ep37

စီနီယာပြန်သွားတော့ ဆော့ဂျင်အလုပ်စားပွဲရှေ့ ပြန်ထိုင်လိုက်တာ ဂျောင်ဂုနိုးလာတော့မှပဲ သူထဖြစ်တော့သည်။ အချိန်ကြည့်တော့ နေ့လယ်ပိုင်းပင် ရောက်နေပြီ။ ဂျောင်ဂုက နိုးလာတာနဲ့ သူ့ကိုအရင်စမ်းရှာနေသည်။သူ့ကိုမတွေ့တော့ ချက်ချင်းထထိုင်လာတော့ ဆော့ဂျင်အနားမြန်မြန်သွားလိုက်သည်။ ဂျောင်ဂုက သူ့ကိုမြင်တာနဲ့ လက်ဆန့်တန်းခေါ်နေတော့ သူအိပ်ရာပေါ်တက်လိုက်ပြီး ဂျောင်ဂုကို ဖက်ထားလိုက်သည်။ ဂျောင်ဂုက သူ့ခါးကိုဖက်ရင်း သူ့ပေါင်တွေပေါ် ပြန်အိပ်သွားသည်။

" နေရတာဘယ်လိုလဲ ခေါင်းကိုက်လို့လား "

ဂျောင်ဂုက ပြန်မဖြေဘဲ ခေါင်းသာအသာယမ်းပြသည်။

" အိပ်ချင်သေးလို့လား "

ဒါလည်း ထပ်ခေါင်းယမ်းပြပြန်သည်။

" ဒီလိုပဲနေချင်လို့လား "

ထိုအခါတွင်တော့ ခေါင်းညိတ်ပြလာသည်။ ဆော့ဂျင်ခေါင်းလေးကို ဖွဖွသပ်ပေးလိုက်သည်။အကြာကြီးအိပ်လိုက်ရလို့ ထုံထိုင်းသွားသည်ထင်သည်။

" မင်းအိပ်နေတုန်း မင်းမေမေလေးလာသွားသေးတယ် "

" မေမေလေးလား "

" အင်း.. သူတို့မင်းကို အများကြီးစိတ်ဆိုးမနေကြပါဘူး အဲဒါကြောင့် စိတ်မကောင်းမဖြစ်နဲ့တော့ သူတို့က မင်းကိုဘယ်လောက်ချစ်လဲ စိတ်တောင်အကြာကြီးမဆိုးနိုင်ဘူး မင်းမေမေလေးက မင်းနေမကောင်းဘူးဆိုတော့ စိတ်ပူနေတယ် မင်းဘယ်လောက်ကံကောင်းလဲ သူတို့မင်းကို အရမ်းချစ်ကြတာပဲ "

ဂျောင်ဂုက သူ့လက်တစ်ဖက်ကို ပါးဆီအပ်ထားပြီး  ငြိမ်ကာ နားထောင်နေသည်။ သူ့လက်ဆီကို စိုစွတ်စွတ်အထိအတွေ့လေးခံစားလာရတော့ ငိုနေပြန်ပြီထင်တယ်။သူချစ်တဲ့သူတွေအတွက်ဆို အရမ်းစိတ်ခံစားလွယ်တဲ့ကောင်လေး..

" ဦးရော ဦးရော ဘယ်လောက်ချစ်လဲ ကျွန်တော့်ကို "

" ကိုယ်မင်းကိုဘယ်လောက်ချစ်လဲ မပြောတတ်ဘူး ကိုယ်အခုမင်းနဲ့အတူရှိနေပေးတာပဲလေ မင်းနေမကောင်းတော့ အများကြီးစိုးရိမ်နေတယ် မနေ့ကလို မင်းကတစ်ယောက်တည်းကြိတ်ခံစားနေရတော့လည်း ကိုယ်မင်းကို ဘယ်လောက်ဒေါသထွက်ရလဲ နောက်ခါဒီလိုထပ်လုပ်ရင် ကိုယ်မင်းကိုပစ်ထားလိုက်မှာ "

" ဦးကိုဘယ်လောက်ချစ်ကြောင်း ပြောခိုင်းတာကို လာဆူနေတယ် ကျွန်တော်ဦးကိုတမင်မပြောပြတာမဟုတ်ဘူး ကျွန်တော်လည်း ကျွန်တော့်ဟာကျွန်တော် အရမ်းဝမ်းနည်းသွားလို့ပါ အဲလောက်ထိကြီး မမျှော်လင့်ထားမိလို့.. "

" အဲလိုဆိုရင်တောင် မင်းမှာကိုယ်ရှိနေသေးတာ သတိရပေး ဒီလောက်ခံစားနေရတာကို ကိုယ့်ဆီမရောက်လာခဲ့ပေးလို့ ကိုယ်ကပိုဝမ်းနည်းရတယ် "

