13
14:38, 7 July 2022(Unicode)
သစ်လုံးအိမ်တစ်အိမ်လုံးလီဆာ့အော်သံတွေနဲ့ပြည့်နှက်နေတယ်
အကြောင်းကတော့မဒမ်ဟာအဂျစ်လေးရဲ့ပခုံးကကိုက်ရာကိုဆေးထည့်ပေးနေတာ
"ဘာလို့အဲ့လောက်အော်နေတာလဲမင်းကကလေးသေးသေးလေးလားဒါလေးဆေးထည့်တာသေတော့မှာကျနေတာပဲ"
"နီကလည်းနာတာကိုးလို့ဆေးရည်တွေကစပ်တယ်ရှင့်"
မောင်ဖြစ်နေတဲ့ပုံစံကိုကြည့်ပြီးဂျန်းနီမှာရယ်ချင်စိတ်ကိုမနည်းထိန်းထားရတယ်
အတင်းတွေဆိုးလွန်းနေလို့ဂျန်းနီလူဆိုးကောင်ကိုအပြစ်ပေးလိုက်တာ
ဘယ်နှယ့်ချစ်သူဖြစ်တာမှဘယ်လောက်မှမကြာသေးဘူး
အတူတူကနေချင်နေသေး..ကင်ဂျန်းနီကိုဒီလိုလုပ်လို့ရမလား
အိမ်ရာပေါ်မှာအတင်းတွေမွှန်ပြီးလည်ပင်းတွေကိုသူအာရုံရောက်နေတုန်းပခုံးတစ်ဖက်ကိုနာနာလေးကိုက်ချပေးလိုက်တာ
အခုလည်းအဲ့ကိုက်ရာကိုဂျန်းနီကိုယ်တိုင်ပဲဆေးထည့်ပေးနေရတာပေါ့
ဒါကိုလူဆိုးကောင်ကတော့အရမ်းတွေနာသလိုဟန်ကဆောင်သေး
"ပြီးသွားပြီ....နာနေသေးလား"
"နာတာပေါ့လို့ဘာမှန်းလည်းမသိဘူးကိုယ့်ချစ်သူကိုကိုက်ချတာအားကြီးနဲ့"
ဘဲပေါက်လိုစူပုပ်ပြီးပြောနေတဲ့မောင့်ကိုကြည့်ပြီးဂျန်းနီကတော့သဘောကျနေတာ
"မရယ်နဲ့နော်"
"မင်းကအရမ်းဆိုးနေလို့မှတ်လောက်အောင်လုပ်ပေးတာလေ"
"မောင်က နီ ကိုစ,ချင်ယုံသက်သက်ပါ"
"အဲ့တာတွေပြောမနေနဲ့တော့အကျီဝတ်လို့ရပြီ"
"မဝတ်ပါဘူး"
"အအေးပတ်ပြီးလေပါဖြတ်မယ်"
မဒမ်ဟာလေချစ်သူလေးကိုပြောလိုက်ရင်ဟိုးအဆုံးထိ...
"မောင်အပေါ်ပိုင်းဗလာနဲ့နေတော့နီ့စိတ်ထဲမရိုးမရွဖြစ်နေလို့မလား"
ငါးခူပြုံးကြီးနဲ့မေးလာတဲ့မောင့်ကြောင့်ဂျန်းနီမျက်ခုံးတွေတန်းသွားတယ်
"အမလေးဖြစ်ရတယ်မင်းခန္ဓာကိုယ်ကဘာဖြစ်နေလို့တို့ကမရိုးမရွဖြစ်ရမှာလဲ"
ဂျန်းနီသူ့ကိုကျောပေးပြီးလက်ပိုက်ကာရပ်နေတယ်
မကြာပါဘူး....
မောင်ဟာဂျန်းနီကိုအနောက်ကနေဖက်လာတယ်
"နီနော်...လိမ်တာမကောင်းဘူးမောင့်ရဲ့absတွေကိုသဘောကျနေတာမောင်သိတယ်နော်...နီ"
မောင်ဟာလေစကားကိုဘယ်တော့မှရိုးရိုးတန်းတန်းမပြောတတ်ဘူး
ဂျန်းနီရဲ့နားကိုလျှာနဲ့လျက်ပြီးနားပေါက်ထဲလေတွေမှုတ်ထုတ်နေတယ်
"မောင်လွတ်တော့ကွာ...ရေနွေးဆူနေလောက်ပြီ"
"ဒီတိုင်းလေးနေချင်တယ် နီ ရယ်"
အဂျစ်လေးဟာစကားဆိုနားကိုမထောင်တာပဲလားမသိ
လွတ်ပေးဆိုတော့နှစ်ဆပိုတင်းပြီးဖက်ထားပြန်သေးတာ
လည်ပင်းသားတွေရောပခုံးသားတွေရောတပြွတ်ပြွတ်နဲ့ကနမ်းသေး
တစ်စိတ်ရှိလူကိုအသားယူဖို့ပဲတွေးနေတဲ့လူဆိုးကောင်
"ကဲဟယ်...စကားနားမထောင်ချင်အုန်း"
အဆိုးလေးရဲ့ဗိုက်ကိုတံတောင်နဲ့ထိုးပြီးမီးဖိုချောင်ကိုအမြန်ပြေးထွက်လာခဲ့ရတယ်
မဟုတ်ရင်ဂျန်းနီရဲ့နှလုံးသားကြီးအဲ့နေရာမှာတင်ပြုတ်ထွက်တော့မယ်ထင်တယ်
မောင့်အပြုအမူတွေကြောင့်ဂျန်းနီရင်ထဲပူပူလောင်လောင်ကြီး...
အကျီဝတ်ပါဆိုတာနားမထောင်တဲ့မောင်ဟာအပေါ်ပိုင်းSport braတစ်ထည်နဲ့အနောက်ကနေလာဖက်တော့ရင်ထဲမှာတစ်မျိုးတစ်မည်ကြီးရယ်
"နီ.....ခေါက်ဆွဲရတော့မှာလား"
"ခဏစောင့်အုန်းလေ"
"သုံးမိနစ်ပေါ့ဟုတ်လား နီ"
"ဟုတ်တယ်"
ဘေးကနေအိုးထဲခေါင်းကျမတတ်ကြည့်နေတဲ့အဂျစ်ကြောင့်ဂျန်းနီကတော့ရယ်နေမိတယ်
အခုထိလည်းအကျီမဝတ်သေး..လွတ်ထားပေးလိုက်အုန်းမယ်ဒီလောက်အပြင်မှာမိုးအေးနေတာကိုသူမို့လို့အကျီချွတ်နဲ့မိုက်ချင်နေတာ
"မောင်ဖယ်လေကွာ..ရေနွေးအပူဟပ်မယ်"
"မောင့်ကိုစိုးရိမ်တယ်ပေါ့လေ"
ပခုံးပေါ်ကိုမေးတင်ပြီးအတင်းတွေတွယ်ကပ်ထားတဲ့ဂျန်းနီရဲ့ကလေးကြီးကြောင့်ရယ်ပြီးရင်းရယ်နေမိတာ..
