Extra| 7|

Unicode..

"မွေးနေ့မှာ ပျော်ရွှင်ပါစေလို့ ဆုတောင်းပါတယ်"

"အင်း မင်းရောပဲ.."

အသက်၁၈နှစ်ပြည့် မွေးနေ့မို့ ရှောင်းအိမ်မှာ ဧည့်သည်တွေကမနည်းမနောပဲ။ ကိတ်လည်း ခွဲပြီးပြီမို့ သူတို့မောင်နှမ နှစ်ယောက်ရဲ့ မွေးနေ့က ဒယ်ဒီတို့လို စီးပွားရေး လုပ်ငန်းရှင်တွေရဲ့စကားဝိုင်းဖြစ်ကုန်ကြတယ်။ ကိုကိုချီမင်နဲ့ ကိုကိုတို့ နှစ်ဦး၏ ပြုံးပျော်နေပုံတွေကို အဝေးကနေ ကြည့်ရင်း သူပြုံးလိုက်သည်။

ကိုကိုက ရှောင်းအိမ်ရဲ့ သားကြီး ကိုကို ယူထားရတဲ့တာဝန်တွေကသူတို့မောင်နှမ နှစ်ယောက်ထက် ပိုများတယ်။ အချစ်ရေး ကိစ္စတွေ မှာလည်း ပါးပါးနဲ့ဒယ်ဒီက ကိုကိုတို့နှစ်ဦးသားကို အထူးပိတ်ပင်ခြင်းမရှိခဲ့။ ကိုကိုချီမင်ရဲ့ သတင်းတွေက သိပ်တော့လည်းမကောင်းပေမယ့် ကိုကိုပျော်ရင် ကျေနပ်တယ်ဆိုတဲ့ ဒယ်ဒီတို့ကခွင့်ပြုပေးခဲ့လေ၏။

ကိုကို့လို လွယ်ကူရင် ဘယ်လောက်တောင် ကောင်းလိမ့်မလဲ။

"ရှောင်ချီ မင်းဘာဖြစ်နေတာလဲ တစ်ခုခု စိတ်ညစ်နေတာလား"

"ဟင့်အင်း ငါဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး .."

သူ ဇီချန်းကို မဝံ့မရဲ  ခိုးကြည့်လိုက်တယ်။ ဒီကောင်ကအင်မတန်နားလည်ရခက်တဲ့ကောင်ဆိုတာ အခုနောက်ပိုင်း သူပိုပြီးသတိထားမိလာတယ်။ ဒယ်ဒီကလည်း ဇီချန်းနဲ့ တပူးပူးတတွဲတွဲလုပ်တာမျိူဆိုမကြိုက်။ သူ့ကိုချည်း ဘလိုင်းဒိတ် စီစဉ်ပေးလေ၏။

ဘဝ တစ်လျောက်လုံးမှာ သူက ဘယ်ယောက်ျားနဲ့မှ နီးနီးကပ်ကပ် နေဖူးတာမဟုတ်ဘူး။ နောက်ပြီး ဇီချန်းအနားက လွဲလို့ဘယ်သူနဲ့အတူရှိတာမှ သူ့ကိုစိတ်သက်သာရာ ရအောင်မလုပ်နိုင်။ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းလောက်က အဖြစ်ပျက်ကိုပြန်တွေးပြီး မျက်နှာလေးရဲခနဲ ဖြစ်သွားတော့ ‌ဇီချန်းမှာ သူ့ကိုစိတ်ပူသွားတယ်။

"ဘာဖြစ်နေတာလဲ"

"ဘာမှမဖြစ်ဘူး"

နှဖူးပေါ် တင်ရန်လှမ်းလာတဲ့လက်ကို ရိုက်ချပစ်လိုက်တော့ဇီချန်းပုံစံက ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားတဲ့ပုံပါပဲ။

"ဇီချန်း!!

"ဟင်!!

"မင်းက တကယ်ပဲ ဘယ်သူလည်းဟင်.."

"ရှောင်ချီ မင်းဘာတွေ မေးနေတာတုန်းကွာ တစ်နေ့တစ်နေ့မင်းဦးနှောက် သေးသေးလေးက ဘာတွေများလျှောက်တွေးနေခဲ့တာလဲ"

"ဒယ်ဒီက ငါ့ကို မင်းနဲ့ဝေးဝေး နေခိုင်းတယ် ငါ့ကိုပြော မင်းက တကယ်ပဲ ဘယ်သူမို့ ဒယ်ဒီက မပတ်သတ်ဖို့ပြောရတာလဲ"

ဇီချန်းမှာ သိချင်စိတ်ပြင်းပျကာ နှုတ်ခမ်းစူနေတဲ့ တစ်ယောက်သော သူကြောင့် သက်ပြင်းချရတယ်။

"ရှောင်ချီ.. ခဏလောက် မျက်လုံးမှိတ်ပေးလို့ ရမလား"

"ဘာလို့လဲ"

"ကိုယ်ပြောသလိုလုပ်!!

မသေချာပေမယ့် ရှောင်ချီ လက်ခံလိုက်ပါတယ်။ သူမျက်လုံးတွေမှိတ်ပြီး ၂မိနစ်လောက် အကြာမှာတော့

"ပြန်ဖွင့်လို့ရပြီ!!!

ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်ဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ မြင်ကွင်းထဲထင်ရှားစွာပေါ်လာတဲ့ ကျန်းဇီချန်းရဲ့ ချောမောခန့်ညားတဲ့ မျက်နှာလေးကိုတွေ့ရတယ်။ ဆူညံနေတဲ့ ဘယ်အသံကိုမှလည်း ကြားရခြင်းမရှိတော့။ ခဏလောက် ရှေ့ကမျက်နှာချောချောကို မှင်သက်စွာငေးနေမိသည်။

"အခု မင်း ဘာမြင်ရလဲ ရှောင်ချီ"

"မင်းကို မြင်ရတယ်.."

"ဟုတ်တယ် ငါက ငါပဲလေ မင်းရဲ့ တစ်ယောက်တည်းသောသူငယ်ချင်း မင်းအပေါ် နားလည်အပေးနိုင်ဆုံး လူ ...."

"............"

"ငါ ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းအပေါ်ထားတဲ့ ငါ့နှလုံးသားက မပြောင်းပါဘူး ရှောင်ချီ!!!

ဆိုရင်ပဲ ရှောင်ချီက မျက်လွှာချပြီး ကျေနပ်သလိုလေးပြုံးလိုက်တယ်။

ထိုနေရာမှာ လူစုလူဝေး ရှိနေသည့်အချိန်မှာ ရှောင်းအိမ်ရဲ့ဒုတိယ သခင်မလေးကတော့ ခရီးဆောင်အိတ်ကို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ဆွဲယူပြီး နောက်ဖေးပေါက်ကနေ သော့ဖွင့်ရင်း အပြင်ကိုထွက်လာလိုက်တယ်။

ပြီးမှ ဖုန်းထဲမှာရှိတဲ့ Contact တစ်ခုကို အလျင်စလိုနှိပ်လိုက်တယ်။

"ရှီစန်း!!! နင် မလာသေးဘူးလား"

'လာနေပြီ အခုလမ်းမှာ..'

"မြန်မြန်လုပ်နော် ခဏနေ ဧည့်သည်တွေပြန်သွားရင်အခွင့်ရေး လွဲချော်သွားလိမ့်မယ် ငါ့ဒယ်ဒီရဲ့ ဒေါသကိုနင်သိတယ်မလား"

'သိပါတယ် ဒုတိယသခင်မလေးရယ်'

"ဟင်းဟင်း!! လေယာဉ်လက်မှတ်တွေရော စီစဉ်ထားရဲ့လား "

'အကုန်စီစဉ်ထားပြီးသား..'

"အင်း ငါစောင့်နေမယ်"

ဖုန်းကိုချလိုက်ပြီး ခရီးဆောင်အိတ်ပေါ်မှာ တက်ထိုင်ရင်းရှီစန်းလာခေါ်မှာကို စောင့်နေလိုက်တယ်။ အခုဆို သူနဲ့ရှောင်ချီက အသက်၁၈နှစ် ပြည့်သွားကြပြီ။ နောက်နေ့မှာမသိတဲ့လူနဲ့ မင်္ဂလာကိစ္စတွေလည်း ပြောရတော့မယ်..။သူကတော့ မချစ်တဲ့လူနဲ့ လက်မထပ်နိုင်ပေါင်။

ဒါကြောင့် အားလုံးရဲ့အာရုံက မွေးနေ့မှာ ရှိနေတုန်း သူ ‌ထွက်ပြေးဖို့ လုပ်ခဲ့တာပဲ။ ဒယ်ဒီစိတ်ဆိုးလည်း ခဏပေါ့ဟိုမှာ နည်းနည်းကြာကြာလေး နေရင် ဒယ်ဒီ သူ့ကို ခွင့်လွှတ်လာမှာပါ။

ဒယ်ဒီ... ပါးပါး .. သမီး ဒယ်ဒီတို့ကို ချစ်ပါတယ်ဒါပေမယ့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဲ့မကောင်းတဲ့လူ လက်ထဲထည့်မပေးနိုင်ဘူး။

ချောက်...

အသံကြောင့် ချာခနဲ လှည့်ကြည့်တော့ သူ့ကို ရေးတေးတေးပြုံးကာ ကြည့်နေသောသူ။ ခရီးဆောင်အိတ်ပေါ် ထိုင်နေရာကဆတ်ခနဲ အလန့်တကြား ထရပ်လိုက်မိတယ်။

ထိုလူက တစ်ခြားလူမဟုတ် မိမိ သတို့သားလောင်း လီကျင်ရွေ့ရဲ့အစ်ကိုဖြစ်သူ လီထျန်းဟိုပင်။

"ဒုတိယ သခင်မလေး!!

"လန့်လို့သေတော့မှာပဲ ရှင် အသံလေး ဘာလေး ပေးလို့မရဘူးလား.."

တကယ်တော့ သူက အကောင်ထည် ဖော်သူ ဖြစ်ပေမယ့်ထွက်ပြေးဖို့ အကြံပြုခဲ့တာက လီထျန်းဟို ဖြစ်လေတယ်..။ ဘာကြောင့်မှန်းမသိပေမယ့် အဲ့ဒီလူက သူမကို ကူညီပေးဖို့ဆန္ဒရှိနေတယ်လေ။ အစက ထောင်ချောက်လို့ ထင်မိပေမယ့်စုံစမ်းထားတဲ့ အချက်လက်တွေထဲမှာ ထိုညီအစ်ကို နှစ်ယောက်က အချင်းချင်း သတ်နေကြတဲ့ ရန်သူတွေ။

ဒီတော့ ရန်သူရဲ့ ရန်သူနဲ့ သူမကလည်း မိတ်ဆွေဖွဲ့လိုက်ရုံပေါ့။

"စိတ်အေးအေးထားပါ ဒုတိယသခင်မလေးရယ် ကိုယ်ကမင်းအတွက် အစောင့်တွေကို ရှင်းထုတ်ပေးခဲ့တာနော််!"

"အဲ့ဒီအတွက်တော့ ရှင့်ကိုကျေးဇူးတင်တယ် .. ပြောပါဘယ်လောက်လိုချင်လဲ"

ထိုအခါ လီထျန်းဟိုက ခေါင်းခါပြီး မလိုအပ်ကြောင်းအမူရာနဲ့ပြလိုက်တယ်။ ညအလင်းရောင်အောက် အပြစ်အနာဆာကင်းပြီးဝင်းမွတ်နေကာ မာန်မာန ရှိသည့် မျက်နှာလှလှလေးကိုကြည့်ပြီးကူညီတာ မှန်တယ်လို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စိတ်ထဲကနေပြောလိုက်တယ်။ ညီဖြစ်သူမှာ စီးပွားရေးကိုလည်း သူ့ထက် စီမံနိုင်အခုလည်း မိန်းမလှလေးနဲ့ လက်ထပ်ရတော့မယ်။

ဒါဆိုရင် သူကရော ဘာလို့ အဲ့ဒီကောင်ရဲ့ အရာအားလုံးကိုမဖျက်စီးနိုင်ရမှာလဲ။

"ကြည့်ရတာ မင်းတို့ ပျော်နေပုံပဲ ဟင်းဟင်း နှောက်ယှက်သလိုဖြစ်သွားရင် ဆောရီးနော် ဒါပေမယ့် ငါ ဆက်နှောက်ယှက်ရမယ်"

အမှောင်ရိပ်ထဲက ထွက်ပေါ်လာတဲ့အသံနဲ့ လူကြောင့်နှစ်ယောက်လုံး အသက်ရှူရပ်မတတ် ထိတ်လန့်သွားကြတယ်။ ထိုသူက သူမ ရန်သူလို့သတ်မှတ်ထားသည့် လီကျင်ရွေ့ပင်။

"အစ်ကို... ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ဇနီးလောင်းနဲ့ ဘာလုပ်နေတာလဲ"

"ကျင်ရွေ့ မင်း ဘယ်လိုရောက်လာတာလဲ"

လီကျင်ရွေ့က မျက်မှန်ကို အသာပင့်ရင်း ခပ်သောသောရယ်လျက် သူ့အစ်ကို ဖြစ်သူကို တုံးလိုက်တာဆိုတဲ့ အကြည့်မျိုးနဲ့ကြည့်တယ်။

"ခင်ဗျားကို အရေးမစိုက်ဘူးဆိုတာနဲ့ ခင်ဗျားလုပ်သမျှတွေအကြံစည်တွေက ကျွန်တော့်မျက်လုံးအောက်ကနေ လွတ်မယ်ထင်လား"

"မင်း!!!

ထို့နောက် လီကျင်ရွေ့ အနောက်ကနေ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ ကိုယ်ရံတော်တွေမှာ လီထျန်းဟိုကို အကြမ်းပတမ်း ဆွဲခေါ်သွားတယ်။

"သူ့ကို အခန်းပိတ်ထား ငါပြန်လာမှ စရင်းရှင်းမယ်!!!

"လီကျင်ရွေ့ မင်းငါ့ကိုဒီလိုလုပ်လို့မရဘူးကွ ငါကမင်းအစ်ကို မင်းငါ့ကို လေးစားရမယ်"

အကြောက်ကန် ရုန်းရင်း ပါသွားသည့် လီထျန်းဟို အသံမှာအမှောင်ထုထဲတွင် တစ်ဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။

"ဘယ်လိုလဲ ကျွန်မ မပြောဘူးလား ကျင်းကျင်းက တစ်ခုခုကြံစည်နေတာ သေချာပါတယ်လို့"

ဒေါက်ဖိနပ်သံနဲ့တကွ ရှင်းလင်းစွာ ပေါ်လာတဲ့ မိန်းကလေးကြောင့် ကျင်းကျင်း ခြေလှမ်းတွေ ယိုင်သွားတယ်။

"မန်မန်... ဘာလို့ နင်ဖြစ်နေတာလဲ"

"ဘာလို့ ငါဖြစ်လို့ မရတာလဲ ဒါမှမဟုတ် နင့်အကြံစည်ကိုဖျက်စီးတဲ့ သူက ငါဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားတာများလား"

"နင်ဘာလို့ ဒီလိုလုပ်ရတာလဲ ဘယ်လောက် ပြဿနာရှိရှိငါတို့က အတန်းဖော်တွေ မဟုတ်ဘူးလား"

"ဟားဟား!! ကျင်းကျင်း နင်အရမ်းတုံးတာပဲ ငါဘာလို့ ဒီလိုလုပ်လည်းဆိုတော့ နင့်ရဲ့ချစ်လှစွာသောအစ်ကိုကငါ နှစ်ရှည်ကြာလှ ချစ်ရတဲ့ ကိုကိုချီမင်ကို အပိုင်သိမ်းသွားလို့ပဲ ဒီကိစ္စအတွက် နင်ငါ့ကိုအပြစ်တင်လို့မရဘူး နင်အားနည်းတာကိုပဲအပြစ်တင်ရမယ်"

"ဘာ!!!

"ဒုတိယသခင်မလေး မင်္ဂလာကိစ္စက မင်းဒယ်ဒီနဲ့ ငါနဲ့နှစ်ဦးသဘောတူထားခဲ့တာပါ မထင်ရဘူး မင်းက ထွက်ပြေးဖို့ကြံစည်ရဲတယ် ဘာလို့ မဟုတ်တာတွေ လုပ်ရတာလည်းကွာ!!

လီကျင်ရွေ့က သက်ပြင်းချရင်း ဆိုတယ်။

"ဘာလို့လဲ... ရှင်ကျွန်မကို မေးရဲသေးတယ်ပေါ့ ရှင့်လိုလူကိုလက်ထပ်မယ့်အစား ခွေးကိုပဲ လက်ထပ်လိုက်မယ် .."

လီကျင်ရွေ့ရဲ့ မျက်နှာမှာ စိတ်ဆိုးသွားသည့်အရိပ်ယောင်မပြပဲခပ်ရေးရေးအပြုံးလေးက လှစ်ခနဲပေါ်လာတယ်။ ဒါကပဲကျင်းကျင်းကို လန့်အောင် လုပ်နိုင်တာ။ ထို့နောက် လီကျင်ရွေ့မှာ ကျင်းကျင်းရဲ့ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဆွဲကိုင်ရင်း အနားကိုကပ်လာနိုင်သည့် အနေထားကိုရောက်အောင် ဆွဲကပ်လိုက်တယ်။

"အဲ့ဒီတော့ မင်းက ငါတို့ရဲ့ မင်္ဂလာပွဲကို သဘောမတူဘူးပေါ့!!

"ဟုတ်တယ်"

"ဒါနဲ့ပဲ အဲ့ဒီကောင်ကို အကူညီတောင်းခဲ့တာလား မင်းဘာလို့အရမ်းတုံးရတာလဲ.. ရှောင်းကျင်းကျင်း ငါမင်းကို တစ်ခုလောက်ပြောပါရစေ တုံးအတဲ့ ငါ့အစ်ကိုက မင်းးအတွက် အကူညီမဖြစ်ဘူး လမ်းမှာလာနေတဲ့ ကျက်သတုံးကလည်း မင်းဆီကိုရောက်မလာနိုင်တော့ဘူး..."

