21

Unicode

မျက်တောင်လေး ပုတ်ခတ် ပုတ်ခတ်လုပ်ရင်း ဘေးဘီကို ကြည့်လိုက်တော့ သူ့အနားမှာ စိုးရိမ်စွာ ထိုင်နေတဲ့ ရှောင်းကျန့်အားတွေ့ရသည်။ လက်မှာ ဆေးပိုက်ချိတ်ထားပြီး နှဖူးမှာလည်း ပလာစတာတစ်ခုနဲ့။ ကားအက်စီးဒင့်ဖြစ်သော်ငြား သူကတော့ ဘာမှကြီးကြီးမားမား ထိခိုက်ပုံမရ။

ကြည့်ရတာ လင်းပေါင်က သူ့ပေါ်ကနေ အုပ်မိုးပြီး ဖြစ်သမျှတွေကိုအစား ခံယူပေးသွားသည့်ပုံပင်..။ ရင်ထဲ တဆစ်ဆစ်ဖြစ်လာခြင်းနဲ့ အတူ မျက်ရည်တို့က ဒလဟော စီးကျလာတော့သည်။

"ရိပေါ် သတိရပြီလား!!!

ရှောင်းကျန့်မှာ ဝမ်းသာအားရနဲ့ ချက်ချင်း ဒေါက်တာကိုပြေးခေါ်လိုက်တော့တယ်။ ဒေါက်တာက အလုံးစုံစစ်ဆေးသွားပြီး ဘာမှစိုးရိမ်စရာ မရှိတော့ဘူးဆိုမှ သူစိတ်အေးရတယ်။ တော်သေးတယ် ဘာမှကြီးကြီးမားမား ထိခိုက်သွားတာ မရှိလို့။

ရိပေါ် ရုတ်တရက် ပျောက်သွားတော့ သူ့မှာ ပြာယာခတ်နေခဲ့တာသူသာ အသိဆုံး။ ရိပေါ်နာရီဆီက GPSကို ခြေယာခံပြီးလိုက်လို့သာ မဟုတ်ရင် ရိပေါ်ကို အခုလိုအန္တရာယ်ကင်းကင်း ပြန်တွေ့နိုင်ဖို့က မသေချာ။ အကြာကြီးနေမှ အချစ်ကို သေချာသိသွားခဲ့တာမို့ဒီတစ်ခါတော့ ထွက်မပြေးနိုင်အောင် တင်းတင်းလေးဖက်ထားဖို့ဆုံးဖြတ်ထားခဲ့တာ။

"မင်းသတိရလာတာ အရမ်းကောင်းတယ် ကိုယ်တို့ရဲ့သားသတိပြန်ရလာပြီ စောစောကပဲ မင်းကို မေးနေခဲ့သေးတာ..သူစိတ်ပူမှာစိုးလို့ အမှန်တိုင်းမပြောခဲ့လိုက်ဘူး"

သား သတိရလာပြီဆိုရင်ပဲ ရိပေါ်မျက်ဆံနက်ကလေးကဆတ်ခနဲလှုပ်ခတ်သွားပြီး ဝမ်းနည်းဝမ်းသာ စိတ်နဲ့ ကုန်းထဖို့ပြင်သော်ငြားခန္ဓာကိုယ်က လေးကန်နေခဲ့သည်။ သို့ပေမယ့် သားဆီသွားရမှဖြစ်မယ့် ဆန္ဒသေးသေးလေးကလည်း ရှိနေခဲ့တာမို့....

"ရှောင်းပေါ် သတိရလာပြီပေါ့ ဟုတ်လား!!!!

ရိပေါ်ရဲ့ ပါးပြင်ပေါ် ထပ်မံ မျက်ရည်တို့က စီးကျလာခဲ့ပါ၏..။ထို့နောက် ရှောင်းကျန့်မှာ စိတ်ပူသွားသည့် အသွင်ဖြစ်သွားရင်း

"မင်း မသက်သာသေးဘူးလေ အခုသွားလို့ မရသေးဘူး'

"အခုချက်ချင်း။ ကျွန်တော်ကို သားဆီ လိုက်ပို့ပေးပါ..."

ဖြူဖက်ဖြူလျော်ဖြစ်နေတဲ့ ရိပေါ်က သူ့ခန္ဓာကိုယ်သူတောင်မထိန်းနိုင်တဲ့အနေထားမို့ သူကပဲ ကူတွဲလိုက်တယ်။ ရိပေါ်ကသားဆီကိုသွားဖို့ရာ စိတ်အားထက်သန်နေတာကိုတွေ့ရတော့ထပ်ပြီး မတားနိုင်စွာ သားဆီ လိုက်ပို့ဖို့ ဆုံးဖြတ်ရင်း လက်မှာရှိတဲ့ဆေးပိုက်ကို ဂရုတစိုက် ဖယ်ရှားပေးလိုက်သည်။

"ကိုယ့်ကို သေချာကိုင်ထားနော် ဟုတ်ပြီလား!!!

"အင်း"

ယိုင်နဲ့နေသော ခြေလှမ်းတို့ဖြင့် သူ့ခန္ဓာ သေးသွယ်သွယ်လေးကရှောင်းကျန့်ရင်ခွင်ထဲ ရောက်လုမတတ် ရောက်နေခဲ့သည်...။ စိတ်က သားဆီရောက်ဖို့ လောနေခဲ့သော်လည်း ‌ခြေလှမ်းတို့ကနှေးတုံ့တုံ့။ လမ်းတစ်ဝက်အရောက်မှာ ပုံမှန်ထက်နှေးကွေးတဲ့ခြေလှမ်းတို့ဖြင့် လျှောက်နေခဲ့ပါသော ရိပေါ်က တစ်စုံတစ်ခုကိုဖျတ်ခနဲ တွေးမိသွားတာမို့ ရှောင်းကျန့်မျက်နှာကို အလန့်တကြားပြန်ကြည့်လိုက်မိတယ်။

"ရှောင်းကျန့်!!!

"ဟင်!!!

"လင်းပေါင်!!! သူ ဘယ်လိုနေသေးလဲ"

ရိပေါ်အမေးကြောင့် မျက်ခုံးပင့်ရင်း စိတ်ထဲ ဘဝင်မကျဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ အမှန်တိုင်းပြောရရင် ရိပေါ်နှုတ်ကနေ အဲ့ဒီကောင်နာမည်ကအစ လွှတ်ခနဲခေါ်မိတာမျိုးဆိုရင်တောင် သဘောမကျချင်တော့ပါ။

အစကတော့ ရိပေါ်ကို လုပြေးမယ့်ကောင်ဖြစ်ပြီး အတိတ်မှာလည်း ကိုယ့်ထက်အရင် ရိပေါ်နဲ့သိကျွမ်းခဲ့ခြင်းကိုလည်း သဘောမကျရသလို အခု ရိပေါ်ကို ကားတင်ပြေးခဲ့သည့်ကိစ္စကအဲ့ဒီကောင်ကို တစစီ လုပ်ပစ်ဖို့ လုံလောက်နေခဲ့ပြီ။

"စိတ်မပူပါနဲ့ သူ အဆင်ပြေပါတယ်"

"အခု ဘယ်မှာလဲ သူက ကျွန်တော့်အစား ထိခိုက်မှုမှန်သမျှရှေ့ကနေ ခံပေးခဲ့တော့ ပိုပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိခိုက်သွားမှာ"

ရှောင်းကျန့်မှာ ရင်ထဲတင်းခနဲဖြစ်သွားရင်း ထိုအရာကို သဘောမကျဘူးဆိုတာကိုလည်း မျက်နှာထက်မှာ ပေါ်လွင်အောင်ထင်းခနဲပြသထားခဲ့သည်။ ထိုအခါ ရိပေါ်ကလည်း ပြာယာခတ်စွာဖြင့်..

"ခင်ဗျားလျှောက်မတွေးနဲ့... သူက ကျွန်တော့်အစားဒဏ်ရာ ရသွားလို့ တာဝန်အရ မေးရုံပဲ"

"ဟင်းဟင်း!!! သူ့ကိုသနားချင်ရင် မင်းဘာသာ တစ်ယောက်ထဲသနားနေလိုက် ကိုယ်ကတော့ လုံးဝ မသနားနိုင်ဘူး မေ့နေပြီလားအဲ့ဒီကောင်က ကိုယ်တို့သားကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ခဲ့တာနော်မင်းကိုလည်း ကားတင်ပြေးခဲ့သေးတယ်"

ရိပေါ် ဘာပြောရမှန်းမသိစွာ အောက်နှုတ်ခမ်းလေးကိုသာခပ်ဖွဖွလေး ဖိကိုက်နေခဲ့မိသည်။ ဒါကိုမြင်တော့ ရှောင်းးကျန့်မှာအပြုံးရေးရေးဖြင့် ဆက်ပြောလိုက်တယ်။

"သူမင်းအစား ကာကွယ်ပေးခဲ့တာကို စိတ်မကောင်းဖြစ်နေတာလား  ကျိန်းသေပေါက် သူကာကွယ်ရမှာပဲလေ ကားတင်ပြေးတာသူပဲမဟုတ်ဘူးလား အမှန်ဆို တစ်ခါထဲ သေသွားရမှာ သူ့ကိုဆေးရုံပို့ပေးလိုက်တာကိုက အရမ်းသက်ညှာရာ ရောက်နေပြီ"

ရိပေါ်မျက်နှာ ညှိုးကျသွားတာကို မြင်လိုက်ရတော့လည်းသူစိတ်လျှော့လိုက်ရပြန်သည်။ သူဆက်ပြောပါက ငိုတော့မယ့်အရိပ်ယောင်တွေ ပြနေတာမို့ လေပြေအေးလေးဖြင့်..

"အင်းပါ!! သူ့ကို ဘာမှ စိတ်မပူပါနဲ့တော့နော် သူ အသက်အန္တရာယ် မရှိတော့ဘူးလို့ ကျန်းချန်က ကိုယ့်ကို ပြောပါတယ်အခုတော့ အရေးပေါ်အခန်းထဲမှာ တစ်ကိုယ်လုံး ပတ်တီးစည်းထားရတာတဲ့ ဆရာဝန်တွပြောတာကတော့ သူ့ဒဏ်ရာက အရမ်းပြင်းထန်တယ် အထူးသဖြင့် ဦးခေါင်းနဲ့ ပတ်သတ်ပြီး ပြင်းထန်တာ သူသတိပြန်ရလာရင် အတိတ်ပါမေ့နိုင်ခြေရှိတာမို့ အဆိုးဆုံးအခြေနေကို အသင့်ပြင်ထားဖို့ သူ့မိသားစုကို ပြောခဲ့တယ်ဆိုလား"

ပြောသမျှကိုငြိမ်ငြိမ်လေး နားထောင်ရင်း ရိပေါ်က ဘေးမှာရှိတဲ့အမျိုးသားမျက်နှာကို မဝံ့မရဲလေး ကြည့်ရသည်..။

"ခင်ဗျား လျှောက်မတွေးပါနဲ့ ကျွန်တော်က သူ့ကို သူငယ်ချင်းလိုသဘောထားတာ.. ဒါပေမယ့် သားကို ထိခိုက်စေမယ်လို့တော့တကယ်မထင်ထားခဲ့ဘူး"

"ကိုယ်သိပါတယ်"

ရှောင်းပေါ်ရှိတဲ့ ဆေးရုံခန်းရဲ့ ရှေ့မှာရောက်ပြီမို့ နှစ်ယောက်ကြားမှာ စကားစက ပြတ်တောက်သွားရတယ်။ ပြီးမှ တံခါးကိုအသာတွန်းဝင်သွားတော့ သားကိုတွေ့ရတော့မှာမို့ ရိပေါ်မှာစိတ်လှုပ်ရှားပြီး ခြေဖျားလက်ဖျားတွေ အေးစက်တုန်ယင်လျက်။

အခန်းထဲမှာတော့ မားမားရှောင်းနဲ့တကွ မားမားဝမ်ရယ်ပါးပါးဝမ်ရယ်က ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်..။ ရှောင်းပေါ်ကိုချက်ချင်းမမြင်ရသေးသော်လည်း အသံကြားရုံနဲ့တင် ဝမ်းနည်းဝမ်းသာ ဖြစ်ရ၏။

"မတွေ့ရတာ ရက်နည်းနည်းကြာတော့ ဖွားဖွားကပိုကြည့်ကောင်းလာသလိုပဲ.."