"စိုးရိမ်တာပေါ့မောင်ကတို့ဘဝရဲ့အချစ်ရဆုံးလေးပဲကို"
သူ့ပါးတစ်ဖက်ကိုဆွဲရင်းGummy smileလေးနဲ့ဆိုလာတဲ့မဒမ့်ကြောင့်ရင်ထဲဝယ်ဆူနာမီဖြစ်သွားသလိုပဲ
တစ်ခါမှမဒမ်ဟာဒီလိုမပြောဖူးပါဘူး
ပြောခဲ့ရင်တောင်ရှားပါးပဲလေ
"မောင်စားပွဲမှာစောင့်နေခေါက်ဆွဲကရတော့မယ်"
လီဆာ့ကိုကျပြောချင်ရာပြောထားပြီးမဒမ်ဟာဘာမှမဟုတ်သလိုခေါက်ဆွဲပြုတ်နေခဲ့တယ်
သို့ပေမယ့်မဒမ့်ပါးလေးတွေရဲနေတာတော့လီဆာသတိထားမိပါတယ်
ရှက်တတ်လွန်းတာလည်းမဒမ့်အပြင်နှစ်ယောက်မရှိ
"အာ့ဆိုမောင်စောင့်နေမယ်နော်"
"ချစ်တယ်မောင့်ဂျန်းနီလေး.."
အူးမွ!!!
ပါးပေါ်ကိုကျရောက်လာပြန်တဲ့မောင့်အနမ်းတစ်ပွင့်...
တစ်ဆက်တည်းပါးလေးကိုဖွဖွကကိုက်သွားသေး
"မင်းနော်..တို့ပါးကိုဘာလို့ကိုက်တာလဲ"
ပါးလေးဖောင်းကာနှုတ်ခမ်းလေးစူထွက်ပြီးရန်တွေ့နေတဲ့ချစ်ရသူလေးကြောင့်လီဆာထိုင်ခုံပေါ်ကတောင်ပြုတ်ကျတော့မလို့
အူတွေအသဲတွေယားလိုက်တာဆိုတာဘယ်လိုစကားလုံးနဲ့ဖော်ပြရမလဲတောင်မသိတော့
"နီကမောင့်ကိုလာဆွနေတာပဲ"
မောင်ဟာဂျန်းနီဆီပြန်လာပြီးမျက်နှာကိုဆွဲယူကာနှုတ်ခမ်းတွေကိုစုပ်ယူနမ်းရှိုက်နေပြန်တယ်
မောင့်ကိုသိပ်ချစ်တဲ့ဂျန်းနီဟာလည်းမောင့်အနမ်းတွေကိုဥပေက္ခာမပြုရက်တော့အားရပါးရကိုပြန်စုပ်ယူနေတာ...
"မောင်ရေနွေးတွေခမ်းကုန်တော့မယ်"
မောင်နဲ့နဖူးချင်းထိထားကြရင်းမောင့်နှုတ်ခမ်းလေးကိုတစ်ချက်စုပ်ယူနမ်းပေးလိုက်တယ်
မောင်ကတော့ပြုံးပြုံးကြီးနဲ့ထိုင်ခုံမှာနေရာသွားယူပြန်တယ်
🌻🌼
"ငယ်...သူတို့ဘယ်မှာရှိနေလဲ မမ မသိဘူး"
ငယ့်ကိုလုံးဝစိတ်မရှည်တော့လို့ဂျီဆူအော်ချပစ်လိုက်တယ်
လီလီနဲ့ဂျန်းနီဒီညအတူရှိနေမှာမို့သူ့ကိုအဖော်လာအိပ်ပေးတာပါဆိုသူကတော့အစ်မဖြစ်သူနောက်လိုက်သွားမှဖြစ်မယ်ကြီးလုပ်နေတာ
"ဂျီကလည်းကွာ....ငယ်ကအစ်မကိုစိတ်ပူလို့ပါ"
"မမတစ်ယောက်လုံးကိုတောင်လီလီကငယ့်အိမ်ကိုလွတ်သေးတာငယ်ကဂျန်းနီအတွက်အဲ့လောက်စိတ်ပူနေတာလားဟင်"
အသံမာမာနဲ့ပြောနေတဲ့ဂျီ့ကြောင့်စိတ်ကိုတစ်ထစ်ပြန်လျော့ချပြီးလက်ထဲကကားသော့ကိုလည်းပြန်ချလိုက်ရတယ်
"ငယ်တောင်းပန်ပါတယ်နော်ငယ်ကလေအစ်မကိုလီဆာတစ်ခုခုလုပ်လိုက်မှာစိုးလို့"
ဂျီ့ပခုံးတွေကိုအုပ်ကိုင်ရင်းဂျီ့အားတောင်းပန်ရပြန်တယ်
"သူတို့ဘာသာ ဘာလုပ်လုပ်သမီးရည်းစားတွေပဲလေဂျန်းနီကအရွယ်ရောက်ပြီးသားမိန်းမတစ်ယောက်ဖြစ်နေပြီငယ်အဲ့လောက်စိတ်ပူပြနေစရာမလိုဘူး"
လက်တွေကိုဖြုတ်ချကာဂျီဟာသူ့အထုတ်သူယူရင်းအိမ်ပေါ်ထပ်ကိုခပ်တည်တည်တက်သွားနေပြန်တယ်
ချယ်ယောင်းကိုကမှားတာပါလီဆာနဲ့ပတ်သက်ရင်တစ်စက်လေးမှအယုံအကြည်မရှိတော့အစ်မကိုသူနဲ့မထားချင်တာ
အခုတော့ဂျီစိတ်ဆိုးပြေတဲ့အထိချော့ရအုန်းမှာပေါ့လေ...
ခေါင်းကုတ်ရင်းချယ်ယောင်းတစ်ယောက်အပေါ်ထပ်ကိုလိုက်တက်လာတော့ဂျီဟာဘယ်အခန်းထဲဝင်ရမှန်းမသိလို့ထင်တယ်
အထုပ်လေးနဲ့ယောင်လည်လည်ဖြစ်နေသည်
"ဂျီထောင့်ဆုံးကအခန်းကငယ့်အခန်း"
ချယ်ယောင်းစကားကြောင့်ထောင့်ဆုံးအခန်းကိုလှမ်းမယ့်ခြေလှမ်းတွေအားရုတ်သိမ်းကာတွေ့ရာအခန်းထဲပဲဝင်လိုက်တယ်
သူ့အခန်းထဲမဝင်ပဲတခြားအခန်းရွေးဝင်တဲ့ဂျီဆူ့ကြောင့်တိုင်ပတ်နေတာချယ်ယောင်း
"မိန်းမတွေကိုချော့ရတာအခက်ခဲဆုံးအလုပ်ပဲ"
ဟူး!!!!
သက်ပြင်းရှည်ကြီးချရင်းချယ်ယောင်းတစ်ယောက်ဂျီဆူဝင်သွားတဲ့ဧည့်သည်အခန်းလေးကိုတံခါးခေါက်ကြည့်လိုက်တယ်
ဘာတုန့်ပြန်မှုမှမကြားရဘာသံမှလည်းပြန်မပေး...