"ဘာ... မဟုတ်ဘူး.. ရှင် ရှီစန်းကို ဘာလုပ်လိုက်လဲ"

"မင်းဒယ်ဒီက မင်းအကြောင်းကို ပြောပြောပြီးဂုဏ်ယူနေခဲ့တာမင်းသာ ‌ခိုးရာလိုက်ဖို့ အစီစဉ်ဆွဲနေတာသာ သူသိရင်သူဘယ်လိုတုန့်ပြန်မယ်ထင်လဲ"

"ရှင်... ဘာလုပ်ချင်လို့လဲ"

လီကျင်ရွေ့မှာ လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်တယ်။ နောက်ပြီး သူမကခိုးရာ လို‌က်ပြေးဖို့ကြံနေတာလည်း မဟုတ်။ ဒီအတိုင်းမင်္ဂလာပွဲကနေ ထွက်ပြေးချင်ရုံပါပဲ။

"လူကြီးမင်းရှောင်း ခင်ဗျားရဲ့ သမီးအလိမ်မာလေးကခင်ဗျားပြောသလောက် မလိမ်မာဘူးပဲ.."

လေသံကို တမင်မြှင့်ပြီး ပြောပြီးနောက် အမှောင်ထုထဲကနေတစ်စုံတစ်ယောက် လျှောက်လာတာကို ကျင်းကျင်း ခံစားလိုက်ရတယ်။ သေချာရှင်းလင်းတဲ့ မျက်စိရှေ့မြင်ကွင်းမှာတော့ ပါးပါးနဲ့ဒယ်ဒီကို အံ့ဩထိတ်လန့်စွာ တွေ့လိုက်ရတာပဲ။

"ဒယ်ဒီ ပါးပါး!!

"ကျင်းကျင်း ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ

ဒယ်ဒီအသံကြောင့် ကျင်းကျင်းမျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖြူဖက်ဖြူလျော် ဖြစ်သွားတယ်။

"ကြည့်ရတာ ဒုတိယ သခင်မလေးက ပြောဖို့ခက်နေသလိုပဲမန်မန်ပဲ ပြောပြပါ့မယ် အန်ကယ်ရှောင်းရဲ့ သမီးအလိမ်မာလေးကသူများနဲ့ ခိုးပြေးဖို့ ကြံနေတာကို သခင်လေးလီက အမိအရဖမ်းမိထားတာပါ!!!

"ဘာ!!!

ရှောင်းကျန့်မှာ အံ့ဩသွားရသလို ဘေးမှာရှိနေတဲ့ ရိပေါ်ဟာလည်း မယုံကြည်နိုင်ခြင်းများစွာဖြင့်။

"ဒါအမှန်ပဲလား သမီး!!

ကျင်းကျင်း ချောင်ပိတ်မိသွားပြီမို့ ငြင်းဆန်မည့်စကားတွေကထွက်ကျမလာခဲ့ချေ။ ထိုနေရာမှာရှိနေတဲ့ လူတစ်ယောက်ဆီတိုင်းက သူ့အား အထင်သေးတဲ့ အကြည့်နဲ့ ကြည့်နေခြင်းကိုလည်းမခံနိုင်။

"ရှောင်းကျင်းကျင်း သမီးကို မေးနေတယ်လေ"

"အမှန်ပဲ!!!

အဖြေက တိကျပြတ်သားလှ၏။ တစ်လက်စတည်း ရှောင်းကျန့်ရဲ့မျက်နှာမှာ  ဒေါသအငွေ့သက်တွေက ထင်ဟပ်လို့။

"ဘာပြောတယ်!!!

"သမီးခိုးရာလိုက်ပြေးဖို့ ကြံစည်ခဲ့တာ အမှန်ပဲ...ဘာလို့လည်းဆိုတော့ ဒီလူနဲ့ လက်မထပ်နိုင်လို့ "

"ဒယ်ဒီက ကောင်းစေချင်လို့ စီစဉ်တာကို လက်မခံဘူးပေါ့ အပြင်မှာ အလေလိုက်ရတဲ့ ဘဝမှာ ပျော်နေတာလား!!

မျက်ရည်တွေကြောင့် ကျင်းကျင်းအမြင်အာရုံတွေမှာဝေ့ဝါးနေ၏ ။

"ဒယ်ဒီသမီးနဲ့သားက ဒယ်ဒီအတွက် ထူးခြားတယ်ဒယ်ဒီက မင်းတို့ကို ကောင်းတာတွေပဲ ပိုင်ဆိုင်စေချင်တာ"

"အဲ့ဒီဘဝကို သမီးလိုချင်တယ်ပြောလို့လားဟင်..Sobဒယ်ဒီ သမီး ထူးခြားတဲ့ မိန်းကလေးမဖြစ်ချင်ဘူး နောက်ပြီး ဒယ်ဒီရှာထားပေးတဲ့ ဒီလူက လက်ထပ်ပြီးတာနဲ့သမီးကို သူ့စိတ်ကြိုက် ပုံသွင်းတော့မှာ ဒါက အရမ်းကျေနပ်စရာကောင်းတယ်ထင်လို့လား"

"ချစ်လို့ အလိုလိုက်တာကို ရောင့်တက်မနေစမ်းနဲ့ဒယ်ဒီအမြင်ကို သမီးက သံသယ ရှိနေတာလား"

‌ပြီးမှ ရှောင်းကျန့်က အမျိုးသားဖြစ်သူကို လှည့်ကြည့်ရင်း

"ကိုယ်တို့ သမီးကို ကြည့်စမ်းပါဦး သူလုပ်ရပ်တွေကိုကိုယ်တော့ နည်းနည်းမှ နားမလည်နိုင်တော့ဘူး အခုတောင် သူများနဲ့ ခိုးရာလိုက်ဖို့ စီစဉ်နေတယ်တဲ့နောက်နှစ်အနည်းငယ်ကျရင် မင်းအတွက် မျိုးမစစ်လေးတွေမွေးပေးလိမ့်မယ်!!!

"ဒယ်ဒီ!!!!!

"ငါတို့ မင်းကို မွေးပြီး ကျွေးလည်း ကျွေးတယ်ကောင်းကောင်းလည်း စောင့်ရှောက်ပြီး နေစရာလည်းပေးတယ်ပညာသင်စရိတ်လည်း ထောက်ပံ့တယ် ဒါကိုတောင်ကောင်းကောင်းမနေနိုင်ဘူးလား"

"အဲ့ပိုက်ဆံတွေ သမီးပြန်ဆပ်မှာပါ ဒယ်ဒီ!!သမီးလိုချင်တာက...."

ဖြောင်း!!!!

ပါးတစ်ဖက်က ထူပူသွားသည့်အခါ ကျင်းကျင်းက မယုံကြည်နိုင်စွာ ဒယ်ဒီကိုကြည့်ရတယ်။ သူဘာလုပ်လုပ် အနောက်ကနေထောက်ခံ အားပေးသည့် ဒယ်ဒီက အခုတော့ သူ့ကိုအညှာတာမဲ့စွာ ရိုက်ချနိုင်တာကို မယုံကြည်နိုင်သော်ငြား

"ပြန်ဆပ်မယ် ဟုတ်လား!!

"ဒယ်ဒီ"

ရိပေါ်မှာ သမီးကို ဖက်ထားပေးရင်း

"ဘာလို့ လက်ပါရတာလဲ ကောင်းကောင်းပြောလို့မရဘူးလား"

"မင်းသူပြောတာ မကြားဘူးလား ပြန်ဆပ်မယ်တဲ့ သူက ဘယ်လိုပြန်ဆပ်မှာလဲ ..."

ရှောင်းကျန့်ရင်ထဲ တင်းကြပ်လာကာ ဆက်၍

"နင်တို့ မောင်နှမ နှစ်ယောက်ကို ငါ့ချစ်သူက ကိုယ်ဝန်ဆောင်ခဲ့တုန်းက ဘယ်လောက်ထိ ဒုက္ခခံခဲ့ရလည်း သိလား အဲ့ဒီဒုက္ခတွေနာကျင်မှုတွေကို ဘယ်လိုပြန်ဆပ်မှာလဲ ဒါတောင် နင်ကငါ့အမြင်ကို သံသယ ရှိရဲတယ်ပေါ့!!!

ကျင်းကျင်းမှာ ပြန်မပြောနိုင်ပဲ ပါးပါးရင်ခွင်ထဲ ခေါင်းတိုးပြီးငိုနေဆဲ။

ရှောင်းကျန့်သည်လည်း သားနဲ့သမီးရဲ့ အမြွှာကိုယ်ဝန်ကိုဆောင်ခဲ့စဉ်က ချစ်ရသူရဲ့ ဒုက္ခတွေ နာကျင်မှုတွေကို အနီးကပ်မြင်ခဲ့ရသည်မို့ ကျင်းကျင်းရဲ့ စကားစုအား အကဲဆက်ကာစိတ်တိုမိသွားခြင်းပင်။

ထိုအချိန် ရှောင်းပေါ် အနားကို ရောက်လာပြီး မဟန်သောအခြေနေကြောင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ရတယ်။ ဒါ့အပြင်ကျင်းကျင်းက ဘာလို့ ပါးပါးကိုဖက်ပြီး ငိုနေရတာလဲ။

"ဒယ်ဒီ!!!

"ကိစ္စတွေ ပြီးပြီလား ရှောင်းပေါ်"

"ဟုတ်ကဲ့ဒယ်ဒီ!!

"ရှောင်းကျန့် ခင်ဗျားစိတ်လျှော့ပါ.."

မနေနိုင်စွာ ရိပေါ်က ဝင်ပြောလာတော့ သူ့အကြည့်တွေကအမျိုးသားဆီ၌သာ။

"စိတ်လျှော့ရမယ် ဟုတ်လား မင်းရဲ့ သမီးအလိမ်မာလေးကြောင့်ကိုယ်လည်း ကြာရင်အသက်တိုတော့မယ်"

ကျင်းကျင်းမှာ ပါးပါးရင်ခွင်ထဲကနေ ထွက်လိုက်ပြီးမျက်ရည်တွေလည်း သုတ်ပစ်လိုက်တယ်။ ပြီးမှ ဒယ်ဒီ့ကိုတည့်တည့်ကြည့်လျက်

"သမီးဘာမှားလို့လဲ သမီးမမှားဘူး ဒယ်‌‌ဒီတို့ကသာ မှားနေတာဒီလို ဘဝကို နေချင်ပါတယ်လို့ သမီးတစ်ခါမှ မပြောဖူးဘူးပါးပါး.. ဒယ်ဒီကို ဘာမှမပြောတော့ဘူးလား သမီး လုံးဝမမှားဖူးဘူးဆိုတာ"

ရှောင်းကျန့်မှာ ဒေါသမာန်အဟုန်နဲ့ သမီးဖြစ်သူကိုရိုက်ဖို့ ရှေ့ကိုတိုးလာသည်မို့ ရိပေါ်က ရှေ့ကနေ ဝင်ရပ်လိုက်ရင်း

"တော်သင့်ပြီ!!!

"မင်းရဲ့သမီး အလိမ်မာလေးကို ကြည့်လိုက်လေ အခုထိသူ့ကိုယ်သူ မှန်တယ်လို့ ထင်နေတုန်းပဲ"

"ကောင်းကောင်းပြောပါ လက်မပါနဲ့"

"‌သူပြောတာ မင်းမကြားဘူးလား မင်းရဲ့သမီး သူများနဲ့ခိုးရာပြေးဖို့ကြံစည်တာကို မှန်တယ်လို့ မင်းလည်း ထင်နေခဲ့တာလား"

"ရှောင်းကျန့်!!!

ရှောင်း‌ကျန့်မှာ ဆက်မပြောတော့ပဲ အနောက်ကိုသာနှစ်လှမ်းလောက်ဆုတ်ရင်း

"ကောင်းပြီ အစကနေ အဆုံးထိ ငါတစ်ယောက်ထဲ မှားတာမင်းတို့အကုန်မှန်တယ်.."

ရှောင်းကျန့် လှည့်ထွက်ဖို့ပြင်နေတုန်း အနီးမှာ ရှိနေကြတဲ့လူတွေကြားမှာ မလှုပ်ပဲ မျက်လွှာချ ရပ်နေတဲ့ သားငယ်ကိုသွားတွေ့တယ်။ သားငယ်ရဲ့ပုံစံက သိပ်တော့ အခြေနေမဟန်။ သေချာကြည့်ပါရင် ခိုက်ခိုက်တုန်နေသလိုပါပင်။

"ရှောင်ချီ သားဘာဖြစ်နေတာလဲ"

သားငယ်ရဲ့ ပုံစံဟာ တုန်ရီနေသည်မို့ အလွန်အမင်းစိတ်ပူလျက်လက်လှမ်းတော့ သားငယ်က ချက်ချင်း ဒူးထောက်ချလိုက်သည်မို့သူ့တစ်ကိုယ်လုံး တောင့်တင်းသွားရတယ်။

"ဒယ်ဒီ.. သား မှားမှန်းသိပါပြီ နောက်မလုပ်ရဲတော့ပါဘူး သားကို အပြစ်မပေးပါနဲ့"

မျက်ရည်တွေပိုးပိုးပေါက်ပေါက်ကျပြီး တောင်းပန်ငုပ်လျိုးနေတဲ့သားဖြစ်သူကို သူကတော့ နားမလည်နိုင်ဖြစ်သွားရတယ်။ ရှောင်ချီက ဘာကိုလုပ်လို့ သူကလည်းး ဘာကိုအပြစ်ပေးရမည်လဲ။

"သား... ဒယ်ဒီက သားကိုအပြစ်မပေးပါဘူး သားကဘာအမှားမှ  လုပ်မထားဘူးလေ"

"အဲ့ဒါကြောင့် ရှောင်ချီက နောက်ကို ဒယ်ဒီ မသိအောင်အပြစ်မလုပ်တော့ပါဘူးလို့ ပြောတာ"

ရှောင်းကျန့်မှာ သားရဲ့ အလန့်တကြားပုံစံကြောင့် ခါးလေးမတ်ခနဲဖြစ်သွားရင်းနဲ့ ရိပေါ်မျက်နှာကို အရောင်ပြယ်နေသော ခပ်မှိုင်းမှိုင်းပုံစံနဲ့ ကြည့်လိုက်မိတယ်။ ကျင်းကျင်းရှေ့မှာ ဝင်ကာနေသောရိပေါ်သည်လည်း မဟန်သော အမျိုးသားရဲ့ ပုံစံကြောင့် စိတ်ထဲပူလျက်။

"ရှောင်းကျန့်!!!

ရှောင်းကျန့်က အံကိုတင်းတင်းကြိတ် နောက်ပြီး ဒူးထောက်ကာငိုနေဆဲဖြစ်တဲ့သားငယ်နဲ့ ရိပေါ်နောက်မှာရှိနေတဲ့ သမီးကိုကြည့်လိုက် ရိပေါ်ကို ကြည့်လိုက်ဖြင့် အလုပ်များနေရင်းမှ အနောက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆုတ်လိုက်တယ်။ သူဟာမိသားစုအတွက် ဘယ်လိုဖြစ်တည်မှုမျိုး ဖြစ်နေပါပြီလဲ။

"ရှောင်းကျန့် ခင်ဗျား!!!

"ကိုယ်တစ်ယောက်ထဲ နေချင်လို့ လိုက်မလာနဲ့"

ဤသို့ဖြင့် လှည့်ထွက်သွားပြီဖြစ်တဲ့ အမျိုးသားက အမှောင်ထုထဲတစ်ဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပါ၏။ အမျိုးသားက လိုက်မလာခဲ့နဲ့လို့ ပြောသော်ငြား လိုက်သွားချင်မိသော စိတ်တို့ကသမီးရဲ့ ရှိုက်သံကြောင့် ချွန်းအုပ်မိလျက်သား ဖြစ်သွားရသည်။

"ရှောင်းပေါ်... သားရဲ့ ညီလေးကို အခန်းထဲ ခေါ်သွားလိုက်"

ရှောင်းပေါ်က နာခံစွာ မျက်နှာမကောင်းစွာနဲ့ပဲ ရှောင်ချီကိုတွဲပြီး ထွက်ခွာသွားလေတယ်။ သူသည်လည်း ကျင်းကျင်းကိုကြည့်လျက် အရိုက်ခံရလို့ ရဲသွားတဲ့ ပါးတစ်ဖက်ကို ဂရုဏာသတ်စွာ ကြည့်ရင်း သက်ပြင်းတချချ။ တစ်ခြားသူတွေအကုန် မရှိကြတော့ပေမယ့် လီကျင်ရွေ့ကတော့ ထိုအတိုင်းမလှုပ်မယှက် ရှိနေဆဲ။ ထိုအခိုက် ရှောင်မန် ပြန်လျှောက်လာတာကိုလည်း မုန်းတီးရွံရှာမှုအပြည့်နဲ့ ကျင်းကျင်းကြည့်လိုက်မိသည်။

"ပါးပါးတို့ သွားရအောင်!!

ပေကပ်ကပ် လုပ်နေတဲ့ သမီးကို ဇွတ်အတင်း ဆွဲခေါ်ပေမယ့်ခဏကြာတော့ သမီးဖြစ်သူက ခြေစုံရပ်ပစ်ရင်း အနောက်ကိုချာခနဲလှည့် လီကျင်ရွေ့ရှိရာကို ပြန်လျှောက်သွားပြီး အနားကိုရောက်တာနဲ့ ပါးကို ခုန်ရိုက်ပစ်လေရဲ့။

"ကျွန်မ ဘဝကို ရှင်ဖျက်စီးလိုက်တာ!!!

"ကျင်းကျင်း!!!

ရိပေါ်မှာ သမီးဖြစ်သူကို ဝင်ထိန်းရတယ်။ ဒါပေမယ့်ကျင်းကျင်းက ဒေါသအပြည့်နဲ့ လီကျင်ရွေ့ရင်ဘက်ကို အားကုန်ထုရိုက်နေသလို လီကျင်ရွေ့ဟာလည်း ငြိမ်ငြိမ်လေးသာမလှုပ်ပဲ နေနေ၏။

"ကျင်းကျင်း!! သမီး တော်တော့..."

ကျင်းကျင်းမှာ ခြေကုန်လက်ပန်းကျသွားပြီးမှ လီကျင်ရွေ့ရဲ့နက်ခ်တိုင်ကို ဆောင့်ဆွဲတော့ ထိုလူသားရဲ့ မျက်နှာက သူမနဲ့နီးကပ်လာ၏။

"ရှင့်ကိုမုန်းတယ် ရှင်နဲ့ လက်ထပ်မယ့်အစား ခွေးနဲ့ပဲလက်ထပ်လိုက်မယ် အောက်တန်းကျတဲ့ လူ..."