" နောက်အဲလိုမလုပ်တော့ပါဘူး အီးဟီး "

" အင်းပါ .. မငိုပါနဲ့တော့ နှာစေးပြီး နှာခေါင်းတွေပိတ်လာခဲ့လိမ့်မယ် မငိုပါနဲ့ကွာ "

ဂျောင်ဂုက နေမကောင်းချိန်လည်းဖြစ်နေတော့ အရမ်းကိုမှ စိတ်ခံစားလွယ်နေသည်။ သူ့ပေါင်ပေါ်မျက်နှာအပ်ငိုနေတာ သူ့ဘောင်းဘီတစ်ခုလုံးပင် ရွှဲတော့မည်။ သူနောက်ကျောကို ဖွဖွသပ်ပေးရင်း စိတ်ခံစားမှုကောင်းလာအောင် နှစ်သိမ့်ပေးနေရသည်။

" မငိုပါနဲ့တော့ကွာ ပါပြအုံး မျက်နှာလေး ယုန်လေးလိုဖြစ်နေပါပြီကွာ နီတာရဲလေး.. "

ငိုထားလို့ စိုစွတ်နေတဲ့ မျက်လုံးဝိုင်းဝိုင်းလေးတွေနဲ့ နီရဲနေတဲ့ပါးနှစ်ဖက်။ နှာခေါင်းထိပ်လေးတွေကအစ ရဲလို့.. သူဂျောင်ဂုကိုကြည့်နေရင်းနဲ့‌မှ ပြောင်းလဲလာတဲ့သူ့အောက်ပိုင်းတစ်နေရာကြောင့် အကြည့်လွဲလိုက်ပြီး ဂျောင်ဂုကိုလည်း သူ့ပေါင်ပေါ်ကချကာ အိပ်ရာပေါ်သို့ ရွှေ့လိုက်သည်။ မျက်ရည်အရွှဲသားဖြစ်နေတဲ့ဂျောင်ဂုကို မျက်ရည်တွေဖွဖွသုတ်ပေးရင်း အဖျားကြောင့် အနည်းငယ်ဖျော့တော့နေတဲ့ နှုတ်ခမ်းပါးလေးကို ဖွဖွငုံ့နမ်းမိသည်။‌အောက်နှုတ်ခမ်းကမှဲ့လေးကို အသာဖိကပ်ထားရင်း ဖွဖွစုပ်ယူလိုက်သည်။ သူစနမ်းတာနဲ့ ဂျောင်ဂုက အလိုက်သင့်ပါလာခဲ့ပြီး လက်တွေက သူ့ပါးပြင်တစ်ဖက်ကို ထိန်းကိုင်ထားရင်း အနမ်းတွေကို ရှေ့ဆက်သည်။ သူလည်း အိပ်ရာထဲလှဲလျက်ဖြစ်သွားပြီး ဂျောင်ဂုလက်တွေကြား ရောက်သွားသည်။ သူနဲ့ဂျောင်ဂု နီးကပ်လျက်ရှိနေ‌ပြီး ကိုယ်ငွေ့နွေးနွေးကလည်း ရိုက်ခတ်နေသလို ဂျောင်ဂုလျှာက သူ့အာခံတွင်းထဲ ကျူးကျော်လာတဲ့အခါ အပူငွေ့ကို ခံစားလာရသည်။ ဂျောင်ဂုရှူထုတ်လာတဲ့ လေပူနွေးနွေးကလည်း သူ့မျက်နှာအနှံ့ရိုက်ခတ်လို့...

" ဦး.. "

ဂျောင်ဂုက သူ့ကိုလွှတ်ပေးလာပြီး တောင်းဆိုသလိုကြည့်လာသည်။ မျက်လုံးတွေက အဖျားဒဏ်ကြောင့်ရော ပြင်းပြလာတဲ့စိတ်ဆန္ဒကြောင့်ရော နီရဲနေပြီ။

" မင်းဖျားနေသေးတယ်လေ "

" အင်းပါ ဦးကိုအဖျားကူးကုန်မှဖြင့်.. "

" ကိုယ်က အဲဒါကြောင့်ပြောနေတာမဟုတ်ဘူးလေကွာ ကိုယ်လည်းမင်းနဲ့အတူနေဖို့ စိတ်ပါပါတယ် မင်းဆန္ဒရှိရင် ကိုယ်ကမငြင်းပါဘူး "

ဂျောင်ဂုက သူဖျားနေတာသတိရသွားပြီး သူ့ကိုထပ်မပြောလာတော့.. သူ့ကိုယ်သူချုပ်တီးနေဟန်ဖြင့် သူ့ကိုတင်းတင်းဖက်တွယ်ထားသည်။ ဆော့ဂျင် ဂျောင်ဂုလက်တွေထဲမှ ရုန်းထွက်လိုက်သည်။ သူကရတယ်လို့ပြောနေတာကို..

