အပိုင်း၇

အပိုင်း၇

" ဘုရားရေ သေကုန်ပြီလား  "

အခန်းထဲရောက်သည်နှင့်ကုတင်ဆီ‌‌ေပြးကြည့်လိုက်တော့ ဖြူဖျော့စွာလှဲနေသည့် ကလေးမတွင် တကိုယ်ကောက်လုံးရဲရဲနီလို့ အချို့နေရာများဆိုသွေးများပင်ထွက်ကာ ခရမ်းရောင်ပင်ပြောင်းနေချေပြီ။ ဧကရီ ဖုန်းခေါ်လိုက်ကတည်းက အရင်ပြေးမြင်မိတာက ထိုကလေးပင်။ဟိုနေ့ကလည်း မေမေခေါင်းးမူးတယ်ဆိုတာကြောင့် ပြန်လိုက်သော်လည်း အိမ်ရောက်တော့ မဟုတ်ပေ။ ဧကရီက သံစဉ့်ကို လိမ်လိုက်တာ။

" မဖြစ်ဘူး ဆေးရုံတင်ရမယ် ဧကရီ "

" မတင်ဘူး။ "

ဂရုမစိုက်စွာပြန်ဖြေလာသည့် ဧကရီကြောင့် သံစဉ် ဧကရီ့ကို ငေးလိုက်မိသည်။သူအဲ့လောက် ရက်စက်တာကို သံစဉ်ပထမဆုံးမြင်ဖူးတာဘဲ။ ဒါပေမဲ့ ကုတင်တခုလုံးတောင် စိုနေသလို ရွှဲရွှဲစိုနေသည့် သွေးများကြောင့် ဆေးရုံပို့ရန်လိုအပ်သည်။ သို့သော်လည်း အမှန်ပင် ပို့ရန်စိတ်ကူမရှိသည့် ဧကရီကြောင့် သံစဉ် ဖုန်းဆက်ရန်သာပြင်လိုက်သည်။ဧကရီ အဲ့လောက်ရက်စက်တာကို သံစဉ်မသိခဲ့ရိုးအမှန်ပါ။

" ဟယ်လို "

"မဟုတ်ပါဘူး မောင်ရယ် "

" ............."

ဖုန်းပြောရန်ထွက်သွားသော သံစဉ်ကြောင့် ကိုယ်ဘယလုပ်ရမလဲ မသိတော့ သံစဉ့် မျက်လုံးထဲမှာ တစ်ခုခုကို မြင်လိုက်ရသည်။ ဘာလဲဆိုတာ ကိုယ်မသိပါ သိလည်းမသိချင်ပါ။ ကုတင်ပေါ်မှ ကလေးနားကို သွားလိုက်ကာ လည်ပတ်လေးကို စိတ်ကျေနပ်စွာ ကိုင်ကြည့်နေမိသည်။လည်ပတ်နဲ့ ထိုကလေးက အမှန်ပင်လှတယ်။အိမ်မွေးကြောင် ဖြူဖြူလေးလိုဘဲ။

" ဖယ်နေ ဧကရီ "

" ဘယ်သိူ့ကိုခေါ်နေတာလဲ "

" မောင့်ကို "

" အော် ....."

" သွေးလိုလို့ပါ ဆေးရုံမပို့ချင်ဘူးမလား။ "

" အင်း သက်သာအောင်ကုပေးလိုက် "

ပြောကာ ထွက်သွားသော ဧကရီ့ကို သံစဉ်ရပ်သာကြည့်နေမိသည်။ ကုတင်ပေါ်မှကလေးရဲ့ လည်ပတ်ကို ကြိင်နေတဲ့ဧကရီပုံစံမှာ အခုခုကို ဆွဲလမ်းနေသလိုပင်။သံစဉ်စိတ်ထက်လြိ့များလား။တင်းနေအောင်ချည်ခဲထားရသည့်ည့် လည်ပတ်ကို ဖြုတ်ပေးလိုက်တော့ မျက်ခုံးလေးအနည်းငယ်တွန့်သွားသည်။လည်ပတ်ပြုတ်သွားသည်နှက့် ညိုမဲကာ ခရမ်းရောင် သန်းနေသည့် လည်ပတ်အရာကို အရင်မြင်ရသည်။ အသက်ရူရ ဘယ်လောက်ခက်နေလိုက်မလဲ။

