ep21

" မောနင်းဦး 😘 "

သူအိပ်ရာနိုးနိုးချင်း မျက်လုံးပွတ်ကာ ဦးဆီစာတစ်စောင်ပို့လိုက်သည်။ ဦးစာပြန်လာလေမလား ခဏစောင့်ရင်း ဖုန်းမျက်နှာပြင်ကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ အမှန်ဆိုရင် စာပြန်ကိုပြန်ရမှာ... ဒီအချိန်ဆို ဦးနိုးနှင့်နေပြီ။ သူကအခု အိမ်ပြန်ရောက်နေတာဖြစ်သည်။ ဘွားနဲ့မေမေလေးက သူ့မျက်နှာကိုပင် မမှတ်မိတော့ဘူးဆိုပြီး ပြောနေကြတော့ သူကိုယ်ထင်လာပြရချင်းဖြစ်သည်။ လောလောဆယ်တော့ ငါးမိနစ်ကျော်သွားပြီဖြစ်တဲ့ ဦးထံ ဖုန်းခေါ်လိုက်အုံးမည်။

ဖုန်းကဝင်နေပေမဲ့ တော်တော်နဲ့ကိုင်မလာသေး။ဆယ်နာရီထိုးဆို ဦးက အခန်းထဲကအလုပ်စားပွဲမှာ ရှိနေမှာ။

" ဟယ်လို .. "

" ဘာလုပ်နေတာလဲဦး စာပို့ထားတာလည်း ပြန်မပို့ ဖုန်းခေါ်တာလည်း အကြာကြီးနေမှကိုင်တယ် "

ဦးဖုန်းကိုင်လိုက်တာနဲ့ သူမကျေမနပ်ဖြစ်နေတာလေးတွေကို ခပ်ဆောင့်ဆောင့်ပြောလိုက်သည်။ သူတို့ရည်စားဖြစ်တာ မကြာသေးပေမဲ့ သူဦးနားလိုက်ကပ်နေတဲ့သက်တမ်းက မနည်း‌တော့၍  ဦးကိုဘယ်လိုချုပ်ကိုင်ရမလဲ ဘယ်လိုလွှမ်းမိုးရမလဲ သူခွဲခွဲခြားခြားသိနေပြီ။ ဘယ်လိုအရာမျိုးဆို ဦးစိတ်ဆိုးမလဲ ဘယ်လိုအရာမျိုးဆို ဦးသဘောကျလဲ ကောင်းကောင်းသိသည်။ ဦးက ကလေးချစ်တတ်တာမျိုးထင်တယ် ဦးက သူ့ရဲ့ချစ်ဖို့ကောင်းတဲ့ဘက်အခြမ်းကို သဘောကျသည်။ ဒါကြောင့် သူလည်းဦးအနားမှာ ကြောင်လေးလိုသာ ချွဲနေချင်တော့သည်။

" ကိုယ်ရေချိုးနေတာ မင်းအခုမှနိုးတာလား "

" ဦးရေချိုးပြီးတာလား "

သူထထိုင်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။ ရေချိုးနေတယ်ဆိုတော့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း အလိုအလျောက် မတ်သွားတော့သည်။ သူခုနကအထိ အိပ်ရာထဲတွင် ပျင်းပျင်းနဲ့ဖြစ်နေခဲ့တာ။

" အင်း ကိုယ်အခုပဲ ရေချိုးခန်းထဲကထွက်ခဲ့တော့ဖုန်းမြည်နေတာနဲ့ တန်းကိုင်လိုက်တာပဲ "

" ကျွန်တော်တို့ ဗွီဒီယိုကောလ်ပြောရအောင် "

" ဘာလို့လဲ "

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဦးရဲ့ရေချိုးပြီးခါစ လန်းဆန်းနေတဲ့မျက်နှာလေး မြင်ချင်လို့ပေါ့ ဟိ... ဂျောင်ဂုထထိုင်လိုက်ပြီး ကင်မရာဖွင့်လိုက်သည်။

" ဦး ကင်မရာဖွင့်လေ "

" ဟမ် အခုလား ကိုယ်အဝတ်လဲလိုက်အုံးမယ်လေ "

" ဟာ ဦးကလည်း အခုဖွင့် အခုပဲ "

" အင်း အင်း ခဏလေး "

ဘယ့်နှယ် ကိုယ်ကဖြင့် သူ့ရေချိုးဝတ်နဲ့ဆက်ဆီကျနေတဲ့ပုံကို မြင်ချင်ပါတယ်ဆို သူကအဝတ်လဲအုံးမလို့တဲ့။ ဦးကအူလည်လည် သူကသွက်သွက်နဲ့တော့ ဟုတ်နေပြီ။ဦးက သူ့အလုပ်အကြောင်းကလွဲရင် ကျန်တဲ့နေရာ ဘာမှမသိဘူး။ ဒါကြောင့် ဦးသူ့အညှာကို ခဏခဏမိသည်။အချစ်ရေးနဲ့ပတ်သက်ရင် ဦးက ဘာမှမသိနားမလည်တဲ့ လူရိုးလေးသာ။ သူအရင်က အဲလိုမျိုးဆို သူနဲ့အပေးအယူမျှပြီး ပွင့်လင်းမှကြိုက်ပေမဲ့ ဦးဖြစ်နေသ၍ အကုန်အဆင်ပြေပါသည်။

" ဂျောင်ဂု "

ခ‌ဏနေတော့ ဦးရင်ဘတ်ဖွေးဖွေးနဲ့အတူ အနီးကပ်မျက်နှာ‌လေး ပေါ်လာသည်။

" ဘာလို့လဲ ဂျောင်ဂု "

