18
15:43, 12 July 2022(Unicode)
ကလပ်ကအပြန်ကိုလည်းသူငယ်ချင်းတွေရဲ့ကောင်းမှုကြောင့်ရောဂျုံအင်ရဲ့တောင်းဆိုမှုကြောင့်ပါဂျန်းနီသူနဲ့အတူပြန်ခဲ့ရတယ်။
တစ်လမ်းလုံးတော့စကားမပြောဖြစ်ပါ။
အဲ့လိုနဲ့ပဲအိမ်ရှေ့တောင်ရောက်လာပြီ။
"လိုက်ပို့ပေးလို့ကျေးဇူးပါဂျုံအင်"
"ဂျန်းခဏလေး"
ဂျုံအင်ဟာဂျန်းနီရဲ့လက်ကိုဆွဲကိုင်ရင်းတားတာကြောင့်သူမရုန်းလိုက်မိတယ်။
"ဆောရီးကိုယ်တောင်းပန်တယ်"
ဂျုံအင်ဟာသူ့အမှားသူသိသလိုနဲ့ချက်ချင်းပြန်တောင်းပန်တယ်။
"ရပါတယ်ဘာပြောမလို့လဲ"
"ကိုယ့်ကိုသူငယ်ချင်းတွေရှေ့မှာအကောင်းဆုံးဆက်ဆံပေးလို့တကယ်ကျေးဇူးတင်ပါတယ်နော်"
"မလိုပါဘူး"
"ကိုယ်ကြောက်နေခဲ့တာဂျန်းသာလီဆာနဲ့တွဲနေတယ်လို့ပြောလိုက်ရင်ဘယ်နှယ့်လုပ်ဆိုပြီး"
"ဂျန်းလည်းတစ်သက်လုံးတော့ဒီလိုကြီးမသွားပေးနိုင်ဘူးဂျုံအင်"
"ကိုယ်သိပါတယ်"
ဂျုံအင်ဟာသူ့ကိုဂျန်းနီကငါလို့မသုံးတော့ပဲဂျန်းဆိုပြီးပြန်သုံးနှုန်းလိုက်တာကြောင့်သဘောတွေကျနေတယ်ထင်ပါတယ်။
စကားပြောတာတောင်မျက်နှာကြီးကပြုံးလို့...
"အခုတော့ဂျန်းနားချင်ပြီ"
"အင်းပါကိုယ်လည်းပြန်တော့မယ်"
ဂျန်းနီကားပေါ်ကဆင်းတော့ဂျုံအင်ကလှမ်းပြောသေးတယ်။
"မနက်ဖြန်တွေ့မယ်တဲ့လေ"သူနဲ့အလုပ်အတူလုပ်ရမှာတွေးရင်းလူကအလိုလိုသက်ပြင်းတွေချမိတယ်။
ဂျုံအင့်ကားထွက်သွားတာကိုသေချာအောင်ကြည့်ပြီးမှခြံတံခါးဖွင့်ဝင်ဖို့အလုပ်ကြားလိုက်ရတဲ့ဆိုင်ကယ်သံကြောင့်တုန်တောင်တက်သွားမိတယ်။
"မောင်...."
"နီ.."
မောင်ဟာဂျုံအင်နဲ့ဆန့်ကျင်ဘက်ကနေဆိုင်ကယ်နဲ့ဘွားခနဲပေါ်လာတာ။
တော်ပါသေးတယ်။ဂျုံအင်နဲ့ဂျန်းကိုသူမမြင်သွားလို့။
"ဘာလာလုပ်တာလဲမောင်"
"နီ့ကိုလွမ်းလို့လေကွာ"
မောင့်ကိုအခုမှကြည့်မိတယ်။မျက်လုံးလေးတွေရဲပြီးမျက်အိမ်လည်းဖောင်းနေသလို။
ဂျန်းပဲစိတ်ထင်နေတာများလား။
"စာမလုပ်ပဲနဲ့"
"စာတွေကရပြီးသားပါကွာနှစ်တိုင်းဖြေနေရတော့minorဖြစ်နေပြီ"
တကယ်ဘယ်လိုအဆိုးလေးမှန်းမသိ၊စာသင်နှစ်တစ်ခုကိုနှစ်နှစ်လောက်တက်တာတဲ့လေ...
"အိမ်ထဲလိုက်ခဲ့မလားမောင်"
မောင်ဟာဂျန်းစကားကြောင့်ပြုံးပြုံးလေးနဲ့ခေါင်းကိုတဆတ်ဆတ်ကငြိမ့်သေး။
"အစ်မပြန်လာပြီလား"
"အွန်း..."