မကြာပါ အိမ်ရှေ့တွင်ကားရပ်သံကြားတာကြောင့်ကြည့်လိုက်ရာ မောင်ဖြစ်နေတာအမှန်ပင်။ခနနေတော့ တခါးဖွက့်သံနှင့်အတူ ဝင်လာသော မောင်ဟာ ချွေးမျစို့လြိ့ မသိရင်ပြေးလာခဲ့သလိုပင်။

" ပြေးလာခဲ့တာလား မောင်ရယ် "

" အွင်း မ က အလျင်လိုနေတယ်ဆိုလို့လေ "

သံစဉ့်ကို ခေါင်း တဆတ်ဆတ်ငြိမ့်ပြကာ ပါးထျိုင့်လေးများပေါ်အောင်ပြုံးပြသည့် မောင်မှာ ချစ်မွေးလေးပင်။သို့သော် သံစဉ့်နှလုံးသားမှာ ဧကရီ့ကိုသာ တုန့်ပြန်နေတော့ခက်တာပေါ့။ မောင့်နာမည်က ကျော်စွာမောင်တဲါ နယ်ကနေကျောင်းလာတက်တဲ့ကလေးလေ။သံစဉ့်ကို ဇွဲရှိရှိလိုက်ခဲ့သည်မှာ ၅နှစ်ဆက်တိုက်ပင်။ ထို့ကြောင့် အာနာ၍ တွဲခဲ့ခြင်းဆိုတာမှန်လိမ်မည်။ မောင့်နှာဖူးမှချွေးကို အသာသုတ်ပေးလိုက်ကာ လက်ထဲမှ သွေးသွင်းသည့် ကရိယာများကို ယူ၍ ကုတင်ဆီအမြန်ဦးတည်မိသည်။

" မောင် ကူညီရမလား။ "

" အင် အဲ့တာလေးကူကိုင်ပေးဦးမောင် "

လက်ထဲမှသွေးပုလင်းကို ကူကိုင်လိုက်ကာ ကုတင်ပေါ်မှ လူကိုကြည့်မိတော့ သူပင်လန့်သွားမိသည်။ရဲရဲနီနေသည့် ခန္ဓာကိုယ်လေးမှာ သနားစဖွယ်။

မောင် အဲ့တာကုိ တို့ကိုပေး သူ့ကို အရင်ချီလိုက် တို့ အိပ်ယာခင်းအရင်လှဲလိုက်ဦးမယ်။

မအပြောမှသာ ကျော်စွာမောင် တစ်ယောက် သတိဝင်သွားသည်။ူ့လို ယောက်ျားရင့်မာကြီးတောင်လန့်သွားစေနိုင်သည် အထိ ဒဏ်ရာတွေက များတယ်ဆိုတော့ စဥ်းစားတာကြည့်တော့ ။ ခန္ဓာကိုယ်လေးကို အမြန်ချီမလိုက်တော့ ပေါ့ရွှတ်လို့နေသည်။မ က ချက်ချင်း အိပ်ယာခင်းတွေချွတ််လှဲလိုက်သည်။

ရင်ခွင်ထဲမှ ခန္ဓာကိုယ်လေးမှာ တော့ အေးစက်လို့သာ မသေသေးတာကိုပင် သူအံ့သြမိသည်။ထို့နောက် အသ့တိုးဖျော့ဖျော့လေးကြားမိလို့ နားကို ခေါင်းနားကပ်ကာ နားထောင်မိတော့

ကိုကို ဟန် နာတယ်

ချက်ချင်းမျက်ရည်များဝဲသွားမိသည်။သူ့မှာလည်း ညီီမလေးတစ်ယောက် အမနှစ်ယောက်ရှိတယ်လေ။သူ့ အမတွေညီမတွေသာထိုသို့ ဆက်ဆံခံရမည်လို့ တွေးလိုက်မိသည်််နှင့် ဒေါသထွက်မိတာအမှန်။

ဘာလုပ်နေတာလဲ အဲ့ဒါ

ကျော်စွာမောင်ရြ့နောက်ဖက်မှ ထွက်လာသော အေးစက်စက် အသံကြောင့် ရင်ခွင်ထဲရှိကလေးရဲ့ကိုယ်လေးမှာ ပို၍ ကြံုသွားသလိုပင်။သတိမေ့နေတာကိုတောင် အသ့ကြားရုံဖြင့် ထိုသို့တုန့်ပြန်ရအောင်ထိ ယဘ်လောက်တောင် နှိတ်ဆက်ထားတာလဲ။