လီကျင်ရွေ့က မည်သည့်စကားမှမဆိုပါပဲ ရှိုက်သံအပြည့်နဲ့ပြောနေသော ကျင်းကျင်းမျက်နှာကိုသာ ဗလာကျင်းတဲ့အကြည့်တွေနဲ့ စိုက်ကြည့်နေတယ်။

"ရှင်လည်း မချစ်ပဲနဲ့ ဘာလို့ သူများဘဝကို ဖျက်စီးရတာလဲ!!!

ဆွဲကိုင်ထားတဲ့ နက်ခ်တိုင်ကို ကျင်းကျင်းက လွှတ်ပေးလိုက်ပြီးတအင့်အင့်ရှိုက်ရင်း ရိပေါ် ရင်ခွင်ထဲ တိုးကာ ပို၍ ငိုသည်။ အကြောင်းကတော့ အရိုက်ခံရသည်ထက် မိမိကို ရိုက်သည့်သူမှာဒယ်ဒီဖြစ်ပြီး အရင်က ကိုယ့်ကို အပြစ်မတင်ခဲ့သော ဒယ်ဒီကအခုတော့ ပထမဆုံးအကြိမ် လက်ပါခဲ့သည်ကြောင့် ဝမ်းနည်းစိတ်ကြီးစိုးနေခဲ့ပါ၏။

ထို့နောက် ရိပေါ်လည်း သမီးကို အခန်းထဲပြန်ခေါ်ခဲ့လိုက်တယ်။ ကုတင်ပေါ်မှာ ဒူးလေးပိုက်ကာ ထိုင်ရင်း ပြတင်းပေါက်အပြင်ကညအမှောင်ထုကို ငေးနေတဲ့ သမီးအား သူစိတ်မကောင်းစွာကြည့်နေရင်းမှ

"ဝမ်းနည်းနေလား !!

ပါးပါးရဲ့ နူးညံ့သည့် စကားသံကြောင့် အကြည့်တွေက ပါးပါးဆီရွေ့သွားရင်း ခေါင်းအသာခါပြလိုက်တယ်။

"မင်းဝမ်းနည်းနေတာ ပါးပါးသိတယ်နော်!!

"ဒယ်ဒီရော သူ.. သူပြန်လာပြီလားဟင်"

"ပြန်မလာသေးဘူး ဟင်းဟင်း ဒီညကတော့ ညတာရှည်တော့မှာပဲ"

သမီးရဲ့ဘေးမှာ သူအသာထိုင်ချရင်း

"ဒယ်ဒီက သားသမီးတွေကို အရမ်းချစ်တာ သိတယ်မလား"

"ဟုတ်"

"ဒယ်ဒီက သူ့ဘဝတစ်လျှောက်လုံး ကောင်းတာတွေပဲလုပ်ခဲ့တာ သူ့ကိုယ်သူ အမြင့်ရောက်နိုင်ဖို့ကိုလည်း အစီစဉ်တွေဆွဲခဲ့တယ် မနက်ဖြန်မနက် ဘယ်အချိန်မှာ ထရမယ် ဘာစားမယ်ဆိုတာကအစ သူမတွေးဖူးတာ ဘာမှမရှိဘူး သူ့အစီစဉ်ထဲ ရှိမနေတဲ့တစ်ခုတည်းသောအရာက ဝမ်ရိပေါ်ပဲ ဖြစ်မှာပေါ့!!!

"................"

"အဲ့တုန်းက ရှောင်းပေါ်ကို ကိုယ်ဝန်ဆောင်နေရလို့သာမဟုတ်ရင်သူ ပါးပါးနဲ့ လက်ထပ်ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး အတူတူ တစ်အိမ်တည်းနေခဲ့ရတာက အရင် အချစ်က နောက်မှ .. သမီးဒယ်ဒီကအချစ်ကို မယုံကြည်ခဲ့တာကြောင့်လည်း ပါတယ်"

"ဒါပေမယ့် သူ ပါးပါးကို ဒီလောက်ချစ်နေတာ ဘယ်လိုလုပ်အချစ်ကို မယုံကြည်တာ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလဲ နောက်ပြီး သမီးကသမီးရဲ့ အိမ်ထောင်ရေးကို အချစ်မပါပဲ မတည်ဆောက်ချင်ဘူးဒယ်ဒီအတွက် အချစ်က အရေးမပါပေမယ့် သမီးအတွက်ကတော့အရေးပါတယ်"

"ဟင်း!!! သမီးဒယ်ဒီရဲ့ မိဘတွေက ချစ်လွန်းလို့ ခိုးပြေးပြီးလက်ထပ်ခဲ့ကြတာ အတိအကျဆို သူတို့ဘဝကို အချစ်တစ်ခုထဲနဲ့တည်ဆောက်ခဲ့ကြတာ နောက်တော့ ဘာဖြစ်လဲ ပိုက်ဆံမရှိတော့အဲ့ဒီအချစ်က ဘယ်လိုလုပ် ကြာကြာနေနိုင်မှာလဲ အဲ့ဒါကြောင့်သူက အချစ်ကို မယုံဘူး သူ့သားသမီးတွေကိုလည်း ကောင်းတာတွေပဲ ရစေချင်နေတာ သမီး ဝမ်းနည်းလို့ရတယ် ငိုချင်လည်းငိုချလိုက် ဒါပေမယ့် ဒယ်ဒီကို အပြစ်ပြောလို့ မရဘူး"

"ဒါဆို သမီးအပြစ်လားဟင်"

"ဒီကိစ္စမှာ နှစ်ယောက်လုံး အပြစ်မရှိဘူး သမီး ဒယ်ဒီကသမီးကို ချစ်တာပါ အဲ့ဒါကြောင့် လက်ထပ်ဖို့ ကိစ္စစဉ်းစားနေတာပေါ့ သူ့ချစ်သမီးလေး ခွေးဆွဲခံရမှာ စိုးလို့လေ"

ရိပေါ်က ရယ်သံတစ်ဝက်နှောပြီး ပြောတော့ သူမ မျက်နှာဟာလည်း ခပ်ရေးရေး နူးညံ့လာတယ်။

"သမီးရဲ့ အမှားက ဘာလဲ သိရဲ့လား!!

"ဟင့်အင်း!!

"အိမ်ကနေ ထွက်ပြေးဖို့ စီစဉ်နေတာ သမီးအမှားပဲ "

"သမီး တောင်းပန်ပါတယ် နောက်တစ်ခါ ဘယ်တော့မှထပ်မလုပ်တော့ပါဘူးလို့ ကတိပေးပါတယ်"

"အင်း ပါးပါးက သမီးကိုယုံပြီးသားပါ.. ပါးပါး သွားတော့မယ်အနားယူပြီးရင် အိပ်တော့နော်"

"ဟုတ်!!!

ထို့နောက် သမီးဖြစ်သူရဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ တမင်ဆုံကြည့်ရင်း

"ဒယ်ဒီရော ပါးပါးရော သမီးကို ချစ်တယ်နော် အကောင်းနဲ့အဆိုးကို သမီးက ခွဲခြားနိုင်နေပြီ ဆက်ပြီး ဘာလုပ်ရမလည်းဆိုတာ သမီးဘာသာ စဉ်းစားပါ.... ပါးပါး ဖိအားမပေးဘူး"

ကျင်းကျင်း ခေါင်းပဲညိတ်ပြပြီး ပါးပါးထွက်သွားတာကိုသာကြည့်နေလိုက်တယ်။ ပါးပါးထွက်သွားပြီး နာရီဝက်လောက်ကြာတော့ ဖုန်းကိုထုတ် အလွတ်ရနေတဲ့ ဖုန်းနံပါတ်ကိုရိုက်နှိပ်ခေါ်လိုက်တော့ ဖုန်းဝင်တာနဲ့ တစ်ဖက်လူက မဆိုင်းမတွကိုင်တယ်။

'ဟယ်လို ဒုတိယ သခင်မလေး'

"ကျင်းကျင်းလို့ပဲ ခေါ်ပါ!

ထို့နောက် တစ်ဖက်က ရယ်သံသောသောတို့မှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုတွေလည်း ရောထွေးလျက်

'ဟုတ်ပြီ.. ကျင်းကျင်း.. မင်းကိုယ့်ကို တစ်ခုခု ပြောစရာများရှိနေလို့လား'

"ကျွန်မ ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ ရှင့်ကို လက်ထပ်မယ်"

'ဟမ်... ဟင်းဟင်း.. ဒါက အချိန်ဆွဲနည်း တစ်မျိုးလားသိပ်မရယ်ရပေမယ့် မင်းဖြစ်နေလို့ သဘောကျပေးလိုက်မယ်'

"ကျွန်မ အပိုတွေပြောရတာ သိပ်မကြိုက်ဘူး ဒါပေမယ့် ရှင့်ကိုကျေးဇူးတင်ရမယ် ရှင့်ကြောင့်သာ တစ်ခါမှ လက်မပါဖူးတဲ့ဒယ်ဒီက ကျွန်မကိုရိုက်သွားတာ"

'အဲ့ကိစ္စအတွက် ကိုယ်မကောင်းတာပါ ထွက်ပြေးလို့ မင်းကိုအမြင်မှန် ရစေချင်ပေမယ့် အရိုက်ခံရဖို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး'

"ထားလိုက်တော့ .. ရှင်နဲ့ မငြင်းချင်တော့ဘူး ပင်ပန်းပြီ"

'ဟုတ်ပါပြီ မင်းကောင်းကောင်း အနားယူပါ..'

"အင်း.. ကျွန်မ ရှင့်ကို လက်ထပ်မယ်လို့ ဒယ်ဒီကိုပြောလိုက်ပါ့မယ်"

'ကောင်းပါပြီ..'

ထို့နောက် သူမ ဖုန်းကို တိခနဲ ချပစ်တယ်။ သူမရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်က မှန်လား မှားလားတော့မသိ။ ဒယ်ဒီကို ချစ်တာမို့ဒယ်ဒီရဲ့ ဆူံဖြတ်ချက်ကို လေးစားရုံသာ။ ပါးပါးပြောသလိုပေါ့အချစ်က နောက်မှ လာလည်း ရတာပဲ။ သူမ အနေနဲ့စောင့်နိုင်ပါသည်လေ ။

..............................

သူ အခန်းထဲ ဝင်လာလာချင်း ခြေထောက်နားကို လှိမ့်လာတဲ့ဘီယာဗူးခွံကို တွေ့ရတာပဲ။ တရားခံကတော့ ဆိုဖာ‌ခုံမှာ သောက်ရင်း မှောက်နေတဲ့ ချစ်ရသူပင်။ ချစ်ရသူပုံစံကိုမြင်တော့ အလိုမကျ သလို မျက်မှောင်ကြုတ်သွားရတယ်။ ကျစ်.. ဒီပုံစံသာဆိုအအေးမိတော့မှာပဲ။

ထို့နောက် ခြေသံဖွဖွနဲ့ အနားကို လျှောက်သွားပြီးမှ သူ့အပေါ်ကုတ်ကို ချွတ်ပြီး ချစ်ရသူရဲ့ ကိုယ်ပေါ်ကို လွှားပေးထားလိုက်တယ်။ အချိန်က နောက်ကျနေပြီဆိုပေမယ့် ရေအရင်ချိုးမယ်ပြီးမှ ဟန်နီကို ကုတင်ပေါ်တင်ပြီး အိပ်စေမယ်ပေါ့။ သို့သော်ငြားသူ့လက်တစ်ဖက်ကို ဖမ်းဆွဲလာသည့် လက်တစ်ဖက်ကြောင့်တုန့်ခနဲ ရပ်တန့်သွားရတယ်။

"ပြန်လာပြီလား ကျန့်ကောကော..."

ဆံပင်စုတ်ဖွားနဲ့ မျက်လုံးတွေပြူးပြဲကြည့်လာသော ချစ်သူကြောင့်ရင်ထဲက အပူလှိုင်းတို့မှာ ရေအေးအေးနဲ့ ပတ်ဖြန်းလိုက်သည့်အတိုင်းပင်။

"ရိပေါ်.. အချစ်..မအိပ်သေးဘူးလား ‌ဒီလောက်နောက်ကျနေတာ"

ရိပေါ်က အားတင်းကာ ထရပ်လိုက်ပြီး ခြေဖျားထောက်လျက်‌သူ့လည်ပင်းကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ဖက်တွယ်လာတယ်။

"ကျန့်ကို စောင့်နေတာလေ.. ဒီလောက်နောက်ကျမှဘယ်ကနေ ပြန်လာတာလဲ"

"ကိုယ်အပြင်မှာ နည်းနည်းသောက်ပြီး ပြန်လာတာ"

ဆိုတော့ ရိပေါ်က မပြောမဆို သူ့နှုတ်ခမ်းကို ပြွတ်ခနဲနမ်းပြီးမှ

"ဟုတ်တာပဲ"

"တော်ပါပြီကွာ မင်းလေး မူးနေပြီ အိပ်တော့နော်ကိုယ် ရေချိုးဦးမယ် ပြီးရင် လာခဲ့မယ်နော်"

"မချိုးနဲ့တော့ ခင်ဗျားကို သွားခွင့်မပြုပါဘူး"

ပြောလည်းပြော လည်ပင်းကို လက်နှစ်ဖက်ယှက်ပြီး ဖက်ထား၍သူ့မှာ ရှေ့ကကောင်လေး၏ မျက်နှာကို သေချာလေး ကြည့်ရတော့သည်။

"ရေချိုးပြီးပြီမလား.."

"အွန်း!!

"ကိုယ် မချိုးရသေးဘူး ကိုယ့်ကို စောင့်နေနော်"

"ခင်ဗျားကို မသွားနဲ့ပြောရင် မသွားနဲ့တော့လေ!!

"အင်းပါ.. ဘာစားထားလဲ"

"မစားရသေးဘူး ဗိုက်ဆာတယ် ကျန့်!!

"ကိုယ်ရေချိုးပြီးရင် မင်းစားဖို့ တစ်ခုခုလုပ်ပေးပါ့မယ်နော်!!

"ကျွန်တော် ဗိုက်ဆာတယ်ဆိုတာ ဟုတ်ပါတယ် ဒါပေမယ့်ထမင်းအစား တစ်ခြားတစ်ခု ပြောင်းစားရင်ကောင်းမလားလို့!!

လျှာသပ်ရင်း ပြောလာသည့် ချစ်ရသူကြောင့် သူမျက်ခုံးအသာပင့်ရတယ်။

"ရေချိုးပြီးပြီဆို.."

ရိပေါ်က ခပ်ရို့ရို့သာ ပြုံးပြီး အမျိုးသားကို ကုတင်ရှိရာခေါ်လာလိုက်တယ်။ ပြီးမှ ရင်ဘက်ကို အားနဲ့ ဆောင့်တွန်းတော့အမျိုးသားဖြစ်သူမှာ ကုတင်ပေါ်ကို လဲကျသွားလေ၏။သူကတော့အမျိုးသားရဲ့ အပေါ်ကနေ အုပ်မိုးရင်း မျက်နှာကို ပြုံးစိစိဖြင့်အနီးကပ်ကြည့်ရင်းမှ

"ကျွန်တော် ရေချိုးပြီးတာမှန်ပါတယ်..ကျန့်.."

"အဲ့ဒီတော့?

"အဲ့ဒီတော့ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို နောက်တစ်ကြိမ်ရေချိုးရအောင် ပြန်လုပ်ပေးပါ့လား..."

တစ်လုံးချင်းဖိပြီး နှစ်ကိုယ်ကြား၊ ကြားနိုင်ရုံအသံလေးနဲ့ရိပေါ်ပြောတော့ သူ့မှာ တွေခနဲ။ သို့ပေမယ့် ချက်ချင်းနားလည်သဘောပေါက်သွားပြီးနောက်မှာ ပြုံးစိစိဖြစ်လာရင်းချစ်ရသူ ခါးကို လက်နဲ့ ရစ်ပတ်လိုက်တယ်။

"ကိုယ်သိသလောက် ဒီနေ့က အဲ့ဒီနေ့ မဟုတ်ဘူးလို့ထင်တာပဲ.."

ရိပေါ်ရဲ့ ရှက်အမ်းအမ်း ရယ်သံက သူ့ရင်ခွင်ထဲ တိုးဝင်ပြီးနောက်ဖြည်းဖြည်းချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတယ်။ ပြီးမှ သူ့ကိုသေချာကြည့်ကာ

"အဲ့တော့ ဘာဖြစ်လဲ မလိုချင်ဘူးလား!!

"ဘာလို့ မလိုချင်ရမှာလဲ "

"ကောင်းပြီလေ ဒီည ခင်ဗျားကို အလိုလိုက်မယ်!!!

ပြောပြီးမှ ရိပေါ်က သူ့လည်တိုင်ကို ဖိနမ်းပြီး တစ်ချက်ကိုက်လိုက်တာမို့ တွန့်ခနဲ။ ထို့နောက် ရိပေါ်လက်တွေကသူ့ခန္ဓာကိုယ် အပေါ်ပိုင်းရဲ့ အနှံ့အပြားမှာ ပြေးလွှားနေ၍သူဟာလည်း ထိုလက်ကို ဖမ်းဆုပ်ပြီး ထိုကောင်လေးအားသူ့အောက်ကို ရောက်အောင် ဆွဲချပစ်လိုက်တယ်။

"ဆိုးလိုက်တဲ့ ကောင်လေး ရေချိုးပြီးတာတောင် နောက်တစ်ကြိမ်ထပ်ချိုးချင်နေတယ်.."

ရိပေါ် ခပ်ဖွဖွလေးရယ်တော့ မျက်နှာကို ဇွတ်အတင်းဆွဲမော့ပြီး အငမ်းမရ နမ်းပစ်တယ်။ ရိပေါ်ဘက်က အလျင်မှီအောင်ပင်မလိုက်နိုင်။ အနမ်းတွေက ပြင်းထန်လှသည်။ ထို့နောက်ဆွဲချွတ်ခံလိုက်ရသော အဝတ်စားတို့က ကုတင်အောက်မှာပြန့်ကျဲကျနေ၏။

"ကျန့်.. အရမ်းမကိုက်နဲ့လေ.. အင့် ငြင်သာပေးပါ!!!