ဦးက သူ့ကိုယ်သူငုံ့ကြည့်ရင်း မေးလာတော့ သူအကြည့်ရပ်လိုက်သည်။

" ဟမ်း.. အင်း လွမ်းလို့ အရင်လို တွေ့ချင်တိုင်းလည်း အနားပြေးလာလို့မရဘူးလေ "

" မင်းအိမ်ပြန်ရောက်တာ ဘယ်နှရက်ရှိသေးလို့လဲ "

" ဦးကလည်း လွမ်းပါတယ်ဆို ရက်တွက်နေရအုံးမှာလား ဦးရောမလွမ်းဘူးလား ကျွန်တော့်ကို "

" ပြောစရာမရှိရင် ဖုန်းချလိုက်တော့မယ် ငါအဝတ်အစားလဲလိုက်အုံးမယ် မင်းလည်းအင်္ကျီဝတ်တော့ အမြဲ အိပ်လိုက်ရင် အင်္ကျီချွတ်နဲ့ "

ဦးပြောမှ သူလည်းသူ့ကိုယ်သူ ငုံ့ကြည့်ဖြစ်သည်။သူက အမြဲအင်္ကျီချွတ်အိပ်နေကြ။ ပြောရရင်တော့ အောက်မှာလည်း ဘောင်းဘီချွတ်ထားတယ် အတွင်းခံပဲပါတယ် ဦးကိုသာ အောက်ထိပြလိုက်ရင် ဖုန်းတန်းချသွားလိမ့်မယ် သူတို့ပုံစံက အဝတ်မကပ်တော့ ဖုန်းခေါ်ပြီး တခုခုလုပ်နေကြတာနဲ့မတူဘူးလား အဟိ ဦးနဲ့အဲလိုမျိုး လုပ်ချင်လိုက်တာ

" ဘာဖြစ်နေတာလဲ မျက်နှာက "

" အာ ဦး... "

သူမပြောသေးဘဲ ဦးကိုကြည့်လိုက် အောက်ငုံ့ကြည့်လိုက်လုပ်နေလိုက်တော့ ဦးကထပ်မေးသည်။

" ဘာမှမဟုတ်ဘူးဦး ဒီအတိုင်းပဲ ဖြစ်နေကြ.. "

" ‌ဖြစ်နေကြကဘာလဲ ဗိုက်အောင့်လို့လား "

" ဟင့်အင်း ဒီအတိုင်းပဲ "

" ဒီအတိုင်းပဲဆိုတာ ဘာလဲလို့.. မပြောဘဲ ကိုယ်ကဘယ်လိုသိမှာလဲ ဘာဖြစ်လို့လဲ "

သူမဖြေချင်ဖြေချင်နဲ့ပြောလိုက်တော့ ဦးအတွက် ပိုစိတ်ဝင်စားမှုရှိလာသည်။

" ဖြစ်နေကြပါဆို! ယောကျာ်းလေးကိစ္စ "

" ... "

ဦးငြိမ်သွားပြီး နားရွက်ဖျားတွေ ရဲတက်လာသည်။ဦးကို အဲလိုလိင်ပိုင်းဆိုင်ရာတွေနဲ့ စနောက်ရတာ အရမ်းကြိုက်တာပဲ ဦးရဲ့နားရွက်တွေက အမြဲအမှန်ပဲပြောတယ်။ တိတ်ဆိတ်သွားတဲ့ဦးကြောင့် သူကပဲ ပြန်အစဖော်ရပြန်သည်။

" သိပြီမလား မကူညီနိုင်ဘဲ ဘာလို့ခဏခဏမေးနေမှန်းလည်းမသိဘူး တကယ်ဆို ဦးကြောင့်ပဲသိလား ဦးက ရေချိုးဝတ်နဲ့ ကျွန်တော့်ရှေ့ပေါ်လာတယ်လေ ကျွန်တော့်ရဲ့မနက်ခင်းပြဿနာက ပိုပိုကြီးလာပြီ "

" ကိုယ်.. "

ဦးက သူ့ရင်ဘတ်ကိုသူငုံ့ကြည့်ရင်း ရင်ဘတ်အခွဲကို ဆွဲစိသွားသည်။ ထိုအခါ သူအမြန်ပင် တားလိုက်ရသည်။

" မလုပ်နဲ့လေ ဒီအတိုင်းပဲထား "

" ဘာလို့လဲ "

ဦးက သူ့ရင်ဘတ်ကိုသူ ငုံ့ကြည့်ရင်း ပြန်မေးသည်။

" ကျွန်တော့်မှတ်ဉာဏ်တွေထဲ မှတ်ထားချင်လို့ ကျွန်တော်ခံစားနေရတဲ့ မနက်ခင်းပြဿနာက ဦးနဲ့မှပြီးမြောက်နိုင်မှာ ဒါကြောင့် ကျွန်တော့်ကိုကူညီချင်ရင် ဦးရင်ဘတ်ကကြိုးဖြည်ပေး "

" မင်းပြဿနာက ပုံမှန်လိုဖြစ်နေပြီ မင်းအရင်ကလည်း ကိုယ့်ဟာကိုယ်ဖြေရှင်းတတ်ပါတယ် ထပ်ပြောစရာမရှိရင် ငါဖုန်းချလိုက်တော့မယ်နော် "

" ဦးကလည်းဆို ဦးကြောင့်ဖြစ်တာကို တာဝန်မယူချင်ဘူးပေါ့ ဦးကိုလူကြီးလူကောင်းတစ်ယောက်လို့ထင်ထားတာ အထင်နဲ့အမြင်လွဲသွားပြီ "

" လူကြီးလူကောင်းမလို့ ဒါမျိုးအရှက်မဲ့တာတွေ မလုပ်နိုင်ဘူး ဒါပဲနော် "

တိခနဲပြတ်တောက်သွားတဲ့ဖုန်းလိုင်းကြောင့် ဦးဖုန်းချသွားမှန်း သိလိုက်သည်။ ဦးကိုပြောရခက်မယ်ဆိုတာ သူသိပြီးသား..