မောင် ကလေးကို ချလိုက်တော့

ဧကရီ့မျက်လုံးထဲမှ ရန်လိုမှုများကို သံစဥ်မြင်လိုက်ရတာကြောင့် လက်ထဲမှာ ကလေးကိုအမြန်ချခိုင်းလိုက်သည်။ဧကရီဟာ နာမ်မည်နဲ့ လိုက်အောင် အရာအားလုံးရဲ့ အထက်မှာ ရှိချင်သည့် ဘုရင်မလို အကျင့် စရီုက်ရျိသည်။သူ့အပိုင်လို့ သတ်မှတ်ထားတာကို ထိရင်လဲ သူ့ပိုြင်တဲ့ အရာကို ဖျက်စိးရင်ဖျက်စီး။မဟုတ်ရင် ထိတဲ့လူကို ဖျက်စီးတတ်သည်။

မင်းး ထွက်သွား

ဘာကွ

မောင် တော်တော့ ပြန််နှင့် တော့

ဆတ်ဆတ်ထိမခံသည့် မောင်နှင့် ဧကရီကြား သံစဥ်ဝင်လိုက်ကာ တားမိသည်။ဆေးအရင်ကုပေးရမှာ ကို သူတို့ ကြောင့် ပို၍ နှောင့်နှေးနေလေပြီ။

ဒမဲ့

စကားကိုနားထောင်မောင် ပြန်နှင့် ညမှ ဖုန်းဆက်လိုက်မယ်။

ိုယ့် ကျောကိုအတင်းတွင်းကာ နှင်ထုပ်နေသည့် မ ကြောင့် လှည်ံထွက်လာလိုက်သည်။သို့သော်လည်း မကို အဲ့မိန်းမနဲ့တဟ်ယောက်ထဲ ထားခဲ့ရမှာ တကယ်စိတ်မချပါ။ကားကို အပြင်ဘက်ရှိအရိပ်ရသည့် အကွယ်နေရာတွင် ထားလိုက်ကာ မ ဖုနး်ဆက််လာသည် အထိစောင့် ရန်သာပြင်လိုက်သည်။မျက်လုံးထဲတွင်တော့ ဖြူဖျော့နေသည့် မျက်နှာ ကလေးဖြင့် ကိုကို ဟု အားကိုးတကြီီးခေါ်နေသ်ည့ ထိုကလေးကိုသာ သတိ၇နေမိသည်။

အိမ်ကြီးထဲတါင်တော့ 

ဧကရီ ဘာလုပ်တာလဲ

ဖယ်နေ သံစဥ်

သံစဥ့်ကိုအေးစက်စွာပြောလာသည့် ဧကရီကြောင့် ရှိန််သွားမိတာအမှန်။မျက်နှာ မှာ အေးစက်နေကာ မျက်ဝန်းများက ပို၍ နက််မှောင်နေဟန််။

ဘာလုပ်ဖို့လဲ

သံစဥ်ဆေးထည့်ပေးနေသည့် ကလေးကို ရုတ််တရက်ကြီးချီမကာ ရေချိုးခန်းထဲ ထည့််သါားသူကြောင့် နောက်မ အမြန်လိုက််ကာ တားသော်လည်းမရ။လက်မှှ သွေးပုလင်းချိတ်ထားသည့့် နေရာမှ ဧကရီအတင်းဆွဲဖြုတ်တာကြောင့် သွေများစီးကျနေသည်။

အို မလုပ်

စကားမဆုံးခင်မှာဘဲ ရေချိုးကန်ထဲသို့ ကလေးအားပစ်ချလိုက်လေသည်။ဗွမ်းကနဲမြည်ပြိး တခါထဲမြုတ်သွားသည်ကြောင့် သံစဉ်မိက်ဝန်းများပင်ပြူးကျယ်သွားရသည်။ချက်ချင်းဧကရီကို တွန်းဖယ်ကာ အမြန်မချီလိုက်တော့ တဂွတ်ဟွတ်ဖြင့် တီးကာ နိုးလာသည်။

" ဟင့်....နာတယ်....မ...မ "