အပေါ်စီးကနေ အုပ်မိုးနမ်းရှိုက်ရာကနေ သူ့အသံကြားတော့ခေါင်းထောင်ကြည့်တယ်။

"ကိုယ့်ကို မြူစွယ်ပြီးတော့ ငြင်သာဖို့ မတောင်းဆိုနဲ့!!!

လေသံတို့မှာ ပြတ်တောင်း ပြတ်တောင်းဖြစ်နေခဲ့ပြီး ထက်ရှတဲ့မျက်ဝန်း တစ်စုံက သူ့ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံကာ လိုချင်တပ်မက်မှုအပြည့်နဲ့ကြည့်နေတယ်။ သို့ရာတွင် ချစ်ရတဲ့အမျိုးသားကို လည်ပင်းကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ဆွဲဖက်ပြီးအနမ်းတွေကို သူ့ဘက်က ပြန်ဆက်တယ်။

ခဏအတွင်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ အမျိုးသားပေးတဲ့ အမှတ်သားတွေနဲ့ ပြည့်နှက်သွားရတယ်။

"ဟင်း !!! ကျန့်"

"ချစ်စရာလေး.."

ရိပေါ် ညီလေးကို ကြည့်ရင်း နမ်းလိုက်တော့ တုန်သွားသည့်ချစ်ရသူကြောင့် သူ့မှာအသည်းတယားယား။

"ကြည့်မနေနဲ့လေ လုပ်မှာဖြင့်လုပ်!!

"မလောပါနဲ့ တစ်ညလုံး မအိပ်ရဘူးမှတ်!!

"အဟွန်း!! စောင့်ကြည့်ရသေးတာပေါ့ အဖိုးကြီး မျော့ပြီး အရင်အိပ်ရဲအိပ်ကြည့် ခင်ဗျား ငယ်ပါကို လိမ်ချိုးပစ်မယ်ဘယ်သူအရင် မျော့မလည်းဆိုတာ ခင်ဗျားစိန်ရဲလား"

"ဟက်.. ဘယ်သူ အောက်ကလည်းဆိုတာ မေ့နေတာလားအပြောမစောနဲ့နော် ပြီးမှ ငိုပြီးတောင်းပန်လည်း ကိုယ်ကလွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ရတယ်လေ ခင်ဗျားက ဒီလောက်အသက်ကြီးနေတဲ့ဟာဘယ်လိုလုပ် တစ်ညလုံး လုပ်နိုင်မှာလဲ"

"ကိုယ့်ကို အထင်သေးတဲ့ ကောင်လေးပဲ!!

ရယ်သံနှောကာ ပြောပြီးနောက် ရိပေါ်တောင် သတိမထားမိပဲဆွဲမှောက်ခြင်း ခံလိုက်ရတယ်။

"ဟင်!! ကျန့်.. ခင်ဗျား ဘာလုပ်.. အာ့..အင့်... "

အောက်ပိုင်းမှာ သူ့ထဲကို တိုးဝင်လာတဲ့ ခပ်မာမာ အရာကဆိုဒ်သေးပုံမရ။ မျက်နှာကြီး မဲ့ရှုံ့လျက် ခေါင်းအုံးပေါ် မျက်နှာအက်သွားရပေမယ့် နစ်ခါတစ်လေ သာယာမှူကိုလည်း တွေ့ရသလိုလို။

"ကျန့်!!

"ဟန်နီ... Shit!! အရမ်းကောင်းတာပဲ.. ညှစ်မထားနဲ့ကွာ ကိုယ့်ကို လမ်းဖွင့်ပေးပါဦး"

"အင့်.. ကြမ်းလွန်းတယ်!!!

အောက်ပိုင်းလှုပ်ရှားမှုတွေကို အဆက်မပြတ် အလုပ်ပေးရင်းအနောက်ကနေ ဂုတ်ပိုးလေးကို ဖိကိုက်လိုက်တယ်။

"အင့်.. ကျန့်.. ခင်ဗျားရဲ့မျက်နှာမြင်ချင်တယ်.."

"ဖြစ်စေရမယ်.."

ချက်ချင်း အနေထားပြောင်းပြီးဆွဲလှည့်သော်လည်း သူ့ထဲမှာရှိနေတဲ့ အရာကိုတော့ မဖြုတ်ပဲ ဒီအတိုင်းထားခြင်းပင်။ မျက်နှာလေး မြင်လိုက်ရတော့ ရိပေါ်မျက်နှာမှာ သာယာတဲ့ကြားက အပြုံးရေးရေးလေး ပေါ်လာတယ်။ ပြီးတာနဲ့ ခါးကို‌ခြေထောက်နှစ်ဖက်နဲ့ ချိတ်တွယ်ရင်း ချွေးတွေစီးကျနေသောကျန့်ကို ဆွဲဖက်ပြီး အတင်းနမ်းတယ်။

"အွန်း!! ကျန့်... ခင်ဗျား ရသေးသားပဲ.. အာ့.. ကြမ်းတယ် နက်နက်လေး.. ပိုပြီး"

"ဟား... ဟန်နီ... တစ်ညလုံး မအိပ်ရဘူးမှတ်..ကိုယ်လုပ်ပေးတာ ကောင်းလား..."

"အင်း.. အရမ်း!!!!

၂နာရီ ကြာပြီးနောက် နွေးခနဲ ဖြစ်သွားတဲ့ သူ့ထဲမှာရှောင်းကျန့်အရာက ဒီအတိုင်း ရှိနေတယ်။ တဒီးဒီး စီးကျနေတဲ့ချွေးတွေကို ရှောင်းကျန့်က ဖြည်းဖြည်းချင်း သုတ်ပေးရင်း အချစ်ခရီးက နောက်တစ်ကြိမ် စပြန်တယ်။

ထိုသို့ဖြင့် သူတို့ရဲ့ အပြန်အလှန်ထိုးစစ်က မနက် ၆နာရီမှအတိအလင်း ပြီးဆုံးသွားတယ်။ ရိပေါ်မှာ ဖြူဖက်ဖြူလျော်ဖြစ်သွားသည့်တိုင် လေသံတစ်စက်မှ မလျှော့သေးတာမို့ချစ်ရသူကို ရင်ခွင်ထဲ ထည့်ထားရင်း သူ့မှာသဘောကျနေရတာဖြစ်တယ်။

"ဒီလောက်ဖြစ်နေတာတောင် ကိုယ့်ကိုစိန်ခေါ်နေသေးတာလား"

"ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို လှောင်နေတာလား"

"မလှောင်ရဲပါဘူး "

"ဟွန့်!! ခင်ဗျားအသက်ကြီးသွားလို့ မလုပ်နိုင်တော့တာလို့ဝန်ခံလိုက်စမ်းပါ"

"ဟင်းဟင်း!! မင်းပြောသလိုပဲ ကိုယ်က အသက်ကြီးလို့မလုပ်နိုင်တော့တာလို့ ဝန်ခံပါတယ်ကွာ"

ထိုအခါမှ ရိပေါ်အပြုံးတွေက အောင်နိုင်သူတစ်ယောက်ပမာ။ကျန့်ရဲ့ ရင်ခွင်ထဲကို ကလေးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ၊ခေါင်းလေးတိုးဝင်ရင်း ဒီအရွယ်ရောက်တာတောင် ချစ်ရသူအပေါ်တစ်ခါတစ်ရံ ဆိုးချင်သည်။

"ကျန့်!!

"အင်း"

"သမီးကို စိတ်မဆိုးပါနဲ့နော်"

ပါးတစ်ဖက်ကို နမ်းရင်း ဆိုတော့ ရှောင်းကျန့် ပြုံးရတယ်။ အခုနောက်ပိုင်းတော်တော်များများ အချိန်တွေမှာ ချစ်ရသူကသူ့ကို ပူပင်မှုတွေထက် စိတ်အေးချမ်းမှုတို့ကိုသာ ပေးလေတယ်။ အခုလည်း သမီးနဲ့ ကိုယ့်ကြားက ပြဿနာကြောင့် ချစ်ရသူကစိတ်ပူနေပုံ။ ဘယ်တုန်းကမှ တစ်ချီထက် ပိုလုပ်ခွင့်မပြုတာကိုအခုတော့ မနက်ရောက်သည်အထိ သူ့အားလိုက်လျောခဲ့ပါသည်တဲ့။ ဘယ်လောက်ထိ ချစ်ဖို့ကောင်းတဲ့ အချစ်ကလေးပါလဲ။

"ရှောင်ချီရဲ့ အကြည့်တွေကို ဟန်နီ တွေ့တယ်မလားသားက ကိုယ့်ကို ကြောက်လွန်းလို့ တုန်နေတာ.."

"............"

"ကိုယ်က ကိုယ့်သားသမီးတွေအတွက် အဲ့လောက်ထိကြောက်စရာကောင်းနေလို့လား"

"မဟုတ်ပါဘူး"

ရိပေါ်က အလန့်တကြားနဲ့ ရင်ခွင်ထဲကနေ တိုးထွက်ပြီးသူ့မျက်နှာကို စိုက်ကြည့်လာတယ်။

"ကလေးတွေရော ကျွန်တော်ရော  ခင်ဗျားကို ချစ်တယ် ကျင်းကျင်းက လွတ်လပ်မှုကို ပိုလိုချင်ရုံပါပဲ အဲ့ဒါကြောင့်မကြံသင့်တာကို ကြံစည်ခဲ့မိတာပါ ခွင့်လွှတ်ပေးပါနော်သမီးကို စိတ်မဆိုးပါနဲ့.."

"ကိုယ်စိတ်မဆိုးဘူး ဟန်နီ... အရင်တုန်းကလည်း သမီးနဲ့သားဘာလုပ်လုပ် ခွင့်လွှတ်ပေးခဲ့တာပဲ မဟုတ်လား အခုကစိတ်မကောင်းဖြစ်တာ ကလေးတွေမျက်စိထဲမှာ ကိုယ်ကဖခင်ကောင်း မဖြစ်မှာကြောက်တာ.."

"မတွေးရဘူး!!!

‌တွေခနဲ ဖြစ်သွားသည့် ရှောင်းကျန့်အား မျက်နှာတစ်ခုလုံးကိုလက်နဲ့ဆွဲယူလျက် သူနဲ့အကြည့်ချင်းဆုံစေသည်။

"အခုကစပြီး ကျွန်တော့်ကိုပဲ ကြည့်နေပေးလို့ ရမလား!!

"ကိုယ်က အမြဲတမ်း မင်းမျက်နှာလေးကိုပဲ ကြည့်လာခဲ့တာပါကွ"

ပြောလည်းပြော သူ့အား ဆွဲဖက်လျက်

"ဒီကောင်လေးကို လွတ်ထွက်သွားမှာစိုးလို့ နည်းမျိုးစုံနဲ့ဆွဲထားခဲ့ရတာ"

"ဟင်းဟင်း!! သားသမီးတွေကို စိတ်မပူနဲ့တော့နော် ရှောင်းပေါ်က ဝမ်ချီမင်နဲ့အတူရှိနေပြီ မကြာထင်မှာ သမီးကလက်ထပ်လိမ့်မယ် ဒီတော့ ရှောင်ချီပဲ ကျန်တယ်!!!

ရှောင်းကျန့်သက်ပြင်းချလျက်

"ဟုတ်ပါရဲ့"

"ရှောင်ချီအတွက်ပြောရရင် ကောင်စုတ်လေး ကျန်းဇီချန်းလည်းမဆိုးဘူးနော် သူတို့လိုက်သားပဲ"

"အဲ့တစ်ယောက်ကလွဲရင် ကျန်တာအကုန် ရတယ်သူ့ကိုတော့ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မရဘူးကွာ.."

"ဘာလို့မရတာလဲ "

"ဟန်နီ.. ကိုယ်ပြောထားတယ်လေ အဲ့ကောင်လေးကမရိုးရှင်းဘူးလို့ ကိုယ်က သားငယ်လေး အန္တရာယ်ထဲတိုးဝင်မိမှာစိုးလို့ပါ"

"ဒါပေမယ့် အချစ်က အဲ့လိုတားစီးပိတ်ပင်လို့ ရတာမှမဟုတ်တာ.."

ချစ်ရသူရဲ့ တစ်ခွန်းမကျန်ပြန်ပြောမှုကြောင့် သူ့မျက်နှာကပြုံးစိစိ။

"ဟန်နီ... မင်း ဘာလို့ သားငယ်လေးအတွက်ကူပြောပေးနေရတာလဲ"

"ခင်ဗျားလည်းသိသားနဲ့ သားငယ်က ရှောင်းပေါ်လို မရင့်ကျက်ဘူး ကျင်းကျင်းလိုလည်း မထက်မြက်ဘူးလေ ပြောရရင် လူတွေအကြောင်း သိတာမဟုတ်ဘူး ခင်ဗျားစီစဉ်ပေးတဲ့ ဘလိုင်းဒိတ်တိုင်းကို သားငယ်လေး လက်ခံပြီးသွားခဲ့တာပဲမလား နောက်ဆုံးတော့ ဘာဖြစ်လဲ သူ့ကိုတောင်တစ်ဖက်လူက စိတ်မဝင်စားဘူးမလား"

"အင်း"

"သူ့အနားမှာ ဟိုကလေးပဲရှိတယ် သားငယ်က သူ့နားမှာဆိုအရမ်းသက်သောင့်သက်သာ ရှိတယ် အဲ့ဒါကြောင့် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်ကျွန်တော့် သားငယ်လေးအတွက် ကောင်စုတ်လေးကို ကျန်းမိသားစုဆီကနေ ဓားပြသွားတိုက်သင့်ရင် တိုက်ရမှာပဲ"

"ဟားဟား!! ဟုတ်ပါပြီကွာ ကိုယ့်အချစ်က အရမ်းကိုတက်ကြွနေတာပဲ"

"ခင်ဗျားလည်း သားငယ်လေးကို မပိတ်ပင်ပါနဲ့!!!

ရှောင်းကျန့်က သက်ပြင်းချပြီး

"ကောင်းပါပြီ ကိုယ် မင်းရဲ့စကားကို နားထောင်ပါ့မယ်"

ထိုအခါ အမျိုးသားရဲ့ နှုတ်ခမ်းကိုပြွတ်ခနဲ နမ်းလိုက်တယ်။

"အိပ်တော့!! မင်း တစ်ရေးမှ မ‌အိပ်‌ရသေးဘူးမလား"

"အွန်း ..."

ကျောလေးဖွဖွလေး ပုတ်သိပ်ပေးမှ ချစ်ရသူက သူ့ရင်ခွင်ထဲမှာမျက်လုံးတွေမှေးစင်းပြီး အိပ်ပျော်သွားတယ်။ ထိုအခါမှချစ်ရသူကို ဘေးမှာ နေရာချပေးရင်း ထိုအနုစိပ် မျက်နှာလေးကိုမေးထောက်ပြီး စိမ်ပြေနပြေ ကြည့်နေလိုက်တယ်။ ကြည့်နေရင်းမနေနိုင်တာမို့ နှဖူးပြင်လေးတစ်ချက် မြတ်နိုးမှုတွေအပြည့်နဲ့ငုံ့နမ်းလိုက်တယ်။

သိပ်ကိုချစ်ဖို့ကောင်းတဲ့ ကိုယ့်အမျိုးသားလေး.....။

The End......

🌴🌴🌴🌴

Extra အပိုင်းအားလုံး ဒီမှာတင်ပြီးပါပြီနှုတ်ဆက်ခဲ့ပါတယ်နော်

Zawgyi

"ေမြးေန့မွာ ေပ်ာ္ရြွင္ပါေစလို့ ဆုေတာင္းပါတယ္"

"အင္း မင္းေရာပဲ.."

အသက္၁၈နွစ္ျပည့္ ေမြးေန့မို့ ေရွာင္းအိမ္မွာ ဧည့္သည္ေတြကမနည္းမေနာပဲ။ ကိတ္လည္း ခြဲျပီးျပီမို့ သူတို့ေမာင္နွမ နွစ္ေယာက္ရဲ့ ေမြးေန့က ဒယ္ဒီတို့လို စီးပြားေရး လုပ္ငန္းရွင္ေတြရဲ့စကားဝိုင္းြဖစ္ကုန္ြကတယ္။ ကိုကိုခ်ီမင္နဲ့ ကိုကိုတို့ နွစ္ဦး၏ ျပုံးေပ်ာ္ေနပုံေတြကို အေဝးကေန ြကည့္ရင္း သူျပုံးလိုက္သည္။

ကိုကိုက ေရွာင္းအိမ္ရဲ့ သားြကီး ကိုကို ယူထားရတဲ့တာဝန္ေတြကသူတို့ေမာင္နွမ နွစ္ေယာက္ထက္ ပိုမ်ားတယ္။ အခ်စ္ေရး ကိစ္စေတြ မွာလည္း ပါးပါးနဲ့ဒယ္ဒီက ကိုကိုတို့နွစ္ဦးသားကို အထူးပိတ္ပင္ြခင္းမရွိခဲ့။ ကိုကိုခ်ီမင္ရဲ့ သတင္းေတြက သိပ္ေတာ့လည္းမေကာင္းေပမယ့္ ကိုကိုေပ်ာ္ရင္ ေက်နပ္တယ္ဆိုတဲ့ ဒယ္ဒီတို့ကခြင့္ျပုေပးခဲ့ေလ၏။

ကိုကို့လို လြယ္ကူရင္ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ေကာင္းလိမ့္မလဲ။

"ေရွာင္ခ်ီ မင္းဘာြဖစ္ေနတာလဲ တစ္ခုခု စိတ္ညစ္ေနတာလား"

"ဟင့္အင္း ငါဘာမွ မြဖစ္ပါဘူး .."

