြောင့် ဟန်မျက်ရည်များမှုံဝါးနေသည့် ကြားမှ မမကိုမော့ကြည့်လိုက်မိသည်။

" ဟက် စကားနားမထောင်တဲ့ က‌လေးဘဲ "

" အ့ "

ပြေ့ာပြီးထလိုက်သော မမကြောင့် ဟန်ကြောင်အစွာကြည့်လိုက်မိသည်။ ပြီးမှ ခေါင်းထဲရောက်လာသည့် စကားများ။ ' ရပ်ပါလို့တောင်းဆိုလိုက်တာနဲ့ မင်းဘဝရဲ့ဆိုးဆုံးခြေအနေကို ဖြတ်သန်းရလိုက်မယ် မေမီဟန် ' ။ထိုအကြောင်းကို ခေ့င်းထဲရောက်လာသည်နှင့် ဟန့်ရဲ့ဖြူဖျော့နေသည့် မျက်နှာလေးမှာသွေးမရှိတော့သလိုပိုပြီးဖြူဖျော့သွားတော့သည်။ မမက စိတ်ပျော်သွားဟန်ဖြင့် ဟန့်ပါးကို ခပ်ဖွဖွဖိညှစ်လိုက်သည်။

" မ..မမ ဟန် "

" ရှူးးး "

ဟန့်နှုတ်ခမ်းပါးလေးကို လက်ဖြင့် အုပ်ပြီး တိတ်တိတ်နေရန်ပြောတော့ ကိုယ့်ကိုမျက်ဝန်းဝိုင်းလေးများဖြင့်ကြည့်ကာ တောင်းပန်သလိုရှိတာကြောင့်ခုနက ဒေါသတွေဟာ ကြက်ပျောက်ငှက်ပျောက်ပင်။ချက်ချင်းထိုကလေးကိုချီမလိုက်တော့ ကိုယ့်လည်တိုင်ကို ကြောက်လန့်သကြား ဖက်သွယ်လာ၏။

" အ့ ဟာ့ ဟင့် မမ ဟင့် နာတယ် အ့ ဟာ့ ဟင့် "

ဟန့်ကိုချီမကာ အောက်ပိုင်းမှတိုးဝင်လာသော အရာကြေ့ာင့် နာကျင်ကာ ခေါင်းပင်မော့သွားရသည်။အတွင်းသားတွေထဲမှာပြည့်ကျပ်ကာ ထိုးခွဲထားခံရသလိုပင်။သို့သော်လည်း မမဟာ ဟန့်ကိုအလျှော့ပေးမည့်ပုံမမြင် တဖြည်းဖြည်းနှင့်အတွင်းအထုပ်တို့ကိုမြန်လာခဲ့သည်ကြောင့် ဟန်မမကိုသာ ဖက်ထားပြီး မမရင်ခွင်ဟာလည်း ဟန့်မျက်ရည်များ ရွှဲနေပေတော့မည်။

" အ့ ဟာ့ ဟင့် မမ အ အာ့ ဟင့် နာတယ် အ့ ဟာ့ ဟင့် "

ကိုယ့်ရင်ခွင်ထဲရှိခန္ဓာကိုယ်သေးသေးလေးကို ဆုတ်ကိုင်လိုက်ကာ မကာဆောင့်ချလိုက်သည်။ အသက်ရှူသံပြင်းပြင်းက ကိုယ့်နာရွက်များကို ရိုက်ခတ်နေသည်။ညီးသံချိုချိုလေး‌‌ေတွဟာလည်း အော်ရတာများလွန်းတာကြောင့်ထင်သည့် ခပ်ရှရှဖြစ်လို့‌ေနပြီ။ဆောင့်နေခြင်းကို မပျက်ဘဲ ခြေလှမ်းများက တဖက်ခန်းဆီသို့ဦးတည်မိသည်။နှုတ်ခမ်းမှာပြုံးနေမိသော်ငြား မျက်ဝန်းများဟာ မဲမှောင်နေခဲ့သည်။

" အ့ မမ ဟင့် အာ့ ဟာ့ ဘယ်..ဟာ့ ဘယ်ကိုသွားနေတာလဲ အ့ အာ့ ဟင့် "

