ep22

" စီအီးအို ဒီနေ့အတွက် အချိန်စာရင်း "

" ထယ်ဆန်းအုပ်စုရဲ့နှစ်ပတ်လည်က ဘယ်နေ့လဲ "

" ဒီအပတ်စနေနေ့ပါ "

" ဟုတ်ပြီ ခုနနေ အစည်းအဝေးအတွက် ပြင်လိုက်တော့ "

" ဟုတ်ကဲ့ "

သူ့အတွက် အချိန်ကြာလာလေ သူ့နေရာဖယ်ပေးဖို့ နီးလာလေ ထိုအတွက် အလုပ်တွေက ပိုပိုများလာလေပဲ ဂျူအွန်းသူ့နေရာကို ကောင်းကောင်းဆက်ခံနိုင်မလားဆိုရင်တော့ မနိုင်ဝန်ထမ်းရမဲ့ကိစ္စ။ ဒါကြောင့် သူတတ်နိုင်သလောက် ကိစ္စကြီးတွေကို အပြီးသတ်နေသည်။ သူထားခဲ့ရရင်တောင် သူနောက်ဆံမတင်းချင်ဘူး။ သူလည်း ရှင်းကိုချစ်ပြီး သံယောဇဉ်ရှ်ိသည်။သူမရှိရင်လည်း ရှင်းကပုံမှန်အတိုင်း လည်ပတ်နေစေဖို့ပဲ မျှော်လင့်သည်။ ပြီးတော့ နောက်တစ်ခုက အွန်းလေး..သူအွန်းလေးကို ဘာမှအသိမပေးရသေးဘူး။ အွန်းလေးကို ဘယ်လိုအသိပေးရမလဲတောင် မသိတော့ဘူး။အွန်းလေးက ရှင်းရဲ့သွေးသားမလို့ သေချာပေါက်ရှင်းမှာပဲ ရှိနေရာမှာပဲ ဟူး...

" ဘာလို့အဲလောက် သက်ပြင်းချနေရတာလဲ ကျွန်တော်ဝင်လာ‌တာတောင်မသိဘူး "

" ဂျောင်ဂု.. ဘာကိစ္စလဲ "

" ဘာတွေစိတ်ညစ်စရာရှိလို့လဲ "

ဂျောင်ဂုက သူ့အနားရောက်လာပြီး လက်တွေက သူ့ဂုတ်ပိုးကို ဖွဖွလျှောက်လာသည်။ ပြီးတော့ ဘာမှမပြောတော့ဘဲ ပခုံးတစ်လျှောက်ကို ဖွဖွနှိပ်ပေးသည်။ ဂျောင်ဂုရဲ့ ကျွမ်းကျင်တဲ့လှုပ်ရှားမှုတွေကြောင့် သူသက်သောင့်သက်သာရှိလာသည်။

" ရပြီ ကိုယ်အစည်းအဝေးရှိသေးတယ် မင်းဘာလာလုပ်တာလဲ "

" ဦးကိုလာတွေ့တာပေါ့ မနက်တည်းက တွေ့မှမတွေ့ရသေးတာ "

ဂျောင်ဂုက စိတ်ကောက်ချင်သလို နှုတ်ခမ်းထော်ထားသည်။ အခုဆို ဂျောင်ဂုက သူ့အိမ်သူပြန်အိပ်နေပြီဖြစ်တာကြောင့် သူတို့အရင်ကထက်စာရင်တော့ တွေ့ချိန်နည်းသွားပြီ။ ဒါက အိမ်မှာ‌တွေ့ချိန်ပဲ နည်းသွားရုံပါ။ ရုံးမှာဆို သူ့ဘာသာသူ အတားအဆီးမရှိ လာနေတာပဲ အခုလိုမျိုး..