💬 " ကျွန်တော်က ဦးချစ်သူပါ သူစိမ်းမဟုတ်ဘူး ဦးကတော့ လူကြီးလူကောင်းပဲလုပ်ပြီး ချစ်သူအပေါ်ကိုတော့ လုံးဝလျစ်လျှူရှုရာကျသွားပြီ ဒါကို လူကြီးလူကောင်းတစ်ယောက်က မသိဘူးလား "

ဆော့ဂျင်တစ်ယောက်ဖုန်းချလိုက်ပြီး အဝတ်ဗီရိုတံခါးဖွင့်လိုက်သည်။ ဂျွန်ဂျောင်ဂုနှာဘူးစကားတွေကြောင့်  သူတောင် ပါချင်ချင်ဖြစ်သွားသည်။ ဆော့ဂျင်အဝတ်ဝတ်ရင်း သူ့ရင်ဘတ်သူ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ ဒါလေးတောင်းဆိုတာကို ချစ်သူရည်စားတစ်ယောက်အနေနဲ့ လိုက်လျောသင့်လားတော့သူမသိ။ ဂျောင်ဂုတကယ်ဖြစ်နေမှန်း သူသိတာမလို့ အားနာသလိုတော့ သူခံစားနေရသည်။ ဒါပေမဲ့ အလိုလိုက်ပြီး အဲလိုလိုက်ဖို့တော့  သူ့အတွက်အရမ်းကို ရှက်ဖို့ကောင်းလွန်းနေသည်။

တီ

စားပွဲပေါ်က သူ့ဖုန်းမက်ဆေ့သံကြောင့် သူဖုန်းကို ထပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ဂျောင်ဂုမက်ဆေ့ကိုဖတ်ပြီး ဖုန်းပြချထားလိုက်သည်။ ဂျောင်ဂုသူ့ကို လွယ်လွယ်နဲ့အလျှော့မပေးမှာ သူသိပြီးသား... သူအဝတ်အစားဝတ်ပြီးတော့ အလုပ်စားပွဲရှေ့ထိုင်လိုက်သည်။ဒီနေ့အွန်းလေးကို သူ့အမေခေါ်သွားသည်။ နိုအွန်းက အခုတလော အိမ်ကပ်နေပြီး အွန်းလေးကိုလည်း ဂရုတစိုက်ရှိလွန်းလှသည်။ အရင်လို မူးနေတဲ့အချိန်တွေလည်း မရှိသလောက်ဖြစ်လာသည်။အင်းလေ သူလည်းအရွယ်တစ်ခုရောက်လာပြီပဲ ရင့်ကျက်သင့်ပြီပေါ့ နိုအွန်းအခုလိုဖြစ်လာတာ သူ့အတွက်အလွန်ကောင်းသည်။ တကယ်လို့ သူရှင်းကထွက်ပြီး အွန်းလေးနဲ့လည်းခွဲရမယ်ဆိုရင်တောင် သူအွန်းလေးကို စိတ်ချထားခဲ့လို့ရပြီ။

တီ

💬 " ဘာသဘောလဲ စာတောင်မပြန်ချင်တော့ဘူးပေါ့ ဦးလေးကြီးဂျင် ကျွန်တော်ဂျွန်ဂျောင်ဂုက ခင်ဗျားကြီးချစ်သူမှဟုတ်သေးရဲ့လား "

ဆော့ဂျင်မက်ဆေ့ဖတ်ပြီး ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ကလေးဆန်လိုက်တာ.. အာ.. မေ့လို့ သူကကလေးပဲရှိသေးတာပဲ

💬 " ဦး ...... စာပြန်အုံး ချစ်တယ် "

အင်္ကျီချွတ်လျက်ပုံကိုမှ ပခုံးထိပဲပါတဲ့ ပုံတစ်ပုံနဲ့အတူ သူ့ကိုပြန်ပို့လာသည်။နှုတ်ခမ်းကလည်းထော်ထားပြီး မျက်လုံးဝိုင်းဝိုင်းက ကွေးကွေးလေးဖြစ်လို့ ချစ်စရာကောင်းတဲ့ပုံလေးကြောင့် သူထိုဓာတ်ပုံကို သိမ်းတဲ့အထဲထည့်လိုက်သည်။ သိမ်းပြီးသွားတော့လည်း သူထိုပုံလေးကို သေချာကြည့်‌နေမိသည်။ဂျောင်ဂုကချစ်စရာကောင်လေးပဲ..

💬 " ဦးဆို.. "

စာပြန်မပို့မချင်း အီနေမဲ့ဂျောင်ဂုကြောင့် သူစာတစ်စောင်ပြန်ပို့လိုက်သည်။

💬 " ပြော "

💬 " ဦး ကျွန်တော်ဘယ်လိုနေလဲ ချစ်စရာကောင်းလား "

💬 " အင်္ကျီဝတ် "

💬 " ဝတ်ဘူး "

💬 " ဦးထပ်ကြည့်ချင်လား "

💬 " ဦးကြည့်ချင်ရင် တစ်ကိုယ်လုံးပြမယ် ကျွန်တော်က ဦးလိုကပ်စီးမအိုးဘူး "

💬 " မင်းအရည်မရအဖတ်မရတွေ လုပ်မနေနဲ့အိပ်ရာကထတော့ ပိတ်ရက်ကိုအိမ်မှာအကျိုးရှိတာတစ်ခုခုလုပ် မိသားစုကိုအချိန်ပေး လူကြီးတွေစကားလည်းနားထောင် ဒါပဲ ကိုယ်အလုပ်ရှိသေးတယ် "

