12

Unicode

ရှောင်းပေါ် ကျောင်းဆင်းပြီမို့ ဒရိုင်ဘာဦးလေး အလာကို အသာရပ်စောင့်နေလိုက်တယ်။ အရင်တစ်ခါကလို ဖြစ်မှာစိုးတဲ့အတွက်အရမ်းမစွန့်စားရဲ။ ထို့နောက် သူနဲ့ ရွယ်တူ တစ်ခြားကလေးတွေကို သူ့မိဘတွေ လာကြိုနေသည့် မြင်ကွင်းကိုသာ မျက်တောင်မခတ်ပဲ ကြည့်နေလိုက်တယ်။

ရင်တွင်းမှ ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ခံစားချက်ကို ရှောင်းပေါ်နားမလည်ပေ။ခံပြင်းတာလား ဒါမှမဟုတ် ဒေါသထွက်နေတာလား ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယူကျုံးမရ ဖြစ်နေခြင်းပေလား ရေရေရာရာမသိ။ ထိုစဉ်သူ့မြင်ကွင်းကို လာကွယ်တဲ့လူ။

"တိတိ ဘယ်တွေငေးနေတာလဲ.."

"ဘယ်လိုလုပ် ခင်ဗျားဖြစ်ရပြန်တာလဲ"

"ဘာဖြစ်လို့လဲ ကော မင်းကို အစောကတည်းကမြင်သားပဲ"

"ခင်ဗျားမှာ အချိန်တွေ အဲ့လောက်ပေါနေတာလား ဒါဆိုလည်းတစ်ခုခု အရေးပါတာ လုပ်နေလိုက်လေ.."

ရှောင်းပေါ် အနောက်ကို နှစ်လှမ်း သုံးလှမ်းဆုတ်သွားလိုက်ရင်း မျက်နှာကြီး တင်းခနဲ ဖြစ်သွားတော့ သူအစက ကြောင်စီစီဖြစ်သွားတယ်။ တစ်ခြားသူသာဆို ရှောင်းပေါ်ရဲ့ အပြုမူနဲ့ အကြည့်က ရှိန်ချင်စရာကောင်းပေမယ့် သူကတော့ ချစ်စရာကောင်းတယ်လို့သာထင်မိပါတယ်။

ထို့နောက် ကိုယ်ကို အနည်းငယ်ကိုင်းကာ

"အခုလည်း အရေးပါတာလုပ်နေတာဘဲလေ တိတိရဲ့.."

"ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ"

"အဲ့ညကို မှတ်မိလား ကိုယ့်ကို မင်းကယ်ခဲ့တာလေ ဒါကြောင့် မင်းကြိုက်တာမှန်သမျှ ကိုယ့်ကို ခိုင်းလို့ရပါတယ် အခု ကောကိုအနိုင်ကျင့်ခွင့်ရှိတဲ့လူက မင်းတစ်ယောက်ပဲ ရှိတော့တာလေ.."

ခေါင်းပေါ်ဝဲကျလာတော့မယ့် ဝမ်ချီမင်လက်ကို ရိုက်ထုတ်ရင်းရှောင်းပေါ် မျက်နှာက တင်းမာလျက်

"ဟုတ်ပြီလေ ဒါဆို ကျွန်တော်အနားမလာခင် သပ်သပ်ရပ်ရပ်ဝတ်ခဲ့အုံး အဲ့ဒီ ကျောင်းဝတ်စုံ အစုတ်ကြီးကိုပဲ နေ့တိုင်းဝတ်နေတာ ခင်ဗျားခြေထောက်က ဖိနပ်ကိုလည်း တစ်ချက်ငုံ့ကြည့်အုံးဒီလိုစုတ်ပြတ်နေတဲ့ ပုံစံနဲ့ အနားကိုမလာခဲ့နဲ့.."

ဝမ်ချီမင်က သူ့ကိုစိတ်ဆိုးရမယ့်အစား အပြုံးမပျက်ဖြစ်နေတော့ပိုပြီးခံပြင်းရသူက သူသာ...

"လူတိုင်းက မင်းလို ချမ်းသာတဲ့အိမ်က သခင်လေးမှမဟုတ်တာဒီကျောင်းမှာတက်နိုင်တာတောင် စကောလားရှစ်ရလို့လေ"

ထိုစဉ် ဒရိုင်ဘာ ဦးလေးက ရောက်လာပြီမို့ ရှောင်းပေါ် ထိုလူ့ကိုကျော်ခဲ့ပြီး အသင့်ဖွင့်ပေးတဲ့ ကားပေါ်ကို အသာလေး တက်သွားလိုက်တယ်။ ဒါတောင် ထိုလူက မျက်စိဆံပင်မွှေးစူးစရာကောင်းအောင် ပြုံးပြနေသေးတယ်။

တကယ့်အရူးအကြီးစား...

ရှောင်းပေါ်တို့ အိမ်ပြန်လမ်းက ပုံမှန်ထက် တိတ်ဆိတ်လွန်းနေတယ်။ ဖြတ်သွားဖြတ်လာ ကားနှစ်စီး သုံးစီးတော့ ရှိပေမယ့်ခဏကြာတဲ့အခါ ကွန်ကရစ်လမ်းပေါ်မှာ ရှောင်းပေါ် လိုက်ပါတဲ့ကားတစ်စီးပဲ ရှိတော့တယ်..။ ထို့နောက်မှာတော့ အနောက်ကနေ လိုက်ပါလာတဲ့ ကားတစ်စီး။ အစကတော့ ဘယ်သူမှသတိမထားမိပေမယ့် သံသယ ဖြစ်နေတဲ့ ဒရိုင်ဘာက အနည်းငယ် စစ်ဆေးပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ပိုသေချာသွားခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီကားက ထပ်ကြပ်မခွာ သူတို့နောက်ကို လိုက်လာတယ် ဆိုတာကိုပေါ့။

သူတို့ကားက အရှိန်လျှော့လိုက်ရင် အနောက်က၊ ကားကလည်းအရှိန်လိုက်လျှော့ပြီး သူမြန်ရင် အနောက်ကားကလည်း လိုက်မြန်တယ်။ ဒါကိုသိသွားတဲ့ ဒရိုင်ဘာက အနောက်မှာ ထိုင်နေတဲ့သခင်လေးကို လှည့်ကြည့်တယ်။ သခင်ငယ်လေးက ကူရှင်မှာငြိမ်ငြိမ်လေးထိုင်နေတာမို့ တံတွေးမျိုချလိုက်တယ်။

သူတို့ အလိုက်ခံနေရပြီဆိုတာကို ဘယ်လိုပြောရပါ့...

"ဘာကိစ္စဖြစ်လို့လဲ .."

မူမမှန်တဲ့ ဒရိုင်ဘာရဲ့ဇောချွေးပြန်နေတဲ့ မျက်နှာကို ရှောင်းပေါ်မှန်ထဲကတဆင့် လှမ်းတွေ့လိုက်တာမို့ အလျင်အမြန်မေးလိုက်တယ်။

"ကျွန်တော်တို့ အနောက်မှာ အလိုက်ခံနေရပြီ သခင်လေး!!

ရှောင်းပေါ် အနောက်ကို ဆတ်ခနဲ လှည့်ကြည့်တော့ ဒရိုင်ဘာပြောသလိုပဲ အနောက်မှာ ထပ်ကြပ်မခွာ လိုက်လာတဲ့အနက်ရောင် ကားတစ်စီးက သူတို့ကားနဲ့ တစ်ပြေးညီအရှိန်ဖြင့် ကပ်လျက် ပါလာသည်။ ရှောင်းပေါ်ကြည့်ရင်း တွေခနဲဖြစ်သွားတယ်။

ထိုလူတွေက ဘယ်သူတွေလဲ ဒယ်ဒီနဲ့ စီးပွားပြိုင်ဘက်တွေလား။ဒါတော့မဖြစ်နိုင်..။ ဒယ်ဒီမှာ စီးပွားပြိုင်ဘက်တွေ အများကြီးရှိပေမယ့် သူအခုလို ပြန်ပေးဆွဲခံရလိုက် အနောက်က လိုက်ခံရလိုက် ဖြစ်နေခြင်းမှာ ဒီတစ်ခါက ပထမဆုံးအကြိမ်မဟုတ်ပါလား။ဒီလူတွေက ဘလိုင်းကြီး မိမိကို ပစ်မှတ်ထားတာက မဟုတ်သေး။

"ရှေ့နားမှာ လမ်းကြားလေးတစ်ခု ရှိတယ် အဲ့ထဲ ကွေ့ချလိုက်!!

"ဖြစ်...ဖြစ်ပါ့မလား ဒါမှမဟုတ် ဒီအတိုင်း ခပ်မြန်မြန်မောင်းသွားလိုက်မယ်လေ.."