မွန်းကျပ်လှသည့် ခံစားချက်နှင့်အတူ ဟန်နိုးလာသည်နှင့် ခံစားရသည့် ခံစားချက်မှာ မျက်ရည်များချက်ချငး်စီးကျစေရန်လုံးလောက်သည်။ တယောက်ယောက်ရင်ခွင်ထဲရောက်နေတာသိတာကြောင့် မော့ ကြည့်မိတော့ မျက်ရည်များဖြင့်‌သေချာမမြင်ရပေ။သို့ပေမဲ့ စိတ်ထဲပထမဆုံးဝင်လာသည်က မမ။

" မလုပ်နဲ့ ဧကရီ "

သံစဉ့်ရင်ခွင်ထဲမှကလေးကို ဆွဲယူလိုက်ကာ ရေကန်ထဲနှစ်ချလိုက်ပြီး ဆပ်ပြာများဖြင့် ပွတ်တိုက်လိုက်တယကြောင့် အမြန်တားသော်လည်းမရ။ဧကရီအရမ်းကို ဒေါသထွက်နေခဲ့ပြီ။ မဖြစ်ဘူး ဒီတိုင်းဆို ကလေးသေသွားလိုက်မယ်။ချက်ချင်းရေချိုးခန်းမှ ပြေးထွက်ကာ မောင့်ကို ဖုန်းခေါ်ရန်ပြင်လိုက်သည်။ဧကရီဟာ မိန်းကလေးဖြစ်သော်ငြား ဂျင်ဆော့တာကြောင့် သံစဉ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ပြီးတော့ ဒေါသထွက်နေတဲ့လူက ပုံမှန်လူတွေထက် ပိုပြီး အားသန်နေတတ်တယ်မဟုတ်ပါလား။

" ဟွတ် ဟွတ် မမ ဟင့် နာတယ် အ့ စပ်တယ် ဟင့် အ့ "

ဟန်ဘာကိုမှသေချာမစဉ်းစားနိုင်ခင်မှာဘဲ မမရဲ့ ရေထဲအတင်းဆွဲနှစ်ခြင်းကိုခံလိုက်ရသည်။ ထိုနောက်အနာထဲဝင်လာသော ဆပ်ပြာများကြောင့် အလွန်ပင်စပ်သွားငည်။မမက ဟန့်ကို ပိုနာကျင်စေချင်နေခဲ့တာလား။ဟန့်ကိုသေစေချင်နေတာလား။ထိုသို့တွေးလိုက်သည်နှင့် အောင့်သက်လာသော ရင်ဘတ်နေရာမှာ ‌ဘာကြောင့်လည်း ဆိုတာ ဟန်မစဉ်းစားတတ်တော့ပါ။ မျက်လုံးထောင်မှ ပြေးထွက်သွားသော ဖြူဖြူပုံရိပ်တစ်ခုကိုလည်း မြင်လိုက်ရသည်။အဲ့တာ ဆရာဝန်မမလား။

" အ့ မမ နာလို့ပါ အာ့ ဟင့် အ့ "

မျက်လုံးထဲတွင်မြင်ယောင်နေသည်က ထိုကလေးကို ရင်ခွင်ထဲထည့်ကာ မျက်နှာချင်းနိးကပ်နေသည့်ပုံရိပ်တောက် !!! ငါ့အပိုင်ကိုများ အတင့်ရဲလို့။တွေးရက်းးဖြင့် ပိုဒေါသထွက်လာကာ ဟန်လေးဝတ်ထားသည့် ကိုယ့်အကျီကိုဆွဲဖြဲပစ်လိုက်မိသည်။ ထိုအခါ ပေါ်လာသည့် ယုန်ဖြူဖြးလေးတွေမှာ ကိုယ့်ဒေါသတွေကိုခနမေ့စေနိုင်သည်။

" မေမီဟန် ဒီကိုကြည့် "

" အ့ ဟာ့ နာတယ် မမ ဟန်နာလို့ပါ အာ့ အွင့် ဟင်းး "

ဟန်ရင်သားများကို အတင်းဖိညှစ်နေသည့် မမလက်များမှာ အားသန်လှသည်။ရေထဲမှာ ခန္ဓာကိုယ်တပိုင်းမှာရောက်နေသည့်ညအနေအထားကြောင့် ချမ်းလာခဲ့သည်။မမလက်များကို ဖိအုပ်ကာ တားနေမိသော်လညး်အရာမဝင်ပါ။ဟန်က ဘာလို့ မမထက်အားနည်းနေရတာလဲ။