"ငယ်ဝင်လာပြီနော်ဂျီ"
တံခါးလေးကိုဖြေးဖြေးလေးတွန်းဖွင့်ပြီးအခန်းထဲကြည့်တော့ဂျီ့က်ိုမတွေ့တာကြောင့်ချယ်ယောင်းလိုက်ရှာနေမိတယ်
နောက်တော့မှရေသံကြောင့်သဘောပေါက်သွားတယ်
ဂျီရေချိုးနေတယ်ထင်ပါတယ်
ချယ်ယောင်းလည်းကုတင်ပေါ်မှာပဲတစောင်းထိုင်ရင်းစောင့်နေလိုက်တယ်
"အမလေး...နင်ဘာလာလုပ်တာလဲ"
မကြာပါဘူးတောင်ကြည့်မြောက်ကြည့်ငေးနေရင်းကရေချိုးခန်းထဲကဂျီထွက်လာတယ်
ဂျီစကားလှမ်းပြောပေမယ့်ချယ်ယောင်းကတော့မကြားတော့ပါ
လောကကြီးနဲ့ခဏတာအဆက်ပြတ်သွားတာကြောင့်
ရေချိုးလာပုံရတဲ့ဂျီဟာတံပတ်လေးကိုသာပတ်ထားပြီးဆံပင်တွေကိုလည်းထုံးထားသေးတယ်
ဆံထုံးလေးကြောင့်ဂျီ့ရဲ့ပြောင်ရှင်းနေတဲ့လည်တိုင်လှလှဟာချယ်ယောင်းစိတ်တွေကိုဆွနေသကဲ့သို့
ဖြူဖွေးပြီးနို့နှစ်ရောင်အသားအရေကြောင့်တံတွေးတွေမျိုချမိနေတာဘယ်နှစ်ကြိမ်မှန်းမသိတော့
ပေါင်တံလေးကလည်းသွယ်လျနေတာပဲ..
"နင်နော်အဲ့လောက်ထိကြည့်မနေနဲ့"
ဂျီဟာမှန်တင်ခုံရှေ့ဝင်ထိုင်ရင်းမှန်မှတစ်ဆင့်ချယ်ယောင်းကိုအော်ပြောတယ်
ဒီတစ်ခါတော့ဂျီ့အသံကိုပြန်ကြားလိုက်ရပါပြီ
"နင်"ဆိုပြီးခေါ်လိုက်တာဟာလည်းနားထဲကိုအတောင့်လိုက်ကြီးဝင်လာတော့တာပဲ
နားဝင်ဆိုးလိုက်တာ...
"ငယ့်ကိုစိတ်မဆိုးပါနဲ့နော်ငယ်မှားသွားပါတယ်ဂျီ"
ချယ်ယောင်းဟာကြည့်လိုက်ရင်လူရိုးလူအလို့ထင်နိုင်သော်ငြားဒီလိုကျသူသိပ်သိပ်တတ်ပါတယ်
ဂျီ့ကိုချော့ဖို့အတွက်ဂျီ့နောက်ကနေပခုံးသားတွေကိုဖွဖွလေးနမ်းပြီးမှန်ထဲကနေဂျီ့အားညို့အားပြင်းပြင်းကိုကြည့်နေတာ
"နင်ကစိတ်ဆိုးရအောင်လုပ်တာကိုး"
"နင်လို့မပြောနဲ့ကွာနားထဲအဆင်မပြေဘူး"
"ပြောတော့ဘာဖြစ်လဲ..နင်..နင်"
ငယ်ဟာရုတ်တရက်ကြီးဂျီဆူမျက်နှာကိုဆွဲယူပြီးနှုတ်ခမ်းတွေကိုခပ်ကြမ်းကြမ်းလာနမ်းနေတာ
ငယ့်ရဲ့ကြမ်းတမ်းတဲ့အပြုအမူကြောင့်ဂျီဆူပြန်နမ်းဖို့တောင်မေ့ပါတယ်
တစ်ခါမှဒီလိုမလုပ်ဖူးဘူးလေ
"အ့!!!"
အောက်နှုတ်ခမ်းကိုသူကိုက်လိုက်တာကြောင့်ဂျီဆူအော်မိလိုက်တယ်
နှုတ်ခမ်းအပွင့်ကိုစောင့်နေတဲ့ငယ်ဟာပါးနပ်စွာပဲခံတွင်းထဲသူ့လျှာလေးနဲ့ကျူးကျော်လာတယ်
ဂျီဆူလည်းငယ့်အနမ်းတွေမှာလူဟာပျော့ခွေသွားသလို
သူ့ခါးကိုလည်းခြေထောက်နဲ့တွယ်ချိတ်ပြီးအနမ်းတွေလည်းပြန်တုန့်ပြန်နေမိတယ်
မကြာပါဘူးအိပ်ရာခင်းပေါ်ကိုငယ်ဟာဖြေးဖြေးလေးချပေးရင်းနားအနားကပ်ကာခပ်တိုးတိုးတောင်းဆိုလာတယ်
"ငယ့်ကိုခွင့်ပြုပါလားဂျီ"
ငယ့်ကိုအင်နိုးစန့်ထင်ထားသောဂျီဆူအမှားကြီးမှားသွားသည်ထင်
ငယ်ဟာအလိုကြီးသူတစ်ယောက်ဖြစ်နေတယ်
"ငယ့်ကိုခွင့်ပြုတယ်မလားဂျီ"
ငယ်ကခွင့်ပြုချက်သာတောင်းသာလက်တွေကတပတ်ပေါ်ကနေဂျီဆူ့အသားစိုင်တွေကိုနှိပ်နယ်နေသေးတာ
ငယ့်ကိုချစ်လွန်းတာကြောင့်အရာရာပုံအောဖို့တွေးထားပြီးသား
ဒီနေ့ညဒီအခြေအနေထိရောက်သွားလိမ့်မယ်လို့မထင်ထားသော်ငြားဂျီဆူခေါင်းငြိမ့်လိုက်ရတော့တယ်
အဲ့ဒီ့နောက်ဂျီဆူခံစားမိတာဟာခန္ဓာကိုယ်ကိုပတ်ထားတဲ့တပတ်လေးအဝေးကိုလွင့်သွားပြီးအိပ်ရာခင်းနဲ့ခါးလွတ်မတတ်ဂျီဆူသာယာနေမိတာ...
ငယ့်ရဲ့အပြုအစုတွေမှာအခါခါကျရှုံးနေကာတိမ်တွေဆီအလည်ရောက်နေတယ်
"နီ...အိပ်ပြီလားဟင်"
"တို့မအိပ်သေးပါဘူးမောင်ဘာဖြစ်လို့လဲအိပ်လို့မရဘူးလား"
မောင်နဲ့ဂျန်းနီဟာတစ်အိပ်ရာထဲမှာပဲကျောပေးထားကြရင်းအိပ်ရာဝင်ခဲ့ကြတယ်
သို့သော်အခုထိနှစ်ယောက်လုံးအိပ်မပျော်ကြသေးဘူး
"နီ....."
ဂျန်းနီကိုယ်ပေါ်ကိုအုပ်မိုးပြီးပြောလာတဲ့မောင့်ကြောင့်မျက်ခုံးခပ်လှုပ်လှုပ်ရယ်
"ဘာလဲမောင်"
"နို့သောက်ချင်တယ်"
"ဟမ်!!!"
မောင့်စကားကြောင့်ဂျန်းနီရှော့ခ်ရသွားသလိုပဲ
မျက်နှာကြီးလည်းနီရဲတွတ်နေတော့မှာအသေအချာပဲ...