ဆော့ဂျင်‌ ဂျောင်ဂုကိုစာပြန်ပို့ပြီး ဖုန်းချကာ အလုပ်ကိုအာရုံစိုက်လိုက်သည်။ ဂျောင်ဂုနောက်ထပ်ထပ်ပို့လာသေးပေမဲ့ ဖွင့်မကြည့်ဖြစ်တော့ဘဲ နေလိုက်သည်။

" ဟွန့် စိတ်ဝင်စားစရာမကောင်းတဲ့အဘိုးကြီး အလုပ် အလုပ် အလုပ်နဲ့ တွေ့မယ်လေ "

ဂျောင်ဂု ဖုန်းကိုပစ်ချလိုက်ပြီး ရေချိုးခန်းထဲဝင်ခဲ့သည်။ ရေပန်းအောက်ဝင်လိုက်ပြီး ဦးကိုလိုအပ်နေတဲ့ သူ့အရာကို ကြည့်လိုက်သည်။မနက်ခင်းပြဿနာကိုတော့ အိပ်ရာနိုးတိုင်းကြုံတွေ့နေရတာမလို့ ပုံမှန်ပေမဲ့ ရေချိုးဝတ်ဟပြဲနဲ့ စိုစွတ်နေတဲ့ဦးကိုမြင်လိုက်ရတဲ့အခါမှာတော့ သူ့အရာက မာန်လျှော့ရခက်သွားပြီ။ ဦးကိုတွေ့တိုင်း အဲလိုအကြောင်းတွေးနေတာတော့မဟုတ်ပေမဲ့ ခက်သည်။ ဦးရဲ့အထိအတွေ့ကိုရရင် သူထိန်းချုပ်ရခက်သည်။ စတွေ့ကတည်းက ကင်မ်ဆော့ဂျင်ရဲ့ အဝတ်မပါတဲ့နောက်ကျောပြင်ကိုတွေ့ပြီး ရင်ခုန်မိတဲ့သူပါဆို။ အဲဒီအကြောင်း ဦးကိုပြောပြရင် သူ့ကိုနှာဘူးကျတယ်လို့ ‌ပြောနေမလား...

ဦးမှာ ကျယ်ပြန့်တဲ့ကျောပြင်၊ သေးသွယ်သွားတဲ့ခါး၊ တစ်ဖန် ပြန်စွံ့ကားသွားပြန်တဲ့ တင်ပါးနေရာ။ ဦးရဲ့ခန္ဓာကိုယ်တည်ဆောက်ပုံက ရူးလောက်တယ်။ အရှေ့ဘက်ကနေ ကြည့်မယ်ဆိုရင်လည်း ရင်အုပ်ကျယ်ကျယ်ကိုမှ သူ့လိုမို့မောက်မနေဘဲ ခပ်ပြေပြေ ရင်ဘတ်တစ်ဖက်တစ်ချပ်စီမှာ ပန်းရောင်အဖုသီးလေးက ကပ်ကပ်ရပ်ရပ်။ ဝမ်းဗိုက်သားတွင်လည်း သူ့လိုတင်းမာနေတဲ့ကြွက်သားတွေမရှိပေမဲ့ ချပ်ချပ်ရပ်ရပ်။ဦးရဲ့ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ တစ်နေရာချင်းစီကို ကျကျနနနမ်းရှိုက်ပြီး အရသာခံပစ်ချင်တာ။

" ဟ့ ဦး "

သူ့တွင် ဦးအကြောင်းတွေးပြီး တစ်ကိုယ်ရည်ဖြေလျှော့ဖူးသည့်အကြိမ်ပေါင်း မနည်းရှိခဲ့ဖူးသည်။ တစ်နေ့ကို  အနည်းဆုံး တစ်ကြိမ်လောက်တော့ ဦးအကြောင်း ညစ်ညစ်ညမ်းညမ်းတွေးလိုက်ရမှ။ ဖြူဖြူစင်စင်အမျိုးကောင်းပန်းလှလှက ညစ်ညမ်းချင်စရာအ‌ရမ်းကောင်းသည်။ စိတ်တိုင်းကျကို အရောင်ဆိုးပစ်ချင်စရာ။

သူပြီးဆုံးသွားတော့ လက်မှာပေကျံခဲ့သော သူ့အရည်တွေကို ကြည့်လိုက်သည်။ ကောင်းကောင်းကြီးပြီးသွားတာပဲ။သူလက်ရေကို မဆေးပစ်သေးဘဲ အပြင်ခဏထွက်ခဲ့ကာ ဖုန်းယူလိုက်ပြီး ဆက်ဆီကျကျဓာတ်ပုံသုံးလေးပုံလောက် ရိုက်ကူးပြီး ဦးဆီပို့လိုက်သည်။ဦး ကျွန်တော်တစ်ယောက်တည်းလိုအပ်နေတာ မဖြစ်သင့်ဘူးမလား..

ထို့နောက် သူဖုန်းကိုချလိုက်ပြီး ရေချိုးခြင်းအမှုကို သေချာလုပ်လိုက်သည်။ ခဏနေ ဖွားနဲ့မေမေလေးတို့ရဲ့ ကြိုးဆွဲရာအရုပ်ဖြစ်ရတော့မှာ။ သူအိမ်ပြန်မလာတာကြာပြီမလို့ မေမေလေးတို့စိတ်ကြိုက် အနားနေပေးရအုံးမှာ.. ပိတ်ရက်ကို အကျိုးရှ်ိရှိအသုံးချလို့  ဦးကပြောထားတယ်....

...................................