" မင်းက ကိုယ့်အပိုင် !! နားလည်လား။မင်းက ကိုယ့်အပိုင်လို့ "

ရေချိုးခန်းတစ်ခုလုံးပင် ဆူညံသွားစေသည့် မမအသံမှာ ဒေါသများစွာပါနေခဲ့သည်။ဟန်ဘာလုပ်မိလို့လဒ ။ဟန်မမကို ဘာအမှားမှမလုပ်မိပါဘူး။ဟန်ဘာမှမပြေယနိုင်ခင်မှာဘဲ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကုတ်ချက်လာသည့် မမလက်များကြောင့် အတင်းရုန်းကနခမိသည်။အရမ်းနာတယ် ဟန်အခု အရမး်ကို နာနပြီမမရယ်။

" အ့ ဟာ့ နာတယ် မမ ဟာ့ ဟန်ဘာလုပ်မိလို့လဲ  အ့ ဟာ့ အွင်းးး "

ဟန်ြအပြောကြောင့် ကိုယ့်လက်မှလှုပ်ရှားနေတာတွေကိုရပ်လိုက်မိသည်။ဟုတ်တာဘဲ ဒီကလေးဘာမှမလုပ်မိဘူးဘဲ။ ဒါပေမဲ့လည်း သူက ကိုယ့်အပိုင်လေ။သူများထိတာခ့လိုက်ရတဲ့ဘကိုယ့်အပိုင်အရုပ်လေး ဆေးပစ်ရမယ် မသန့်တဲ့အရာတွေကိုအကုန်ဆေးပစ်ရမယ် ။ အနည်းငယ်ပွင့်ဟကာ ညိးနေသည့် နှုတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးမျာူကို ဆွဲဆုတ်လိုက်ကာ လက်မျလည်း ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ကိုပွတ်တိုက်နေမိသည်။နူးညံ့နေကာ အချို့နေရာတွေမှာတော့ ဒဏ်ရာများကြောင့်သိပ် ပွတ်သပ်၍မကောင်းပေ။

" တောက် !!! မင်း "

" ခွတ် "

" အို မောင် !!! "

အသံသုံးသံဟာရေချိုးခန်းထဲပျံ့နှံ့သွားသည်။ ဂန့်မှာတော့ ဘာမှပင်သေချာ နားမလည်တော့ပေ။မမကဟန့်ကို ရုတ်တရက်ကြိးဘာလို့ဒေါသထွက်နေရတာလဲ ပြီးတော့ မမကို ထိုးလိုက်တဲ့လူကရောဘယ်သူလဲ။ကိုကိုလား။ထိုသို့တွေးလိုက်မိသည်နှင့်အားကိုးရာရသလိုဟန် ချက်ချင်း ရေချိုးကန်ထဲမှ ထထိုင်လိုက်သော်ငြား မရပေ။စိတ်သွားတိုင်းကိုယ်မပါ ဆိုသလိုပေါ့။

" ကိုကို "

မ မှာ ရုတ်တရက်ကြိးဖုန်းဆက်ခေါ်လာတာကြောင့် ကိုယ် ချက်ချင်းအိမ်ထဲပြန်ဝင်လာခဲ့ကာ မ ခေါ်ရာနောက်လိုက်ခဲ့တော့ မြင်လိုက်ရသည်က ဒေါသပိုထွက်စေသည်။သူ့ဟာသူနာနေတဲ့ကလေးကို ရေချိုးကန်ထဲထည့်ကာ အတသ်းဆက်ဆံနေသတဲ့။လ်ူဆန်လိုက်တာ ။ချက်ချင်းပြေးကာ ထိုးလိုက်မိတော့ မရဲ့တားမစ်သံကိုကြားရသည်။ဖို့နောက်ထွက်ပေါ်လာသည့် အသံသေးသေးလေးမှာ အားကိုးမှုများ ၊ စိတ်အားငယ်မျုများကို အတိုင်းသားခံစားရသည်။

" မဟုတ်ဘူး ဟင့် ကိုကိုလည်း ဟုတ်ဘူး ဟင့် အူဝါးးး ကိုကိုရေ ဟန့်ကို ကယ်လာပါတော့ ဟန်ကြောက်တယ် ဟင့် "