"ဘာတွေပြောနေတာလဲမောင်ရာ"
မောင့်ကိုတွန်းဖယ်ပြီးဂျန်းနီတစောင်းအိပ်နေလိုက်တယ်
ထပ်ပြီးခံစားလိုက်ရတာမောင့်ရဲ့နှုတ်ခမ်းသားတွေဂျန်းနီလည်ပင်းသားပေါ်ရောက်လာတာ
တော်ပါသေးတယ်မောင်ဟာခေါက်ဆွဲပြုတ်စားပြီးတဲ့အချိန်အကျီပြန်ဝတ်ထားလို့
ဒါတောင်ဟူဒီကိုမဝတ်ဘူးဒီအိမ်မှာရှိတဲ့သူ့တီရှပ်အပါးလေးပဲစွပ်ထားတာ
"မောင်...တို့မနေတတ်ဘူးကွာ"
"မောင်နို့သောက်ချင်ပါတယ်ဆို"
"တို့မတိုက်နိုင်ပါဘူးနော်သွားအိပ်တော့ဂျစ်တိုက်မနေနဲ့"
မောင့်ကိုထပ်ပြီးတွန်းရပြန်တယ်
ဒီတစ်ခါတော့မောင်ဟာအေးအေးလူလူအတွန်းမခံဘူး
ဂျန်းနီလက်တွေကိုပြန်ချုပ်ထားပြီးအပေါ်ကနေထပ်မိုးထားပြန်တယ်
မောင်ဟာဂျန်းနီခါးကနေကိုခွထားတာ
"မောင်ကနွားနို့သောက်ချင်တယ်ပြောတာပါ"
"နွားနို့"
"ဟုတ်တယ်လေ နီ ကဘာတွေထင်နေတာလဲ"
မောင့်ပြုံးစိစိမျက်နှာကြောင့်လူကပိုရှက်လာရတယ်
ဒါကိုမောင်ကမျက်နှာနားကပ်လာပြန်တယ်
"မောင့်ကိုချစ်လားနီ"
မဒမ့်နားရွက်လေးအားလျှာနဲ့လျက်ရင်းလီဆာမေးလိုက်တယ်
"ချစ်တာပေါ့"
"အာ့ဆိုမောင်တို့အဆင့်တက်ရအောင်"
"အဆင့်တက်မယ်"
မောင်ဟာသူ့မျက်ဝန်းညိုညိုတွေနဲ့ဂျန်းနီကိုညို့ယူနေပြန်ပါပြီ
မောင့်ဆီမှာအကြိမ်ကြိမ်အရှုံးပေးနေမိတာတော့မဟုတ်သေးပါဘူးလေ
"နီကမောင့်ကိုမချစ်လို့လား"
"ဘယ်လိုပြောလိုက်တာလဲမောင်တို့မင်းကိုအရမ်းချစ်တာပါ"
"အာ့ဆိုဘာလို့"
"တို့ကမင်းအပိုင်ပဲမောင်မင်းတစ်ယောက်တည်းအပိုင်တို့ခန္ဓာကိုယ်ကိုကြိုက်သလိုစီမံခွင့်ရှိတယ်"
လီဆာ့မျက်နှာအားလက်နဲ့ကိုင်ပြီးတစ်လုံးချင်းပြောသွားတဲ့မဒမ်ဟာသူ့ဘာသာပြောရင်းသူပဲရှက်နေသည်ထင်
ပါးလေးတွေရဲပြီးခေါင်းငုံ့သွားတယ်
လီဆာလည်းမဒမ့်မျက်နှာလေးကိုပြန်ဆွဲယူပြီး
"မောင့်ကိုယုံလိုက်ပါ နီမောင် နီ့ ကိုထားမသွားဘူး"
မောင်ဟာလူကိုစကားချိုချိုလေးပြောပြီးနှုတ်ခမ်းတွေကိုနမ်းပြန်တယ်
အနူးညံ့ဆုံးနမ်းနေတာကြောင့်ဂျန်းနီအရာခပ်သိမ်းမေ့ချင်စိတ်တောင်ပေါက်တယ်
ပထမတစ်ခါတော့သူ့ပခုံးကိုကိုက်ပြီးတားလိုက်နိုင်ပေမယ့်ဒီတစ်ခါတော့ဂျန်းနီကိုယ်တိုင်လည်းလိုက်လျောချင်နေမိတာ
မောင့်မျက်လုံးဝိုင်းဝိုင်းတွေမျက်ဝန်းညိုညိုတွေဟာဂျန်းနီအတွက်တော့ထောင်ချောက်သဖွယ်ပဲ
မောင့်အနမ်းတွေဟာနူးညံ့ရင်းကရမ္မက်အပြည့်နဲ့ပြောင်းလဲလာသလိုမောင့်လက်တွေဟာလည်းဂျန်းနီရဲ့ရင်သားစိုင်တွေကိုဆုပ်ကိုင်လာပါတော့တယ်
မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းကိုနှစ်ယောက်လုံးရဲ့ခန္ဓာမှာအဝတ်မဲ့
ပြင်းပြင်းပြပြနမ်းရှိုက်ရင်းပူပူလောင်လောင်ပဲရှေ့ဆက်ခဲ့ကြတယ်
မောင်ဟာဂျန်းနီရဲ့အရာလေးကိုသူ့နှုတ်ခမ်းဖူးဖူးတွေနဲ့စုပ်ယူပေးတဲ့အခါအိပ်ရာခင်းစကိုမလွတ်တမ်းကိုင်ဆုပ်ပြီးသာယာမှုကိုခံယူနေမိတယ်
မောင့်လက်ချောင်းရှည်ရှည်တွေဂျန်းနီရဲ့ပန်းပွင့်လေးထဲတိုးဝင်လာတဲ့အခါနာလွန်းသော်ငြားမောင်ပေးတဲ့အရာပဲမို့ကျေနပ်မိတယ်
မောင်ဟာဒီလိုအချိန်ကိုစောင့်မျှော်နေခဲ့တာလားတောင်မသိတော့
ဂျန်းနီအိပ်ရာခင်းထက်ကနေမောင့်လိုအင်တွေကိုမြင်တွေ့နေရတာအတိုင်းသားပဲလေ
မောင်နဲ့အတူParadiseကိုသွားရောက်ခွင့်ရတာတစ်သက်မမေ့နိုင်စရာ
×××××××××××××ကြယ်လေးတွေပေးသွားကြအုန်းနော်💫
အားလုံးကိုလေးစားချစ်ခင်လျက်🤎×××××××××××××(Zawgyi)
သစ္လံုးအိမ္တစ္အိမ္လံုးလီဆာ့ေအာ္သံေတြနဲ႔ျပည့္ႏွက္ေနတယ္
အေၾကာင္းကေတာ့မဒမ္ဟာအဂ်စ္ေလးရဲ့ပခံုးကကိုက္ရာကိုေဆးထည့္ေပးေနတာ
"ဘာလို႔အဲ့ေလာက္ေအာ္ေနတာလဲမင္းကကေလးေသးေသးေလးလားဒါေလးေဆးထည့္တာေသေတာ့မွာက်ေနတာပဲ"
"နီကလည္းနာတာကိုးလို႔ေဆးရည္ေတြကစပ္တယ္ရွင့္"
ေမာင္ျဖစ္ေနတဲ့ပံုစံကိုၾကည့္ၿပီးဂ်န္းနီမွာရယ္ခ်င္စိတ္ကိုမနည္းထိန္းထားရတယ္
အတင္းေတြဆိုးလြန္းေနလို႔ဂ်န္းနီလူဆိုးေကာင္ကိုအျပစ္ေပးလိုက္တာ
ဘယ္ႏွယ့္ခ်စ္သူျဖစ္တာမွဘယ္ေလာက္မွမၾကာေသးဘူး
အတူတူကေနခ်င္ေနေသး..ကင္ဂ်န္းနီကိုဒီလိုလုပ္လို႔ရမလား
အိမ္ရာေပၚမွာအတင္းေတြမႊန္ၿပီးလည္ပင္းေတြကိုသူအာရံုေရာက္ေနတုန္းပခံုးတစ္ဖက္ကိုနာနာေလးကိုက္ခ်ေပးလိုက္တာ
အခုလည္းအဲ့ကိုက္ရာကိုဂ်န္းနီကိုယ္တိုင္ပဲေဆးထည့္ေပးေနရတာေပါ့
ဒါကိုလူဆိုးေကာင္ကေတာ့အရမ္းေတြနာသလိုဟန္ကေဆာင္ေသး
"ၿပီးသြားၿပီ....နာေနေသးလား"
"နာတာေပါ့လို႔ဘာမွန္းလည္းမသိဘူးကိုယ့္ခ်စ္သူကိုကိုက္ခ်တာအားႀကီးနဲ႔"
ဘဲေပါက္လိုစူပုပ္ၿပီးေျပာေနတဲ့ေမာင့္ကိုၾကည့္ၿပီးဂ်န္းနီကေတာ့သေဘာက်ေနတာ
"မရယ္နဲ႔ေနာ္"
"မင္းကအရမ္းဆိုးေနလို႔မွတ္ေလာက္ေအာင္လုပ္ေပးတာေလ"
"ေမာင္က နီ ကိုစ,ခ်င္ယံုသက္သက္ပါ"
"အဲ့တာေတြေျပာမေနနဲ႔ေတာ့အက်ီဝတ္လို႔ရၿပီ"
"မဝတ္ပါဘူး"
"အေအးပတ္ၿပီးေလပါျဖတ္မယ္"
မဒမ္ဟာေလခ်စ္သူေလးကိုေျပာလိုက္ရင္ဟိုးအဆံုးထိ...