ဆော့ဂျင် သူ့အင်္ကျီကြယ်သီးတွေကို သူ့ဟာသူဖြုတ်လိုက်သည်။ ဂျောင်ဂုကလည်း သူ့ကိုကြည့်ရင်း အိပ်ရာထဲကထလာသည်။ ဆော့ဂျင်ဘောင်းဘီခါးပတ်ကိုပါ ကိုင်လိုက်တော့ ဂျောင်ဂုက သူ့လက်တွေကို ကိုင်လာသည်။

" ဘာလုပ်မလို့လဲ "

သူပြန်မဖြေဘဲ ဘောင်းဘီကိုသာ ချွတ်လိုက်သည်။

" ဦးလို့.. "

" ဖယ် ငါ့ဟာငါပူလို့ ချွတ်အိပ်မလို့.. "

ဆော့ဂျင်သူ့လက်တွေကို ဖယ်လိုက်ရင်း အဝတ်အစားမကပ်တော့တဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို စောင်ဖုံးစေပြီး ကျောပေးကာ လှဲအိပ်လိုက်သည်။

" ဦးက,ဗျာ.. ကျွန်တော်ကဘယ်လိုနေရတော့မှာလဲ "

သူမကြားချင်ယောင်ဆောင်နေလိုက်သည်။သူ့ကိုသူခွင့်ပြုခဲ့သေးတာပဲ သူပဲမထိချင်တာလေ။သူစောင်ကို ရင်ဘတ်ထိဆွဲတင်လိုက်ပြီး လက်တွေကို ခေါင်းအောက်ထဲခုအိပ်ကာ လျစ်လျှူရှုထားလိုက်သည်။ သူနောက်တွင် ဂျောင်ဂုလှုပ်လှုပ်ရွရွဖြစ်ပြီး တခုခုကိုလုပ်နေပေမဲ့ သူလှည့်မကြည့်။ ခဏကြာတော့ သူ့နောက်ကျောတွင် ထိတွေ့လာတဲ့ကိုယ်ငွေ့နွေးနွေးကြောင့် သူကျောမတ်သွားသည်။ ဂျောင်ဂုက သူ့ခါးတွေကနေ ထိတွေ့လာပြီး နောက်ကျောပြင်တွေကို ဖွဖွနမ်းလာသည်။ဆော့ဂျင် ပုံမှန်ထက်ပူနွေးနေတဲ့ကိုယ်ငွေ့ကြောင့် သူ့ကိုယ်ကို နောက်သို့လှည့်လိုက်သည်။

" မင်း.. "

" ကျွန်တော့်အဖျားတွေကူးသွားရင်လည်း ကျွန်တော်ဦးကို ပြန်ပြုစုပေးမယ် "

ဂျောင်ဂုက ခန္ဓာကိုယ်ဗလာနဲ့ သူ့ပေါ်တက်လာပြီး သူ့ကိုအသက်ရှူခွင့်မပေးတော့ဘဲ အတင်းအကြပ် နမ်းတော့သည်။ ဂျောင်ဂုတစ်ကိုယ်လုံးက နွေးနေပြီး အထိအတွေ့က အသစ်အဆန်းလို.. ဆော့ဂျင် သူ့ကိုယ်ပေါ်ကဂျောင်ဂုကို ဖက်တွယ်ထားလိုက်ပြီး အနမ်းတွေကို ပြန်တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ ဂျောင်ဂုက သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ပွတ်သပ်လာပြီး လက်တွေက အောက်ပိုင်းကို လျှောဆင်းလာသည်။ လက်တွေက တင်းမာစပြုနေတဲ့သူ့အရာကို ကိုင်လိုက်ပြီး အရှေ့အနောက် ပွတ်ဆွဲလာသည်။ဆော့ဂျင်သည်လည်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ်စောင်းလိုက်ပြီး တင်းမာနေပြီဖြစ်တဲ့ ဂျောင်ဂုအရာကို ပြန်ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ နှစ်ယောက်သား တစ်ယောက်အရာတစ်ယောက် အပြန်အလှန်ဆုပ်ကိုင်ပြီးသွားတော့ အနမ်းတွေကို ရပ်စဲလိုက်ပြီး လက်တွေကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

" ဟ့ ဦး.. "

" အားသိပ်မသုံးနဲ့ဂျောင်ဂု.. "