"မဖြစ်ဘူး!! သူတို့ကို မျက်ခြေဖြတ်ပစ်မှ ရလိမ့်မယ် ဒါမှအနောက်ကနေ ဆက်မလိုက်နိုင်မှာလေ"

ဒရိုင်ဘာ ဦးလေးက ၎င်းအရာကို တွေ့ကြုံရခြင်းက ပထမဆုံးအကြိမ်ဖြစ်လို့ ကြောက်အားလွန်ပြီး ချွေးတွေတဒီးဒီး စီးကျလျက်ရှောင်းပေါ် ပြောသည့်အတိုင်း လမ်းကွေ့လေးရောက်တော့ကားကို ထိုအထဲ မောင်းချပစ်သည်။ ထိုအခါ အနောက်ကနေပါလာတဲ့ ကားကလည်း လမ်းထဲကိုအရှိန်ပြင်းပြင်းမောင်းဝင်လာလေရဲ့။

"ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ.. သူတို့လိုက်လာနေပြီ"

ရှောင်းပေါ် ထိုနေရာရဲ့ ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်လိုက်တော့ဘာအိမ်ခြေမှရှိမနေပါပဲ တောအုပ်ခပ်စိုင်းစိုင်းတို့ကိုသာတွေ့ရပါ၏။ ရှောင်းပေါ် အတတ်နိုင်ဆုံး စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင်ပြုလုပ်ပြီး သူ့ခြေထောက်လေးနှစ်ဖက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်တယ်။

ကူရှင်မှာ ထိုင်ထားပြီး ခြေထောက်တွေကို ဆင်းချထားတာမို့ခြေနှစ်ဖက်က အောက်ကိုတောင် နင်းချမထားနိုင်ဘူး..။ သူ့ခြေထောက်တွေက တိုနေသေးတယ် ကားဘရိတ်ကိုတောင်နင်းနိုင်အုံးမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ဖွားဖွားက ပြောခဲ့တာပဲ။

ထိုစဉ် အနောက်ကနေ လှစ်ခနဲ ရောက်လာတဲ့ ကျည်တစ်တောင့်က ၊ ကားဆီကိုတည့်တည့်ပြေးလာတယ်။ ဒရိုင်ဘာ ဦးလေးကကြောက်စိတ်နဲ့ ဟန်ချက်ပျက်သွားတော့မှ ရှောင်းပေါ် အံကိုကြိတ်လိုက်မိတယ်။ သကောင့်သားတွေဆီမှာ သေနတ်ရှိမယ်လို့တကယ်မထင်ခဲ့တာအမှန်။

တောအုပ်စိုင်းစိုင်းလေးထဲမှာ သေနတ်သံတစ်ချက်က ဟိန်းခနဲထွက်လာတာမို့ အနားယူနေကြတဲ့ ငှက်အုပ်တွေပင် လန့်ပြီးထပျံကုန်ကြသည်။

"သခင်လေး..."

"မကြောက်နဲ့ ရှေ့ကိုသေချာကြည့် ဘယ်ကိုကွေ့!!!

ဒရိုင်ဘာက သူခိုင်းသမျှ တစ်ခုမကျန် လိုက်လုပ်နေပေမယ့်ဥပဒေနဲ့အညီ အရှိန်ကို ပုံမှန်လေးသာတင်ပြီး မောင်းနေတာမို့တစ်ဖက်က ကားကိုမျက်ခြေဖျက်ချင်တဲ့ ရှောင်းးပေါ်အစီစဉ်ကသဲထဲရေသွန်။ ထို့နောက် တဒိုင်းဒိုင်း ပစ်ခတ်လာသည့် သေနတ်သံတွေ။ ရှောင်းပေါ် ကားရှေ့ခေါင်းထဲကို ခုန်ဝင်ပစ်လိုက်ပြီး တုန်ယင်နေတဲ့ ဒရိုင်ဘာကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး စတီယာရင်ကိုထိန်းကာ တစ်ဖက်ကို ကွေ့ချပစ်လိုက်တယ်။ ထိုအခါ ကားတာယာ ပွတ်သံအကျယ်ကြီးက ထွက်ပေါ်လျက် ဒရိုင်ဘာကပိုပြီး လန့်ဖျတ်သွားရင်း စတီယာရင်မှာရှိနေတဲ့ သူ့လက်တွေကိုရုတ်သိမ်းလိုက်သည်။

"သခင်လေး... ကျ.. ကျွန်တော် မသေချင်သေးဘူး!!!!

"ဘာကြောက်နေတာလဲ သေရင် ခင်ဗျားတစ်ယောက်ထဲသေမှာမဟုတ်ဘူး စိတ်ချ... ခါးပတ်ကို သေချာပတ်ထား အခုကျွန်တော်သူတို့ကို တိုက်ခိုက်တော့မှာ!!

"သခင်လေး ကောင်းပါ့မလား!!

ရှောင်းပေါ်က ဒရိုင်ဘာကို စိတ်ပျက်သလိုကြည့်ပြီးမှ

"စိတ်ချစမ်းပါ.. "

ခဏကြာတော့ ပစ်ခတ်နေတဲ့ သေနတ်သံက ရပ်တန့်သွားတာမို့ရှောင်းပေါ်ကြိတ်ပြုံးလိုက်တယ်။ ကြည့်ရတာ ကျည်ကုန်သွားပြီထင်တယ်..။

ထိုကားက သူတို့နောက်ကနေ မရပ်မနား အရူးလို လိုက်နေတာ။ခဏကြာတော့ မတ်တပ်ရပ် အနေထားနဲ့ ဘရိတ်ကို နင်းချလိုက်သည်။ ထိုလူစိမ်းတွေက ကြောင်စီစီဖြစ်ကုန်ကြရင်း ကားကိုအရှိန် လျှော့ပစ်လိုက်တယ်။

"သခင်လေး..ကျွန်တော်တို့!!!!

"ရှူး!!!

ရှောင်းပေါ် ဒရိုင်ဘာကို စကားမပြောဖို့ အမူယာပြလိုက်ပြီး အနောက်မှာ ရပ်သွားတဲ့ကားကိုစိတ်မသက်သာစွာ လှည့်ကြည့်လိုက်တယ်။

"သူဘာလို့ ရပ်သွားတာလဲ"

"မသိဘူးလေ"

"ဒါမှမဟုတ် ငါတို့သွားကြည့်ကြမလား!!

"မလောနဲ့ ငါတို့တာဝန်က သူ့ကိုရှင်းဖို့ပဲ နားလည်လားမလိုအပ်တဲ့ ကိစ္စတွေဘာမှမလုပ်မိစေနဲ့"

"ဒါပေမယ့် ကလေးပဲ ရှိသေးတာလေ ဒီကိစ္စလုပ်ဖို့ကလိုအပ်လို့လား"

"အဲ့ကလေးက ဉာဏ်များတယ်တဲ့ သတိမလွတ်ဖို့အတွက်ငါတို့ကို မှာလိုက်တာ မင်းမှတ်မိလား.."

"ဒါ...ဒါဆို ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ"

"ဒီနေရာကနေ အသက်ရှင်လျက် ထွက်မသွားနိုင်အောင်လုပ်ပစ်ရမှာပေါ့ သူများပိုက်ဆံကိုယူထားရင် သူများခိုင်းထားတဲ့ကိစ္စကိုလည်း အဆုံးထိလုပ်ပေးရမယ်!!!

ထို့နောက် ကားကို အနောက်ထိ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆုတ်လိုက်တယ်။ ပြီးမှ ကားကိုအရှိန်တင်ပြီး ရှေ့မှာ ရပ်နေတဲ့ ကားဆီကိုတန်းမတ်စွာ ဦးတည်လျက်။ အပြုံးကြီးကြီးဖြင့် ကိစ္စအောင်မြင်ပြီထင်သော်လည်း ရှေ့မှာရပ်နေသည့်ကားမှာလည်း အရှိန်နဲ့အညီဘေးကို ဖြတ်မောင်းသွား၏။

"ဟမ်!!!!

ထိုကားရွေ့ရာနေရာကို အာရုံရောက်နေတာမို့ ရှေ့မှာရှိ‌သည့်ကြီးမားတုတ်ခိုင်တဲ့ သစ်ပင်ကိုသတိမပြုမိကြ။ သတိဝင်လာတဲ့အချိန်မှာတော့ တော်တော်နောက်ကျသွားလေပြီ..။

ဒုန်း!!!!!

တိုက်သံအကျယ်ကြီး ထွက်လာပြီး ကံကောင်းစွာ နှစ်ယောက်လုံးက ခါးပတ် ပတ်ထား၍ ဘာမှသိပ်မထိခိုက်ကြ။ ပျော်လို့မှမဆုံးသေးဘူး။ ထိုကလေး ပါလာသည့် ကားက အနောက်ကနေသူတို့ကားကို အရှိန်နဲ့ ဝင်ဆောင့်လာခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ ဒဏ်ရာအနည်းငယ်ရသွားကာ ၊ ကားကလည်းမီးခိုးတလူလူထွက်လာသည်မို့ နှစ်ယောက်လုံး ကားအတွင်းပိုင်းကနေ အမြန်ဆုံး ဆင်းလိုက်ရသည်။

"ဘော့စ်!! ကျည်ဆံရှိလား"

"မရှိတော့ဘူး!!!

ရှောင်းပေါ်မှာ စိတ်သက်သာရာ ရသွားပြီး ကားမှန်ကို ချလျက်ထိုလူနှစ်ယောက်နဲ့ အကြည့်ချင်းဆုံလိုက်တယ်။ ထိုလူတွေကလည်း သူ့ကိုခပ်ငေးငေး ကြည့်နေတာမို့ နှုတ်ခမ်းတွန့်ရုံပြုံးလိုက်ပါ၏။

ဤလူနှစ်ယောက်ကို သူမမြင်ဖူး၊ မတွေ့ဖူးတာ သေချာပါသည်။ ဒီလူတွေက ဘယ်သူတွေလည်းဆိုတာ ရှောင်းပေါ်စဉ်းစားမရဒယ်ဒီနဲ့ စီပွားပြိုင်ဘက်လွှတ်လိုက်တဲ့ လူတွေ။ ဒါမှမဟုတ်အရင်တစ်ခါ ပြန်ပေးသမားတွေနဲ့ ပတ်သတ်တဲ့လူတွေက မကျေနပ်လို့ ကလဲ့စားချေဖို့လာကြတဲ့လူတွေ။ ပြီးတော့ မိမိနဲ့ရန်ဖြစ်ခဲ့လို့ ကျောင်းထုတ်ခံရတဲ့ အမှိုက်ကောင်တွေရဲ့ အကိုဒါမှမဟုတ် ဦးလေး။ အဲ့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်ဖြစ်နိုင်တယ်။

ကားလေးက အိမ်ပြန်ဖို့အတွက် လာရာလမ်းအတိုင်း ပြန်လှည့်လာတယ်။ ရှောင်းပေါ်အနောက်ခန်းမှာ ခြေချိတ်ထိုင်ရင်းနဲ့အတွေးစတွေက ပြန့်ကျဲနေတယ်။ ကားက ခုနက သေနတ်နဲ့ပစ်ခံရတဲ့ရလဒ်ကြောင့် ကားဘတ်မှန်က နှစ်ဖက်လုံး ကွဲသွားတဲ့အပြင် ကားနောက်မီးခွက်တွေလည်း အကုန်ထိခိုက်ကုန်သည်။

ရှောင်းပေါ် ကြည်လင်နေတဲ့စိတ်တွေ အခုတော့ မကျေမနပ်ဖြစ်ခြင်းတွေနဲ့ပြည့်နှက်သွားတယ်။

"ဒီနေ့ကိစ္စကို ဒယ်ဒီဆီ ပြန်ပြောစရာ မလိုဘူး!!!