" ဦး "

ရုတ်တရက်ပင် ဂျောင်ဂုက သူ့ထိုင်ခုံကို ဆွဲလှည့်ပစ်ပြီး သူ့ပေါ်ခွတက်လာသည်။ သူ့ပေါ်ထိုင်ထားသည်လို့ ထင်ရပေမဲ့ ထိုင်ခုံလက်ရန်းတွေကို ခွထားတော့ သူဂျောင်ဂုကိုယ်အလေးချိန်ကို သိပ်မခံစားရ။

" ဒါကိုယ့်ရုံးခန်းနော် ဆင်း ကိုယ်လည်းအစည်းအဝေးသွားရတော့မှာ "

" နာရီဝက်တောင် လိုသေးတာကို "

" မင်းငါ့အချိန်ဇယားတွေ ခိုးကြည့်ထားပြန်ပြီလား ! "

" ခိုးမကြည့်ပါဘူး မမတွေဆီက တောင်းကြည့်လိုက်တာ 'မမ ဦးအလုပ်တွေများလား ကြည့်အုံးမယ်လို့' သူတို့ကသဘောကောင်းတယ်လေ ပြပေးခဲ့တာ "

ပလီပလာဉာဏ်က အလွန်များတာ ပြီးရင် သူ့အချိန်ဇယားကို ကြည့်ထားပြီး သူဘယ်နေရာသွားသွား တကောက်ကောက်လိုက်တော့မည်။

" ဦးကလည်း ဦးနဲ့တွေ့ချိန်ကဖြင့် နည်းသွားပြီကို အိမ်မှာကျတော့လည်း ဖုန်းခေါ်ရင်လည်း ကောင်းကောင်းမပြော စာပို့ရင်လည်း ကောင်းကောင်းမပြန်နဲ့ "

" မင်းကနှောင့်ယှက်နေတာလေ ငါအလုပ်များပါတယ်ဆို... ပြီးတော့.. "

သူ့ဟာသူအိမ်ပြန်သွားတာကိုများ...ဂျောင်ဂုဘာလို့အိမ်ပြန်သွားလည်း သူအတွေးမရဘူး အမှန်ဆို သူအိမ်မှာရှိတာက သူတို့တွေ့ချိန်ပိုရတယ်မဟုတ်ဘူးလား ဂျောင်ဂုကို သူလက်ခံလိုက်ပြီးကတည်းက မကြာဘူး သူ့အိမ်သူပြန်ပြောင်းနေသွားတာ သူ့ကိုတော့ သူ့ဖွားဖွားပြန်ခေါ်လို့တော့ပြောတာပဲ ဒါပေမဲ့ ဂျောင်ဂုကိုယ်တိုင်ကလည်း  ပြန်ချင်နေလို့ပါ ဘာကြောင့်ပြန်ချင်တာလည်းတော့ သူအဖြေရှာမရ။

" ဦးစိတ်တွေ ဟိုရောက်ဒီရောက်နဲ့ ပင်ပန်းလို့လား.. ပြီးတော့ဘာဖြစ်လဲ "

သူထင်သလိုတော့မဟုတ်ဘူး။ သူထင်သလို ဂျောင်ဂုကသူ့ကိုရပြီးမှ ပေါ့သွားတာမျိုးတော့မဟုတ်ဘူး။ သူ့ဘာလို့အိမ်ပြန်သွားလည်း မသိပေမဲ့ ဖုန်းတွေဆက်၊မက်ဆေ့ပို့တာတွေက အရင်ကထက်တောင် များသေးတယ်။အခုမျက်ဝန်းတွေကလည်း သူ့ကိုဂရုတစိုက်ကြည့်ပြီး အဖြေရှာနေသည်။

" ဦးအဲလိုဆက်ကြည့်နေရင် ကျွန်တော်နမ်းမိတော့မယ် "

ဂျောင်ဂုက အပြောနဲ့အတူ သူ့မျက်နှာနားတိုးကပ်လာတော့ သူလက်နဲ့ကာလိုက်သည်။

" ဒါရုံးခန်းထဲမှာနော် "

" နမ်းရုံပဲကို "