ဟန့်ကိုချီလျက်ဖြင့်တနေရာသို့သွားနေသောမမကြောင့်မေစလိုက်မိသော်လည်း မမဟာပြန်မဖြေပါဘဲ ဟန့်နားရွက်လေးကိုသာ ဖိကိုက်လိုက်သည်။ တဖြည်းဖြဘ်းလျှက်မြန်လာသည့် ဆောင့်ချက်များကြောင့် ဟန်ဘာမှမတွေးနိုင်တော့။ထိုအချိန်မမက အခန်းတစ်ခုထဲဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ကြားလိုက်ရသည့်ည့် အသံမှာ ဟန့်မျက်နှာကိုပိုလို့ဖြူဖျော့သွာစေကာ မမလက်မှလွတ်ရန်အတတင်းရုန်းကန်နေမိသည်။

" အာ့ ဟင့် အ့ မမ ဟင့်အင် အာ့ ဟ့ လွှတ် ဟင့် အ့ ဟန့်ကိုလွှတ်ပေးပါ ဟင့် ဟင့် အီးဟီး ဟင့် အာ့ "

" တောက် !!! ဧကရီ !!! "

ကိုယ့်ညီမကို ကိုယ့်ရှေ့တွင် မုဒိန်းကျင့်ပြနေသည့် ဧကရီ‌ေကြာင့် နေဦးမျက်လြံးများဟာ နီရဲ့လာခဲ့သည်။လူစိတ်မရှိလိုက်တာ !!! အတင်းရုန်းကန်နေငည့် ဟန်လေးရဲ့ကျောပြင်ဖွေးဖွေးကို ဖြန်းကနဲမည်အောင်တချက်ရိုက်ချလိုက်ကာ လက်ဖယ်လိုက်သည်နှင့် နီရဲကာ ကျန်နေခဲ့သည့် အရာကေ့ာင့် အံကိုသာ တင်းတင်းကြိတ်ထားလိုက်မိသည်။ ဟန်လေးရဲ့ ရုန်းကန်မှုများဟာ ငြိမ်ကျသွားသော်ငြား ငိုသံများဟာပိုလို့ကျယ်လာခဲ့သည်။

" တောင်းပန်ပါတယ် ဧကရီ ငါရှိခိုးပြီးတောင်းပန်ဆိုလည်း တောင်းပန်ပါ့မယ်။ဒူးထောက်ဆိုလည်း ထောက်ပါမယ် ဟန်လေးကို ဟန်လေးကို လွှတ်ပေးလိုက်ပါတော့ "

ပါးပြင်တွင် မျက်ရည်များရွှဲကာ ကိုယ့်ငိုတောင်းပန်လာသည့် နေဦးကြောက့် သဘောကျစွာပြုံးလိုက်မိသည်။မိမိရင်ခွင်ထဲရှိကိုယ်လေးမှာ ပို၍ ကျုံ့သွားကာ သူ့ကိုမမြင်စေရန်စွမ်းဆောင်နေသလိုပင်။ဟဟ ချစ်စရာလေး။

" အို့ "

" အာ့ ဟ့ ဟင့် အင့် ဟာ့ အ့ မမ ဟင့် "

မမဟာ ကိုကို့စကားတွေကိုအသာအယာသာ တုံ့ပြန်ပြီးတော့ ပို၍ ဆောင့်ချလာခဲ့သည်။ကိုကိုရှိတာကေ့ာင့် ဟန်ရှက်လည်း ရှက်မိသလို ဝမ်းလည်းနည်းမိသည်။ကိုကို ကိုပင် မျက်လုံးချင်းစုံမကြည့်ရဲပေ။ ညည်းသံများကိုလည်း အတတ်နိုင်ဆုံးထိန်းချုပ်ရန် နှုတ်ခမခးကိုသာ သွေူထွက်သည်အထိဖိကိုက်ထားမိသည်။နာတယ် အရမ်းနာတယ်။မမ ဘာလို့အခုလိုလုပ်ရတာလဲ။

" အာ့ ဟ့ မမ ဟင့် အာ့ ဟင့်အင့် တော်ပါတော့ ဟန်တောင်းပန်ပါတယ် အ့ ဟာ့ ဟင့် အာ့ "

ကိုကို့ရှေ့ရှိဆိုဖာပေါ်တွင်ထိုင်ကာ ဟန့်ကိုတင်လိုက်တာကြောင့် ရုန်းကန်ကာ ဆင်းဖို့ကြိုးစားသော်ငြား ခါးမှအတင်းဆွဲဖက်ခြင်းကိုခံလိုက်ရသည်။လည်ပင်းမှာလည်း တင်းကျပ်သွားရ၏။

" ဟက် နေဦး မင်းသိလား။ ဟာ့ မင်းညီမခန္ဓာကိုယ်လေးကတကယ်နူးညံ့တယ်။ "