သူ ဇီခ်န္းကို မဝံ့မရဲ  ခိုးြကည့္လိုက္တယ္။ ဒီေကာင္ကအင္မတန္နားလည္ရခက္တဲ့ေကာင္ဆိုတာ အခုေနာက္ပိုင္း သူပိုျပီးသတိထားမိလာတယ္။ ဒယ္ဒီကလည္း ဇီခ်န္းနဲ့ တပူးပူးတတြဲတြဲလုပ္တာမ်ိူဆိုမြကိုက္။ သူ့ကိုခ်ည္း ဘလိုင္းဒိတ္ စီစဉ္ေပးေလ၏။

ဘဝ တစ္ေလ်ာက္လုံးမွာ သူက ဘယ္ေယာက္်ားနဲ့မွ နီးနီးကပ္ကပ္ ေနဖူးတာမဟုတ္ဘူး။ ေနာက္ျပီး ဇီခ်န္းအနားက လြဲလို့ဘယ္သူနဲ့အတူရွိတာမွ သူ့ကိုစိတ္သက္သာရာ ရေအာင္မလုပ္နိုင္။ လြန္ခဲ့တဲ့ ရက္ပိုင္းေလာက္က အြဖစ္ပ်က္ကိုျပန္ေတြးျပီး မ်က္နွာေလးရဲခနဲ ြဖစ္သြားေတာ့ ‌ဇီခ်န္းမွာ သူ့ကိုစိတ္ပူသြားတယ္။

"ဘာြဖစ္ေနတာလဲ"

"ဘာမွမြဖစ္ဘူး"

နွဖူးေပါ္ တင္ရန္လွမ္းလာတဲ့လက္ကို ရိုက္ခ်ပစ္လိုက္ေတာ့ဇီခ်န္းပုံစံက ဇေဝဇဝါ ြဖစ္သြားတဲ့ပုံပါပဲ။

"ဇီခ်န္း!!

"ဟင္!!

"မင္းက တကယ္ပဲ ဘယ္သူလည္းဟင္.."

"ေရွာင္ခ်ီ မင္းဘာေတြ ေမးေနတာတုန္းကြာ တစ္ေန့တစ္ေန့မင္းဦးေနွာက္ ေသးေသးေလးက ဘာေတြမ်ားေလ်ွာက္ေတြးေနခဲ့တာလဲ"

"ဒယ္ဒီက ငါ့ကို မင္းနဲ့ေဝးေဝး ေနခိုင္းတယ္ ငါ့ကိုေျပာ မင္းက တကယ္ပဲ ဘယ္သူမို့ ဒယ္ဒီက မပတ္သတ္ဖို့ေျပာရတာလဲ"

ဇီခ်န္းမွာ သိခ်င္စိတ္ျပင္းပ်ကာ နွုတ္ခမ္းစူေနတဲ့ တစ္ေယာက္ေသာ သူေြကာင့္ သက္ျပင္းခ်ရတယ္။

"ေရွာင္ခ်ီ.. ခဏေလာက္ မ်က္လုံးမွိတ္ေပးလို့ ရမလား"

"ဘာလို့လဲ"

"ကိုယ္ေျပာသလိုလုပ္!!

မေသခ်ာေပမယ့္ ေရွာင္ခ်ီ လက္ခံလိုက္ပါတယ္။ သူမ်က္လုံးေတြမွိတ္ျပီး ၂မိနစ္ေလာက္ အြကာမွာေတာ့

"ျပန္ဖြင့္လို့ရျပီ!!!

ြဖည္းြဖည္းခ်င္း ျပန္ဖြင့္ြကည့္လိုက္ေတာ့ ျမင္ကြင္းထဲထင္ရွားစြာေပါ္လာတဲ့ က်န္းဇီခ်န္းရဲ့ ေခ်ာေမာခန့္ညားတဲ့ မ်က္နွာေလးကိုေတြ့ရတယ္။ ဆူညံေနတဲ့ ဘယ္အသံကိုမွလည္း ြကားရြခင္းမရွိေတာ့။ ခဏေလာက္ ေရွ့ကမ်က္နွာေခ်ာေခ်ာကို မွင္သက္စြာေငးေနမိသည္။

"အခု မင္း ဘာျမင္ရလဲ ေရွာင္ခ်ီ"

"မင္းကို ျမင္ရတယ္.."

"ဟုတ္တယ္ ငါက ငါပဲေလ မင္းရဲ့ တစ္ေယာက္တည္းေသာသူငယ္ခ်င္း မင္းအေပါ္ နားလည္အေပးနိုင္ဆုံး လူ ...."

"............"

"ငါ ဘယ္သူပဲြဖစ္ြဖစ္ မင္းအေပါ္ထားတဲ့ ငါ့နွလုံးသားက မေျပာင္းပါဘူး ေရွာင္ခ်ီ!!!

ဆိုရင္ပဲ ေရွာင္ခ်ီက မ်က္လြွာခ်ျပီး ေက်နပ္သလိုေလးျပုံးလိုက္တယ္။

ထိုေနရာမွာ လူစုလူေဝး ရွိေနသည့္အခ်ိန္မွာ ေရွာင္းအိမ္ရဲ့ဒုတိယ သခင္မေလးကေတာ့ ခရီးေဆာင္အိတ္ကို ခိုးေြကာင္ခိုးဝွက္ ဆြဲယူျပီး ေနာက္ေဖးေပါက္ကေန ေသာ့ဖြင့္ရင္း အျပင္ကိုထြက္လာလိုက္တယ္။

ျပီးမွ ဖုန္းထဲမွာရွိတဲ့ Contact တစ္ခုကို အလ်င္စလိုနွိပ္လိုက္တယ္။

"ရွီစန္း!!! နင္ မလာေသးဘူးလား"

'လာေနျပီ အခုလမ္းမွာ..'

"ျမန္ျမန္လုပ္ေနာ္ ခဏေန ဧည့္သည္ေတြျပန္သြားရင္အခြင့္ေရး လြဲေခ်ာ္သြားလိမ့္မယ္ ငါ့ဒယ္ဒီရဲ့ ေဒါသကိုနင္သိတယ္မလား"

'သိပါတယ္ ဒုတိယသခင္မေလးရယ္'

"ဟင္းဟင္း!! ေလယာဉ္လက္မွတ္ေတြေရာ စီစဉ္ထားရဲ့လား "

'အကုန္စီစဉ္ထားျပီးသား..'

"အင္း ငါေစာင့္ေနမယ္"

ဖုန္းကိုခ်လိုက္ျပီး ခရီးေဆာင္အိတ္ေပါ္မွာ တက္ထိုင္ရင္းရွီစန္းလာေခါ္မွာကို ေစာင့္ေနလိုက္တယ္။ အခုဆို သူနဲ့ေရွာင္ခ်ီက အသက္၁၈နွစ္ ျပည့္သြားြကျပီ။ ေနာက္ေန့မွာမသိတဲ့လူနဲ့ မင္္ဂလာကိစ္စေတြလည္း ေျပာရေတာ့မယ္..။သူကေတာ့ မခ်စ္တဲ့လူနဲ့ လက္မထပ္နိုင္ေပါင္။

ဒါေြကာင့္ အားလုံးရဲ့အာရုံက ေမြးေန့မွာ ရွိေနတုန္း သူ ‌ထြက္ေျပးဖို့ လုပ္ခဲ့တာပဲ။ ဒယ္ဒီစိတ္ဆိုးလည္း ခဏေပါ့ဟိုမွာ နည္းနည္းြကာြကာေလး ေနရင္ ဒယ္ဒီ သူ့ကို ခြင့္လြွတ္လာမွာပါ။

ဒယ္ဒီ... ပါးပါး .. သမီး ဒယ္ဒီတို့ကို ခ်စ္ပါတယ္ဒါေပမယ့္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ အဲ့မေကာင္းတဲ့လူ လက္ထဲထည့္မေပးနိုင္ဘူး။

ေခ်ာက္...

အသံေြကာင့္ ခ်ာခနဲ လွည့္ြကည့္ေတာ့ သူ့ကို ေရးေတးေတးျပုံးကာ ြကည့္ေနေသာသူ။ ခရီးေဆာင္အိတ္ေပါ္ ထိုင္ေနရာကဆတ္ခနဲ အလန့္တြကား ထရပ္လိုက္မိတယ္။

ထိုလူက တစ္ြခားလူမဟုတ္ မိမိ သတို့သားေလာင္း လီက်င္ေရြ့ရဲ့အစ္ကိုြဖစ္သူ လီထ်န္းဟိုပင္။

"ဒုတိယ သခင္မေလး!!

"လန့္လို့ေသေတာ့မွာပဲ ရွင္ အသံေလး ဘာေလး ေပးလို့မရဘူးလား.."

တကယ္ေတာ့ သူက အေကာင္ထည္ ေဖာ္သူ ြဖစ္ေပမယ့္ထြက္ေျပးဖို့ အြကံျပုခဲ့တာက လီထ်န္းဟို ြဖစ္ေလတယ္..။ ဘာေြကာင့္မွန္းမသိေပမယ့္ အဲ့ဒီလူက သူမကို ကူညီေပးဖို့ဆန္ဒရွိေနတယ္ေလ။ အစက ေထာင္ေခ်ာက္လို့ ထင္မိေပမယ့္စုံစမ္းထားတဲ့ အခ်က္လက္ေတြထဲမွာ ထိုညီအစ္ကို နွစ္ေယာက္က အခ်င္းခ်င္း သတ္ေနြကတဲ့ ရန္သူေတြ။

ဒီေတာ့ ရန္သူရဲ့ ရန္သူနဲ့ သူမကလည္း မိတ္ေဆြဖြဲ့လိုက္ရုံေပါ့။

"စိတ္ေအးေအးထားပါ ဒုတိယသခင္မေလးရယ္ ကိုယ္ကမင္းအတြက္ အေစာင့္ေတြကို ရွင္းထုတ္ေပးခဲ့တာေနာ္္!"

"အဲ့ဒီအတြက္ေတာ့ ရွင့္ကိုေက်းဇူးတင္တယ္ .. ေျပာပါဘယ္ေလာက္လိုခ်င္လဲ"

ထိုအခါ လီထ်န္းဟိုက ေခါင္းခါျပီး မလိုအပ္ေြကာင္းအမူရာနဲ့ျပလိုက္တယ္။ ညအလင္းေရာင္ေအာက္ အျပစ္အနာဆာကင္းျပီးဝင္းမြတ္ေနကာ မာန္မာန ရွိသည့္ မ်က္နွာလွလွေလးကိုြကည့္ျပီးကူညီတာ မွန္တယ္လို့ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ စိတ္ထဲကေနေျပာလိုက္တယ္။ ညီြဖစ္သူမွာ စီးပြားေရးကိုလည္း သူ့ထက္ စီမံနိုင္အခုလည္း မိန္းမလွေလးနဲ့ လက္ထပ္ရေတာ့မယ္။

ဒါဆိုရင္ သူကေရာ ဘာလို့ အဲ့ဒီေကာင္ရဲ့ အရာအားလုံးကိုမဖ်က္စီးနိုင္ရမွာလဲ။

"ြကည့္ရတာ မင္းတို့ ေပ်ာ္ေနပုံပဲ ဟင္းဟင္း ေနွာက္ယွက္သလိုြဖစ္သြားရင္ ေဆာရီးေနာ္ ဒါေပမယ့္ ငါ ဆက္ေနွာက္ယွက္ရမယ္"

အေမွာင္ရိပ္ထဲက ထြက္ေပါ္လာတဲ့အသံနဲ့ လူေြကာင့္နွစ္ေယာက္လုံး အသက္ရွူရပ္မတတ္ ထိတ္လန့္သြားြကတယ္။ ထိုသူက သူမ ရန္သူလို့သတ္မွတ္ထားသည့္ လီက်င္ေရြ့ပင္။

"အစ္ကို... ခင္ဗ်ား က်ြန္ေတာ့္ဇနီးေလာင္းနဲ့ ဘာလုပ္ေနတာလဲ"

"က်င္ေရြ့ မင္း ဘယ္လိုေရာက္လာတာလဲ"

လီက်င္ေရြ့က မ်က္မွန္ကို အသာပင့္ရင္း ခပ္ေသာေသာရယ္လ်က္ သူ့အစ္ကို ြဖစ္သူကို တုံးလိုက္တာဆိုတဲ့ အြကည့္မ်ိုးနဲ့ြကည့္တယ္။

"ခင္ဗ်ားကို အေရးမစိုက္ဘူးဆိုတာနဲ့ ခင္ဗ်ားလုပ္သမ်ွေတြအြကံစည္ေတြက က်ြန္ေတာ့္မ်က္လုံးေအာက္ကေန လြတ္မယ္ထင္လား"

"မင္း!!!

ထို့ေနာက္ လီက်င္ေရြ့ အေနာက္ကေန ထြက္ေပါ္လာတဲ့ ကိုယ္ရံေတာ္ေတြမွာ လီထ်န္းဟိုကို အြကမ္းပတမ္း ဆြဲေခါ္သြားတယ္။

"သူ့ကို အခန္းပိတ္ထား ငါျပန္လာမွ စရင္းရွင္းမယ္!!!

"လီက်င္ေရြ့ မင္းငါ့ကိုဒီလိုလုပ္လို့မရဘူးကြ ငါကမင္းအစ္ကို မင္းငါ့ကို ေလးစားရမယ္"

အေြကာက္ကန္ ရုန္းရင္း ပါသြားသည့္ လီထ်န္းဟို အသံမွာအေမွာင္ထုထဲတြင္ တစ္ြဖည္းြဖည္း ေပ်ာက္ကြယ္သြားေလ၏။

"ဘယ္လိုလဲ က်ြန္မ မေျပာဘူးလား က်င္းက်င္းက တစ္ခုခုြကံစည္ေနတာ ေသခ်ာပါတယ္လို့"

ေဒါက္ဖိနပ္သံနဲ့တကြ ရွင္းလင္းစြာ ေပါ္လာတဲ့ မိန္းကေလးေြကာင့္ က်င္းက်င္း ေြခလွမ္းေတြ ယိုင္သြားတယ္။

"မန္မန္... ဘာလို့ နင္ြဖစ္ေနတာလဲ"

"ဘာလို့ ငါြဖစ္လို့ မရတာလဲ ဒါမွမဟုတ္ နင့္အြကံစည္ကိုဖ်က္စီးတဲ့ သူက ငါြဖစ္လိမ့္မယ္လို့ မေမ်ွာ္လင့္ထားတာမ်ားလား"

"နင္ဘာလို့ ဒီလိုလုပ္ရတာလဲ ဘယ္ေလာက္ ျပဿနာရွိရွိငါတို့က အတန္းေဖာ္ေတြ မဟုတ္ဘူးလား"

"ဟားဟား!! က်င္းက်င္း နင္အရမ္းတုံးတာပဲ ငါဘာလို့ ဒီလိုလုပ္လည္းဆိုေတာ့ နင့္ရဲ့ခ်စ္လွစြာေသာအစ္ကိုကငါ နွစ္ရွည္ြကာလွ ခ်စ္ရတဲ့ ကိုကိုခ်ီမင္ကို အပိုင္သိမ္းသြားလို့ပဲ ဒီကိစ္စအတြက္ နင္ငါ့ကိုအျပစ္တင္လို့မရဘူး နင္အားနည္းတာကိုပဲအျပစ္တင္ရမယ္"

"ဘာ!!!

"ဒုတိယသခင္မေလး မင္္ဂလာကိစ္စက မင္းဒယ္ဒီနဲ့ ငါနဲ့နွစ္ဦးသေဘာတူထားခဲ့တာပါ မထင္ရဘူး မင္းက ထြက္ေျပးဖို့ြကံစည္ရဲတယ္ ဘာလို့ မဟုတ္တာေတြ လုပ္ရတာလည္းကြာ!!

လီက်င္ေရြ့က သက္ျပင္းခ်ရင္း ဆိုတယ္။

"ဘာလို့လဲ... ရွင္က်ြန္မကို ေမးရဲေသးတယ္ေပါ့ ရွင့္လိုလူကိုလက္ထပ္မယ့္အစား ေခြးကိုပဲ လက္ထပ္လိုက္မယ္ .."

လီက်င္ေရြ့ရဲ့ မ်က္နွာမွာ စိတ္ဆိုးသြားသည့္အရိပ္ေယာင္မျပပဲခပ္ေရးေရးအျပုံးေလးက လွစ္ခနဲေပါ္လာတယ္။ ဒါကပဲက်င္းက်င္းကို လန့္ေအာင္ လုပ္နိုင္တာ။ ထို့ေနာက္ လီက်င္ေရြ့မွာ က်င္းက်င္းရဲ့ လက္ေကာက္ဝတ္ကို ဆြဲကိုင္ရင္း အနားကိုကပ္လာနိုင္သည့္ အေနထားကိုေရာက္ေအာင္ ဆြဲကပ္လိုက္တယ္။

"အဲ့ဒီေတာ့ မင္းက ငါတို့ရဲ့ မင္္ဂလာပြဲကို သေဘာမတူဘူးေပါ့!!

"ဟုတ္တယ္"

"ဒါနဲ့ပဲ အဲ့ဒီေကာင္ကို အကူညီေတာင္းခဲ့တာလား မင္းဘာလို့အရမ္းတုံးရတာလဲ.. ေရွာင္းက်င္းက်င္း ငါမင္းကို တစ္ခုေလာက္ေျပာပါရေစ တုံးအတဲ့ ငါ့အစ္ကိုက မင္းးအတြက္ အကူညီမြဖစ္ဘူး လမ္းမွာလာေနတဲ့ က်က္သတုံးကလည္း မင္းဆီကိုေရာက္မလာနိုင္ေတာ့ဘူး..."

"ဘာ... မဟုတ္ဘူး.. ရွင္ ရွီစန္းကို ဘာလုပ္လိုက္လဲ"

"မင္းဒယ္ဒီက မင္းအေြကာင္းကို ေျပာေျပာျပီးဂုဏ္ယူေနခဲ့တာမင္းသာ ‌ခိုးရာလိုက္ဖို့ အစီစဉ္ဆြဲေနတာသာ သူသိရင္သူဘယ္လိုတုန့္ျပန္မယ္ထင္လဲ"

"ရွင္... ဘာလုပ္ခ်င္လို့လဲ"

လီက်င္ေရြ့မွာ ေလွာင္ျပုံး ျပုံးလိုက္တယ္။ ေနာက္ျပီး သူမကခိုးရာ လို‌က္ေျပးဖို့ြကံေနတာလည္း မဟုတ္။ ဒီအတိုင္းမင္္ဂလာပြဲကေန ထြက္ေျပးခ်င္ရုံပါပဲ။

"လူြကီးမင္းေရွာင္း ခင္ဗ်ားရဲ့ သမီးအလိမ္မာေလးကခင္ဗ်ားေျပာသေလာက္ မလိမ္မာဘူးပဲ.."

ေလသံကို တမင္ျမွင့္ျပီး ေျပာျပီးေနာက္ အေမွာင္ထုထဲကေနတစ္စုံတစ္ေယာက္ ေလ်ွာက္လာတာကို က်င္းက်င္း ခံစားလိုက္ရတယ္။ ေသခ်ာရွင္းလင္းတဲ့ မ်က္စိေရွ့ျမင္ကြင္းမွာေတာ့ ပါးပါးနဲ့ဒယ္ဒီကို အံ့ဩထိတ္လန့္စြာ ေတြ့လိုက္ရတာပဲ။

"ဒယ္ဒီ ပါးပါး!!