ဂျောင်ဂု ကာနေတဲ့ဦးလက်တွေကို သူ့လက်ချောင်းတွေကြား ယှက်ကိုင်ရင်း ဦးနှုတ်ခမ်းတွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်းထိလိုက်သည်။ သူကဦးပေါင်ပေါ်ရောက်နေတော့ ဦးထက်ခေါင်းတစ်လုံးစာမြင့်နေပြီး သူ့ခေါင်းက ဦးနှုတ်ခမ်းကိုနမ်းဖို့ အရမ်းကြီးငုံ့ထားရသလို ဦးကလည်း အများကြီးမော့ထားရသည်။ ဦးရဲ့ကြော့စင်းနေတဲ့လည်တိုင်ကို ဖွဖွထိကိုင်ရင်း နှုတ်ခမ်းတွေကို စုပ်ယူလိုက်သည်။ ဦးက အစပိုင်းသာငြင်းဆန်ခဲ့ပြီး သူ့ခါးကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ကာ လိုက်ပါစီးမျောလာသည်။ ဦးလည်ပင်းကနေ ထိန်းကိုင်ပြီး အနမ်းတွေကို အရှိန်မြှင့်ကာ နောက်လက်တစ်ဖက်က ဦးရဲ့အင်္ကျီကြယ်သီးတွေဆီ ရောက်သွားသည်။ နမ်းနေရင်း ကြယ်သီးတွေကိုဖြုတ်နေပေမဲ့ လွယ်လွယ်မပြုတ်သွားသလို ဦးကလည်း သူ့လက်တွေကို ဖယ်ထုတ်လာသည်။

" ဦး.. "

သူအနမ်းတွေကိုရပ်လိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက်က ဦးရင်ဘတ်က ကြယ်သီးတွေကို ကိုင်ထားရင်း ဦးကို တိုးတိုးညင်းညင်းခေါ်လိုက်သည်။

" မရဘူး ဆင်းတော့ အစည်းအဝေးသွားရအုံးမှာ "

" နမ်းရုံပဲလေ "

" နော် နော် "

သူဦးတုံ့ပြန်ချက်တွေကို မစောင့်တော့ဘဲ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကြယ်သီးတွေကို ဖြုတ်လိုက်သည်။ ကြယ်သီးသုံးခုလောက် ဖြုတ်ပြီးသွားတော့ ပေါ်လာတဲ့ဦးရင်ဘတ်ဖွေးဖွေးကြောင့် သူခဏလေးတောင် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ထိုရင်ဘတ်တွေနား တိုးသွားလိုက်သည်။ ဦးရဲ့ရင်ဘတ်က အဖုလေးကို လျှာဖျားနဲ့တို့ထိလိုက်တော့ ဦးက သူ့ခေါင်းကို တွန်းဖယ်လာသည်။ အားမပါတဲ့ငြင်းဆန်မှုကြောင့် သူနို့သီးလေးကို စုပ်ယူလိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းဖြင့်ဖိကိုက်လိုက်သည်။

" ဟင်း.. တော် တော်တော့ ဂျောင်-ဂု "

ဦးရဲ့ ပြတ်တိပြတ်တောင်းငြင်းဆန်မှုနဲ့အတူ ကော့တက်လာတဲ့ရင်ဘတ်ကြောင့် သူနောက်တစ်ဖက်ဆီသို့ နေရာရွှေ့လိုက်သည်။ သူနောက်တစ်ဖက်ဆီကို  စုပ်ယူနေတုန်း သူ့လက်တွေကို ဦးရဲ့အောက်ပိုင်းဆီပို့လိုက်တော့ ထင်သည့်အတိုင်း ဦးအရာက တင်းမာနေပြီ။ သူအပြုံးသေးတစ်ခုဖော်လိုက်ပြီး ခေါင်းကိုပြန်မော့လာကာ နှုတ်ခမ်းတွေကို ထပ်နမ်းလိုက်သည်။နမ်းနေတုန်း သူ့လက်တွေက ဦးရဲ့အောက်ပိုင်းဆီ ရောက်သွားပြန်တော့ ဦးက အနမ်းတွေကြားမှ သူ့လက်တွေကို တွန်းထုတ်ပြန်သည်။

" ဂျောင်-ဂု ဖယ် ဖယ်တော့ "

ဂျောင်ဂုနှုတ်ခမ်းတွေကနေ ဖယ်ပေးလိုက်ပြီး လည်ပင်းတွေကြား နမ်းရှုံ့လိုက်သည်။ ပြီးတော့ ဦးဘောင်းဘီခါးပတ်ဆီ ကိုင်လိုက်သည်။

" ဟင်း.. တော် တော်တော့ဆို.. "

" ဦးဟာက မာနေပြီ "

" မင်းစတာလေ ငါအစည်းအဝေးရှိသေးပါတယ်ဆို ဖယ် ငါ့ပေါ်က "