ဆော့ဂျင်အလုပ်တွေပြီးသွားတော့မှ ဗိုက်ဆာလာတာကို သတိပြုမိသည်။ တစ်ချိန်လုံး မတ်မတ်ထိုင်နေရတော့ခါးတွေလည်းတောင့်နေ၍ မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ပြီး ခါးကို တစ်ချက်နှစ်ချက်လှည့်လိုက်သည်။ နာရီကိုကြည့်မိတော့ ထမင်းစားချိန်လည်း ကျော်နေပြီမလို့ သူထမင်းစားရန်‌ အခန်းထဲကထွက်ခဲ့သည်။ အောက်မဆင်းခင်  အွန်းလေးအခန်းဘက် လျှောက်ကြည့်ခဲ့သေးတော့ အွန်းလေးတို့သားအမိက ပြန်မရောက်သေးဘူးထင်သည်။ပိတ်ရက်ကို ကောင်းကောင်းအသုံးချနေတာပဲ သူနဲ့ဆို အမြဲမအားလပ်နေတော့ အွန်းလေးကိုလိုက်ပို့ဖို့ အချိန်မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် အွန်းလေးက အပြင်ရောက်ရင် ပျော်နေတတ်သည်။ အခုလည်း ပျော်နေမှာကျိန်းသေသည်။

သူထမင်းစားပြီးတော့ ကော်ဖီတစ်ခွက်ဖျော်လိုက်ပြီး  အပေါ်ပြန်တက်ခဲ့သည်။ အလုပ်စားပွဲတွင် ပြန်မထိုင်တော့ဘဲ အိပ်ရာဘေးက စားပွဲပေါ်တွင် ကော်ဖီခွက်ကို တင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အလုပ်စားပွဲပေါ်က သူ့ဖုန်းကိုယူလိုက်ပြီး အိပ်ရာပေါ်တက်လိုက်သည်။ ခေါင်းအုံးသုံးလုံးလောက်ကို နောက်ကျောမှီဖို့ ဆင့်လိုက်ပြီး နောက်ခေါင်းအုံးတစ်လုံးကိုတော့ ပေါင်ကြားတွင်ခွဖို့ထားလိုက်သည်။ သူအနေအထားကောင်းကောင်းတွင် ထိုင်ပြီးတော့မှ သူ့ဖုန်းကိုဖွင့်လိုက်သည်။ သူဖုန်းဖွင့်လိုက်တာနဲ့ မက်ဆေ့တွေတတီတီနဲ့ ဝင်လာတော့သည်။သူအလုပ်လုပ်မည်ဆိုပြီး ပို့ထားသမျှထပ်မကြည့်တော့တာ ဆယ်စောင်ထပ်မနည်း ဝင်လာသည်။

ပထမနှစ်စောင်လောက်သာ သူ့ကိုရန်တွေ့ထားတာဖြစ်ပြီး ကျန်တာတွေက ညစ်ညစ်ညမ်းညမ်းပြောထားတာတွေချည်းပဲ။ ပိုဆိုးတာက ပုံတွေရောပင်။ ဂျောင်ဂုသူ့ကို ဒီလိုဝတ်လစ်စလစ်ပုံတွေပို့ဖူးတာ ခဏခဏပင်။ ဒါပေမဲ့ အခုပုံတွေကတော့ ပြောပြလို့မရအောင် ညစ်ညစ်ပတ်ပတ်နဲ့။ ဒီကောင်လေးဘယ်လောက်ထိ...

ဆော့ဂျင်ဖုန်းချပြီး မျက်လုံးကို ခဏမှိတ်လိုက်သည်။ထိုအခါ သူပုံရိပ်ထဲပေါ်လာသည်က ဂျောင်ဂုနှင့် ပျစ်ချွဲနေတဲ့ဖြူဖြူအရည်တွေ.. ဒီခွေးကောင်တော့! သူကော်ဖီတောင် မသောက်ချင်တော့ဘူး။ ဒီတစ်ခေါက်မှ သူကော်ဖီသောက်ပြီး အိပ်တော့မှာမလို့ ကော်ဖီကို မခါးအောင် နို့များများနဲ့ ထည့်ဖျော်ခဲ့တာ။

သူဖုန်းကိုပြန်ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး တခုခုပြန်ပြောဖို့ ပြင်လိုက်သည်။ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးပို့ထားသောစာတွင် ဖွားတို့နဲ့အတူ ဝတ်ပြုကျောင်းသွားမယ်လို့ ပြောထားသည်။အခုလောက်ဆို အဲကျောင်းမှာရှိနေလောက်ပြီ။ သူ‌ဆဲတဲ့စကားလုံးတွေသွားပို့ရင် သူကအပြစ်ပိုကြီးကုန်မှာမဟုတ်ဘူးလား။ ဒီလိုဝတ်ပြုကျောင်းသွားတဲ့ ပုံတို့ဘာတို့မှာမပို့ဘဲ အမြဲအိပ်ရာပေါ်ကပုံတွေပို့လိုက်  ရေချိုးခန်းထဲကပုံတွေပို့လိုက်ပဲ သူတတ်တယ်