ရှောင်းရွှယ်က သူမမြေးရဲ့ စကားကြောင့် သဘောတကျပြုံးကာပါးတစ်ဖက်ကို မနာအောင်အသာလေး ဆွဲဖဲ့သည်။

"အတတ်လေး!!!

"အံမယ်!! ဒီဖွားဖွားကိုကျ မလှတော့ဘူးလို့ ပြောချင်တာလား ဟွန့်!! အဖိုးကြီးဝမ် ကြည့်ဦး.. မြေးရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာကျွန်မက အရမ်းကိုအိုနေပြီ"

မားမားဝမ်က စူပုတ်ပုတ်ပြောတော့ ပါးပါးဝမ်မှာ အသံထွက်ရယ်ပြီး သူ့ဇနီးကို အသာဖက်ထားပေးလိုက်သည်...။

"မအိုသေးပါဘူးကွာ!!! မင်းက ကိုယ့်မျက်လုံးထဲမှာ ၁၈နှစ်တုန်းကလို လှနေဆဲပါပဲ"

"ဘာလှတာလဲ သူများက ဆံပင်ဖြူတွေတောင် ပေါက်နေတာကိုအခုတော့ မြေးကပါ ကျွန်မကို အိုတယ်လို့ ထင်သွားတာပဲကြည့်"

ရှောင်းပေါ်နဲ့အတူ အနားမှာရှိတဲ့ ပါးပါးဝမ်နဲ့ မားမားရှောင်းပါအသံထွက်ရယ်လိုက်မိတော့သည်။

"ဖွားဖွားကလည်း လှနေတုန်းပဲနော် !!!

အခုမှ မားမားဝမ်က စိတ်သက်သာရာ ရသွားသလို သက်ပြင်းချလိုက်တော့သည်။ ရှောင်းပေါ်က နှစ်ဖက်မိဘတွေရဲ့ ပထမဆုံးမြေးဦးလေးမို့ အချစ်တွေရော မုန့်ဖိုးတွေရော ထိုမြေးတစ်ယောက်ထဲ အပေါ်မှာသာ စုပြုံထားခဲ့ကြသည်။

အင်း.... ဝမ်ရိပေါ်တို့သာ နောက်ထပ် ကလေးယူခဲ့မယ်ဆိုရင်တောင် ရှောင်းပေါ်ထက် ပိုချစ်နိုင်မည်လို့ မထင်ပါ။

"ရှောင်းပေါ်!!!

ထိုအခိုက် ရိပေါ်နဲ့ရှောင်းကျန့် ဝင်လာတာကို ၄ယောက်သားအခုမှ သတိထားမိသွားကြပုံပင်။ ကြေကွဲဝမ်းနည်းကာ မျက်ရည်ဝဲနေတဲ့ ရိပေါ်က ဘယ်အချိန် ရွာချမှန်းမသိတဲ့ မိုးလို ပြိုလဲနေခဲ့သည်။ ထို့နောက် ရှောင်းမားနဲ့အတူ ရိပေါ်မားနဲ့ပါးကလည်းအပြင်ကို ထွက်သွားပေးကြသည်။

ရှောင်းပေါ်ဘေးမှာ တင်ပါးလွှဲဝင်ထိုင်ပြီး သားရဲ့မျက်နှာကိုသေချာကြည့်လိုက်ပါ၏။ သားဖြစ်သူ ရှောင်းပေါ်ပေါ်ကလည်း အစကပြုံးနေသော်ငြား ရိပေါ်နှဖူးပေါ်က အနာကပ်ပလာစတာတွေကိုမြင်တော့ ဖြစ်ထွန်းနေသော အပြုံးတို့က တိခနဲပျောက်ရှသွားရသည်။ ထို့နောက် ထိုပလာစတာကို လက်နဲ့အသာ ထိတွေ့ရင်း

"ဒါက ဘာဖြစ်တာလဲ ပါးပါး!!!

သူ့အကြည့်တွေက ငိုနေတဲ့ ရိပေါ်ထံကနေ အနားမှာရပ်နေတဲ့ဒယ်ဒီဆီ ကျရောက်သွား၏။ ရှောင်းကျန့်ကိုယ်တိုင်ကလည်းဒီကိစ္စကို ဖာထေးဖို့ လိုနေတာမို့ အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ကြားဝင်ရတော့သည်။

"ရေ‌ချိုးခန်းမှာ ချော်လဲတာ!!!

"ချော်လဲတာနဲ့ပဲ လူက ဘာလို့ ဖျားနေပုံပေါက်နေရတာလဲ"

"သား!! ပါးပါးက အများကြီးလွမ်းနေခဲ့တာ"

ပြောရင်းဆိုရင်း သားရဲ့နှဖူးကို ‌ငုံ့နမ်းလိုက်တယ်။ သားကလည်းသူ့မျက်ရည်တို့ကို လက်သေးသေးလေး နှစ်ဖက်နဲ့ အသာသုတ်ပေးရင်း ဖျော့တော့စွာ ပြုံးလိုက်သည်...။ ရှောင်းကျန့်ကလည်း ထိုသားဖနှစ်ယောက် သီးသန့်စကားပြောလို့ရအောင် ရှောင်ထွက်သွားတာမို့ ထိုနေရာမှာရိပေါ်ရယ် ရှောင်းပေါ်ရယ်သာကျန်နေခဲ့တော့သည်။

"ပါးပါး တောင်းပန်ပါတယ်နော်!!!

"............"

"ရှောင်းပေါ်ကို အများကြီး ပစ်ထားခဲ့မိတယ် ပါးပါးအပြစ်တွေပါ"

"ပါးပါး!!!ကျွန်တော် တောင်းပန်ပါတယ်"

ရှောင်းပေါ်ရဲ့ အသံတိုးတိုးလေးကို ကြားလိုက်ရတဲ့ အချိန်မှာတော့မျက်ဆံနက်ကလေးက ဆတ်ခနဲ တုန်လှုပ်သွားကာ ချက်ချင်းပဲမျက်ရည်တွေ ဒလဟော စီးကျလာတော့သည်။

"သားရဲ့အမှား မဟုတ်ပါဘူး ပါးပါး ပေါ့စလို့ပါ !! သားသိရဲ့လားသား အခုလို ဖြစ်သွားတယ်ဆိုတော့ ဒယ်ဒီနဲ့ ပါးပါး ဘယ်လောက်ထိ စိတ်ပူခဲ့ကြတယ်ထင်လဲဟင်"

ရှောင်းပေါ်မှာ ဖွဖွလေးပြုံးလျက် သူ့ပါးပေါ်က မျက်ရည်တွေကိုလက်သေးသေးလေးနဲ့ သုတ်ပေးလာခဲ့ပါ၏။ ဝမ်းနည်းနေတဲ့ကြားက သားရဲ့ အပြုံးလေးကို ပြန်မြင်ရပြီမို့ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲဝမ်းသာသည့်စိတ်ကလေးကလည်း ကြည်နူးမှုနဲ့အတူ ကပ်လျက်ပါလာခဲ့သည်။

"ကျွန်တော် စိတ်မဆိုးပါဘူး ပါးပါး!!!

".............."

"အဲ့ဒါကြောင့် ဝမ်းမနည်းပါနဲ့နော်.."

ရိပေါ် ဘာစကားမှ မပြောတော့ဘဲ သားရဲ့နှဖူးပြင်လေးကိုတစ်ချက်ငုံ့နမ်းကာ ပါးနှစ်ဖက်ကိုလည်း နမ်းပစ်လိုက်သည်..။

"ဒယ်ဒီနဲ့ ပါးပါးက ရှောင်းပေါ်ကို အရမ်းချစ်တယ်နော်!!!!

.....................

လင်းပေါင် ဆေးရုံပေါ်မှာ သေလုမြောပါးဖြစ်နေတယ်လို့ကြားတော့ ဩစတေးလျမှာ ရှိတဲ့ လင်ရှန်းမှာ ချက်ချင်းလိုက်လာခဲ့ပြီးအခုလည်း ပတ်တီးအဖွေးသားနဲ့ သားကိုကြည့်ကာ သူမ ထပ်ကာထပ်ကာ ငိုရသည်။

အိမ်ထောင်ရှိတဲ့ ကောင်လေးကို ကားတင်ပြေးရင်းနဲ့ အက်စီးဒင့်ဖြစ်ခဲ့တာတဲ့..။ သူမရဲ့ အမျိုးသား ပြောပြလာသည့်အခါမှာတော့ရင်ထဲ တင်းခနဲဖြစ်ရင်း သားဖြစ်သူကို သနားသော စိတ်ကြောင့်ကြိတ်ပြီး ငိုခဲ့ရသေး၏။ သူမရဲ့ အခြေနေကို သိခဲ့ပြီးတာတောင်သားက သူများအပိုင်ကို ရယူဖို့ကြိုးစားခဲ့သည်ပဲ။

"အသက်အန္တရာယ်မရှိတော့ဘူးလို့ ဒေါက်တာက ပြောခဲ့ပြီးပြီပဲဝမ်းမနည်းပါနဲ့တော့ ကိုယ်တို့ သားနိုးလာတာကိုပဲ စိတ်ရှည်ရှည်နဲ့ စောင့်ကြရအောင်"

ရှိုက်သံသဲ့သဲ့ဖြင့် သူမ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သားဖြစ်သူအသက်ဘေးက လွတ်မြောက်သွားတယ်ဆိုရင်ပဲ ကျေနပ်ပါတယ်။ကျန်တာတွေ ဘာမှမလိုအပ်။

"ဘာစားမလဲ ကိုယ်တစ်ခုခု သွားစီစဉ်ပေးမယ်!!!

"ကျွန်မ စားချင်စိတ် မရှိဘူး"

"တစ်ခုခုတော့ စားရမှာပေါ့ မင်းဒီမှာ စောင့်နေ!!!