လက်များကိုနောက်မှာ ချုပ်ထားကာပြောလိုက်သည့် မမစကားကြောင့် ဟန့်မျက်နှာဂာ ပြန်လည်ရဲတက်လာမိသည်။နောက်ပိုင်းမှ ကိုကိုရဲ့အကြည့်စူးစူးနဲ့အသက်ရှူသံတွေကိုခံစားရ၏။

" ဟင့် အ့ ကိုကို အာ့ ဟာ့ မကြည့် ဟင့် အ့ မကြည့်ပါနဲ့ ဟင့် အီးဟီး ဟင့် အ့ အား မမ "

မမကိုပြောမရတာကြောင့် ကိုကို ကိုသာမကြည့်ရန်ပြောလိုက်ရသည်။ဟန်တကယ်နေရအဆင်မပြေတော့မှာ ရင်ဘတ်တနေရာကအတင်းထိုးအောင့်လာကာ အောက်ပိုင်းကလည်း သိပ်ပင် မခံစားရတော့ပေ။မျက်လုံးများဟာလည်း မျက်ရည်များကြောင့် သေချာမမြင်ရ ထို့ထက် တချက်တချက် အမှောင်ကျကျသွားသည်။ကြောင့် ဟန်သေတော့မလားဂုပင်တွေးမိသွားငည်။

" အ့ ဟာ့ မမ ဟင့် အ့ ဟာ့ အာ့ နာတယ် မရဘူး ဟန်တကယ်မရတော့ဘူး မမရယ် အ့ "

ကိုယ့်ပုခုံးပေါမှီကျလာသောကိုယ်လေးကြောင့် ဧကရီသတိပြန်ဝင်လာကာ။လှုပ်ရှားနေငည်ကို ရပ်လိုက်မိသည်။။ထိုအခါ အောက်ပိုင်းမှ သွေးများစီးကျနေသည်ကို မြင်ရသည်။ပါးကို ခပ်စပ်စပ်ရိုက်ကာ နှိုးတော့ မျက်ဝန်းလေးအသာဖွင့်ကးလို့ကြည့်ပြိးနောက် ကိုယ့်ရင်ဘတ်ကိုသာ အားကိုးရာတစ်ခုကို တင်းတင်းဆွဲကိုင်ထား၏။

" ဟန် ဟန်လေး ဘာဖြစ်လို့လည်း လုပ်..လုပ်ပါဦးဧကရီရယ် ဟန်လေးတစ်ခုခုဖြစ်ပြီစလားမသိဘူး ငါတောင်းပန်ပါတယ်ဟာ "

ယောကျာ်းကြိးတန်မဲ့မျက်ရည်များရွှဲကာ တောင်းပန်နေသည့် နေဦးကို အကြည့်စူးစူးဖြင့် တချက်ကြည့်လိူက်ကာ ဟန့်က်လေးကိုအသာမလို့ သယ်ထုပ်သွားရသည်။ဆေးရုံပို့မှဖြစ်တေယ့မယ်ထင်တယ်။။တကယ်တော့ ူသူ့မှာ စိတ်ကျရောဂါအချို့ရှိတယ် ထက်ထက်‌ေးမရှိတော့တဲ့အချိန်မှာ ပိုဆိုးလာပြီး ဒေါသအရမ်းထွက်ရင် စိတ်လွတ်သွားတတ်သည်။

ထွက်သွားသော ဧကရီ့ကျောပြင်ကို ကြည့်ကာ နေဦးအံကိုတင်းတင်းကြိတ်ထားလိုက်မိသည်မှာ ‌နှုတ်ခမ်းများပေါက်လာသည်အထိပင်။လက်မောင်းပ ဒဏ်ရာကြောင့် သွေးဆုံးရှုံးတာများလွန်းသွာကာ မျက်နှယမှာ ဖြူဖျော့လာသည်။ မျက်လုံးထဲတွက် ဒဏ်ရာတွေနဲ့ပြည့်နေသည့် ဟန်လေးကသာနေရာယူနေခဲ့သည်။

" ကိုကိုဆောင်းပန်ပါတယ် ဟန်လေးရယ် ပြန်ပြင်ခွင့်ရှိရင် ကိုကို ပြင်ပါ့မယ် "

______________________

မချိုသေးဘူးလား မချိုသေးဘူးလားတဲ့ ချိုချင်ရင် ချိုချဉ်စားပြီးဖတ်ကြပေါ့ ဟုတ်ကဲ့ 😝🖤