"အမလေးသူကဘယ်လိုပါလာတာလဲ"
တီဗီထိုင်ကြည့်နေတဲ့ချယ်ဟာမောင့်ကိုတွေ့တော့မျက်မှောင်ကြုံ့ရင်းမေးတယ်။
"ခြံရှေ့မှာတွေ့လို့ခေါ်လာတာ"
"နင်ဆိုသည်မှာလည်းနော်အဖြစ်ကိုသည်းတယ်။ငါ့အစ်မနဲ့တစ်ရက်လေးမတွေ့ရလို့သေမှာကျနေတာပဲ"
"ဘာဖြစ်လဲလွမ်းလို့လေဟာ"
"ကဲနှစ်ယောက်လုံးတော်လိုက်တော့။မောင်အပေါ်ထပ်လိုက်ခဲ့"
လှေကားကိုတက်တော့လည်းမောင်ဟာဂျန်းလက်လေးကိုနောက်ကကိုင်ရင်းလိုက်လာတာ။
ဒီကလေးနည်းနည်းတော့ထူးခြားနေသလိုပဲ။စာတွေလုပ်ရလို့များပင်ပန်းနေတာလား။
ကလပ်ကနေပြီးမဒမ့်အိမ်ကိုအမြန်မောင်းလာကာခြံရှေ့မှာစောင့်နေခဲ့တာ။
သိပ်မကြာပါဘူးဟိုလူ့ကားကိုလှမ်းတွေ့တော့မောင်းထွက်လာပြီးသူတို့ကိုပြန်ချောင်းနေခဲ့တယ်။
ကားထဲမှာဘာတွေပြောနေကြလည်းလီဆာမကြားရပေမယ့်ဂျုံအင်ရဲ့မျက်နှာကြီးပြုံးနေတာတော့ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်းတွေ့ရပါတယ်။
မဒမ်ကအဲ့ဘဲကားထွက်တဲ့အထိစောင့်ကြည့်ပြီးမှအထဲဝင်ဖို့အလုပ်လီဆာဆိုင်ကယ်နဲ့ပြန်ရောက်လာတာ။
မဒမ်သာလီဆာ့ကိုတစ်ခုခုပြောပြရင်သိပ်ကောင်းမှာပဲ။အဲ့ဘဲနဲ့ပြန်ပြီးသူငယ်ချင်းလုပ်နေတယ်တို့ဘာတို့ပေါ့။
မဒမ့်အခန်းထဲကိိုပထမဆုံးရောက်ဖူးခြင်း၊ရင့်ကျက်တဲ့သူပီပီအိပ်ခန်းကအစလူကြီးဆန်လွန်းတယ်။
သပ်သပ်ရပ်ရပ်ရှိလွန်းလှတဲ့အပြင်အဆင်တွေနဲ့လေ။
"မောင်ညစာစားပြီးပြီလား"
"မစားရသေးဘူး"
မဒမ်ကအပေါ်ထပ်အကျီတွေကိုချွတ်နေပြီဂဆံပင်စီးဖို့ပြင်နေတယ်။မဒမ့်လှုပ်ရှားမှုတွေကလှလွန်းလို့လီဆာအကြည့်မလွဲနိုင်ပဲကြည့်နေမိတယ်။
"မင်းကတော့ကျန်းမာရေးထိခိုက်ရင်ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"
"ညစာမစားလို့ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး"
"မင်းကိုဘယ်သူပြောလဲ"
"နီကလည်းတချို့တွေညစာမစားပဲဝိတ်ချတဲ့လူတွေလည်းရှိတာပဲလေ"
အဂျစ်ဟာစကားကိုကပ်သပ်ပြီးလည်းပြောတတ်သေး...
"တို့ဘာပြင်ပေးရမလဲမောင်"
လီ့မျက်ဝန်းတွေကိုစိုက်ကြည့်ရင်းမေးလာတဲ့မဒမ်ဟာလှလွန်းလို့မျက်တောင်မခတ်ငေးနေမိတယ်။
ဆံပင်စီးလိုက်ရင်မိန်းကလေးတွေဒီလောက်လှကြတာလားဟင်။
မဟုတ်လောက်ပါဘူး၊မဒမ်ကိုကPonytailနဲ့လှတာ။
"မင်းပေါက်ကရတွေတော့မတွေးနဲ့နော်"
မဒမ်ဟာလက်ဖျောက်တစ်ချက်တီးရင်းစားပွဲပေါ်ကLaptopဆီရောက်သွားပြန်တယ်။
"အလုပ်လုပ်ဖို့ရှိလို့လား"
"အွန်းဟုတ်တယ်"
"ဒါဆိုမောင်ပြန်တော့မယ်လေ"
"နေပါအုန်း...တို့လည်းမင်းကိုလွမ်းနေတာကို"
မဒမ်ဟာမျက်နှာငယ်လေးနဲ့ဆိုရင်းလီ့ကိုလာဖက်တယ်။လီလည်းမဒမ့်ကိုတင်းနေအောင်ပြန်ဖက်ထားလိုက်တယ်။
"မဒမ့်ဆီကAlcoholနံ့ရတယ်"
"တို့သူငယ်ချင်းတွေနဲ့နည်းနည်းသောက်လာတာ"
မောင်ဟာအနံ့ခံကောင်းသား၊သူငယ်ချင်းတွေနဲ့သောက်တာလို့ပြောလိုက်ရတာလည်းခပ်လန့်လန့်နောက်ဆက်တွဲတွေဆက်မေးရင်ဘယ်နှယ့်လုပ်မလဲ။
"မောင်သိတဲ့သူပါလား"
"မပါပါဘူးမောင်ရဲ့၊မင်းသိတဲ့သူကဂျုံအင်ပဲရှိတာလေ။ကျန်တဲ့သူတွေနဲ့တို့နောက်မှမိတ်ဆက်ပေးမယ်"
မဒမ်ဘာလို့လီ့ကိုလိမ်တာလဲအမှန်ကိုသာပြောမယ်ဆိုလီ့ရင်ထဲကအစိုင်အခဲကြီးကြေပျက်သွားမှာလေ။အခုတော့ပိုလို့တောင်ရင်လေးနေမိပြီ။
"မင်းဘာတွေတွေးနေတာလဲ"
"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူးချစ်တယ်"
လီ့ရဲ့စကားမှာအံ့သြပြီးပါးစပ်အဟောင်းသားဖြစ်နေတာမဒမ်ဟာသိပ်လှတာပဲ။ဘယ်တော့မှငြီးငွေ့သွားမှာမဟုတ်တဲ့မဒမ့်အလှတရားတွေ။
မောင်ဟာလူကိုရုတ်တရက်ရင်ခုန်အောင်သိပ်လုပ်တာပဲ။ဘာမှလည်းမဆိုင်ပဲချစ်တယ်တဲ့။
"တို့လည်းမင်းကိုချစ်တာပေါ့"
မောင့်ရဲ့အထိမခံတဲ့ဆံမြိတ်လေးကိုဂျန်းလက်ဖဝါးလေးနဲ့ဖိတော့....