"ဘာဖြစ်လို့လဲ ဒါက ‌အသက်အန္တရာယ်ခြိမ်းခြောက်ခံရတာလေသူဌေးကိုပြောမှ သူက မင်းကိုကာကွယ်လို့ရမှာပေါ့"

"သူတို့ကို စိတ်မပူစေချင်လို့ပါ .."

ဒါဆိုလည်း ကောင်းပါပြီ ကားက အတော်ထိခိုက်ကုန်တာလေဒါကိုရော ဘယ်လိုပြောကြမလဲ.."

"လမ်းမှာ ကားက စက်ချို့ယွင်းပြီး မတော်တဆ တစ်ခုခုနဲ့ထိခိုက်ခဲ့တာလို့ ပြောလိုက်ပါ.."

"ဟုတ်ပြီ!! သခင်လေးက ကားအကြောင်း နားလည်မယ်မထင်ထားဘူး"

"ပိတ်ရက်တွေမှာ ဖွားဖွားဆီကနေ သင်ယူခဲ့တဲ့ ရလဒ်တွေပါဘာမှ အထင်ကြီးစရာမရှိဘူး..."

ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နှိမ့်ချပြောနေတဲ့ အိမ်ကြီးရှင် သခင်လေးကိုကြည့်ပြီး ဒရိုင်ဘာဦးလေးက မကောင်းဆိုးဝါး တစ်ကောင်ကိုတွေ့ရသလို ချွေးတွေအပြိုင်းပြိုင်းကျနေတယ်..။ ဒီနေ့ အိမ်အပြန်လမ်းမှာ အခက်ခဲအနည်းငယ်ရှိခဲ့ပေမယ့် သခင်လေးကြောင့်သာအသက်ဘေးကလွတ်ခဲ့တာ။

မီးခိုးတလူလူထွက်နေတဲ့ ကားရှေ့မှာ ရပ်နေတဲ့လူ။ မီးခိုးထွက်နေတဲ့ကားကို ကြည့်ရင်းနဲ့ လက်သီးဆုပ်လေးက တင်းကြပ်လာရတယ်။ ဒါ့အပြင် ခုနက စောက်ကလေး ထွက်မသွားခင်မှာကြည့်သွားတဲ့ အဲ့ဒီအကြည့်ကို မျက်လုံးတွေပိတ်တိုင်း မြင်ယောင်လာတော့ ဒါကပဲ သူ့ကို ခံပြင်းဒေါသထွက်စေသလို။

ကလေးတစ်ယောက်နဲ့ ကားမောင်းသူက လူအိုကြီးတစ်ယောက်မို့သူတို့အထင်သေးမိခြင်း။ ကျည်၆တောင့်ပါတဲ့ ပစ္စတို နှစ်လက်နဲ့တောင် ထိုကလေးကို တစ်ချက်မှ သွားမထိ။ မဟုတ်မှလွဲရောအဆောင်တွေ ဘာတွေများကြိုပြီးလုပ်ထားသလားမသိ။

Ring...Ring

တုန်ခါလာတဲ့ ဖုန်းကြောင့် ထုတ်ကြည့်လိုက်တော့ Screen မှာမြင်ရတဲ့ Contact name ကြောင့် ဇောချွေးပြန်ရင်း တံတွေးမျိုချလိုက်တယ်။

"ဟယ်လို သူဌေး!!

'အခြေနေ ဘာထူးလဲ မင်းတို့သွားတာ ကြာပြီဆိုတော့..'

"တောင်းပန်ပါတယ် သူဌေး ကောင်လေး လွတ်သွားတယ် .."

တစ်ဖက်က တောက်ခေါက်သံအကျယ်ကြီး ကြားရပြီးနောက်

'အသုံးမကျတဲ့ ကောင်တွေ အဲ့ဒါ မင်းတို့ညံ့လို့မဟုတ်ဘူးလားအလကား လူ့အမှိုက်တွေ..'

"ကလေးက ကျွန်တော်တို့တွေးတာထက် ပိုနေတယ်!!!

'အဲ့ဒါက မင်းတို့ တစ်ဖက်လူကိုအထင်သေးပြီးလျှော့တွက်လို့လေငါကြိုမပြောထားဘူးလား..'

"တောင်းပန်ပါတယ်..."

တစ်ဖက်က ဒေါသပုန်ထပြီး ဖုန်းချသွားသည့်နောက် သူလည်းသက်ပြင်းချလိုက်တယ်။ မတတ်နိုင်.. နောက်တစ်ကြိမ်ထပ်ကြိုးစားရတော့မှာပဲ။

....................

"လင်းပေါင်!!

သူ ဖုန်းကိုစိတ်မရှည်စွာ ဘောင်းဘီအိတ်ထောင်ထဲပြန်ထည့်ရင်းလင်းပေါင်ကို ကြည့်လိုက်တယ်။ လင်းပေါင်ကလည်း ဘာလဲဆိုတဲ့အကြည့်နဲ့ ပြန်ကြည့်လာတော့ သူတို့နှစ်ယောက် အကြည့်ချင်းဆုံသွားခဲ့ပါသည်။

"မအောင်မြင်ခဲ့ဘူးတဲ့!!!

လင်းပေါင်က ထွေထွေထူးထူး အံ့ဩသွားတာမျိုးမရှိ။ ပုခုံးပင့်လျက် ခပ်ဟဟသာ ရယ်လေရဲ့။ ပြီးမှ ထင်သားပဲ‌ ဆိုတဲ့အကြည့်နဲ့ ကျိုးယဲ့ချန်ကိုကြည့်ကာ

"ခင်ဗျားလွှတ်လိုက်တာ အမှိုက်တွေလေ မအောင်မြင်တာမဆန်းပါဘူး သူတို့ကိုလွှတ်ပြီး လုပ်ခိုင်းမယ့်အစား ဘာဖြစ်လို့ခင်ဗျားကိုယ်တိုင် ဝင်မပါရတာလဲ.."

လင်းပေါင်စကားကြောင့် သူကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားတယ်..။ပြီးမှ

"ကလေးတစ်ယောက်မို့ ငါကိုယ်တိုင်မလုပ်တာ!!

"ကူညီမယ်ဆို?

"ငါ့ကိုယုံ လင်းပေါင် ငါထပ်ကြံပါ့မယ် သူတို့ကိုလွှတ်လို့သာအခုလို လွဲချော်သွားခဲ့တာ ငါကိုယ်တိုင်ဝင်ပါရင် လွဲမှာမဟုတ်ဘူး"

"ဟုတ်ပြီလေ ခင်ဗျားမကြိုးစားခင်မှာ ကျုပ်တစ်ခုတော့ လိုအပ်မယ် ထင်လို့သတိပေးလိုက်မယ် အဲ့ဒီကလေးက သာမန်မဟုတ်ဘူး ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ တည်ငြိမ်ရင့်ကျက်နေပြီး သူသိထားတာတွေက မနည်းဘူး"

"မင်း အဲ့စကားပြောတာ ငါ့ကို စော်ကားသလိုပဲနော် သားလေးငါက ငါ့မြေးအရွယ်လေးကို ဖိန့်ဖိန့်တုန်အောင်ကြောက်ပြနေရမှာလား"

သားလို့ ခေါ်လိုက်သည့်အတွက် သူ အတော်စိတ်ဆိုးမာန်ဆိုးဖြစ်သွားရသည်။

"ကျုပ်ကို သားလို့မခေါ်စမ်းနဲ့ ခင်ဗျား မေ့နေပြီထင်တယ်ကျုပ်တို့က ဘာမှတော်စပ်တာ မဟုတ်ဘူး"

ထိုတော့ ကျိုးယဲ့ချန်က အသံထွက်ရယ်ပြီး

"ငါ ဒီစကားကိုပဲ ထပ်ပြောရအုံးမှာလား မင်းဘာပဲပြောပြောမင်းက ငါ့သားပါပဲ သားလေးရာ"

"ခင်ဗျားက ကျွန်တော်အတွက် ဘယ်လောက်ပဲ အဖေပီသနေပါစေ ပထွေးက ပထွေးပဲ .."

လင်းပေါင် ဒေါသပုန်ထပြီး ထထွက်သွားတော့ သူသက်ပြင်းချလိုက်တယ်။ တံခါးဝဆီ ရောက်နေတဲ့ လင်းပေါင်ရဲ့ကျောပြင်ကိုကြည့်ပြီးမှ သူ့မျက်နှာထက်မှာ အပြုံးတစ်ပွင့်က လှစ်ခနဲပေါ်ပေါက်လာရင်း

"လင်ရှန်းကို ဖုန်းခေါ်လိုက်အုံး သူက မင်းဖုန်းခေါ်မှာကိုစောင့်နေတာ မဟုတ်ရင် သူကိုယ်တိုင် လိုက်လာလိမ့်မယ်ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက မင်းကိုမွေးထားတဲ့ မားမားပဲဟာ.."