"ေမာင္အေပၚပိုင္းဗလာနဲ႔ေနေတာ့နီ႔စိတ္ထဲမရိုးမရျြဖစ္ေနလို႔မလား"
ငါးခူၿပံဳးႀကီးနဲ႔ေမးလာတဲ့ေမာင့္ေၾကာင့္ဂ်န္းနီမ်က္ခံုးေတြတန္းသြားတယ္
"အမေလးျဖစ္ရတယ္မင္းခႏၶာကိုယ္ကဘာျဖစ္ေနလို႔တို႔ကမရိုးမရျြဖစ္ရမွာလဲ"
ဂ်န္းနီသူ႔ကိုေက်ာေပးၿပီးလက္ပိုက္ကာရပ္ေနတယ္
မၾကာပါဘူး....
ေမာင္ဟာဂ်န္းနီကိုအေနာက္ကေနဖက္လာတယ္
"နီေနာ္...လိမ္တာမေကာင္းဘူးေမာင့္ရဲ့absေတြကိုသေဘာက်ေနတာေမာင္သိတယ္ေနာ္...နီ"
ေမာင္ဟာေလစကားကိုဘယ္ေတာ့မွရိုးရိုးတန္းတန္းမေျပာတတ္ဘူး
ဂ်န္းနီရဲ့နားကိုလ်ွာနဲ႔လ်က္ၿပီးနားေပါက္ထဲေလေတြမႈတ္ထုတ္ေနတယ္
"ေမာင္လြတ္ေတာ့ကြာ...ေရႏြေးဆူေနေလာက္ၿပီ"
"ဒီတိုင္းေလးေနခ်င္တယ္ နီ ရယ္"
အဂ်စ္ေလးဟာစကားဆိုနားကိုမေထာင္တာပဲလားမသိ
လြတ္ေပးဆိုေတာ့ႏွစ္ဆပိုတင္းၿပီးဖက္ထားျပန္ေသးတာ
လည္ပင္းသားေတြေရာပခံုးသားေတြေရာတႁပြတ္ႁပြတ္နဲ႔ကနမ္းေသး
တစ္စိတ္ရိွလူကိုအသားယူဖို႔ပဲေတြးေနတဲ့လူဆိုးေကာင္
"ကဲဟယ္...စကားနားမေထာင္ခ်င္အုန္း"
အဆိုးေလးရဲ့ဗိုက္ကိုတံေတာင္နဲ႔ထိုးၿပီးမီးဖိုေခ်ာင္ကိုအျမန္ေျပးထြက္လာခဲ့ရတယ္
မဟုတ္ရင္ဂ်န္းနီရဲ့ႏွလံုးသားႀကီးအဲ့ေနရာမွာတင္ျပဳတ္ထြက္ေတာ့မယ္ထင္တယ္
ေမာင့္အျပဳအမူေတြေၾကာင့္ဂ်န္းနီရင္ထဲပူပူေလာင္ေလာင္ႀကီး...
အက်ီဝတ္ပါဆိုတာနားမေထာင္တဲ့ေမာင္ဟာအေပၚပိုင္းSport braတစ္ထည္နဲ႔အေနာက္ကေနလာဖက္ေတာ့ရင္ထဲမွာတစ္မ်ိဳးတစ္မည္ႀကီးရယ္
"နီ.....ေခါက္ဆြဲရေတာ့မွာလား"
"ခဏေစာင့္အုန္းေလ"
"သံုးမိနစ္ေပါ့ဟုတ္လား နီ"
"ဟုတ္တယ္"
ေဘးကေနအိုးထဲေခါင္းက်မတတ္ၾကည့္ေနတဲ့အဂ်စ္ေၾကာင့္ဂ်န္းနီကေတာ့ရယ္ေနမိတယ္
အခုထိလည္းအက်ီမဝတ္ေသး..လြတ္ထားေပးလိုက္အုန္းမယ္ဒီေလာက္အျပင္မွာမိုးေအးေနတာကိုသူမို႔လို႔အက်ီခြၽတ္နဲ႔မိုက္ခ်င္ေနတာ
"ေမာင္ဖယ္ေလကြာ..ေရႏြေးအပူဟပ္မယ္"
"ေမာင့္ကိုစိုးရိမ္တယ္ေပါ့ေလ"
ပခံုးေပၚကိုေမးတင္ၿပီးအတင္းေတြတြယ္ကပ္ထားတဲ့ဂ်န္းနီရဲ့ကေလးႀကီးေၾကာင့္ရယ္ၿပီးရင္းရယ္ေနမိတာ..
"စိုးရိမ္တာေပါ့ေမာင္ကတို႔ဘဝရဲ့အခ်စ္ရဆံုးေလးပဲကို"
သူ႔ပါးတစ္ဖက္ကိုဆြဲရင္းGummy smileေလးနဲ႔ဆိုလာတဲ့မဒမ့္ေၾကာင့္ရင္ထဲဝယ္ဆူနာမီျဖစ္သြားသလိုပဲ
တစ္ခါမွမဒမ္ဟာဒီလိုမေျပာဖူးပါဘူး
ေျပာခဲ့ရင္ေတာင္ရွားပါးပဲေလ
"ေမာင္စားပြဲမွာေစာင့္ေနေခါက္ဆြဲကရေတာ့မယ္"
လီဆာ့ကိုက်ေျပာခ်င္ရာေျပာထားၿပီးမဒမ္ဟာဘာမွမဟုတ္သလိုေခါက္ဆြဲျပဳတ္ေနခဲ့တယ္
သို႔ေပမယ့္မဒမ့္ပါးေလးေတြရဲေနတာေတာ့လီဆာသတိထားမိပါတယ္
ရွက္တတ္လြန္းတာလည္းမဒမ့္အျပင္ႏွစ္ေယာက္မရိွ
"အာ့ဆိုေမာင္ေစာင့္ေနမယ္ေနာ္"
"ခ်စ္တယ္ေမာင့္ဂ်န္းနီေလး.."