"က်င္းက်င္း ဘာေတြြဖစ္ေနတာလဲ

ဒယ္ဒီအသံေြကာင့္ က်င္းက်င္းမ်က္နွာတစ္ခုလုံး ြဖူဖက္ြဖူေလ်ာ္ ြဖစ္သြားတယ္။

"ြကည့္ရတာ ဒုတိယ သခင္မေလးက ေျပာဖို့ခက္ေနသလိုပဲမန္မန္ပဲ ေျပာျပပါ့မယ္ အန္ကယ္ေရွာင္းရဲ့ သမီးအလိမ္မာေလးကသူမ်ားနဲ့ ခိုးေျပးဖို့ ြကံေနတာကို သခင္ေလးလီက အမိအရဖမ္းမိထားတာပါ!!!

"ဘာ!!!

ေရွာင္းက်န့္မွာ အံ့ဩသြားရသလို ေဘးမွာရွိေနတဲ့ ရိေပါ္ဟာလည္း မယုံြကည္နိုင္ြခင္းမ်ားစြာြဖင့္။

"ဒါအမွန္ပဲလား သမီး!!

က်င္းက်င္း ေခ်ာင္ပိတ္မိသြားျပီမို့ ျငင္းဆန္မည့္စကားေတြကထြက္က်မလာခဲ့ေခ်။ ထိုေနရာမွာရွိေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္ဆီတိုင္းက သူ့အား အထင္ေသးတဲ့ အြကည့္နဲ့ ြကည့္ေနြခင္းကိုလည္းမခံနိုင္။

"ေရွာင္းက်င္းက်င္း သမီးကို ေမးေနတယ္ေလ"

"အမွန္ပဲ!!!

အေြဖက တိက်ျပတ္သားလွ၏။ တစ္လက္စတည္း ေရွာင္းက်န့္ရဲ့မ်က္နွာမွာ  ေဒါသအေငြ့သက္ေတြက ထင္ဟပ္လို့။

"ဘာေျပာတယ္!!!

"သမီးခိုးရာလိုက္ေျပးဖို့ ြကံစည္ခဲ့တာ အမွန္ပဲ...ဘာလို့လည္းဆိုေတာ့ ဒီလူနဲ့ လက္မထပ္နိုင္လို့ "

"ဒယ္ဒီက ေကာင္းေစခ်င္လို့ စီစဉ္တာကို လက္မခံဘူးေပါ့ အျပင္မွာ အေလလိုက္ရတဲ့ ဘဝမွာ ေပ်ာ္ေနတာလား!!

မ်က္ရည္ေတြေြကာင့္ က်င္းက်င္းအျမင္အာရုံေတြမွာေဝ့ဝါးေန၏ ။

"ဒယ္ဒီသမီးနဲ့သားက ဒယ္ဒီအတြက္ ထူးြခားတယ္ဒယ္ဒီက မင္းတို့ကို ေကာင္းတာေတြပဲ ပိုင္ဆိုင္ေစခ်င္တာ"

"အဲ့ဒီဘဝကို သမီးလိုခ်င္တယ္ေျပာလို့လားဟင္..Sobဒယ္ဒီ သမီး ထူးြခားတဲ့ မိန္းကေလးမြဖစ္ခ်င္ဘူး ေနာက္ျပီး ဒယ္ဒီရွာထားေပးတဲ့ ဒီလူက လက္ထပ္ျပီးတာနဲ့သမီးကို သူ့စိတ္ြကိုက္ ပုံသြင္းေတာ့မွာ ဒါက အရမ္းေက်နပ္စရာေကာင္းတယ္ထင္လို့လား"

"ခ်စ္လို့ အလိုလိုက္တာကို ေရာင့္တက္မေနစမ္းနဲ့ဒယ္ဒီအျမင္ကို သမီးက သံသယ ရွိေနတာလား"

‌ျပီးမွ ေရွာင္းက်န့္က အမ်ိုးသားြဖစ္သူကို လွည့္ြကည့္ရင္း

"ကိုယ္တို့ သမီးကို ြကည့္စမ္းပါဦး သူလုပ္ရပ္ေတြကိုကိုယ္ေတာ့ နည္းနည္းမွ နားမလည္နိုင္ေတာ့ဘူး အခုေတာင္ သူမ်ားနဲ့ ခိုးရာလိုက္ဖို့ စီစဉ္ေနတယ္တဲ့ေနာက္နွစ္အနည္းငယ္က်ရင္ မင္းအတြက္ မ်ိုးမစစ္ေလးေတြေမြးေပးလိမ့္မယ္!!!

"ဒယ္ဒီ!!!!!

"ငါတို့ မင္းကို ေမြးျပီး ေက်ြးလည္း ေက်ြးတယ္ေကာင္းေကာင္းလည္း ေစာင့္ေရွာက္ျပီး ေနစရာလည္းေပးတယ္ပညာသင္စရိတ္လည္း ေထာက္ပံ့တယ္ ဒါကိုေတာင္ေကာင္းေကာင္းမေနနိုင္ဘူးလား"

"အဲ့ပိုက္ဆံေတြ သမီးျပန္ဆပ္မွာပါ ဒယ္ဒီ!!သမီးလိုခ်င္တာက...."

ေြဖာင္း!!!!

ပါးတစ္ဖက္က ထူပူသြားသည့္အခါ က်င္းက်င္းက မယုံြကည္နိုင္စြာ ဒယ္ဒီကိုြကည့္ရတယ္။ သူဘာလုပ္လုပ္ အေနာက္ကေနေထာက္ခံ အားေပးသည့္ ဒယ္ဒီက အခုေတာ့ သူ့ကိုအညွာတာမဲ့စြာ ရိုက္ခ်နိုင္တာကို မယုံြကည္နိုင္ေသာ္ျငား

"ျပန္ဆပ္မယ္ ဟုတ္လား!!

"ဒယ္ဒီ"

ရိေပါ္မွာ သမီးကို ဖက္ထားေပးရင္း

"ဘာလို့ လက္ပါရတာလဲ ေကာင္းေကာင္းေျပာလို့မရဘူးလား"

"မင္းသူေျပာတာ မြကားဘူးလား ျပန္ဆပ္မယ္တဲ့ သူက ဘယ္လိုျပန္ဆပ္မွာလဲ ..."

ေရွာင္းက်န့္ရင္ထဲ တင္းြကပ္လာကာ ဆက္၍

"နင္တို့ ေမာင္နွမ နွစ္ေယာက္ကို ငါ့ခ်စ္သူက ကိုယ္ဝန္ေဆာင္ခဲ့တုန္းက ဘယ္ေလာက္ထိ ဒုက္ခခံခဲ့ရလည္း သိလား အဲ့ဒီဒုက္ခေတြနာက်င္မွုေတြကို ဘယ္လိုျပန္ဆပ္မွာလဲ ဒါေတာင္ နင္ကငါ့အျမင္ကို သံသယ ရွိရဲတယ္ေပါ့!!!

က်င္းက်င္းမွာ ျပန္မေျပာနိုင္ပဲ ပါးပါးရင္ခြင္ထဲ ေခါင္းတိုးျပီးငိုေနဆဲ။

ေရွာင္းက်န့္သည္လည္း သားနဲ့သမီးရဲ့ အျမြွာကိုယ္ဝန္ကိုေဆာင္ခဲ့စဉ္က ခ်စ္ရသူရဲ့ ဒုက္ခေတြ နာက်င္မွုေတြကို အနီးကပ္ျမင္ခဲ့ရသည္မို့ က်င္းက်င္းရဲ့ စကားစုအား အကဲဆက္ကာစိတ္တိုမိသြားြခင္းပင္။

ထိုအခ်ိန္ ေရွာင္းေပါ္ အနားကို ေရာက္လာျပီး မဟန္ေသာအေြခေနေြကာင့္ မ်က္ေမွာင္ြကုတ္လိုက္ရတယ္။ ဒါ့အျပင္က်င္းက်င္းက ဘာလို့ ပါးပါးကိုဖက္ျပီး ငိုေနရတာလဲ။

"ဒယ္ဒီ!!!

"ကိစ္စေတြ ျပီးျပီလား ေရွာင္းေပါ္"

"ဟုတ္ကဲ့ဒယ္ဒီ!!

"ေရွာင္းက်န့္ ခင္ဗ်ားစိတ္ေလ်ွာ့ပါ.."

မေနနိုင္စြာ ရိေပါ္က ဝင္ေျပာလာေတာ့ သူ့အြကည့္ေတြကအမ်ိုးသားဆီ၌သာ။

"စိတ္ေလ်ွာ့ရမယ္ ဟုတ္လား မင္းရဲ့ သမီးအလိမ္မာေလးေြကာင့္ကိုယ္လည္း ြကာရင္အသက္တိုေတာ့မယ္"

က်င္းက်င္းမွာ ပါးပါးရင္ခြင္ထဲကေန ထြက္လိုက္ျပီးမ်က္ရည္ေတြလည္း သုတ္ပစ္လိုက္တယ္။ ျပီးမွ ဒယ္ဒီ့ကိုတည့္တည့္ြကည့္လ်က္

"သမီးဘာမွားလို့လဲ သမီးမမွားဘူး ဒယ္‌‌ဒီတို့ကသာ မွားေနတာဒီလို ဘဝကို ေနခ်င္ပါတယ္လို့ သမီးတစ္ခါမွ မေျပာဖူးဘူးပါးပါး.. ဒယ္ဒီကို ဘာမွမေျပာေတာ့ဘူးလား သမီး လုံးဝမမွားဖူးဘူးဆိုတာ"

ေရွာင္းက်န့္မွာ ေဒါသမာန္အဟုန္နဲ့ သမီးြဖစ္သူကိုရိုက္ဖို့ ေရွ့ကိုတိုးလာသည္မို့ ရိေပါ္က ေရွ့ကေန ဝင္ရပ္လိုက္ရင္း

"ေတာ္သင့္ျပီ!!!

"မင္းရဲ့သမီး အလိမ္မာေလးကို ြကည့္လိုက္ေလ အခုထိသူ့ကိုယ္သူ မွန္တယ္လို့ ထင္ေနတုန္းပဲ"

"ေကာင္းေကာင္းေျပာပါ လက္မပါနဲ့"

"‌သူေျပာတာ မင္းမြကားဘူးလား မင္းရဲ့သမီး သူမ်ားနဲ့ခိုးရာေျပးဖို့ြကံစည္တာကို မွန္တယ္လို့ မင္းလည္း ထင္ေနခဲ့တာလား"

"ေရွာင္းက်န့္!!!

ေရွာင္း‌က်န့္မွာ ဆက္မေျပာေတာ့ပဲ အေနာက္ကိုသာနွစ္လွမ္းေလာက္ဆုတ္ရင္း

"ေကာင္းျပီ အစကေန အဆုံးထိ ငါတစ္ေယာက္ထဲ မွားတာမင္းတို့အကုန္မွန္တယ္.."

ေရွာင္းက်န့္ လွည့္ထြက္ဖို့ျပင္ေနတုန္း အနီးမွာ ရွိေနြကတဲ့လူေတြြကားမွာ မလွုပ္ပဲ မ်က္လြွာခ် ရပ္ေနတဲ့ သားငယ္ကိုသြားေတြ့တယ္။ သားငယ္ရဲ့ပုံစံက သိပ္ေတာ့ အေြခေနမဟန္။ ေသခ်ာြကည့္ပါရင္ ခိုက္ခိုက္တုန္ေနသလိုပါပင္။

"ေရွာင္ခ်ီ သားဘာြဖစ္ေနတာလဲ"

သားငယ္ရဲ့ ပုံစံဟာ တုန္ရီေနသည္မို့ အလြန္အမင္းစိတ္ပူလ်က္လက္လွမ္းေတာ့ သားငယ္က ခ်က္ခ်င္း ဒူးေထာက္ခ်လိုက္သည္မို့သူ့တစ္ကိုယ္လုံး ေတာင့္တင္းသြားရတယ္။

"ဒယ္ဒီ.. သား မွားမွန္းသိပါျပီ ေနာက္မလုပ္ရဲေတာ့ပါဘူး သားကို အျပစ္မေပးပါနဲ့"

မ်က္ရည္ေတြပိုးပိုးေပါက္ေပါက္က်ျပီး ေတာင္းပန္ငုပ္လ်ိုးေနတဲ့သားြဖစ္သူကို သူကေတာ့ နားမလည္နိုင္ြဖစ္သြားရတယ္။ ေရွာင္ခ်ီက ဘာကိုလုပ္လို့ သူကလည္းး ဘာကိုအျပစ္ေပးရမည္လဲ။

"သား... ဒယ္ဒီက သားကိုအျပစ္မေပးပါဘူး သားကဘာအမွားမွ  လုပ္မထားဘူးေလ"

"အဲ့ဒါေြကာင့္ ေရွာင္ခ်ီက ေနာက္ကို ဒယ္ဒီ မသိေအာင္အျပစ္မလုပ္ေတာ့ပါဘူးလို့ ေျပာတာ"

ေရွာင္းက်န့္မွာ သားရဲ့ အလန့္တြကားပုံစံေြကာင့္ ခါးေလးမတ္ခနဲြဖစ္သြားရင္းနဲ့ ရိေပါ္မ်က္နွာကို အေရာင္ျပယ္ေနေသာ ခပ္မွိုင္းမွိုင္းပုံစံနဲ့ ြကည့္လိုက္မိတယ္။ က်င္းက်င္းေရွ့မွာ ဝင္ကာေနေသာရိေပါ္သည္လည္း မဟန္ေသာ အမ်ိုးသားရဲ့ ပုံစံေြကာင့္ စိတ္ထဲပူလ်က္။

"ေရွာင္းက်န့္!!!

ေရွာင္းက်န့္က အံကိုတင္းတင္းြကိတ္ ေနာက္ျပီး ဒူးေထာက္ကာငိုေနဆဲြဖစ္တဲ့သားငယ္နဲ့ ရိေပါ္ေနာက္မွာရွိေနတဲ့ သမီးကိုြကည့္လိုက္ ရိေပါ္ကို ြကည့္လိုက္ြဖင့္ အလုပ္မ်ားေနရင္းမွ အေနာက္ကို ြဖည္းြဖည္းခ်င္း ဆုတ္လိုက္တယ္။ သူဟာမိသားစုအတြက္ ဘယ္လိုြဖစ္တည္မွုမ်ိုး ြဖစ္ေနပါျပီလဲ။

"ေရွာင္းက်န့္ ခင္ဗ်ား!!!

"ကိုယ္တစ္ေယာက္ထဲ ေနခ်င္လို့ လိုက္မလာနဲ့"

ဤသို့ြဖင့္ လွည့္ထြက္သြားျပီြဖစ္တဲ့ အမ်ိုးသားက အေမွာင္ထုထဲတစ္ြဖည္းြဖည္း ေပ်ာက္ကြယ္သြားပါ၏။ အမ်ိုးသားက လိုက္မလာခဲ့နဲ့လို့ ေျပာေသာ္ျငား လိုက္သြားခ်င္မိေသာ စိတ္တို့ကသမီးရဲ့ ရွိုက္သံေြကာင့္ ခ်ြန္းအုပ္မိလ်က္သား ြဖစ္သြားရသည္။

"ေရွာင္းေပါ္... သားရဲ့ ညီေလးကို အခန္းထဲ ေခါ္သြားလိုက္"

ေရွာင္းေပါ္က နာခံစြာ မ်က္နွာမေကာင္းစြာနဲ့ပဲ ေရွာင္ခ်ီကိုတြဲျပီး ထြက္ခြာသြားေလတယ္။ သူသည္လည္း က်င္းက်င္းကိုြကည့္လ်က္ အရိုက္ခံရလို့ ရဲသြားတဲ့ ပါးတစ္ဖက္ကို ဂရုဏာသတ္စြာ ြကည့္ရင္း သက္ျပင္းတခ်ခ်။ တစ္ြခားသူေတြအကုန္ မရွိြကေတာ့ေပမယ့္ လီက်င္ေရြ့ကေတာ့ ထိုအတိုင္းမလွုပ္မယွက္ ရွိေနဆဲ။ ထိုအခိုက္ ေရွာင္မန္ ျပန္ေလ်ွာက္လာတာကိုလည္း မုန္းတီးရြံရွာမွုအျပည့္နဲ့ က်င္းက်င္းြကည့္လိုက္မိသည္။

"ပါးပါးတို့ သြားရေအာင္!!

ေပကပ္ကပ္ လုပ္ေနတဲ့ သမီးကို ဇြတ္အတင္း ဆြဲေခါ္ေပမယ့္ခဏြကာေတာ့ သမီးြဖစ္သူက ေြခစုံရပ္ပစ္ရင္း အေနာက္ကိုခ်ာခနဲလွည့္ လီက်င္ေရြ့ရွိရာကို ျပန္ေလ်ွာက္သြားျပီး အနားကိုေရာက္တာနဲ့ ပါးကို ခုန္ရိုက္ပစ္ေလရဲ့။

"က်ြန္မ ဘဝကို ရွင္ဖ်က္စီးလိုက္တာ!!!

"က်င္းက်င္း!!!

ရိေပါ္မွာ သမီးြဖစ္သူကို ဝင္ထိန္းရတယ္။ ဒါေပမယ့္က်င္းက်င္းက ေဒါသအျပည့္နဲ့ လီက်င္ေရြ့ရင္ဘက္ကို အားကုန္ထုရိုက္ေနသလို လီက်င္ေရြ့ဟာလည္း ျငိမ္ျငိမ္ေလးသာမလွုပ္ပဲ ေနေန၏။

"က်င္းက်င္း!! သမီး ေတာ္ေတာ့..."

က်င္းက်င္းမွာ ေြခကုန္လက္ပန္းက်သြားျပီးမွ လီက်င္ေရြ့ရဲ့နက္ခ္တိုင္ကို ေဆာင့္ဆြဲေတာ့ ထိုလူသားရဲ့ မ်က္နွာက သူမနဲ့နီးကပ္လာ၏။

"ရွင့္ကိုမုန္းတယ္ ရွင္နဲ့ လက္ထပ္မယ့္အစား ေခြးနဲ့ပဲလက္ထပ္လိုက္မယ္ ေအာက္တန္းက်တဲ့ လူ..."