လင်းပေါင်က သူ့ကို လှည့်ပင်မကြည့်။ ပြေးကြည့်စရာမလိုအောင် လင်းပေါင်ရဲ့မျက်နှာက တည်တင်းနေမှာအမှန်ပင်။ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထွက်ခွာသွားသည့် ထိုကောင်လေးရဲ့ကျောပြင်ကိုမြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ ခပ်ငေးငေးသာ ကြည့်နေမိတော့သည်။

..... .........

သူ ရိပေါ်ကို စောင့်နေတာမျိုးမဟုတ်ပေမယ့် ဧည့်ခန်းထဲမှာကွန်ပျူတာတစ်လုံးနဲ့ အလုပ်ရှုပ်နေတယ်။ နာရီကိုကြည့်လိုက်တော့ အချိန်အားဖြင့် ညဆယ်နာရီ ရှိနေလေပြီ။ ရိပေါ်ရဲ့အရိပ်ယောင် အခုထိ မမြင်ရသေး။ ဒါနဲ့ ကော်ဖီတစ်ငုံ သောက်လိုက်တော့ ကော်ဖီက နည်းနည်းအေးနေလို့ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားရင်းကော်ဖီခွက်ကို ပြန်ချထားလိုက်တယ်။

သူက လူတစ်မျိုး ‌အေးသွားပြီဆို သိပ်မကြိုက်တော့ဘူး ကော်ဖီပဲဖြစ်ဖြစ် ဆက်ဆံရေးတစ်ခုပဲဖြစ်ဖြစ်..။

ထိုစဉ် အိမ်ရှေ့မှ ထွက်ပေါ်လာသည့် ကားသံသဲ့သဲ့ကြောင့်မျက်ခုံးပင့်လိုက်တယ်။ ကြည့်ရတာ ရိပေါ် ရောက်လာပြီ ထင်တယ်..။ ဒါနဲ့ ကွန်ပျူတာကို ပြန်ပိတ်လိုက်ပြီး အိမ်ရှေ့ကို ဦးတည်သွားတော့ သူ့ကို ပိုပြီးစိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေတဲ့ မြင်ကွင်းနဲ့ကြုံတယ်။

ရိပေါ်ကို ကားထဲက ဆွဲထုတ်လာတဲ့ လင်းပေါင်က သူ့ကိုခပ်သာသာ ကြည့်ရင်း အပြုံးနဲ့နှုတ်ဆက်ပေမယ့် သူကတော့ဟန်ဆောင်ပြီးတောင် နှုတ်မဆက်နိုင်။ လက်ပိုက်ကြည့်နေရင်းပြီးမှ မကောင်းတတ်လို့ ခေါင်းညိတ်ပြပြီး လင်းပေါင်ရင်ခွင်ထဲမှာမူးပြီး အိပ်ပျော်နေတဲ့ ရိပေါ်ကို လက်လွှဲယူလိုက်တယ်။

အရင်ကဆို ရိပေါ်က ဒီလောက်ထိ မူးအောင် မသောက်တတ်တာသူသိတယ်။ ဒါတွေအကုန် လင်းပေါင် ပြန်ရောက်ပြီးနောက်မှဖြစ်ခဲ့တာချည်းပါပဲ ဒီကောင် သက်သက်မဲ့ ရိပေါ်ကိုဖျက်စီးနေတာမဟုတ်ရင် ဘာများဖြစ်ရအုံးမှာလဲ။

ဒါမှမဟုတ် မစားရတဲ့အမဲ သဲနဲ့ကျုံး‌ပတ်နေတာလား?ရိပေါ်သိလား၊ မသိဘူးလားတော့ မခန့်မှန်းတတ်ပေမယ့် သူကတော့အဲ့ဒီအကြည့်တွေ အမူယာတွေက ဘာအဓိပ္ပာယ်လည်းဆိုတာသိတယ်။

"ရိပေါ်ကို လိုက်ပို့ပေးတာ ကျေးဇူး!!!

"ရပါတယ် ကျွန်တော်လုပ်သင့်တာပါ"

"ဒါနဲ့ ရိပေါ်က တအားမူးလာပြီး မင်းကကျတော့ ဘာလို့မမူးရတာလဲ"

"ကျွန်တော်ပါ သူနဲ့အတူမူးနေရင် အိမ်ပြန်လိုက်ပို့ပေးနိုင်မှာမဟုတ်ဘူးလေ မစ္စတာရှောင်းက အဲ့လိုတော့မဖြစ်စေချင်ဘူးမဟုတ်လား.."

ရှောင်းကျန့်စိတ်ထဲ တစ်မျိုးဖြစ်သွားပေမယ့် လှစ်ခနဲပြုံးရင်း

"သေချာတာပေါ့ CEO Xiaoရဲ့ အမျိုးသားက မူးရူးပြီးအပြင်မှာ အိပ်တယ်ဆိုတဲ့ သတင်းသာ ထွက်ကြည့်ပါ့လားအပြင်လူတွေ ဘာပြောကြမယ်ထင်လဲ.."

"ဒါလည်း ဟုတ်ပါတယ်!!

သူ လင်းပေါင်ကို မြန်မြန်နှုတ်ဆက်ပြီး ရိပေါ်ကို ကောက်ပွေ့လိုက်တယ်။ ရိပေါ်က အိပ်တစ်ဝက် နိုးတစ်ဝက်ဖြစ်နေကာအတင်းလူးလွန့်နေခဲ့သည်..။ အိပ်ယာထဲထိ ကြိုးစားခေါ်ခဲ့ပြီးကုတင်ပေါ် ပစ်တင်လိုက်တယ်။ ဒါတောင် သကောင့်သားလေးကလူးလွန့်နေတုန်းပဲ။

ပူနေတယ်ထင်လို့ အပေါ်အင်္ကျီကို ချွတ်ပေးလိုက်ပြီး..ဖိနပ်ကို ချွတ်မည်အပြု ရိပေါ်ရဲ့ ကန်ချက်ကြောင့် သူ့ခင်ဗျာအရှိန်မထိန်းနိုင်စွာဟန်ချက်ပျက်သွားရင်းကြမ်းပြင်မှာ ဖင်ထိုင်လျက်ကျသွားတော့တယ်။

"Shit!! သေစမ်း.. ဒီခွေးပေါက်ကတော့!!

ရှောင်းကျန့် အမြန်ထရပ်လိုက်ပြီး ရိပေါ်ဖိနပ်တွေကို ခပ်မြန်မြန်ချွတ်ပေးပြီးမှ သက်ပြင်းမော တစ်ချက်ချတယ်..။ အခန်းထဲရှိအဲကွန်းရဲ့ အအေးဓာတ်က ဖြည်းဖြည်းချင်း အေးနေသော်ငြားရိပေါ်ကတော့ အခုထိ တအင်းအင်းနဲ့ လူလွန့်နေဆဲ။ သူရိပေါ်ကိုမျက်လုံးမှေးကြည့်ပြီးမှ ရိပေါ်ငြိမ်သွားမယ့်အချိန်ကို စောင့်နေလိုက်တယ်။ ခဏကြာတော့ ရိပေါ်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ငြိမ်သွားပြီးအသက်ရှူသံခပ်မျှင်းမျှင်းက ဆည်းလည်းသံပမာ ထွက်ပေါ်လာကာ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်သွားတော့တယ်။

ထို့နောက် သူလည်း အိပ်ဖို့အတွက် ပြင်ပြီးတာနဲ့ ရိပေါ်ဘေးမှာဝင်ကာ ရိပေါ်ကို ကျောပေး အိပ်လိုက်တယ်။ တစ်ခါတစ်ရံမှာသူ့ပေါ် ခွတင်လာတဲ့ ရိပေါ်ခြေထောက်ကို ဖယ်ရတာလည်းအမော။

🌴🌴🌴ဖြစ်နိုင်ရင်။ အများကြီးတင်ချင်တာပါဒါပေမယ့် မအားလို့ ကြန့်ကြာနေခဲ့တာ 😤

Zawgyi

ေရွာင္းေပါ္ ေက်ာင္းဆင္းျပီမို့ ဒရိုင္ဘာဦးေလး အလာကို အသာရပ္ေစာင့္ေနလိုက္တယ္။ အရင္တစ္ခါကလို ြဖစ္မွာစိုးတဲ့အတြက္အရမ္းမစြန့္စားရဲ။ ထို့ေနာက္ သူနဲ့ ရြယ္တူ တစ္ြခားကေလးေတြကို သူ့မိဘေတြ လာြကိုေနသည့္ ျမင္ကြင္းကိုသာ မ်က္ေတာင္မခတ္ပဲ ြကည့္ေနလိုက္တယ္။

ရင္တြင္းမွ ြဖစ္ေပါ္လာတဲ့ ခံစားခ်က္ကို ေရွာင္းေပါ္နားမလည္ေပ။ခံျပင္းတာလား ဒါမွမဟုတ္ ေဒါသထြက္ေနတာလား ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ယူက်ုံးမရ ြဖစ္ေနြခင္းေပလား ေရေရရာရာမသိ။ ထိုစဉ္သူ့ျမင္ကြင္းကို လာကြယ္တဲ့လူ။

"တိတိ ဘယ္ေတြေငးေနတာလဲ.."

"ဘယ္လိုလုပ္ ခင္ဗ်ားြဖစ္ရျပန္တာလဲ"

"ဘာြဖစ္လို့လဲ ေကာ မင္းကို အေစာကတည္းကျမင္သားပဲ"

"ခင္ဗ်ားမွာ အခ်ိန္ေတြ အဲ့ေလာက္ေပါေနတာလား ဒါဆိုလည္းတစ္ခုခု အေရးပါတာ လုပ္ေနလိုက္ေလ.."