"မောင့်နဖူးလေးကိုမနမ်းချင်ဘူးလား"
"နမ်းရမလား"
"အွန်း"
ချစ်သူတွေစဖြစ်ကတည်းကမောင့်နဖူးကိုမနမ်းဖူးသေး၊ဒါကြောင့်အခုတော့နမ်းလိုက်တယ်။
"မောင့်ကိုထားမသွားရဘူးနော်"
"တို့ကမင်းကိုပဲချစ်တာလေဘာလို့ထားခဲ့ရမှာလဲ"
"အင်းပါ"
မောင့်မျက်လုံးတွေဟာဝမ်းနည်းနေသလိုပဲဂျန်းရင်ထဲလည်းတစ်မျိုးဖြစ်နေတယ်။
မောင်ဘာလို့အဲ့လိုဖြစ်နေတာပါလိမ့်။ဂျုံအင်နဲ့မြင်သွားလို့ဆိုလည်းပြဿနာတန်းရှာမယ့်လူစားပါ။
"မောင်ပြန်တော့မယ်နော်"
"အိမ်ရောက်ရင်စောစောအိပ်နော်"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ"
မောင်ဟာဂျန်းကိုတောင်မကြည့်တော့ပဲတံခါးဆီဦးတည်သွားတယ်။မထွက်ခင်တော့ပြောသွားသေးသူ့ကိုလိုက်မပို့နဲ့တော့တဲ့လေ။
မောင့်ကိုပြတင်းပေါက်ကနေစောင့်ကြည့်နေရတာပေါ့။
တွေ့ပါပြီဂျန်းအချစ်ဆုံးလေးထွက်လာတာကို၊ချယ်လိုက်ပို့ပေးတာပဲ။မောင်စိတ်ညစ်စရာတစ်ခုခုများရှိနေတာလားကွာ။
ခြေလှမ်းတွေကအစအရင်လိုမတက်ကြွသလိုပဲ။မောင်ဟာactiveဖြစ်လွန်းတဲ့လူငယ်ပါ။စာလုပ်ရတာအဲ့လောက်မုန်းတာလားမောင်။
သူမကြောင့်နာကျင်နေရတဲ့သူ့အားစာလုပ်ရလို့စိတ်ညစ်နေတာဖြစ်မယ်လို့သူမတွေးလိုက်ပြီးအလုပ်ဆက်လုပ်နေလိုက်သည်။
🌻🌼
ဒီနေ့မနက်အစောကြီးနိုးနေတဲ့လီဆာ့ကြောင့်တစ်အိမ်သားလုံးပါးစပ်အဟောင်းသား။
"လီလီ...ထူးထူးဆန်းဆန်းစောစောစီးစီးနိုးလို့ပါလား"
စိတ်ညစ်လွန်းလို့ကျောင်းလည်းမသွားချင်တာနဲ့ခြံထဲမှာထိုင်နေတုန်းမေမေကရောက်လာပြန်တယ်။
"လီလီအခုတလောစောစောထနေကျပါ"
"ကောင်မလေးကြောင့်မလား"
"ဟင်ဘယ်လိုသိတာလဲ"
"အံမယ်!!ကျွန်မကရှင့်လိုအဆိုးလေးကိုမွေးထုတ်ထားတဲ့မိခင်ကြီးပါနော်သိတာပေါ့"
"လီလီပြောပြမလို့ပါပဲစကားမဆက်မိသေးတာနဲ့မပြောသေးတာမေမေ"
"သူ့ကိုအရမ်းချစ်တယ်ပေါ့"
"နီကလီလီရဲ့အချစ်ရဆုံးပါမေမေ"
"ခေါ်လာခဲ့အုန်းလေတွေ့ဖူးချင်လို့၊မေမေ့သမီးအဆိုးလေးကိုအရင်လောက်မဆိုးနိုင်တော့အောင်လုပ်နိုင်တယ်ဆိုတော့ဘယ်ဆိုးလို့လဲတော်သားပဲ"
"နီကအခုတလောအလုပ်ရှုပ်နေတာမေမေရဲ့"
"ဒါဆိုလည်းသူအားမှပေါ့"
"ဟုတ်ကဲ့မေမေ"
"ဒီနှစ်တော့စာမေးပွဲအောင်အောင်ဖြေတော့မယ်ပေါ့ဟုတ်လား"
"ဟီးဟီးအောင်မှဖြစ်မယ်မေမေရ...တော်ကြာ နီ ဆူတာခံရလိမ့်မယ်"
ရယ်ကျဲကျဲနဲ့ပြောနေတဲ့လီ့ကိုကြည့်ပြီးမေမေကတော့သဘောတွေကျနေလေတယ်။
စိတ်ထဲကနေလည်းမတော်ရသေးတဲ့ချွေးမလေးကိုကျေးဇူးတွေအထပ်ထပ်တင်ရင်း....
"အင်းပါ..ဒီနေ့ရောကျောင်းမသွားဘူးလား"
"မသွားဘူးမေမေနားမလို့"
"သဘောပဲလေဒါဆိုမေမေအထဲဝင်ပြီနော်"
လီမေမေ့ကိုခေါင်းပဲငြိမ့်ပြလိုက်တယ်။
တစ်ယောက်တည်းကျန်နေခဲ့တော့ထပ်တွေးနေမိတာဂျုံအင့်အကြောင်း.....
မဒမ့်ကိုယုံကြည်ပေမယ့်တကယ်လို့များအဲ့လူကိုသာမဒမ်ရွေးချယ်သွားရင်ဘယ်လိုလုပ်မလဲလို့တွေးပူနေရတယ်။
မဒမ်ကဦးနှောက်ကိုဦးစားပေးလွန်းတာလီအသိဆုံးပဲလေ။
လီအဲ့လူကိုလုံးဝမရှုံးချင်ဘူးမဒမ့်ကိုပိုင်ဆိုင်ရတဲ့သူဟာလီပဲဖြစ်ရမယ်ကင်ဂျုံအင်မဖြစ်စေရဘူး။
🌻🌼
တစ်နေ့လုံးထုတ်ကုန်အသစ်ကြောင့်လူလည်းယားလို့တောင်မကုတ်နိုင်ဘူး။
ဒီဟာမြန်မြန်စျေးကွက်ဖြန့်မှအားလုံးအဆင်ပြေသွားမှာ၊ဂျုံအင်ကကုမ္ပဏီမှာတစ်ချိန်လုံးရှိနေတာကြောင့်ဂျန်းမှာရင်တမမနဲ့ပဲ။
မောင်သာရောက်ချလာရင်ပြဿနာတွေတက်မှာ...
"ဂျန်း..."