ဂျောင်ဂုက သူနဲ့ယှဉ်ရင် အများကြီးထိုကိစ္စတွေဆို တက်ကြွသည်။ သူကလည်း ထိုလိုစိတ်ကုန်ခမ်းနေသူတော့မဟုတ် ဂျောင်ဂုသူ့ကိုဆွဲဆောင်ခဲ့မယ်ဆို  သူလည်းမြန်မြန်စိတ်ပါတတ်သည်။ ဒါပေမဲ့ သူ့ဘက်ကစဖို့ဆိုတာ တစ်ခါမှမဖြစ်ခဲ့ဘူး။ သူဝန်ခံရရင်တော့ ဂျောင်ဂုနဲ့ပတ်သက်သမျှ ဘာပုံပို့ပို့သဘောကျပါသည်။ဒါပေမဲ့ သူ့အနေနဲ့ဆိုရင်တော့ သူ့ဘက်ကပြန်ပို့ဖို့ကတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ သူအဲလိုမျိုးတွေလည်း မလုပ်ချင်ဘူး။ဂျောင်ဂုပုံတွေလက်ခံရပေမဲ့ သူကပြန်ပို့ရမယ်ဆိုတာကတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ သူရဲ့ ရိုးရှင်းတဲ့ချစ်သူဘဝဖြတ်သန်းပုံကို ဂျောင်ဂုမရိုးသွားဖို့မျှော်လင့်တယ်။ဘာလို့ဆို သူဂျောင်ဂုကို တစ်ဘဝလုံးစာ ရည်ရွယ်ထားသည်။အခုချိန်ထိတော့ သူနဲ့ဂျောင်ဂုကြားတွင် ပြဿနာမတက်ဖူးသေးဘူး။ ဂျောင်ဂုက ပါးနပ်သည်။ သူဘာကြိုက်တယ်၊ဘယ်ဟာမကြိုက်ဘူးဆိုတာ ကောင်းကောင်းသိသည်။တစ်ခါတလေ တမင်ဂျစ်တိုက်တာကလွဲရင် အဆင်ပြေနေတုန်း ချစ်စရာကောင်းနေတုန်းပဲ..ဒါပေမဲ့ ဒီလိုပုံတွေပို့ပြီး သူ့ကိုညစ်ညစ်ညမ်းညမ်းပြောနေတဲ့အချိန်ကတော့ ကွာသည်။ အဲလိုအချိန်ကျရင် ပလေးဘွိုင်းဂျောင်ဂုပုံ ပြန်ရောက်သွားသည်။

ဆော့ဂျင် ဂျောင်ဂုပို့ထားတဲ့ အရင်ကပုံတွေကိုပါ တစ်ခုချင်းပြန်ကြည့်နေမိသည်။ မျက်နှာလေးက ကလေးဆန်ဆန်နဲ့ ချစ်စရာကောင်းသလောက် ကျန်တဲ့နေရာ၊အပြုအမူတွေကတော့ ဘယ်လိုမှမသက်ဆိုင်။

ဆော့ဂျင် ဂျောင်ဂုပို့ထားတဲ့စာနဲ့ပုံတွေကိုကြည့်နေရင်း သူဘက်က တစ်စုံတစ်ရာပြောင်းမလဲလာခင် ဖုန်းကိုပိတ်လိုက်သည်။ သူက သူ့ကိုဘယ်လိုနှိုးဆွရမလဲ ကောင်းကောင်းသိသည်။ဒါလည်း သူသိလျက်နဲ့ မနေနိုင် အမြဲစိတ်ပါလာသည်။ဆော့ဂျင်ဖုန်းကို လုံးဝလက်လွှတ်လိုက်ပြီး စားပွဲပေါ်တင်လိုက်သည်။ အေးစက်တော့မဲ့ကော်ဖီခွက်ကို ခဏမျှစိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး တစ်ခါတည်းမော့သောက်လိုက်သည်။ ပြီးတော့ ဘာမှမတွေးတော့ဘဲ  အိပ်ဖို့ပြင်လိုက်သည်။

သူ့မျက်လုံးတွေမှေးမှိတ်ထားသည့်တိုင် ဂျောင်ဂုပုံရိပ်တွေက စွဲထင်နေတုန်း....ဟိုဘက်လှည့် ဒီဘက်လှည့်နဲ့ သူအိပ်လို့မပျော်နိုင်။နောက်တော့ ရေချိုးခန်းထဲဝင်လိုက်ပြီး မျက်နှာသစ်ပစ်လိုက်သည်။ မျက်နှာကို မသုတ်တော့ဘဲ အိပ်ရာပေါ် ပက်လက်အသာလှဲချလိုက်သည်။သူအိပ်ပျော်တော့မည်ထင်သည်။

အိပ်ပျော်ခါနီးမှေးမှေးတွင် သူ့ကိုယ်ပေါ်က ယားကျိကျိအထိအတွေ့ကြောင့် သူ့မျက်လုံးတွေ ထပ်ဖွင့်လိုက်ရသည်။

" မင်း.. "

မင်းဘယ်လိုရောက်လာတာလဲဆိုတဲ့အမေးကို ဆုံးအောင်မမေးလိုက်ရ။ သူ့ကိုယ်ပေါ်တွင် ခွလျက်ရှိနေတဲ့ဂျောင်ဂုက အဝတ်မပါ။ တစ်ကိုယ်လုံးဗလာနှင့် သူ့ကိုယ်ပေါ်ခွလျက်ရှိနေပြီး သေချာပေါက်သူကြည့်မိတဲ့နေရာက သူ့အောက်ပိုင်းတည့်တည့်တွင် မာတင်းနေသည်။

" ဂျောင်- "

ဂျောင်ဂုက သူ့ကိုစကားပြောခွင့်မပေးဘဲ ငုံ့ကိုင်းလာပြီး သူ့နှုတ်ခမ်းတွေကို နမ်းလာသည်။ ဆွဲဆောင်မှုရှိရှိပင် အပေါ်အောက် သေချာဖိစုပ်ယူနေသည်။ သူညည်းသံများထွက်ရင်း အနမ်းတွေနောက် အမီလိုက်နေရသည်။နမ်းနေရင်း လက်တွေက သူ့အင်္ကျီကြယ်သီးတွေကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့်ဖြုတ်နေတာကို သူကြယ်သီးတွေအကုန်ပြုတ်တော့မှ သိလိုက်ရသည်။ သူ့ကြယ်သီးတွေ အကုန်ပြုတ်သွားတော့ နမ်းနေတာရပ်လိုက်ပြီး သူ့ရင်ဘတ်တွေပေါ် နှုတ်ခမ်းတွေရောက်လာတော့ သူ့နှုတ်ခမ်းကိုကိုက်ထားလိုက်သည်။ သူ့လည်ပင်းတွေကြားကို တရှုပ်ရှုပ်လုပ်ရင်း တစ်ခါတစ်ခါ စိုစွတ်စွတ်လျှာပြားအထိအတွေ့ကြောင့် သူ့အသံတို့ ထိန်းထားလျက်ကနေ ထွက်ကျလာရသည်။