ေရွာင္းေပါ္ အေနာက္ကို နွစ္လွမ္း သုံးလွမ္းဆုတ္သြားလိုက္ရင္း မ်က္နွာြကီး တင္းခနဲ ြဖစ္သြားေတာ့ သူအစက ေြကာင္စီစီြဖစ္သြားတယ္။ တစ္ြခားသူသာဆို ေရွာင္းေပါ္ရဲ့ အျပုမူနဲ့ အြကည့္က ရွိန္ခ်င္စရာေကာင္းေပမယ့္ သူကေတာ့ ခ်စ္စရာေကာင္းတယ္လို့သာထင္မိပါတယ္။

ထို့ေနာက္ ကိုယ္ကို အနည္းငယ္ကိုင္းကာ

"အခုလည္း အေရးပါတာလုပ္ေနတာဘဲေလ တိတိရဲ့.."

"ဘာအဓိပ္ပာယ္လဲ"

"အဲ့ညကို မွတ္မိလား ကိုယ့္ကို မင္းကယ္ခဲ့တာေလ ဒါေြကာင့္ မင္းြကိုက္တာမွန္သမ်ွ ကိုယ့္ကို ခိုင္းလို့ရပါတယ္ အခု ေကာကိုအနိုင္က်င့္ခြင့္ရွိတဲ့လူက မင္းတစ္ေယာက္ပဲ ရွိေတာ့တာေလ.."

ေခါင္းေပါ္ဝဲက်လာေတာ့မယ့္ ဝမ္ခ်ီမင္လက္ကို ရိုက္ထုတ္ရင္းေရွာင္းေပါ္ မ်က္နွာက တင္းမာလ်က္

"ဟုတ္ျပီေလ ဒါဆို က်ြန္ေတာ္အနားမလာခင္ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ဝတ္ခဲ့အုံး အဲ့ဒီ ေက်ာင္းဝတ္စုံ အစုတ္ြကီးကိုပဲ ေန့တိုင္းဝတ္ေနတာ ခင္ဗ်ားေြခေထာက္က ဖိနပ္ကိုလည္း တစ္ခ်က္ငုံ့ြကည့္အုံးဒီလိုစုတ္ျပတ္ေနတဲ့ ပုံစံနဲ့ အနားကိုမလာခဲ့နဲ့.."

ဝမ္ခ်ီမင္က သူ့ကိုစိတ္ဆိုးရမယ့္အစား အျပုံးမပ်က္ြဖစ္ေနေတာ့ပိုျပီးခံျပင္းရသူက သူသာ...

"လူတိုင္းက မင္းလို ခ်မ္းသာတဲ့အိမ္က သခင္ေလးမွမဟုတ္တာဒီေက်ာင္းမွာတက္နိုင္တာေတာင္ စေကာလားရွစ္ရလို့ေလ"

ထိုစဉ္ ဒရိုင္ဘာ ဦးေလးက ေရာက္လာျပီမို့ ေရွာင္းေပါ္ ထိုလူ့ကိုေက်ာ္ခဲ့ျပီး အသင့္ဖြင့္ေပးတဲ့ ကားေပါ္ကို အသာေလး တက္သြားလိုက္တယ္။ ဒါေတာင္ ထိုလူက မ်က္စိဆံပင္ေမြွးစူးစရာေကာင္းေအာင္ ျပုံးျပေနေသးတယ္။

တကယ့္အရူးအြကီးစား...

ေရွာင္းေပါ္တို့ အိမ္ျပန္လမ္းက ပုံမွန္ထက္ တိတ္ဆိတ္လြန္းေနတယ္။ ြဖတ္သြားြဖတ္လာ ကားနွစ္စီး သုံးစီးေတာ့ ရွိေပမယ့္ခဏြကာတဲ့အခါ ကြန္ကရစ္လမ္းေပါ္မွာ ေရွာင္းေပါ္ လိုက္ပါတဲ့ကားတစ္စီးပဲ ရွိေတာ့တယ္..။ ထို့ေနာက္မွာေတာ့ အေနာက္ကေန လိုက္ပါလာတဲ့ ကားတစ္စီး။ အစကေတာ့ ဘယ္သူမွသတိမထားမိေပမယ့္ သံသယ ြဖစ္ေနတဲ့ ဒရိုင္ဘာက အနည္းငယ္ စစ္ေဆးျပီးတဲ့ေနာက္မွာေတာ့ ပိုေသခ်ာသြားခဲ့တယ္။ အဲ့ဒီကားက ထပ္ြကပ္မခြာ သူတို့ေနာက္ကို လိုက္လာတယ္ ဆိုတာကိုေပါ့။

သူတို့ကားက အရွိန္ေလ်ွာ့လိုက္ရင္ အေနာက္က၊ ကားကလည္းအရွိန္လိုက္ေလ်ွာ့ျပီး သူျမန္ရင္ အေနာက္ကားကလည္း လိုက္ျမန္တယ္။ ဒါကိုသိသြားတဲ့ ဒရိုင္ဘာက အေနာက္မွာ ထိုင္ေနတဲ့သခင္ေလးကို လွည့္ြကည့္တယ္။ သခင္ငယ္ေလးက ကူရွင္မွာျငိမ္ျငိမ္ေလးထိုင္ေနတာမို့ တံေတြးမ်ိုခ်လိုက္တယ္။

သူတို့ အလိုက္ခံေနရျပီဆိုတာကို ဘယ္လိုေျပာရပါ့...

"ဘာကိစ္စြဖစ္လို့လဲ .."

မူမမွန္တဲ့ ဒရိုင္ဘာရဲ့ေဇာေခ်ြးျပန္ေနတဲ့ မ်က္နွာကို ေရွာင္းေပါ္မွန္ထဲကတဆင့္ လွမ္းေတြ့လိုက္တာမို့ အလ်င္အျမန္ေမးလိုက္တယ္။

"က်ြန္ေတာ္တို့ အေနာက္မွာ အလိုက္ခံေနရျပီ သခင္ေလး!!

ေရွာင္းေပါ္ အေနာက္ကို ဆတ္ခနဲ လွည့္ြကည့္ေတာ့ ဒရိုင္ဘာေျပာသလိုပဲ အေနာက္မွာ ထပ္ြကပ္မခြာ လိုက္လာတဲ့အနက္ေရာင္ ကားတစ္စီးက သူတို့ကားနဲ့ တစ္ေျပးညီအရွိန္ြဖင့္ ကပ္လ်က္ ပါလာသည္။ ေရွာင္းေပါ္ြကည့္ရင္း ေတြခနဲြဖစ္သြားတယ္။

ထိုလူေတြက ဘယ္သူေတြလဲ ဒယ္ဒီနဲ့ စီးပြားျပိုင္ဘက္ေတြလား။ဒါေတာ့မြဖစ္နိုင္..။ ဒယ္ဒီမွာ စီးပြားျပိုင္ဘက္ေတြ အမ်ားြကီးရွိေပမယ့္ သူအခုလို ျပန္ေပးဆြဲခံရလိုက္ အေနာက္က လိုက္ခံရလိုက္ ြဖစ္ေနြခင္းမွာ ဒီတစ္ခါက ပထမဆုံးအြကိမ္မဟုတ္ပါလား။ဒီလူေတြက ဘလိုင္းြကီး မိမိကို ပစ္မွတ္ထားတာက မဟုတ္ေသး။

"ေရွ့နားမွာ လမ္းြကားေလးတစ္ခု ရွိတယ္ အဲ့ထဲ ေကြ့ခ်လိုက္!!

"ြဖစ္...ြဖစ္ပါ့မလား ဒါမွမဟုတ္ ဒီအတိုင္း ခပ္ျမန္ျမန္ေမာင္းသြားလိုက္မယ္ေလ.."

"မြဖစ္ဘူး!! သူတို့ကို မ်က္ေြခြဖတ္ပစ္မွ ရလိမ့္မယ္ ဒါမွအေနာက္ကေန ဆက္မလိုက္နိုင္မွာေလ"

ဒရိုင္ဘာ ဦးေလးက ၎င္းအရာကို ေတြ့ြကုံရြခင္းက ပထမဆုံးအြကိမ္ြဖစ္လို့ ေြကာက္အားလြန္ျပီး ေခ်ြးေတြတဒီးဒီး စီးက်လ်က္ေရွာင္းေပါ္ ေျပာသည့္အတိုင္း လမ္းေကြ့ေလးေရာက္ေတာ့ကားကို ထိုအထဲ ေမာင္းခ်ပစ္သည္။ ထိုအခါ အေနာက္ကေနပါလာတဲ့ ကားကလည္း လမ္းထဲကိုအရွိန္ျပင္းျပင္းေမာင္းဝင္လာေလရဲ့။

"ဘယ္လိုလုပ္ြကမလဲ.. သူတို့လိုက္လာေနျပီ"

ေရွာင္းေပါ္ ထိုေနရာရဲ့ ဝန္းက်င္ကို အကဲခတ္လိုက္ေတာ့ဘာအိမ္ေြခမွရွိမေနပါပဲ ေတာအုပ္ခပ္စိုင္းစိုင္းတို့ကိုသာေတြ့ရပါ၏။ ေရွာင္းေပါ္ အတတ္နိုင္ဆုံး စိတ္ကို တည္ျငိမ္ေအာင္ျပုလုပ္ျပီး သူ့ေြခေထာက္ေလးနွစ္ဖက္ကို ငုံ့ြကည့္လိုက္တယ္။

ကူရွင္မွာ ထိုင္ထားျပီး ေြခေထာက္ေတြကို ဆင္းခ်ထားတာမို့ေြခနွစ္ဖက္က ေအာက္ကိုေတာင္ နင္းခ်မထားနိုင္ဘူး..။ သူ့ေြခေထာက္ေတြက တိုေနေသးတယ္ ကားဘရိတ္ကိုေတာင္နင္းနိုင္အုံးမွာ မဟုတ္ဘူးလို့ ဖြားဖြားက ေျပာခဲ့တာပဲ။

ထိုစဉ္ အေနာက္ကေန လွစ္ခနဲ ေရာက္လာတဲ့ က်ည္တစ္ေတာင့္က ၊ ကားဆီကိုတည့္တည့္ေျပးလာတယ္။ ဒရိုင္ဘာ ဦးေလးကေြကာက္စိတ္နဲ့ ဟန္ခ်က္ပ်က္သြားေတာ့မွ ေရွာင္းေပါ္ အံကိုြကိတ္လိုက္မိတယ္။ သေကာင့္သားေတြဆီမွာ ေသနတ္ရွိမယ္လို့တကယ္မထင္ခဲ့တာအမွန္။

ေတာအုပ္စိုင္းစိုင္းေလးထဲမွာ ေသနတ္သံတစ္ခ်က္က ဟိန္းခနဲထြက္လာတာမို့ အနားယူေနြကတဲ့ ငွက္အုပ္ေတြပင္ လန့္ျပီးထပ်ံကုန္ြကသည္။

"သခင္ေလး..."