လင်ရှန်း မတားစီးခင်မှာပဲ ကျိုးယဲ့ချန်မှာ အပြင်ကို ထွက်လာလိုက်တယ်။ လင်းပေါင် အက်စီးဒင့် ဖြစ်ပြီးကတည်းက လင်ရှန်းမလာခင်အထိ လင်းပေါင်နဲ့ အဖော်ပြုပေးနေရလို့ အခုမဇအပြင်ကို ပြန်ထွက်ရခြင်းပါပဲ။ အပြင်ကို ရောက်ရောက်ချင်းမှာပဲ မလှမ်းမကမ်းမှာ မြင်ရတဲ့ ပုံရိပ်ကြောင့် အကြောင်သားလေးငေးကြည့်နေခဲ့မိသည်။

ထိုပုံရိပ်လေးကလည်း သူ့လိုမျိုး ကြောင်အမ်းသွားပြီး ခဏအကြာချာခနဲ ရှောင်ကာ လှည့်ထွက်သွားပြီမို့ သခင့်အမိန့်မပါပဲ လှုပ်ရှားနေတဲ့ ခြေလှမ်းတွေက ထိုအနောက်ကို ကပ်လျက်လေး လိုက်ပါသွားခဲ့တော့သည်။

"ရွှယ်အာ.."

လူသူ သိပ်မရှိတဲ့ လျှောက်လမ်းလေးမှာ ဟိန်းခနဲထွက်ပေါ်လာသည့် အသံတစ်ခုနဲ့အတူ တုန့်ဆိုင်းသွားတဲ့ ခြေလှမ်းတွေကနေရာမှာတင် ရပ်တန့်သွားပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း လှည့်ကြည့်လာခဲ့သည်။ သူနဲ့မျက်နှာချင်းဆိုင်သည့်အချိန် လှစ်ခနဲ ပြုံးပြလာသည့်အတွက် ရင်တွေတလှပ်လှပ် ဖြစ်လာတော့၏။

"ရွှယ်အာ.. တကယ် မင်းပဲ"

ပင့်သက်ရှိုက်ရင်း ထိုအနီးကို ချဉ်းကပ်သွားချိန်၌ ရင်ထဲ စူးခနဲဖြစ်သွားပါ၏။ ထိုအမျိုးသမီးမှာ အခုထိ နုပျိုနေဆဲ လှနေဆဲပါပဲ။

"တိုက်ဆိုင်လိုက်တာနော် ထပ်တွေ့မယ် မထင်ထားဘူး ယဲ့ချန် ရှင်ဒီကို ဘာလာလုပ်တာလဲဟင်!!!

သူ့မျက်နှာမှာ ကွက်ခနဲပျက်ယွင်းသွားခဲ့သည်။ နောက်အိမ်ထောင်ပြုပြီး သားအရင်းမဟုတ်တဲ့ ကလေးအတွက် ဒီမှာရှိနေတယ်ဆိုတာကိုသာ ရွှယ်အာသိရင် သူ့ကို လှောင်ကောင်း လှောင်လိမ့်မည်။ ရွှယ်အာကို ပြန်တွေ့သည့်အချိန်၌ ဇနီးရော သားရောရှိတယ်ဆိုတာကိုပါ ခဏတာ မေ့သွားခဲ့တာမို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်စိတ်ပျက်မိတာအမှန်။

"ကိုယ်... ကိုယ့်သား ဆေးရုံတက်ရလို့ သူ့ကို လာကြည့်တာပါ"

"ရှင့်သား?

"ကိုယ် နောက်အိမ်ထောင် ထပ်ပြုလိုက်တာလေ နောက်အိမ်ထောင်ကနေ ပါလာတဲ့ ကလေးပါ..."

ရှောင်းရွှယ်မှာ ခေါင်းတဆတ်ဆတ်ညိတ်ပြီး သူ့ကိုလှောင်နေပုံမရတာမို့ စိတ်အေးမလို့ကြံသေး....

"ဪ နောက်အိမ်ထောင်က ပါလာတဲ့ ကလေးကိုး!!!! ဘယ်အရွယ်လောက်ရှိပြီလဲ"

"၂၆!!

"..........."

"ကိုယ်တို့ ဒီကိုရောက်တာ မကြာသေးဘူး မင်းရဲ့အကြောင်းကိုစုံစမ်းပါသေးတယ် ခဏခဏ ထိုင်းဘက်ကို ခရီးသွားရတယ်ဆို"

"ဟုတ်တယ်... ဒါနဲ့ ရှင့်ရဲ့သား နာမည်က ဘယ်သူလဲ "

"သူက လင်းပေါင်တဲ့ မင်းသူ့ကို သိလား!!!

ရှောင်းရွှယ်မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ကြားဖူးသလိုရှိတဲ့ နာမည်ကြောင့် တွေခနဲဖြစ်လျက် ခဏကြာသည်အထိ စဉ်းစားလိုက်တယ်။ ဘယ်သူလဲဆိုတာ သတိရသွားတာနဲ့ မျက်နှာထားတင်းတင်းနဲ့ နှုတ်ခမ်းကို မဲ့ပစ်လိုက်သည်။

"ကျွန်မ သားမက်ကို ကားတင်ပြေးသွားတဲ့ တစ်ယောက်ကရှင့်ရဲ့ မယားပါ သားပဲ ဖြစ်မယ်ထင်တယ်နော်!!!

"ဘာ!!!

ကျိုးယဲ့ချန်မှာ ရှောင်းရွှယ်စကားကို အနည်းနားလည်အောင်ကြိုးစားလိုက်ရတယ်။

"မင်းရဲ့သားမက် ဟုတ်လား!!!

"ရှင့်သား ကားတင်ပြေးခဲ့တဲ့ ဝမ်ရိပေါ်ဆိုတာက ကျွန်မသားမက်"

သူ့ခြေလှမ်းတွေ အနောက်ကို နှစ်လှမ်းလောက် ဆုတ်သွားတယ်။ လင်းပေါင် ကားတင်ပြေးခဲ့တဲ့ ဝမ်ရိပေါ်က ရွှယ်အာရဲ့သားမက်....

"ဒါဆို!! ရှောင်းကျန့်ဆိုတာက!!!!

"ကျွန်မရဲ့ အားကျန့်ပေါ့!!!

သူ့နားထင်ကနေ ချွေးစေးတို့က အဆက်မပြတ်စီးကျရင်း တံတွေးတစ်ချက်ကို ခက်ခက်ခဲခဲ မျိုချလိုက်ရတယ်။

ရှောင်းကျန့်က ငါ့ရဲ့ အားကျန့်ဖြစ်ပြီး..အဲ့ဒီကလေးကလည်း.....

"ငါ့သားကို မင်းဘာသာ မျိုးရိုးနာမည်ပြောင်းပစ်လိုက်တာလား!!!

အမြင်အာရုံက မျက်ရည်စတွေကြောင့် ဝေ့ဝါးလာ၏။ ရင်ထဲစူးခနဲဖြစ်တည်ရင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထိန်း၍ ပြောသည့် စကားတွေကအဖျားခတ် တုန်ယင်ကုန်သည်။

"ရှင့်သားတဲ့လား?

"............."

"မေ့နေပြီထင်တယ် ဒါမှမဟုတ် ကျွန်မ အစကနေ ပြန်ပြီးပြောပြပေးရမလား "

ပြိုလဲကြေကွဲနေတဲ့ ထိုလူ့အသွင်အား ရှောင်းရွှယ်တစ်ယောက်အူမြူးလျက် ကြည့်နေလိုက်သည်။

"အားကျန့်ကို ရှင်ပဲ စွန့်ပစ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား !!

"မဟုတ်ဘူး... ငါ!!!!

သားအကြောင်းကို စုံစမ်းခဲ့သေးတယ်လို့ ပြောချင်ပေမယ့်ဘယ်လိုမှပြောမထွက်။ ထိုအစား မျက်ရည်တွေပဲ စီးကျလာသည်။

"ကျွန်မတို့ရဲ့ ပျော်ပျော်နေတတ်တဲ့ အားကျန့်က အဲ့ဒီနေ့ကတည်းက သေသွားခဲ့ပြီ အခု အားကျန့်က အရင်တုန်းကပုံစံနဲ့တော်တော်လေး ကွဲပြားသွားပြီ!!!

သူချက်ချင်း ရှောင်းရွှယ်ရဲ့ပခုံးနှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်လာတော့ရှောင်းရွှယ်မှာ အလန့်တကြား ဖြစ်သွားရ၏။

"ငါ့ကို သားနဲ့ ပေးတွေ့!!!

"ဘာလို့ ပေးတွေ့ရမှာလဲ ဆုတောင်းနေလိုက်!!!

"အားကျန့်က မင်းရဲ့သားဖြစ်သလို ငါ့ရဲ့သားဆိုရင်လည်းမမှားဘူး အဖေနဲ့ သားကြားမှာ မင်းက သွေးခွဲနေတယ်ဆိုတာရောသိရဲ့လားဟမ်"

"ဘယ်သူက ခင်ဗျားရဲ့ သားလဲ!!!!

ထိုအခိုက် ကြားလိုက်ရတဲ့ အသံအုပ်အုပ်ကြောင့် နှစ်ဦးသားလှည့်ကြည့်လိုက်တော့သည်။

"သား!! အားကျန့်လား"

အရွယ်ရောက်နေပြီဖြစ်တဲ့ သားဖြစ်သူရဲ့ မျက်ဝန်းကို ငေးစိုက်ကြည့်ကာ ငယ်စဉ်က အမှတ်တရ တစ်ချို့ကို တူးလှန်ရှာမိသည်။သို့သော် ထိုအစား သူ့အပေါ် မုန်းတီးမှုတစ်ချို့ကိုသာ တွေ့ရ၍တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားရ၏။ ငယ်စဉ်တုန်းက သူ့ကို အရမ်းတွယ်ကပ်လွန်းသည့် သားပုံစံကို ထိုလူငယ်လေးဆီမှာ ဘယ်လိုမှရှာလို့မတွေ့။

"ပါးပါး!! တကယ်မသိခဲ့ဘူး!!!

"ဒီမှာ ခင်ဗျားဘာတွေပြောနေသလည်းဆိုတာ ကျုပ်နားမလည်ဘူး ကျုပ်အဖေက ဟိုးကတည်းက သေသွားတာ ကြာပေါ့!!!

ရှောင်းကျန့် ထိုအနီးမှာ ဆက်နေလိုစိတ် မရှိတဲ့အတွက် ထိုလူ့ကိုတစ်လှည့် မားကို တစ်လှည့်ကြည့်ကာ ချက်ချင်းဆိုသလိုပြေးထွက်လာခဲ့သည်။ ထိုလူကြီးက နေရစ်ခဲ့သော်ငြား မားကတော့ သူ့နာမည်ကို တောက်လျှောက် အော်နေခဲ့ပြီး အနောက်က လိုက်လာခဲ့သည်။

"အားကျန့်!!!