ဆော့ဂျင် သူ့ရဲ့သွေးသားဆန္ဒလိုအင်စိတ်ကြောင့် စိတ်ဆတ်ကာ ဂျောင်ဂုကို ခပ်ဆတ်ဆတ်အော်လိုက်သည်။အစည်းအဝေးလည်းရှိသေးတာကြောင့် သူသန့်စင်ခန်းခဏဝင်ဖို့ လိုနေပြီ။ သူဂျောင်ဂုကိုတွန်းဖယ်ပြီး ထိုင်ခုံပေါ်ကထမယ်လုပ်တော့ ဂျောင်ဂုက သူ့လက်ကို ဆွဲထားသည်။

" ဘယ်လဲ "

" ငါ့ကို ဒီလိုပုံစံနဲ့ အစည်းအဝေးသွားစေချင်တာလား "

သူလုပ်ထားလို့ အင်္ကျီတွေဖရိုဖရဲနဲ့ ရင်ဘတ်တွင်လည်း သွားရာအချို့ထင်းနေပြီး အဆိုးဆုံးက သူ့အောက်ပိုင်း..ထိုအရာကြောင့် သူစိတ်မကြည်မလင်လည်း ဖြစ်နေသည်။

သူဂျောင်ဂုလက်ကို ဖြုတ်ချဖို့လုပ်တော့ ဂျောင်ဂုကမလွှတ်ပေးဘဲ သူ့ကို ထိုနေရာတွင် ပြန်ထိုင်စေသည်။

" ကျွန်တော်တစ်ယောက်လုံးရှိတာကို သန့်စင်ခန်းသွားမလို့လား "

ဂျောင်ဂုက သူ့ကိုထိုင်ခုံတွင် ထိုင်ခိုင်းပြီး သူကတော့ သူ့ခြေထောက်နားတွင် ဒူးထောက်နေရာယူထားသည်။ ဂျောင်ဂုလက်တွေက သူ့ခါးပတ်ဆီသို့ ပြန်ရောက်လာပြန်တော့ သူနောက်တစ်ခါ ထပ်တားလိုက်ရသည်။ဘာလုပ်ဖို့ကြိုးစားနေတာလဲသူက ..

" ဖယ်နော်မင်း ဘာလုပ်မလို့လဲ "

" ဦးကရော သန့်စင်ခန်းသွားပြီး ဘာလုပ်မလို့လဲ "

ဂျောင်ဂုက သူ့ခါးပတ်ကို ဖြုတ်ယူလိုက်ပြီး သူ့ကိုမော့ကြည့်ကာ ပြန်မေးသည်။ ဂျောင်ဂုရဲ့ နှုတ်ခမ်းပါးတွေကို အပေါ်စီးကနေ မြင်လိုက်ရတဲ့အ‌နေအထားတွင် သူ့စိတ်တွေလှုပ်ရှားလာသည်။ သူပုံမှန်အနေအထားအတိုင်းဖြစ်အောင် ကြိုးစားရင်း ခပ်ဆတ်ဆတ်ပြောလိုက်သည်။

" မင်း မင်းကြောင့်လေ မင်းဘာလို့ တဇွတ်ထိုးလျှောက်လုပ်လဲ အစည်းအဝေးရှိတယ်ဆိုတာကို ဖယ် ဖယ်တော့ "

" ကျွန်တော့်ကြောင့်မလို့ ကျွန်တော်တာဝန်ယူလိုက်မယ် သန့်စင်ခန်းထဲမှာ ဦးဟာဦးဖြေလျှော့ရင် ကျွန်တော့်လောက်ဘယ်ကောင်းနိုင်မလဲ "

" ဘာလုပ်မလို့လဲမင်း ! "

ဒီအခြေအနေကို သူအရမ်းကိုမှ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေသည်။ ဒီအခြေအနေက သူမက်ခဲ့တဲ့ညစ်ညမ်းတဲ့အိပ်မက်ကို သတိရစေသည်။ သူမျက်နှာတွေပူလာပြီး ထိုအိပ်မက်ကို မတွေးဘဲမနေနိုင်တော့။

ဂျောင်ဂုက သူ့ကိုဂရုမစိုက်တော့ဘဲ သူ့ဘောင်းဘီဇစ်နား လက်ရောက်လာသည်။ သူအချိန်မီ ထိုလက်ကို ပြန်ထပ်ကိုင်လိုက်သည်။