"မေြကာက္နဲ့ ေရွ့ကိုေသခ်ာြကည့္ ဘယ္ကိုေကြ့!!!

ဒရိုင္ဘာက သူခိုင္းသမ်ွ တစ္ခုမက်န္ လိုက္လုပ္ေနေပမယ့္ဥပေဒနဲ့အညီ အရွိန္ကို ပုံမွန္ေလးသာတင္ျပီး ေမာင္းေနတာမို့တစ္ဖက္က ကားကိုမ်က္ေြခဖ်က္ခ်င္တဲ့ ေရွာင္းးေပါ္အစီစဉ္ကသဲထဲေရသြန္။ ထို့ေနာက္ တဒိုင္းဒိုင္း ပစ္ခတ္လာသည့္ ေသနတ္သံေတြ။ ေရွာင္းေပါ္ ကားေရွ့ေခါင္းထဲကို ခုန္ဝင္ပစ္လိုက္ျပီး တုန္ယင္ေနတဲ့ ဒရိုင္ဘာကို တစ္ခ်က္ြကည့္ျပီး စတီယာရင္ကိုထိန္းကာ တစ္ဖက္ကို ေကြ့ခ်ပစ္လိုက္တယ္။ ထိုအခါ ကားတာယာ ပြတ္သံအက်ယ္ြကီးက ထြက္ေပါ္လ်က္ ဒရိုင္ဘာကပိုျပီး လန့္ဖ်တ္သြားရင္း စတီယာရင္မွာရွိေနတဲ့ သူ့လက္ေတြကိုရုတ္သိမ္းလိုက္သည္။

"သခင္ေလး... က်.. က်ြန္ေတာ္ မေသခ်င္ေသးဘူး!!!!

"ဘာေြကာက္ေနတာလဲ ေသရင္ ခင္ဗ်ားတစ္ေယာက္ထဲေသမွာမဟုတ္ဘူး စိတ္ခ်... ခါးပတ္ကို ေသခ်ာပတ္ထား အခုက်ြန္ေတာ္သူတို့ကို တိုက္ခိုက္ေတာ့မွာ!!

"သခင္ေလး ေကာင္းပါ့မလား!!

ေရွာင္းေပါ္က ဒရိုင္ဘာကို စိတ္ပ်က္သလိုြကည့္ျပီးမွ

"စိတ္ခ်စမ္းပါ.. "

ခဏြကာေတာ့ ပစ္ခတ္ေနတဲ့ ေသနတ္သံက ရပ္တန့္သြားတာမို့ေရွာင္းေပါ္ြကိတ္ျပုံးလိုက္တယ္။ ြကည့္ရတာ က်ည္ကုန္သြားျပီထင္တယ္..။

ထိုကားက သူတို့ေနာက္ကေန မရပ္မနား အရူးလို လိုက္ေနတာ။ခဏြကာေတာ့ မတ္တပ္ရပ္ အေနထားနဲ့ ဘရိတ္ကို နင္းခ်လိုက္သည္။ ထိုလူစိမ္းေတြက ေြကာင္စီစီြဖစ္ကုန္ြကရင္း ကားကိုအရွိန္ ေလ်ွာ့ပစ္လိုက္တယ္။

"သခင္ေလး..က်ြန္ေတာ္တို့!!!!

"ရွူး!!!

ေရွာင္းေပါ္ ဒရိုင္ဘာကို စကားမေျပာဖို့ အမူယာျပလိုက္ျပီး အေနာက္မွာ ရပ္သြားတဲ့ကားကိုစိတ္မသက္သာစြာ လွည့္ြကည့္လိုက္တယ္။

"သူဘာလို့ ရပ္သြားတာလဲ"

"မသိဘူးေလ"

"ဒါမွမဟုတ္ ငါတို့သြားြကည့္ြကမလား!!

"မေလာနဲ့ ငါတို့တာဝန္က သူ့ကိုရွင္းဖို့ပဲ နားလည္လားမလိုအပ္တဲ့ ကိစ္စေတြဘာမွမလုပ္မိေစနဲ့"

"ဒါေပမယ့္ ကေလးပဲ ရွိေသးတာေလ ဒီကိစ္စလုပ္ဖို့ကလိုအပ္လို့လား"

"အဲ့ကေလးက ဉာဏ္မ်ားတယ္တဲ့ သတိမလြတ္ဖို့အတြက္ငါတို့ကို မွာလိုက္တာ မင္းမွတ္မိလား.."

"ဒါ...ဒါဆို ဘာဆက္လုပ္ြကမလဲ"

"ဒီေနရာကေန အသက္ရွင္လ်က္ ထြက္မသြားနိုင္ေအာင္လုပ္ပစ္ရမွာေပါ့ သူမ်ားပိုက္ဆံကိုယူထားရင္ သူမ်ားခိုင္းထားတဲ့ကိစ္စကိုလည္း အဆုံးထိလုပ္ေပးရမယ္!!!

ထို့ေနာက္ ကားကို အေနာက္ထိ ြဖည္းြဖည္းခ်င္း ဆုတ္လိုက္တယ္။ ျပီးမွ ကားကိုအရွိန္တင္ျပီး ေရွ့မွာ ရပ္ေနတဲ့ ကားဆီကိုတန္းမတ္စြာ ဦးတည္လ်က္။ အျပုံးြကီးြကီးြဖင့္ ကိစ္စေအာင္ျမင္ျပီထင္ေသာ္လည္း ေရွ့မွာရပ္ေနသည့္ကားမွာလည္း အရွိန္နဲ့အညီေဘးကို ြဖတ္ေမာင္းသြား၏။

"ဟမ္!!!!

ထိုကားေရြ့ရာေနရာကို အာရုံေရာက္ေနတာမို့ ေရွ့မွာရွိ‌သည့္ြကီးမားတုတ္ခိုင္တဲ့ သစ္ပင္ကိုသတိမျပုမိြက။ သတိဝင္လာတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေနာက္က်သြားေလျပီ..။

ဒုန္း!!!!!

တိုက္သံအက်ယ္ြကီး ထြက္လာျပီး ကံေကာင္းစြာ နွစ္ေယာက္လုံးက ခါးပတ္ ပတ္ထား၍ ဘာမွသိပ္မထိခိုက္ြက။ ေပ်ာ္လို့မွမဆုံးေသးဘူး။ ထိုကေလး ပါလာသည့္ ကားက အေနာက္ကေနသူတို့ကားကို အရွိန္နဲ့ ဝင္ေဆာင့္လာခဲ့သည္။ သို့ရာတြင္ ဒီတစ္ြကိမ္မွာေတာ့ ဒဏ္ရာအနည္းငယ္ရသြားကာ ၊ ကားကလည္းမီးခိုးတလူလူထြက္လာသည္မို့ နွစ္ေယာက္လုံး ကားအတြင္းပိုင္းကေန အျမန္ဆုံး ဆင္းလိုက္ရသည္။

"ေဘာ့စ္!! က်ည္ဆံရွိလား"

"မရွိေတာ့ဘူး!!!

ေရွာင္းေပါ္မွာ စိတ္သက္သာရာ ရသြားျပီး ကားမွန္ကို ခ်လ်က္ထိုလူနွစ္ေယာက္နဲ့ အြကည့္ခ်င္းဆုံလိုက္တယ္။ ထိုလူေတြကလည္း သူ့ကိုခပ္ေငးေငး ြကည့္ေနတာမို့ နွုတ္ခမ္းတြန့္ရုံျပုံးလိုက္ပါ၏။

ဤလူနွစ္ေယာက္ကို သူမျမင္ဖူး၊ မေတြ့ဖူးတာ ေသခ်ာပါသည္။ ဒီလူေတြက ဘယ္သူေတြလည္းဆိုတာ ေရွာင္းေပါ္စဉ္းစားမရဒယ္ဒီနဲ့ စီပြားျပိုင္ဘက္လြွတ္လိုက္တဲ့ လူေတြ။ ဒါမွမဟုတ္အရင္တစ္ခါ ျပန္ေပးသမားေတြနဲ့ ပတ္သတ္တဲ့လူေတြက မေက်နပ္လို့ ကလဲ့စားေခ်ဖို့လာြကတဲ့လူေတြ။ ျပီးေတာ့ မိမိနဲ့ရန္ြဖစ္ခဲ့လို့ ေက်ာင္းထုတ္ခံရတဲ့ အမွိုက္ေကာင္ေတြရဲ့ အကိုဒါမွမဟုတ္ ဦးေလး။ အဲ့ထဲက တစ္ေယာက္ေယာက္ြဖစ္နိုင္တယ္။

ကားေလးက အိမ္ျပန္ဖို့အတြက္ လာရာလမ္းအတိုင္း ျပန္လွည့္လာတယ္။ ေရွာင္းေပါ္အေနာက္ခန္းမွာ ေြခခ်ိတ္ထိုင္ရင္းနဲ့အေတြးစေတြက ျပန့္က်ဲေနတယ္။ ကားက ခုနက ေသနတ္နဲ့ပစ္ခံရတဲ့ရလဒ္ေြကာင့္ ကားဘတ္မွန္က နွစ္ဖက္လုံး ကြဲသြားတဲ့အျပင္ ကားေနာက္မီးခြက္ေတြလည္း အကုန္ထိခိုက္ကုန္သည္။

ေရွာင္းေပါ္ ြကည္လင္ေနတဲ့စိတ္ေတြ အခုေတာ့ မေက်မနပ္ြဖစ္ြခင္းေတြနဲ့ျပည့္နွက္သြားတယ္။

"ဒီေန့ကိစ္စကို ဒယ္ဒီဆီ ျပန္ေျပာစရာ မလိုဘူး!!!