ရပ်တန့်သွားပြီဖြစ်တဲ့ သားကိုပခုံးကနေ ဆွဲလှည့်လိုက်တော့ မျက်ရည်တွေ ရွှဲစိုနေတဲ့ သားကြောင့် ရင်ထဲဒိန်းခနဲဖြစ်လျက်...

"ရှောင်းကျန့်!!!!

"မား ဘာလို့ အဲ့ဒီလူကြီးနဲ့ တွေ့နေရတာလဲ"

"သူဒီမှာရှိမှန်း မားမသိဘူး နောက်ပြီးသူက လင်းပေါင်ရဲ့ပထွေးဖြစ်နေမယ်လို့ မားက ပိုပြီးတောင် မထင်ခဲ့တာ.. မားတို့သီးသန့်ချိန်းပြီး တွေ့နေတာမဟုတ်ပါဘူး"

"ကျွန်တော့်စိတ် ကျွန်တော့်အတွေးထဲမှာ အဲ့ဒီလူက သေသွားပြီအပြင်မှာလည်း တကယ်သေစေချင်ခဲ့တယ် ကျွန်တော် သူနဲ့အမှတ်တမဲ့ ပြန်တွေ့ရင် ဘာလို့ ထားခဲ့တာလဲ အကြောင်းပြချက်က ဘာလဲ အားကျန့်က မလိမ်မာလို့လား ပါးပါး ထားခဲ့နိုင်တဲ့အထိ ချစ်စရာမကောင်းလို့လား.. ကျွန်တော် ‌အဲ့လို မေးချင်ခဲ့တာဒါပေမယ့် ရှောင်းကျန့်ဆိုတဲ့ကောင်က အဲ့လောက် အသည်းမမာနိုင်ခဲ့ဘူး မားသိလား... Sob.."

"အားကျန့်.."

ပြိုလဲနေတဲ့ ရှောင်းကျန့်ပုံစံကြောင့် သူမရင်ထဲ တဆစ်ဆစ်နာကျင်လာရသလို သားကိုကြည့်ပြီးလည်း မျက်ရည်တို့ကဒလဟော စီးကျလာ၏။ ထို့နောက် မမှီတဲ့အရပ်ကြောင့် သားကိုခြေဖျားထောက်ပြီး ဖက်လိုက်ရသည်။ ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုနေတဲ့သားကို ကျောပြင်လေးအား ခပ်ဖွဖွ ပွတ်သပ်ရင်း ချော့မြူရလေသည်။

"မားလည်း အတူတူပဲ.. ကျွန်တော် အဲ့တုန်းက ကိစ္စတွေကိုအကုန်မှတ်မိနေတုန်းပဲ မားတို့စိတ်ထဲမှာ ကျွန်တော်ရှိတောင်ရှိရဲ့လားဟင်.."

"မား တောင်းပန်ပါတယ် အားကျန့်.. အဲ့တုန်းက မားကအားကျန့်ကို ပစ်ထားခဲ့မိတယ် မား ကိုယ့်ဘာသာ အစကနေပြန်တည်ဆောက်ရင်း သားကို နာကျင်စေခဲ့မိတာပါ အကုန်မားရဲ့အပြစ်တွေပါ.."

"မားတို့ ကျွန်တော့်ကို ချစ်ရောချစ်ခဲ့ကြရဲ့လားဟင် Sob.."

ရှောင်းကျန့်ရဲ့ စကားကြောင့် သူမမှာ ရင်ထဲဒိန်းခနဲဖြစ်ကာအလန့်တကြား ဖြစ်သွားရသည်။

"ချစ်တာပေါ့!!အားကျန့်က မားရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော သားလေဘယ်လိုလုပ် မချစ်ပဲ နေရမှာလဲ အဲ့တုန်းက မားက ငယ်သေးပြီးအမေဖြစ်ဖို့ အရည်အချင်း မရှိခဲ့တာကြောင့် သားကိုနာကျင်စေခဲ့တာ.. အားကျန့်ကို မားက အရမ်းချစ်တယ်နော် မားမှာအားကျန့်တစ်ယောက်ထဲပဲ တွယ်တာစရာရှိတော့တာ"

"Sob!!! ကျွန်တော်လည်း မားကို ချစ်တယ်"

........................

"ရှောင်းကျန့် ခင်ဗျား ပြန်လာပြီလား ကျွန်တော်လည်း ဒီမှာသားအတွက် ဆန်ပြုတ်လုပ်ပေးပြီးပြီ"

ရှောင်းပေါ်လက်ထဲကို ဆန်ပြုတ်ပန်းကန် ထိုးပေးခဲ့ပြီး အခုမှဝင်လာတဲ့ ရှောင်းကျန့်ဘေးကို ပြန်လျှောက်လာလိုက်တယ်..။အရင်ကဆို သူ့ကိုမြင်ရင် စကားတွေ တရစပ်ပြောတတ်သူကအခုလို ငြိမ်နေတာ သိပ်တော့မူမမှန်။

အနားကိုရောက်တာနဲ့ ကျောပေးထားသူကို ပခုံးကနေဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ဆွဲလှည့်တော့ မြင်လိုက်ရတဲ့ အရာကြောင့် မျက်လုံးတွေပြူးကျယ်ရင်း ရင်တစ်ချက် ဆောင့်ခုန်သွားတယ်..။ မျက်ခွံတွေကမို့အစ်နေခဲ့ပြီး ငိုထားမှန်း သိသာနေခဲ့သည်။ ရှောင်းကျန့်အကြည့်တွေက မှိုင်းနေကာ သူ့အကြည့်ကိုလည်း ခဏခဏရှောင်နေခဲ့သယောင်ပင်။ ရှောင်းပေါ်ကလည်း။ ဆန်ပြုတ်သောက်နေရင်းကြောင်အမ်းကာ ကြည့်နေမိ၏။

"ခင်ဗျား ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ ရှောင်းကျန့်!!!

"ဟင့်အင်း!! ကိုယ်..."

"အမှန်အတိုင်းပြော!!!!

အံကြိတ်ကာ မေးမှ ရှောင်းကျန့်ရဲ့ အကြည့်တွေက သူ့ထံကိုရောက်လာတယ်။ ထို့နောက် ဘာမှ မပြောပါပဲ သူ့ကို ချက်ချင်းဖက်လာ၍ ကြောင်စီစီဖြစ်သွားခဲ့တာအမှန်။

"ရိပေါ်!! ကိုယ်သူ့ကို တွေ့ခဲ့တယ်"

အဖျားခတ်တုန်ယင်လာတဲ့အသံကြောင့် ဘာမှန်းမသိပေမယ့်ကျောပြင်လေးကိုပွတ်သပ်ပေးလိုက်ရသည်။

"ဘယ်သူလဲ?

"Sob!! ကိုယ့်အဖေ"

ရိပေါ်ပါ အံ့အားတသင့်ဖြစ်သွားရတယ်။ ရှောင်းကျန့် ပါးနဲ့မားကကွာရှင်းထားတယ်ဆိုရုံသာ သူက သိထားသည့်အတွက် ပါးပါးကိုလုံးဝ မမြင်ဖူးခဲ့။ နောက်ပြီး ရှောင်းကျန့်အခုလို ကြေကွဲနေတာမျိုးက သူ့မျက်စိထဲမှာ တစ်မျိုးတော့ တစ်မျိုးပဲ....

"သူကိုယ့်ကို အကြာကြီး ပစ်ထားခဲ့တာ ကိုယ် တကယ်ပဲအရမ်း စိတ်မကောင်းဖြစ်ရပြီး နာကျင်ခဲ့ရတယ် အခုမှသူ ကိုယ့်ကို တွေ့ချင်နေတာက တကယ်ရယ်စရာပဲ!!

"အင်း!! ခင်ဗျားက အရင်လို တစ်ယောက်ထဲမှ မဟုတ်တာကျွန်တော်ရော သားရော ခင်ဗျားဘေးမှာ ရှိနေတယ်လေ"

"ဟုတ်တယ် မင်းတို့ရှိနေသေးလို့ပေါ့ မဟုတ်ရင် ဒီနေ့အထိ တောင့်ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး.."

ရှောင်းကျန့်မှာ ရိပေါ်နဲ့ လူချင်းခွာပြီး ဝမ်းနည်းနေတဲ့မျက်ဝန်းတွေနဲ့ စူးစိုက်ကြည့်လိုက်တယ်။ ဒီအခန်းထဲမှာ သူတို့အပြင် သားပါရှိနေတယ်ဆိုတာကို မေ့ပြီး နှုတ်ခမ်းလွှာလေးကို စုပ်ယူနမ်းရှိုက်ပစ်တော့ ရိပေါ်က ငြိမ်လျက် အနမ်းတွေကို ခံယူနေခဲ့သည်။နောက်တော့ သူ့ကို ပြန်ဖက်လာပြီး အနမ်းတွေကိုဖြည်းဖြည်းချင်းတုန့်ပြန်ခဲ့သည်။

ရှောင်းပေါ်ကတော့ ဆန်ပြုတ်သောက်ရင်း အချင်းချင်းနမ်းနေတဲ့ဒယ်ဒီနဲ့ ပါးပါးကြောင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ၊ ကိုယ်ပျောက်လူသားလို့သဘောထားကာ ဆန်ပြုတ်ကိုသာ ငုံ့သောက်ရင်း မျက်နှာလွှဲပစ်လိုက်သည်။

🌴🌴🌴

ဒီအပိုင်းကနေ စပြီး ချိုအီနေတော့မှာပါ 😝😝

Zawgyi

မ်က္ေတာင္ေလး ပုတ္ခတ္ ပုတ္ခတ္လုပ္ရင္း ေဘးဘီကို ြကည့္လိုက္ေတာ့ သူ့အနားမွာ စိုးရိမ္စြာ ထိုင္ေနတဲ့ ေရွာင္းက်န့္အားေတြ့ရသည္။ လက္မွာ ေဆးပိုက္ခ်ိတ္ထားျပီး နွဖူးမွာလည္း ပလာစတာတစ္ခုနဲ့။ ကားအက္စီးဒင့္ြဖစ္ေသာ္ျငား သူကေတာ့ ဘာမွြကီးြကီးမားမား ထိခိုက္ပုံမရ။

ြကည့္ရတာ လင္းေပါင္က သူ့ေပါ္ကေန အုပ္မိုးျပီး ြဖစ္သမ်ွေတြကိုအစား ခံယူေပးသြားသည့္ပုံပင္..။ ရင္ထဲ တဆစ္ဆစ္ြဖစ္လာြခင္းနဲ့ အတူ မ်က္ရည္တို့က ဒလေဟာ စီးက်လာေတာ့သည္။

"ရိေပါ္ သတိရျပီလား!!!