အူးမြ!!!
ပါးေပၚကိုက်ေရာက္လာျပန္တဲ့ေမာင့္အနမ္းတစ္ပြင့္...
တစ္ဆက္တည္းပါးေလးကိုဖြဖြကကိုက္သြားေသး
"မင္းေနာ္..တို႔ပါးကိုဘာလို႔ကိုက္တာလဲ"
ပါးေလးေဖာင္းကာႏႈတ္ခမ္းေလးစူထြက္ၿပီးရန္ေတြ့ေနတဲ့ခ်စ္ရသူေလးေၾကာင့္လီဆာထိုင္ခံုေပၚကေတာင္ျပဳတ္က်ေတာ့မလို႔
အူေတြအသဲေတြယားလိုက္တာဆိုတာဘယ္လိုစကားလံုးနဲ႔ေဖာ္ျပရမလဲေတာင္မသိေတာ့
"နီကေမာင့္ကိုလာဆြေနတာပဲ"
ေမာင္ဟာဂ်န္းနီဆီျပန္လာၿပီးမ်က္ႏွာကိုဆြဲယူကာႏႈတ္ခမ္းေတြကိုစုပ္ယူနမ္းရိႈက္ေနျပန္တယ္
ေမာင့္ကိုသိပ္ခ်စ္တဲ့ဂ်န္းနီဟာလည္းေမာင့္အနမ္းေတြကိုဥေပကၡာမျပဳရက္ေတာ့အားရပါးရကိုျပန္စုပ္ယူေနတာ...
"ေမာင္ေရႏြေးေတြခမ္းကုန္ေတာ့မယ္"
ေမာင္နဲ႔နဖူးခ်င္းထိထားၾကရင္းေမာင့္ႏႈတ္ခမ္းေလးကိုတစ္ခ်က္စုပ္ယူနမ္းေပးလိုက္တယ္
ေမာင္ကေတာ့ၿပံဳးၿပံဳးႀကီးနဲ႔ထိုင္ခံုမွာေနရာသြားယူျပန္တယ္
🌻🌼
"ငယ္...သူတို႔ဘယ္မွာရိွေနလဲ မမ မသိဘူး"
ငယ့္ကိုလံုးဝစိတ္မရွည္ေတာ့လို႔ဂ်ီဆူေအာ္ခ်ပစ္လိုက္တယ္
လီလီနဲ႔ဂ်န္းနီဒီညအတူရိွေနမွာမို႔သူ႔ကိုအေဖာ္လာအိပ္ေပးတာပါဆိုသူကေတာ့အစ္မျဖစ္သူေနာက္လိုက္သြားမျွဖစ္မယ္ႀကီးလုပ္ေနတာ
"ဂ်ီကလည္းကြာ....ငယ္ကအစ္မကိုစိတ္ပူလို႔ပါ"
"မမတစ္ေယာက္လံုးကိုေတာင္လီလီကငယ့္အိမ္ကိုလြတ္ေသးတာငယ္ကဂ်န္းနီအတြက္အဲ့ေလာက္စိတ္ပူေနတာလားဟင္"
အသံမာမာနဲ႔ေျပာေနတဲ့ဂ်ီ့ေၾကာင့္စိတ္ကိုတစ္ထစ္ျပန္ေလ်ာ့ခ်ၿပီးလက္ထဲကကားေသာ့ကိုလည္းျပန္ခ်လိုက္ရတယ္
"ငယ္ေတာင္းပန္ပါတယ္ေနာ္ငယ္ကေလအစ္မကိုလီဆာတစ္ခုခုလုပ္လိုက္မွာစိုးလို႔"
ဂ်ီ့ပခံုးေတြကိုအုပ္ကိုင္ရင္းဂ်ီ့အားေတာင္းပန္ရျပန္တယ္
"သူတို႔ဘာသာ ဘာလုပ္လုပ္သမီးရည္းစားေတြပဲေလဂ်န္းနီကအရြယ္ေရာက္ၿပီးသားမိန္းမတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနၿပီငယ္အဲ့ေလာက္စိတ္ပူျပေနစရာမလိုဘူး"
လက္ေတြကိုျဖဳတ္ခ်ကာဂ်ီဟာသူ႔အထုတ္သူယူရင္းအိမ္ေပၚထပ္ကိုခပ္တည္တည္တက္သြားေနျပန္တယ္
ခ်ယ္ေယာင္းကိုကမွားတာပါလီဆာနဲ႔ပတ္သက္ရင္တစ္စက္ေလးမွအယံုအၾကည္မရိွေတာ့အစ္မကိုသူနဲ႔မထားခ်င္တာ
အခုေတာ့ဂ်ီစိတ္ဆိုးေျပတဲ့အထိေခ်ာ့ရအုန္းမွာေပါ့ေလ...
ေခါင္းကုတ္ရင္းခ်ယ္ေယာင္းတစ္ေယာက္အေပၚထပ္ကိုလိုက္တက္လာေတာ့ဂ်ီဟာဘယ္အခန္းထဲဝင္ရမွန္းမသိလို႔ထင္တယ္
အထုပ္ေလးနဲ႔ေယာင္လည္လည္ျဖစ္ေနသည္
"ဂ်ီေထာင့္ဆံုးကအခန္းကငယ့္အခန္း"
ခ်ယ္ေယာင္းစကားေၾကာင့္ေထာင့္ဆံုးအခန္းကိုလွမ္းမယ့္ေျခလွမ္းေတြအားရုတ္သိမ္းကာေတြ့ရာအခန္းထဲပဲဝင္လိုက္တယ္
သူ႔အခန္းထဲမဝင္ပဲတျခားအခန္းေရြးဝင္တဲ့ဂ်ီဆူ႔ေၾကာင့္တိုင္ပတ္ေနတာခ်ယ္ေယာင္း
"မိန္းမေတြကိုေခ်ာ့ရတာအခက္ခဲဆံုးအလုပ္ပဲ"
ဟူး!!!!
သက္ျပင္းရွည္ႀကီးခ်ရင္းခ်ယ္ေယာင္းတစ္ေယာက္ဂ်ီဆူဝင္သြားတဲ့ဧည့္သည္အခန္းေလးကိုတံခါးေခါက္ၾကည့္လိုက္တယ္
ဘာတုန္႔ျပန္မႈမွမၾကားရဘာသံမွလည္းျပန္မေပး...