ပြောလို့မှမဆုံးသေးအနှောင့်အယှက်ကရောက်လာပြီ။
ကြည့်လက်စဖိုင်ကနေအကြည့်လွဲရင်းသူ့ကိုကြည့်တော့လက်ထဲဝက်ဝံရုပ်ကပါသေး။
"ဂျန်းအတွက်လက်ဆောင်"
"အားတော့နာပါတယ်လက်မခံပါရစေနဲ့"
"ဂျန်းကလည်းကွာသူငယ်ချင်းအချင်းချင်းပေးတာပါယူလို့ရပါတယ်"
"နောက်အဲ့လိုတွေမလုပ်ပါနဲ့တော့ဂျုံအင် ဂျန်းဒါကိုလည်းလက်မခံပါရစေနဲ့၊ပြန်ယူသွားလိုက်ပါတောင်းပန်ပါတယ်ရှင်"
အရင်ကတော့သူပေးတဲ့လက်ဆောင်တွေကိုအားနာနာနဲ့ယူခဲ့ပေမယ့်အခုကျအားနာနေလို့မဖြစ်တော့ဘူးလေ။
တစ်ခါတည်းရှင်းရှင်းလင်းလင်းပြတ်ပြတ်သားသားတွေလုပ်ထားမှတော်ကာကျမှာမလား။
"ဂျန်းကလည်းကွာ..ပြီးတာပဲလေကိုယ်လမ်းမှာတွေ့တဲ့ကလေးကိုပဲလက်ဆောင်ပေးလိုက်တော့မယ်"
"အဲ့တာကောင်းပါတယ်ကုသိုလ်ရတာပေါ့"
🎶You don't know babe.....
ဖုန်းလာလို့ဘယ်သူများလဲမှတ်တယ်။
သိပ်ချစ်ရတဲ့လူသားလေး...
"ဟယ်လိုမောင်"
ဂျုံအင်ကတော့ထွက်မသွားသေး၊ဘာပြောဖို့ရပ်စောင့်နေသေးလည်းမသိ။
"ဟင်ဘယ်လိုဘယ်လိုအောက်မှာရောက်နေတယ်"
ဂျန်းလိုက်ကာကိုအနည်းငယ်လှပ်ကြည့်တော့ကားအပြာရောင်လေးနဲ့မောင်ဟာလက်ပြပြီးကနှုတ်ဆက်နေသေး။
လိုက်ကာကိုအကုန်လည်းမလှပ်ရဲ။တော်ကြာဂျုံအင့်ကိုတွေ့သွားရင်ပြဿနာတက်မှာလေ။
"တို့ဆင်းလာခဲ့မယ်နော်မောင်"
ဖုန်းကိုချပြီးအိတ်ကိုယူတော့...
"သူဘာပြောတာလဲ"
"အဲ့တာဂျုံအင်နဲ့မဆိုင်ဘူးထင်ပါတယ်"
"ကိုယ်မေးတာကိုဖြေလေ"
"အ့!!လက်ကိုအခုလွတ်နော်"
ဂျုံအင်ဟာဂျန်းလက်ကိုအတင်းဆွဲထားတာကြောင့်အော်ငေါက်လိုက်ခြင်း။
"ကိုယ်သာအခုသူ့ကိုသွားတွေ့လိုက်ရင်ဘာတွေဖြစ်သွားမယ်ထင်လဲဂျန်း"
"နင်အခုငါ့ကိုခြိမ်းခြောက်နေတာလား"
"ကိုယ်ကပြောပြရုံသက်သက်ပါ"
"ကျစ်!!!ငါ့လက်ကိုလွတ်လို့"
သူမသဘောကျလွတ်ပေးလိုက်တယ်။
"မောင့်ကိုထွက်တွေ့ဖို့မစဥ်းစားနဲ့အခုသူကငါနဲ့အတူနေ့လည်စာစားဖို့လာခေါ်တာရပြီလား"
"ခဏနေပါအုန်း"
"ဘာဖြစ်ပြန်ပြီလဲဟာ"
စိတ်ပျက်စွာစကားဆိုတဲ့သူမကိုကြည့်ပြီးဂျုံအင်မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်တယ်။
"ကိုယ့်ကိုထွက်မတွေ့စေချင်ရင်ဒီညကိုယ်နဲ့အတူညစာစားပေး"
"ဘာ"
"လက်မခံရင်တော့ထွက်တွေ့ရုံပေါ့သူ့လိုပုံမျိုးနဲ့ဆိုတဇွတ်ထိုးတွေလုပ်မှာအသေအချာပဲနော်ဂျန်း..."
"နောက်ပြီးသူ့ကိုလိမ်ထားတဲ့ဂျန်းကိုလည်းမုန်းသွားမှာ"
ဟားဟားဟား!!!
"လူယုတ်မာ"
"ကိုယ့်ကိုအဲ့လိုဖြစ်အောင်လုပ်တာမင်းပဲလေ"
"ငါလက်ခံတယ်ရပြီလား"
"ဒီလိုမှပေါ့ကွာ"
သူ့မျက်နှာရောအသံပါမမြင်ချင်မကြားချင်လို့ရုံးခန်းထဲကချက်ချင်းထွက်လာတယ်။
မုန်းစရာကောင်းလွန်းတဲ့သူ၊အရင်ကတော့လူကြီးလူကောင်းဆန်တယ်ထင်တာစရိုက်အမှန်တွေပေါ်လာမှပဲသိတော့တယ်။
သိုးရေခြုံတဲ့ဝံပုလွေပဲဆိုတာ....
××××××××မနက်ဖြန်ကျK Upမသေချာပါဘူးနော်။
အပြင်သွားဖို့လေးရှိတာကြောင့်ယောရော်ဘွန်း😊
မိုးအေးတာကြောင့်ဂရုစိုက်ကြပါ🤗
🤎××××××××(Zawgyi)
ကလပ္ကအျပန္ကိုလည္းသူငယ္ခ်င္းေတြရဲ့ေကာင္းမႈေၾကာင့္ေရာဂ်ံဳအင္ရဲ့ေတာင္းဆိုမႈေၾကာင့္ပါဂ်န္းနီသူနဲ႔အတူျပန္ခဲ့ရတယ္။
တစ္လမ္းလံုးေတာ့စကားမေျပာျဖစ္ပါ။
အဲ့လိုနဲ႔ပဲအိမ္ေရ႔ွေတာင္ေရာက္လာၿပီ။
"လိုက္ပို႔ေပးလို႔ေက်းဇူးပါဂ်ံဳအင္"
"ဂ်န္းခဏေလး"
ဂ်ံဳအင္ဟာဂ်န္းနီရဲ့လက္ကိုဆြဲကိုင္ရင္းတားတာေၾကာင့္သူမရုန္းလိုက္မိတယ္။
"ေဆာရီးကိုယ္ေတာင္းပန္တယ္"
ဂ်ံဳအင္ဟာသူ႔အမွားသူသိသလိုနဲ႔ခ်က္ခ်င္းျပန္ေတာင္းပန္တယ္။
"ရပါတယ္ဘာေျပာမလို႔လဲ"
"ကိုယ့္ကိုသူငယ္ခ်င္းေတြေရ႔ွမွာအေကာင္းဆံုးဆက္ဆံေပးလို႔တကယ္ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ေနာ္"
"မလိုပါဘူး"
"ကိုယ္ေၾကာက္ေနခဲ့တာဂ်န္းသာလီဆာနဲ႔တြဲေနတယ္လို႔ေျပာလိုက္ရင္ဘယ္ႏွယ့္လုပ္ဆိုၿပီး"
"ဂ်န္းလည္းတစ္သက္လံုးေတာ့ဒီလိုႀကီးမသြားေပးႏိုင္ဘူးဂ်ံဳအင္"
"ကိုယ္သိပါတယ္"
ဂ်ံဳအင္ဟာသူ႔ကိုဂ်န္းနီကငါလို႔မသံုးေတာ့ပဲဂ်န္းဆိုၿပီးျပန္သံုးႏႈန္းလိုက္တာေၾကာင့္သေဘာေတြက်ေနတယ္ထင္ပါတယ္။
စကားေျပာတာေတာင္မ်က္ႏွာႀကီးကၿပံဳးလို႔...