" ဖယ် "

" ဦးဒီလိုလုပ်နေရင် အချိန်ကြာလိမ့်မယ် အစည်းအဝေးစဖို့ ဆယ်မိနစ်တောင် မကျန်တော့ဘူး "

" သိတယ် ငါ့ဟာငါပဲ "

" ဦးအတွေ့အကြုံက ဘယ်လောက်ရှိလို့လဲ ပြီးတော့ ဦးက ကျွန်တော်ရှိနေလျက်နဲ့ ကျွန်တော့်ကိုမှန်းပြီး.. "

" မင်း.. "

" ရှူး.. တော်တော့ ဦးဟာဦးဆို အရမ်းကြာသွားနိုင်တယ် ကျွန်တော့်ကိုယုံ ကျွန်တော်ဦးသဘောမတွေ့တာ ဘာမှမလုပ်ဘူး "

အရမ်းစိုးရိမ်ကြီးနေတဲ့ဦးကြောင့် သူပထမစဉ်းစားထားတဲ့ဟာကို လက်လျှော့လိုက်သည်။ ဦးမှာ အရေးကြီးတဲ့အစည်းအဝေးရှိနေတာမလို့ သူဦးကိုစိတ်ချလက်ချဖြစ်စေအောင် ဦးအရာကို ကျေနပ်မှုအပြည့်ပေးမလို့ဘဲ ဒါပေမဲ့ ဦးက ထိုအရာကိုလက်ခံဖို့ အရမ်းကိုမှ တွန့်ဆုတ်နေသည်။သူဦးခြေထောက်နားမှ ထလိုက်ပြီး ဦးကို အစကနေ ဖြည်းဖြည်းချင်း စနမ်းလိုက်သည်။ စိတ်လှုပ်ရှားနေတဲ့ဦးကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်းအနမ်းတစ်ခုနဲ့ နဂိုအနေအထားမျိုးရောက်အောင် ဆွဲခေါ်သည်။ ဦးသူ့အနမ်းတွေကို စိတ်ပါလက်ပါတုံ့ပြန်လာတော့မှ သူ့လက်တွေက ဦးဘောင်းဘီကို လှမ်းကိုင်လိုက်သည်။ ဦးဘောင်းဘီနဲ့ အတွင်းခံကိုပါ ပေါင်လယ်ထိ ရှောချလိုက်ပြီးမှ သူဦးပေါ်ခွထိုင်လိုက်ကာ အနမ်းတွေကို ပြန်ဆက်သည်။နမ်းနေရင်း ဦးအရာကို သူကိုင်လိုက်ပြီး အရှေ့အနောက်ဖြည်းဖြည်းလုပ်ကြည့်သည်။

" ဂျောင်ဂု.. "

သူနှုတ်ခမ်းတွေကိုလွှတ်ပေးလိုက်တော့ ဦးရဲ့ညည်းညူသံသဲ့သဲ့ကြားရသည်။ သူလည်ပင်းတွေကြားကို ခေါင်းအပ်ရင်း နူးနူးညံ့ညံ့လည်ပင်းသားတွေကို ဖွဖွစုပ်ယူတော့ ဦးအသံတိုးညင်းညင်းလေးတွေ ပိုစိပ်လာသည်။ ဦးအရာကိုလည်း လှုပ်ရှားပေးရင်း ဦးကိုလည်း အနမ်းတွေဖွဖွပေးနေတော့ အရှိန်တစ်ခုရောက်လာခဲ့သည်။

" အင်း.. ဂျောင်ဂု "

အထွတ်အထိပ်ရောက်နေပြီအချက်ပြနေတော့ သူ့လက်တွေက ကျွမ်းကျင်စွာပင် ပြီးမြောက်သွားအောင် ရှေ့နောက်ခပ်မြန်မြန်လုပ်ဆောင်လိုက်တော့ မကြာပါ ဦးတစ်ကိုယ်လုံး တောင့်တင်းသွားပြီး သူ့ကိုလည်း တင်းတင်းကိုင်ထားသည်။ ဦးရဲ့ထုတ်လွှတ်မှုကို မြင်ချင်သေးတဲ့သူ့အဖို့ မလွှတ်တမ်းကြည့်ရမဲ့အချိန်မလို့ သူ့လက်ထဲတွင် ဦးအရာကို‌ ပွတ်ဆွဲနေရင်း သူအကြည့်တွေက ဦးအရာနဲ့ပွတ်ဆွဲနေတဲ့ သူ့လက်တွေဆီမှာ..