ေရွာင္းက်န့္မွာ ဝမ္းသာအားရနဲ့ ခ်က္ခ်င္း ေဒါက္တာကိုေျပးေခါ္လိုက္ေတာ့တယ္။ ေဒါက္တာက အလုံးစုံစစ္ေဆးသြားျပီး ဘာမွစိုးရိမ္စရာ မရွိေတာ့ဘူးဆိုမွ သူစိတ္ေအးရတယ္။ ေတာ္ေသးတယ္ ဘာမွြကီးြကီးမားမား ထိခိုက္သြားတာ မရွိလို့။

ရိေပါ္ ရုတ္တရက္ ေပ်ာက္သြားေတာ့ သူ့မွာ ျပာယာခတ္ေနခဲ့တာသူသာ အသိဆုံး။ ရိေပါ္နာရီဆီက GPSကို ေြခယာခံျပီးလိုက္လို့သာ မဟုတ္ရင္ ရိေပါ္ကို အခုလိုအန္တရာယ္ကင္းကင္း ျပန္ေတြ့နိုင္ဖို့က မေသခ်ာ။ အြကာြကီးေနမွ အခ်စ္ကို ေသခ်ာသိသြားခဲ့တာမို့ဒီတစ္ခါေတာ့ ထြက္မေျပးနိုင္ေအာင္ တင္းတင္းေလးဖက္ထားဖို့ဆုံးြဖတ္ထားခဲ့တာ။

"မင္းသတိရလာတာ အရမ္းေကာင္းတယ္ ကိုယ္တို့ရဲ့သားသတိျပန္ရလာျပီ ေစာေစာကပဲ မင္းကို ေမးေနခဲ့ေသးတာ..သူစိတ္ပူမွာစိုးလို့ အမွန္တိုင္းမေျပာခဲ့လိုက္ဘူး"

သား သတိရလာျပီဆိုရင္ပဲ ရိေပါ္မ်က္ဆံနက္ကေလးကဆတ္ခနဲလွုပ္ခတ္သြားျပီး ဝမ္းနည္းဝမ္းသာ စိတ္နဲ့ ကုန္းထဖို့ျပင္ေသာ္ျငားခန္ဓာကိုယ္က ေလးကန္ေနခဲ့သည္။ သို့ေပမယ့္ သားဆီသြားရမွြဖစ္မယ့္ ဆန္ဒေသးေသးေလးကလည္း ရွိေနခဲ့တာမို့....

"ေရွာင္းေပါ္ သတိရလာျပီေပါ့ ဟုတ္လား!!!!

ရိေပါ္ရဲ့ ပါးျပင္ေပါ္ ထပ္မံ မ်က္ရည္တို့က စီးက်လာခဲ့ပါ၏..။ထို့ေနာက္ ေရွာင္းက်န့္မွာ စိတ္ပူသြားသည့္ အသြင္ြဖစ္သြားရင္း

"မင္း မသက္သာေသးဘူးေလ အခုသြားလို့ မရေသးဘူး'

"အခုခ်က္ခ်င္း။ က်ြန္ေတာ္ကို သားဆီ လိုက္ပို့ေပးပါ..."

ြဖူဖက္ြဖူေလ်ာ္ြဖစ္ေနတဲ့ ရိေပါ္က သူ့ခန္ဓာကိုယ္သူေတာင္မထိန္းနိုင္တဲ့အေနထားမို့ သူကပဲ ကူတြဲလိုက္တယ္။ ရိေပါ္ကသားဆီကိုသြားဖို့ရာ စိတ္အားထက္သန္ေနတာကိုေတြ့ရေတာ့ထပ္ျပီး မတားနိုင္စြာ သားဆီ လိုက္ပို့ဖို့ ဆုံးြဖတ္ရင္း လက္မွာရွိတဲ့ေဆးပိုက္ကို ဂရုတစိုက္ ဖယ္ရွားေပးလိုက္သည္။

"ကိုယ့္ကို ေသခ်ာကိုင္ထားေနာ္ ဟုတ္ျပီလား!!!

"အင္း"

ယိုင္နဲ့ေနေသာ ေြခလွမ္းတို့ြဖင့္ သူ့ခန္ဓာ ေသးသြယ္သြယ္ေလးကေရွာင္းက်န့္ရင္ခြင္ထဲ ေရာက္လုမတတ္ ေရာက္ေနခဲ့သည္...။ စိတ္က သားဆီေရာက္ဖို့ ေလာေနခဲ့ေသာ္လည္း ‌ေြခလွမ္းတို့ကေနွးတုံ့တုံ့။ လမ္းတစ္ဝက္အေရာက္မွာ ပုံမွန္ထက္ေနွးေကြးတဲ့ေြခလွမ္းတို့ြဖင့္ ေလ်ွာက္ေနခဲ့ပါေသာ ရိေပါ္က တစ္စုံတစ္ခုကိုဖ်တ္ခနဲ ေတြးမိသြားတာမို့ ေရွာင္းက်န့္မ်က္နွာကို အလန့္တြကားျပန္ြကည့္လိုက္မိတယ္။

"ေရွာင္းက်န့္!!!

"ဟင္!!!

"လင္းေပါင္!!! သူ ဘယ္လိုေနေသးလဲ"

ရိေပါ္အေမးေြကာင့္ မ်က္ခုံးပင့္ရင္း စိတ္ထဲ ဘဝင္မက်ြဖစ္သြားခဲ့ရသည္။ အမွန္တိုင္းေျပာရရင္ ရိေပါ္နွုတ္ကေန အဲ့ဒီေကာင္နာမည္ကအစ လြွတ္ခနဲေခါ္မိတာမ်ိုးဆိုရင္ေတာင္ သေဘာမက်ခ်င္ေတာ့ပါ။

အစကေတာ့ ရိေပါ္ကို လုေျပးမယ့္ေကာင္ြဖစ္ျပီး အတိတ္မွာလည္း ကိုယ့္ထက္အရင္ ရိေပါ္နဲ့သိက်ြမ္းခဲ့ြခင္းကိုလည္း သေဘာမက်ရသလို အခု ရိေပါ္ကို ကားတင္ေျပးခဲ့သည့္ကိစ္စကအဲ့ဒီေကာင္ကို တစစီ လုပ္ပစ္ဖို့ လုံေလာက္ေနခဲ့ျပီ။

"စိတ္မပူပါနဲ့ သူ အဆင္ေျပပါတယ္"

"အခု ဘယ္မွာလဲ သူက က်ြန္ေတာ့္အစား ထိခိုက္မွုမွန္သမ်ွေရွ့ကေန ခံေပးခဲ့ေတာ့ ပိုျပီး ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ထိခိုက္သြားမွာ"

ေရွာင္းက်န့္မွာ ရင္ထဲတင္းခနဲြဖစ္သြားရင္း ထိုအရာကို သေဘာမက်ဘူးဆိုတာကိုလည္း မ်က္နွာထက္မွာ ေပါ္လြင္ေအာင္ထင္းခနဲျပသထားခဲ့သည္။ ထိုအခါ ရိေပါ္ကလည္း ျပာယာခတ္စြာြဖင့္..

"ခင္ဗ်ားေလ်ွာက္မေတြးနဲ့... သူက က်ြန္ေတာ့္အစားဒဏ္ရာ ရသြားလို့ တာဝန္အရ ေမးရုံပဲ"

"ဟင္းဟင္း!!! သူ့ကိုသနားခ်င္ရင္ မင္းဘာသာ တစ္ေယာက္ထဲသနားေနလိုက္ ကိုယ္ကေတာ့ လုံးဝ မသနားနိုင္ဘူး ေမ့ေနျပီလားအဲ့ဒီေကာင္က ကိုယ္တို့သားကို ဒဏ္ရာရေအာင္ လုပ္ခဲ့တာေနာ္မင္းကိုလည္း ကားတင္ေျပးခဲ့ေသးတယ္"

ရိေပါ္ ဘာေျပာရမွန္းမသိစြာ ေအာက္နွုတ္ခမ္းေလးကိုသာခပ္ဖြဖြေလး ဖိကိုက္ေနခဲ့မိသည္။ ဒါကိုျမင္ေတာ့ ေရွာင္းးက်န့္မွာအျပုံးေရးေရးြဖင့္ ဆက္ေျပာလိုက္တယ္။

"သူမင္းအစား ကာကြယ္ေပးခဲ့တာကို စိတ္မေကာင္းြဖစ္ေနတာလား  က်ိန္းေသေပါက္ သူကာကြယ္ရမွာပဲေလ ကားတင္ေျပးတာသူပဲမဟုတ္ဘူးလား အမွန္ဆို တစ္ခါထဲ ေသသြားရမွာ သူ့ကိုေဆးရုံပို့ေပးလိုက္တာကိုက အရမ္းသက္ညွာရာ ေရာက္ေနျပီ"

ရိေပါ္မ်က္နွာ ညွိုးက်သြားတာကို ျမင္လိုက္ရေတာ့လည္းသူစိတ္ေလ်ွာ့လိုက္ရျပန္သည္။ သူဆက္ေျပာပါက ငိုေတာ့မယ့္အရိပ္ေယာင္ေတြ ျပေနတာမို့ ေလေျပေအးေလးြဖင့္..

"အင္းပါ!! သူ့ကို ဘာမွ စိတ္မပူပါနဲ့ေတာ့ေနာ္ သူ အသက္အန္တရာယ္ မရွိေတာ့ဘူးလို့ က်န္းခ်န္က ကိုယ့္ကို ေျပာပါတယ္အခုေတာ့ အေရးေပါ္အခန္းထဲမွာ တစ္ကိုယ္လုံး ပတ္တီးစည္းထားရတာတဲ့ ဆရာဝန္တြေျပာတာကေတာ့ သူ့ဒဏ္ရာက အရမ္းျပင္းထန္တယ္ အထူးသြဖင့္ ဦးေခါင္းနဲ့ ပတ္သတ္ျပီး ျပင္းထန္တာ သူသတိျပန္ရလာရင္ အတိတ္ပါေမ့နိုင္ေြခရွိတာမို့ အဆိုးဆုံးအေြခေနကို အသင့္ျပင္ထားဖို့ သူ့မိသားစုကို ေျပာခဲ့တယ္ဆိုလား"

ေျပာသမ်ွကိုျငိမ္ျငိမ္ေလး နားေထာင္ရင္း ရိေပါ္က ေဘးမွာရွိတဲ့အမ်ိုးသားမ်က္နွာကို မဝံ့မရဲေလး ြကည့္ရသည္..။

"ခင္ဗ်ား ေလ်ွာက္မေတြးပါနဲ့ က်ြန္ေတာ္က သူ့ကို သူငယ္ခ်င္းလိုသေဘာထားတာ.. ဒါေပမယ့္ သားကို ထိခိုက္ေစမယ္လို့ေတာ့တကယ္မထင္ထားခဲ့ဘူး"

"ကိုယ္သိပါတယ္"

ေရွာင္းေပါ္ရွိတဲ့ ေဆးရုံခန္းရဲ့ ေရွ့မွာေရာက္ျပီမို့ နွစ္ေယာက္ြကားမွာ စကားစက ျပတ္ေတာက္သြားရတယ္။ ျပီးမွ တံခါးကိုအသာတြန္းဝင္သြားေတာ့ သားကိုေတြ့ရေတာ့မွာမို့ ရိေပါ္မွာစိတ္လွုပ္ရွားျပီး ေြခဖ်ားလက္ဖ်ားေတြ ေအးစက္တုန္ယင္လ်က္။

အခန္းထဲမွာေတာ့ မားမားေရွာင္းနဲ့တကြ မားမားဝမ္ရယ္ပါးပါးဝမ္ရယ္က ေရာက္ေနျပီ ြဖစ္သည္..။ ေရွာင္းေပါ္ကိုခ်က္ခ်င္းမျမင္ရေသးေသာ္လည္း အသံြကားရုံနဲ့တင္ ဝမ္းနည္းဝမ္းသာ ြဖစ္ရ၏။

"မေတြ့ရတာ ရက္နည္းနည္းြကာေတာ့ ဖြားဖြားကပိုြကည့္ေကာင္းလာသလိုပဲ.."