"အခုေတာ့ဂ်န္းနားခ်င္ၿပီ"
"အင္းပါကိုယ္လည္းျပန္ေတာ့မယ္"
ဂ်န္းနီကားေပၚကဆင္းေတာ့ဂ်ံဳအင္ကလွမ္းေျပာေသးတယ္။
"မနက္ျဖန္ေတြ့မယ္တဲ့ေလ"သူနဲ႔အလုပ္အတူလုပ္ရမွာေတြးရင္းလူကအလိုလိုသက္ျပင္းေတြခ်မိတယ္။
ဂ်ံဳအင့္ကားထြက္သြားတာကိုေသခ်ာေအာင္ၾကည့္ၿပီးမွၿခံတံခါးဖြင့္ဝင္ဖို႔အလုပ္ၾကားလိုက္ရတဲ့ဆိုင္ကယ္သံေၾကာင့္တုန္ေတာင္တက္သြားမိတယ္။
"ေမာင္...."
"နီ.."
ေမာင္ဟာဂ်ံဳအင္နဲ႔ဆန္႔က်င္ဘက္ကေနဆိုင္ကယ္နဲ႔ဘြားခနဲေပၚလာတာ။
ေတာ္ပါေသးတယ္။ဂ်ံဳအင္နဲ႔ဂ်န္းကိုသူမျမင္သြားလို႔။
"ဘာလာလုပ္တာလဲေမာင္"
"နီ႔ကိုလြမ္းလို႔ေလကြာ"
ေမာင့္ကိုအခုမွၾကည့္မိတယ္။မ်က္လံုးေလးေတြရဲၿပီးမ်က္အိမ္လည္းေဖာင္းေနသလို။
ဂ်န္းပဲစိတ္ထင္ေနတာမ်ားလား။
"စာမလုပ္ပဲနဲ႔"
"စာေတြကရၿပီးသားပါကြာႏွစ္တိုင္းေျဖေနရေတာ့minorျဖစ္ေနၿပီ"
တကယ္ဘယ္လိုအဆိုးေလးမွန္းမသိ၊စာသင္ႏွစ္တစ္ခုကိုႏွစ္ႏွစ္ေလာက္တက္တာတဲ့ေလ...
"အိမ္ထဲလိုက္ခဲ့မလားေမာင္"
ေမာင္ဟာဂ်န္းစကားေၾကာင့္ၿပံဳးၿပံဳးေလးနဲ႔ေခါင္းကိုတဆတ္ဆတ္ကၿငိမ့္ေသး။
"အစ္မျပန္လာၿပီလား"
"အြန္း..."
"အမေလးသူကဘယ္လိုပါလာတာလဲ"
တီဗီထိုင္ၾကည့္ေနတဲ့ခ်ယ္ဟာေမာင့္ကိုေတြ့ေတာ့မ်က္ေမွာင္ႀကံဳ႔ရင္းေမးတယ္။
"ၿခံေရ႔ွမွာေတြ့လို႔ေခၚလာတာ"
"နင္ဆိုသည္မွာလည္းေနာ္အျဖစ္ကိုသည္းတယ္။ငါ့အစ္မနဲ႔တစ္ရက္ေလးမေတြ့ရလို႔ေသမွာက်ေနတာပဲ"
"ဘာျဖစ္လဲလြမ္းလို႔ေလဟာ"
"ကဲႏွစ္ေယာက္လံုးေတာ္လိုက္ေတာ့။ေမာင္အေပၚထပ္လိုက္ခဲ့"
ေလွကားကိုတက္ေတာ့လည္းေမာင္ဟာဂ်န္းလက္ေလးကိုေနာက္ကကိုင္ရင္းလိုက္လာတာ။
ဒီကေလးနည္းနည္းေတာ့ထူးျခားေနသလိုပဲ။စာေတြလုပ္ရလို႔မ်ားပင္ပန္းေနတာလား။
ကလပ္ကေနၿပီးမဒမ့္အိမ္ကိုအျမန္ေမာင္းလာကာၿခံေရ႔ွမွာေစာင့္ေနခဲ့တာ။
သိပ္မၾကာပါဘူးဟိုလူ႔ကားကိုလွမ္းေတြ့ေတာ့ေမာင္းထြက္လာၿပီးသူတို႔ကိုျပန္ေခ်ာင္းေနခဲ့တယ္။
ကားထဲမွာဘာေတြေျပာေနၾကလည္းလီဆာမၾကားရေပမယ့္ဂ်ံဳအင္ရဲ့မ်က္ႏွာႀကီးၿပံဳးေနတာေတာ့ကြက္ကြက္ကြင္းကြင္းေတြ့ရပါတယ္။
မဒမ္ကအဲ့ဘဲကားထြက္တဲ့အထိေစာင့္ၾကည့္ၿပီးမွအထဲဝင္ဖို႔အလုပ္လီဆာဆိုင္ကယ္နဲ႔ျပန္ေရာက္လာတာ။
မဒမ္သာလီဆာ့ကိုတစ္ခုခုေျပာျပရင္သိပ္ေကာင္းမွာပဲ။အဲ့ဘဲနဲ႔ျပန္ၿပီးသူငယ္ခ်င္းလုပ္ေနတယ္တို႔ဘာတို႔ေပါ့။
မဒမ့္အခန္းထဲကိုပထမဆံုးေရာက္ဖူးျခင္း၊ရင့္က်က္တဲ့သူပီပီအိပ္ခန္းကအစလူႀကီးဆန္လြန္းတယ္။
သပ္သပ္ရပ္ရပ္ရိွလြန္းလွတဲ့အျပင္အဆင္ေတြနဲ႔ေလ။
"ေမာင္ညစာစားၿပီးၿပီလား"
"မစားရေသးဘူး"
မဒမ္ကအေပၚထပ္အက်ီေတြကိုခြၽတ္ေနၿပီဂဆံပင္စီးဖို႔ျပင္ေနတယ္။မဒမ့္လႈပ္ရွားမႈေတြကလွလြန္းလို႔လီဆာအၾကည့္မလြဲႏိုင္ပဲၾကည့္ေနမိတယ္။
"မင္းကေတာ့က်န္းမာေရးထိခိုက္ရင္ဘယ္လိုလုပ္မလဲ"
"ညစာမစားလို႔ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး"
"မင္းကိုဘယ္သူေျပာလဲ"
"နီကလည္းတခ်ိဳ႕ေတြညစာမစားပဲဝိတ္ခ်တဲ့လူေတြလည္းရိွတာပဲေလ"
အဂ်စ္ဟာစကားကိုကပ္သပ္ၿပီးလည္းေျပာတတ္ေသး...