ဂျောင်ဂုနေမကောင်း‌ဖြစ်နေတာကြောင့် အားအင်ကုန်ခမ်းပြီး ကိုယ်ခံအားကျဆင်းသွားမှာ သူစိုးရိမ်နေတာဖြစ်သည်။ သို့သော် ဂျောင်ဂုက သူ့စကားကို အလေးထားပုံမရှိ။

သူတို့ပထမဆုံးအကြိမ် လက်နဲ့ပြီးသွားကြတော့ ဂျောင်ဂုလက်တွေက သူ့ကိုယ်တွင်းထဲကို ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူ့ရဲ့ညည်းညူသံတွေနဲ့အတူ ဂျောင်ဂုရဲ့အသက်ရှူသံပြင်းပြင်းနဲ့ ပူနွေးနေတဲ့လေထုက သူ့နားတွင် ရိုက်ခတ်နေသည်။ သူအဆင်ပြေပြီလို့ ထင်ရတဲ့အခါ ဂျောင်ဂုက သူ့ကို တစ်ဖက်သို့ လှည့်စေသည်။ သူဂျောင်ဂုကို ကျောခိုင်းလျက်သားဖြစ်သွားတော့ ဂျောင်ဂုက သူ့နောက်ကျောတွေကို နမ်းရှုပ်လာပြီး သူ့ပေါင်တစ်ဖက်ကို အနည်းငယ်မြှောက်ကိုင်ကာ သူ့အထဲကို တိုးဝင်ဖို့လုပ်သည်။ ပုံမှန်ထက်ပူနွေးနေတဲ့အရာကြောင့် သူ့ကိုယ်ထဲထိတွေ့လာတာနဲ့ သူပင့်သက်ရှိုက်ရင်း တစ်ချက်ညည်းမိသွားသည်။ ထိုပူနွေးနေတဲ့အရာက သူ့ကိုယ်ထဲ ဖြည်းဖြည်းချင်းပင် ဝင်ရောက်လာပြီး လှုပ်ရှားလာသည်။

" ဟ့ ကူး.. "

ထိုအရာက သူ့ကိုယ်ထဲကို ဝင်ရောက်လာပြီး ဆောင့်ချက်တွေတရစပ် ရောက်လာခဲ့သည်။ သူသူ့ရှေ့ကစောင်ကို ဖမ်းဆုပ်ထားရင်း ညည်းညူသံတွေ ထိန်းချုပ်ထားမိသည်။ပူနွေးတင်းမာနေတဲ့အရာက သူ့ကိုယ်ထဲတွင် အရှိန်မကျဘဲ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိုးဆောင့်လာသည်။ ရှေ့ငိုက်ငိုက်ကျနေတဲ့သူ့ကို ဂျောင်ဂုက လက်မောင်းကြားထဲကနေ နောက်ပြန်ဖက်တွယ်ထားရင်း ထိန်းကိုင်ထားသည်။

" အ့ ဦး ဦးကိုယ်ထဲမှာ ပြီးလိုက်လို့မဖြစ်ဘူးထင်တယ် "

" ဘာလို့လဲ "

ဆော့ဂျင် ခေါင်းကို အနည်းငယ်စောင်းကြည့်ရင်း မေးလိုက်တော့ ဂျောင်ဂုမျက်နှာသည်လည်း သူလည်ပင်းနားတွင် ကပ်လျက်ရှိနေသည်။ ဂျောင်ဂုက သူ့ပခုံးသားတွေကို နမ်းရှုပ်နေရင်းကနေ အသံတိမ်တိမ်နဲ့ပြောလာသည်။

" ကျွန်တော်နေမကောင်းလို့လေ ဦးပါဖျားသွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ ဟင် "

" မင်းသဘော.. မင်းကြိုက်သလို.. လုပ်လို့ရတယ် ဟ့ ဟ့ ဂျောင်ဂု "

သူကိုယ်ထဲလှုပ်ရှားမှုတွေက မပြတ်တော့ သူပြတ်တောင်းပြတ်တောင်းသာ ပြောပြီး သူ့ကိုယ်က ယိုင်နှဲ့နေသည်။

" တကယ်လား ကျွန်တော်ကြိုက်တဲ့နေရာဆိုတာ.. "

" အင်း... "