ေရွာင္းရြွယ္က သူမေျမးရဲ့ စကားေြကာင့္ သေဘာတက်ျပုံးကာပါးတစ္ဖက္ကို မနာေအာင္အသာေလး ဆြဲဖဲ့သည္။

"အတတ္ေလး!!!

"အံမယ္!! ဒီဖြားဖြားကိုက် မလွေတာ့ဘူးလို့ ေျပာခ်င္တာလား ဟြန့္!! အဖိုးြကီးဝမ္ ြကည့္ဦး.. ေျမးရဲ့ မ်က္လုံးထဲမွာက်ြန္မက အရမ္းကိုအိုေနျပီ"

မားမားဝမ္က စူပုတ္ပုတ္ေျပာေတာ့ ပါးပါးဝမ္မွာ အသံထြက္ရယ္ျပီး သူ့ဇနီးကို အသာဖက္ထားေပးလိုက္သည္...။

"မအိုေသးပါဘူးကြာ!!! မင္းက ကိုယ့္မ်က္လုံးထဲမွာ ၁၈နွစ္တုန္းကလို လွေနဆဲပါပဲ"

"ဘာလွတာလဲ သူမ်ားက ဆံပင္ြဖူေတြေတာင္ ေပါက္ေနတာကိုအခုေတာ့ ေျမးကပါ က်ြန္မကို အိုတယ္လို့ ထင္သြားတာပဲြကည့္"

ေရွာင္းေပါ္နဲ့အတူ အနားမွာရွိတဲ့ ပါးပါးဝမ္နဲ့ မားမားေရွာင္းပါအသံထြက္ရယ္လိုက္မိေတာ့သည္။

"ဖြားဖြားကလည္း လွေနတုန္းပဲေနာ္ !!!

အခုမွ မားမားဝမ္က စိတ္သက္သာရာ ရသြားသလို သက္ျပင္းခ်လိုက္ေတာ့သည္။ ေရွာင္းေပါ္က နွစ္ဖက္မိဘေတြရဲ့ ပထမဆုံးေျမးဦးေလးမို့ အခ်စ္ေတြေရာ မုန့္ဖိုးေတြေရာ ထိုေျမးတစ္ေယာက္ထဲ အေပါ္မွာသာ စုျပုံထားခဲ့ြကသည္။

အင္း.... ဝမ္ရိေပါ္တို့သာ ေနာက္ထပ္ ကေလးယူခဲ့မယ္ဆိုရင္ေတာင္ ေရွာင္းေပါ္ထက္ ပိုခ်စ္နိုင္မည္လို့ မထင္ပါ။

"ေရွာင္းေပါ္!!!

ထိုအခိုက္ ရိေပါ္နဲ့ေရွာင္းက်န့္ ဝင္လာတာကို ၄ေယာက္သားအခုမွ သတိထားမိသြားြကပုံပင္။ ေြကကြဲဝမ္းနည္းကာ မ်က္ရည္ဝဲေနတဲ့ ရိေပါ္က ဘယ္အခ်ိန္ ရြာခ်မွန္းမသိတဲ့ မိုးလို ျပိုလဲေနခဲ့သည္။ ထို့ေနာက္ ေရွာင္းမားနဲ့အတူ ရိေပါ္မားနဲ့ပါးကလည္းအျပင္ကို ထြက္သြားေပးြကသည္။

ေရွာင္းေပါ္ေဘးမွာ တင္ပါးလြွဲဝင္ထိုင္ျပီး သားရဲ့မ်က္နွာကိုေသခ်ာြကည့္လိုက္ပါ၏။ သားြဖစ္သူ ေရွာင္းေပါ္ေပါ္ကလည္း အစကျပုံးေနေသာ္ျငား ရိေပါ္နွဖူးေပါ္က အနာကပ္ပလာစတာေတြကိုျမင္ေတာ့ ြဖစ္ထြန္းေနေသာ အျပုံးတို့က တိခနဲေပ်ာက္ရွသြားရသည္။ ထို့ေနာက္ ထိုပလာစတာကို လက္နဲ့အသာ ထိေတြ့ရင္း

"ဒါက ဘာြဖစ္တာလဲ ပါးပါး!!!

သူ့အြကည့္ေတြက ငိုေနတဲ့ ရိေပါ္ထံကေန အနားမွာရပ္ေနတဲ့ဒယ္ဒီဆီ က်ေရာက္သြား၏။ ေရွာင္းက်န့္ကိုယ္တိုင္ကလည္းဒီကိစ္စကို ဖာေထးဖို့ လိုေနတာမို့ အျပုံးတစ္ခုြဖင့္ ြကားဝင္ရေတာ့သည္။

"ေရ‌ခ်ိုးခန္းမွာ ေခ်ာ္လဲတာ!!!

"ေခ်ာ္လဲတာနဲ့ပဲ လူက ဘာလို့ ဖ်ားေနပုံေပါက္ေနရတာလဲ"

"သား!! ပါးပါးက အမ်ားြကီးလြမ္းေနခဲ့တာ"

ေျပာရင္းဆိုရင္း သားရဲ့နွဖူးကို ‌ငုံ့နမ္းလိုက္တယ္။ သားကလည္းသူ့မ်က္ရည္တို့ကို လက္ေသးေသးေလး နွစ္ဖက္နဲ့ အသာသုတ္ေပးရင္း ေဖ်ာ့ေတာ့စြာ ျပုံးလိုက္သည္...။ ေရွာင္းက်န့္ကလည္း ထိုသားဖနွစ္ေယာက္ သီးသန့္စကားေျပာလို့ရေအာင္ ေရွာင္ထြက္သြားတာမို့ ထိုေနရာမွာရိေပါ္ရယ္ ေရွာင္းေပါ္ရယ္သာက်န္ေနခဲ့ေတာ့သည္။

"ပါးပါး ေတာင္းပန္ပါတယ္ေနာ္!!!

"............"

"ေရွာင္းေပါ္ကို အမ်ားြကီး ပစ္ထားခဲ့မိတယ္ ပါးပါးအျပစ္ေတြပါ"

"ပါးပါး!!!က်ြန္ေတာ္ ေတာင္းပန္ပါတယ္"

ေရွာင္းေပါ္ရဲ့ အသံတိုးတိုးေလးကို ြကားလိုက္ရတဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့မ်က္ဆံနက္ကေလးက ဆတ္ခနဲ တုန္လွုပ္သြားကာ ခ်က္ခ်င္းပဲမ်က္ရည္ေတြ ဒလေဟာ စီးက်လာေတာ့သည္။

"သားရဲ့အမွား မဟုတ္ပါဘူး ပါးပါး ေပါ့စလို့ပါ !! သားသိရဲ့လားသား အခုလို ြဖစ္သြားတယ္ဆိုေတာ့ ဒယ္ဒီနဲ့ ပါးပါး ဘယ္ေလာက္ထိ စိတ္ပူခဲ့ြကတယ္ထင္လဲဟင္"

ေရွာင္းေပါ္မွာ ဖြဖြေလးျပုံးလ်က္ သူ့ပါးေပါ္က မ်က္ရည္ေတြကိုလက္ေသးေသးေလးနဲ့ သုတ္ေပးလာခဲ့ပါ၏။ ဝမ္းနည္းေနတဲ့ြကားက သားရဲ့ အျပုံးေလးကို ျပန္ျမင္ရျပီမို့ တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပဲဝမ္းသာသည့္စိတ္ကေလးကလည္း ြကည္နူးမွုနဲ့အတူ ကပ္လ်က္ပါလာခဲ့သည္။

"က်ြန္ေတာ္ စိတ္မဆိုးပါဘူး ပါးပါး!!!

".............."

"အဲ့ဒါေြကာင့္ ဝမ္းမနည္းပါနဲ့ေနာ္.."

ရိေပါ္ ဘာစကားမွ မေျပာေတာ့ဘဲ သားရဲ့နွဖူးျပင္ေလးကိုတစ္ခ်က္ငုံ့နမ္းကာ ပါးနွစ္ဖက္ကိုလည္း နမ္းပစ္လိုက္သည္..။

"ဒယ္ဒီနဲ့ ပါးပါးက ေရွာင္းေပါ္ကို အရမ္းခ်စ္တယ္ေနာ္!!!!

.....................

လင္းေပါင္ ေဆးရုံေပါ္မွာ ေသလုေျမာပါးြဖစ္ေနတယ္လို့ြကားေတာ့ ဩစေတးလ်မွာ ရွိတဲ့ လင္ရွန္းမွာ ခ်က္ခ်င္းလိုက္လာခဲ့ျပီးအခုလည္း ပတ္တီးအေဖြးသားနဲ့ သားကိုြကည့္ကာ သူမ ထပ္ကာထပ္ကာ ငိုရသည္။

အိမ္ေထာင္ရွိတဲ့ ေကာင္ေလးကို ကားတင္ေျပးရင္းနဲ့ အက္စီးဒင့္ြဖစ္ခဲ့တာတဲ့..။ သူမရဲ့ အမ်ိုးသား ေျပာျပလာသည့္အခါမွာေတာ့ရင္ထဲ တင္းခနဲြဖစ္ရင္း သားြဖစ္သူကို သနားေသာ စိတ္ေြကာင့္ြကိတ္ျပီး ငိုခဲ့ရေသး၏။ သူမရဲ့ အေြခေနကို သိခဲ့ျပီးတာေတာင္သားက သူမ်ားအပိုင္ကို ရယူဖို့ြကိုးစားခဲ့သည္ပဲ။

"အသက္အန္တရာယ္မရွိေတာ့ဘူးလို့ ေဒါက္တာက ေျပာခဲ့ျပီးျပီပဲဝမ္းမနည္းပါနဲ့ေတာ့ ကိုယ္တို့ သားနိုးလာတာကိုပဲ စိတ္ရွည္ရွည္နဲ့ ေစာင့္ြကရေအာင္"

ရွိုက္သံသဲ့သဲ့ြဖင့္ သူမ ေခါင္းညိတ္ျပလိုက္သည္။ သားြဖစ္သူအသက္ေဘးက လြတ္ေျမာက္သြားတယ္ဆိုရင္ပဲ ေက်နပ္ပါတယ္။က်န္တာေတြ ဘာမွမလိုအပ္။

"ဘာစားမလဲ ကိုယ္တစ္ခုခု သြားစီစဉ္ေပးမယ္!!!

"က်ြန္မ စားခ်င္စိတ္ မရွိဘူး"

"တစ္ခုခုေတာ့ စားရမွာေပါ့ မင္းဒီမွာ ေစာင့္ေန!!!