လီက်င္ေရြ့က မည္သည့္စကားမွမဆိုပါပဲ ရွိုက္သံအျပည့္နဲ့ေျပာေနေသာ က်င္းက်င္းမ်က္နွာကိုသာ ဗလာက်င္းတဲ့အြကည့္ေတြနဲ့ စိုက္ြကည့္ေနတယ္။

"ရွင္လည္း မခ်စ္ပဲနဲ့ ဘာလို့ သူမ်ားဘဝကို ဖ်က္စီးရတာလဲ!!!

ဆြဲကိုင္ထားတဲ့ နက္ခ္တိုင္ကို က်င္းက်င္းက လြွတ္ေပးလိုက္ျပီးတအင့္အင့္ရွိုက္ရင္း ရိေပါ္ ရင္ခြင္ထဲ တိုးကာ ပို၍ ငိုသည္။ အေြကာင္းကေတာ့ အရိုက္ခံရသည္ထက္ မိမိကို ရိုက္သည့္သူမွာဒယ္ဒီြဖစ္ျပီး အရင္က ကိုယ့္ကို အျပစ္မတင္ခဲ့ေသာ ဒယ္ဒီကအခုေတာ့ ပထမဆုံးအြကိမ္ လက္ပါခဲ့သည္ေြကာင့္ ဝမ္းနည္းစိတ္ြကီးစိုးေနခဲ့ပါ၏။

ထို့ေနာက္ ရိေပါ္လည္း သမီးကို အခန္းထဲျပန္ေခါ္ခဲ့လိုက္တယ္။ ကုတင္ေပါ္မွာ ဒူးေလးပိုက္ကာ ထိုင္ရင္း ျပတင္းေပါက္အျပင္ကညအေမွာင္ထုကို ေငးေနတဲ့ သမီးအား သူစိတ္မေကာင္းစြာြကည့္ေနရင္းမွ

"ဝမ္းနည္းေနလား !!

ပါးပါးရဲ့ နူးညံ့သည့္ စကားသံေြကာင့္ အြကည့္ေတြက ပါးပါးဆီေရြ့သြားရင္း ေခါင္းအသာခါျပလိုက္တယ္။

"မင္းဝမ္းနည္းေနတာ ပါးပါးသိတယ္ေနာ္!!

"ဒယ္ဒီေရာ သူ.. သူျပန္လာျပီလားဟင္"

"ျပန္မလာေသးဘူး ဟင္းဟင္း ဒီညကေတာ့ ညတာရွည္ေတာ့မွာပဲ"

သမီးရဲ့ေဘးမွာ သူအသာထိုင္ခ်ရင္း

"ဒယ္ဒီက သားသမီးေတြကို အရမ္းခ်စ္တာ သိတယ္မလား"

"ဟုတ္"

"ဒယ္ဒီက သူ့ဘဝတစ္ေလ်ွာက္လုံး ေကာင္းတာေတြပဲလုပ္ခဲ့တာ သူ့ကိုယ္သူ အျမင့္ေရာက္နိုင္ဖို့ကိုလည္း အစီစဉ္ေတြဆြဲခဲ့တယ္ မနက္ြဖန္မနက္ ဘယ္အခ်ိန္မွာ ထရမယ္ ဘာစားမယ္ဆိုတာကအစ သူမေတြးဖူးတာ ဘာမွမရွိဘူး သူ့အစီစဉ္ထဲ ရွိမေနတဲ့တစ္ခုတည္းေသာအရာက ဝမ္ရိေပါ္ပဲ ြဖစ္မွာေပါ့!!!

"................"

"အဲ့တုန္းက ေရွာင္းေပါ္ကို ကိုယ္ဝန္ေဆာင္ေနရလို့သာမဟုတ္ရင္သူ ပါးပါးနဲ့ လက္ထပ္ြဖစ္မွာ မဟုတ္ဘူး အတူတူ တစ္အိမ္တည္းေနခဲ့ရတာက အရင္ အခ်စ္က ေနာက္မွ .. သမီးဒယ္ဒီကအခ်စ္ကို မယုံြကည္ခဲ့တာေြကာင့္လည္း ပါတယ္"

"ဒါေပမယ့္ သူ ပါးပါးကို ဒီေလာက္ခ်စ္ေနတာ ဘယ္လိုလုပ္အခ်စ္ကို မယုံြကည္တာ ြဖစ္နိုင္ပါ့မလဲ ေနာက္ျပီး သမီးကသမီးရဲ့ အိမ္ေထာင္ေရးကို အခ်စ္မပါပဲ မတည္ေဆာက္ခ်င္ဘူးဒယ္ဒီအတြက္ အခ်စ္က အေရးမပါေပမယ့္ သမီးအတြက္ကေတာ့အေရးပါတယ္"

"ဟင္း!!! သမီးဒယ္ဒီရဲ့ မိဘေတြက ခ်စ္လြန္းလို့ ခိုးေျပးျပီးလက္ထပ္ခဲ့ြကတာ အတိအက်ဆို သူတို့ဘဝကို အခ်စ္တစ္ခုထဲနဲ့တည္ေဆာက္ခဲ့ြကတာ ေနာက္ေတာ့ ဘာြဖစ္လဲ ပိုက္ဆံမရွိေတာ့အဲ့ဒီအခ်စ္က ဘယ္လိုလုပ္ ြကာြကာေနနိုင္မွာလဲ အဲ့ဒါေြကာင့္သူက အခ်စ္ကို မယုံဘူး သူ့သားသမီးေတြကိုလည္း ေကာင္းတာေတြပဲ ရေစခ်င္ေနတာ သမီး ဝမ္းနည္းလို့ရတယ္ ငိုခ်င္လည္းငိုခ်လိုက္ ဒါေပမယ့္ ဒယ္ဒီကို အျပစ္ေျပာလို့ မရဘူး"

"ဒါဆို သမီးအျပစ္လားဟင္"

"ဒီကိစ္စမွာ နွစ္ေယာက္လုံး အျပစ္မရွိဘူး သမီး ဒယ္ဒီကသမီးကို ခ်စ္တာပါ အဲ့ဒါေြကာင့္ လက္ထပ္ဖို့ ကိစ္စစဉ္းစားေနတာေပါ့ သူ့ခ်စ္သမီးေလး ေခြးဆြဲခံရမွာ စိုးလို့ေလ"

ရိေပါ္က ရယ္သံတစ္ဝက္ေနွာျပီး ေျပာေတာ့ သူမ မ်က္နွာဟာလည္း ခပ္ေရးေရး နူးညံ့လာတယ္။

"သမီးရဲ့ အမွားက ဘာလဲ သိရဲ့လား!!

"ဟင့္အင္း!!

"အိမ္ကေန ထြက္ေျပးဖို့ စီစဉ္ေနတာ သမီးအမွားပဲ "

"သမီး ေတာင္းပန္ပါတယ္ ေနာက္တစ္ခါ ဘယ္ေတာ့မွထပ္မလုပ္ေတာ့ပါဘူးလို့ ကတိေပးပါတယ္"

"အင္း ပါးပါးက သမီးကိုယုံျပီးသားပါ.. ပါးပါး သြားေတာ့မယ္အနားယူျပီးရင္ အိပ္ေတာ့ေနာ္"

"ဟုတ္!!!

ထို့ေနာက္ သမီးြဖစ္သူရဲ့ မ်က္လုံးေတြနဲ့ တမင္ဆုံြကည့္ရင္း

"ဒယ္ဒီေရာ ပါးပါးေရာ သမီးကို ခ်စ္တယ္ေနာ္ အေကာင္းနဲ့အဆိုးကို သမီးက ခြဲြခားနိုင္ေနျပီ ဆက္ျပီး ဘာလုပ္ရမလည္းဆိုတာ သမီးဘာသာ စဉ္းစားပါ.... ပါးပါး ဖိအားမေပးဘူး"

က်င္းက်င္း ေခါင္းပဲညိတ္ျပျပီး ပါးပါးထြက္သြားတာကိုသာြကည့္ေနလိုက္တယ္။ ပါးပါးထြက္သြားျပီး နာရီဝက္ေလာက္ြကာေတာ့ ဖုန္းကိုထုတ္ အလြတ္ရေနတဲ့ ဖုန္းနံပါတ္ကိုရိုက္နွိပ္ေခါ္လိုက္ေတာ့ ဖုန္းဝင္တာနဲ့ တစ္ဖက္လူက မဆိုင္းမတြကိုင္တယ္။

'ဟယ္လို ဒုတိယ သခင္မေလး'

"က်င္းက်င္းလို့ပဲ ေခါ္ပါ!

ထို့ေနာက္ တစ္ဖက္က ရယ္သံေသာေသာတို့မွာ စိတ္လွုပ္ရွားမွုေတြလည္း ေရာေထြးလ်က္

'ဟုတ္ျပီ.. က်င္းက်င္း.. မင္းကိုယ့္ကို တစ္ခုခု ေျပာစရာမ်ားရွိေနလို့လား'

"က်ြန္မ ဆုံးြဖတ္ျပီးျပီ ရွင့္ကို လက္ထပ္မယ္"

'ဟမ္... ဟင္းဟင္း.. ဒါက အခ်ိန္ဆြဲနည္း တစ္မ်ိုးလားသိပ္မရယ္ရေပမယ့္ မင္းြဖစ္ေနလို့ သေဘာက်ေပးလိုက္မယ္'

"က်ြန္မ အပိုေတြေျပာရတာ သိပ္မြကိုက္ဘူး ဒါေပမယ့္ ရွင့္ကိုေက်းဇူးတင္ရမယ္ ရွင့္ေြကာင့္သာ တစ္ခါမွ လက္မပါဖူးတဲ့ဒယ္ဒီက က်ြန္မကိုရိုက္သြားတာ"

'အဲ့ကိစ္စအတြက္ ကိုယ္မေကာင္းတာပါ ထြက္ေျပးလို့ မင္းကိုအျမင္မွန္ ရေစခ်င္ေပမယ့္ အရိုက္ခံရဖို့ မေမ်ွာ္လင့္ထားဘူး'

"ထားလိုက္ေတာ့ .. ရွင္နဲ့ မျငင္းခ်င္ေတာ့ဘူး ပင္ပန္းျပီ"

'ဟုတ္ပါျပီ မင္းေကာင္းေကာင္း အနားယူပါ..'

"အင္း.. က်ြန္မ ရွင့္ကို လက္ထပ္မယ္လို့ ဒယ္ဒီကိုေျပာလိုက္ပါ့မယ္"

'ေကာင္းပါျပီ..'

ထို့ေနာက္ သူမ ဖုန္းကို တိခနဲ ခ်ပစ္တယ္။ သူမရဲ့ ဆုံးြဖတ္ခ်က္က မွန္လား မွားလားေတာ့မသိ။ ဒယ္ဒီကို ခ်စ္တာမို့ဒယ္ဒီရဲ့ ဆူံြဖတ္ခ်က္ကို ေလးစားရုံသာ။ ပါးပါးေျပာသလိုေပါ့အခ်စ္က ေနာက္မွ လာလည္း ရတာပဲ။ သူမ အေနနဲ့ေစာင့္နိုင္ပါသည္ေလ ။

..............................

သူ အခန္းထဲ ဝင္လာလာခ်င္း ေြခေထာက္နားကို လွိမ့္လာတဲ့ဘီယာဗူးခြံကို ေတြ့ရတာပဲ။ တရားခံကေတာ့ ဆိုဖာ‌ခုံမွာ ေသာက္ရင္း ေမွာက္ေနတဲ့ ခ်စ္ရသူပင္။ ခ်စ္ရသူပုံစံကိုျမင္ေတာ့ အလိုမက် သလို မ်က္ေမွာင္ြကုတ္သြားရတယ္။ က်စ္.. ဒီပုံစံသာဆိုအေအးမိေတာ့မွာပဲ။

ထို့ေနာက္ ေြခသံဖြဖြနဲ့ အနားကို ေလ်ွာက္သြားျပီးမွ သူ့အေပါ္ကုတ္ကို ခ်ြတ္ျပီး ခ်စ္ရသူရဲ့ ကိုယ္ေပါ္ကို လြွားေပးထားလိုက္တယ္။ အခ်ိန္က ေနာက္က်ေနျပီဆိုေပမယ့္ ေရအရင္ခ်ိုးမယ္ျပီးမွ ဟန္နီကို ကုတင္ေပါ္တင္ျပီး အိပ္ေစမယ္ေပါ့။ သို့ေသာ္ျငားသူ့လက္တစ္ဖက္ကို ဖမ္းဆြဲလာသည့္ လက္တစ္ဖက္ေြကာင့္တုန့္ခနဲ ရပ္တန့္သြားရတယ္။

"ျပန္လာျပီလား က်န့္ေကာေကာ..."

ဆံပင္စုတ္ဖြားနဲ့ မ်က္လုံးေတြျပူးျပဲြကည့္လာေသာ ခ်စ္သူေြကာင့္ရင္ထဲက အပူလွိုင္းတို့မွာ ေရေအးေအးနဲ့ ပတ္ြဖန္းလိုက္သည့္အတိုင္းပင္။

"ရိေပါ္.. အခ်စ္..မအိပ္ေသးဘူးလား ‌ဒီေလာက္ေနာက္က်ေနတာ"

ရိေပါ္က အားတင္းကာ ထရပ္လိုက္ျပီး ေြခဖ်ားေထာက္လ်က္‌သူ့လည္ပင္းကို လက္နွစ္ဖက္နဲ့ ဖက္တြယ္လာတယ္။

"က်န့္ကို ေစာင့္ေနတာေလ.. ဒီေလာက္ေနာက္က်မွဘယ္ကေန ျပန္လာတာလဲ"

"ကိုယ္အျပင္မွာ နည္းနည္းေသာက္ျပီး ျပန္လာတာ"

ဆိုေတာ့ ရိေပါ္က မေျပာမဆို သူ့နွုတ္ခမ္းကို ျပြတ္ခနဲနမ္းျပီးမွ

"ဟုတ္တာပဲ"

"ေတာ္ပါျပီကြာ မင္းေလး မူးေနျပီ အိပ္ေတာ့ေနာ္ကိုယ္ ေရခ်ိုးဦးမယ္ ျပီးရင္ လာခဲ့မယ္ေနာ္"

"မခ်ိုးနဲ့ေတာ့ ခင္ဗ်ားကို သြားခြင့္မျပုပါဘူး"

ေျပာလည္းေျပာ လည္ပင္းကို လက္နွစ္ဖက္ယွက္ျပီး ဖက္ထား၍သူ့မွာ ေရွ့ကေကာင္ေလး၏ မ်က္နွာကို ေသခ်ာေလး ြကည့္ရေတာ့သည္။

"ေရခ်ိုးျပီးျပီမလား.."

"အြန္း!!

"ကိုယ္ မခ်ိုးရေသးဘူး ကိုယ့္ကို ေစာင့္ေနေနာ္"

"ခင္ဗ်ားကို မသြားနဲ့ေျပာရင္ မသြားနဲ့ေတာ့ေလ!!

"အင္းပါ.. ဘာစားထားလဲ"

"မစားရေသးဘူး ဗိုက္ဆာတယ္ က်န့္!!

"ကိုယ္ေရခ်ိုးျပီးရင္ မင္းစားဖို့ တစ္ခုခုလုပ္ေပးပါ့မယ္ေနာ္!!

"က်ြန္ေတာ္ ဗိုက္ဆာတယ္ဆိုတာ ဟုတ္ပါတယ္ ဒါေပမယ့္ထမင္းအစား တစ္ြခားတစ္ခု ေျပာင္းစားရင္ေကာင္းမလားလို့!!

လ်ွာသပ္ရင္း ေျပာလာသည့္ ခ်စ္ရသူေြကာင့္ သူမ်က္ခုံးအသာပင့္ရတယ္။

"ေရခ်ိုးျပီးျပီဆို.."

ရိေပါ္က ခပ္ရို့ရို့သာ ျပုံးျပီး အမ်ိုးသားကို ကုတင္ရွိရာေခါ္လာလိုက္တယ္။ ျပီးမွ ရင္ဘက္ကို အားနဲ့ ေဆာင့္တြန္းေတာ့အမ်ိုးသားြဖစ္သူမွာ ကုတင္ေပါ္ကို လဲက်သြားေလ၏။သူကေတာ့အမ်ိုးသားရဲ့ အေပါ္ကေန အုပ္မိုးရင္း မ်က္နွာကို ျပုံးစိစိြဖင့္အနီးကပ္ြကည့္ရင္းမွ

"က်ြန္ေတာ္ ေရခ်ိုးျပီးတာမွန္ပါတယ္..က်န့္.."

"အဲ့ဒီေတာ့?

"အဲ့ဒီေတာ့ ခင္ဗ်ား က်ြန္ေတာ့္ကို ေနာက္တစ္ြကိမ္ေရခ်ိုးရေအာင္ ျပန္လုပ္ေပးပါ့လား..."

တစ္လုံးခ်င္းဖိျပီး နွစ္ကိုယ္ြကား၊ ြကားနိုင္ရုံအသံေလးနဲ့ရိေပါ္ေျပာေတာ့ သူ့မွာ ေတြခနဲ။ သို့ေပမယ့္ ခ်က္ခ်င္းနားလည္သေဘာေပါက္သြားျပီးေနာက္မွာ ျပုံးစိစိြဖစ္လာရင္းခ်စ္ရသူ ခါးကို လက္နဲ့ ရစ္ပတ္လိုက္တယ္။

"ကိုယ္သိသေလာက္ ဒီေန့က အဲ့ဒီေန့ မဟုတ္ဘူးလို့ထင္တာပဲ.."

ရိေပါ္ရဲ့ ရွက္အမ္းအမ္း ရယ္သံက သူ့ရင္ခြင္ထဲ တိုးဝင္ျပီးေနာက္ြဖည္းြဖည္းခ်င္း ေပ်ာက္ကြယ္သြားတယ္။ ျပီးမွ သူ့ကိုေသခ်ာြကည့္ကာ

"အဲ့ေတာ့ ဘာြဖစ္လဲ မလိုခ်င္ဘူးလား!!

"ဘာလို့ မလိုခ်င္ရမွာလဲ "

"ေကာင္းျပီေလ ဒီည ခင္ဗ်ားကို အလိုလိုက္မယ္!!!