"တို႔ဘာျပင္ေပးရမလဲေမာင္"
လီ့မ်က္ဝန္းေတြကိုစိုက္ၾကည့္ရင္းေမးလာတဲ့မဒမ္ဟာလွလြန္းလို႔မ်က္ေတာင္မခတ္ေငးေနမိတယ္။
ဆံပင္စီးလိုက္ရင္မိန္းကေလးေတြဒီေလာက္လွၾကတာလားဟင္။
မဟုတ္ေလာက္ပါဘူး၊မဒမ္ကိုကPonytailနဲ႔လွတာ။
"မင္းေပါက္ကရေတြေတာ့မေတြးနဲ႔ေနာ္"
မဒမ္ဟာလက္ေဖ်ာက္တစ္ခ်က္တီးရင္းစားပြဲေပၚကLaptopဆီေရာက္သြားျပန္တယ္။
"အလုပ္လုပ္ဖို႔ရိွလို႔လား"
"အြန္းဟုတ္တယ္"
"ဒါဆိုေမာင္ျပန္ေတာ့မယ္ေလ"
"ေနပါအုန္း...တို႔လည္းမင္းကိုလြမ္းေနတာကို"
မဒမ္ဟာမ်က္ႏွာငယ္ေလးနဲ႔ဆိုရင္းလီ့ကိုလာဖက္တယ္။လီလည္းမဒမ့္ကိုတင္းေနေအာင္ျပန္ဖက္ထားလိုက္တယ္။
"မဒမ့္ဆီကAlcoholနံ႔ရတယ္"
"တို႔သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔နည္းနည္းေသာက္လာတာ"
ေမာင္ဟာအနံ႔ခံေကာင္းသား၊သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ေသာက္တာလို႔ေျပာလိုက္ရတာလည္းခပ္လန္႔လန္႔ေနာက္ဆက္တြဲေတြဆက္ေမးရင္ဘယ္ႏွယ့္လုပ္မလဲ။
"ေမာင္သိတဲ့သူပါလား"
"မပါပါဘူးေမာင္ရဲ့၊မင္းသိတဲ့သူကဂ်ံဳအင္ပဲရိွတာေလ။က်န္တဲ့သူေတြနဲ႔တို႔ေနာက္မွမိတ္ဆက္ေပးမယ္"
မဒမ္ဘာလို႔လီ့ကိုလိမ္တာလဲအမွန္ကိုသာေျပာမယ္ဆိုလီ့ရင္ထဲကအစိုင္အခဲႀကီးေၾကပ်က္သြားမွာေလ။အခုေတာ့ပိုလို႔ေတာင္ရင္ေလးေနမိၿပီ။
"မင္းဘာေတြေတြးေနတာလဲ"
"ဘာမွမဟုတ္ပါဘူးခ်စ္တယ္"
လီ့ရဲ့စကားမွာအံ့ၾသၿပီးပါးစပ္အေဟာင္းသားျဖစ္ေနတာမဒမ္ဟာသိပ္လွတာပဲ။ဘယ္ေတာ့မွၿငီးေငြ့သြားမွာမဟုတ္တဲ့မဒမ့္အလွတရားေတြ။
ေမာင္ဟာလူကိုရုတ္တရက္ရင္ခုန္ေအာင္သိပ္လုပ္တာပဲ။ဘာမွလည္းမဆိုင္ပဲခ်စ္တယ္တဲ့။
"တို႔လည္းမင္းကိုခ်စ္တာေပါ့"
ေမာင့္ရဲ့အထိမခံတဲ့ဆံၿမိတ္ေလးကိုဂ်န္းလက္ဖဝါးေလးနဲ႔ဖိေတာ့....