လင္ရွန္း မတားစီးခင္မွာပဲ က်ိုးယဲ့ခ်န္မွာ အျပင္ကို ထြက္လာလိုက္တယ္။ လင္းေပါင္ အက္စီးဒင့္ ြဖစ္ျပီးကတည္းက လင္ရွန္းမလာခင္အထိ လင္းေပါင္နဲ့ အေဖာ္ျပုေပးေနရလို့ အခုမဇအျပင္ကို ျပန္ထြက္ရြခင္းပါပဲ။ အျပင္ကို ေရာက္ေရာက္ခ်င္းမွာပဲ မလွမ္းမကမ္းမွာ ျမင္ရတဲ့ ပုံရိပ္ေြကာင့္ အေြကာင္သားေလးေငးြကည့္ေနခဲ့မိသည္။

ထိုပုံရိပ္ေလးကလည္း သူ့လိုမ်ိုး ေြကာင္အမ္းသြားျပီး ခဏအြကာခ်ာခနဲ ေရွာင္ကာ လွည့္ထြက္သြားျပီမို့ သခင့္အမိန့္မပါပဲ လွုပ္ရွားေနတဲ့ ေြခလွမ္းေတြက ထိုအေနာက္ကို ကပ္လ်က္ေလး လိုက္ပါသြားခဲ့ေတာ့သည္။

"ရြွယ္အာ.."

လူသူ သိပ္မရွိတဲ့ ေလ်ွာက္လမ္းေလးမွာ ဟိန္းခနဲထြက္ေပါ္လာသည့္ အသံတစ္ခုနဲ့အတူ တုန့္ဆိုင္းသြားတဲ့ ေြခလွမ္းေတြကေနရာမွာတင္ ရပ္တန့္သြားျပီး ြဖည္းြဖည္းခ်င္း လွည့္ြကည့္လာခဲ့သည္။ သူနဲ့မ်က္နွာခ်င္းဆိုင္သည့္အခ်ိန္ လွစ္ခနဲ ျပုံးျပလာသည့္အတြက္ ရင္ေတြတလွပ္လွပ္ ြဖစ္လာေတာ့၏။

"ရြွယ္အာ.. တကယ္ မင္းပဲ"

ပင့္သက္ရွိုက္ရင္း ထိုအနီးကို ခ်ဉ္းကပ္သြားခ်ိန္၌ ရင္ထဲ စူးခနဲြဖစ္သြားပါ၏။ ထိုအမ်ိုးသမီးမွာ အခုထိ နုပ်ိုေနဆဲ လွေနဆဲပါပဲ။

"တိုက္ဆိုင္လိုက္တာေနာ္ ထပ္ေတြ့မယ္ မထင္ထားဘူး ယဲ့ခ်န္ ရွင္ဒီကို ဘာလာလုပ္တာလဲဟင္!!!

သူ့မ်က္နွာမွာ ကြက္ခနဲပ်က္ယြင္းသြားခဲ့သည္။ ေနာက္အိမ္ေထာင္ျပုျပီး သားအရင္းမဟုတ္တဲ့ ကေလးအတြက္ ဒီမွာရွိေနတယ္ဆိုတာကိုသာ ရြွယ္အာသိရင္ သူ့ကို ေလွာင္ေကာင္း ေလွာင္လိမ့္မည္။ ရြွယ္အာကို ျပန္ေတြ့သည့္အခ်ိန္၌ ဇနီးေရာ သားေရာရွိတယ္ဆိုတာကိုပါ ခဏတာ ေမ့သြားခဲ့တာမို့ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္စိတ္ပ်က္မိတာအမွန္။

"ကိုယ္... ကိုယ့္သား ေဆးရုံတက္ရလို့ သူ့ကို လာြကည့္တာပါ"

"ရွင့္သား?

"ကိုယ္ ေနာက္အိမ္ေထာင္ ထပ္ျပုလိုက္တာေလ ေနာက္အိမ္ေထာင္ကေန ပါလာတဲ့ ကေလးပါ..."

ေရွာင္းရြွယ္မွာ ေခါင္းတဆတ္ဆတ္ညိတ္ျပီး သူ့ကိုေလွာင္ေနပုံမရတာမို့ စိတ္ေအးမလို့ြကံေသး....

"ဪ ေနာက္အိမ္ေထာင္က ပါလာတဲ့ ကေလးကိုး!!!! ဘယ္အရြယ္ေလာက္ရွိျပီလဲ"

"၂၆!!

"..........."

"ကိုယ္တို့ ဒီကိုေရာက္တာ မြကာေသးဘူး မင္းရဲ့အေြကာင္းကိုစုံစမ္းပါေသးတယ္ ခဏခဏ ထိုင္းဘက္ကို ခရီးသြားရတယ္ဆို"

"ဟုတ္တယ္... ဒါနဲ့ ရွင့္ရဲ့သား နာမည္က ဘယ္သူလဲ "

"သူက လင္းေပါင္တဲ့ မင္းသူ့ကို သိလား!!!

ေရွာင္းရြွယ္မွာ မ်က္ေမွာင္ြကုတ္ျပီး ြကားဖူးသလိုရွိတဲ့ နာမည္ေြကာင့္ ေတြခနဲြဖစ္လ်က္ ခဏြကာသည္အထိ စဉ္းစားလိုက္တယ္။ ဘယ္သူလဲဆိုတာ သတိရသြားတာနဲ့ မ်က္နွာထားတင္းတင္းနဲ့ နွုတ္ခမ္းကို မဲ့ပစ္လိုက္သည္။

"က်ြန္မ သားမက္ကို ကားတင္ေျပးသြားတဲ့ တစ္ေယာက္ကရွင့္ရဲ့ မယားပါ သားပဲ ြဖစ္မယ္ထင္တယ္ေနာ္!!!

"ဘာ!!!

က်ိုးယဲ့ခ်န္မွာ ေရွာင္းရြွယ္စကားကို အနည္းနားလည္ေအာင္ြကိုးစားလိုက္ရတယ္။

"မင္းရဲ့သားမက္ ဟုတ္လား!!!

"ရွင့္သား ကားတင္ေျပးခဲ့တဲ့ ဝမ္ရိေပါ္ဆိုတာက က်ြန္မသားမက္"

သူ့ေြခလွမ္းေတြ အေနာက္ကို နွစ္လွမ္းေလာက္ ဆုတ္သြားတယ္။ လင္းေပါင္ ကားတင္ေျပးခဲ့တဲ့ ဝမ္ရိေပါ္က ရြွယ္အာရဲ့သားမက္....

"ဒါဆို!! ေရွာင္းက်န့္ဆိုတာက!!!!

"က်ြန္မရဲ့ အားက်န့္ေပါ့!!!

သူ့နားထင္ကေန ေခ်ြးေစးတို့က အဆက္မျပတ္စီးက်ရင္း တံေတြးတစ္ခ်က္ကို ခက္ခက္ခဲခဲ မ်ိုခ်လိုက္ရတယ္။

ေရွာင္းက်န့္က ငါ့ရဲ့ အားက်န့္ြဖစ္ျပီး..အဲ့ဒီကေလးကလည္း.....

"ငါ့သားကို မင္းဘာသာ မ်ိုးရိုးနာမည္ေျပာင္းပစ္လိုက္တာလား!!!

အျမင္အာရုံက မ်က္ရည္စေတြေြကာင့္ ေဝ့ဝါးလာ၏။ ရင္ထဲစူးခနဲြဖစ္တည္ရင္း ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ထိန္း၍ ေျပာသည့္ စကားေတြကအဖ်ားခတ္ တုန္ယင္ကုန္သည္။

"ရွင့္သားတဲ့လား?

"............."

"ေမ့ေနျပီထင္တယ္ ဒါမွမဟုတ္ က်ြန္မ အစကေန ျပန္ျပီးေျပာျပေပးရမလား "

ျပိုလဲေြကကြဲေနတဲ့ ထိုလူ့အသြင္အား ေရွာင္းရြွယ္တစ္ေယာက္အူျမူးလ်က္ ြကည့္ေနလိုက္သည္။

"အားက်န့္ကို ရွင္ပဲ စြန့္ပစ္ခဲ့တာ မဟုတ္ဘူးလား !!

"မဟုတ္ဘူး... ငါ!!!!

သားအေြကာင္းကို စုံစမ္းခဲ့ေသးတယ္လို့ ေျပာခ်င္ေပမယ့္ဘယ္လိုမွေျပာမထြက္။ ထိုအစား မ်က္ရည္ေတြပဲ စီးက်လာသည္။

"က်ြန္မတို့ရဲ့ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနတတ္တဲ့ အားက်န့္က အဲ့ဒီေန့ကတည္းက ေသသြားခဲ့ျပီ အခု အားက်န့္က အရင္တုန္းကပုံစံနဲ့ေတာ္ေတာ္ေလး ကြဲျပားသြားျပီ!!!

သူခ်က္ခ်င္း ေရွာင္းရြွယ္ရဲ့ပခုံးနွစ္ဖက္ကို ဆုပ္ကိုင္လာေတာ့ေရွာင္းရြွယ္မွာ အလန့္တြကား ြဖစ္သြားရ၏။

"ငါ့ကို သားနဲ့ ေပးေတြ့!!!

"ဘာလို့ ေပးေတြ့ရမွာလဲ ဆုေတာင္းေနလိုက္!!!

"အားက်န့္က မင္းရဲ့သားြဖစ္သလို ငါ့ရဲ့သားဆိုရင္လည္းမမွားဘူး အေဖနဲ့ သားြကားမွာ မင္းက ေသြးခြဲေနတယ္ဆိုတာေရာသိရဲ့လားဟမ္"

"ဘယ္သူက ခင္ဗ်ားရဲ့ သားလဲ!!!!

ထိုအခိုက္ ြကားလိုက္ရတဲ့ အသံအုပ္အုပ္ေြကာင့္ နွစ္ဦးသားလွည့္ြကည့္လိုက္ေတာ့သည္။

"သား!! အားက်န့္လား"

အရြယ္ေရာက္ေနျပီြဖစ္တဲ့ သားြဖစ္သူရဲ့ မ်က္ဝန္းကို ေငးစိုက္ြကည့္ကာ ငယ္စဉ္က အမွတ္တရ တစ္ခ်ို့ကို တူးလွန္ရွာမိသည္။သို့ေသာ္ ထိုအစား သူ့အေပါ္ မုန္းတီးမွုတစ္ခ်ို့ကိုသာ ေတြ့ရ၍တုန္လွုပ္ေြခာက္ြခားသြားရ၏။ ငယ္စဉ္တုန္းက သူ့ကို အရမ္းတြယ္ကပ္လြန္းသည့္ သားပုံစံကို ထိုလူငယ္ေလးဆီမွာ ဘယ္လိုမွရွာလို့မေတြ့။

"ပါးပါး!! တကယ္မသိခဲ့ဘူး!!!

"ဒီမွာ ခင္ဗ်ားဘာေတြေျပာေနသလည္းဆိုတာ က်ုပ္နားမလည္ဘူး က်ုပ္အေဖက ဟိုးကတည္းက ေသသြားတာ ြကာေပါ့!!!