နာကျင်နေသည့် ပါးသစောင်ကို လျှာဖြင့် ထိုးလိုက်တော့ သွေူညှီနံ့ကို ရသည်။ပထမဆုံးဘဲ သူ့ကို အခုလို သွေးထွက်သည်အထိ ထိုးခံရတာ ပထမဆုံးအကြိမ်ဘဲပြိးတော့ ဆက်ကာကြယးလိုက်ရသည့် ထိုကလေူအသံကြောင့် မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်မိသည်။စိတ်ပစ်စရာလေး။

" မငိုနဲ့မငိုနဲ့တော့ကွယ် တို့ကူမယ် တို့ကူညီပေးမယ်နော် "

ရေချိုးခန်းဘောင်ကို ကိုင်ကာ အတင်းထရပ်နေသည့် ကလေးမှာ သနားစဖွယ် ရေချိုးရေများဟာလည်း ရဲရဲနီလို့။ ငိုနေသည်မှာလည်း သနားစရာကောင်းလွန်းလှသည်။လက်ရှိ အခြေအနေကိုမေ့ကာ ထိုကလေူကို အမြန်သွားကူညီလိုက်မိသည်။သံစဉ့်ရင်ခွင်ထဲတိုးဝင်လာသည့်ညကလေးထံမှ သွေးနံ့ညီစို့စို့ကိုပင်ရသည်။

မတ်တပ်ရပ်ကာ ဟန်လေူကိုငေးနေသည့် ကောင်လေူကိုကြည့်ကာ ‌လက်မောင်းမှဆွဲပြီးထိုးပလိုက်သည်။ငါ့ကြိ ထိရဲတဲ့ သတ္တိဘယ်လိုများရှိတာလဲ မလောက်လေး မလောက်စားလေးကများ။

ထိုသို့ဖြင့် သူထိုးကိုထိုးဖြင့် ရန်ဖြစ်နကြသော နှစ်ယောက်ကိုကြည့်ကာ သံစဉ် ဒေါသထွက်သွားမိသည်။သံစဉ်ဒေါသထွက်ခဲ၏ သို့သော်ငြားအခုဟာက လုတစ်ယောက်ရဲ့သေရေးရှင်ရေးနဲ့ဆိုင်တယ်မဟုတ်ပါလား။

" တော်ပါတော့ တော်ကြပါတော့ ကျေးဇူးပြုပီ့း ကလေးကို အရင်ကယ်ပေးကြစမ်းပါ။ ဒီမှာသေတော့မယ် "

သံစဉ့်ရင်ခွင်ထဲတွင်လဲနေသည့် ကလေးကို မော့ကြည့်လိုက်ကာ ကိုယ်စိတ်အနညးငယ်ပူသွားမိတာအမှန်။သူသေလို့ မဖြး်သေးဘူး နှိတ်ဆးစက်လို့မှ မဝသေးဘဲ။ချက်ချင်းကလေူကို ဆွဲမလိုက်ကာ အခန်းထဲရှိကုတင်ပေါ်တင်ပေးလိုက်သည်။ထိုအခါမှ လက်များပင် တုန်ကာ ဆေးထညခ့ပေးနေသည့် သံစဉ်မှာ မျက်နျာများရဲလို့အလွန်ကို ဒေါသထွက်နေဟန်။

" နှစ်ယောက်လုံးထွက်သွား !!! ငါ့ရှေ့မှာ ပေါ်မလာနဲ့ !!! "

မိမိအနောက်မှာရပ်နေကြသည့် နှစ်ယောက်ကိုလှည့်အော်လိုက်တော့ အသာတကြည့်ထွက်သွားကြသည်။အခုလက်ရှိကညဒေါသထွက်နေလို့မရဘူး စိတ်ထိန်းထးစိနးတ်ထိန်း သံစဉ်ချိုရယ်။သို့သော်လည်းညကုတင်ပေါ်မှ ကလေူကိုကြည့်ကာမျက်ရည်များဝဲတက်လာမိသည် ဘယ်လောက်တောင်နာနေလိုက်မလဲ။။

________

ဧကရီက black flag ပါနော်🌚

ဟန်လေးက green flag

သံစဉ်ချိုက white flag

ဒါနဲ့ ကျော်စွာမောင်ကို သိကြလား 🤭