ဆော့ဂျင်အသံတိုးတိုးနဲ့ အဖြေပေးလိုက်သည်။ဂျောင်ဂုဘာကိုတွေးနေလဲ သူသိသည်။ သူ့ကိုယ်ထဲ ဆောင့်ချက်တွေမြန်လာပြီး ထုတ်လွှတ်ခါနီးမှာတော့ ဂျောင်ဂုအရာက သူ့ကိုယ်ထဲမှ ထွက်သွားခဲ့သည်။ သူပက်လက်အနေအထားပြင်လိုက်ပြီး မျက်လုံးတွေကို မှိတ်ထားလိုက်သည်။ ပြီးတော့ အတွေးထဲပေါ်လာသည်က ဂျောင်ဂုဆွဲခဲ့ဖူးတဲ့ပန်းချီ.. ထိုပုံထဲတွင် သူက မျက်လုံးမှိတ်ထားလျက်ကနေ ဂျောင်ဂုက သူမျက်နှာနားတွင် ဒူးထောက်လျက်ရှိနေပြီး သူ့အရာကလည်း သူ့မျက်နှာနှင့်ကပ်လျက် ထိုအရာနှင့်သူ့မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း  အဖြူရောင်အရည်တွေက ပေကျံနေလျက်။ ဆော့ဂျင်ထိုပုံကိုမြင်ကတည်းက ထူပူပြီး ရှက်ရွံ့သွားခဲ့ဖူးသည်။ ဒါက ဂျောင်ဂုစိတ်ကူးထဲက ပုံဖော်ထားတဲ့ သူနဲ့ဂျောင်ဂုတို့ရဲ့ ပုံရိပ်တွေ..

‌မျက်နှာပေါ် အရည်တချို့ ဖိတ်စင်လာတဲ့အခါ ဆော့ဂျင်မျက်လုံးပြန်ဖွင့်လိုက်သည်။ ထိုအခါ သူ့မျက်နှာနားတွင် ပန်းချီထဲကလို ဂျောင်ဂုအရာက သူနဲ့နီးနီး‌တွင် ရှိနေသည်။ သူ့ပခုံးနားတွင်တော့ ဂျောင်ဂုဒူးထောက်ထားတဲ့ ပေါင်တံတွေ...

" ဦး.. "

ဂျောင်ဂု သူ့အရည်တချို့‌ တင်ကျန်နေတဲ့ ဦးမျက်နှာကိုကြည့်ရင်း သူ့အရာက ပြန်လည်တောင့်တင်းလာသလို ခံစားရသည်။ ဦးက သူ့ကိုသူဖြစ်ချင်သလို လုပ်ခိုင်းတယ်ဆိုကတည်းက သူစိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့တာဖြစ်သည်။ သူ့အရာဦးကိုယ်ထဲက နှုတ်ထွက်လိုက်တော့ ဦးက မျက်လုံးတွေမှေးမှိတ်သွားပြီး အဆင်သင့်ပြင်ထားသည်။ သူဦးမျက်နှာနား တိုးကပ်သွားလိုက်ပြီး မျက်လုံးတွေ‌မှေးမှိတ်ထားတဲ့ ဦးမျက်နှာကို တစိမ့်စိမ့်ကြည့်ရင်း သူ့အရာကို ရှေ့နောက်ပွတ်ဆွဲလိုက်သည်။ ဦးရဲ့ တင်းတင်းစေ့ဖြစ်နေတဲ့နှုတ်ခမ်းဖူးဖူးနဲ့တင် သူ့အရာက ကြာကြာမလှုပ်ရှားလိုက်ရ။ သူ့ရဲ့ ပျစ်စေးနေတဲ့အရည်တချို့ လျှံထွက်လာပြီး ဦးမျက်နှာပေါ် ဆေးစက်ကျသလို စွန်းထင်ကုန်တော့သည်။သူ့စိတ်ကူးထဲ အကြိမ်ကြိမ်ပုံဖော်ဖူးတဲ့ မြင်ကွင်းမလို့ သူ့ရင်တွေလှုပ်ခတ်နေပြီး စိတ်လှုပ်ရှားနေကာ သူ့အရာက ပြန်လည်တောင့်တင်းလာသည်။ ထိုအချိန် ဦးက မျက်လုံးဖွင့်လာပြီး မျက်စိ‌ရှေ့က သူ့အရာကိုကြည့်ရင်း သူ့ကိုပြန်ကြည့်လာသည်။ ကြည်လင်နေတဲ့ဦးမျက်ဝန်းတွေထဲ အရိပ်တချို့ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ဦးက မျက်တောင်နှစ်ချက်ဖြည်းဖြည်းခတ်ကာ ခေါင်းအနည်းငယ်ကြွလာပြီး သူ့အရာကို နှုတ်ခမ်းဖြင့် ထိရုံလာနမ်းသည်။