"ဘာြဖစ္လို့လဲ ဒါက ‌အသက္အန္တရာယ္ြခိမ္းေြခာက္ခံရတာေလသူေဌးကိုေျပာမွ သူက မင္းကိုကာကြယ္လို့ရမွာေပါ့"

"သူတို့ကို စိတ္မပူေစခ်င္လို့ပါ .."

ဒါဆိုလည္း ေကာင္းပါျပီ ကားက အေတာ္ထိခိုက္ကုန္တာေလဒါကိုေရာ ဘယ္လိုေျပာြကမလဲ.."

"လမ္းမွာ ကားက စက္ခ်ို့ယြင္းျပီး မေတာ္တဆ တစ္ခုခုနဲ့ထိခိုက္ခဲ့တာလို့ ေျပာလိုက္ပါ.."

"ဟုတ္ျပီ!! သခင္ေလးက ကားအေြကာင္း နားလည္မယ္မထင္ထားဘူး"

"ပိတ္ရက္ေတြမွာ ဖြားဖြားဆီကေန သင္ယူခဲ့တဲ့ ရလဒ္ေတြပါဘာမွ အထင္ြကီးစရာမရွိဘူး..."

ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ နွိမ့္ခ်ေျပာေနတဲ့ အိမ္ြကီးရွင္ သခင္ေလးကိုြကည့္ျပီး ဒရိုင္ဘာဦးေလးက မေကာင္းဆိုးဝါး တစ္ေကာင္ကိုေတြ့ရသလို ေခ်ြးေတြအျပိုင္းျပိုင္းက်ေနတယ္..။ ဒီေန့ အိမ္အျပန္လမ္းမွာ အခက္ခဲအနည္းငယ္ရွိခဲ့ေပမယ့္ သခင္ေလးေြကာင့္သာအသက္ေဘးကလြတ္ခဲ့တာ။

မီးခိုးတလူလူထြက္ေနတဲ့ ကားေရွ့မွာ ရပ္ေနတဲ့လူ။ မီးခိုးထြက္ေနတဲ့ကားကို ြကည့္ရင္းနဲ့ လက္သီးဆုပ္ေလးက တင္းြကပ္လာရတယ္။ ဒါ့အျပင္ ခုနက ေစာက္ကေလး ထြက္မသြားခင္မွာြကည့္သြားတဲ့ အဲ့ဒီအြကည့္ကို မ်က္လုံးေတြပိတ္တိုင္း ျမင္ေယာင္လာေတာ့ ဒါကပဲ သူ့ကို ခံျပင္းေဒါသထြက္ေစသလို။

ကေလးတစ္ေယာက္နဲ့ ကားေမာင္းသူက လူအိုြကီးတစ္ေယာက္မို့သူတို့အထင္ေသးမိြခင္း။ က်ည္၆ေတာင့္ပါတဲ့ ပစ္စတို နွစ္လက္နဲ့ေတာင္ ထိုကေလးကို တစ္ခ်က္မွ သြားမထိ။ မဟုတ္မွလြဲေရာအေဆာင္ေတြ ဘာေတြမ်ားြကိုျပီးလုပ္ထားသလားမသိ။

Ring...Ring

တုန္ခါလာတဲ့ ဖုန္းေြကာင့္ ထုတ္ြကည့္လိုက္ေတာ့ Screen မွာျမင္ရတဲ့ Contact name ေြကာင့္ ေဇာေခ်ြးျပန္ရင္း တံေတြးမ်ိုခ်လိုက္တယ္။

"ဟယ္လို သူေဌး!!

'အေြခေန ဘာထူးလဲ မင္းတို့သြားတာ ြကာျပီဆိုေတာ့..'

"ေတာင္းပန္ပါတယ္ သူေဌး ေကာင္ေလး လြတ္သြားတယ္ .."

တစ္ဖက္က ေတာက္ေခါက္သံအက်ယ္ြကီး ြကားရျပီးေနာက္

'အသုံးမက်တဲ့ ေကာင္ေတြ အဲ့ဒါ မင္းတို့ညံ့လို့မဟုတ္ဘူးလားအလကား လူ့အမွိုက္ေတြ..'

"ကေလးက က်ြန္ေတာ္တို့ေတြးတာထက္ ပိုေနတယ္!!!

'အဲ့ဒါက မင္းတို့ တစ္ဖက္လူကိုအထင္ေသးျပီးေလ်ွာ့တြက္လို့ေလငါြကိုမေျပာထားဘူးလား..'

"ေတာင္းပန္ပါတယ္..."

တစ္ဖက္က ေဒါသပုန္ထျပီး ဖုန္းခ်သြားသည့္ေနာက္ သူလည္းသက္ျပင္းခ်လိုက္တယ္။ မတတ္နိုင္.. ေနာက္တစ္ြကိမ္ထပ္ြကိုးစားရေတာ့မွာပဲ။

....................

"လင္းေပါင္!!

သူ ဖုန္းကိုစိတ္မရွည္စြာ ေဘာင္းဘီအိတ္ေထာင္ထဲျပန္ထည့္ရင္းလင္းေပါင္ကို ြကည့္လိုက္တယ္။ လင္းေပါင္ကလည္း ဘာလဲဆိုတဲ့အြကည့္နဲ့ ျပန္ြကည့္လာေတာ့ သူတို့နွစ္ေယာက္ အြကည့္ခ်င္းဆုံသြားခဲ့ပါသည္။

"မေအာင္ျမင္ခဲ့ဘူးတဲ့!!!

လင္းေပါင္က ေထြေထြထူးထူး အံ့ဩသြားတာမ်ိုးမရွိ။ ပုခုံးပင့္လ်က္ ခပ္ဟဟသာ ရယ္ေလရဲ့။ ျပီးမွ ထင္သားပဲ‌ ဆိုတဲ့အြကည့္နဲ့ က်ိုးယဲ့ခ်န္ကိုြကည့္ကာ

"ခင္ဗ်ားလြွတ္လိုက္တာ အမွိုက္ေတြေလ မေအာင္ျမင္တာမဆန္းပါဘူး သူတို့ကိုလြွတ္ျပီး လုပ္ခိုင္းမယ့္အစား ဘာြဖစ္လို့ခင္ဗ်ားကိုယ္တိုင္ ဝင္မပါရတာလဲ.."

လင္းေပါင္စကားေြကာင့္ သူေြကာင္အမ္းအမ္း ြဖစ္သြားတယ္..။ျပီးမွ

"ကေလးတစ္ေယာက္မို့ ငါကိုယ္တိုင္မလုပ္တာ!!

"ကူညီမယ္ဆို?

"ငါ့ကိုယုံ လင္းေပါင္ ငါထပ္ြကံပါ့မယ္ သူတို့ကိုလြွတ္လို့သာအခုလို လြဲေခ်ာ္သြားခဲ့တာ ငါကိုယ္တိုင္ဝင္ပါရင္ လြဲမွာမဟုတ္ဘူး"

"ဟုတ္ျပီေလ ခင္ဗ်ားမြကိုးစားခင္မွာ က်ုပ္တစ္ခုေတာ့ လိုအပ္မယ္ ထင္လို့သတိေပးလိုက္မယ္ အဲ့ဒီကေလးက သာမန္မဟုတ္ဘူး ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ့ တည္ျငိမ္ရင့္က်က္ေနျပီး သူသိထားတာေတြက မနည္းဘူး"

"မင္း အဲ့စကားေျပာတာ ငါ့ကို ေစာ္ကားသလိုပဲေနာ္ သားေလးငါက ငါ့ေျမးအရြယ္ေလးကို ဖိန့္ဖိန့္တုန္ေအာင္ေြကာက္ျပေနရမွာလား"

သားလို့ ေခါ္လိုက္သည့္အတြက္ သူ အေတာ္စိတ္ဆိုးမာန္ဆိုးြဖစ္သြားရသည္။

"က်ုပ္ကို သားလို့မေခါ္စမ္းနဲ့ ခင္ဗ်ား ေမ့ေနျပီထင္တယ္က်ုပ္တို့က ဘာမွေတာ္စပ္တာ မဟုတ္ဘူး"

ထိုေတာ့ က်ိုးယဲ့ခ်န္က အသံထြက္ရယ္ျပီး

"ငါ ဒီစကားကိုပဲ ထပ္ေျပာရအုံးမွာလား မင္းဘာပဲေျပာေျပာမင္းက ငါ့သားပါပဲ သားေလးရာ"

"ခင္ဗ်ားက က်ြန္ေတာ္အတြက္ ဘယ္ေလာက္ပဲ အေဖပီသေနပါေစ ပေထြးက ပေထြးပဲ .."