" မလုပ်နဲ့တော့ အ့! "

သူ့ရင်ဘတ်ကအဖုသီးကို ဖိကိုက်လာချိန်မှာတော့ သူအသံတစ်ခုထွက်ရင်း ဂျောင်ဂုခေါင်းကို တွန်းထုတ်ပစ်သည်။ သို့သော်‌ သူဖယ်လိုက်ပြီးခဏ ပြန်ရောက်လာပြီး နောက်တစ်ဖက်ကိုပါ တန်းတူဖိကိုက်လာသည်။ သူဂျောင်ဂုကို မတွန်းထုတ်နိုင်တော့ဘဲ ညည်းသံမထွက်အောင်သာ နှုတ်ခမ်းကို အတင်းအကြပ်ဖိကိုက်ထားရသည်။ဂျောင်ဂုဘာလို့သူ့ကို ရုတ်တရက် ဒါမျိုးတွေ လာလုပ်နေလဲ သူမေးခွန်းထုတ်ခွင့်မရသေးဘူး။ ပုံမှန်ဆို ဂျောင်ဂုက  သူ့ဆန္ဒကိုလည်း ကြည့်သေးတာကို အခုတွင် သူ့ဟာသူသာ တစ်ဆင့်ချင်း သဘာဝကျကျ လုပ်ဆောင်နေသည်။သူတားချင်သည့်တိုင် သူ့နှုတ်ခမ်းဖျားက ညည်းသံကလွဲရင် ဘာမှထွက်မလာခဲ့။

" ဟင်! "

သူအတွေးတွေနဲ့ လွန်ဆွဲနေတုန်း ဂျောင်ဂုလက်က  သူ့ဘောင်းဘီပေါ်ရောက်နေပြီး အိမ်နေရင်းဝတ်နေကျ ချည်သားဘောင်းဘီလေးကို တစ်ခါတည်းဆွဲချွတ်လိုက်သည်။သူအတွင်းခံဘောင်းဘီဝတ်ထားတော့ ထိုဘောင်းဘီကိုပါ လက် ထပ်ရောက်လာတော့ သူထိုလက်ကို ဆွဲဖယ်ပြီး  သူကိုယ်သူလည်း အိပ်ရာထဲကထဖို့ ကြိုးစားလိုက်သည်။သူ့လက်တွေနဲ့ဂျောင်ဂုလက်တွေကို တွန်းဖယ်လိုက်သော်လည်း အချည်းအနှီးသာ။ လက်တွေက ထပ်ရောက်လာပြီးအတွင်းခံပေါ်ကနေ သူ့အရာကို အသာပွတ်သပ်လာသည်။

" အ့.. ဟင်း "

" ကျယ်ကျယ်အော်ညည်းလိုက် ဒါလင် ဒါလင့်အသံကို ဟန်နီကြားချင်တယ် "

ဒါလင်တွေ ဟန်နီတွေကို ဂျောင်ဂုခဏခဏခေါ်ဖူးပေမဲ့ ဒီတစ်ခေါက်တွင်တော့ သူစိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ သူ့အရာကို ပွတ်သပ်နေတဲ့ဂျောင်ဂုလက်တွေကို ဆွဲဖယ်ဖို့ သူ့လက်တွေအားလပ်နေပေမဲ့ သူ့လက်တွေက အိပ်ရာခင်းကိုသာ တင်းတင်းကြပ်ကြပ်ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး နေရာကရွှေ့မရ။

" ဂျောင်ဂု ငါ ငါ "

" နိုး ဟန်နီ ဟန်နီလေ "

" ဟင့်အင်း ဟင့်အင်း "

ဆော့ဂျင်ခေါင်းကိုသာ ယမ်းခါနေပေမဲ့ အထိအတွေ့တွေကို မလွန်ဆန်မိ။ ဂျောင်ဂုက သူ့ကို ပေါင်သားတွေကနေထိန်းကိုင်ပြီး သူ့တစ်ထည်တည်းသောအတွင်းခံကို  ချွတ်ပစ်လိုက်သည်။ သူ့အောက်ပိုင်းတစ်ခုလုံး လစ်လပ်သွားတာနှင့်အတူ သူ့အရာသူသည်လည်း မာတင်းနေပြီ။

" ဒါလင်က ဟန်နီ့ကိုလိုအပ်နေတာပဲ "

ဂျောင်ဂုက ပြောရင်း ခေါင်းကိုငုံ့ကိုင်းလာတာကြောင့်  သူအမြန်နောက်ဆုတ်မိသွားသည်။ သူဘာလုပ်ဖို့ကြိုးစားနေတာလဲ!