"ေမာင့္နဖူးေလးကိုမနမ္းခ်င္ဘူးလား"
"နမ္းရမလား"
"အြန္း"
ခ်စ္သူေတြစျဖစ္ကတည္းကေမာင့္နဖူးကိုမနမ္းဖူးေသး၊ဒါေၾကာင့္အခုေတာ့နမ္းလိုက္တယ္။
"ေမာင့္ကိုထားမသြားရဘူးေနာ္"
"တို႔ကမင္းကိုပဲခ်စ္တာေလဘာလို႔ထားခဲ့ရမွာလဲ"
"အင္းပါ"
ေမာင့္မ်က္လံုးေတြဟာဝမ္းနည္းေနသလိုပဲဂ်န္းရင္ထဲလည္းတစ္မ်ိဳးျဖစ္ေနတယ္။
ေမာင္ဘာလို႔အဲ့လိုျဖစ္ေနတာပါလိမ့္။ဂ်ံဳအင္နဲ႔ျမင္သြားလို႔ဆိုလည္းျပႆနာတန္းရွာမယ့္လူစားပါ။
"ေမာင္ျပန္ေတာ့မယ္ေနာ္"
"အိမ္ေရာက္ရင္ေစာေစာအိပ္ေနာ္"
"ဟုတ္ကဲ့ပါ"
ေမာင္ဟာဂ်န္းကိုေတာင္မၾကည့္ေတာ့ပဲတံခါးဆီၪီးတည္သြားတယ္။မထြက္ခင္ေတာ့ေျပာသြားေသးသူ႔ကိုလိုက္မပို႔နဲ႔ေတာ့တဲ့ေလ။
ေမာင့္ကိုျပတင္းေပါက္ကေနေစာင့္ၾကည့္ေနရတာေပါ့။
ေတြ့ပါၿပီဂ်န္းအခ်စ္ဆံုးေလးထြက္လာတာကို၊ခ်ယ္လိုက္ပို႔ေပးတာပဲ။ေမာင္စိတ္ညစ္စရာတစ္ခုခုမ်ားရိွေနတာလားကြာ။
ေျခလွမ္းေတြကအစအရင္လိုမတက္ႂကြသလိုပဲ။ေမာင္ဟာactiveျဖစ္လြန္းတဲ့လူငယ္ပါ။စာလုပ္ရတာအဲ့ေလာက္မုန္းတာလားေမာင္။
သူမေၾကာင့္နာက်င္ေနရတဲ့သူ႔အားစာလုပ္ရလို႔စိတ္ညစ္ေနတာျဖစ္မယ္လို႔သူမေတြးလိုက္ၿပီးအလုပ္ဆက္လုပ္ေနလိုက္သည္။
🌻🌼
ဒီေန့မနက္အေစာႀကီးႏိုးေနတဲ့လီဆာ့ေၾကာင့္တစ္အိမ္သားလံုးပါးစပ္အေဟာင္းသား။
"လီလီ...ထူးထူးဆန္းဆန္းေစာေစာစီးစီးႏိုးလို႔ပါလား"
စိတ္ညစ္လြန္းလို႔ေက်ာင္းလည္းမသြားခ်င္တာနဲ႔ၿခံထဲမွာထိုင္ေနတုန္းေမေမကေရာက္လာျပန္တယ္။
"လီလီအခုတေလာေစာေစာထေနက်ပါ"
"ေကာင္မေလးေၾကာင့္မလား"
"ဟင္ဘယ္လိုသိတာလဲ"
"အံမယ္!!ကြၽန္မကရွင့္လိုအဆိုးေလးကိုေမြးထုတ္ထားတဲ့မိခင္ႀကီးပါေနာ္သိတာေပါ့"
"လီလီေျပာျပမလို႔ပါပဲစကားမဆက္မိေသးတာနဲ႔မေျပာေသးတာေမေမ"
"သူ႔ကိုအရမ္းခ်စ္တယ္ေပါ့"
"နီကလီလီရဲ့အခ်စ္ရဆံုးပါေမေမ"
"ေခၚလာခဲ့အုန္းေလေတြ့ဖူးခ်င္လို႔၊ေမေမ့သမီးအဆိုးေလးကိုအရင္ေလာက္မဆိုးႏိုင္ေတာ့ေအာင္လုပ္ႏိုင္တယ္ဆိုေတာ့ဘယ္ဆိုးလို႔လဲေတာ္သားပဲ"
"နီကအခုတေလာအလုပ္ရႈပ္ေနတာေမေမရဲ့"
"ဒါဆိုလည္းသူအားမွေပါ့"
"ဟုတ္ကဲ့ေမေမ"
"ဒီႏွစ္ေတာ့စာေမးပြဲေအာင္ေအာင္ေျဖေတာ့မယ္ေပါ့ဟုတ္လား"
"ဟီးဟီးေအာင္မျွဖစ္မယ္ေမေမရ...ေတာ္ၾကာ နီ ဆူတာခံရလိမ့္မယ္"
ရယ္က်ဲက်ဲနဲ႔ေျပာေနတဲ့လီ့ကိုၾကည့္ၿပီးေမေမကေတာ့သေဘာေတြက်ေနေလတယ္။
စိတ္ထဲကေနလည္းမေတာ္ရေသးတဲ့ေခြၽးမေလးကိုေက်းဇူးေတြအထပ္ထပ္တင္ရင္း....
"အင္းပါ..ဒီေန့ေရာေက်ာင္းမသြားဘူးလား"
"မသြားဘူးေမေမနားမလို႔"
"သေဘာပဲေလဒါဆိုေမေမအထဲဝင္ၿပီေနာ္"
လီေမေမ့ကိုေခါင္းပဲၿငိမ့္ျပလိုက္တယ္။
တစ္ေယာက္တည္းက်န္ေနခဲ့ေတာ့ထပ္ေတြးေနမိတာဂ်ံဳအင့္အေၾကာင္း.....
မဒမ့္ကိုယံုၾကည္ေပမယ့္တကယ္လို႔မ်ားအဲ့လူကိုသာမဒမ္ေရြးခ်ယ္သြားရင္ဘယ္လိုလုပ္မလဲလို႔ေတြးပူေနရတယ္။
မဒမ္ကၪီးေနွာက္ကိုၪီးစားေပးလြန္းတာလီအသိဆံုးပဲေလ။
လီအဲ့လူကိုလံုးဝမရႈံးခ်င္ဘူးမဒမ့္ကိုပိုင္ဆိုင္ရတဲ့သူဟာလီပဲျဖစ္ရမယ္ကင္ဂ်ံဳအင္မျဖစ္ေစရဘူး။
🌻🌼
တစ္ေန့လံုးထုတ္ကုန္အသစ္ေၾကာင့္လူလည္းယားလို႔ေတာင္မကုတ္ႏိုင္ဘူး။
ဒီဟာျမန္ျမန္ေစ်းကြက္ျဖန္႔မွအားလံုးအဆင္ေျပသြားမွာ၊ဂ်ံဳအင္ကကုမၸဏီမွာတစ္ခ်ိန္လံုးရိွေနတာေၾကာင့္ဂ်န္းမွာရင္တမမနဲ႔ပဲ။
ေမာင္သာေရာက္ခ်လာရင္ျပႆနာေတြတက္မွာ...
"ဂ်န္း..."