" လက်ကိုလွှတ် ဂျောင်-ဂု "

" ဟင့်အင်း ကျွန်တော့်လက်ပေါ်ပြီး ဒါလင် "

ဦးက သူ့လက်တွေကိုဖယ်ဖို့ ပြောနေပေမဲ့ သူမဖယ်ဘဲ ဦးနားကပ်ကာ လေသံတိုးလေးနဲ့ပြောလိုက်တော့ သူ့လက်ဖဝါးတစ်ခုလုံး ပူနွေးနွေးအရည်တွေ စင်လာသည်။

" ထပ်ပြီး ဒါလင် ထပ်ပြီး.. "

ဦးက သူ့စကားတွေကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး သူ့လက်ထဲကအရာက တောင့်တင်းလာပြန်သည်။သူ့လက်ထဲတွင် ပြန်တောင့်တင်းလာတဲ့ဦးအရာကို ‌ပြန်ပွတ်သပ်ပေးလိုက်တော့ ထပ်ပြီး အရည်တချို့ထုတ်လွှတ်ပြီး ကောင်းကောင်းပြီးသွားသည်။

ဦးကတော့ ထုတ်လွှတ်ပြီးသွားတော့ စိတ်နဲ့လူနဲ့မကပ်တော့ဘူးထင်တယ် သူ့ရင်ဘတ်ပေါ်ခေါင်းမှီထားလျက် ခါးကလက်တွေကိုလည်း မလွှတ်ပေးသေး။သူ့‌ဦး အများကြီးထုတ်လွှတ်လိုက်ရလို့ ပင်ပန်းသွားပြီ။

ဂျောင်ဂုစားပွဲပေါ်ကတစ်ရှူးကို လှမ်းယူတော့မှ ဦးဘက်ကလှုပ်ရှားလာသည်။ ဦးမျက်နှာတစ်ခုလုံးက မီးကင်ထားသလို နီရဲနေသည်။ ‌သူတစ်ရှူးနဲ့ လက်တွေကိုအရင်သုတ်လိုက်ပြီး ဦးကိုလည်းသုတ်ပေးဖို့ လက်လှမ်းတော့ ဦးက သူ့လက်ကိုအရောက်မခံ။

" သုတ်ပေးမယ်လေ "

" ဆင်းတော့.. "

" နမ်း အဲဒါဆို "

ဂျောင်ဂုညစ်ချင်လို့တမင်ပြောလိုက်ပေမဲ့ ဦးက သူ့‌ခေါင်းကိုဆွဲချကာ ဖွဖွလာနမ်းသည်။ သူဦးအနမ်းကို လက်ခံဖို့ အဆင်သင့်ပြင်ချိန်တောင်မရလိုက်ဘဲ ဦးနှုတ်ခမ်းက ဖျတ်ခနဲပြန်ခွာသွားသည်။

" ဦး.. "

" ဖယ်တော့ "

" ကျွန်တော်ဘာမှမသိလိုက်ရဘူး ဦးကမြန်မြန်ကြီး- "

ဒီတစ်ခေါက်တွင်တော့ သူကောင်းကောင်းကြီးခံစားလိုက်ရသည်။ ဦးနှုတ်ခမ်းဖူးဖူးတွေ သူ့နှုတ်ခမ်းဆီလာရောက်ထိကပ်တာနဲ့ သူဆွဲယူလိုက်သည်။ ပြန်ခွာတော့ဟန်ပြင်နေတဲ့ဦးကို ပါးတွေကနေ ထိန်းကိုင်လိုက်ပြီး အနမ်းတွေကို ရှေ့ဆက်လိုက်သည်။

" စီအီးအို အစည်းအဝေး အိုး!... "