" ဒါလင့်ကို ဟန်နီက ခံစားလို့ကောင်းမဲ့အရာတစ်ခုပေးချင်လို့ ဒါလင်သဘောကျသွားမှာ "

" ဟင့်အင်း ဟ့! "

သူ့အရာကို ဆွဲငုံလိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းတွေနဲ့ဖိထားတဲ့ဂျောင်ဂုကြောင့် သူ‌ခဏတောင့်တင်းသွားသည်။သူ့ခန္ဓာကိုယ်သွေးလည်ပတ်မှုတွေ ရပ်တန့်သွားသလို  သူ့အောက်ပိုင်းတစ်နေရာကခံစားမှုမှလွဲရင် အားလုံးဗလာသက်သက်ဖြစ်နေသည်။ ဂျောင်ဂုက သူ့အရာတစ်ခုလုံးကို ဖွဖွငုံထွေးပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း စလျက်သည်။ ဂျောင်ဂုလက်တွေက သူ့ပေါင်တွေပေါ်တင်ထားပြီး ပါးစပ်ကို  ကောင်းကောင်းအလုပ်ပေးနေသည်။ လျှာနဲ့သူ့အရာ ထိတွေ့သွားတိုင်း သူ့ခံစားချက်တွေ မြှင့်တက်သွားပြီး  သူ့ခါးကို ကော့လိုက်မိသည်။ ထိုလိုမျိုးဆို ဂျောင်ဂုအနေရခက်မည်သိသော်လည်း သူ့ကိုယ်သူမထိန်းချုပ်နိုင်ဖြစ်နေသည်။ နွေးထွေးနူးညံ့လှတဲ့အထိအတွေ့တွင် သူ့အရာက အလွန်အမင်း‌ကို ပျော်ဝင်နေသည်။ သူ့အရာတစ်ခုလုံး စိုစွတ်လာပြီး ကျဉ်တက်သွားတော့ သူဂျောင်ဂုခေါင်းကို တွန်းဖယ်နေမိသည်။ သူ့လက်တွေက ခဏပင်အားပျော့သွားပြီး သူ့အရာက အာခေါင်ထိ ထိသွားတိုင်း သူထိုခေါင်းကို တွန်းမိလား ဖိမိလားပင်မသိတော့... နောက်ဆုံး သူ့အရာသည် မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ ထုတ်လွှတ်မိတော့ ဂျောင်ဂုအာခံတွင်းထဲတွင်သာ..

သူအများအပြားထုတ်လွှင့်မိပြီး တချို့တစ်ဝက်က ဂျောင်ဂုခံတွင်းအတွင်းတွင် မျက်နှာပေါ်တွင်နှင့် သူ့ပေါင်တံတွေတစ်လျှောက်တွင်... ဂျောင်ဂုမျက်နှာသည် သူ့အရည်တချို့ပေကျံလျက်။ ဆော့ဂျင် ဂျောင်ဂုမျက်နှာကို လှမ်းကိုင်ရန် လက်လှမ်းလိုက်တော့ ဂျောင်ဂုက နောက်ဆုတ်သွားပြီး အိပ်ရာကထသွားသည်။ သူဂျောင်ဂုနောက် လိုက်သွားဖို့ပြင်လိုက်ပေမဲ့ ထမရတော့မှ အိပ်ချင်နေတဲ့မျက်လုံးတွေကို အတင်းဖိဖွင့်လိုက်သည်။

" အိပ်မက်ပဲ ''

သူခပ်ကြိတ်ကြိတ်ဆဲရေးလိုက်သည်။ သူ့သက်တမ်းတစ်လျှောက်တွင် အလွန်ညစ်ပတ်လွန်းတဲ့အိပ်မက်။သူထထိုင်လိုက်ပြီး စောင်ကိုခွာလိုက်တော့ သူ့အောက်ပိုင်းတွင် စိုကွက်နေသည်။

" ဂျွန်ဂျောင်ဂု! "

သူဂျောင်ဂုကိုသာ ကြိတ်မာန်မဲလိုက်သည်။အိပ်ခါနီး သူ့ပုံတွေကြောင့် အိပ်မက်ထဲအထိပါ လိုက်ဒုက္ခပေးသွားတာ... ဆော့ဂျင်စားပွဲပေါ်ကဖုန်းကို လှမ်းယူလိုက်သည်။ ဖုန်းဖွင့်လိုက်တော့ ဖွင့်ဖွင့်ချင်း ပေါ်လာတဲ့ပုံကြောင့် ထပ်ဆဲမိပြန်သည်။သူဂျောင်ဂုပုံတွေကိုကြည့်ပြီး ဒီအတိုင်းပဲ ပိတ်ထားလိုက်မိတာ အခုတော့ ဖုန်းဖွင့်ဖွင့်ချင်း သကောင့်သားပုံက ထပ်ပေါ်လာသည်။ ဆော့ဂျင်ထိုပုံတွေကို မြန်မြန်ကျော်ပစ်ပြီး  ဂျောင်ဂုအတွက် စာတစ်စောင်ပို့လိုက်သည်။

💬 " အရူးပုံတွေ နောက်ခါပို့ကြည့်စမ်း မင်းကိုဘလော့ပစ်မယ် "

ဆော့ဂျင်ပို့ပြီးမကြာပါ ဂျောင်ဂုဆီက စာတွေထပ်ရောက်လာသည်။ ပုံသုံးပုံနဲ့ စာနှစ်စောင်...

💬 " ဦး ကျွန်တော်ဒီနေ့တရားထိုင်ခဲ့တယ် အဲဒါ‌ကြောင့် အသိတရားရနေပြီ "

💬 " ဦးရဲ့အချစ်ဆုံး ဟန်နီလေးကူးကူး "

အခုပို့ခဲ့တဲ့ပုံတွေက မနက်ကနဲ့ လားလားမျှမဆိုင်စွာ ဂျောင်ဂုက ချစ်စရာကောင်းနေသည်။ သူခုနက ဂျောင်ဂုအပေါ်ထွက်နေတဲ့ဒေါသတွေ ပြန်ဝင်သွားပြီး လက်က အလိုအလျောက် ထိုပုံတစ်ခုချင်းစီကို သေချာထောက်ကြည့်ရင်း သူ့ဖုန်းထဲသိမ်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် နောက်ကစာကြောင်းကို အသံထွက်ဖတ်လိုက်သည်။

" ဟန်နီလေးကူးကူး "

ဟက် ချစ်စရာကောင်းသားပဲ။

__________TBC