ေျပာလို႔မွမဆံုးေသးအေနွာင့္အယွက္ကေရာက္လာၿပီ။
ၾကည့္လက္စဖိုင္ကေနအၾကည့္လြဲရင္းသူ႔ကိုၾကည့္ေတာ့လက္ထဲဝက္ဝံရုပ္ကပါေသး။
"ဂ်န္းအတြက္လက္ေဆာင္"
"အားေတာ့နာပါတယ္လက္မခံပါရေစနဲ႔"
"ဂ်န္းကလည္းကြာသူငယ္ခ်င္းအခ်င္းခ်င္းေပးတာပါယူလို႔ရပါတယ္"
"ေနာက္အဲ့လိုေတြမလုပ္ပါနဲ႔ေတာ့ဂ်ံဳအင္ ဂ်န္းဒါကိုလည္းလက္မခံပါရေစနဲ႔၊ျပန္ယူသြားလိုက္ပါေတာင္းပန္ပါတယ္ရွင္"
အရင္ကေတာ့သူေပးတဲ့လက္ေဆာင္ေတြကိုအားနာနာနဲ႔ယူခဲ့ေပမယ့္အခုက်အားနာေနလို႔မျဖစ္ေတာ့ဘူးေလ။
တစ္ခါတည္းရွင္းရွင္းလင္းလင္းျပတ္ျပတ္သားသားေတြလုပ္ထားမွေတာ္ကာက်မွာမလား။
"ဂ်န္းကလည္းကြာ..ၿပီးတာပဲေလကိုယ္လမ္းမွာေတြ့တဲ့ကေလးကိုပဲလက္ေဆာင္ေပးလိုက္ေတာ့မယ္"
"အဲ့တာေကာင္းပါတယ္ကုသိုလ္ရတာေပါ့"
🎶You don't know babe.....
ဖုန္းလာလို႔ဘယ္သူမ်ားလဲမွတ္တယ္။
သိပ္ခ်စ္ရတဲ့လူသားေလး...
"ဟယ္လိုေမာင္"
ဂ်ံဳအင္ကေတာ့ထြက္မသြားေသး၊ဘာေျပာဖို႔ရပ္ေစာင့္ေနေသးလည္းမသိ။
"ဟင္ဘယ္လိုဘယ္လိုေအာက္မွာေရာက္ေနတယ္"
ဂ်န္းလိုက္ကာကိုအနည္းငယ္လွပ္ၾကည့္ေတာ့ကားအျပာေရာင္ေလးနဲ႔ေမာင္ဟာလက္ျပၿပီးကႏႈတ္ဆက္ေနေသး။
လိုက္ကာကိုအကုန္လည္းမလွပ္ရဲ။ေတာ္ၾကာဂ်ံဳအင့္ကိုေတြ့သြားရင္ျပႆနာတက္မွာေလ။
"တို႔ဆင္းလာခဲ့မယ္ေနာ္ေမာင္"
ဖုန္းကိုခ်ၿပီးအိတ္ကိုယူေတာ့...
"သူဘာေျပာတာလဲ"
"အဲ့တာဂ်ံဳအင္နဲ႔မဆိုင္ဘူးထင္ပါတယ္"
"ကိုယ္ေမးတာကိုေျဖေလ"
"အ့!!လက္ကိုအခုလြတ္ေနာ္"
ဂ်ံဳအင္ဟာဂ်န္းလက္ကိုအတင္းဆြဲထားတာေၾကာင့္ေအာ္ေငါက္လိုက္ျခင္း။
"ကိုယ္သာအခုသူ႔ကိုသြားေတြ့လိုက္ရင္ဘာေတျြဖစ္သြားမယ္ထင္လဲဂ်န္း"
"နင္အခုငါ့ကိုၿခိမ္းေျခာက္ေနတာလား"
"ကိုယ္ကေျပာျပရံုသက္သက္ပါ"
"က်စ္!!!ငါ့လက္ကိုလြတ္လို႔"
သူမသေဘာက်လြတ္ေပးလိုက္တယ္။
"ေမာင့္ကိုထြက္ေတြ့ဖို႔မစဥ္းစားနဲ႔အခုသူကငါနဲ႔အတူေန့လည္စာစားဖို႔လာေခၚတာရၿပီလား"
"ခဏေနပါအုန္း"
"ဘာျဖစ္ျပန္ၿပီလဲဟာ"
စိတ္ပ်က္စြာစကားဆိုတဲ့သူမကိုၾကည့္ၿပီးဂ်ံဳအင္မဲ့ၿပံဳးၿပံဳးလိုက္တယ္။
"ကိုယ့္ကိုထြက္မေတြ့ေစခ်င္ရင္ဒီညကိုယ္နဲ႔အတူညစာစားေပး"
"ဘာ"
"လက္မခံရင္ေတာ့ထြက္ေတြ့ရံုေပါ့သူ႔လိုပံုမ်ိဳးနဲ႔ဆိုတဇြတ္ထိုးေတြလုပ္မွာအေသအခ်ာပဲေနာ္ဂ်န္း..."
"ေနာက္ၿပီးသူ႔ကိုလိမ္ထားတဲ့ဂ်န္းကိုလည္းမုန္းသြားမွာ"
ဟားဟားဟား!!!
"လူယုတ္မာ"
"ကိုယ့္ကိုအဲ့လိုျဖစ္ေအာင္လုပ္တာမင္းပဲေလ"
"ငါလက္ခံတယ္ရၿပီလား"
"ဒီလိုမွေပါ့ကြာ"
သူ႔မ်က္ႏွာေရာအသံပါမျမင္ခ်င္မၾကားခ်င္လို႔ရံုးခန္းထဲကခ်က္ခ်င္းထြက္လာတယ္။
မုန္းစရာေကာင္းလြန္းတဲ့သူ၊အရင္ကေတာ့လူႀကီးလူေကာင္းဆန္တယ္ထင္တာစရိုက္အမွန္ေတြေပၚလာမွပဲသိေတာ့တယ္။
သိုးေရၿခံဳတဲ့ဝံပုေလြပဲဆိုတာ....
××××××××မနက္ျဖန္က်K Upမေသခ်ာပါဘူးေနာ္။
အျပင္သြားဖို႔ေလးရိွတာေၾကာင့္ေယာေရာ္ဘြန္း😊
မိုးေအးတာေၾကာင့္ဂရုစိုက္ၾကပါ🤗
🤎××××××××
There are no comments yet. Log in to be the first to leave a review!