သူ့ရင်ခုန်သံတွေ မြန်ဆန်လာတာနဲ့အတူ သူ့အရာသည်လည်း မျက်စိရှေ့တွင်ပင် ကြီးထွားလာခဲ့သည်။ ဦးက သူ့ကိုမျက်တောင်တွေပင့်ထားပြီး ကြည့်နေသည်။ ဒူးထောက်ထားတဲ့ သူ့ဒူးခေါင်းတွေ အားမရှိတော့သလိုပင် ခံစားလိုက်ရပြီး ဦးအပေါ်တွင်ထိုင်ချမိတော့မလို.. သူခွထားတဲ့ခြေထောက်တွေကို အမြန်ဖယ်လိုက်ပြီး အိပ်ရာပေါ်ကဦးကို ဆွဲယူလိုက်သည်။ ဦးကို သူ့ပေါင်ကြားထဲ ထည့်ညှပ်ထားလိုက်ပြီး ခုနက သူ့အရာကို ထိတွေ့ထားတဲ့ နှုတ်ခမ်းကို အကြမ်းပတမ်း အမဲဖျက်မတတ် စုပ်နမ်းနေမိသည်။ သူ့အနမ်းတွေ ကြမ်းတမ်းလာပြီး သူ့အရာကိုလည်း ဦးအရာနဲ့ ပွတ်သပ်နေသည်။ သူ့အောက်ပိုင်းကအရာက ပေါက်ထွက်မတတ်ဖြစ်နေပြီမလို့ သူ့လက်တွေက ဦးအောက်ပိုင်းကို လျှောဆင်းရင်း အပေါက်ထဲကို လက်စမ်းထည့်လိုက်သည်။

" အ့ အွန်း.. "

သူ့လက်ချောင်း‌တွေ ဦးထဲဝင်ရုံရှိသေးသည် ဦးက အနမ်းတွေက ဖယ်ခွာသွားပြီး သူ့လက်တွေကိုလည်း ဖယ်ထုတ်လာသည်။

" ‌ဦး.. "

‌သူခံရခက်သလို ဦးကိုခွင့်ပြုပေးဖို့ ခေါ်လိုက်သည်။ဦးက သူ့ကိုဘာမှမပြောဘဲ သူ့အောက်ပိုင်းကို ကြည့်နေသည်။ သူ့အရာက ပေါက်ထွက်လုမတတ် တင်းမာထောင်မတ်နေသည်။

" ဦး.. ကျွန်တော်လုပ်ချင်တယ်.. "

" မင်းနေမကောင်းဘူး အားပြတ်သွားလိမ့်မယ် "

ဘယ်သူကအားပြတ်မှာလဲ။ သူဒီလောက် စိတ်အားထက်သန်နေတာကို သူ့ကိုအဲဒီအကြောင်းပြချက်ကြောင့် ခွင့်မပြုတော့ဘဲ သူကဒီတိုင်းကြီးနေလိုက်ရတော့မှာလား..

" ဦး... ကျွန်တော့်ကို ဒီအတိုင်းကြီးထားတော့မှာလား "

" ငါ.. ငါ အဲဒါကိုလုပ်မယ် "

" မင်းဆွဲထားတဲ့ပုံထဲက.. "

ဂျောင်ဂုအပြေးအလွှားစဉ်းစားနေတုန်း ဦးက သူ့အောက်ပိုင်းဆီသို့ ငုံ့ကိုင်းလာပြီး သူ့အရာကို ငုံ့နမ်းလာသည်။ နှုတ်ခမ်းဖူးဖူးက အနမ်းပေးသလို သူ့အရာပေါ် ဖိတင်လာသည်။သူ့အရာတစ်ခုလုံး တုန်တက်သွားပြီး သွေးမလျှောက်တော့သလို လှုပ်ရှားမှုတွေ တုံ့ဆိုင်းကုန်သည်။

" ဦး.. "

ဦးရဲ့နှုတ်ခမ်းတွေက အပေါ်နည်းနည်းရွှေ့လာပြီး ထပ်မံနမ်းရှိုက်လာပြန်သည်။ နှုတ်ခမ်းဖူးဖူးနဲ့ သူ့အရာကို ထိရုံလေးတွေ နမ်းရှိုက်သွားပြီး ထိပ်ဖျားကနေ စတင်ငုံခဲလာသည်။

" ဟ့ ဦး.. ကျွန်တော်ရူးတော့မယ် ဟင်း.. "

သူ့အရာတစ်ခုလုံး ဦးပါးစပ်ထဲရောက်သွားပြီး ဦးက ဖြည်းဖြည်းချင်း အသွင်းအထုတ်လုပ်နေသည်။သူ့အရာရဲ့အရွယ်အစားကြောင့်ရယ် အတွေ့အကြုံမရှိသေးတဲ့ဦးကြောင့်ရယ် ဦးမျက်နှာလေးက နီရဲကာ ပေါက်ထွက်မတတ်... မျက်လုံးတွေမှာလည်း မျက်ရည်ကြည်လေးတွေဝေ့သီလို့.. ဒါကို သူအပေါ်စီးကနေ မြင်နေရသည်။ ဂျောင်ဂု ဦးရဲ့ခံတွင်းနွေးနွေးနဲ့ လျှာဖျားနုနုကြောင့် တင်းမာနေပြီးဖြစ်တဲ့ သူ့အရာက ကြာကြာမနေဘဲ ဦးပါးစပ်ထဲတွင် ထုတ်လွှတ်မိသည်။