လင္းေပါင္ ေဒါသပုန္ထျပီး ထထြက္သြားေတာ့ သူသက္ျပင္းခ်လိုက္တယ္။ တံခါးဝဆီ ေရာက္ေနတဲ့ လင္းေပါင္ရဲ့ေက်ာျပင္ကိုြကည့္ျပီးမွ သူ့မ်က္နွာထက္မွာ အျပုံးတစ္ပြင့္က လွစ္ခနဲေပါ္ေပါက္လာရင္း

"လင္ရွန္းကို ဖုန္းေခါ္လိုက္အုံး သူက မင္းဖုန္းေခါ္မွာကိုေစာင့္ေနတာ မဟုတ္ရင္ သူကိုယ္တိုင္ လိုက္လာလိမ့္မယ္ဘာပဲြဖစ္ြဖစ္ သူက မင္းကိုေမြးထားတဲ့ မားမားပဲဟာ.."

လင္းေပါင္က သူ့ကို လွည့္ပင္မြကည့္။ ေျပးြကည့္စရာမလိုေအာင္ လင္းေပါင္ရဲ့မ်က္နွာက တည္တင္းေနမွာအမွန္ပင္။ ြဖည္းြဖည္းခ်င္း ထြက္ခြာသြားသည့္ ထိုေကာင္ေလးရဲ့ေက်ာျပင္ကိုျမင္ကြင္းမွ ေပ်ာက္ကြယ္သြားသည္အထိ ခပ္ေငးေငးသာ ြကည့္ေနမိေတာ့သည္။

..... .........

သူ ရိေပါ္ကို ေစာင့္ေနတာမ်ိုးမဟုတ္ေပမယ့္ ဧည့္ခန္းထဲမွာကြန္ပ်ူတာတစ္လုံးနဲ့ အလုပ္ရွုပ္ေနတယ္။ နာရီကိုြကည့္လိုက္ေတာ့ အခ်ိန္အားြဖင့္ ညဆယ္နာရီ ရွိေနေလျပီ။ ရိေပါ္ရဲ့အရိပ္ေယာင္ အခုထိ မျမင္ရေသး။ ဒါနဲ့ ေကာ္ဖီတစ္ငုံ ေသာက္လိုက္ေတာ့ ေကာ္ဖီက နည္းနည္းေအးေနလို့ မ်က္ေမွာင္ြကုတ္သြားရင္းေကာ္ဖီခြက္ကို ျပန္ခ်ထားလိုက္တယ္။

သူက လူတစ္မ်ိုး ‌ေအးသြားျပီဆို သိပ္မြကိုက္ေတာ့ဘူး ေကာ္ဖီပဲြဖစ္ြဖစ္ ဆက္ဆံေရးတစ္ခုပဲြဖစ္ြဖစ္..။

ထိုစဉ္ အိမ္ေရွ့မွ ထြက္ေပါ္လာသည့္ ကားသံသဲ့သဲ့ေြကာင့္မ်က္ခုံးပင့္လိုက္တယ္။ ြကည့္ရတာ ရိေပါ္ ေရာက္လာျပီ ထင္တယ္..။ ဒါနဲ့ ကြန္ပ်ူတာကို ျပန္ပိတ္လိုက္ျပီး အိမ္ေရွ့ကို ဦးတည္သြားေတာ့ သူ့ကို ပိုျပီးစိတ္မသက္မသာ ြဖစ္ေစတဲ့ ျမင္ကြင္းနဲ့ြကုံတယ္။

ရိေပါ္ကို ကားထဲက ဆြဲထုတ္လာတဲ့ လင္းေပါင္က သူ့ကိုခပ္သာသာ ြကည့္ရင္း အျပုံးနဲ့နွုတ္ဆက္ေပမယ့္ သူကေတာ့ဟန္ေဆာင္ျပီးေတာင္ နွုတ္မဆက္နိုင္။ လက္ပိုက္ြကည့္ေနရင္းျပီးမွ မေကာင္းတတ္လို့ ေခါင္းညိတ္ျပျပီး လင္းေပါင္ရင္ခြင္ထဲမွာမူးျပီး အိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ့ ရိေပါ္ကို လက္လြွဲယူလိုက္တယ္။

အရင္ကဆို ရိေပါ္က ဒီေလာက္ထိ မူးေအာင္ မေသာက္တတ္တာသူသိတယ္။ ဒါေတြအကုန္ လင္းေပါင္ ျပန္ေရာက္ျပီးေနာက္မွြဖစ္ခဲ့တာခ်ည္းပါပဲ ဒီေကာင္ သက္သက္မဲ့ ရိေပါ္ကိုဖ်က္စီးေနတာမဟုတ္ရင္ ဘာမ်ားြဖစ္ရအုံးမွာလဲ။

ဒါမွမဟုတ္ မစားရတဲ့အမဲ သဲနဲ့က်ုံး‌ပတ္ေနတာလား?ရိေပါ္သိလား၊ မသိဘူးလားေတာ့ မခန့္မွန္းတတ္ေပမယ့္ သူကေတာ့အဲ့ဒီအြကည့္ေတြ အမူယာေတြက ဘာအဓိပ္ပာယ္လည္းဆိုတာသိတယ္။

"ရိေပါ္ကို လိုက္ပို့ေပးတာ ေက်းဇူး!!!

"ရပါတယ္ က်ြန္ေတာ္လုပ္သင့္တာပါ"

"ဒါနဲ့ ရိေပါ္က တအားမူးလာျပီး မင္းကက်ေတာ့ ဘာလို့မမူးရတာလဲ"

"က်ြန္ေတာ္ပါ သူနဲ့အတူမူးေနရင္ အိမ္ျပန္လိုက္ပို့ေပးနိုင္မွာမဟုတ္ဘူးေလ မစ္စတာေရွာင္းက အဲ့လိုေတာ့မြဖစ္ေစခ်င္ဘူးမဟုတ္လား.."

ေရွာင္းက်န့္စိတ္ထဲ တစ္မ်ိုးြဖစ္သြားေပမယ့္ လွစ္ခနဲျပုံးရင္း

"ေသခ်ာတာေပါ့ CEO Xiaoရဲ့ အမ်ိုးသားက မူးရူးျပီးအျပင္မွာ အိပ္တယ္ဆိုတဲ့ သတင္းသာ ထြက္ြကည့္ပါ့လားအျပင္လူေတြ ဘာေျပာြကမယ္ထင္လဲ.."

"ဒါလည္း ဟုတ္ပါတယ္!!

သူ လင္းေပါင္ကို ျမန္ျမန္နွုတ္ဆက္ျပီး ရိေပါ္ကို ေကာက္ေပြ့လိုက္တယ္။ ရိေပါ္က အိပ္တစ္ဝက္ နိုးတစ္ဝက္ြဖစ္ေနကာအတင္းလူးလြန့္ေနခဲ့သည္..။ အိပ္ယာထဲထိ ြကိုးစားေခါ္ခဲ့ျပီးကုတင္ေပါ္ ပစ္တင္လိုက္တယ္။ ဒါေတာင္ သေကာင့္သားေလးကလူးလြန့္ေနတုန္းပဲ။

ပူေနတယ္ထင္လို့ အေပါ္အင္္က်ီကို ခ်ြတ္ေပးလိုက္ျပီး..ဖိနပ္ကို ခ်ြတ္မည္အျပု ရိေပါ္ရဲ့ ကန္ခ်က္ေြကာင့္ သူ့ခင္ဗ်ာအရွိန္မထိန္းနိုင္စြာဟန္ခ်က္ပ်က္သြားရင္းြကမ္းျပင္မွာ ဖင္ထိုင္လ်က္က်သြားေတာ့တယ္။

"Shit!! ေသစမ္း.. ဒီေခြးေပါက္ကေတာ့!!

ေရွာင္းက်န့္ အျမန္ထရပ္လိုက္ျပီး ရိေပါ္ဖိနပ္ေတြကို ခပ္ျမန္ျမန္ခ်ြတ္ေပးျပီးမွ သက္ျပင္းေမာ တစ္ခ်က္ခ်တယ္..။ အခန္းထဲရွိအဲကြန္းရဲ့ အေအးဓာတ္က ြဖည္းြဖည္းခ်င္း ေအးေနေသာ္ျငားရိေပါ္ကေတာ့ အခုထိ တအင္းအင္းနဲ့ လူလြန့္ေနဆဲ။ သူရိေပါ္ကိုမ်က္လုံးေမွးြကည့္ျပီးမွ ရိေပါ္ျငိမ္သြားမယ့္အခ်ိန္ကို ေစာင့္ေနလိုက္တယ္။ ခဏြကာေတာ့ ရိေပါ္က ြဖည္းြဖည္းခ်င္း ျငိမ္သြားျပီးအသက္ရွူသံခပ္မ်ွင္းမ်ွင္းက ဆည္းလည္းသံပမာ ထြက္ေပါ္လာကာ နွစ္နွစ္ြခိုက္ြခိုက္ အိပ္ေပ်ာ္သြားေတာ့တယ္။

ထို့ေနာက္ သူလည္း အိပ္ဖို့အတြက္ ျပင္ျပီးတာနဲ့ ရိေပါ္ေဘးမွာဝင္ကာ ရိေပါ္ကို ေက်ာေပး အိပ္လိုက္တယ္။ တစ္ခါတစ္ရံမွာသူ့ေပါ္ ခြတင္လာတဲ့ ရိေပါ္ေြခေထာက္ကို ဖယ္ရတာလည္းအေမာ။

🌴🌴🌴ြဖစ္နိုင္ရင္။ အမ်ားြကီးတင္ခ်င္တာပါဒါေပမယ့္ မအားလို့ ြကန့္ြကာေနခဲ့တာ 😤