ေျပာျပီးမွ ရိေပါ္က သူ့လည္တိုင္ကို ဖိနမ္းျပီး တစ္ခ်က္ကိုက္လိုက္တာမို့ တြန့္ခနဲ။ ထို့ေနာက္ ရိေပါ္လက္ေတြကသူ့ခန္ဓာကိုယ္ အေပါ္ပိုင္းရဲ့ အနွံ့အျပားမွာ ေျပးလြွားေန၍သူဟာလည္း ထိုလက္ကို ဖမ္းဆုပ္ျပီး ထိုေကာင္ေလးအားသူ့ေအာက္ကို ေရာက္ေအာင္ ဆြဲခ်ပစ္လိုက္တယ္။

"ဆိုးလိုက္တဲ့ ေကာင္ေလး ေရခ်ိုးျပီးတာေတာင္ ေနာက္တစ္ြကိမ္ထပ္ခ်ိုးခ်င္ေနတယ္.."

ရိေပါ္ ခပ္ဖြဖြေလးရယ္ေတာ့ မ်က္နွာကို ဇြတ္အတင္းဆြဲေမာ့ျပီး အငမ္းမရ နမ္းပစ္တယ္။ ရိေပါ္ဘက္က အလ်င္မွီေအာင္ပင္မလိုက္နိုင္။ အနမ္းေတြက ျပင္းထန္လွသည္။ ထို့ေနာက္ဆြဲခ်ြတ္ခံလိုက္ရေသာ အဝတ္စားတို့က ကုတင္ေအာက္မွာျပန့္က်ဲက်ေန၏။

"က်န့္.. အရမ္းမကိုက္နဲ့ေလ.. အင့္ ျငင္သာေပးပါ!!!

အေပါ္စီးကေန အုပ္မိုးနမ္းရွိုက္ရာကေန သူ့အသံြကားေတာ့ေခါင္းေထာင္ြကည့္တယ္။

"ကိုယ့္ကို ျမူစြယ္ျပီးေတာ့ ျငင္သာဖို့ မေတာင္းဆိုနဲ့!!!

ေလသံတို့မွာ ျပတ္ေတာင္း ျပတ္ေတာင္းြဖစ္ေနခဲ့ျပီး ထက္ရွတဲ့မ်က္ဝန္း တစ္စုံက သူ့ခန္ဓာကိုယ္ တစ္ခုလုံးကို လြွမ္းြခုံကာ လိုခ်င္တပ္မက္မွုအျပည့္နဲ့ြကည့္ေနတယ္။ သို့ရာတြင္ ခ်စ္ရတဲ့အမ်ိုးသားကို လည္ပင္းကို လက္နွစ္ဖက္နဲ့ ဆြဲဖက္ျပီးအနမ္းေတြကို သူ့ဘက္က ျပန္ဆက္တယ္။

ခဏအတြင္း သူ့ခန္ဓာကိုယ္မွာ အမ်ိုးသားေပးတဲ့ အမွတ္သားေတြနဲ့ ျပည့္နွက္သြားရတယ္။

"ဟင္း !!! က်န့္"

"ခ်စ္စရာေလး.."

ရိေပါ္ ညီေလးကို ြကည့္ရင္း နမ္းလိုက္ေတာ့ တုန္သြားသည့္ခ်စ္ရသူေြကာင့္ သူ့မွာအသည္းတယားယား။

"ြကည့္မေနနဲ့ေလ လုပ္မွာြဖင့္လုပ္!!

"မေလာပါနဲ့ တစ္ညလုံး မအိပ္ရဘူးမွတ္!!

"အဟြန္း!! ေစာင့္ြကည့္ရေသးတာေပါ့ အဖိုးြကီး ေမ်ာ့ျပီး အရင္အိပ္ရဲအိပ္ြကည့္ ခင္ဗ်ား ငယ္ပါကို လိမ္ခ်ိုးပစ္မယ္ဘယ္သူအရင္ ေမ်ာ့မလည္းဆိုတာ ခင္ဗ်ားစိန္ရဲလား"

"ဟက္.. ဘယ္သူ ေအာက္ကလည္းဆိုတာ ေမ့ေနတာလားအေျပာမေစာနဲ့ေနာ္ ျပီးမွ ငိုျပီးေတာင္းပန္လည္း ကိုယ္ကလြွတ္ေပးမွာ မဟုတ္ဘူး"

"ရတယ္ေလ ခင္ဗ်ားက ဒီေလာက္အသက္ြကီးေနတဲ့ဟာဘယ္လိုလုပ္ တစ္ညလုံး လုပ္နိုင္မွာလဲ"

"ကိုယ့္ကို အထင္ေသးတဲ့ ေကာင္ေလးပဲ!!

ရယ္သံေနွာကာ ေျပာျပီးေနာက္ ရိေပါ္ေတာင္ သတိမထားမိပဲဆြဲေမွာက္ြခင္း ခံလိုက္ရတယ္။

"ဟင္!! က်န့္.. ခင္ဗ်ား ဘာလုပ္.. အာ့..အင့္... "

ေအာက္ပိုင္းမွာ သူ့ထဲကို တိုးဝင္လာတဲ့ ခပ္မာမာ အရာကဆိုဒ္ေသးပုံမရ။ မ်က္နွာြကီး မဲ့ရွုံ့လ်က္ ေခါင္းအုံးေပါ္ မ်က္နွာအက္သြားရေပမယ့္ နစ္ခါတစ္ေလ သာယာမွူကိုလည္း ေတြ့ရသလိုလို။

"က်န့္!!

"ဟန္နီ... Shit!! အရမ္းေကာင္းတာပဲ.. ညွစ္မထားနဲ့ကြာ ကိုယ့္ကို လမ္းဖြင့္ေပးပါဦး"

"အင့္.. ြကမ္းလြန္းတယ္!!!

ေအာက္ပိုင္းလွုပ္ရွားမွုေတြကို အဆက္မျပတ္ အလုပ္ေပးရင္းအေနာက္ကေန ဂုတ္ပိုးေလးကို ဖိကိုက္လိုက္တယ္။

"အင့္.. က်န့္.. ခင္ဗ်ားရဲ့မ်က္နွာျမင္ခ်င္တယ္.."

"ြဖစ္ေစရမယ္.."

ခ်က္ခ်င္း အေနထားေျပာင္းျပီးဆြဲလွည့္ေသာ္လည္း သူ့ထဲမွာရွိေနတဲ့ အရာကိုေတာ့ မြဖုတ္ပဲ ဒီအတိုင္းထားြခင္းပင္။ မ်က္နွာေလး ျမင္လိုက္ရေတာ့ ရိေပါ္မ်က္နွာမွာ သာယာတဲ့ြကားက အျပုံးေရးေရးေလး ေပါ္လာတယ္။ ျပီးတာနဲ့ ခါးကို‌ေြခေထာက္နွစ္ဖက္နဲ့ ခ်ိတ္တြယ္ရင္း ေခ်ြးေတြစီးက်ေနေသာက်န့္ကို ဆြဲဖက္ျပီး အတင္းနမ္းတယ္။

"အြန္း!! က်န့္... ခင္ဗ်ား ရေသးသားပဲ.. အာ့.. ြကမ္းတယ္ နက္နက္ေလး.. ပိုျပီး"

"ဟား... ဟန္နီ... တစ္ညလုံး မအိပ္ရဘူးမွတ္..ကိုယ္လုပ္ေပးတာ ေကာင္းလား..."

"အင္း.. အရမ္း!!!!

၂နာရီ ြကာျပီးေနာက္ ေနြးခနဲ ြဖစ္သြားတဲ့ သူ့ထဲမွာေရွာင္းက်န့္အရာက ဒီအတိုင္း ရွိေနတယ္။ တဒီးဒီး စီးက်ေနတဲ့ေခ်ြးေတြကို ေရွာင္းက်န့္က ြဖည္းြဖည္းခ်င္း သုတ္ေပးရင္း အခ်စ္ခရီးက ေနာက္တစ္ြကိမ္ စျပန္တယ္။

ထိုသို့ြဖင့္ သူတို့ရဲ့ အျပန္အလွန္ထိုးစစ္က မနက္ ၆နာရီမွအတိအလင္း ျပီးဆုံးသြားတယ္။ ရိေပါ္မွာ ြဖူဖက္ြဖူေလ်ာ္ြဖစ္သြားသည့္တိုင္ ေလသံတစ္စက္မွ မေလ်ွာ့ေသးတာမို့ခ်စ္ရသူကို ရင္ခြင္ထဲ ထည့္ထားရင္း သူ့မွာသေဘာက်ေနရတာြဖစ္တယ္။

"ဒီေလာက္ြဖစ္ေနတာေတာင္ ကိုယ့္ကိုစိန္ေခါ္ေနေသးတာလား"

"ခင္ဗ်ား က်ြန္ေတာ့္ကို ေလွာင္ေနတာလား"

"မေလွာင္ရဲပါဘူး "

"ဟြန့္!! ခင္ဗ်ားအသက္ြကီးသြားလို့ မလုပ္နိုင္ေတာ့တာလို့ဝန္ခံလိုက္စမ္းပါ"

"ဟင္းဟင္း!! မင္းေျပာသလိုပဲ ကိုယ္က အသက္ြကီးလို့မလုပ္နိုင္ေတာ့တာလို့ ဝန္ခံပါတယ္ကြာ"

ထိုအခါမွ ရိေပါ္အျပုံးေတြက ေအာင္နိုင္သူတစ္ေယာက္ပမာ။က်န့္ရဲ့ ရင္ခြင္ထဲကို ကေလးတစ္ေယာက္ကဲ့သို့ ၊ေခါင္းေလးတိုးဝင္ရင္း ဒီအရြယ္ေရာက္တာေတာင္ ခ်စ္ရသူအေပါ္တစ္ခါတစ္ရံ ဆိုးခ်င္သည္။

"က်န့္!!

"အင္း"

"သမီးကို စိတ္မဆိုးပါနဲ့ေနာ္"

ပါးတစ္ဖက္ကို နမ္းရင္း ဆိုေတာ့ ေရွာင္းက်န့္ ျပုံးရတယ္။ အခုေနာက္ပိုင္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား အခ်ိန္ေတြမွာ ခ်စ္ရသူကသူ့ကို ပူပင္မွုေတြထက္ စိတ္ေအးခ်မ္းမွုတို့ကိုသာ ေပးေလတယ္။ အခုလည္း သမီးနဲ့ ကိုယ့္ြကားက ျပဿနာေြကာင့္ ခ်စ္ရသူကစိတ္ပူေနပုံ။ ဘယ္တုန္းကမွ တစ္ခ်ီထက္ ပိုလုပ္ခြင့္မျပုတာကိုအခုေတာ့ မနက္ေရာက္သည္အထိ သူ့အားလိုက္ေလ်ာခဲ့ပါသည္တဲ့။ ဘယ္ေလာက္ထိ ခ်စ္ဖို့ေကာင္းတဲ့ အခ်စ္ကေလးပါလဲ။

"ေရွာင္ခ်ီရဲ့ အြကည့္ေတြကို ဟန္နီ ေတြ့တယ္မလားသားက ကိုယ့္ကို ေြကာက္လြန္းလို့ တုန္ေနတာ.."

"............"

"ကိုယ္က ကိုယ့္သားသမီးေတြအတြက္ အဲ့ေလာက္ထိေြကာက္စရာေကာင္းေနလို့လား"

"မဟုတ္ပါဘူး"

ရိေပါ္က အလန့္တြကားနဲ့ ရင္ခြင္ထဲကေန တိုးထြက္ျပီးသူ့မ်က္နွာကို စိုက္ြကည့္လာတယ္။

"ကေလးေတြေရာ က်ြန္ေတာ္ေရာ  ခင္ဗ်ားကို ခ်စ္တယ္ က်င္းက်င္းက လြတ္လပ္မွုကို ပိုလိုခ်င္ရုံပါပဲ အဲ့ဒါေြကာင့္မြကံသင့္တာကို ြကံစည္ခဲ့မိတာပါ ခြင့္လြွတ္ေပးပါေနာ္သမီးကို စိတ္မဆိုးပါနဲ့.."

"ကိုယ္စိတ္မဆိုးဘူး ဟန္နီ... အရင္တုန္းကလည္း သမီးနဲ့သားဘာလုပ္လုပ္ ခြင့္လြွတ္ေပးခဲ့တာပဲ မဟုတ္လား အခုကစိတ္မေကာင္းြဖစ္တာ ကေလးေတြမ်က္စိထဲမွာ ကိုယ္ကဖခင္ေကာင္း မြဖစ္မွာေြကာက္တာ.."

"မေတြးရဘူး!!!

‌ေတြခနဲ ြဖစ္သြားသည့္ ေရွာင္းက်န့္အား မ်က္နွာတစ္ခုလုံးကိုလက္နဲ့ဆြဲယူလ်က္ သူနဲ့အြကည့္ခ်င္းဆုံေစသည္။

"အခုကစျပီး က်ြန္ေတာ့္ကိုပဲ ြကည့္ေနေပးလို့ ရမလား!!

"ကိုယ္က အျမဲတမ္း မင္းမ်က္နွာေလးကိုပဲ ြကည့္လာခဲ့တာပါကြ"

ေျပာလည္းေျပာ သူ့အား ဆြဲဖက္လ်က္

"ဒီေကာင္ေလးကို လြတ္ထြက္သြားမွာစိုးလို့ နည္းမ်ိုးစုံနဲ့ဆြဲထားခဲ့ရတာ"

"ဟင္းဟင္း!! သားသမီးေတြကို စိတ္မပူနဲ့ေတာ့ေနာ္ ေရွာင္းေပါ္က ဝမ္ခ်ီမင္နဲ့အတူရွိေနျပီ မြကာထင္မွာ သမီးကလက္ထပ္လိမ့္မယ္ ဒီေတာ့ ေရွာင္ခ်ီပဲ က်န္တယ္!!!

ေရွာင္းက်န့္သက္ျပင္းခ်လ်က္

"ဟုတ္ပါရဲ့"

"ေရွာင္ခ်ီအတြက္ေျပာရရင္ ေကာင္စုတ္ေလး က်န္းဇီခ်န္းလည္းမဆိုးဘူးေနာ္ သူတို့လိုက္သားပဲ"

"အဲ့တစ္ေယာက္ကလြဲရင္ က်န္တာအကုန္ ရတယ္သူ့ကိုေတာ့ ဘယ္လိုပဲြဖစ္ြဖစ္ မရဘူးကြာ.."

"ဘာလို့မရတာလဲ "

"ဟန္နီ.. ကိုယ္ေျပာထားတယ္ေလ အဲ့ေကာင္ေလးကမရိုးရွင္းဘူးလို့ ကိုယ္က သားငယ္ေလး အန္တရာယ္ထဲတိုးဝင္မိမွာစိုးလို့ပါ"

"ဒါေပမယ့္ အခ်စ္က အဲ့လိုတားစီးပိတ္ပင္လို့ ရတာမွမဟုတ္တာ.."

ခ်စ္ရသူရဲ့ တစ္ခြန္းမက်န္ျပန္ေျပာမွုေြကာင့္ သူ့မ်က္နွာကျပုံးစိစိ။

"ဟန္နီ... မင္း ဘာလို့ သားငယ္ေလးအတြက္ကူေျပာေပးေနရတာလဲ"

"ခင္ဗ်ားလည္းသိသားနဲ့ သားငယ္က ေရွာင္းေပါ္လို မရင့္က်က္ဘူး က်င္းက်င္းလိုလည္း မထက္ျမက္ဘူးေလ ေျပာရရင္ လူေတြအေြကာင္း သိတာမဟုတ္ဘူး ခင္ဗ်ားစီစဉ္ေပးတဲ့ ဘလိုင္းဒိတ္တိုင္းကို သားငယ္ေလး လက္ခံျပီးသြားခဲ့တာပဲမလား ေနာက္ဆုံးေတာ့ ဘာြဖစ္လဲ သူ့ကိုေတာင္တစ္ဖက္လူက စိတ္မဝင္စားဘူးမလား"

"အင္း"

"သူ့အနားမွာ ဟိုကေလးပဲရွိတယ္ သားငယ္က သူ့နားမွာဆိုအရမ္းသက္ေသာင့္သက္သာ ရွိတယ္ အဲ့ဒါေြကာင့္ ဘာပဲြဖစ္ြဖစ္က်ြန္ေတာ့္ သားငယ္ေလးအတြက္ ေကာင္စုတ္ေလးကို က်န္းမိသားစုဆီကေန ဓားျပသြားတိုက္သင့္ရင္ တိုက္ရမွာပဲ"

"ဟားဟား!! ဟုတ္ပါျပီကြာ ကိုယ့္အခ်စ္က အရမ္းကိုတက္ြကြေနတာပဲ"

"ခင္ဗ်ားလည္း သားငယ္ေလးကို မပိတ္ပင္ပါနဲ့!!!

ေရွာင္းက်န့္က သက္ျပင္းခ်ျပီး

"ေကာင္းပါျပီ ကိုယ္ မင္းရဲ့စကားကို နားေထာင္ပါ့မယ္"

ထိုအခါ အမ်ိုးသားရဲ့ နွုတ္ခမ္းကိုျပြတ္ခနဲ နမ္းလိုက္တယ္။

"အိပ္ေတာ့!! မင္း တစ္ေရးမွ မ‌အိပ္‌ရေသးဘူးမလား"

"အြန္း ..."

ေက်ာေလးဖြဖြေလး ပုတ္သိပ္ေပးမွ ခ်စ္ရသူက သူ့ရင္ခြင္ထဲမွာမ်က္လုံးေတြေမွးစင္းျပီး အိပ္ေပ်ာ္သြားတယ္။ ထိုအခါမွခ်စ္ရသူကို ေဘးမွာ ေနရာခ်ေပးရင္း ထိုအနုစိပ္ မ်က္နွာေလးကိုေမးေထာက္ျပီး စိမ္ေျပနေျပ ြကည့္ေနလိုက္တယ္။ ြကည့္ေနရင္းမေနနိုင္တာမို့ နွဖူးျပင္ေလးတစ္ခ်က္ ျမတ္နိုးမွုေတြအျပည့္နဲ့ငုံ့နမ္းလိုက္တယ္။

သိပ္ကိုခ်စ္ဖို့ေကာင္းတဲ့ ကိုယ့္အမ်ိုးသားေလး.....။

The End......

🌴🌴🌴🌴

Extra အပိုင္းအားလုံး ဒီမွာတင္ျပီးပါျပီနွုတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္ေနာ္