အပြင်ကအသံကြားတော့ ဦးက သူ့ကိုတွန်းဖယ်သည်။သူခေါင်းထောင်ကြည့်လိုက်တော့ အတွင်းရေးမှူးမမ..  သူရယ်ပြလိုက်တော့ သူ့ကိုအိုကေလုပ်ပြပြီး တံခါးကို အသာပြန်ပိတ်သွားသည်။ ဦးကြည့်တဲ့အချိန်မှာတော့ ဘယ်သူမှတွေ့ရတော့မည်မဟုတ်။

" ဘယ်သူမှမရှိတော့ဘူး "

" ဖယ်နော် ဖယ်တော့ "

ထပ်ပြီးငုံ့ကိုင်းလာတဲ့ဂျောင်ဂုကို သူအတင်းဖယ်လိုက်ပြီး ရုန်းလိုက်သည်။ ထပ်ပြီးအလိုလိုက်လို့မရတော့ဘူး။ဒီနေ့အတွင်း သူအရှက်ဘယ်နှခါကွဲရအုံးမှာလဲ။အခုအခြေအနေမဟုတ်ဘဲ ခုနကအချိန်သာ မြင်သွားရင် သူ့မျက်နှာထားစရာရှိတော့မှာမဟုတ်ဘူး။ အခုလည်း အရှင်းကြီးတော့မမြင်သွားပေမဲ့ ဘာလုပ်နေကြလဲတော့ သဘောပေါက်သွားမှာပဲ။ သူ့အတွင်းရေးမှူးတွေက ပါးစပ်ဖွာတတ်တဲ့သူ‌တော့မဟုတ်ပေမဲ့  အထက်လူကြီးတစ်ယောက်အနေနဲ့ ရုံးခန်းထဲမှာ ဖြစ်ချင်တိုင်းဖြစ်နေလို့မှမရတာ..

သူနည်းနည်းတော့ စိုးရိမ်ပူပန်သွားမိသည်။ သူ့အခြေအနေအရဆို နေချင်တိုင်းနေလို့မှ မရသေးတာ။သူ့ကိုယ်ပိုင်အလုပ်မှာတောင်မဟုတ်ဘူး။ အိမ်ထောင်ရှိတယ်လို့လည်း အများကသိထားတယ်။ ပြီးတော့ ဂျောင်ဂုဆိုတာ သူ့လက်အောက်ကနေ အလုပ်သင်နေတဲ့ကောင်လေး။ သူထိုအရာတွေအားလုံးကို ခဏမေ့သွားလိုက်မိတယ်။ သူကထိုင်ခုံနဲ့ကွယ်ထားပြီး နောက်ကျောပေးထားလို့ ဂျောင်ဂုကိုပဲ သေချာမြင်သွားမှာဖြစ်ပေမဲ့ ဒီအခန်းထဲတွင် သူနဲ့ဂျောင်ဂုသာရှိမှန်း သိကြပြီးသား..

" ဦး.. "

သူငြိမ်ကျသွားတော့ ဂျောင်ဂုက သူ့ဟာသူထရပ်လာသည်။ဂျောင်ဂုထတော့ သူအရင်ဆုံးသန့်စင်ခန်းထဲဝင်လိုက်ပြီး သူ့ပုံစံကို အရင်ပြင်လိုက်သည်။ သူဂျောင်ဂုကိုစိတ်ဆိုးလားဆိုတော့ မဆိုးပါဘူး ဖြစ်လာမဲ့အကျိုးဆက်ကို တွက်ဆမိသွားရုံပါ။ ဂျောင်ဂုကိုစိတ်ဆိုးဖို့အကြောင်း လုံးဝမရှိဘူး။ချစ်သူရည်းစားဘဝက ဒီလိုပဲဆိုတာ သူသိသည်။ဂျောင်ဂုက သူ့အတွက်စဉ်းစားပေးပြီး လုပ်ပေးမှန်းလည်း သူသိပြီးသား။ နှစ်ယောက်သားအတူ စိတ်ပါလက်ပါလုပ်ကြပြီး လူမိသွားမှ တစ်ဖက်သူကိုအပြစ်တင်နေမှာမဟုတ်ဘူး။