ေရွာင္းက်န့္ ထိုအနီးမွာ ဆက္ေနလိုစိတ္ မရွိတဲ့အတြက္ ထိုလူ့ကိုတစ္လွည့္ မားကို တစ္လွည့္ြကည့္ကာ ခ်က္ခ်င္းဆိုသလိုေျပးထြက္လာခဲ့သည္။ ထိုလူြကီးက ေနရစ္ခဲ့ေသာ္ျငား မားကေတာ့ သူ့နာမည္ကို ေတာက္ေလ်ွာက္ ေအာ္ေနခဲ့ျပီး အေနာက္က လိုက္လာခဲ့သည္။

"အားက်န့္!!!

ရပ္တန့္သြားျပီြဖစ္တဲ့ သားကိုပခုံးကေန ဆြဲလွည့္လိုက္ေတာ့ မ်က္ရည္ေတြ ရြွဲစိုေနတဲ့ သားေြကာင့္ ရင္ထဲဒိန္းခနဲြဖစ္လ်က္...

"ေရွာင္းက်န့္!!!!

"မား ဘာလို့ အဲ့ဒီလူြကီးနဲ့ ေတြ့ေနရတာလဲ"

"သူဒီမွာရွိမွန္း မားမသိဘူး ေနာက္ျပီးသူက လင္းေပါင္ရဲ့ပေထြးြဖစ္ေနမယ္လို့ မားက ပိုျပီးေတာင္ မထင္ခဲ့တာ.. မားတို့သီးသန့္ခ်ိန္းျပီး ေတြ့ေနတာမဟုတ္ပါဘူး"

"က်ြန္ေတာ့္စိတ္ က်ြန္ေတာ့္အေတြးထဲမွာ အဲ့ဒီလူက ေသသြားျပီအျပင္မွာလည္း တကယ္ေသေစခ်င္ခဲ့တယ္ က်ြန္ေတာ္ သူနဲ့အမွတ္တမဲ့ ျပန္ေတြ့ရင္ ဘာလို့ ထားခဲ့တာလဲ အေြကာင္းျပခ်က္က ဘာလဲ အားက်န့္က မလိမ္မာလို့လား ပါးပါး ထားခဲ့နိုင္တဲ့အထိ ခ်စ္စရာမေကာင္းလို့လား.. က်ြန္ေတာ္ ‌အဲ့လို ေမးခ်င္ခဲ့တာဒါေပမယ့္ ေရွာင္းက်န့္ဆိုတဲ့ေကာင္က အဲ့ေလာက္ အသည္းမမာနိုင္ခဲ့ဘူး မားသိလား... Sob.."

"အားက်န့္.."

ျပိုလဲေနတဲ့ ေရွာင္းက်န့္ပုံစံေြကာင့္ သူမရင္ထဲ တဆစ္ဆစ္နာက်င္လာရသလို သားကိုြကည့္ျပီးလည္း မ်က္ရည္တို့ကဒလေဟာ စီးက်လာ၏။ ထို့ေနာက္ မမွီတဲ့အရပ္ေြကာင့္ သားကိုေြခဖ်ားေထာက္ျပီး ဖက္လိုက္ရသည္။ ရွိုက္ြကီးတငင္ ငိုေနတဲ့သားကို ေက်ာျပင္ေလးအား ခပ္ဖြဖြ ပြတ္သပ္ရင္း ေခ်ာ့ျမူရေလသည္။

"မားလည္း အတူတူပဲ.. က်ြန္ေတာ္ အဲ့တုန္းက ကိစ္စေတြကိုအကုန္မွတ္မိေနတုန္းပဲ မားတို့စိတ္ထဲမွာ က်ြန္ေတာ္ရွိေတာင္ရွိရဲ့လားဟင္.."

"မား ေတာင္းပန္ပါတယ္ အားက်န့္.. အဲ့တုန္းက မားကအားက်န့္ကို ပစ္ထားခဲ့မိတယ္ မား ကိုယ့္ဘာသာ အစကေနျပန္တည္ေဆာက္ရင္း သားကို နာက်င္ေစခဲ့မိတာပါ အကုန္မားရဲ့အျပစ္ေတြပါ.."

"မားတို့ က်ြန္ေတာ့္ကို ခ်စ္ေရာခ်စ္ခဲ့ြကရဲ့လားဟင္ Sob.."

ေရွာင္းက်န့္ရဲ့ စကားေြကာင့္ သူမမွာ ရင္ထဲဒိန္းခနဲြဖစ္ကာအလန့္တြကား ြဖစ္သြားရသည္။

"ခ်စ္တာေပါ့!!အားက်န့္က မားရဲ့ တစ္ဦးတည္းေသာ သားေလဘယ္လိုလုပ္ မခ်စ္ပဲ ေနရမွာလဲ အဲ့တုန္းက မားက ငယ္ေသးျပီးအေမြဖစ္ဖို့ အရည္အခ်င္း မရွိခဲ့တာေြကာင့္ သားကိုနာက်င္ေစခဲ့တာ.. အားက်န့္ကို မားက အရမ္းခ်စ္တယ္ေနာ္ မားမွာအားက်န့္တစ္ေယာက္ထဲပဲ တြယ္တာစရာရွိေတာ့တာ"

"Sob!!! က်ြန္ေတာ္လည္း မားကို ခ်စ္တယ္"

........................

"ေရွာင္းက်န့္ ခင္ဗ်ား ျပန္လာျပီလား က်ြန္ေတာ္လည္း ဒီမွာသားအတြက္ ဆန္ျပုတ္လုပ္ေပးျပီးျပီ"

ေရွာင္းေပါ္လက္ထဲကို ဆန္ျပုတ္ပန္းကန္ ထိုးေပးခဲ့ျပီး အခုမွဝင္လာတဲ့ ေရွာင္းက်န့္ေဘးကို ျပန္ေလ်ွာက္လာလိုက္တယ္..။အရင္ကဆို သူ့ကိုျမင္ရင္ စကားေတြ တရစပ္ေျပာတတ္သူကအခုလို ျငိမ္ေနတာ သိပ္ေတာ့မူမမွန္။

အနားကိုေရာက္တာနဲ့ ေက်ာေပးထားသူကို ပခုံးကေနဆုပ္ကိုင္လိုက္ျပီး ဆြဲလွည့္ေတာ့ ျမင္လိုက္ရတဲ့ အရာေြကာင့္ မ်က္လုံးေတြျပူးက်ယ္ရင္း ရင္တစ္ခ်က္ ေဆာင့္ခုန္သြားတယ္..။ မ်က္ခြံေတြကမို့အစ္ေနခဲ့ျပီး ငိုထားမွန္း သိသာေနခဲ့သည္။ ေရွာင္းက်န့္အြကည့္ေတြက မွိုင္းေနကာ သူ့အြကည့္ကိုလည္း ခဏခဏေရွာင္ေနခဲ့သေယာင္ပင္။ ေရွာင္းေပါ္ကလည္း။ ဆန္ျပုတ္ေသာက္ေနရင္းေြကာင္အမ္းကာ ြကည့္ေနမိ၏။

"ခင္ဗ်ား ဘာြဖစ္ခဲ့တာလဲ ေရွာင္းက်န့္!!!

"ဟင့္အင္း!! ကိုယ္..."

"အမွန္အတိုင္းေျပာ!!!!

အံြကိတ္ကာ ေမးမွ ေရွာင္းက်န့္ရဲ့ အြကည့္ေတြက သူ့ထံကိုေရာက္လာတယ္။ ထို့ေနာက္ ဘာမွ မေျပာပါပဲ သူ့ကို ခ်က္ခ်င္းဖက္လာ၍ ေြကာင္စီစီြဖစ္သြားခဲ့တာအမွန္။

"ရိေပါ္!! ကိုယ္သူ့ကို ေတြ့ခဲ့တယ္"

အဖ်ားခတ္တုန္ယင္လာတဲ့အသံေြကာင့္ ဘာမွန္းမသိေပမယ့္ေက်ာျပင္ေလးကိုပြတ္သပ္ေပးလိုက္ရသည္။

"ဘယ္သူလဲ?

"Sob!! ကိုယ့္အေဖ"

ရိေပါ္ပါ အံ့အားတသင့္ြဖစ္သြားရတယ္။ ေရွာင္းက်န့္ ပါးနဲ့မားကကြာရွင္းထားတယ္ဆိုရုံသာ သူက သိထားသည့္အတြက္ ပါးပါးကိုလုံးဝ မျမင္ဖူးခဲ့။ ေနာက္ျပီး ေရွာင္းက်န့္အခုလို ေြကကြဲေနတာမ်ိုးက သူ့မ်က္စိထဲမွာ တစ္မ်ိုးေတာ့ တစ္မ်ိုးပဲ....

"သူကိုယ့္ကို အြကာြကီး ပစ္ထားခဲ့တာ ကိုယ္ တကယ္ပဲအရမ္း စိတ္မေကာင္းြဖစ္ရျပီး နာက်င္ခဲ့ရတယ္ အခုမွသူ ကိုယ့္ကို ေတြ့ခ်င္ေနတာက တကယ္ရယ္စရာပဲ!!

"အင္း!! ခင္ဗ်ားက အရင္လို တစ္ေယာက္ထဲမွ မဟုတ္တာက်ြန္ေတာ္ေရာ သားေရာ ခင္ဗ်ားေဘးမွာ ရွိေနတယ္ေလ"

"ဟုတ္တယ္ မင္းတို့ရွိေနေသးလို့ေပါ့ မဟုတ္ရင္ ဒီေန့အထိ ေတာင့္ခံနိုင္မွာ မဟုတ္ဘူး.."

ေရွာင္းက်န့္မွာ ရိေပါ္နဲ့ လူခ်င္းခြာျပီး ဝမ္းနည္းေနတဲ့မ်က္ဝန္းေတြနဲ့ စူးစိုက္ြကည့္လိုက္တယ္။ ဒီအခန္းထဲမွာ သူတို့အျပင္ သားပါရွိေနတယ္ဆိုတာကို ေမ့ျပီး နွုတ္ခမ္းလြွာေလးကို စုပ္ယူနမ္းရွိုက္ပစ္ေတာ့ ရိေပါ္က ျငိမ္လ်က္ အနမ္းေတြကို ခံယူေနခဲ့သည္။ေနာက္ေတာ့ သူ့ကို ျပန္ဖက္လာျပီး အနမ္းေတြကိုြဖည္းြဖည္းခ်င္းတုန့္ျပန္ခဲ့သည္။

ေရွာင္းေပါ္ကေတာ့ ဆန္ျပုတ္ေသာက္ရင္း အခ်င္းခ်င္းနမ္းေနတဲ့ဒယ္ဒီနဲ့ ပါးပါးေြကာင့္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ၊ ကိုယ္ေပ်ာက္လူသားလို့သေဘာထားကာ ဆန္ျပုတ္ကိုသာ ငုံ့ေသာက္ရင္း မ်က္နွာလြွဲပစ္လိုက္သည္။

🌴🌴🌴

ဒီအပိုင္းကေန စျပီး ခ်ိုအီေနေတာ့မွာပါ 😝😝