"ငယ္ဝင္လာၿပီေနာ္ဂ်ီ"
တံခါးေလးကိုေျဖးေျဖးေလးတြန္းဖြင့္ၿပီးအခန္းထဲၾကည့္ေတာ့ဂ်ီ့က္ိုမေတြ့တာေၾကာင့္ခ်ယ္ေယာင္းလိုက္ရွာေနမိတယ္
ေနာက္ေတာ့မွေရသံေၾကာင့္သေဘာေပါက္သြားတယ္
ဂ်ီေရခ်ိဳးေနတယ္ထင္ပါတယ္
ခ်ယ္ေယာင္းလည္းကုတင္ေပၚမွာပဲတေစာင္းထိုင္ရင္းေစာင့္ေနလိုက္တယ္
"အမေလး...နင္ဘာလာလုပ္တာလဲ"
မၾကာပါဘူးေတာင္ၾကည့္ေျမာက္ၾကည့္ေငးေနရင္းကေရခ်ိဳးခန္းထဲကဂ်ီထြက္လာတယ္
ဂ်ီစကားလွမ္းေျပာေပမယ့္ခ်ယ္ေယာင္းကေတာ့မၾကားေတာ့ပါ
ေလာကႀကီးနဲ႔ခဏတာအဆက္ျပတ္သြားတာေၾကာင့္
ေရခ်ိဳးလာပံုရတဲ့ဂ်ီဟာတံပတ္ေလးကိုသာပတ္ထားၿပီးဆံပင္ေတြကိုလည္းထံုးထားေသးတယ္
ဆံထံုးေလးေၾကာင့္ဂ်ီ့ရဲ့ေျပာင္ရွင္းေနတဲ့လည္တိုင္လွလွဟာခ်ယ္ေယာင္းစိတ္ေတြကိုဆြေနသကဲ့သို႔
ျဖဴေဖြးၿပီးႏို႔ႏွစ္ေရာင္အသားအေရေၾကာင့္တံေတြးေတြမ်ိဳခ်မိေနတာဘယ္ႏွစ္ႀကိမ္မွန္းမသိေတာ့
ေပါင္တံေလးကလည္းသြယ္လ်ေနတာပဲ..
"နင္ေနာ္အဲ့ေလာက္ထိၾကည့္မေနနဲ႔"
ဂ်ီဟာမွန္တင္ခံုေရ႔ွဝင္ထိုင္ရင္းမွန္မွတစ္ဆင့္ခ်ယ္ေယာင္းကိုေအာ္ေျပာတယ္
ဒီတစ္ခါေတာ့ဂ်ီ့အသံကိုျပန္ၾကားလိုက္ရပါၿပီ
"နင္"ဆိုၿပီးေခၚလိုက္တာဟာလည္းနားထဲကိုအေတာင့္လိုက္ႀကီးဝင္လာေတာ့တာပဲ
နားဝင္ဆိုးလိုက္တာ...
"ငယ့္ကိုစိတ္မဆိုးပါနဲ႔ေနာ္ငယ္မွားသြားပါတယ္ဂ်ီ"
ခ်ယ္ေယာင္းဟာၾကည့္လိုက္ရင္လူရိုးလူအလို႔ထင္ႏိုင္ေသာ္ျငားဒီလိုက်သူသိပ္သိပ္တတ္ပါတယ္
ဂ်ီ့ကိုေခ်ာ့ဖို႔အတြက္ဂ်ီ့ေနာက္ကေနပခံုးသားေတြကိုဖြဖြေလးနမ္းၿပီးမွန္ထဲကေနဂ်ီ့အားညို႔အားျပင္းျပင္းကိုၾကည့္ေနတာ
"နင္ကစိတ္ဆိုးရေအာင္လုပ္တာကိုး"
"နင္လို႔မေျပာနဲ႔ကြာနားထဲအဆင္မေျပဘူး"
"ေျပာေတာ့ဘာျဖစ္လဲ..နင္..နင္"
ငယ္ဟာရုတ္တရက္ႀကီးဂ်ီဆူမ်က္ႏွာကိုဆြဲယူၿပီးႏႈတ္ခမ္းေတြကိုခပ္ၾကမ္းၾကမ္းလာနမ္းေနတာ
ငယ့္ရဲ့ၾကမ္းတမ္းတဲ့အျပဳအမူေၾကာင့္ဂ်ီဆူျပန္နမ္းဖို႔ေတာင္ေမ့ပါတယ္
တစ္ခါမွဒီလိုမလုပ္ဖူးဘူးေလ
"အ့!!!"
ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းကိုသူကိုက္လိုက္တာေၾကာင့္ဂ်ီဆူေအာ္မိလိုက္တယ္
ႏႈတ္ခမ္းအပြင့္ကိုေစာင့္ေနတဲ့ငယ္ဟာပါးနပ္စြာပဲခံတြင္းထဲသူ႔လ်ွာေလးနဲ႔က်ူးေက်ာ္လာတယ္
ဂ်ီဆူလည္းငယ့္အနမ္းေတြမွာလူဟာေပ်ာ့ေခြသြားသလို
သူ႔ခါးကိုလည္းေျခေထာက္နဲ႔တြယ္ခ်ိတ္ၿပီးအနမ္းေတြလည္းျပန္တုန္႔ျပန္ေနမိတယ္
မၾကာပါဘူးအိပ္ရာခင္းေပၚကိုငယ္ဟာေျဖးေျဖးေလးခ်ေပးရင္းနားအနားကပ္ကာခပ္တိုးတိုးေတာင္းဆိုလာတယ္
"ငယ့္ကိုခြင့္ျပဳပါလားဂ်ီ"
ငယ့္ကိုအင္ႏိုးစန္႔ထင္ထားေသာဂ်ီဆူအမွားႀကီးမွားသြားသည္ထင္
ငယ္ဟာအလိုႀကီးသူတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနတယ္
"ငယ့္ကိုခြင့္ျပဳတယ္မလားဂ်ီ"
ငယ္ကခြင့္ျပဳခ်က္သာေတာင္းသာလက္ေတြကတပတ္ေပၚကေနဂ်ီဆူ႔အသားစိုင္ေတြကိုႏိွပ္နယ္ေနေသးတာ
ငယ့္ကိုခ်စ္လြန္းတာေၾကာင့္အရာရာပံုေအာဖို႔ေတြးထားၿပီးသား
ဒီေန့ညဒီအေျခအေနထိေရာက္သြားလိမ့္မယ္လို႔မထင္ထားေသာ္ျငားဂ်ီဆူေခါင္းၿငိမ့္လိုက္ရေတာ့တယ္
အဲ့ဒီ့ေနာက္ဂ်ီဆူခံစားမိတာဟာခႏၶာကိုယ္ကိုပတ္ထားတဲ့တပတ္ေလးအေဝးကိုလြင့္သြားၿပီးအိပ္ရာခင္းနဲ႔ခါးလြတ္မတတ္ဂ်ီဆူသာယာေနမိတာ...
ငယ့္ရဲ့အျပဳအစုေတြမွာအခါခါက်ရႈံးေနကာတိမ္ေတြဆီအလည္ေရာက္ေနတယ္
"နီ...အိပ္ၿပီလားဟင္"
"တို႔မအိပ္ေသးပါဘူးေမာင္ဘာျဖစ္လို႔လဲအိပ္လို႔မရဘူးလား"
ေမာင္နဲ႔ဂ်န္းနီဟာတစ္အိပ္ရာထဲမွာပဲေက်ာေပးထားၾကရင္းအိပ္ရာဝင္ခဲ့ၾကတယ္
သို႔ေသာ္အခုထိႏွစ္ေယာက္လံုးအိပ္မေပ်ာ္ၾကေသးဘူး
"နီ....."
ဂ်န္းနီကိုယ္ေပၚကိုအုပ္မိုးၿပီးေျပာလာတဲ့ေမာင့္ေၾကာင့္မ်က္ခံုးခပ္လႈပ္လႈပ္ရယ္
"ဘာလဲေမာင္"
"ႏို႔ေသာက္ခ်င္တယ္"
"ဟမ္!!!"
ေမာင့္စကားေၾကာင့္ဂ်န္းနီေရွာ့ခ္ရသြားသလိုပဲ
မ်က္ႏွာႀကီးလည္းနီရဲတြတ္ေနေတာ့မွာအေသအခ်ာပဲ...