သူ့ပုံစံကို ပြန်ပြင်လိုက်ပြီး ပြန်ထွက်လာတော့ ဂျောင်ဂုကမရှိတော့။ သူဂျောင်ဂုကို အခန်းထဲလှည့်ပတ်ရှာလိုက်သည်။သူ့ကိုစိတ်ဆိုးသွားတာတော့မဟုတ်ဘူးမလား... သေချာစဉ်းစားကြည့်ရင် ဂျောင်ဂုလည်းသူ့ကိုစိတ်ဆိုးနိုင်တာပဲ။ ဒါမှမဟုတ် သူဆူမှာဆိုးလို့ အရင်ထွက်သွားနှင့်လိုက်တာလား။ ဂျောင်ဂုက အဲလိုရှောင်ပုန်းတတ်တဲ့သူမျိုးလည်းမဟုတ်ဘူး။ သူဖုန်းခေါ်ဖို့သတိရပေမဲ့ အစည်းအဝေးအချက်ပြလာ၍ အစည်းအဝေးအခန်းကိုသာ အရင်ထွက်ခဲ့လိုက်သည်။

အတွင်းရေးမှူးမလေးက သူ့ကို သိသလိုအမူအရာ တစ်ခုမှတောင်မလုပ်ပြဘဲ လုပ်စရာရှိတာကို ပုံမှန်အတိုင်းသာ လုပ်ဆောင်သွားသည်။ ပုံမှန်နေ့တွေအတိုင်းပင်။ ဒီနေ့အစည်းအဝေးတွင် စိတ်မကြည်တာမျိုးတော့မရှိခဲ့။ ဂျောင်ဂုပြောသလိုကြောင့်လား သူ့အာရုံစူးစိုက်မှုကောင်း၍လားတော့ မပြောတတ် အလုပ်လုပ်ရတာ အဖုအထစ်တော့မရှိ။ တကယ်ပဲ အဲလိုကိစ္စတွေလုပ်ပြီးရင် စိတ်ခံစားမှုမြှင့်တက်လာတာများလား.... ဒါက ကျေနပ်မှုနဲ့လည်း ဆိုင်မယ်ထင်တယ်

သူအစည်းအဝေးက ပြန်လာပြီးတော့ ဂျောင်ဂုကိုဖုန်းခေါ်ဖို့ စဉ်းစားလိုက်သည်။ မဟုတ်လည်း နေ့လယ်စာစားဖို့ ခေါ်ရမှာပဲမလား..

" ဒါကဘာလဲ.. "

စာအိတ်အဖြူလေးနောက်တွင် နှုတ်ထွက်စာဟု ထင်းထင်းရေးထားတဲ့တော့ သူကိုင်ကြည့်လိုက်သည်။သူ့လိုစီအီးအိုရုံးခန်းထိ လာထားသွားတယ်ဆိုတော့ ရာထူးအကြီးပိုင်းထဲကပဲဖြစ်မှာ.. အမှန်အတိုင်းပြောရရင် ဘယ်သူ့ကိုမှ သူမထွက်စေချင်ဘူး။ နောက်တက်မဲ့ဂျူအွန်းအတွက် အခက်တွေ့နိုင်တယ်။လူဟောင်းတွေကပဲ ရှင်းရဲ့သဘောတရားကိုနားလည်ပြီး...

" ဂျောင်ဂု.. "

နှုတ်ထွက်စာနေရာကနာမည်က ဂျွန်ဂျောင်ဂုတဲ့..ထိုအချိန် သူထူပူသွားပြီး ဂျောင်ဂုကို ဖုန်းခေါ်လိုက်သည်။ဂျောင်ဂုကဘာလို့အလုပ်ထွက်ရတာလဲ ခုနကပြဿနာက အဲလောက်ကြီးသွားလို့လား.. ရုတ်တရက် သူအများကြီးမတွေးနိုင်သေးဘဲ ဂျောင်ဂုဆီက ဖြေရှင်းချက်သာ လိုချင်မိသည်။သူက အိမ်ကလည်းထွက်သွားပြီးပြီ။ အခုအလုပ်ကနေလည်း ထွက်ဖို့ကြိုးစားတယ်။ဘာလို့သူအဲလိုလုပ်ရတာလဲ.. သူ့ကိုကြတော့ ဘယ်နားမှ အဆင်မပြေတဲ့ပုံမပြဘဲနဲ့လေ..ဒါမှမဟုတ် သူသူ့ကိုကစားလို့ ဝသွားတာလား...

_________TBC