" ဟ့ ဦး.. "

" အဟွတ် အဟွတ် ဟွတ် "

" ဆောရီး ဦး ဦး တောင်းပန်ပါတယ် "

သီးသွားရတဲ့ဦးကြောင့် သူအလျင်အမြန် ဦးကိုဆွဲပွေ့ယူလိုက်ပြီး လက်မောင်းကြားထဲညပ်ကာ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် စီးကျနေတဲ့သူ့အရည်တွေကို လက်မဖြင့် ဖိသုတ်ပေးလိုက်သည်။ ခုနလေးတင် သူ့အရာကို စုပ်ယူနမ်းရှိုက်ထားတဲ့နှုတ်ခမ်းလှလှကို တစ်ချက်ဖိနမ်းလိုက်သည်။ ဒီနှုတ်ခမ်းတွေနဲ့ သူ့အရာကိုနမ်းလိုက်တယ်ဆိုတာကို သူတွေးမိသွား၍ ထိုနှုတ်ခမ်းတွေကို ထပ်ကာထပ်ကာ ဖိနမ်းနေမိသည်။

" ဦး.. "

သူငိုမိတော့မည်။ သူစိတ်ထဲပေါ်လာတဲ့ ညစ်ညမ်းတဲ့စိတ်ကူးပုံရိပ်တွေကို ဦးက အလေးအနက်ထားပြီး လိုက်လျောပေးနေသည်။

" နေလို့ကောင်းသွားပြီလား.. "

" အင်း.. ဦး.. "

" ဟုတ်ပါပြီ ငိုတော့မငိုပါနဲ့ နှာစေးကုန်လိမ့်မယ်.. ကိုယ်ပူနေသေးလား.. နေလို့အဆင်ပြေလား.. ကိုယ်ပူနေတုန်းပဲ ကိုယ်မင်းကိုသန့်စင်ပေးမယ်.. "

ဂျောင်ဂု ဦးကိုအသွားမခံဘဲ လက်မောင်းကြားတွေထဲ ထွေးပွေ့ထားလိုက်သည်။

" ကိုယ့်ကိုလွှတ်ပါအုံး ကိုယ်တို့အဝတ်အစားဝတ်ဖို့လိုတယ်လေ ဒီလိုလုပ်နေရင် နှစ်ယောက်စလုံးနေမကောင်းဖြစ်ကုန်လိမ့်မယ် "

" ကျွန်တော်နေလို့ကောင်းသွားပြီ ဒီလိုလေးပဲနေချင်တယ်စောင်ခြုံထားမယ်လေ နော် နော် ဦး "

" မရဘူး မင်းကိုယ်ပူနေသေးတယ် "

" ကျွန်တော်နေကောင်းသွားပါပြီဆို မယုံရင် နောက်တစ်ကြိမ်လောက်ထပ်လုပ်ကြမလား "

" မင်း!.. အဲဒီအရာကတောင် ပူနေသေးတာမင်းသိလား "

ဦးက ပြောချင်ရာပြောပြီးမှ နားရွက်တွေနီလာသည်။ တကယ်ကြီး အဲဒါက ပူနေတာလား.. ဦးကသာ သူ့အတွက်စိတ်ပူနေပေမဲ့ သူ့အားတွေ တစ်စက်မှတောင် မကုန်ခမ်းသေးသလို အခုထိလည်း ဦးကိုလုပ်ဖို့ စိတ်အားထက်သန်နေတုန်းပဲ။

" အဲဒါက တကယ်ပူတာလား ခံရခက်လား "

ဂျောင်ဂု နီရဲနေတဲ့ဦးနားရွက်တွေကို လျှာဖျားနဲ့ကလိရင်း နားနားကပ်မေးလိုက်သည်။

" တော်ပြီ မင်းနေကောင်းပြီဆိုလည်း နေလိုက် ငါဒီလိုမနေချင်ဘူး.. "

ဦးက သူ့ကိုတွန်းဖယ်ကာ ခုတင်ပေါ်က ဆင်းသွားသည်။ သူဦးရဲ့ အဝတ်မပါတဲ့နောက်ပိုင်းကို ကြည့်မဝဖြစ်နေခဲ့သည်။ နောက်ကျောလေးကနေ စခဲ့တဲ့ဇာတ်လမ်းက အခုတော့ အဲဒီနောက်ကျောလေးက သူ့အပိုင်ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။