"ဘာေတြေျပာေနတာလဲေမာင္ရာ"
ေမာင့္ကိုတြန္းဖယ္ၿပီးဂ်န္းနီတေစာင္းအိပ္ေနလိုက္တယ္
ထပ္ၿပီးခံစားလိုက္ရတာေမာင့္ရဲ့ႏႈတ္ခမ္းသားေတြဂ်န္းနီလည္ပင္းသားေပၚေရာက္လာတာ
ေတာ္ပါေသးတယ္ေမာင္ဟာေခါက္ဆြဲျပဳတ္စားၿပီးတဲ့အခ်ိန္အက်ီျပန္ဝတ္ထားလို႔
ဒါေတာင္ဟူဒီကိုမဝတ္ဘူးဒီအိမ္မွာရိွတဲ့သူ႔တီရွပ္အပါးေလးပဲစြပ္ထားတာ
"ေမာင္...တို႔မေနတတ္ဘူးကြာ"
"ေမာင္ႏို႔ေသာက္ခ်င္ပါတယ္ဆို"
"တို႔မတိုက္ႏိုင္ပါဘူးေနာ္သြားအိပ္ေတာ့ဂ်စ္တိုက္မေနနဲ႔"
ေမာင့္ကိုထပ္ၿပီးတြန္းရျပန္တယ္
ဒီတစ္ခါေတာ့ေမာင္ဟာေအးေအးလူလူအတြန္းမခံဘူး
ဂ်န္းနီလက္ေတြကိုျပန္ခ်ဳပ္ထားၿပီးအေပၚကေနထပ္မိုးထားျပန္တယ္
ေမာင္ဟာဂ်န္းနီခါးကေနကိုခြထားတာ
"ေမာင္ကႏြားႏို႔ေသာက္ခ်င္တယ္ေျပာတာပါ"
"ႏြားႏို႔"
"ဟုတ္တယ္ေလ နီ ကဘာေတြထင္ေနတာလဲ"
ေမာင့္ၿပံဳးစိစိမ်က္ႏွာေၾကာင့္လူကပိုရွက္လာရတယ္
ဒါကိုေမာင္ကမ်က္ႏွာနားကပ္လာျပန္တယ္
"ေမာင့္ကိုခ်စ္လားနီ"
မဒမ့္နားရြက္ေလးအားလ်ွာနဲ႔လ်က္ရင္းလီဆာေမးလိုက္တယ္
"ခ်စ္တာေပါ့"
"အာ့ဆိုေမာင္တို႔အဆင့္တက္ရေအာင္"
"အဆင့္တက္မယ္"
ေမာင္ဟာသူ႔မ်က္ဝန္းညိုညိုေတြနဲ႔ဂ်န္းနီကိုညို႔ယူေနျပန္ပါၿပီ
ေမာင့္ဆီမွာအႀကိမ္ႀကိမ္အရႈံးေပးေနမိတာေတာ့မဟုတ္ေသးပါဘူးေလ
"နီကေမာင့္ကိုမခ်စ္လို႔လား"
"ဘယ္လိုေျပာလိုက္တာလဲေမာင္တို႔မင္းကိုအရမ္းခ်စ္တာပါ"
"အာ့ဆိုဘာလို႔"
"တို႔ကမင္းအပိုင္ပဲေမာင္မင္းတစ္ေယာက္တည္းအပိုင္တို႔ခႏၶာကိုယ္ကိုႀကိဳက္သလိုစီမံခြင့္ရိွတယ္"
လီဆာ့မ်က္ႏွာအားလက္နဲ႔ကိုင္ၿပီးတစ္လံုးခ်င္းေျပာသြားတဲ့မဒမ္ဟာသူ႔ဘာသာေျပာရင္းသူပဲရွက္ေနသည္ထင္
ပါးေလးေတြရဲၿပီးေခါင္းငံု႔သြားတယ္
လီဆာလည္းမဒမ့္မ်က္ႏွာေလးကိုျပန္ဆြဲယူၿပီး
"ေမာင့္ကိုယံုလိုက္ပါ နီေမာင္ နီ႔ ကိုထားမသြားဘူး"
ေမာင္ဟာလူကိုစကားခ်ိဳခ်ိဳေလးေျပာၿပီးႏႈတ္ခမ္းေတြကိုနမ္းျပန္တယ္
အႏူးညံ့ဆံုးနမ္းေနတာေၾကာင့္ဂ်န္းနီအရာခပ္သိမ္းေမ့ခ်င္စိတ္ေတာင္ေပါက္တယ္
ပထမတစ္ခါေတာ့သူ႔ပခံုးကိုကိုက္ၿပီးတားလိုက္ႏိုင္ေပမယ့္ဒီတစ္ခါေတာ့ဂ်န္းနီကိုယ္တိုင္လည္းလိုက္ေလ်ာခ်င္ေနမိတာ
ေမာင့္မ်က္လံုးဝိုင္းဝိုင္းေတြမ်က္ဝန္းညိုညိုေတြဟာဂ်န္းနီအတြက္ေတာ့ေထာင္ေခ်ာက္သဖြယ္ပဲ
ေမာင့္အနမ္းေတြဟာႏူးညံ့ရင္းကရမၼက္အျပည့္နဲ႔ေျပာင္းလဲလာသလိုေမာင့္လက္ေတြဟာလည္းဂ်န္းနီရဲ့ရင္သားစိုင္ေတြကိုဆုပ္ကိုင္လာပါေတာ့တယ္
မ်က္ေတာင္တစ္ခတ္အတြင္းကိုႏွစ္ေယာက္လံုးရဲ့ခႏၶာမွာအဝတ္မဲ့
ျပင္းျပင္းျပျပနမ္းရိႈက္ရင္းပူပူေလာင္ေလာင္ပဲေရ႔ွဆက္ခဲ့ၾကတယ္
ေမာင္ဟာဂ်န္းနီရဲ့အရာေလးကိုသူ႔ႏႈတ္ခမ္းဖူးဖူးေတြနဲ႔စုပ္ယူေပးတဲ့အခါအိပ္ရာခင္းစကိုမလြတ္တမ္းကိုင္ဆုပ္ၿပီးသာယာမႈကိုခံယူေနမိတယ္
ေမာင့္လက္ေခ်ာင္းရွည္ရွည္ေတြဂ်န္းနီရဲ့ပန္းပြင့္ေလးထဲတိုးဝင္လာတဲ့အခါနာလြန္းေသာ္ျငားေမာင္ေပးတဲ့အရာပဲမို႔ေက်နပ္မိတယ္
ေမာင္ဟာဒီလိုအခ်ိန္ကိုေစာင့္ေမ်ွာ္ေနခဲ့တာလားေတာင္မသိေတာ့
ဂ်န္းနီအိပ္ရာခင္းထက္ကေနေမာင့္လိုအင္ေတြကိုျမင္ေတြ့ေနရတာအတိုင္းသားပဲေလ
ေမာင္နဲ႔အတူParadiseကိုသြားေရာက္ခြင့္ရတာတစ္သက္မေမ့ႏိုင္စရာ
×××××××××××××ၾကယ္ေလးေတြေပးသြားၾကအုန္းေနာ္💫
အားလံုးကိုေလးစားခ်စ္ခင္လ်က္🤎×××××××××××××
There are no comments yet. Log in to be the first to leave a review!