သူအရင်က အဖြစ်အပျက်တချို့ကို ပြန်တွေးနေရင်း ရေချိုးခန်းတံခါးပွင့်လာပြီး ဦးထွက်လာခဲ့သည်။ ဦးက ရေချိုးဝတ်ဝတ်ထားပြီး လက်ထဲတွင်လည်း ရေဇလုံကိုင်ထားသည်။ ပြီးတော့ ရေဇလုံကို စားပွဲတွင်ချလိုက်ပြီး ခုနက သူတို့ချွတ်ပစ်ထားတဲ့ အဝတ်တွေကို ကောက်ယူကာ ရေချိုးခန်းထဲပြန်ဝင်သွားသည်။ ဝင်လာကတည်းက ငုတ်တုတ်ထိုင်နေတဲ့သူ့ကို ဂရုပင်မစိုက်။ ရေချိုးခန်းထဲက ပြန်ထွက်လာပြန်တော့လည်း အဝတ်ဗီရိုဘက် တန်းလျှောက်သွားသည်။သူ့အတွက်ပါ အဝတ်တွေထုတ်နေပြီး အနားပြန်ရောက်လာသည်။ ဦးက ရေဇလုံကိုတစ်ချက်ကြည့်ပြီး သူ့ကိုမျက်မှောင်ကုတ်ကြည့်လာသည်။

" ဘာမှမလုပ်သေးဘူးလား အခုထိ "

" ဘာလုပ်ရမှာလဲ.. နေမကောင်းဘူးလေ "

" မင်းအပိုတွေမပြောနဲ့ ခုနကတော့ ကောင်းနေပြီဆို "

" ဦးပဲပူနေသေးတယ်ဆို! "

" မင်း! "

ဦးဒေါသထွက်နေသည်က မျက်နှာလေးပင် ရဲနေပြီ။ ဟွန့် ဦးကိုဘာမှမလုပ်ရမဲ့အတူတူ ဦးလုပ်ပေးတာပဲ ငြိမ်ခံနေမှာပေါ့..

ဦးက သူဝတ်မဲ့အဝတ်တွေချလိုက်ပြီး သူ့အနားရောက်လာသည်။

" မင်းနေကောင်းနေပြီ "

" မကောင်းသေးဘူး မယုံရင်ပြန်စမ်းကြည့် "

" အ့! "

သူ့စကားကြောင့် တကယ်လာစမ်းကြည့်တဲ့ ဦးကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး အိပ်ရာထဲပြန်ဆွဲသွင်းလိုက်သည်။ ပြီးတော့ လက်မောင်းတွေကနေ သိမ်းကျုံးဖက်လိုက်ပြီး အိပ်ရာပေါ် ပြန်လှဲချလိုက်သည်။

" ဖယ်နော် လွှတ်စမ်း! "

" မလွှတ်ဘူး ဒီတိုင်းပဲနေမယ် ဦးအနားယူဖို့လိုတယ် ဦးဘာမှမဖြစ်ဘူးဆိုရင်တောင် အနားယူသင့်တယ် ကိုယ်လက်သန့်စင်ခဲ့ပြီးပြီမလား ခဏအိပ်ရအောင် "

သူပြောရင်း ဦးကိုယ်လေးကို ပိုတိုးဖက်ထားလိုက်သည်။

" မင်းကရော ဘာမှမလုပ်တော့ဘူးလား ဆေးထပ်သောက်ရအုံးမယ်လေ "

" တစ်ရေးထပ်အိပ်အုံးမယ် နိုးလာမှပဲ ဖြစ်နိုင်ရင် ဒီအတိုင်းပဲ နေလိုက်ချင်တော့တာ ဦးအ‌ထိအတွေ့လေးတွေ ပျောက်သွားမှာစိုးလို့ "

ဂျောင်ဂုဦးနောက်ကျောတွေကို နမ်းရှုပ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ ဦးကငြိမ်ကျသွားပြီး စောင်ခြုံခိုင်းကာ ဘာမှထပ်မပြောလာခဲ့တော့.. သူ့လက်မောင်းတွေကြားမှာ ဦးကိုထွေးပွေ့ရင်း စောင်ကို နှစ်ယောက်စလုံးအပေါ် လွှမ်းခြုံရင်းအိပ်စက်ခြင်းဆီသို့...

__________TBC

ဒီအပိုင်းက ရှေ့ကဟာတွေနဲ့ သိပ်အဆက်စပ်မရှိဘူး။တမင်ရေးထားတာ ဖျက်ချင်ဖျက်လို့ရအောင်။ဒါကြောင့် စိတ်ကူးမတည့်ရင် ဖျက်မှာ။ အကယ်၍ 37ပျောက်သွားရင်လည်း ကိစ္စမရှိပါဘူးနော် အချိတ်အဆက်မိပြီးသားပဲ ဖြစ်နေအုံးမှာ။